ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਤ੍ਥਾਨਾਸਨਾਦ੍ਯੇਨ ਸਂਪ੍ਰਦਾਨੇਨ ਕੇਨਚਿਤ੍। ਅਤਿਵਿਸ਼੍ਰਬ੍ਧਘਾਤੀ ਸ੍ਯਾਤ੍ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣਂਦष੍ਟ੍ਰੋ ਨਿਮਗ੍ਨਕਃ
ਉਠ ਕੇ, ਆਸਨ ਦੇ ਕੇ ਜਾਂ ਕੁਝ ਦੇ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਸਭ ਤੋਂ ਭਰੋਸੇਯੋਗ ਕਾਤਿਲ ਬਣ ਸਕਦਾ ਹੈ—ਤੀਖੀ ਦੰਦਾਂ ਵਾਲਾ ਤੇ ਗਹਿਰੀ ਥਾਂ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ।
ਅਸ਼ਙ੍ਕਿਤੇਭ੍ਯਃ ਸ਼ਙ੍ਕੇਤ ਸ਼ਙ੍ਕਿਤੇਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ। ਅਸ਼ਙ੍ਕ੍ਯਾਦ੍ਭਯਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨਮਪਿ ਮੂਲਂ ਨਿਕृਨ੍ਤਤਿ
ਜੋ ਬੇਫਿਕਰ ਲੱਗਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਸਾਵਧਾਨ ਰਹੋ, ਤੇ ਜੋ ਸ਼ੱਕੀ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਵਧਾਨ ਰਹੋ; ਬੇਫਿਕਰੀ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਡਰ ਵੀ ਜੜ੍ਹ ਤੱਕ ਕੱਟ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਨ ਵਿਸ਼੍ਵਸੇਦਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਤੇ ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਤੇ ਨਾਤਿਵਿਸ਼੍ਵਸੇਤ੍। ਵਿਸ਼੍ਵਾਸਾਦ੍ਭਯਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨਂ ਮੂਲਾਨ੍ਯਪਿ ਨਿਕृਨ੍ਤਤਿ
ਅਣਭਰੋਸੇਯੋਗ ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਨਾ ਕਰ, ਤੇ ਭਰੋਸੇਯੋਗ ਤੇ ਵੀ ਜ਼ਿਆਦਾ ਭਰੋਸਾ ਨਾ ਕਰ; ਭਰੋਸੇ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਡਰ ਜੜ੍ਹਾਂ ਤੱਕ ਕੱਟ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਚਾਰਃ ਸੁਵਿਹਿਤਃ ਕਾਰ੍ਯ ਆਤ੍ਮਨਸ਼੍ਚ ਪਰਸ੍ਯ ਵਾ। ਪਾषਣ੍ਡਾਂਸ੍ਤਾਪਸਾਦੀਂਸ਼੍ਚ ਪਰਰਾष੍ਟ੍ਰੇषੁ ਯੋਜਯੇਤ੍
ਚੰਗਾ ਜਾਸੂਸ ਰੱਖੋ, ਚਾਹੇ ਆਪਣੇ ਲਈ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਲਈ; ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿਚ ਪਾਠਕ, ਤਪਸਵੀ ਆਦਿ ਨੂੰ ਲਗਾਓ।
ਉਦ੍ਯਾਨੇषੁ ਵਿਹਾਰੇषੁ ਦੇਵਤਾਯਤਨੇषੁ ਚ। ਪਾਨਾਗਾਰੇषੁ ਰਥ੍ਯਾਸੁ ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਚਾਪ੍ਯਥ
ਬਾਗਾਂ, ਵਿਹਾਰਾਂ, ਮੰਦਰਾਂ, ਸ਼ਰਾਬ ਘਰਾਂ, ਗਲੀਆਂ ਤੇ ਸਭ ਤੀਰਥਾਂ ਤੇ—
ਚਤ੍ਵਰੇषੁ ਚ ਕੂਪੇषੁ ਪਰ੍ਵਤੇषੁ ਵਨੇषੁ ਚ। ਸਮਵਾਯੇषੁ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਸਰਿਤ੍ਸੁ ਚ ਵਿਚਾਰਯੇਤ੍
ਚੌਕਾਂ, ਕੂਆਂ, ਪਹਾੜਾਂ, ਜੰਗਲਾਂ, ਸਭ ਇਕੱਠਾਂ ਤੇ, ਨਦੀਆਂ ਤੇ—ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਿਗਰਾਨੀ ਲਈ ਭੇਜੋ।
ਵਾਚਾ ਭृਸ਼ਂ ਵਿਨੀਤਃ ਸ੍ਯਾਦ੍ਧृਦਯੇਨ ਤਥਾ ਕ੍ਸ਼ੁਰਃ। ਸ੍ਮਿਤਪੂਰ੍ਵਾਭਿਭਾषੀ ਸ੍ਯਾਤ੍ਸृष੍ਟੋ ਰੌਦ੍ਰਸ੍ਯ ਕਰ੍ਮਣਃ
ਉਹ ਬੋਲਣ ਵਿਚ ਬਹੁਤ ਨਿਮਰ ਹੋਵੇ, ਪਰ ਦਿਲ ਵਿਚ ਤੀਖਾ; ਹੱਸ ਕੇ ਪਹਿਲਾਂ ਗੱਲ ਕਰੇ, ਭਾਵੇਂ ਉਸ ਨੂੰ ਕਠੋਰ ਕੰਮ ਦਿੱਤਾ ਹੋਵੇ।
ਅਞ੍ਜਲਿਃ ਸ਼ਪਥਃ ਸਾਨ੍ਤ੍ਵਂ ਸ਼ਿਰਸਾ ਪਾਦਵਨ੍ਦਨਮ੍। ਆਸ਼ਾਕਰਣਮਿਤ੍ਯੇਵਂ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਭੂਤਿਮਿਚ੍ਛਤਾ
ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਨਮਸਕਾਰ, ਕਸਮ, ਮਿੱਠਾ ਬੋਲ, ਸਿਰ ਝੁਕਾ ਕੇ ਪੈਰ ਛੂਹਣਾ, ਤੇ ਬੇਨਤੀ ਸੁਣਨਾ—ਇਹ ਸਭ ਉਹ ਕਰੇ ਜੋ ਤਕਦੀਰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਸੁਪੁष੍ਪਿਤਃ ਸ੍ਯਾਦਫਲਃ ਫਲਵਾਨ੍ਸ੍ਯਾਦ੍ਦੁਰਾਰੁਹਃ। ਆਮਃ ਸ੍ਯਾਤ੍ਪਕ੍ਵਸਙ੍ਕਾਸ਼ੋ ਨਚ ਜੀਰ੍ਯੇਤ ਕਰ੍ਹਿਚਿਤ੍
ਇੱਕ ਰੁੱਖ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਪਰ ਫਲ ਨਹੀਂ ਲਾਉਂਦਾ; ਜਾਂ ਫਲ ਲਾਉਂਦਾ ਹੈ ਪਰ ਚੜ੍ਹਨਾ ਔਖਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਕਈ ਵਾਰੀ ਕੱਚਾ ਫਲ ਪੱਕਾ ਜਿਹਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਇਹ ਰੁੱਖ ਕਦੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁੱਕਦਾ ਨਹੀਂ।
ਤ੍ਰਿਵਰ੍ਗੇ ਤ੍ਰਿਵਿਧਾ ਪੀਡਾ ਹ੍ਯਨੁਬਨ੍ਧਾਸ੍ਤਥੈਵ ਚ। ਅਨੁਬਨ੍ਧਾਃ ਸ਼ੁਭਾ ਜ੍ਞੇਯਾਃ ਪੀਡਾਸ੍ਤੁ ਪਰਿਵਰ੍ਜਯੇਤ੍
ਜੀਵਨ ਦੇ ਤਿੰਨ ਉਦੇਸ਼ਾਂ ਦੀ ਖੋਜ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਪੀੜਾਂ ਤੇ ਨਤੀਜੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਚੰਗੇ ਨਤੀਜੇ ਸਮਝਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਪੀੜਾਂ ਤੋਂ ਬਚਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਧਰ੍ਮਂ ਵਿਚਰਤਃ ਪੀਡਾ ਸਾਪਿ ਦ੍ਵਾਭ੍ਯਾਂ ਨਿਯਚ੍ਛਤਿ। ਅਰ੍ਥਂ ਚਾਪ੍ਯਰ੍ਥਲੁਬ੍ਧਸ੍ਯ ਕਾਮਂ ਚਾਤਿਪ੍ਰਵਰ੍ਤਿਨਃ
ਧਰਮ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਵੀ ਪੀੜਾ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਦੋ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਰੋਕੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ: ਧਨ ਦੀ ਲਾਲਚ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ, ਅਤੇ ਇੱਛਾ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਅੱਗੇ ਵਧਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ।
ਅਗਰ੍ਵਿਤਾਤ੍ਮਾ ਯੁਕ੍ਤਸ਼੍ਚ ਸਾਨ੍ਤ੍ਵਯੁਕ੍ਤੋऽਨਸੂਯਿਤਾ। ਅਵੇਕ੍ਸ਼ਿਤਾਰ੍ਥਃ ਸ਼ੁਦ੍ਧਾਤ੍ਮਾ ਮਨ੍ਤ੍ਰਯੀਤ ਦ੍ਵਿਜੈਃ ਸਹਾ
ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਅਹੰਕਾਰ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋਵੇ, ਜੋ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰੇ, ਜੋ ਮਿੱਠਾ ਤੇ ਨਿਰਵੈਰ ਹੋਵੇ, ਜੋ ਗੱਲਾਂ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਵੇਖੇ ਤੇ ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਦੋਵਾਂ ਵਾਰ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਵਿਚਾਰ ਕਰੇ।
ਕਰ੍ਮਣਾ ਯੇਨ ਕੇਨੈਵ ਮृਦੁਨਾ ਦਾਰੁਣੇਨ ਚ। ਉਦ੍ਧਰੇਦ੍ਦੀਨਮਾਤ੍ਮਾਨਂ ਸਮਰ੍ਥੋ ਧਰ੍ਮਮਾਚਰੇਤ੍
ਕੋਈ ਵੀ ਜਿਹੜਾ ਸਮਰਥ ਹੋਵੇ, ਚਾਹੇ ਨਰਮ ਜਾਂ ਕਠੋਰ ਕੰਮ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੇ ਦੁਖੀ ਆਪ ਨੂੰ ਉਭਾਰੇ ਤੇ ਧਰਮ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰੇ।
ਨ ਸਂਸ਼ਯਮਨਾਰੁਹ੍ਯ ਨਰੋ ਭਦ੍ਰਾਣਿ ਪਸ਼੍ਯਤਿ। ਸਂਸ਼ਯਂ ਪੁਨਰਾਰੁਹ੍ਯ ਯਦਿ ਜੀਵਤਿ ਪਸ਼੍ਯਤਿ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸੰਦੇਹ ਦੇ ਰੁੱਖ ਤੇ ਨਹੀਂ ਚੜ੍ਹਦਾ, ਉਹ ਚੰਗੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ; ਪਰ ਜੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਬਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਯਸ੍ਯ ਬੁਦ੍ਧਿਃ ਪਰਿਭਵੇਤ੍ਤਮਤੀਤੇਨ ਸਾਨ੍ਤ੍ਵਯੇਤ੍। ਅਨਾਗਤੇਨ ਦੁਰ੍ਬੁਦ੍ਧਿਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਤ੍ਪਨ੍ਨੇਨ ਪਣ੍ਡਿਤਮ੍
ਜਿਸ ਦੀ ਬੁੱਧੀ ਉਲਝ ਜਾਵੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਪਿਛਲੇ ਸਮੇਂ ਨਾਲ ਠੰਢਾ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ; ਮੂਰਖ ਨੂੰ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਸਮੇਂ ਨਾਲ; ਤੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਨੂੰ ਮੌਜੂਦਾ ਸਮੇਂ ਨਾਲ।
ਯੋऽਰਿਣਾ ਸਹ ਸਨ੍ਧਾਯ ਸ਼ਯੀਤ ਕृਤਕृਤ੍ਯਵਤ੍। ਸ ਵृਕ੍ਸ਼ਾਗ੍ਰੇ ਯਥਾ ਸੁਪ੍ਤਃ ਪਤਿਤਃ ਪ੍ਰਤਿਬੁਧ੍ਯਤੇ
ਜੋ ਵੈਰੀ ਨਾਲ ਸੰਧੀ ਕਰਕੇ, ਕੰਮ ਹੋ ਗਿਆ ਸਮਝ ਕੇ ਸੁੱਤ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਸ ਰੁੱਖ ਦੀ ਚੋਟੀ ਤੇ ਸੁੱਤੇ ਵਾਂਗ ਹੈ, ਜੋ ਡਿੱਗਣ ਤੇ ਹੀ ਜਾਗਦਾ ਹੈ।
ਮਨ੍ਤ੍ਰਸਂਵਰਣੇ ਯਤ੍ਨਃ ਸਦਾ ਕਾਰ੍ਯੋऽਨਸੂਯਤਾ। ਆਕਾਰਮਭਿਰਕ੍ਸ਼ੇਤ ਚਾਰੇਣਾਪ੍ਯਨੁਪਾਲਿਤਃ
ਮੰਤਰ ਦੀ ਗੁਪਤਤਾ ਨੂੰ ਸਦਾ ਯਤਨ ਕਰਕੇ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਨਿਰਵੈਰ ਹੋ ਕੇ; ਤੇ ਆਪਣੀ ਦਿੱਖ ਨੂੰ ਵੀ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਗੁਪਤ ਚਰਾਂ ਦੀ ਨਿਗਰਾਨੀ ਨਾ ਹੋਵੇ।
ਨ ਰਾਤ੍ਰੌ ਮਨ੍ਤ੍ਰਯੇਦ੍ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ਨ ਚ ਕੈਸ਼੍ਚਿਦੁਪਾਸਿਤਃ। ਪ੍ਰਾਸਾਦਾਗ੍ਰੇ ਸ਼ਿਲਾਗ੍ਰੇ ਵਾ ਵਿਸ਼ਾਲੇ ਵਿਜਨੇਪਿ ਵਾ
ਗਿਆਨਵਾਨ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਰਾਤ ਨੂੰ, ਜਾਂ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ, ਜਾਂ ਮਹਲ ਦੀ ਚੋਟੀ ਤੇ, ਪੱਥਰ ਉੱਤੇ, ਖੁੱਲ੍ਹੀ ਜਗ੍ਹਾ ਜਾਂ ਇਕੱਲੇ ਵਿੱਚ ਵੀ ਵਿਚਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਸਮਨ੍ਤਾਤ੍ਤਤ੍ਰ ਪਸ਼੍ਯਦ੍ਭਿਃ ਸਹਾਪ੍ਤੈਰੇਵ ਮਨ੍ਤ੍ਰਯੇਤ੍। ਨੈਵ ਸਂਵੇਸ਼ਯੇਤ੍ਤਤ੍ਰ ਮਨ੍ਤ੍ਰਵੇਸ਼੍ਮਨਿ ਸ਼ਾਰਿਕਾਮ੍
ਵਿਚਾਰ ਸਿਰਫ਼ ਵਿਸ਼ਵਾਸਯੋਗ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਨਿਗਾਹ ਰੱਖਦੇ ਹੋਣ; ਤੇ ਮੰਤਰ ਦੀ ਕੋਠੀ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਵੀ ਸ਼ਾਰੀਕਾ ਪੰਛੀ ਨੂੰ ਨਾ ਆਉਣ ਦੇਣਾ।
ਸ਼ੁਕਾਨ੍ਵਾ ਸ਼ਾਰਿਕਾ ਵਾਪਿ ਬਾਲਮੂਰ੍ਖਜਡਾਨਪਿ। ਪ੍ਰਵਿष੍ਟਾਨਪਿ ਨਿਰ੍ਵਾਸ੍ਯ ਮਨ੍ਤ੍ਰਯੇਦ੍ਧਾਰ੍ਮਿਕੈਰ੍ਦ੍ਵਿਜੈਃ
ਚਾਹੇ ਤੋਤਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਸ਼ਾਰੀਕਾ, ਜਾਂ ਬੱਚੇ, ਮੂਰਖ ਜਾਂ ਸੁਸਤ ਮਨ ਵਾਲੇ, ਜੇ ਉਹ ਅੰਦਰ ਆ ਜਾਣ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੱਢ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਤੇ ਧਰਮਵਾਨ ਦੋਵਾਂ ਵਾਰ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਨਾਲ ਹੀ ਵਿਚਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਨੀਤਿਜ੍ਞੈਰ੍ਨ੍ਯਾਯਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਜ੍ਞੈਰਿਤਿਹਾਸੇ ਸੁਨਿष੍ਠਿਤੈਃ। ਰਕ੍ਸ਼ਾਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਸ੍ਯ ਨਿਸ਼੍ਛਿਦ੍ਰਾਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਾਨ੍ਤੇ ਨਿਸ਼੍ਚਯੇਤ੍ਸ੍ਵਯਮ੍
ਜੋ ਨੀਤੀ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ, ਨਿਆਂ ਦੇ ਸ਼ਾਸਤਰ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਪੱਕੇ ਹੋਣ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਮੰਤਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਬਿਨਾ ਛੇਦ ਦੇ ਯਕੀਨੀ ਬਣਾਈ ਜਾਵੇ; ਤੇ ਆਖ਼ਰ ਵਿੱਚ ਫੈਸਲਾ ਆਪ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵੀਰੋਪਵਰ੍ਣਿਤਾਤ੍ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਧਰ੍ਮਾਰ੍ਥਾਭ੍ਯਾਮਥਾਤ੍ਮਨਾ। ਏਕੇਨ ਵਾਥ ਵਿਪ੍ਰੇਣ ਜ੍ਞਾਤਬੁਦ੍ਧਿਰ੍ਵਿਨਿਸ਼੍ਚਯੇਤ੍
ਇਸ ਲਈ, ਵਿਰਾਂ ਤੋਂ ਧਰਮ ਤੇ ਅਰਥ ਸੁਣ ਕੇ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਵਿਚਾਰ ਕਰਕੇ, ਜਾਂ ਇੱਕ ਗਿਆਨਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨਾਲ, ਸਪਸ਼ਟ ਸਮਝ ਨਾਲ ਫੈਸਲਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤृਤੀਯੇਨ ਨ ਚਾਨ੍ਯੇਨ ਵ੍ਰਜੇਨ੍ਨਿਸ਼੍ਚਯਮਾਤ੍ਮਵਾਨ੍। षਟ੍ਕਰ੍ਣਸ਼੍ਛਿਦ੍ਯਤੇ ਮਨ੍ਤ੍ਰ ਇਤਿ ਨੀਤਿषੁ ਪਠ੍ਯਤੇ
ਕਦੇ ਵੀ ਤੀਜੇ ਜਾਂ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਫੈਸਲਾ ਕਰਨ ਨਾ ਜਾਵੋ; ਕਿਉਂਕਿ ਛੇ ਕੰਨਾਂ ਨਾਲ ਸਾਂਝੀ ਗੱਲ ਗੁਪਤ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੀ, ਜਿਵੇਂ ਨੀਤੀ ਦੇ ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਨਿਃਸृਤੋ ਨਾਸ਼ਯੇਨ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰੋ ਹਸ੍ਤਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਮਪਿ ਸ਼੍ਰਿਯਮ੍। ਸ੍ਵਮਤਂ ਚ ਪਰੇषਾਂ ਚ ਵਿਚਾਰ੍ਯ ਚ ਪੁਨਃਪੁਨਃ। ਗੁਣਵਦ੍ਵਾਕ੍ਯਮਾਦਦ੍ਯਾਨ੍ਨੈਵ ਤृਪ੍ਯੇਦ੍ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣਃ
ਜੋ ਮੰਤਰ ਬਾਹਰ ਆ ਗਿਆ, ਉਹ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਆਈ ਹੋਈ ਦੌਲਤ ਨੂੰ ਵੀ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਆਪਣੀ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਸੋਚ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਵਿਚਾਰੋ, ਤੇ ਚੰਗੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਨੂੰ ਅਪਣਾਓ; ਗਿਆਨਵਾਨ ਕਦੇ ਵੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ।
ਨਾਚ੍ਛਿਤ੍ਵਾ ਪਰਮਰ੍ਮਾਣਿ ਨਾਕृਤ੍ਵਾ ਕਰ੍ਮ ਦਾਰੁਣਮ੍। ਨਾਹਤ੍ਵਾ ਮਤ੍ਸ੍ਯਘਾਤੀਵ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਮਹਤੀਂ ਸ਼੍ਰਿਯਮ੍
ਬਿਨਾ ਅੰਦਰਲੇ ਭੇਦ ਜਾਣੇ, ਬਿਨਾ ਕਠੋਰ ਕੰਮ ਕੀਤੇ, ਤੇ ਬਿਨਾ ਮੱਛੀ ਮਾਰਨ ਵਾਲੇ ਵਾਂਗ ਵਾਰ ਕਰਕੇ, ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ।
ਕਰ੍ਸ਼ਿਤਂ ਵ੍ਯਾਧਿਤਂ ਕ੍ਲਿਨ੍ਨਮਪਾਨੀਯਮਘਾਸਕਮ੍। ਪਰਿਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਤਮਨ੍ਦਂ ਚ ਪ੍ਰਹਰ੍ਤਵ੍ਯਮਰੇਰ੍ਬਲਮ੍
ਵੈਰੀ ਦੀ ਫੌਜ ਜੋ ਕਮਜ਼ੋਰ, ਬਿਮਾਰ, ਗੀਲੀ, ਪਾਣੀ ਤੋਂ ਵੰਜੀ, ਥੱਕੀ ਹੋਈ, ਬਹੁਤ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਜਾਂ ਸੁਸਤ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਵਾਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਨਾਰ੍ਥਿਕੋऽਰ੍ਥਿਨਮਭ੍ਯੇਤਿ ਕृਤਾਰ੍ਥੇ ਨਾਸ੍ਤਿ ਸਙ੍ਗਤਮ੍। ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਸਾਧ੍ਯਾਨਿ ਸਾਵਸ਼ੇषਾਣਿ ਕਾਰਯੇਤ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਲਾਭ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਸਦੇ ਕੋਲ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ ਜਿਸਦਾ ਮਕਸਦ ਪੂਰਾ ਹੋ ਚੁਕਾ ਹੋਵੇ; ਜਿਸਦਾ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਉਸ ਨਾਲ ਕੋਈ ਸਾਂਝ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੀ। ਇਸ ਲਈ, ਹਰ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਕੁਝ ਵੀ ਅਧੂਰਾ ਨਾ ਛੱਡੋ।
ਸਂਗ੍ਰਹੇ ਵਿਗ੍ਰਹੇ ਚੈਵ ਯਤ੍ਨਃ ਕਾਰ੍ਯੋऽਨਸੂਯਤਾ। ਉਤ੍ਸਾਹਸ਼੍ਚਾਪਿ ਯਤ੍ਨੇਨ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯੋ ਭੂਤਿਮਿਚ੍ਛਤਾ
ਚਾਹੇ ਮਿਲਾਪ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਵਿਰੋਧ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਬਿਨਾ ਈਰਖਾ ਦੇ। ਜੋ繁ਤਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹ ਅਤੇ ਮਿਹਨਤ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਨਾਸ੍ਯ ਕृਤ੍ਯਾਨਿ ਬੁਧ੍ਯੇਰਨ੍ਮਿਤ੍ਰਾਣਿ ਰਿਪਵਸ੍ਤਥਾ। ਆਰਬ੍ਧਾਨ੍ਯੇਵ ਪਸ਼੍ਯੇਰਨ੍ਸੁਪਰ੍ਯਵਸਿਤਾਨ੍ਯਪਿ
ਉਸਦੇ ਦੋਸਤ ਜਾਂ ਦੁਸ਼ਮਣ ਉਸਦੇ ਕੰਮਾਂ ਨੂੰ ਨਾ ਜਾਣ ਸਕਣ; ਉਹ ਸਿਰਫ਼ ਉਹੀ ਕੰਮ ਵੇਖਣ ਜੋ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਹਨ ਜਾਂ ਪੂਰੇ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਹਨ।
ਭੀਤਵਤ੍ਸਂਵਿਧਾਤਵ੍ਯਂ ਯਾਵਦ੍ਭਯਮਨਾਗਤਮ੍। ਆਗਤਂ ਤੁ ਭਯਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪ੍ਰਹਰ੍ਤਵ੍ਯਮਭੀਤਵਤ੍
ਜਦ ਤੱਕ ਖਤਰਾ ਨਹੀਂ ਆਇਆ, ਡਰਪੋਕ ਵਾਂਗ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਪਰ ਜਦ ਖਤਰਾ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਨਿਡਰ ਹੋ ਕੇ ਵਿਰੋਧ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।