ਨੀਤਿਜ੍ਞੈਰ੍ਨ੍ਯਾਯਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਜ੍ਞੈਰਿਤਿਹਾਸੇ ਸੁਨਿष੍ਠਿਤੈਃ। ਰਕ੍ਸ਼ਾਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਸ੍ਯ ਨਿਸ਼੍ਛਿਦ੍ਰਾਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਾਨ੍ਤੇ ਨਿਸ਼੍ਚਯੇਤ੍ਸ੍ਵਯਮ੍
ਜੋ ਨੀਤੀ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ, ਨਿਆਂ ਦੇ ਸ਼ਾਸਤਰ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਪੱਕੇ ਹੋਣ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਮੰਤਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਬਿਨਾ ਛੇਦ ਦੇ ਯਕੀਨੀ ਬਣਾਈ ਜਾਵੇ; ਤੇ ਆਖ਼ਰ ਵਿੱਚ ਫੈਸਲਾ ਆਪ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵੀਰੋਪਵਰ੍ਣਿਤਾਤ੍ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਧਰ੍ਮਾਰ੍ਥਾਭ੍ਯਾਮਥਾਤ੍ਮਨਾ। ਏਕੇਨ ਵਾਥ ਵਿਪ੍ਰੇਣ ਜ੍ਞਾਤਬੁਦ੍ਧਿਰ੍ਵਿਨਿਸ਼੍ਚਯੇਤ੍
ਇਸ ਲਈ, ਵਿਰਾਂ ਤੋਂ ਧਰਮ ਤੇ ਅਰਥ ਸੁਣ ਕੇ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਵਿਚਾਰ ਕਰਕੇ, ਜਾਂ ਇੱਕ ਗਿਆਨਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨਾਲ, ਸਪਸ਼ਟ ਸਮਝ ਨਾਲ ਫੈਸਲਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤृਤੀਯੇਨ ਨ ਚਾਨ੍ਯੇਨ ਵ੍ਰਜੇਨ੍ਨਿਸ਼੍ਚਯਮਾਤ੍ਮਵਾਨ੍। षਟ੍ਕਰ੍ਣਸ਼੍ਛਿਦ੍ਯਤੇ ਮਨ੍ਤ੍ਰ ਇਤਿ ਨੀਤਿषੁ ਪਠ੍ਯਤੇ
ਕਦੇ ਵੀ ਤੀਜੇ ਜਾਂ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਫੈਸਲਾ ਕਰਨ ਨਾ ਜਾਵੋ; ਕਿਉਂਕਿ ਛੇ ਕੰਨਾਂ ਨਾਲ ਸਾਂਝੀ ਗੱਲ ਗੁਪਤ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੀ, ਜਿਵੇਂ ਨੀਤੀ ਦੇ ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਨਿਃਸृਤੋ ਨਾਸ਼ਯੇਨ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰੋ ਹਸ੍ਤਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਮਪਿ ਸ਼੍ਰਿਯਮ੍। ਸ੍ਵਮਤਂ ਚ ਪਰੇषਾਂ ਚ ਵਿਚਾਰ੍ਯ ਚ ਪੁਨਃਪੁਨਃ। ਗੁਣਵਦ੍ਵਾਕ੍ਯਮਾਦਦ੍ਯਾਨ੍ਨੈਵ ਤृਪ੍ਯੇਦ੍ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣਃ
ਜੋ ਮੰਤਰ ਬਾਹਰ ਆ ਗਿਆ, ਉਹ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਆਈ ਹੋਈ ਦੌਲਤ ਨੂੰ ਵੀ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਆਪਣੀ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਸੋਚ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਵਿਚਾਰੋ, ਤੇ ਚੰਗੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਨੂੰ ਅਪਣਾਓ; ਗਿਆਨਵਾਨ ਕਦੇ ਵੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ।
ਨਾਚ੍ਛਿਤ੍ਵਾ ਪਰਮਰ੍ਮਾਣਿ ਨਾਕृਤ੍ਵਾ ਕਰ੍ਮ ਦਾਰੁਣਮ੍। ਨਾਹਤ੍ਵਾ ਮਤ੍ਸ੍ਯਘਾਤੀਵ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਮਹਤੀਂ ਸ਼੍ਰਿਯਮ੍
ਬਿਨਾ ਅੰਦਰਲੇ ਭੇਦ ਜਾਣੇ, ਬਿਨਾ ਕਠੋਰ ਕੰਮ ਕੀਤੇ, ਤੇ ਬਿਨਾ ਮੱਛੀ ਮਾਰਨ ਵਾਲੇ ਵਾਂਗ ਵਾਰ ਕਰਕੇ, ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ।
ਕਰ੍ਸ਼ਿਤਂ ਵ੍ਯਾਧਿਤਂ ਕ੍ਲਿਨ੍ਨਮਪਾਨੀਯਮਘਾਸਕਮ੍। ਪਰਿਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਤਮਨ੍ਦਂ ਚ ਪ੍ਰਹਰ੍ਤਵ੍ਯਮਰੇਰ੍ਬਲਮ੍
ਵੈਰੀ ਦੀ ਫੌਜ ਜੋ ਕਮਜ਼ੋਰ, ਬਿਮਾਰ, ਗੀਲੀ, ਪਾਣੀ ਤੋਂ ਵੰਜੀ, ਥੱਕੀ ਹੋਈ, ਬਹੁਤ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਜਾਂ ਸੁਸਤ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਵਾਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਨਾਰ੍ਥਿਕੋऽਰ੍ਥਿਨਮਭ੍ਯੇਤਿ ਕृਤਾਰ੍ਥੇ ਨਾਸ੍ਤਿ ਸਙ੍ਗਤਮ੍। ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਸਾਧ੍ਯਾਨਿ ਸਾਵਸ਼ੇषਾਣਿ ਕਾਰਯੇਤ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਲਾਭ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਸਦੇ ਕੋਲ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ ਜਿਸਦਾ ਮਕਸਦ ਪੂਰਾ ਹੋ ਚੁਕਾ ਹੋਵੇ; ਜਿਸਦਾ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਉਸ ਨਾਲ ਕੋਈ ਸਾਂਝ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੀ। ਇਸ ਲਈ, ਹਰ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਕੁਝ ਵੀ ਅਧੂਰਾ ਨਾ ਛੱਡੋ।
ਸਂਗ੍ਰਹੇ ਵਿਗ੍ਰਹੇ ਚੈਵ ਯਤ੍ਨਃ ਕਾਰ੍ਯੋऽਨਸੂਯਤਾ। ਉਤ੍ਸਾਹਸ਼੍ਚਾਪਿ ਯਤ੍ਨੇਨ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯੋ ਭੂਤਿਮਿਚ੍ਛਤਾ
ਚਾਹੇ ਮਿਲਾਪ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਵਿਰੋਧ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਬਿਨਾ ਈਰਖਾ ਦੇ। ਜੋ繁ਤਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹ ਅਤੇ ਮਿਹਨਤ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਨਾਸ੍ਯ ਕृਤ੍ਯਾਨਿ ਬੁਧ੍ਯੇਰਨ੍ਮਿਤ੍ਰਾਣਿ ਰਿਪਵਸ੍ਤਥਾ। ਆਰਬ੍ਧਾਨ੍ਯੇਵ ਪਸ਼੍ਯੇਰਨ੍ਸੁਪਰ੍ਯਵਸਿਤਾਨ੍ਯਪਿ
ਉਸਦੇ ਦੋਸਤ ਜਾਂ ਦੁਸ਼ਮਣ ਉਸਦੇ ਕੰਮਾਂ ਨੂੰ ਨਾ ਜਾਣ ਸਕਣ; ਉਹ ਸਿਰਫ਼ ਉਹੀ ਕੰਮ ਵੇਖਣ ਜੋ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਹਨ ਜਾਂ ਪੂਰੇ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਹਨ।
ਭੀਤਵਤ੍ਸਂਵਿਧਾਤਵ੍ਯਂ ਯਾਵਦ੍ਭਯਮਨਾਗਤਮ੍। ਆਗਤਂ ਤੁ ਭਯਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪ੍ਰਹਰ੍ਤਵ੍ਯਮਭੀਤਵਤ੍
ਜਦ ਤੱਕ ਖਤਰਾ ਨਹੀਂ ਆਇਆ, ਡਰਪੋਕ ਵਾਂਗ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਪਰ ਜਦ ਖਤਰਾ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਨਿਡਰ ਹੋ ਕੇ ਵਿਰੋਧ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਦੈਵੇਨੋਪਹਤਂ ਸ਼ਤ੍ਰੁਮਨੁਗृਹ੍ਣਾਤਿ ਯੋ ਨਰਃ। ਸ ਮृਤ੍ਯੁਮੁਪਗृਹ੍ਣਾਤਿ ਗਰ੍ਭਮਸ਼੍ਵਤਰੀ ਯਥਾ
ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਕਿਸੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਨੂੰ, ਜਿਸਨੂੰ ਕਿਸਮਤ ਨੇ ਮਾਰਿਆ ਹੋਵੇ, ਸਹਾਰਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੌਤ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਗਲੇ ਲਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਗਧੀ ਗਰਭ ਧਾਰ ਕੇ ਆਪਣਾ ਅੰਤ ਕਰ ਲੈਂਦੀ ਹੈ।
ਅਨਾਗਤਂ ਹਿ ਬੁਧ੍ਯੇਤ ਯਚ੍ਚ ਕਾਰ੍ਯਂ ਪੁਰਃ ਸ੍ਥਿਤਮ੍। ਨ ਤੁ ਬੁਦ੍ਧਿਕ੍ਸ਼ਯਾਤ੍ਕਿਂਚਿਦਤਿਕ੍ਰਾਮੇਤ੍ਪ੍ਰਯੋਜਨਮ੍
ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਘੜੀ ਅਤੇ ਅੱਗੇ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਕੰਮ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਸਮਝ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਪਰ ਅਕਲ ਦੀ ਘਾਟ ਕਰਕੇ ਕੋਈ ਮਨੋਰਥ ਹੱਥੋਂ ਨਾ ਗਵਾ ਲੈਣਾ।
ਉਤ੍ਸਾਹਸ਼੍ਚਾਪਿ ਯਤ੍ਨੇਨ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯੋ ਭੂਤਿਮਿਚ੍ਛਤਾ। ਵਿਭਜ੍ਯ ਦੇਸ਼ਕਾਲੌ ਚ ਦੈਵਂ ਧਰ੍ਮਾਦਯਸ੍ਤ੍ਰਯਃ। ਨੈਃਸ਼੍ਰੇਯਸੌ ਤੁ ਤੌ ਜ੍ਞੇਯੌ ਦੇਸ਼ਕਾਲਾਵਿਤਿ ਸ੍ਥਿਤਿਃ
繁ਤਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹ ਅਤੇ ਮਿਹਨਤ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਥਾਂ ਤੇ ਸਮੇਂ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ, ਕਿਸਮਤ ਅਤੇ ਧਰਮ, ਲਾਭ, ਸੁਖ—ਇਹ ਤਿੰਨ ਵੀ ਵੇਖਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ; ਪਰ繁ਤਾ ਲਈ ਥਾਂ ਤੇ ਸਮੇਂ ਨੂੰ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਮੁੱਖ ਮੰਨੋ।
ਤਾਲਵਤ੍ਕੁਰੁਤੇ ਮੂਲਂ ਬਾਲਃ ਸ਼ਤ੍ਰੁਰੁਪੇਕ੍ਸ਼ਿਤਃ। ਗਹਨੇऽਗ੍ਨਿਰਿਵੋਤ੍ਸृष੍ਟਃ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਸਂਜਾਯਤੇ ਮਹਾਨ੍
ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਣ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਚਾਹੇ ਕਿੰਨਾ ਵੀ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋਵੇ, ਖਜੂਰ ਦੇ ਰੁੱਖ ਵਾਂਗ ਜੜ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਛੱਡੀ ਅੱਗ ਵਾਂਗ, ਉਹ ਜਲਦੀ ਹੀ ਵੱਡਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਗ੍ਨਿਸ੍ਤੋਕਮਿਵਾਤ੍ਮਾਨਂ ਸਨ੍ਧੁਕ੍ਸ਼ਯਤਿ ਯੋ ਨਰਃ। ਸ ਵਰ੍ਧਮਾਨੋ ਗ੍ਰਸਤੇ ਮਹਾਨ੍ਤਮਪਿ ਸਂਚਯਮ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਛੋਟੀ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਜਗਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਛੋਟਾ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਵੱਡੀ ਢੇਰ ਨੂੰ ਵਧਦਾ ਹੋਇਆ ਨਿਗਲ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਆਦਾਵੇਵ ਦਦਾਨੀਤਿ ਪ੍ਰਿਯਂ ਬ੍ਰੂਯਾਨ੍ਨਿਰਰ੍ਥਕਮ੍
ਕਿਸੇ ਕੰਮ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ 'ਮੈਂ ਦੇਵਾਂਗਾ' ਜਿਹਾ ਪਿਆਰਾ ਬੋਲ ਕੇ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਵਾਅਦਾ ਖਾਲੀ ਹੋਵੇ।
ਆਸ਼ਾਂ ਕਾਲਵਤੀਂ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਕਾਲਂ ਵਿਘ੍ਨੇਨ ਯੋਜਯੇਤ੍। ਵਿਘ੍ਨਂ ਨਿਮਿਤ੍ਤਤੋ ਬ੍ਰੂਯਾਨ੍ਨਿਮਿਤ੍ਤਂ ਵਾऽਪਿ ਹੇਤੁਤਃ
ਉਮੀਦ ਨੂੰ ਸਮੇਂ ਨਾਲ ਜੋੜੋ, ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਦੇਰੀ ਕਰੋ; ਰੁਕਾਵਟ ਨੂੰ ਕਾਰਨ ਵਜੋਂ ਦੱਸੋ ਜਾਂ ਕਾਰਨ ਨੂੰ ਹੇਠਾਂ ਲਿਆਉਣ ਵਜੋਂ ਵਰਤੋ।
ਕ੍ਸ਼ੁਰੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਹਰੇਤ੍ਪ੍ਰਾਣਾਨ੍ਨਿਸ਼ਿਤਃ ਕਾਲਸਾਧਨਃ। ਪ੍ਰਤਿਚ੍ਛਨ੍ਨੋ ਲੋਮਹਾਰੀ ਦ੍ਵਿषਤਾਂ ਪਰਿਕਰ੍ਤਨਃ
ਰੇਜ਼ਰ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਸਮੇਂ-ਸਰ ਹੋ ਕੇ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੀ ਜਾਨ ਲੈਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਲੁਕ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਘਟਾ ਕੇ, ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਕੱਟਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪਾਣ੍ਡਵੇषੁ ਯਥਾਨ੍ਯਾਯਮਨ੍ਯੇषੁ ਚ ਕੁਰੂਦ੍ਵਹ। ਵਰ੍ਤਮਾਨੋ ਨ ਮਜ੍ਜੇਸ੍ਤ੍ਵਂ ਤਥਾ ਕृਤ੍ਯਂ ਸਮਾਚਰ
ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਪਾਂਡਵਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸਹੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਵਰਤਾਅ ਕੀਤਾ, ਓਹੋ ਕੁਰੂਆਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਹਰ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਕਰੋ, ਤਾਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਡੁੱਬ ਨਾ ਜਾਓ।
ਸਰ੍ਵਕਲ੍ਯਾਣਸਂਪਨ੍ਨੋ ਵਿਸ਼ਿष੍ਟ ਇਤਿ ਨਿਸ਼੍ਚਯਃ। ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤ੍ਵਂ ਪਾਣ੍ਡੁਪੁਤ੍ਰੇਭ੍ਯੋ ਰਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਮਾਨਂ ਨਰਾਧਿਪ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸਭ ਚੰਗੀਆਂ ਖੂਬੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਹੀ ਵਧੀਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ—ਇਹ ਪੱਕਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਰਾਜਾ, ਪਾਂਡੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਤੋਂ ਆਪਣੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ।
ਭ੍ਰਾਤृਵ੍ਯਾ ਬਲਵਨ੍ਤਸ੍ਤੇ ਪਾਣ੍ਡੁਪੁਤ੍ਰਾ ਨਰਾਧਿਪ। ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਤਾਪੋ ਯਥਾ ਨ ਸ੍ਯਾਤ੍ਤਥਾ ਨੀਤਿਰ੍ਵਿਧੀਯਤਾਮ੍
ਪਾਂਡੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਰਾਜਾ, ਤੇਰੇ ਵੱਡੇ ਵਿਰੋਧੀ ਹਨ; ਆਪਣੀ ਨੀਤੀ ਐਸੀ ਰੱਖੋ ਕਿ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਪਛਤਾਵਾ ਨਾ ਹੋਵੇ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸਂਪ੍ਰਤਸ੍ਥੇ ਕਣਿਕਃ ਸ੍ਵਗृਹਂ ਤਤਃ। ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰੋऽਪਿ ਕੌਰਵ੍ਯਃ ਸ਼ੋਕਾਰ੍ਤਃ ਸਮਪਦ੍ਯਤ
ਇਹ ਬਾਤਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਕਣਿਕਾ ਆਪਣੇ ਘਰ ਚਲਾ ਗਿਆ; ਤੇ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ, ਕੁਰੂ ਵੰਸ਼ੀ, ਗਮ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਗਿਆ।
ਕਣਿਕਸ੍ਯ ਮਤਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਕਾਰ੍ਤ੍ਸ੍ਨ੍ਯੇਨ ਭਰਤਰ੍षਭ। ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਸ਼੍ਚ ਕਰ੍ਣਸ਼੍ਚ ਸ਼ਕੁਨਿਸ਼੍ਚਾਪਿ ਸੌਬਲਃ। ਦੁਸ਼ਾਸਨਚਤੁਰ੍ਥਾਸ੍ਤੇ ਮਨ੍ਤ੍ਰਯਾਮਾਸੁਰੇਕਦਾ
ਕਣਿਕਾ ਦੀ ਸਲਾਹ ਪੂਰੀ ਸੁਣ ਕੇ, ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਦੁਰਯੋਧਨ, ਕਰਣ, ਸੌਬਲ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸ਼ਕੁਨੀ ਅਤੇ ਚੌਥਾ ਦੁਸ਼ਾਸਨ, ਇਕ ਵਾਰੀ ਮਿਲ ਕੇ ਮੰਤਰੀ ਕਰਣ ਲੱਗੇ।
ਤੇ ਕੌਰਵ੍ਯਮਨੁਜ੍ਞਾਪ੍ਯ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਂ ਨਰਾਧਿਪਮ੍। ਦਹਨੇ ਤੁ ਸਪੁਤ੍ਰਾਯਾਃ ਕੁਨ੍ਤ੍ਯਾ ਬੁਦ੍ਧਿਮਕਾਰਯਨ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕੁਰੂ ਰਾਜਾ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਲੈ ਕੇ, ਕੁੰਤੀ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਸਾੜਨ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਬਣਾਈ।
ਤੇषਾਮਿਙ੍ਗਿਤਭਾਵਜ੍ਞੋ ਵਿਦੁਰਸ੍ਤਤ੍ਤ੍ਵਦਰ੍ਸ਼ਿਵਾਨ੍। ਆਕਾਰੇਣ ਚ ਤਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਬੁਬੁਧੇ ਦੁष੍ਟਚੇਤਸਾਮ੍
ਵਿਦੁਰ ਨੇ, ਜੋ ਨੀਤੀਆਂ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਜਾਣਕਾਰ ਸੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਚਿਹਰਿਆਂ ਤੋਂ ਬੁਰੇ ਮਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਚਾਲ ਪਛਾਣ ਲਈ।
ਤਤੋ ਵਿਦਿਤਵੇਦ੍ਯਾਤ੍ਮਾ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਂ ਹਿਤੇ ਰਤਃ। ਪਲਾਯਨੇ ਮਤਿਂ ਚਕ੍ਰੇ ਕੁਨ੍ਤ੍ਯਾਃ ਪੁਤ੍ਰੈਃ ਸਹਾਨਘਃ
ਫਿਰ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ ਤੇ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣ ਕੇ, ਵਿਦੁਰ ਨੇ ਕੁੰਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਬਚ ਕੇ ਨਿਕਲਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ।
ਤਤੋ ਵਾਤਸਹਾਂ ਨਾਵਂ ਯਨ੍ਤ੍ਰਯੁਕ੍ਤਾਂ ਪਤਾਕਿਨੀਮ੍। ਊਰ੍ਮਿਕ੍ਸ਼ਮਾਂ ਦृਢਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਕੁਨ੍ਤੀਮਿਦਮੁਵਾਚ ਹ
ਉਸ ਨੇ ਹਵਾ ਤੇ ਲਹਿਰਾਂ ਨੂੰ ਝੱਲਣ ਵਾਲੀ, ਮਜ਼ਬੂਤ, ਝੰਡਾ ਲਾਈ ਹੋਈ ਤੇ ਯੰਤਰ ਨਾਲ ਲੈਸ ਨੌਕ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਕੁੰਤੀ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਕਹੀ।
ਏष ਜਾਤਃ ਕੁਲਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਕੀਰ੍ਤਿਵਂਸ਼ਪ੍ਰਣਾਸ਼ਨਃ। ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਃ ਪਰੀਤਾਤ੍ਮਾ ਧਰ੍ਮਂ ਤ੍ਯਜਤਿ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤਮ੍
ਇਹ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ, ਜੋ ਇਸ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਜਨਮਿਆ, ਵੰਸ਼ ਦੀ ਇਜ਼ਤ ਤੇ ਨਾਮ ਨੂੰ ਮਿਟਾ ਰਿਹਾ ਹੈ; ਉਹ ਮਨੋਂ ਹਾਰ ਗਿਆ ਤੇ ਸਦਾ ਦੀ ਧਰਮ ਨੂੰ ਛੱਡ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਇਯਂ ਵਾਰਿਪਥੇ ਯੁਕ੍ਤਾ ਤਰਙ੍ਗਪਵਨਕ੍ਸ਼ਮਾ। ਨੌਰ੍ਯਯਾ ਮृਤ੍ਯੁਪਾਸ਼ਾਤ੍ਤ੍ਵਂ ਸਪੁਤ੍ਰਾ ਮੋਕ੍ਸ਼੍ਯਸੇ ਸ਼ੁਭੇ
ਇਹ ਨੌਕ ਪਾਣੀ ਦੇ ਰਸਤੇ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੈ, ਲਹਿਰਾਂ ਤੇ ਹਵਾ ਨੂੰ ਝੱਲ ਸਕਦੀ ਹੈ; ਇਹ ਤੈਨੂੰ ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਸਮੇਤ ਮੌਤ ਦੇ ਫੰਦੇ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਦੇਵੇਗੀ, ਹੇ ਸੁਭਾਗਨ।
ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵ੍ਯਥਿਤਾ ਕੁਨ੍ਤੀ ਪੁਤ੍ਰੈਃ ਸਹ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨੀ। ਨਾਵਮਾਰੁਹ੍ਯ ਗਙ੍ਗਾਯਾਂ ਪ੍ਰਯਯੌ ਭਰਤਰ੍षਭ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਕੁੰਤੀ, ਜੋ ਮਸ਼ਹੂਰ ਤੇ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਸਮੇਤ ਨੌਕ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹੀ ਤੇ ਗੰਗਾ 'ਤੇ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਈ, ਹੇ ਭਾਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ।