ਦੈਵੇਨੋਪਹਤਂ ਸ਼ਤ੍ਰੁਮਨੁਗृਹ੍ਣਾਤਿ ਯੋ ਨਰਃ। ਸ ਮृਤ੍ਯੁਮੁਪਗृਹ੍ਣਾਤਿ ਗਰ੍ਭਮਸ਼੍ਵਤਰੀ ਯਥਾ
ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਕਿਸੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਨੂੰ, ਜਿਸਨੂੰ ਕਿਸਮਤ ਨੇ ਮਾਰਿਆ ਹੋਵੇ, ਸਹਾਰਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੌਤ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਗਲੇ ਲਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਗਧੀ ਗਰਭ ਧਾਰ ਕੇ ਆਪਣਾ ਅੰਤ ਕਰ ਲੈਂਦੀ ਹੈ।
ਅਨਾਗਤਂ ਹਿ ਬੁਧ੍ਯੇਤ ਯਚ੍ਚ ਕਾਰ੍ਯਂ ਪੁਰਃ ਸ੍ਥਿਤਮ੍। ਨ ਤੁ ਬੁਦ੍ਧਿਕ੍ਸ਼ਯਾਤ੍ਕਿਂਚਿਦਤਿਕ੍ਰਾਮੇਤ੍ਪ੍ਰਯੋਜਨਮ੍
ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਘੜੀ ਅਤੇ ਅੱਗੇ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਕੰਮ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਸਮਝ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਪਰ ਅਕਲ ਦੀ ਘਾਟ ਕਰਕੇ ਕੋਈ ਮਨੋਰਥ ਹੱਥੋਂ ਨਾ ਗਵਾ ਲੈਣਾ।
ਉਤ੍ਸਾਹਸ਼੍ਚਾਪਿ ਯਤ੍ਨੇਨ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯੋ ਭੂਤਿਮਿਚ੍ਛਤਾ। ਵਿਭਜ੍ਯ ਦੇਸ਼ਕਾਲੌ ਚ ਦੈਵਂ ਧਰ੍ਮਾਦਯਸ੍ਤ੍ਰਯਃ। ਨੈਃਸ਼੍ਰੇਯਸੌ ਤੁ ਤੌ ਜ੍ਞੇਯੌ ਦੇਸ਼ਕਾਲਾਵਿਤਿ ਸ੍ਥਿਤਿਃ
繁ਤਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹ ਅਤੇ ਮਿਹਨਤ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਥਾਂ ਤੇ ਸਮੇਂ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ, ਕਿਸਮਤ ਅਤੇ ਧਰਮ, ਲਾਭ, ਸੁਖ—ਇਹ ਤਿੰਨ ਵੀ ਵੇਖਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ; ਪਰ繁ਤਾ ਲਈ ਥਾਂ ਤੇ ਸਮੇਂ ਨੂੰ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਮੁੱਖ ਮੰਨੋ।
ਤਾਲਵਤ੍ਕੁਰੁਤੇ ਮੂਲਂ ਬਾਲਃ ਸ਼ਤ੍ਰੁਰੁਪੇਕ੍ਸ਼ਿਤਃ। ਗਹਨੇऽਗ੍ਨਿਰਿਵੋਤ੍ਸृष੍ਟਃ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਸਂਜਾਯਤੇ ਮਹਾਨ੍
ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਣ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਚਾਹੇ ਕਿੰਨਾ ਵੀ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋਵੇ, ਖਜੂਰ ਦੇ ਰੁੱਖ ਵਾਂਗ ਜੜ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਛੱਡੀ ਅੱਗ ਵਾਂਗ, ਉਹ ਜਲਦੀ ਹੀ ਵੱਡਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਗ੍ਨਿਸ੍ਤੋਕਮਿਵਾਤ੍ਮਾਨਂ ਸਨ੍ਧੁਕ੍ਸ਼ਯਤਿ ਯੋ ਨਰਃ। ਸ ਵਰ੍ਧਮਾਨੋ ਗ੍ਰਸਤੇ ਮਹਾਨ੍ਤਮਪਿ ਸਂਚਯਮ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਛੋਟੀ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਜਗਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਛੋਟਾ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਵੱਡੀ ਢੇਰ ਨੂੰ ਵਧਦਾ ਹੋਇਆ ਨਿਗਲ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਆਦਾਵੇਵ ਦਦਾਨੀਤਿ ਪ੍ਰਿਯਂ ਬ੍ਰੂਯਾਨ੍ਨਿਰਰ੍ਥਕਮ੍
ਕਿਸੇ ਕੰਮ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ 'ਮੈਂ ਦੇਵਾਂਗਾ' ਜਿਹਾ ਪਿਆਰਾ ਬੋਲ ਕੇ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਵਾਅਦਾ ਖਾਲੀ ਹੋਵੇ।
ਆਸ਼ਾਂ ਕਾਲਵਤੀਂ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਕਾਲਂ ਵਿਘ੍ਨੇਨ ਯੋਜਯੇਤ੍। ਵਿਘ੍ਨਂ ਨਿਮਿਤ੍ਤਤੋ ਬ੍ਰੂਯਾਨ੍ਨਿਮਿਤ੍ਤਂ ਵਾऽਪਿ ਹੇਤੁਤਃ
ਉਮੀਦ ਨੂੰ ਸਮੇਂ ਨਾਲ ਜੋੜੋ, ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਦੇਰੀ ਕਰੋ; ਰੁਕਾਵਟ ਨੂੰ ਕਾਰਨ ਵਜੋਂ ਦੱਸੋ ਜਾਂ ਕਾਰਨ ਨੂੰ ਹੇਠਾਂ ਲਿਆਉਣ ਵਜੋਂ ਵਰਤੋ।
ਕ੍ਸ਼ੁਰੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਹਰੇਤ੍ਪ੍ਰਾਣਾਨ੍ਨਿਸ਼ਿਤਃ ਕਾਲਸਾਧਨਃ। ਪ੍ਰਤਿਚ੍ਛਨ੍ਨੋ ਲੋਮਹਾਰੀ ਦ੍ਵਿषਤਾਂ ਪਰਿਕਰ੍ਤਨਃ
ਰੇਜ਼ਰ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਸਮੇਂ-ਸਰ ਹੋ ਕੇ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੀ ਜਾਨ ਲੈਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਲੁਕ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਘਟਾ ਕੇ, ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਕੱਟਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪਾਣ੍ਡਵੇषੁ ਯਥਾਨ੍ਯਾਯਮਨ੍ਯੇषੁ ਚ ਕੁਰੂਦ੍ਵਹ। ਵਰ੍ਤਮਾਨੋ ਨ ਮਜ੍ਜੇਸ੍ਤ੍ਵਂ ਤਥਾ ਕृਤ੍ਯਂ ਸਮਾਚਰ
ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਪਾਂਡਵਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸਹੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਵਰਤਾਅ ਕੀਤਾ, ਓਹੋ ਕੁਰੂਆਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਹਰ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਕਰੋ, ਤਾਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਡੁੱਬ ਨਾ ਜਾਓ।
ਸਰ੍ਵਕਲ੍ਯਾਣਸਂਪਨ੍ਨੋ ਵਿਸ਼ਿष੍ਟ ਇਤਿ ਨਿਸ਼੍ਚਯਃ। ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤ੍ਵਂ ਪਾਣ੍ਡੁਪੁਤ੍ਰੇਭ੍ਯੋ ਰਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਮਾਨਂ ਨਰਾਧਿਪ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸਭ ਚੰਗੀਆਂ ਖੂਬੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਹੀ ਵਧੀਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ—ਇਹ ਪੱਕਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਰਾਜਾ, ਪਾਂਡੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਤੋਂ ਆਪਣੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ।
ਭ੍ਰਾਤृਵ੍ਯਾ ਬਲਵਨ੍ਤਸ੍ਤੇ ਪਾਣ੍ਡੁਪੁਤ੍ਰਾ ਨਰਾਧਿਪ। ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਤਾਪੋ ਯਥਾ ਨ ਸ੍ਯਾਤ੍ਤਥਾ ਨੀਤਿਰ੍ਵਿਧੀਯਤਾਮ੍
ਪਾਂਡੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਰਾਜਾ, ਤੇਰੇ ਵੱਡੇ ਵਿਰੋਧੀ ਹਨ; ਆਪਣੀ ਨੀਤੀ ਐਸੀ ਰੱਖੋ ਕਿ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਪਛਤਾਵਾ ਨਾ ਹੋਵੇ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸਂਪ੍ਰਤਸ੍ਥੇ ਕਣਿਕਃ ਸ੍ਵਗृਹਂ ਤਤਃ। ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰੋऽਪਿ ਕੌਰਵ੍ਯਃ ਸ਼ੋਕਾਰ੍ਤਃ ਸਮਪਦ੍ਯਤ
ਇਹ ਬਾਤਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਕਣਿਕਾ ਆਪਣੇ ਘਰ ਚਲਾ ਗਿਆ; ਤੇ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ, ਕੁਰੂ ਵੰਸ਼ੀ, ਗਮ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਗਿਆ।
ਕਣਿਕਸ੍ਯ ਮਤਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਕਾਰ੍ਤ੍ਸ੍ਨ੍ਯੇਨ ਭਰਤਰ੍षਭ। ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਸ਼੍ਚ ਕਰ੍ਣਸ਼੍ਚ ਸ਼ਕੁਨਿਸ਼੍ਚਾਪਿ ਸੌਬਲਃ। ਦੁਸ਼ਾਸਨਚਤੁਰ੍ਥਾਸ੍ਤੇ ਮਨ੍ਤ੍ਰਯਾਮਾਸੁਰੇਕਦਾ
ਕਣਿਕਾ ਦੀ ਸਲਾਹ ਪੂਰੀ ਸੁਣ ਕੇ, ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਦੁਰਯੋਧਨ, ਕਰਣ, ਸੌਬਲ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸ਼ਕੁਨੀ ਅਤੇ ਚੌਥਾ ਦੁਸ਼ਾਸਨ, ਇਕ ਵਾਰੀ ਮਿਲ ਕੇ ਮੰਤਰੀ ਕਰਣ ਲੱਗੇ।
ਤੇ ਕੌਰਵ੍ਯਮਨੁਜ੍ਞਾਪ੍ਯ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਂ ਨਰਾਧਿਪਮ੍। ਦਹਨੇ ਤੁ ਸਪੁਤ੍ਰਾਯਾਃ ਕੁਨ੍ਤ੍ਯਾ ਬੁਦ੍ਧਿਮਕਾਰਯਨ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕੁਰੂ ਰਾਜਾ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਲੈ ਕੇ, ਕੁੰਤੀ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਸਾੜਨ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਬਣਾਈ।
ਤੇषਾਮਿਙ੍ਗਿਤਭਾਵਜ੍ਞੋ ਵਿਦੁਰਸ੍ਤਤ੍ਤ੍ਵਦਰ੍ਸ਼ਿਵਾਨ੍। ਆਕਾਰੇਣ ਚ ਤਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਬੁਬੁਧੇ ਦੁष੍ਟਚੇਤਸਾਮ੍
ਵਿਦੁਰ ਨੇ, ਜੋ ਨੀਤੀਆਂ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਜਾਣਕਾਰ ਸੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਚਿਹਰਿਆਂ ਤੋਂ ਬੁਰੇ ਮਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਚਾਲ ਪਛਾਣ ਲਈ।
ਤਤੋ ਵਿਦਿਤਵੇਦ੍ਯਾਤ੍ਮਾ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਂ ਹਿਤੇ ਰਤਃ। ਪਲਾਯਨੇ ਮਤਿਂ ਚਕ੍ਰੇ ਕੁਨ੍ਤ੍ਯਾਃ ਪੁਤ੍ਰੈਃ ਸਹਾਨਘਃ
ਫਿਰ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ ਤੇ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣ ਕੇ, ਵਿਦੁਰ ਨੇ ਕੁੰਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਬਚ ਕੇ ਨਿਕਲਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ।
ਤਤੋ ਵਾਤਸਹਾਂ ਨਾਵਂ ਯਨ੍ਤ੍ਰਯੁਕ੍ਤਾਂ ਪਤਾਕਿਨੀਮ੍। ਊਰ੍ਮਿਕ੍ਸ਼ਮਾਂ ਦृਢਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਕੁਨ੍ਤੀਮਿਦਮੁਵਾਚ ਹ
ਉਸ ਨੇ ਹਵਾ ਤੇ ਲਹਿਰਾਂ ਨੂੰ ਝੱਲਣ ਵਾਲੀ, ਮਜ਼ਬੂਤ, ਝੰਡਾ ਲਾਈ ਹੋਈ ਤੇ ਯੰਤਰ ਨਾਲ ਲੈਸ ਨੌਕ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਕੁੰਤੀ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਕਹੀ।
ਏष ਜਾਤਃ ਕੁਲਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਕੀਰ੍ਤਿਵਂਸ਼ਪ੍ਰਣਾਸ਼ਨਃ। ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਃ ਪਰੀਤਾਤ੍ਮਾ ਧਰ੍ਮਂ ਤ੍ਯਜਤਿ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤਮ੍
ਇਹ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ, ਜੋ ਇਸ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਜਨਮਿਆ, ਵੰਸ਼ ਦੀ ਇਜ਼ਤ ਤੇ ਨਾਮ ਨੂੰ ਮਿਟਾ ਰਿਹਾ ਹੈ; ਉਹ ਮਨੋਂ ਹਾਰ ਗਿਆ ਤੇ ਸਦਾ ਦੀ ਧਰਮ ਨੂੰ ਛੱਡ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਇਯਂ ਵਾਰਿਪਥੇ ਯੁਕ੍ਤਾ ਤਰਙ੍ਗਪਵਨਕ੍ਸ਼ਮਾ। ਨੌਰ੍ਯਯਾ ਮृਤ੍ਯੁਪਾਸ਼ਾਤ੍ਤ੍ਵਂ ਸਪੁਤ੍ਰਾ ਮੋਕ੍ਸ਼੍ਯਸੇ ਸ਼ੁਭੇ
ਇਹ ਨੌਕ ਪਾਣੀ ਦੇ ਰਸਤੇ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੈ, ਲਹਿਰਾਂ ਤੇ ਹਵਾ ਨੂੰ ਝੱਲ ਸਕਦੀ ਹੈ; ਇਹ ਤੈਨੂੰ ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਸਮੇਤ ਮੌਤ ਦੇ ਫੰਦੇ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਦੇਵੇਗੀ, ਹੇ ਸੁਭਾਗਨ।
ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵ੍ਯਥਿਤਾ ਕੁਨ੍ਤੀ ਪੁਤ੍ਰੈਃ ਸਹ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨੀ। ਨਾਵਮਾਰੁਹ੍ਯ ਗਙ੍ਗਾਯਾਂ ਪ੍ਰਯਯੌ ਭਰਤਰ੍षਭ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਕੁੰਤੀ, ਜੋ ਮਸ਼ਹੂਰ ਤੇ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਸਮੇਤ ਨੌਕ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹੀ ਤੇ ਗੰਗਾ 'ਤੇ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਈ, ਹੇ ਭਾਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ।
ਤਤੋ ਵਿਦੁਰਵਾਕ੍ਯੇਨ ਨਾਵਂ ਵਿਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਯ ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ। ਧਨਂ ਚਾਦਾਯ ਤੈਰ੍ਦਤ੍ਤਮਰਿष੍ਟਂ ਪ੍ਰਾਵਿਸ਼ਨ੍ਵਨਮ੍
ਫਿਰ, ਵਿਦੁਰ ਦੀ ਗੱਲ ਮੰਨ ਕੇ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੇ ਨੌਕ ਚਲਾਈ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਹੋਇਆ ਧਨ ਲਿਆ ਤੇ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਗਏ।
ਨਿषਾਦੀ ਪਞ੍ਚਪੁਤ੍ਰਾ ਤੁ ਜਾਤੇषੁ ਤਤ੍ਰ ਵੇਸ਼੍ਮਨਿ। ਕਾਰਣਾਭ੍ਯਾਗਤਾ ਦਗ੍ਧਾ ਸਹ ਪੁਤ੍ਰੈਰਨਾਗਸਾ
ਉਥੇ, ਉਸ ਘਰ ਵਿੱਚ, ਨਿਸ਼ਾਦੀ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਪੰਜ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਕਿਸੇ ਕਾਰਨ ਆਏ ਸਨ, ਬੇਕਸੂਰ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਸਾਥੀ ਸੜ ਗਏ।
ਸ ਚ ਮ੍ਲੇਚ੍ਛਾਧਮਃ ਪਾਪੋ ਦਗ੍ਧਸ੍ਤਤ੍ਰ ਪੁਰੋਚਨਃ। ਵਞ੍ਚਿਤਾਸ਼੍ਚ ਦੁਰਾਤ੍ਮਾਨੋ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਾਃ ਸਹਾਨੁਗਾਃ
ਉਥੇ, ਪੁਰੋਚਨ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਨੀਚ ਤੇ ਪਾਪੀ ਸੀ, ਸੜ ਗਿਆ; ਤੇ ਧਰਤਰਾਸ਼ਟਰਾਂ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਾਥੀ, ਜੋ ਬੁਰੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਸਨ, ਠੱਗੇ ਗਏ।
ਅਵਿਜ੍ਞਾਤਾ ਮਹਾਤ੍ਮਨੋ ਜਨਾਨਾਮਕ੍ਸ਼ਤਾਸ੍ਤਥਾ। ਜਨਨ੍ਯਾ ਸਹ ਕੌਨ੍ਤੇਯਾ ਮੁਕ੍ਤਾ ਵਿਦੁਰਮਨ੍ਤ੍ਰਿਤਾਃ
ਜਨਤਾ ਨੂੰ ਪਤਾ ਨਾ ਹੋਇਆ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਕੌਂਤਿਆਂ, ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਸਮੇਤ, ਵਿਦੁਰ ਦੀ ਸਲਾਹ ਨਾਲ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਤੇ ਆਜ਼ਾਦ ਹੋ ਗਏ।
ਤਤਸ੍ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਪੁਰੇ ਲੋਕਾ ਨਗਰੇ ਵਾਰਣਾਵਤੇ। ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਜਤੁਗृਹਂ ਦਗ੍ਧਮਨ੍ਵਸ਼ੋਚਨ੍ਤ ਦੁਃਖਿਤਾਃ
ਫਿਰ, ਵਾਰਣਾਵਤ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ, ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਜਤੂ ਦਾ ਘਰ ਸੜਿਆ ਦੇਖ ਕੇ, ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਸੋਗ ਕੀਤਾ।
ਪ੍ਰੇषਯਾਮਾਸੂ ਰਾਜਾਨਂ ਯਥਾਵृਤ੍ਤਂ ਨਿਵੇਦਿਤੁਮ੍। ਸਂਵृਤਸ੍ਤੇ ਮਹਾਨ੍ਕਾਮਃ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨ੍ਦਗ੍ਧਵਾਨਸਿ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਹੋਈ ਘਟਨਾ ਦੱਸਣ ਲਈ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਭੇਜਿਆ; ਸਭ ਦੀ ਵੱਡੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਹੋ ਗਈ, ਕਿਉਂਕਿ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਸੜ ਜਾਣ ਦੀ ਸੋਚੀ ਗਈ।
ਸਕਾਮੋ ਭਵ ਕੌਰਵ੍ਯ ਭੁਙ੍ਕ੍ਸ਼੍ਵ ਰਾਜ੍ਯਂ ਸਪੁਤ੍ਰਕਃ। ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਸ੍ਤੁ ਸਹਪੁਤ੍ਰੇਣ ਸ਼ੋਚਯਨ੍
‘ਕੌਰਵ, ਹੁਣ ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਹੋਈ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨਾਲ ਰਾਜ ਭੋਗ।’ ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਸਮੇਤ ਸੋਗ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਗਿਆ।
ਪ੍ਰੇਤਕਾਰ੍ਯਾਣਿ ਚ ਤਥਾ ਚਕਾਰ ਸਹ ਬਾਨ੍ਧਵੈਃ। ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਂ ਤਥਾ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਤਾ ਭੀष੍ਮਸ਼੍ਚ ਕੁਰੁਸਤ੍ਤਮਃ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਅੰਤਿਮ ਕ੍ਰਿਆ ਕੀਤੀ; ਖੱਤ ਤੇ ਭੀਸ਼ਮ, ਜੋ ਕੁਰੁਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ ਸੀ, ਨੇ ਵੀ ਇਹੀ ਕੀਤਾ।
ਪੁਨਰ੍ਵਿਸ੍ਤਰਸ਼ਃ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮ। ਦਾਹਂ ਜਤੁਗृਹਸ੍ਯੈਵ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਂ ਚ ਮੋਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
ਹੇ ਦੋਵਾਂ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ, ਮੈਂ ਫਿਰ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ — ਜਤੂ ਦੇ ਘਰ ਦੀ ਸੜਨ ਤੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਬਚਤ।
ਸੁਨृਸ਼ਂਸਮਿਦਂ ਕਰ੍ਮ ਤੇषਾਂ ਕ੍ਰੂਰੋਪਸਂਹਿਤਮ੍। ਕੀਰ੍ਤਯਸ੍ਵ ਯਥਾਵृਤ੍ਤਂ ਪਰਂ ਕੌਤੂਹਲਂ ਮਮ
ਇਹ ਕੰਮ, ਜੋ ਕਠੋਰ ਰਚਿਆ ਗਿਆ ਪਰ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਦਯਾ ਵਾਲਾ ਹੋਇਆ, ਜਿਵੇਂ ਹੋਇਆ, ਮੈਨੂੰ ਦੱਸ; ਮੇਰੀ ਜਿਗਿਆਸਾ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀ ਹੈ।