ਭ੍ਰਾਤृਵ੍ਯਾ ਬਲਵਨ੍ਤਸ੍ਤੇ ਪਾਣ੍ਡੁਪੁਤ੍ਰਾ ਨਰਾਧਿਪ। ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਤਾਪੋ ਯਥਾ ਨ ਸ੍ਯਾਤ੍ਤਥਾ ਨੀਤਿਰ੍ਵਿਧੀਯਤਾਮ੍
ਪਾਂਡੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਰਾਜਾ, ਤੇਰੇ ਵੱਡੇ ਵਿਰੋਧੀ ਹਨ; ਆਪਣੀ ਨੀਤੀ ਐਸੀ ਰੱਖੋ ਕਿ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਪਛਤਾਵਾ ਨਾ ਹੋਵੇ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸਂਪ੍ਰਤਸ੍ਥੇ ਕਣਿਕਃ ਸ੍ਵਗृਹਂ ਤਤਃ। ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰੋऽਪਿ ਕੌਰਵ੍ਯਃ ਸ਼ੋਕਾਰ੍ਤਃ ਸਮਪਦ੍ਯਤ
ਇਹ ਬਾਤਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਕਣਿਕਾ ਆਪਣੇ ਘਰ ਚਲਾ ਗਿਆ; ਤੇ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ, ਕੁਰੂ ਵੰਸ਼ੀ, ਗਮ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਗਿਆ।
ਕਣਿਕਸ੍ਯ ਮਤਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਕਾਰ੍ਤ੍ਸ੍ਨ੍ਯੇਨ ਭਰਤਰ੍षਭ। ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਸ਼੍ਚ ਕਰ੍ਣਸ਼੍ਚ ਸ਼ਕੁਨਿਸ਼੍ਚਾਪਿ ਸੌਬਲਃ। ਦੁਸ਼ਾਸਨਚਤੁਰ੍ਥਾਸ੍ਤੇ ਮਨ੍ਤ੍ਰਯਾਮਾਸੁਰੇਕਦਾ
ਕਣਿਕਾ ਦੀ ਸਲਾਹ ਪੂਰੀ ਸੁਣ ਕੇ, ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਦੁਰਯੋਧਨ, ਕਰਣ, ਸੌਬਲ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸ਼ਕੁਨੀ ਅਤੇ ਚੌਥਾ ਦੁਸ਼ਾਸਨ, ਇਕ ਵਾਰੀ ਮਿਲ ਕੇ ਮੰਤਰੀ ਕਰਣ ਲੱਗੇ।
ਤੇ ਕੌਰਵ੍ਯਮਨੁਜ੍ਞਾਪ੍ਯ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਂ ਨਰਾਧਿਪਮ੍। ਦਹਨੇ ਤੁ ਸਪੁਤ੍ਰਾਯਾਃ ਕੁਨ੍ਤ੍ਯਾ ਬੁਦ੍ਧਿਮਕਾਰਯਨ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕੁਰੂ ਰਾਜਾ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਲੈ ਕੇ, ਕੁੰਤੀ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਸਾੜਨ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਬਣਾਈ।
ਤੇषਾਮਿਙ੍ਗਿਤਭਾਵਜ੍ਞੋ ਵਿਦੁਰਸ੍ਤਤ੍ਤ੍ਵਦਰ੍ਸ਼ਿਵਾਨ੍। ਆਕਾਰੇਣ ਚ ਤਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਬੁਬੁਧੇ ਦੁष੍ਟਚੇਤਸਾਮ੍
ਵਿਦੁਰ ਨੇ, ਜੋ ਨੀਤੀਆਂ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਜਾਣਕਾਰ ਸੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਚਿਹਰਿਆਂ ਤੋਂ ਬੁਰੇ ਮਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਚਾਲ ਪਛਾਣ ਲਈ।
ਤਤੋ ਵਿਦਿਤਵੇਦ੍ਯਾਤ੍ਮਾ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਂ ਹਿਤੇ ਰਤਃ। ਪਲਾਯਨੇ ਮਤਿਂ ਚਕ੍ਰੇ ਕੁਨ੍ਤ੍ਯਾਃ ਪੁਤ੍ਰੈਃ ਸਹਾਨਘਃ
ਫਿਰ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ ਤੇ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣ ਕੇ, ਵਿਦੁਰ ਨੇ ਕੁੰਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਬਚ ਕੇ ਨਿਕਲਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ।
ਤਤੋ ਵਾਤਸਹਾਂ ਨਾਵਂ ਯਨ੍ਤ੍ਰਯੁਕ੍ਤਾਂ ਪਤਾਕਿਨੀਮ੍। ਊਰ੍ਮਿਕ੍ਸ਼ਮਾਂ ਦृਢਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਕੁਨ੍ਤੀਮਿਦਮੁਵਾਚ ਹ
ਉਸ ਨੇ ਹਵਾ ਤੇ ਲਹਿਰਾਂ ਨੂੰ ਝੱਲਣ ਵਾਲੀ, ਮਜ਼ਬੂਤ, ਝੰਡਾ ਲਾਈ ਹੋਈ ਤੇ ਯੰਤਰ ਨਾਲ ਲੈਸ ਨੌਕ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਕੁੰਤੀ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਕਹੀ।
ਏष ਜਾਤਃ ਕੁਲਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਕੀਰ੍ਤਿਵਂਸ਼ਪ੍ਰਣਾਸ਼ਨਃ। ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਃ ਪਰੀਤਾਤ੍ਮਾ ਧਰ੍ਮਂ ਤ੍ਯਜਤਿ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤਮ੍
ਇਹ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ, ਜੋ ਇਸ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਜਨਮਿਆ, ਵੰਸ਼ ਦੀ ਇਜ਼ਤ ਤੇ ਨਾਮ ਨੂੰ ਮਿਟਾ ਰਿਹਾ ਹੈ; ਉਹ ਮਨੋਂ ਹਾਰ ਗਿਆ ਤੇ ਸਦਾ ਦੀ ਧਰਮ ਨੂੰ ਛੱਡ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਇਯਂ ਵਾਰਿਪਥੇ ਯੁਕ੍ਤਾ ਤਰਙ੍ਗਪਵਨਕ੍ਸ਼ਮਾ। ਨੌਰ੍ਯਯਾ ਮृਤ੍ਯੁਪਾਸ਼ਾਤ੍ਤ੍ਵਂ ਸਪੁਤ੍ਰਾ ਮੋਕ੍ਸ਼੍ਯਸੇ ਸ਼ੁਭੇ
ਇਹ ਨੌਕ ਪਾਣੀ ਦੇ ਰਸਤੇ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੈ, ਲਹਿਰਾਂ ਤੇ ਹਵਾ ਨੂੰ ਝੱਲ ਸਕਦੀ ਹੈ; ਇਹ ਤੈਨੂੰ ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਸਮੇਤ ਮੌਤ ਦੇ ਫੰਦੇ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਦੇਵੇਗੀ, ਹੇ ਸੁਭਾਗਨ।
ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵ੍ਯਥਿਤਾ ਕੁਨ੍ਤੀ ਪੁਤ੍ਰੈਃ ਸਹ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨੀ। ਨਾਵਮਾਰੁਹ੍ਯ ਗਙ੍ਗਾਯਾਂ ਪ੍ਰਯਯੌ ਭਰਤਰ੍षਭ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਕੁੰਤੀ, ਜੋ ਮਸ਼ਹੂਰ ਤੇ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਸਮੇਤ ਨੌਕ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹੀ ਤੇ ਗੰਗਾ 'ਤੇ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਈ, ਹੇ ਭਾਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ।
ਤਤੋ ਵਿਦੁਰਵਾਕ੍ਯੇਨ ਨਾਵਂ ਵਿਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਯ ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ। ਧਨਂ ਚਾਦਾਯ ਤੈਰ੍ਦਤ੍ਤਮਰਿष੍ਟਂ ਪ੍ਰਾਵਿਸ਼ਨ੍ਵਨਮ੍
ਫਿਰ, ਵਿਦੁਰ ਦੀ ਗੱਲ ਮੰਨ ਕੇ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੇ ਨੌਕ ਚਲਾਈ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਹੋਇਆ ਧਨ ਲਿਆ ਤੇ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਗਏ।
ਨਿषਾਦੀ ਪਞ੍ਚਪੁਤ੍ਰਾ ਤੁ ਜਾਤੇषੁ ਤਤ੍ਰ ਵੇਸ਼੍ਮਨਿ। ਕਾਰਣਾਭ੍ਯਾਗਤਾ ਦਗ੍ਧਾ ਸਹ ਪੁਤ੍ਰੈਰਨਾਗਸਾ
ਉਥੇ, ਉਸ ਘਰ ਵਿੱਚ, ਨਿਸ਼ਾਦੀ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਪੰਜ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਕਿਸੇ ਕਾਰਨ ਆਏ ਸਨ, ਬੇਕਸੂਰ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਸਾਥੀ ਸੜ ਗਏ।
ਸ ਚ ਮ੍ਲੇਚ੍ਛਾਧਮਃ ਪਾਪੋ ਦਗ੍ਧਸ੍ਤਤ੍ਰ ਪੁਰੋਚਨਃ। ਵਞ੍ਚਿਤਾਸ਼੍ਚ ਦੁਰਾਤ੍ਮਾਨੋ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਾਃ ਸਹਾਨੁਗਾਃ
ਉਥੇ, ਪੁਰੋਚਨ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਨੀਚ ਤੇ ਪਾਪੀ ਸੀ, ਸੜ ਗਿਆ; ਤੇ ਧਰਤਰਾਸ਼ਟਰਾਂ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਾਥੀ, ਜੋ ਬੁਰੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਸਨ, ਠੱਗੇ ਗਏ।
ਅਵਿਜ੍ਞਾਤਾ ਮਹਾਤ੍ਮਨੋ ਜਨਾਨਾਮਕ੍ਸ਼ਤਾਸ੍ਤਥਾ। ਜਨਨ੍ਯਾ ਸਹ ਕੌਨ੍ਤੇਯਾ ਮੁਕ੍ਤਾ ਵਿਦੁਰਮਨ੍ਤ੍ਰਿਤਾਃ
ਜਨਤਾ ਨੂੰ ਪਤਾ ਨਾ ਹੋਇਆ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਕੌਂਤਿਆਂ, ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਸਮੇਤ, ਵਿਦੁਰ ਦੀ ਸਲਾਹ ਨਾਲ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਤੇ ਆਜ਼ਾਦ ਹੋ ਗਏ।
ਤਤਸ੍ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਪੁਰੇ ਲੋਕਾ ਨਗਰੇ ਵਾਰਣਾਵਤੇ। ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਜਤੁਗृਹਂ ਦਗ੍ਧਮਨ੍ਵਸ਼ੋਚਨ੍ਤ ਦੁਃਖਿਤਾਃ
ਫਿਰ, ਵਾਰਣਾਵਤ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ, ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਜਤੂ ਦਾ ਘਰ ਸੜਿਆ ਦੇਖ ਕੇ, ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਸੋਗ ਕੀਤਾ।
ਪ੍ਰੇषਯਾਮਾਸੂ ਰਾਜਾਨਂ ਯਥਾਵृਤ੍ਤਂ ਨਿਵੇਦਿਤੁਮ੍। ਸਂਵृਤਸ੍ਤੇ ਮਹਾਨ੍ਕਾਮਃ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨ੍ਦਗ੍ਧਵਾਨਸਿ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਹੋਈ ਘਟਨਾ ਦੱਸਣ ਲਈ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਭੇਜਿਆ; ਸਭ ਦੀ ਵੱਡੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਹੋ ਗਈ, ਕਿਉਂਕਿ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਸੜ ਜਾਣ ਦੀ ਸੋਚੀ ਗਈ।
ਸਕਾਮੋ ਭਵ ਕੌਰਵ੍ਯ ਭੁਙ੍ਕ੍ਸ਼੍ਵ ਰਾਜ੍ਯਂ ਸਪੁਤ੍ਰਕਃ। ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਸ੍ਤੁ ਸਹਪੁਤ੍ਰੇਣ ਸ਼ੋਚਯਨ੍
‘ਕੌਰਵ, ਹੁਣ ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਹੋਈ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨਾਲ ਰਾਜ ਭੋਗ।’ ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਸਮੇਤ ਸੋਗ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਗਿਆ।
ਪ੍ਰੇਤਕਾਰ੍ਯਾਣਿ ਚ ਤਥਾ ਚਕਾਰ ਸਹ ਬਾਨ੍ਧਵੈਃ। ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਂ ਤਥਾ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਤਾ ਭੀष੍ਮਸ਼੍ਚ ਕੁਰੁਸਤ੍ਤਮਃ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਅੰਤਿਮ ਕ੍ਰਿਆ ਕੀਤੀ; ਖੱਤ ਤੇ ਭੀਸ਼ਮ, ਜੋ ਕੁਰੁਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ ਸੀ, ਨੇ ਵੀ ਇਹੀ ਕੀਤਾ।
ਪੁਨਰ੍ਵਿਸ੍ਤਰਸ਼ਃ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮ। ਦਾਹਂ ਜਤੁਗृਹਸ੍ਯੈਵ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਂ ਚ ਮੋਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
ਹੇ ਦੋਵਾਂ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ, ਮੈਂ ਫਿਰ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ — ਜਤੂ ਦੇ ਘਰ ਦੀ ਸੜਨ ਤੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਬਚਤ।
ਸੁਨृਸ਼ਂਸਮਿਦਂ ਕਰ੍ਮ ਤੇषਾਂ ਕ੍ਰੂਰੋਪਸਂਹਿਤਮ੍। ਕੀਰ੍ਤਯਸ੍ਵ ਯਥਾਵृਤ੍ਤਂ ਪਰਂ ਕੌਤੂਹਲਂ ਮਮ
ਇਹ ਕੰਮ, ਜੋ ਕਠੋਰ ਰਚਿਆ ਗਿਆ ਪਰ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਦਯਾ ਵਾਲਾ ਹੋਇਆ, ਜਿਵੇਂ ਹੋਇਆ, ਮੈਨੂੰ ਦੱਸ; ਮੇਰੀ ਜਿਗਿਆਸਾ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀ ਹੈ।
ਸ਼ृਣੁ ਵਿਸ੍ਤਰਸ਼ੋ ਰਾਜਨ੍ਵਦਤੋ ਮੇ ਪਰਨ੍ਤਪ। ਦਾਹਂ ਜਤੁਗृਹਸ੍ਯੈਤਤ੍ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਂ ਚ ਮੋਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
ਹੇ ਰਾਜਨ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ — ਜਤੂ ਦੇ ਘਰ ਦੀ ਸੜਨ ਤੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਬਚਤ, ਮੈਂ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।
ਤਤੋ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨੋ ਰਾਜਾ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਮਭਾषਤ। ਪਾਣ੍ਡਵੇਭ੍ਯੋ ਭਯਂ ਨਃ ਸ੍ਯਾਤ੍ਤਾਨ੍ਵਿਵਾਸਯਤਾਂ ਭਵਾਨ੍। ਨਿਪੁਣੇਨਾਭ੍ਯੁਪਾਯੇਨ ਨਗਰਂ ਵਾਰਣਾਵਤਮ੍
ਫਿਰ, ਰਾਜਾ ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੇ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, ‘ਪਾਂਡਵਾਂ ਤੋਂ ਸਾਨੂੰ ਕੋਈ ਡਰ ਨਾ ਹੋਵੇ; ਤੁਸੀਂ ਕਿਸੇ ਚਤੁਰ ਢੰਗ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਾਰਣਾਵਤ ਸ਼ਹਿਰ ਤੋਂ ਨਿਕਲਵਾਓ।’
ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਸ੍ਤੁ ਪੁਤ੍ਰੇਣ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਚਨਮੀਰਿਤਮ੍। ਮੁਹੂਰ੍ਤਮਿਵ ਸਂਚਿਨ੍ਤ੍ਯ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਮਥਾਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤ ਦੇ ਕਹੇ ਹੋਏ ਸ਼ਬਦ ਸੁਣ ਕੇ, ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਸੋਚਿਆ ਅਤੇ ਫਿਰ ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਧਰ੍ਮਨਿਤ੍ਯਃ ਸਦਾ ਪਾਣ੍ਡੁਸ੍ਤਥਾ ਧਰ੍ਮਪਰਾਯਣਃ। ਸਰ੍ਵੇषੁ ਜ੍ਞਾਤਿषੁ ਤਥਾ ਮਯਿ ਤ੍ਵਾਸੀਦ੍ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਪਾਂਡੂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਧਰਮ ਦੇ ਪੱਕੇ ਰਹੇ, ਉਹ ਸਦਾ ਨੇਕ ਰਾਹ 'ਤੇ ਚੱਲਦੇ ਰਹੇ; ਸਾਡੇ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਵਿਚ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਮੇਰੇ ਨਾਲ, ਉਹ ਇਨ੍ਹਾਂ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੇ ਸਨ।
ਨਾਸੌ ਕਿਂਚਿਦ੍ਵਿਜਾਨਾਤਿ ਭੋਜਨਾਦਿਚਿਕੀਰ੍षਿਤਮ੍। ਨਿਵੇਦਯਤਿ ਨਿਤ੍ਯਂ ਹਿ ਮਮ ਰਾਜ੍ਯਂ ਧृਤਵ੍ਰਤਃ
ਉਹ ਕੋਈ ਕੰਮ, ਭਾਵੇਂ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਦੀ ਗੱਲ ਹੋਵੇ, ਮੇਰੇ ਦੱਸਣ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ ਸਨ; ਆਪਣੇ ਵਾਅਦਾਂ 'ਤੇ ਟਿਕੇ ਰਹਿ ਕੇ, ਰਾਜ ਦੀ ਹਰ ਗੱਲ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸਦੇ ਰਹੇ।
ਤਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰੋ ਯਥਾ ਪਾਣ੍ਡੁਸ੍ਤਥਾ ਧਰ੍ਮਪਰਾਯਣਃ। ਗੁਣਵਾਨ੍ਲੋਕਵਿਖ੍ਯਾਤਃ ਪੌਰਵਾਣਾਂ ਸੁਸਂਮਤਃ
ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤ ਵੀ ਪਾਂਡੂ ਵਾਂਗ ਧਰਮ ਦੇ ਪੱਕੇ ਹਨ, ਗੁਣਾਂ ਵਾਲਾ, ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਮਸ਼ਹੂਰ ਅਤੇ ਪੌਰਵਾਂ ਵਿਚ ਵਧੇਰੇ ਪਸੰਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ ਕਥਂ ਸ਼ਕ੍ਯਤੇऽਸ੍ਮਾਭਿਰਪਾਕਰ੍ਤੁਂ ਬਲਾਦਿਤਃ। ਪਿਤृਪੈਤਾਮਾਹਾਦ੍ਰਾਜ੍ਯਾਤ੍ਸਸਹਾਯੋ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਅਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਪਿਤਾ-ਪੁਰਖਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜ ਤੋਂ ਜਬਰ ਨਾਲ ਕਿਵੇਂ ਹਟਾ ਸਕਦੇ ਹਾਂ, ਜਦ ਉਹਦੇ ਨਾਲ ਮਜ਼ਬੂਤ ਸਾਥੀ ਵੀ ਹਨ?
ਭृਤਾ ਹਿ ਪਾਣ੍ਡੁਨਾऽਮਾਤ੍ਯਾ ਬਲਂ ਚ ਸਤਤਂ ਭृਤਮ੍। ਭृਤਾਃ ਪੁਤ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਪੌਤ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਤੇषਾਮਪਿ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਪਾਂਡੂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਰੱਖਿਆ ਸੀ, ਫੌਜ ਵੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਸ ਨੇ ਰੱਖੀ; ਖਾਸ ਕਰਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤ ਅਤੇ ਪੋਤਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਪਾਲਿਆ ਗਿਆ।
ਤੇ ਪੁਰਾ ਸਤ੍ਕृਤਾਸ੍ਤਾਤ ਪਾਣ੍ਡੁਨਾ ਨਾਗਰਾ ਜਨਾਃ। ਕਥਂ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਸ੍ਯਾਰ੍ਥੇ ਨ ਨੋ ਹਨ੍ਯੁਃ ਸਬਾਨ੍ਧਵਾਨ੍
ਪਾਂਡੂ ਨੇ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿਚ ਨਗਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇਜ਼ਤ ਦਿੱਤੀ ਸੀ; ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਦੀ ਖਾਤਰ, ਉਹ ਲੋਕ ਸਾਡੇ ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਪਰਵਾਰ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਤੋਂ ਕਿਵੇਂ ਪਿੱਛੇ ਰਹਿ ਸਕਦੇ ਹਨ?
ਏਵਮੇਤਨ੍ਮਯਾ ਤਾਤ ਭਾਵਿਤਂ ਦੋषਮਾਤ੍ਮਨਿ। ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪ੍ਰਕृਤਯਃ ਸਰ੍ਵਾ ਅਰ੍ਥਮਾਨੇਨ ਪੂਜਿਤਾਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਿਆਰੇ, ਮੈਂ ਇਹ ਗਲਤੀ ਆਪਣੀ ਮੰਨ ਲਈ ਹੈ; ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਸਾਰੇ ਲੋਕ, ਧਨ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਦੇ ਵਫ਼ਾਦਾਰ ਹਨ।