ਧ੍ਰੁਵਮਸ੍ਮਤ੍ਸਹਾਯਾਸ੍ਤੇ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਪ੍ਰਧਾਨਤਃ। ਅਰ੍ਥਵਰ੍ਗਃ ਸਹਾਮਾਤ੍ਯੋ ਮਤ੍ਸਂਸ੍ਥੋऽਦ੍ਯ ਮਹੀਪਤੇ
ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਉਹ ਸਾਡੇ ਮੁੱਖ ਸਾਥੀ ਉਸ ਦੇ ਪੱਖ ਵਿਚ ਹੋ ਜਾਣਗੇ; ਧਨਵਾਨ ਲੋਕ ਅਤੇ ਉਹਦੇ ਮੰਤਰੀ ਹੁਣ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਹਨ, ਰਾਜਨ।
ਸ ਭਵਾਨ੍ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਸ਼ੁ ਵਿਵਾਸਯਿਤੁਮਰ੍ਹਤਿ। ਮृਦੁਨੈਵਾਭ੍ਯੁਪਾਯੇਨ ਨਗਰਂ ਵਾਰਣਾਵਤਮ੍
ਇਸ ਲਈ, ਤੁਸੀਂ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਨਰਮ ਢੰਗ ਨਾਲ, ਜਲਦੀ ਵਾਰਣਾਵਤ ਨਗਰ ਭੇਜੋ।
ਯਦਾ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਂ ਰਾਜ੍ਯਂ ਮਯਿ ਰਾਜਨ੍ਭਵਿष੍ਯਤਿ। ਤਦਾ ਕੁਨ੍ਤੀ ਸਹਾਪਤ੍ਯਾ ਪੁਨਰੇष੍ਯਤਿ ਭਾਰਤ
ਜਦ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਪੱਕਾ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਰਾਜਨ, ਤਦ ਕੁੰਤੀ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਾਂ ਸਮੇਤ ਮੁੜ ਆ ਜਾਵੇਗੀ, ਭਾਰਤ।
ਦੁਰ੍ਯੋਧਨ ਮਮਾਪ੍ਯੇਤਦ੍ਧृਦਿ ਸਂਪਰਿਵਰ੍ਤਤੇ। ਅਭਿਪ੍ਰਾਯਸ੍ਯ ਪਾਪਤ੍ਵਾਨ੍ਨੈਵਂ ਤੁ ਵਿਵृਣੋਮ੍ਯਹਮ੍
ਦੁਰਯੋਧਨ, ਇਹ ਗੱਲ ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿਚ ਵੀ ਘੁੰਮਦੀ ਹੈ; ਪਰ ਇਰਾਦੇ ਦੀ ਮੰਦਤਾ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਇਸ ਨੂੰ ਖੁੱਲ੍ਹ ਕੇ ਨਹੀਂ ਦੱਸਦਾ।
ਨ ਚ ਭੀष੍ਮੋ ਨ ਚ ਦ੍ਰੋਣੋ ਨ ਚ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਤਾ ਨ ਗੌਤਮਃ। ਵਿਵਾਸ੍ਯਮਾਨਾਨ੍ਕੌਨ੍ਤੇਯਾਨਨੁਮਂਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਕਰ੍ਹਿਚਿਤ੍
ਭੀਸ਼ਮ, ਦ੍ਰੋਣ, ਵਿਦੁਰ ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਦੇ ਵੀ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਭੇਜਣ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਨਹੀਂ ਦੇਣਗੇ।
ਸਮਾ ਹਿ ਕੌਰਵੇਯਾਣਾਂ ਵਯਂ ਤੇ ਚੈਵ ਪੁਤ੍ਰਕ। ਨੈਤੇ ਵਿषਮਮਿਚ੍ਛੇਯੁਰ੍ਧਰ੍ਮਯੁਕ੍ਤਾ ਮਨਸ੍ਵਿਨਃ
ਅਸੀਂ ਅਤੇ ਉਹ, ਪੁੱਤ, ਕੌਰਵਾਂ ਵਿਚ ਇਕੋ ਜਿਹੇ ਹਾਂ; ਇਹ ਉੱਚ ਮਨ ਵਾਲੇ, ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਚੱਲਣ ਵਾਲੇ, ਕਦੇ ਵੀ ਅਨਿਆਇ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁਣਗੇ।
ਤੇ ਵਯਂ ਕੌਰਵੇਯਾਣਾਮੇਤੇषਾਂ ਚ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾਮ੍। ਕਥਂ ਨ ਵਧ੍ਯਤਾਂ ਤਾਤ ਗਚ੍ਛਾਮ ਜਗਤਸ੍ਤਥਾ
ਅਸੀਂ ਵੀ ਕੌਰਵ ਹਾਂ, ਉਹ ਵੀ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਹਨ; ਪਿਆਰੇ, ਅਸੀਂ ਦੁਨੀਆ ਵਿਚ ਇਸ ਕੰਮ ਕਰਕੇ ਕਿਵੇਂ ਨਸ਼ਟ ਨਾ ਹੋਈਏ?
ਮਧ੍ਯਸ੍ਥਃ ਸਤਤਂ ਭੀष੍ਮੋ ਦ੍ਰੋਣਪੁਤ੍ਰੋ ਮਯਿ ਸ੍ਥਿਤਃ। ਯਤਃ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤਤੋ ਦ੍ਰੋਣੋ ਭਵਿਤਾ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਭੀਸ਼ਮ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮਧਸਥ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਦ੍ਰੋਣ ਦਾ ਪੁੱਤ ਮੇਰੇ ਪੱਖ ਵਿਚ ਹੈ; ਜਿੱਥੇ ਪੁੱਤ ਜਾਵੇਗਾ, ਦ੍ਰੋਣ ਵੀ ਉਥੇ ਹੀ ਹੋਵੇਗਾ, ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਕृਪਃ ਸ਼ਾਰਦ੍ਵਤਸ਼੍ਚੈਵ ਯਤ ਏਤੌ ਤਤੋ ਭਵੇਤ੍। ਦ੍ਰੋਣਂ ਚ ਭਾਗਿਨੇਯਂ ਚ ਨ ਸ ਤ੍ਯਕ੍ਸ਼੍ਯਤਿ ਕਰ੍ਹਿਚਿਤ੍
ਕ੍ਰਿਪਾ, ਸ਼ਾਰਦਵਤ ਦਾ ਪੁੱਤ, ਜਿੱਥੇ ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਜਾਣਗੇ, ਉਥੇ ਹੀ ਜਾਵੇਗਾ; ਦ੍ਰੋਣ ਆਪਣੇ ਭਤੀਜੇ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਛੱਡੇਗਾ।
ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਤਾऽਰ੍ਥਬਦ੍ਧਸ੍ਤ੍ਵਸ੍ਮਾਕਂ ਪ੍ਰਚ੍ਛਨ੍ਨਂ ਸਂਯਤਃ ਪਰੈਃ। ਨ ਚੈਕਃ ਸ ਸਮਰ੍ਥੋऽਸ੍ਮਾਨ੍ਪਾਮ੍ਡਵਾਰ੍ਥੇऽਧਿਬਾਧਿਤੁਮ੍
ਵਿਦੁਰ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਲਾਭ ਦੇ ਕਾਰਨ ਜੁੜਿਆ ਹੈ, ਪਰ ਹੋਰਾਂ ਵਲੋਂ ਚੁਪ ਚਾਪ ਰੋਕਿਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਪਰ ਉਹ ਇਕੱਲਾ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਖਾਤਰ ਸਾਨੂੰ ਜਿੱਤ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ।
ਸੁਵਿਸ੍ਰਬ੍ਧਃ ਪਾਣ੍ਡੁਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ਸਹ ਮਾਤ੍ਰਾ ਪ੍ਰਵਾਸਯ। ਵਾਰਣਾਵਤਮਦ੍ਯੈਵ ਯਥਾ ਯਾਨ੍ਤਿ ਯਥਾ ਕੁਰੁ
ਪੂਰੀ ਨਿਸ਼ਚਿੰਤਤਾ ਨਾਲ, ਪਾਂਡੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਾਂ ਸਮੇਤ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਵਾਰਣਾਵਤ ਵਾਸਤੇ ਤੁਰਾ ਦੇ। ਕੁਰੁ, ਜਿਵੇਂ ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਹੈ, ਅੱਜ ਹੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਭੇਜ ਦੇ।
ਵਿਨਿਦ੍ਰਕਰਣਂ ਘੋਰਂ ਹृਦਿ ਸ਼ਲ੍ਯਮਿਵਾਰ੍ਪਿਤਮ੍। ਸ਼ੋਕਪਾਵਕਮੁਦ੍ਭੂਤਂ ਕਰ੍ਮਣੈਤੇਨ ਨਾਸ਼ਯ
ਇਸ ਕੰਮ ਰਾਹੀਂ, ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸੇ ਹੋਏ, ਨੀਂਦ ਨਾ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਭਿਆਨਕ ਦੁੱਖ ਨੂੰ, ਜੋ ਕਾਂਟੇ ਵਾਂਗ ਚੁਭ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਤੇ ਜੋ ਗਮ ਦੀ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਭੜਕ ਚੁੱਕਾ ਹੈ, ਖਤਮ ਕਰ।
ਵੈਸ਼ਂਪਾਯਨ ਉਵਾਚ
ਵੈਸ਼ੰਪਾਯਨ ਨੇ ਕਿਹਾ:
ਤਤੋ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨੋ ਰਾਜਾ ਸਰ੍ਵਾਸ੍ਤੁ ਪ੍ਰਕृਤੀਃ ਸ਼ਨੈਃ। ਅਰ੍ਥਮਾਨਪ੍ਰਦਾਨਾਭ੍ਯਾਂ ਸਂਜਹਾਰ ਸਹਾਨੁਜਃ। `ਯੁਯੁਤ੍ਸੁਮਪਨੀਯੈਕਂ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਂ ਸਹੋਦਰਮ੍
ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੇ ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਧੀਰੇ-ਧੀਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਦੌਲਤ ਤੇ ਇੱਜ਼ਤ ਦੇ ਕੇ ਆਪਣੇ ਪੱਖ ਵਿਚ ਕਰ ਲਿਆ। ਯੁਯੁਤਸੁ ਨੂੰ, ਜੋ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦਾ ਭਰਾ ਸੀ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਤੋਂ ਵੱਖ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਪ੍ਰਯੁਕ੍ਤਾਸ੍ਤੁ ਕੇਚਿਤ੍ਕੁਸ਼ਲਮਨ੍ਤ੍ਰਿਣਃ। ਕਥਯਾਞ੍ਚਕ੍ਰਿਰੇ ਰਮ੍ਯਂ ਨਗਰਂ ਵਾਰਣਾਵਤਮ੍
ਕੁਝ ਚਤੁਰ ਮੰਤਰੀ, ਜੋ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਤੇ ਚਲ ਰਹੇ ਸਨ, ਵਾਰਣਾਵਤ ਦੀ ਸੋਹਣੀ ਨਗਰੀ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ।
ਅਯਂ ਸਮਾਜਃ ਸੁਮਹਾਨ੍ਰਮਣੀਯਤਮੋ ਭੁਵਿ। ਉਪਸ੍ਥਿਤਃ ਪਸ਼ੁਪਤੇਰ੍ਨਗਰੇ ਵਾਰਣਾਵਤੇ
ਇਹ ਸਭਾ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਤੇ ਸੁਹਾਵਣੀ ਹੈ, ਜੋ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਦੀ ਨਗਰੀ ਵਾਰਣਾਵਤ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਰਤ੍ਨਸਮਾਕੀਰ੍ਣੇ ਪੁਣ੍ਯਦੇਸ਼ੇ ਮਨੋਰਮੇ। ਇਤ੍ਯੇਵਂ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਸ੍ਯ ਵਚਨਾਚ੍ਚਕ੍ਰਿਰੇ ਕਥਾਃ
ਉਹ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਬਚਨ ਦੋਹਰਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਵਾਰਣਾਵਤ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਸੋਹਣੀ ਜਗ੍ਹਾ ਦੱਸਦੇ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਕੀਮਤੀ ਰਤਨ ਹਨ।
ਕਥ੍ਯਮਾਨੇ ਤਥਾ ਰਮ੍ਯੇ ਨਗਰੇ ਵਾਰਣਾਵਤੇ। ਗਮਨੇ ਪਾਣ੍ਡੁਪੁਤ੍ਰਾਣਾਂ ਜਜ੍ਞੇ ਤਤ੍ਰ ਮਤਿਰ੍ਨृਪ
ਜਦ ਉਹ ਵਾਰਣਾਵਤ ਦੀ ਸੋਹਣੀ ਨਗਰੀ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਰਹੇ, ਤਾਂ ਰਾਜੇ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਪਾਂਡੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਉਥੇ ਭੇਜਣ ਦਾ ਵਿਚਾਰ ਉਭਰਿਆ।
ਯਦਾ ਤ੍ਵਮਨ੍ਯਤ ਨृਪੋ ਜਾਤਕੌਤੂਹਲਾ ਇਤਿ। ਉਵਾਚੈਤਾਨੇਤ੍ਯ ਤਦਾ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਮ੍ਬਿਕਾਸੁਤਃ
ਜਦ ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਧਦੀ ਉਤਸੁਕਤਾ ਵੇਖੀ, ਤਾਂ ਅੰਬਿਕਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਉਂ ਆਖਿਆ।
ਅਧੀਤਾਨਿ ਚ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਯੁष੍ਮਾਭਿਰਿਹ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਸ਼ਃ। ਅਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਚ ਤਥਾ ਦ੍ਰੋਣਾਦ੍ਗੌਤਮਾਚ੍ਚ ਸ਼ਰਦ੍ਵਤਃ
ਤੁਸੀਂ ਇੱਥੇ ਸਾਰੇ ਸ਼ਾਸਤਰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੜ੍ਹ ਲਏ ਹਨ, ਤੇ ਹਥਿਆਰ ਚਲਾਉਣ ਦੀ ਵਿਦਿਆ ਦ੍ਰੋਣ ਤੇ ਗੌਤਮ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸ਼ਰਦਵਤ ਤੋਂ ਸਿੱਖ ਲਈ ਹੈ।
ਕृਤਕृਤ੍ਯਾ ਭਵਨ੍ਤਸ੍ਤੁ ਸਰ੍ਵਵਿਦ੍ਯਾਵਿਸ਼ਾਰਦਾਃ। ਸੋऽਹਮੇਵਂ ਗਤੇ ਤਾਤਾਸ਼੍ਚਿਨ੍ਤਯਾਮਿ ਸਮਨ੍ਤਤਃ। ਰਕ੍ਸ਼ਣੇ ਵ੍ਯਵਹਾਰੇ ਚ ਰਾਜ੍ਯਸ੍ਯ ਸਤਤਂ ਹਿਤੇ
ਤੁਸੀਂ ਆਪਣਾ ਫਰਜ ਪੂਰਾ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ ਤੇ ਹਰ ਵਿਦਿਆ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੋ। ਇਸ ਲਈ, ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰੋ, ਮੈਂ ਹਰ ਵੇਲੇ ਤੁਹਾਡੀ ਰੱਖਿਆ, ਚਾਲ-ਚਲਣ ਤੇ ਰਾਜ ਦੀ ਭਲਾਈ ਬਾਰੇ ਸੋਚਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹਾਂ।
ਮਮੈਤੇ ਪੁਰੁषਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਕਥਯਨ੍ਤਿ ਪੁਨਃਪੁਨਃ। ਰਮਣੀਯਤਮਂ ਲੋਕੇ ਨਗਰਂ ਵਾਰਣਾਵਤਮ੍
ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਹਮੇਸ਼ਾ, ਵਾਰ-ਵਾਰ, ਮੈਨੂੰ ਦੱਸਦੇ ਹਨ ਕਿ ਵਾਰਣਾਵਤ ਦੀ ਨਗਰੀ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਸੁਹਾਵਣੀ ਹੈ।
ਤੇ ਤਾਤਾ ਯਦਿ ਮਨ੍ਯਧ੍ਵਮੁਤ੍ਸਵਂ ਵਾਰਣਾਵਤੇ। ਸਗਣਾਃ ਸਾਨ੍ਵਯਾਸ਼੍ਚੈਵ ਵਿਹਰਧ੍ਵਂ ਯਥਾऽਮਰਾਃ
ਤਾਂ, ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰੋ, ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੋ, ਵਾਰਣਾਵਤ ਦੇ ਮੇਲੇ 'ਤੇ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਸਮੇਤ ਜਾਓ, ਤੇ ਉਥੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਾਂਗ ਮੌਜ-ਮਸਤ ਕਰੋ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਰਤ੍ਨਾਨਿ ਗਾਯਨੇਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ। ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਧ੍ਵਂ ਯਥਾਕਾਮਂ ਦੇਵਾ ਇਵ ਸੁਵਰ੍ਚਸਃ
ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਤੇ ਸਾਰੇ ਗਾਇਕਾਂ ਨੂੰ, ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਕੀਮਤੀ ਰਤਨ ਦਾਨ ਕਰੋ, ਜਿਵੇਂ ਚਮਕਦੇ ਦੇਵਤੇ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਕਂਚਿਤ੍ਕਾਲਂ ਵਿਹृਤ੍ਯੈਵਮਨੁਭੂਯ ਪਰਾਂ ਮੁਦਮ੍। ਇਦਂ ਵੈ ਹਾਸ੍ਤਿਨਪੁਰਂ ਸੁਖਿਨਃ ਪੁਨਰੇष੍ਯਥ
ਉਥੇ ਕੁਝ ਸਮਾਂ ਬਿਤਾ ਕੇ ਤੇ ਵਧੀਆ ਖੁਸ਼ੀ ਹਾਸਲ ਕਰ ਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਮੁੜ ਕੇ ਇਸ ਹਸਤਿਨਾਪੁਰ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼-ਖੁਸ਼ ਆ ਜਾਓਗੇ।
ਨਿਵਸਧ੍ਵਂ ਚ ਤਤ੍ਰੈਵ ਸਂਰਕ੍ਸ਼ਣਪਰਾਯਣਾਃ। ਵੈਲਕ੍ਸ਼ਣ੍ਯਂ ਨ ਵੈ ਤਤ੍ਰ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਪਰਂਤਪਾਃ
ਉਥੇ ਹੀ ਰਹੋ, ਆਪਣੀ ਰੱਖਿਆ 'ਤੇ ਧਿਆਨ ਦਿਓ। ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਹਰਾਉਣ ਵਾਲੋ, ਉਥੇ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਕੋਈ ਘਾਟ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗੀ।
ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਸ੍ਯ ਤਂ ਕਾਮਮਨੁਬੁਧ੍ਯ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ। ਆਤ੍ਮਨਸ਼੍ਚਾਸਹਾਯਤ੍ਵਂ ਤਥੇਤਿ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚ ਤਮ੍
ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਤੇ ਆਪਣੀ ਲਾਚਾਰੀ ਨੂੰ ਸਮਝ ਕੇ, ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੋ।'
ਤਤੋ ਭੀष੍ਮਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨਵਂ ਵਿਦੁਰਂ ਚ ਮਹਾਮਤਿਮ੍। ਦ੍ਰੋਣਂ ਚ ਬਾਹ੍ਲਿਕਂ ਚੈਵ ਸੋਮਦਤ੍ਤਂ ਚ ਕੌਰਵਮ੍
ਫਿਰ ਉਹ ਸ਼ਾਂਤਨੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਭੀਸ਼ਮ, ਬੁਧੀਮਾਨ ਵਿਦੁਰ, ਦ੍ਰੋਣ, ਬਾਹਲਿਕ ਅਤੇ ਕੌਰਵ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਸੋਮਦੱਤ ਦੇ ਕੋਲ ਗਿਆ।
ਕृਪਮਾਚਾਰ੍ਯਪੁਤ੍ਰਂ ਚ ਭੂਰਿਸ਼੍ਰਵਸਮੇਵ ਚ। ਮਾਨ੍ਯਾਨਨ੍ਯਾਨਮਾਤ੍ਯਾਂਸ਼੍ਚ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਂਸ਼੍ਚ ਤਪੋਧਨਾਨ੍
ਉਸਨੇ ਕਰਿਪਾ, ਜੋ ਅਚਾਰਯ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ, ਭੂਰੀਸ਼੍ਰਵਸ ਅਤੇ ਹੋਰ ਮਾਣਯੋਗ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨੂੰ, ਤੇ ਤਪਸਿਆ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਸਤਿਕਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਪੁਰੋਹਿਤਾਂਸ਼੍ਚ ਪੌਤ੍ਰਾਂਸ਼੍ਚ ਗਾਨ੍ਧਾਰੀਂ ਚ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨੀਮ੍। `ਸਰ੍ਵਾ ਮਾਤॄਰੁਪਸ੍ਪृष੍ਟ੍ਵਾ ਵਿਦੁਰਸ੍ਯ ਚ ਯੋषਿਤਃ।' ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ ਸ਼ਨੈਰ੍ਦੀਨ ਉਵਾਚੇਦਂ ਵਚਸ੍ਤਦਾ
ਉਸਨੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਪੂਜਾਰੀ, ਪੌਤਰੇ, ਤੇ ਮਹਾਨ ਗਾਂਧਾਰੀ ਨੂੰ ਵੀ ਸਤਿਕਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਸਾਰੀਆਂ ਮਾਵਾਂ ਅਤੇ ਵਿਦੁਰ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਦੇ ਚਰਨ ਛੂਹ ਕੇ, ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਇਹ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।