ਸ਼ृਣੁ ਵਿਸ੍ਤਰਸ਼ੋ ਰਾਜਨ੍ਵਦਤੋ ਮੇ ਪਰਨ੍ਤਪ। ਦਾਹਂ ਜਤੁਗृਹਸ੍ਯੈਤਤ੍ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਂ ਚ ਮੋਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
ਹੇ ਰਾਜਨ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ — ਜਤੂ ਦੇ ਘਰ ਦੀ ਸੜਨ ਤੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਬਚਤ, ਮੈਂ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।
ਤਤੋ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨੋ ਰਾਜਾ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਮਭਾषਤ। ਪਾਣ੍ਡਵੇਭ੍ਯੋ ਭਯਂ ਨਃ ਸ੍ਯਾਤ੍ਤਾਨ੍ਵਿਵਾਸਯਤਾਂ ਭਵਾਨ੍। ਨਿਪੁਣੇਨਾਭ੍ਯੁਪਾਯੇਨ ਨਗਰਂ ਵਾਰਣਾਵਤਮ੍
ਫਿਰ, ਰਾਜਾ ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੇ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, ‘ਪਾਂਡਵਾਂ ਤੋਂ ਸਾਨੂੰ ਕੋਈ ਡਰ ਨਾ ਹੋਵੇ; ਤੁਸੀਂ ਕਿਸੇ ਚਤੁਰ ਢੰਗ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਾਰਣਾਵਤ ਸ਼ਹਿਰ ਤੋਂ ਨਿਕਲਵਾਓ।’
ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਸ੍ਤੁ ਪੁਤ੍ਰੇਣ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਚਨਮੀਰਿਤਮ੍। ਮੁਹੂਰ੍ਤਮਿਵ ਸਂਚਿਨ੍ਤ੍ਯ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਮਥਾਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤ ਦੇ ਕਹੇ ਹੋਏ ਸ਼ਬਦ ਸੁਣ ਕੇ, ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਸੋਚਿਆ ਅਤੇ ਫਿਰ ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਧਰ੍ਮਨਿਤ੍ਯਃ ਸਦਾ ਪਾਣ੍ਡੁਸ੍ਤਥਾ ਧਰ੍ਮਪਰਾਯਣਃ। ਸਰ੍ਵੇषੁ ਜ੍ਞਾਤਿषੁ ਤਥਾ ਮਯਿ ਤ੍ਵਾਸੀਦ੍ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਪਾਂਡੂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਧਰਮ ਦੇ ਪੱਕੇ ਰਹੇ, ਉਹ ਸਦਾ ਨੇਕ ਰਾਹ 'ਤੇ ਚੱਲਦੇ ਰਹੇ; ਸਾਡੇ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਵਿਚ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਮੇਰੇ ਨਾਲ, ਉਹ ਇਨ੍ਹਾਂ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੇ ਸਨ।
ਨਾਸੌ ਕਿਂਚਿਦ੍ਵਿਜਾਨਾਤਿ ਭੋਜਨਾਦਿਚਿਕੀਰ੍षਿਤਮ੍। ਨਿਵੇਦਯਤਿ ਨਿਤ੍ਯਂ ਹਿ ਮਮ ਰਾਜ੍ਯਂ ਧृਤਵ੍ਰਤਃ
ਉਹ ਕੋਈ ਕੰਮ, ਭਾਵੇਂ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਦੀ ਗੱਲ ਹੋਵੇ, ਮੇਰੇ ਦੱਸਣ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ ਸਨ; ਆਪਣੇ ਵਾਅਦਾਂ 'ਤੇ ਟਿਕੇ ਰਹਿ ਕੇ, ਰਾਜ ਦੀ ਹਰ ਗੱਲ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸਦੇ ਰਹੇ।
ਤਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰੋ ਯਥਾ ਪਾਣ੍ਡੁਸ੍ਤਥਾ ਧਰ੍ਮਪਰਾਯਣਃ। ਗੁਣਵਾਨ੍ਲੋਕਵਿਖ੍ਯਾਤਃ ਪੌਰਵਾਣਾਂ ਸੁਸਂਮਤਃ
ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤ ਵੀ ਪਾਂਡੂ ਵਾਂਗ ਧਰਮ ਦੇ ਪੱਕੇ ਹਨ, ਗੁਣਾਂ ਵਾਲਾ, ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਮਸ਼ਹੂਰ ਅਤੇ ਪੌਰਵਾਂ ਵਿਚ ਵਧੇਰੇ ਪਸੰਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ ਕਥਂ ਸ਼ਕ੍ਯਤੇऽਸ੍ਮਾਭਿਰਪਾਕਰ੍ਤੁਂ ਬਲਾਦਿਤਃ। ਪਿਤृਪੈਤਾਮਾਹਾਦ੍ਰਾਜ੍ਯਾਤ੍ਸਸਹਾਯੋ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਅਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਪਿਤਾ-ਪੁਰਖਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜ ਤੋਂ ਜਬਰ ਨਾਲ ਕਿਵੇਂ ਹਟਾ ਸਕਦੇ ਹਾਂ, ਜਦ ਉਹਦੇ ਨਾਲ ਮਜ਼ਬੂਤ ਸਾਥੀ ਵੀ ਹਨ?
ਭृਤਾ ਹਿ ਪਾਣ੍ਡੁਨਾऽਮਾਤ੍ਯਾ ਬਲਂ ਚ ਸਤਤਂ ਭृਤਮ੍। ਭृਤਾਃ ਪੁਤ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਪੌਤ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਤੇषਾਮਪਿ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਪਾਂਡੂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਰੱਖਿਆ ਸੀ, ਫੌਜ ਵੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਸ ਨੇ ਰੱਖੀ; ਖਾਸ ਕਰਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤ ਅਤੇ ਪੋਤਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਪਾਲਿਆ ਗਿਆ।
ਤੇ ਪੁਰਾ ਸਤ੍ਕृਤਾਸ੍ਤਾਤ ਪਾਣ੍ਡੁਨਾ ਨਾਗਰਾ ਜਨਾਃ। ਕਥਂ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਸ੍ਯਾਰ੍ਥੇ ਨ ਨੋ ਹਨ੍ਯੁਃ ਸਬਾਨ੍ਧਵਾਨ੍
ਪਾਂਡੂ ਨੇ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿਚ ਨਗਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇਜ਼ਤ ਦਿੱਤੀ ਸੀ; ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਦੀ ਖਾਤਰ, ਉਹ ਲੋਕ ਸਾਡੇ ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਪਰਵਾਰ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਤੋਂ ਕਿਵੇਂ ਪਿੱਛੇ ਰਹਿ ਸਕਦੇ ਹਨ?
ਏਵਮੇਤਨ੍ਮਯਾ ਤਾਤ ਭਾਵਿਤਂ ਦੋषਮਾਤ੍ਮਨਿ। ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪ੍ਰਕृਤਯਃ ਸਰ੍ਵਾ ਅਰ੍ਥਮਾਨੇਨ ਪੂਜਿਤਾਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਿਆਰੇ, ਮੈਂ ਇਹ ਗਲਤੀ ਆਪਣੀ ਮੰਨ ਲਈ ਹੈ; ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਸਾਰੇ ਲੋਕ, ਧਨ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਦੇ ਵਫ਼ਾਦਾਰ ਹਨ।
ਧ੍ਰੁਵਮਸ੍ਮਤ੍ਸਹਾਯਾਸ੍ਤੇ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਪ੍ਰਧਾਨਤਃ। ਅਰ੍ਥਵਰ੍ਗਃ ਸਹਾਮਾਤ੍ਯੋ ਮਤ੍ਸਂਸ੍ਥੋऽਦ੍ਯ ਮਹੀਪਤੇ
ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਉਹ ਸਾਡੇ ਮੁੱਖ ਸਾਥੀ ਉਸ ਦੇ ਪੱਖ ਵਿਚ ਹੋ ਜਾਣਗੇ; ਧਨਵਾਨ ਲੋਕ ਅਤੇ ਉਹਦੇ ਮੰਤਰੀ ਹੁਣ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਹਨ, ਰਾਜਨ।
ਸ ਭਵਾਨ੍ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਸ਼ੁ ਵਿਵਾਸਯਿਤੁਮਰ੍ਹਤਿ। ਮृਦੁਨੈਵਾਭ੍ਯੁਪਾਯੇਨ ਨਗਰਂ ਵਾਰਣਾਵਤਮ੍
ਇਸ ਲਈ, ਤੁਸੀਂ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਨਰਮ ਢੰਗ ਨਾਲ, ਜਲਦੀ ਵਾਰਣਾਵਤ ਨਗਰ ਭੇਜੋ।
ਯਦਾ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਂ ਰਾਜ੍ਯਂ ਮਯਿ ਰਾਜਨ੍ਭਵਿष੍ਯਤਿ। ਤਦਾ ਕੁਨ੍ਤੀ ਸਹਾਪਤ੍ਯਾ ਪੁਨਰੇष੍ਯਤਿ ਭਾਰਤ
ਜਦ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਪੱਕਾ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਰਾਜਨ, ਤਦ ਕੁੰਤੀ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਾਂ ਸਮੇਤ ਮੁੜ ਆ ਜਾਵੇਗੀ, ਭਾਰਤ।
ਦੁਰ੍ਯੋਧਨ ਮਮਾਪ੍ਯੇਤਦ੍ਧृਦਿ ਸਂਪਰਿਵਰ੍ਤਤੇ। ਅਭਿਪ੍ਰਾਯਸ੍ਯ ਪਾਪਤ੍ਵਾਨ੍ਨੈਵਂ ਤੁ ਵਿਵृਣੋਮ੍ਯਹਮ੍
ਦੁਰਯੋਧਨ, ਇਹ ਗੱਲ ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿਚ ਵੀ ਘੁੰਮਦੀ ਹੈ; ਪਰ ਇਰਾਦੇ ਦੀ ਮੰਦਤਾ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਇਸ ਨੂੰ ਖੁੱਲ੍ਹ ਕੇ ਨਹੀਂ ਦੱਸਦਾ।
ਨ ਚ ਭੀष੍ਮੋ ਨ ਚ ਦ੍ਰੋਣੋ ਨ ਚ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਤਾ ਨ ਗੌਤਮਃ। ਵਿਵਾਸ੍ਯਮਾਨਾਨ੍ਕੌਨ੍ਤੇਯਾਨਨੁਮਂਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਕਰ੍ਹਿਚਿਤ੍
ਭੀਸ਼ਮ, ਦ੍ਰੋਣ, ਵਿਦੁਰ ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਦੇ ਵੀ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਭੇਜਣ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਨਹੀਂ ਦੇਣਗੇ।
ਸਮਾ ਹਿ ਕੌਰਵੇਯਾਣਾਂ ਵਯਂ ਤੇ ਚੈਵ ਪੁਤ੍ਰਕ। ਨੈਤੇ ਵਿषਮਮਿਚ੍ਛੇਯੁਰ੍ਧਰ੍ਮਯੁਕ੍ਤਾ ਮਨਸ੍ਵਿਨਃ
ਅਸੀਂ ਅਤੇ ਉਹ, ਪੁੱਤ, ਕੌਰਵਾਂ ਵਿਚ ਇਕੋ ਜਿਹੇ ਹਾਂ; ਇਹ ਉੱਚ ਮਨ ਵਾਲੇ, ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਚੱਲਣ ਵਾਲੇ, ਕਦੇ ਵੀ ਅਨਿਆਇ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁਣਗੇ।
ਤੇ ਵਯਂ ਕੌਰਵੇਯਾਣਾਮੇਤੇषਾਂ ਚ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾਮ੍। ਕਥਂ ਨ ਵਧ੍ਯਤਾਂ ਤਾਤ ਗਚ੍ਛਾਮ ਜਗਤਸ੍ਤਥਾ
ਅਸੀਂ ਵੀ ਕੌਰਵ ਹਾਂ, ਉਹ ਵੀ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਹਨ; ਪਿਆਰੇ, ਅਸੀਂ ਦੁਨੀਆ ਵਿਚ ਇਸ ਕੰਮ ਕਰਕੇ ਕਿਵੇਂ ਨਸ਼ਟ ਨਾ ਹੋਈਏ?
ਮਧ੍ਯਸ੍ਥਃ ਸਤਤਂ ਭੀष੍ਮੋ ਦ੍ਰੋਣਪੁਤ੍ਰੋ ਮਯਿ ਸ੍ਥਿਤਃ। ਯਤਃ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤਤੋ ਦ੍ਰੋਣੋ ਭਵਿਤਾ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਭੀਸ਼ਮ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮਧਸਥ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਦ੍ਰੋਣ ਦਾ ਪੁੱਤ ਮੇਰੇ ਪੱਖ ਵਿਚ ਹੈ; ਜਿੱਥੇ ਪੁੱਤ ਜਾਵੇਗਾ, ਦ੍ਰੋਣ ਵੀ ਉਥੇ ਹੀ ਹੋਵੇਗਾ, ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਕृਪਃ ਸ਼ਾਰਦ੍ਵਤਸ਼੍ਚੈਵ ਯਤ ਏਤੌ ਤਤੋ ਭਵੇਤ੍। ਦ੍ਰੋਣਂ ਚ ਭਾਗਿਨੇਯਂ ਚ ਨ ਸ ਤ੍ਯਕ੍ਸ਼੍ਯਤਿ ਕਰ੍ਹਿਚਿਤ੍
ਕ੍ਰਿਪਾ, ਸ਼ਾਰਦਵਤ ਦਾ ਪੁੱਤ, ਜਿੱਥੇ ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਜਾਣਗੇ, ਉਥੇ ਹੀ ਜਾਵੇਗਾ; ਦ੍ਰੋਣ ਆਪਣੇ ਭਤੀਜੇ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਛੱਡੇਗਾ।
ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਤਾऽਰ੍ਥਬਦ੍ਧਸ੍ਤ੍ਵਸ੍ਮਾਕਂ ਪ੍ਰਚ੍ਛਨ੍ਨਂ ਸਂਯਤਃ ਪਰੈਃ। ਨ ਚੈਕਃ ਸ ਸਮਰ੍ਥੋऽਸ੍ਮਾਨ੍ਪਾਮ੍ਡਵਾਰ੍ਥੇऽਧਿਬਾਧਿਤੁਮ੍
ਵਿਦੁਰ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਲਾਭ ਦੇ ਕਾਰਨ ਜੁੜਿਆ ਹੈ, ਪਰ ਹੋਰਾਂ ਵਲੋਂ ਚੁਪ ਚਾਪ ਰੋਕਿਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਪਰ ਉਹ ਇਕੱਲਾ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਖਾਤਰ ਸਾਨੂੰ ਜਿੱਤ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ।
ਸੁਵਿਸ੍ਰਬ੍ਧਃ ਪਾਣ੍ਡੁਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ਸਹ ਮਾਤ੍ਰਾ ਪ੍ਰਵਾਸਯ। ਵਾਰਣਾਵਤਮਦ੍ਯੈਵ ਯਥਾ ਯਾਨ੍ਤਿ ਯਥਾ ਕੁਰੁ
ਪੂਰੀ ਨਿਸ਼ਚਿੰਤਤਾ ਨਾਲ, ਪਾਂਡੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਾਂ ਸਮੇਤ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਵਾਰਣਾਵਤ ਵਾਸਤੇ ਤੁਰਾ ਦੇ। ਕੁਰੁ, ਜਿਵੇਂ ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਹੈ, ਅੱਜ ਹੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਭੇਜ ਦੇ।
ਵਿਨਿਦ੍ਰਕਰਣਂ ਘੋਰਂ ਹृਦਿ ਸ਼ਲ੍ਯਮਿਵਾਰ੍ਪਿਤਮ੍। ਸ਼ੋਕਪਾਵਕਮੁਦ੍ਭੂਤਂ ਕਰ੍ਮਣੈਤੇਨ ਨਾਸ਼ਯ
ਇਸ ਕੰਮ ਰਾਹੀਂ, ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸੇ ਹੋਏ, ਨੀਂਦ ਨਾ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਭਿਆਨਕ ਦੁੱਖ ਨੂੰ, ਜੋ ਕਾਂਟੇ ਵਾਂਗ ਚੁਭ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਤੇ ਜੋ ਗਮ ਦੀ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਭੜਕ ਚੁੱਕਾ ਹੈ, ਖਤਮ ਕਰ।
ਵੈਸ਼ਂਪਾਯਨ ਉਵਾਚ
ਵੈਸ਼ੰਪਾਯਨ ਨੇ ਕਿਹਾ:
ਤਤੋ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨੋ ਰਾਜਾ ਸਰ੍ਵਾਸ੍ਤੁ ਪ੍ਰਕृਤੀਃ ਸ਼ਨੈਃ। ਅਰ੍ਥਮਾਨਪ੍ਰਦਾਨਾਭ੍ਯਾਂ ਸਂਜਹਾਰ ਸਹਾਨੁਜਃ। `ਯੁਯੁਤ੍ਸੁਮਪਨੀਯੈਕਂ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਂ ਸਹੋਦਰਮ੍
ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੇ ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਧੀਰੇ-ਧੀਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਦੌਲਤ ਤੇ ਇੱਜ਼ਤ ਦੇ ਕੇ ਆਪਣੇ ਪੱਖ ਵਿਚ ਕਰ ਲਿਆ। ਯੁਯੁਤਸੁ ਨੂੰ, ਜੋ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦਾ ਭਰਾ ਸੀ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਤੋਂ ਵੱਖ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਪ੍ਰਯੁਕ੍ਤਾਸ੍ਤੁ ਕੇਚਿਤ੍ਕੁਸ਼ਲਮਨ੍ਤ੍ਰਿਣਃ। ਕਥਯਾਞ੍ਚਕ੍ਰਿਰੇ ਰਮ੍ਯਂ ਨਗਰਂ ਵਾਰਣਾਵਤਮ੍
ਕੁਝ ਚਤੁਰ ਮੰਤਰੀ, ਜੋ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਤੇ ਚਲ ਰਹੇ ਸਨ, ਵਾਰਣਾਵਤ ਦੀ ਸੋਹਣੀ ਨਗਰੀ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ।
ਅਯਂ ਸਮਾਜਃ ਸੁਮਹਾਨ੍ਰਮਣੀਯਤਮੋ ਭੁਵਿ। ਉਪਸ੍ਥਿਤਃ ਪਸ਼ੁਪਤੇਰ੍ਨਗਰੇ ਵਾਰਣਾਵਤੇ
ਇਹ ਸਭਾ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਤੇ ਸੁਹਾਵਣੀ ਹੈ, ਜੋ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਦੀ ਨਗਰੀ ਵਾਰਣਾਵਤ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਰਤ੍ਨਸਮਾਕੀਰ੍ਣੇ ਪੁਣ੍ਯਦੇਸ਼ੇ ਮਨੋਰਮੇ। ਇਤ੍ਯੇਵਂ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਸ੍ਯ ਵਚਨਾਚ੍ਚਕ੍ਰਿਰੇ ਕਥਾਃ
ਉਹ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਬਚਨ ਦੋਹਰਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਵਾਰਣਾਵਤ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਸੋਹਣੀ ਜਗ੍ਹਾ ਦੱਸਦੇ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਕੀਮਤੀ ਰਤਨ ਹਨ।
ਕਥ੍ਯਮਾਨੇ ਤਥਾ ਰਮ੍ਯੇ ਨਗਰੇ ਵਾਰਣਾਵਤੇ। ਗਮਨੇ ਪਾਣ੍ਡੁਪੁਤ੍ਰਾਣਾਂ ਜਜ੍ਞੇ ਤਤ੍ਰ ਮਤਿਰ੍ਨृਪ
ਜਦ ਉਹ ਵਾਰਣਾਵਤ ਦੀ ਸੋਹਣੀ ਨਗਰੀ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਰਹੇ, ਤਾਂ ਰਾਜੇ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਪਾਂਡੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਉਥੇ ਭੇਜਣ ਦਾ ਵਿਚਾਰ ਉਭਰਿਆ।
ਯਦਾ ਤ੍ਵਮਨ੍ਯਤ ਨृਪੋ ਜਾਤਕੌਤੂਹਲਾ ਇਤਿ। ਉਵਾਚੈਤਾਨੇਤ੍ਯ ਤਦਾ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਮ੍ਬਿਕਾਸੁਤਃ
ਜਦ ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਧਦੀ ਉਤਸੁਕਤਾ ਵੇਖੀ, ਤਾਂ ਅੰਬਿਕਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਉਂ ਆਖਿਆ।
ਅਧੀਤਾਨਿ ਚ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਯੁष੍ਮਾਭਿਰਿਹ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਸ਼ਃ। ਅਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਚ ਤਥਾ ਦ੍ਰੋਣਾਦ੍ਗੌਤਮਾਚ੍ਚ ਸ਼ਰਦ੍ਵਤਃ
ਤੁਸੀਂ ਇੱਥੇ ਸਾਰੇ ਸ਼ਾਸਤਰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੜ੍ਹ ਲਏ ਹਨ, ਤੇ ਹਥਿਆਰ ਚਲਾਉਣ ਦੀ ਵਿਦਿਆ ਦ੍ਰੋਣ ਤੇ ਗੌਤਮ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸ਼ਰਦਵਤ ਤੋਂ ਸਿੱਖ ਲਈ ਹੈ।