ਯਤ੍ਰ ਪ੍ਰਕृਤਿਮਾਪਨ੍ਨਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਧਰ੍ਮਵਿਨਿਸ਼੍ਚਯਮ੍। ਭੀष੍ਮਾਦ੍ਭਾਗੀਰਥੀਪੁਤ੍ਰਾਤ੍ਕੁਰੁਰਾਜੋ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ
ਉਥੇ, ਕੁੁਰੂ ਰਾਜਾ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸੁਭਾਵ ਧਾਰਨ ਕਰਕੇ, ਭਾਗੀਰਥੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਭੀਸ਼ਮ ਤੋਂ ਧਰਮ ਦੀ ਫੈਸਲਾ ਸੁਣਿਆ।
ਵ੍ਯਵਹਾਰੋऽਤ੍ਰ ਕਾਰ੍ਤ੍ਸ੍ਨ੍ਯੇਨ ਧਰ੍ਮਾਰ੍ਥੀਯਃ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਃ। ਵਿਵਿਧਾਨਾਂ ਚ ਦਾਨਾਨਾਂ ਫਲਯੋਗਾਃ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਾਃ
ਇਥੇ ਧਰਮ ਤੇ ਧਨ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਤ ਨਿਆਂ ਦੀ ਪੂਰੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦੱਸੀ ਗਈ ਹੈ, ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦਾਨਾਂ ਦੇ ਫਲ ਵੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ।
ਤਥਾ ਪਾਤ੍ਰਵਿਸ਼ੇषਾਸ਼੍ਚ ਦਾਨਾਨਾਂ ਚ ਪਰੋ ਵਿਧਿਃ। ਆਚਾਰਵਿਧਿਯੋਗਸ਼੍ਚ ਸਤ੍ਯਸ੍ਯ ਚ ਪਰਾ ਗਤਿਃ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦਾਨ ਦੇ ਖਾਸ ਹੱਕਦਾਰਾਂ ਅਤੇ ਉੱਚਾ ਵਿਧੀ, ਚੰਗਾ ਚਲਣ-ਚਲਾਓ ਅਤੇ ਸੱਚ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰਾਹ ਵੀ ਦੱਸੇ ਗਏ ਹਨ।
ਮਹਾਭਾਗ੍ਯਂ ਗਵਾਂ ਚੈਵ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਤਥੈਵ ਚ। ਰਹਸ੍ਯਂ ਚੈਵ ਧਰ੍ਮਾਣਾਂ ਦੇਸ਼ਕਾਲੋਪਸਂਹਿਤਮ੍
ਗਾਂਵਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਮਹਿਮਾ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵੀ ਇਥੇ ਸਮਝਾਈ ਗਈ ਹੈ; ਧਰਮ ਦਾ ਰਾਜ਼, ਥਾਂ ਤੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਵੀ ਇਥੇ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਏਤਤ੍ਸੁਬਹੁਵृਤ੍ਤਾਨ੍ਤਮੁਤ੍ਤਮਂ ਚਾਨੁਸ਼ਾਸਨਮ੍। ਭੀष੍ਮਸ੍ਯਾਤ੍ਰੈਵ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤਿਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਸ੍ਯ ਪਰਿਕੀਰ੍ਤਿਤਾ
ਇਹ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਅਤੇ ਵਧੀਆ ਉਪਦੇਸ਼ਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਇਥੇ ਵੇਰਵਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ; ਅਤੇ ਭੀਸ਼ਮ ਦੀ ਸਵਰਗ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਵੀ ਇਥੇ ਦਰਸਾਈ ਗਈ ਹੈ।
ਏਤਤ੍ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ਂ ਪਰ੍ਵ ਧਰ੍ਮਨਿਸ਼੍ਚਯਕਾਰਕਮ੍। ਅਧ੍ਯਾਯਾਨਾਂ ਸ਼ਤਂ ਤ੍ਵਤ੍ਰ षਟ੍ਚਤ੍ਵਾਰਿਂਸ਼ਦੇਵ ਤੁ
ਇਹ ਤੀਹਵਾਂ ਪਰਵ ਹੈ, ਜੋ ਧਰਮ ਦੀ ਨਿਸਚਿਤਤਾ ਸਥਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੁੱਲ ਇੱਕ ਸੌ ਛਿਆਲੀ ਅਧਿਆਇ ਹਨ।
ਸ਼੍ਲੋਕਾਨਾਂ ਤੁ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾਨ੍ਯष੍ਟੌ ਪ੍ਰਸਂਖ੍ਯਯਾ। ਤਤੋऽਸ਼੍ਵਮੇਧਿਕਂ ਨਾਮ ਪਰ੍ਵ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ਮ੍
ਇਥੇ ਗਿਣਤੀ ਮੁਤਾਬਕ ਅੱਠ ਹਜ਼ਾਰ ਸ਼ਲੋਕ ਦੱਸੇ ਗਏ ਹਨ; ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਚੌਦਵਾਂ ਪਰਵ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਅਸ਼ਵਮੇਧਿਕ ਹੈ, ਵੀ ਵੇਰਵਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਤਤ੍ਸਂਵਰ੍ਤਮਰੁਤ੍ਤੀਯਂ ਯਤ੍ਰਾਖ੍ਯਾਨਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍। ਸੁਵਰ੍ਣਕੋਸ਼ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤਿਰ੍ਜਨ੍ਮ ਚੋਕ੍ਤਂ ਪਰੀਕ੍ਸ਼ਿਤਃ
ਇਸ ਵਿੱਚ ਸੰਵਰਤ ਅਤੇ ਮਰੁੱਤ ਦੀ ਕਹਾਣੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਸੋਨੇ ਦੇ ਖਜ਼ਾਨੇ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਅਤੇ ਪਰੀਖਸ਼ਿਤ ਦਾ ਜਨਮ ਵੀ ਉਲੇਖ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਦਗ੍ਧਸ੍ਯਾਸ੍ਤ੍ਰਾਗ੍ਨਿਨਾ ਪੂਰ੍ਵਂ ਕृष੍ਣਾਤ੍ਸਂਜੀਵਨਂ ਪੁਨਃ। ਚਰ੍ਯਾਯਾਂ ਹਯਮੁਤ੍ਸृष੍ਟਂ ਪਾਣ੍ਡਵਸ੍ਯਾਨੁਗਚ੍ਛਤਃ
ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਅਸਤਰ-ਅੱਗ ਨਾਲ ਸੜ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੁਆਰਾ ਮੁੜ ਜੀਵਨ ਮਿਲਿਆ; ਅਤੇ ਪਾਂਡਵ ਨੇ ਯਜਨ ਲਈ ਘੋੜਾ ਛੱਡ ਕੇ ਉਸ ਦੀ ਪਿੱਛੇ ਯਾਤਰਾ ਕੀਤੀ।
ਤਤ੍ਰ ਤਤ੍ਰ ਚ ਯੁਦ੍ਧਾਨਿ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰੈਰਮਰ੍षਣੈਃ। ਚਿਤ੍ਰਾਙ੍ਗਦਾਯਾਃ ਪੁਤ੍ਰੇਣ ਸ੍ਵਪੁਤ੍ਰੇਣ ਧਨਂਜਯਃ
ਉਥੇ-ਉਥੇ, ਰਾਜਕੁਮਾਰਾਂ ਨਾਲ ਹੋਈਆਂ ਲੜਾਈਆਂ ਦਾ ਵੇਰਵਾ ਹੈ; ਧਨੰਜਯ ਨੇ ਚਿਤ੍ਰਾਂਗਦਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨਾਲ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨਾਲ ਯੁੱਧ ਕੀਤਾ।
ਸਙ੍ਗ੍ਰਾਮੇ ਬਭ੍ਰੁਵਾਹੇਨ ਸਂਸ਼ਯਂ ਚਾਤ੍ਰ ਜਗ੍ਮਿਵਾਨ੍। ਸੁਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਤਥਾऽऽਖ੍ਯਾਨਂ ਵੈष੍ਣਵਂ ਧਰ੍ਮਮੇਵ ਚ। ਅਸ਼੍ਵਮੇਧੇ ਮਹਾਯਜ੍ਞੇ ਨਕੁਲਾਖ੍ਯਾਨਮੇਵ ਚ
ਸੰਘਰਸ਼ ਵਿੱਚ ਬਭਰੁਵਾਹਨ ਨਾਲ, ਉਹ ਮੁਸ਼ਕਲ ਵਿੱਚ ਪੈ ਗਿਆ; ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਦੀ ਕਹਾਣੀ, ਵੈਸ਼ਣਵ ਕਥਾ, ਧਰਮ ਦੀ ਗੱਲ ਅਤੇ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਮਹਾਯਜਨ ਵਿੱਚ ਨਕੁਲ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਵੀ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਇਤ੍ਯਾਸ਼੍ਵਮੇਧਿਕਂ ਪਰ੍ਵ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਮੇਤਨ੍ਮਹਾਦ੍ਭੁਤਮ੍। ਅਧ੍ਯਾਯਾਨਾਂ ਸ਼ਤਂ ਚੈਵ ਤ੍ਰਯੋऽਧ੍ਯਾਯਾਸ਼੍ਚ ਕੀਰ੍ਤਿਤਾਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਅਸ਼ਵਮੇਧਿਕ ਪਰਵ, ਜੋ ਵੱਡਾ ਅਚੰਭਾ ਹੈ, ਵੇਰਵਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ; ਇਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸੌ ਤਿੰਨ ਅਧਿਆਇ ਹਨ।
ਤ੍ਰੀਣਿ ਸ਼੍ਲੋਕਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਤਾਵਨ੍ਤ੍ਯੇਵ ਸ਼ਤਾਨਿ ਚ। ਵਿਂਸ਼ਤਿਸ਼੍ਚ ਤਥਾ ਸ਼੍ਲੋਕਾਃ ਸਂਖ੍ਯਾਤਾਸ੍ਤਤ੍ਤ੍ਵਦਰ੍ਸ਼ਿਨਾ
ਇਸ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਹਜ਼ਾਰ ਸ਼ਲੋਕ, ਤਿੰਨ ਸੌ ਅਤੇ ਵੀਹ ਸ਼ਲੋਕ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਸੱਚ ਦੇ ਵੇਖਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਗਿਣੇ ਹਨ।
ਤਤਸ੍ਤ੍ਵਾਸ਼੍ਰਮਵਾਸਾਖ੍ਯਂ ਪਰ੍ਵ ਪਞ੍ਚਦਸ਼ਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍। ਯਤ੍ਰ ਰਾਜ੍ਯਂ ਸਮੁਤ੍ਸृਜ੍ਯ ਗਾਨ੍ਧਾਰ੍ਯਾ ਸਹਿਤੋ ਨृਪਃ
ਫਿਰ ਪੰਦਰਵਾਂ ਪਰਵ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਆਸ਼੍ਰਮਵਾਸਿਕ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਰਾਜਾ ਨੇ ਰਾਜ ਛੱਡ ਕੇ ਗਾਂਧਾਰੀ ਨਾਲ ਆਸ਼੍ਰਮ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋਇਆ।
ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰੋਸ਼੍ਰਮਪਦਂ ਵਿਦੁਰਸ਼੍ਚ ਜਗਾਮ ਹ। ਯਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪ੍ਰਸ੍ਥਿਤਂ ਸਾਧ੍ਵੀ ਪृਥਾਪ੍ਯਨੁਯਯੌ ਤਦਾ
ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਅਤੇ ਵਿਦੁਰ ਨੇ ਆਸ਼੍ਰਮ ਦਾ ਰਾਹ ਲਿਆ; ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜਾਂਦੇ ਦੇਖ ਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਪ੍ਰਿਥਾ ਨੇ ਵੀ ਉਸ ਸਮੇਂ ਪਿੱਛੇ ਚੱਲਿਆ।
ਪੁਤ੍ਰਰਾਜ੍ਯਂ ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਗੁਰੁਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਣੇ ਰਤਾ। ਯਤ੍ਰ ਰਾਜਾ ਹਤਾਨ੍ਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ਪੌਤ੍ਰਾਨਨ੍ਯਾਂਸ਼੍ਚ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਨ੍
ਉਥੇ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਰਾਜ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਵੱਡਿਆਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ ਲੱਗੀ ਰਾਣੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ, ਪੋਤਿਆਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਮਾਰੇ ਗਏ ਸਨ, ਵੇਖਿਆ।
ਲਾਕਾਨ੍ਤਰਗਤਾਨ੍ਵੀਰਾਨਪਸ਼੍ਯਤ੍ਪੁਨਰਾਗਤਾਨ੍। ऋषੇਃ ਪ੍ਰਸਾਦਾਤ੍ਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਦृष੍ਟ੍ਵਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਹ ਨੇ ਉਹ ਵੀਰ, ਜੋ ਹੋਰ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਚਲੇ ਗਏ ਸਨ, ਮੁੜ ਆਏ ਹੋਏ ਵੇਖੇ; ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਉਹ ਨੇ ਵੱਡਾ ਅਚੰਭਾ ਦੇਖਿਆ।
ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸ਼ੋਕਂ ਸਦਾਰਸ਼੍ਚ ਸਿਦ੍ਧਿਂ ਪਰਮਿਕਾਂ ਗਤਃ। ਯਤ੍ਰ ਧਰ੍ਮਂ ਸਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਵਿਦੁਰਃ ਸੁਗਤਿਂ ਗਤਃ
ਉਹ ਨੇ ਦੁੱਖ ਛੱਡ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਸਮੇਤ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਸਿਧੀ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ; ਅਤੇ ਵਿਦੁਰ ਨੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਆਸਰਾ ਲੈ ਕੇ ਚੰਗੀ ਗਤੀ ਪਾਈ।
ਸਂਜਯਸ਼੍ਚ ਸਹਾਮਾਤ੍ਯੋ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ਗਾਵਲ੍ਗਣਿਰ੍ਵਸ਼ੀ। ਦਦਰ੍ਸ਼ ਨਾਰਦਂ ਯਤ੍ਰ ਧਰ੍ਮਰਾਜੋ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ
ਸੰਜਯਾ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਤੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਗਾਵਲਗਣ, ਜਿੱਥੇ ਧਰਮ ਦੇ ਰਾਜਾ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਸੀ, ਉਥੇ ਨਾਰਦ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਨਾਰਦਾਚ੍ਚੈਵ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰਾਵ ਵृष੍ਣੀਨਾਂ ਕਦਨਂ ਮਹਤ੍। ਏਤਦਾਸ਼੍ਰਮਵਾਸਾਖ੍ਯਂ ਪਰ੍ਵੋਕ੍ਤਂ ਮਹਦਦ੍ਭੁਤਮ੍
ਨਾਰਦ ਤੋਂ ਉਸਨੇ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀਆਂ ਦੇ ਵੱਡੇ ਨਾਸ ਬਾਰੇ ਸੁਣਿਆ; ਇਹ ਹੀ 'ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਵਸਣ' ਵਾਲਾ ਅਨੋਖਾ ਤੇ ਵੱਡਾ ਘਟਨਾ ਚਰਚਿਤ ਹੈ।
ਦ੍ਵਿਚਤ੍ਵਾਰਿਂਸ਼ਦਧ੍ਯਾਯਾਃ ਪਰ੍ਵੈਤਦਭਿਸਙ੍ਖ੍ਯਯਾ। ਸਹਸ੍ਰਮੇਕਂ ਸ਼੍ਲੋਕਾਨਾਂ ਪਞ੍ਚਸ਼੍ਲੋਕਸ਼ਤਾਨਿ ਚ
ਇਸ ਭਾਗ ਵਿੱਚ ਕੁੱਲ ਬਿਆਨ ਅਨੁਸਾਰ ਬਿਆਲੀ (42) ਅਧਿਆਇ ਹਨ, ਹਜ਼ਾਰ ਤੇ ਪੰਜ ਸੌ ਸ਼ਲੋਕ ਹਨ।
षਡੇਵ ਚ ਤਥਾ ਸ਼੍ਲੋਕਾਃ ਸਂਖ੍ਯਾਤਾਸ੍ਤਤ੍ਤ੍ਵਦਰ੍ਸ਼ਿਨਾ। ਅਤਃ ਪਰਂ ਨਿਬੋਧੇਦਂ ਮੌਸਲਂ ਪਰ੍ਵ ਦਾਰੁਣਮ੍
ਸੱਚ ਦੇ ਵੇਖਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਛੇ ਹੋਰ ਸ਼ਲੋਕ ਵੀ ਗਿਣੇ ਹਨ; ਹੁਣ ਇਸ ਤੋਂ ਅੱਗੇ, ਮੌਸਲ ਪਰਵ ਦੀ ਭਿਆਨਕ ਕਥਾ ਸੁਣੋ।
ਯਤ੍ਰ ਤੇ ਪੁਰੁषਵ੍ਯਾਘ੍ਰਾਃ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਹਤਾ ਯੁਧਿ। ਬ੍ਰਹ੍ਮਦਣ੍ਡਵਿਨਿष੍ਪਿष੍ਟਾਃ ਸਮੀਪੇ ਲਵਣਾਮ੍ਭਸਃ
ਉਥੇ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰੇ ਗਏ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਡੰਡੇ ਨਾਲ ਕੁਚਲੇ, ਉਹ ਬਹਾਦਰ ਮਨੁੱਖ ਲਵਣ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਨੇੜੇ ਡਿੱਗ ਪਏ।
ਆਪਾਨੇ ਪਾਨਕਲਿਤਾ ਦੈਵੇਨਾਭਿਪ੍ਰਚੋਦਿਤਾਃ। ਏਰਕਾਰੂਪਿਭਿਰ੍ਵਜ੍ਰੈਰ੍ਨਿਜਘ੍ਨੁਰਿਤਰੇਤਰਮ੍
ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਸ਼ਰਾਬ ਪੀ ਕੇ, ਕਿਸਮਤ ਦੇ ਵਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਇਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਇਰਕਾ ਦੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਲਕੜੀਆਂ ਨਾਲ ਮਾਰਦੇ ਰਹੇ।
ਯਤ੍ਰ ਸਰ੍ਵਕ੍ਸ਼ਯਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਤਾਵੁਭੌ ਰਾਮਕੇਸ਼ਵੌ। ਨਾਤਿਚਕ੍ਰਾਮਤੁਃ ਕਾਲਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਸਰ੍ਵਹਰਂ ਮਹਤ੍
ਉਥੇ, ਸਭ ਕੁਝ ਨਾਸ ਕਰ ਕੇ, ਰਾਮ ਤੇ ਕੇਸ਼ਵ ਨੇ ਵੀ ਵੱਡੇ ਸਮੇਂ, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਖਤਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਲੰਘਿਆ।
ਯਤ੍ਰਾਰ੍ਜੁਨੋ ਦ੍ਵਾਰਵਤੀਮੇਤ੍ਯ ਵृष੍ਣਿਵਿਨਾਕृਤਾਮ੍। ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵਿਪਾਦਮਗਮਤ੍ਪਰਾਂ ਚਾਰ੍ਤਿਂ ਨਰਰ੍षਭਃ
ਉਥੇ, ਅਰਜੁਨ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀਆਂ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਦੁਵਾਰਕਾ ਵਿਚ ਆਇਆ, ਵਿਪਤਿ ਵੇਖੀ ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ ਹੋ ਕੇ, ਗਹਿਰੀ ਪੀੜ੍ਹ ਵਿਚ ਪੈ ਗਿਆ।
ਸ ਸਂਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਨਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਮਾਤੁਲਂ ਸ਼ੌਰਿਮਾਤ੍ਮਨਃ। ਦਦਰ੍ਸ਼ ਯਦੁਵੀਰਾਣਾਮਾਪਾਨੇ ਵੈਸ਼ਸਂ ਮਹਤ੍
ਆਪਣੇ ਮਾਤੁਲ ਸ਼ੌਰੀ ਦੀ ਅੰਤਿਮ ਕ੍ਰਿਆ ਕਰ ਕੇ, ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਯਾਦਵ ਬੀਰਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਹਤਿਆ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਵੇਖੀ।
ਸ਼ਰੀਰਂ ਵਾਸੁਦੇਵਸ੍ਯ ਰਾਮਸ੍ਯ ਚ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ। ਸਂਸ੍ਕਾਰਂ ਲਮ੍ਭਯਾਮਾਸ ਵृष੍ਣੀਨਾਂ ਚ ਪ੍ਰਧਾਨਤਃ
ਉਸਨੇ ਵਾਸੁਦੇਵ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਰਾਮ ਦੇ ਸਰੀਰਾਂ ਦੀ ਅੰਤਿਮ ਕ੍ਰਿਆ ਕਰਵਾਈ, ਤੇ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀਆਂ ਦੇ ਮੁੱਖ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਵੀ।
ਸਵृਦ੍ਧਬਾਲਮਾਦਾਯ ਦ੍ਵਾਰਵਤ੍ਯਾਸ੍ਤਤੋ ਜਨਮ੍। ਦਦਰ੍ਸ਼ਾਪਦਿ ਕष੍ਟਾਯਾਂ ਗਾਣ੍ਡੀਵਸ੍ਯ ਪਰਾਭਵਮ੍
ਉਹ ਵੱਡੇ, ਛੋਟੇ ਤੇ ਦੁਵਾਰਕਾ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ, ਉਸ ਕਠਿਨ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਗਾਂਡੀਵ ਦੀ ਹਾਰ ਵੇਖੀ।
ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਚੈਵ ਦਿਵ੍ਯਾਨਾਮਸ੍ਤ੍ਰਾਣਾਮਪ੍ਰਸਨ੍ਨਤਾਮ੍। ਨਾਸ਼ਂ ਵृष੍ਣਿਕਲਤ੍ਰਾਣਾਂ ਪ੍ਰਭਾਵਾਨਾਮਨਿਤ੍ਯਤਾਮ੍
ਉਸਨੇ ਸਾਰੇ ਦਿਵ੍ਯ ਅਸਤਰਾਂ ਦੀ ਅਨਕ੍ਰਿਪਾ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀਆਂ ਦੀਆਂ ਇਸਤਰੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਸ਼ਕਤੀਵਾਨਾਂ ਦੀ ਅਸਥਿਰਤਾ ਵੇਖੀ।