ਤਤੋ ਵਿਦੁਰਵਾਕ੍ਯੇਨ ਨਾਵਂ ਵਿਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਯ ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ। ਧਨਂ ਚਾਦਾਯ ਤੈਰ੍ਦਤ੍ਤਮਰਿष੍ਟਂ ਪ੍ਰਾਵਿਸ਼ਨ੍ਵਨਮ੍
ਫਿਰ, ਵਿਦੁਰ ਦੀ ਗੱਲ ਮੰਨ ਕੇ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੇ ਨੌਕ ਚਲਾਈ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਹੋਇਆ ਧਨ ਲਿਆ ਤੇ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਗਏ।
ਨਿषਾਦੀ ਪਞ੍ਚਪੁਤ੍ਰਾ ਤੁ ਜਾਤੇषੁ ਤਤ੍ਰ ਵੇਸ਼੍ਮਨਿ। ਕਾਰਣਾਭ੍ਯਾਗਤਾ ਦਗ੍ਧਾ ਸਹ ਪੁਤ੍ਰੈਰਨਾਗਸਾ
ਉਥੇ, ਉਸ ਘਰ ਵਿੱਚ, ਨਿਸ਼ਾਦੀ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਪੰਜ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਕਿਸੇ ਕਾਰਨ ਆਏ ਸਨ, ਬੇਕਸੂਰ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਸਾਥੀ ਸੜ ਗਏ।
ਸ ਚ ਮ੍ਲੇਚ੍ਛਾਧਮਃ ਪਾਪੋ ਦਗ੍ਧਸ੍ਤਤ੍ਰ ਪੁਰੋਚਨਃ। ਵਞ੍ਚਿਤਾਸ਼੍ਚ ਦੁਰਾਤ੍ਮਾਨੋ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਾਃ ਸਹਾਨੁਗਾਃ
ਉਥੇ, ਪੁਰੋਚਨ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਨੀਚ ਤੇ ਪਾਪੀ ਸੀ, ਸੜ ਗਿਆ; ਤੇ ਧਰਤਰਾਸ਼ਟਰਾਂ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਾਥੀ, ਜੋ ਬੁਰੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਸਨ, ਠੱਗੇ ਗਏ।
ਅਵਿਜ੍ਞਾਤਾ ਮਹਾਤ੍ਮਨੋ ਜਨਾਨਾਮਕ੍ਸ਼ਤਾਸ੍ਤਥਾ। ਜਨਨ੍ਯਾ ਸਹ ਕੌਨ੍ਤੇਯਾ ਮੁਕ੍ਤਾ ਵਿਦੁਰਮਨ੍ਤ੍ਰਿਤਾਃ
ਜਨਤਾ ਨੂੰ ਪਤਾ ਨਾ ਹੋਇਆ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਕੌਂਤਿਆਂ, ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਸਮੇਤ, ਵਿਦੁਰ ਦੀ ਸਲਾਹ ਨਾਲ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਤੇ ਆਜ਼ਾਦ ਹੋ ਗਏ।
ਤਤਸ੍ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਪੁਰੇ ਲੋਕਾ ਨਗਰੇ ਵਾਰਣਾਵਤੇ। ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਜਤੁਗृਹਂ ਦਗ੍ਧਮਨ੍ਵਸ਼ੋਚਨ੍ਤ ਦੁਃਖਿਤਾਃ
ਫਿਰ, ਵਾਰਣਾਵਤ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ, ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਜਤੂ ਦਾ ਘਰ ਸੜਿਆ ਦੇਖ ਕੇ, ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਸੋਗ ਕੀਤਾ।
ਪ੍ਰੇषਯਾਮਾਸੂ ਰਾਜਾਨਂ ਯਥਾਵृਤ੍ਤਂ ਨਿਵੇਦਿਤੁਮ੍। ਸਂਵृਤਸ੍ਤੇ ਮਹਾਨ੍ਕਾਮਃ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨ੍ਦਗ੍ਧਵਾਨਸਿ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਹੋਈ ਘਟਨਾ ਦੱਸਣ ਲਈ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਭੇਜਿਆ; ਸਭ ਦੀ ਵੱਡੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਹੋ ਗਈ, ਕਿਉਂਕਿ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਸੜ ਜਾਣ ਦੀ ਸੋਚੀ ਗਈ।
ਸਕਾਮੋ ਭਵ ਕੌਰਵ੍ਯ ਭੁਙ੍ਕ੍ਸ਼੍ਵ ਰਾਜ੍ਯਂ ਸਪੁਤ੍ਰਕਃ। ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਸ੍ਤੁ ਸਹਪੁਤ੍ਰੇਣ ਸ਼ੋਚਯਨ੍
‘ਕੌਰਵ, ਹੁਣ ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਹੋਈ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨਾਲ ਰਾਜ ਭੋਗ।’ ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਸਮੇਤ ਸੋਗ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਗਿਆ।
ਪ੍ਰੇਤਕਾਰ੍ਯਾਣਿ ਚ ਤਥਾ ਚਕਾਰ ਸਹ ਬਾਨ੍ਧਵੈਃ। ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਂ ਤਥਾ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਤਾ ਭੀष੍ਮਸ਼੍ਚ ਕੁਰੁਸਤ੍ਤਮਃ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਅੰਤਿਮ ਕ੍ਰਿਆ ਕੀਤੀ; ਖੱਤ ਤੇ ਭੀਸ਼ਮ, ਜੋ ਕੁਰੁਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ ਸੀ, ਨੇ ਵੀ ਇਹੀ ਕੀਤਾ।
ਪੁਨਰ੍ਵਿਸ੍ਤਰਸ਼ਃ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮ। ਦਾਹਂ ਜਤੁਗृਹਸ੍ਯੈਵ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਂ ਚ ਮੋਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
ਹੇ ਦੋਵਾਂ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ, ਮੈਂ ਫਿਰ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ — ਜਤੂ ਦੇ ਘਰ ਦੀ ਸੜਨ ਤੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਬਚਤ।
ਸੁਨृਸ਼ਂਸਮਿਦਂ ਕਰ੍ਮ ਤੇषਾਂ ਕ੍ਰੂਰੋਪਸਂਹਿਤਮ੍। ਕੀਰ੍ਤਯਸ੍ਵ ਯਥਾਵृਤ੍ਤਂ ਪਰਂ ਕੌਤੂਹਲਂ ਮਮ
ਇਹ ਕੰਮ, ਜੋ ਕਠੋਰ ਰਚਿਆ ਗਿਆ ਪਰ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਦਯਾ ਵਾਲਾ ਹੋਇਆ, ਜਿਵੇਂ ਹੋਇਆ, ਮੈਨੂੰ ਦੱਸ; ਮੇਰੀ ਜਿਗਿਆਸਾ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀ ਹੈ।
ਸ਼ृਣੁ ਵਿਸ੍ਤਰਸ਼ੋ ਰਾਜਨ੍ਵਦਤੋ ਮੇ ਪਰਨ੍ਤਪ। ਦਾਹਂ ਜਤੁਗृਹਸ੍ਯੈਤਤ੍ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਂ ਚ ਮੋਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
ਹੇ ਰਾਜਨ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ — ਜਤੂ ਦੇ ਘਰ ਦੀ ਸੜਨ ਤੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਬਚਤ, ਮੈਂ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।
ਤਤੋ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨੋ ਰਾਜਾ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਮਭਾषਤ। ਪਾਣ੍ਡਵੇਭ੍ਯੋ ਭਯਂ ਨਃ ਸ੍ਯਾਤ੍ਤਾਨ੍ਵਿਵਾਸਯਤਾਂ ਭਵਾਨ੍। ਨਿਪੁਣੇਨਾਭ੍ਯੁਪਾਯੇਨ ਨਗਰਂ ਵਾਰਣਾਵਤਮ੍
ਫਿਰ, ਰਾਜਾ ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੇ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, ‘ਪਾਂਡਵਾਂ ਤੋਂ ਸਾਨੂੰ ਕੋਈ ਡਰ ਨਾ ਹੋਵੇ; ਤੁਸੀਂ ਕਿਸੇ ਚਤੁਰ ਢੰਗ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਾਰਣਾਵਤ ਸ਼ਹਿਰ ਤੋਂ ਨਿਕਲਵਾਓ।’
ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਸ੍ਤੁ ਪੁਤ੍ਰੇਣ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਚਨਮੀਰਿਤਮ੍। ਮੁਹੂਰ੍ਤਮਿਵ ਸਂਚਿਨ੍ਤ੍ਯ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਮਥਾਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤ ਦੇ ਕਹੇ ਹੋਏ ਸ਼ਬਦ ਸੁਣ ਕੇ, ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਸੋਚਿਆ ਅਤੇ ਫਿਰ ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਧਰ੍ਮਨਿਤ੍ਯਃ ਸਦਾ ਪਾਣ੍ਡੁਸ੍ਤਥਾ ਧਰ੍ਮਪਰਾਯਣਃ। ਸਰ੍ਵੇषੁ ਜ੍ਞਾਤਿषੁ ਤਥਾ ਮਯਿ ਤ੍ਵਾਸੀਦ੍ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਪਾਂਡੂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਧਰਮ ਦੇ ਪੱਕੇ ਰਹੇ, ਉਹ ਸਦਾ ਨੇਕ ਰਾਹ 'ਤੇ ਚੱਲਦੇ ਰਹੇ; ਸਾਡੇ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਵਿਚ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਮੇਰੇ ਨਾਲ, ਉਹ ਇਨ੍ਹਾਂ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੇ ਸਨ।
ਨਾਸੌ ਕਿਂਚਿਦ੍ਵਿਜਾਨਾਤਿ ਭੋਜਨਾਦਿਚਿਕੀਰ੍षਿਤਮ੍। ਨਿਵੇਦਯਤਿ ਨਿਤ੍ਯਂ ਹਿ ਮਮ ਰਾਜ੍ਯਂ ਧृਤਵ੍ਰਤਃ
ਉਹ ਕੋਈ ਕੰਮ, ਭਾਵੇਂ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਦੀ ਗੱਲ ਹੋਵੇ, ਮੇਰੇ ਦੱਸਣ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ ਸਨ; ਆਪਣੇ ਵਾਅਦਾਂ 'ਤੇ ਟਿਕੇ ਰਹਿ ਕੇ, ਰਾਜ ਦੀ ਹਰ ਗੱਲ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸਦੇ ਰਹੇ।
ਤਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰੋ ਯਥਾ ਪਾਣ੍ਡੁਸ੍ਤਥਾ ਧਰ੍ਮਪਰਾਯਣਃ। ਗੁਣਵਾਨ੍ਲੋਕਵਿਖ੍ਯਾਤਃ ਪੌਰਵਾਣਾਂ ਸੁਸਂਮਤਃ
ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤ ਵੀ ਪਾਂਡੂ ਵਾਂਗ ਧਰਮ ਦੇ ਪੱਕੇ ਹਨ, ਗੁਣਾਂ ਵਾਲਾ, ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਮਸ਼ਹੂਰ ਅਤੇ ਪੌਰਵਾਂ ਵਿਚ ਵਧੇਰੇ ਪਸੰਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ ਕਥਂ ਸ਼ਕ੍ਯਤੇऽਸ੍ਮਾਭਿਰਪਾਕਰ੍ਤੁਂ ਬਲਾਦਿਤਃ। ਪਿਤृਪੈਤਾਮਾਹਾਦ੍ਰਾਜ੍ਯਾਤ੍ਸਸਹਾਯੋ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਅਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਪਿਤਾ-ਪੁਰਖਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜ ਤੋਂ ਜਬਰ ਨਾਲ ਕਿਵੇਂ ਹਟਾ ਸਕਦੇ ਹਾਂ, ਜਦ ਉਹਦੇ ਨਾਲ ਮਜ਼ਬੂਤ ਸਾਥੀ ਵੀ ਹਨ?
ਭृਤਾ ਹਿ ਪਾਣ੍ਡੁਨਾऽਮਾਤ੍ਯਾ ਬਲਂ ਚ ਸਤਤਂ ਭृਤਮ੍। ਭृਤਾਃ ਪੁਤ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਪੌਤ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਤੇषਾਮਪਿ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਪਾਂਡੂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਰੱਖਿਆ ਸੀ, ਫੌਜ ਵੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਸ ਨੇ ਰੱਖੀ; ਖਾਸ ਕਰਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤ ਅਤੇ ਪੋਤਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਪਾਲਿਆ ਗਿਆ।
ਤੇ ਪੁਰਾ ਸਤ੍ਕृਤਾਸ੍ਤਾਤ ਪਾਣ੍ਡੁਨਾ ਨਾਗਰਾ ਜਨਾਃ। ਕਥਂ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਸ੍ਯਾਰ੍ਥੇ ਨ ਨੋ ਹਨ੍ਯੁਃ ਸਬਾਨ੍ਧਵਾਨ੍
ਪਾਂਡੂ ਨੇ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿਚ ਨਗਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇਜ਼ਤ ਦਿੱਤੀ ਸੀ; ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਦੀ ਖਾਤਰ, ਉਹ ਲੋਕ ਸਾਡੇ ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਪਰਵਾਰ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਤੋਂ ਕਿਵੇਂ ਪਿੱਛੇ ਰਹਿ ਸਕਦੇ ਹਨ?
ਏਵਮੇਤਨ੍ਮਯਾ ਤਾਤ ਭਾਵਿਤਂ ਦੋषਮਾਤ੍ਮਨਿ। ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪ੍ਰਕृਤਯਃ ਸਰ੍ਵਾ ਅਰ੍ਥਮਾਨੇਨ ਪੂਜਿਤਾਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਿਆਰੇ, ਮੈਂ ਇਹ ਗਲਤੀ ਆਪਣੀ ਮੰਨ ਲਈ ਹੈ; ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਸਾਰੇ ਲੋਕ, ਧਨ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਦੇ ਵਫ਼ਾਦਾਰ ਹਨ।
ਧ੍ਰੁਵਮਸ੍ਮਤ੍ਸਹਾਯਾਸ੍ਤੇ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਪ੍ਰਧਾਨਤਃ। ਅਰ੍ਥਵਰ੍ਗਃ ਸਹਾਮਾਤ੍ਯੋ ਮਤ੍ਸਂਸ੍ਥੋऽਦ੍ਯ ਮਹੀਪਤੇ
ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਉਹ ਸਾਡੇ ਮੁੱਖ ਸਾਥੀ ਉਸ ਦੇ ਪੱਖ ਵਿਚ ਹੋ ਜਾਣਗੇ; ਧਨਵਾਨ ਲੋਕ ਅਤੇ ਉਹਦੇ ਮੰਤਰੀ ਹੁਣ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਹਨ, ਰਾਜਨ।
ਸ ਭਵਾਨ੍ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਸ਼ੁ ਵਿਵਾਸਯਿਤੁਮਰ੍ਹਤਿ। ਮृਦੁਨੈਵਾਭ੍ਯੁਪਾਯੇਨ ਨਗਰਂ ਵਾਰਣਾਵਤਮ੍
ਇਸ ਲਈ, ਤੁਸੀਂ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਨਰਮ ਢੰਗ ਨਾਲ, ਜਲਦੀ ਵਾਰਣਾਵਤ ਨਗਰ ਭੇਜੋ।
ਯਦਾ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਂ ਰਾਜ੍ਯਂ ਮਯਿ ਰਾਜਨ੍ਭਵਿष੍ਯਤਿ। ਤਦਾ ਕੁਨ੍ਤੀ ਸਹਾਪਤ੍ਯਾ ਪੁਨਰੇष੍ਯਤਿ ਭਾਰਤ
ਜਦ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਪੱਕਾ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਰਾਜਨ, ਤਦ ਕੁੰਤੀ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਾਂ ਸਮੇਤ ਮੁੜ ਆ ਜਾਵੇਗੀ, ਭਾਰਤ।
ਦੁਰ੍ਯੋਧਨ ਮਮਾਪ੍ਯੇਤਦ੍ਧृਦਿ ਸਂਪਰਿਵਰ੍ਤਤੇ। ਅਭਿਪ੍ਰਾਯਸ੍ਯ ਪਾਪਤ੍ਵਾਨ੍ਨੈਵਂ ਤੁ ਵਿਵृਣੋਮ੍ਯਹਮ੍
ਦੁਰਯੋਧਨ, ਇਹ ਗੱਲ ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿਚ ਵੀ ਘੁੰਮਦੀ ਹੈ; ਪਰ ਇਰਾਦੇ ਦੀ ਮੰਦਤਾ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਇਸ ਨੂੰ ਖੁੱਲ੍ਹ ਕੇ ਨਹੀਂ ਦੱਸਦਾ।
ਨ ਚ ਭੀष੍ਮੋ ਨ ਚ ਦ੍ਰੋਣੋ ਨ ਚ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਤਾ ਨ ਗੌਤਮਃ। ਵਿਵਾਸ੍ਯਮਾਨਾਨ੍ਕੌਨ੍ਤੇਯਾਨਨੁਮਂਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਕਰ੍ਹਿਚਿਤ੍
ਭੀਸ਼ਮ, ਦ੍ਰੋਣ, ਵਿਦੁਰ ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਦੇ ਵੀ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਭੇਜਣ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਨਹੀਂ ਦੇਣਗੇ।
ਸਮਾ ਹਿ ਕੌਰਵੇਯਾਣਾਂ ਵਯਂ ਤੇ ਚੈਵ ਪੁਤ੍ਰਕ। ਨੈਤੇ ਵਿषਮਮਿਚ੍ਛੇਯੁਰ੍ਧਰ੍ਮਯੁਕ੍ਤਾ ਮਨਸ੍ਵਿਨਃ
ਅਸੀਂ ਅਤੇ ਉਹ, ਪੁੱਤ, ਕੌਰਵਾਂ ਵਿਚ ਇਕੋ ਜਿਹੇ ਹਾਂ; ਇਹ ਉੱਚ ਮਨ ਵਾਲੇ, ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਚੱਲਣ ਵਾਲੇ, ਕਦੇ ਵੀ ਅਨਿਆਇ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁਣਗੇ।
ਤੇ ਵਯਂ ਕੌਰਵੇਯਾਣਾਮੇਤੇषਾਂ ਚ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾਮ੍। ਕਥਂ ਨ ਵਧ੍ਯਤਾਂ ਤਾਤ ਗਚ੍ਛਾਮ ਜਗਤਸ੍ਤਥਾ
ਅਸੀਂ ਵੀ ਕੌਰਵ ਹਾਂ, ਉਹ ਵੀ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਹਨ; ਪਿਆਰੇ, ਅਸੀਂ ਦੁਨੀਆ ਵਿਚ ਇਸ ਕੰਮ ਕਰਕੇ ਕਿਵੇਂ ਨਸ਼ਟ ਨਾ ਹੋਈਏ?
ਮਧ੍ਯਸ੍ਥਃ ਸਤਤਂ ਭੀष੍ਮੋ ਦ੍ਰੋਣਪੁਤ੍ਰੋ ਮਯਿ ਸ੍ਥਿਤਃ। ਯਤਃ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤਤੋ ਦ੍ਰੋਣੋ ਭਵਿਤਾ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਭੀਸ਼ਮ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮਧਸਥ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਦ੍ਰੋਣ ਦਾ ਪੁੱਤ ਮੇਰੇ ਪੱਖ ਵਿਚ ਹੈ; ਜਿੱਥੇ ਪੁੱਤ ਜਾਵੇਗਾ, ਦ੍ਰੋਣ ਵੀ ਉਥੇ ਹੀ ਹੋਵੇਗਾ, ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਕृਪਃ ਸ਼ਾਰਦ੍ਵਤਸ਼੍ਚੈਵ ਯਤ ਏਤੌ ਤਤੋ ਭਵੇਤ੍। ਦ੍ਰੋਣਂ ਚ ਭਾਗਿਨੇਯਂ ਚ ਨ ਸ ਤ੍ਯਕ੍ਸ਼੍ਯਤਿ ਕਰ੍ਹਿਚਿਤ੍
ਕ੍ਰਿਪਾ, ਸ਼ਾਰਦਵਤ ਦਾ ਪੁੱਤ, ਜਿੱਥੇ ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਜਾਣਗੇ, ਉਥੇ ਹੀ ਜਾਵੇਗਾ; ਦ੍ਰੋਣ ਆਪਣੇ ਭਤੀਜੇ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਛੱਡੇਗਾ।
ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਤਾऽਰ੍ਥਬਦ੍ਧਸ੍ਤ੍ਵਸ੍ਮਾਕਂ ਪ੍ਰਚ੍ਛਨ੍ਨਂ ਸਂਯਤਃ ਪਰੈਃ। ਨ ਚੈਕਃ ਸ ਸਮਰ੍ਥੋऽਸ੍ਮਾਨ੍ਪਾਮ੍ਡਵਾਰ੍ਥੇऽਧਿਬਾਧਿਤੁਮ੍
ਵਿਦੁਰ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਲਾਭ ਦੇ ਕਾਰਨ ਜੁੜਿਆ ਹੈ, ਪਰ ਹੋਰਾਂ ਵਲੋਂ ਚੁਪ ਚਾਪ ਰੋਕਿਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਪਰ ਉਹ ਇਕੱਲਾ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਖਾਤਰ ਸਾਨੂੰ ਜਿੱਤ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ।