ਤਮਾਗਤਮਭਿਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਸ਼ृਗਾਲੋऽਪ੍ਯਬ੍ਰਵੀਦ੍ਵਚਃ। ਸ਼ृਣੁ ਮੀषਿਕ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਨਕੁਲੋ ਯਦਿਹਾਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਜੰਬੂਕ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਸੁਣੋ ਚੂਹੇ, ਤੁਹਾਡੀ ਭਲਾਈ ਹੋਵੇ; ਸੁਣੋ, ਇੱਥੇ ਨਕੁਲ ਨੇ ਕੀ ਕਿਹਾ.'
ਮृਗਮਾਂਸਂ ਨ ਖਾਦੇਯਂ ਗਰਮੇਤਨ੍ਨ ਰੋਚਤੇ। ਮੂषਿਕਂ ਭਕ੍ਸ਼ਯਿष੍ਯਾਮਿ ਤਦ੍ਭਵਾਨਨੁਮਨ੍ਯਤਾਮ੍
'ਮੈਂ ਮ੍ਰਿਗ ਦਾ ਮਾਸ ਨਹੀਂ ਖਾਵਾਂਗਾ; ਮੈਨੂੰ ਐਸਾ ਅਹੰਕਾਰ ਚੰਗਾ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦਾ। ਮੈਂ ਚੂਹਾ ਖਾਵਾਂਗਾ; ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਦਿਓ.'
ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਮੂषਿਕੋ ਵਾਕ੍ਯਂ ਸਂਤ੍ਰਸ੍ਤਃ ਪ੍ਰਗਤੋ ਬਿਲਮ੍। ਤਤਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਸ ਵੈ ਤਤ੍ਰ ਆਜਗਾਮ ਵृਕੋ ਨਪृ
ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਚੂਹਾ ਡਰ ਗਿਆ ਤੇ ਆਪਣੇ ਬਿਲ ਵਿਚ ਭੱਜ ਗਿਆ। ਫਿਰ, ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਭੇਡੀਆ ਵੀ ਉਥੇ ਆ ਗਿਆ.
ਤਮਾਗਤਮਿਦਂ ਵਾਕ੍ਯਮਬ੍ਰਵੀਜ੍ਜਮ੍ਬੁਕਸ੍ਤਦਾ। ਮृਗਰਾਜੋ ਹਿ ਸਂਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਨ ਤੇ ਸਾਧੁ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਉਸ ਦੇ ਆਉਣ 'ਤੇ, ਜੰਬੂਕ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਮ੍ਰਿਗ-ਰਾਜ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਹੈ; ਤੇਰੇ ਲਈ ਇਹ ਚੰਗਾ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ.'
ਸਕਲਤ੍ਰਸ੍ਤ੍ਵਿਹਾਯਾਤਿ ਕੁਰੁष੍ਵ ਯਦਨਨ੍ਤਰਮ੍। ਏਵਂ ਸਂਚੋਦਿਤਸ੍ਤੇਨ ਜਮ੍ਬੁਕੇਨ ਤਦਾ ਵृਕਃ
'ਉਹ ਸਾਰੇ ਨੂੰ ਡਰਾ ਕੇ ਇੱਥੇ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ; ਹੁਣ ਤੂੰ ਜੋ ਕਰਨਾ ਹੈ, ਕਰ ਲੈ।' ਜੰਬੂਕ ਦੀ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਭੇਡੀਆ—
ਤਤੋऽਵਲੁਮ੍ਪਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਯਾਤਃ ਪਿਸ਼ਿਤਾਸ਼ਨਃ। ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨੇਵ ਕਾਲੇ ਤੁ ਨਕੁਲੋऽਪ੍ਯਾਜਗਾਮ ਹ
ਇੱਕ ਹਿੱਸਾ ਲੈ ਕੇ, ਮਾਸ ਖਾਣ ਵਾਲਾ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਓਸ ਵੇਲੇ ਨਕੁਲ ਵੀ ਆ ਗਿਆ.
ਤਮੁਵਾਚ ਮਹਾਰਾਜ ਨਕੁਲਂ ਜਮ੍ਬੁਕੋ ਵਨੇ। ਸ੍ਵਬਾਹੁਬਲਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਨਿਰ੍ਜਿਤਾਸ੍ਤੇऽਨ੍ਯਤੋ ਗਤਾਃ
ਜੰਗਲ ਵਿਚ, ਜੰਬੂਕ ਨੇ ਨਕੁਲ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, 'ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ 'ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਹਾਰ ਗਏ ਤੇ ਹੋਰ ਥਾਂ ਚਲੇ ਗਏ.'
ਮਮ ਦਤ੍ਵਾ ਨਿਯੁਦ੍ਧਂ ਤ੍ਵਂ ਭੁਙ੍ਕ੍ਸ਼੍ਵ ਮਾਂਸਂ ਯਥੇਪ੍ਸਿਤਮ੍
'ਮੈਨੂੰ ਇਕੱਲਾ ਮੁਕਾਬਲਾ ਦੇ ਕੇ, ਤੂੰ ਜਿੰਨਾ ਮਾਸ ਚਾਹੇ ਖਾ ਲੈ.'
ਨਿਰ੍ਜਿਤਾ ਯਤ੍ਤ੍ਵਯਾ ਵੀਰਾਸ੍ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਵੀਰਤਰੋ ਭਵਾਨ੍। ਨ ਤ੍ਵਯਾਪ੍ਯੁਤ੍ਸਹੇ ਯੋਦ੍ਧੁਮਿਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸੋऽਪ੍ਯੁਪਾਗਮਤ੍
'ਜਦ ਤੂੰ ਵੀਰਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾ ਦਿੱਤਾ, ਤਾਂ ਤੂੰ ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਡਾ ਵੀਰ ਹੈਂ; ਮੈਂ ਵੀ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਲੜਣ ਦੀ ਹਿੰਮਤ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ,' ਐਸਾ ਕਹਿ ਕੇ ਉਹ ਵੀ ਚਲਾ ਗਿਆ.
ਏਵਂ ਤੇषੁ ਪ੍ਰਯਾਤੇषੁ ਜਮ੍ਬੁਕੋ ਹृष੍ਟਮਾਨਸਃ। ਖਾਦਤਿ ਸ੍ਮ ਤਦਾ ਮਾਂਸਮੇਕਃ ਸਨ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰਨਿਸ਼੍ਚਯਾਤ੍। ਏਵਂ ਸਮਾਚਰਨ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਸੁਖਮੇਧੇਤ ਭੂਪਤਿਃ
ਜਦ ਉਹ ਸਾਰੇ ਚਲੇ ਗਏ, ਜੰਬੂਕ ਖੁਸ਼ ਮਨ ਨਾਲ, ਇਕੱਲਾ ਮਾਸ ਖਾਣ ਲੱਗਾ, ਸੋਚ-ਵਿਚਾਰ ਕਰਕੇ। ਹਮੇਸ਼ਾ ਐਸਾ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਾ ਸੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਵਧਦਾ ਹੈ.
ਭਯੇਨ ਭੇਦਯੇਦ੍ਭੀਰੁਂ ਸ਼ੂਰਮਞ੍ਜਲਿਕਰ੍ਮਣਾ। ਲੁਬ੍ਧਮਰ੍ਥਪ੍ਰਦਾਨੇਨ ਸਮਂ ਨ੍ਯੂਨਂ ਤਥੌਜਸਾ
ਡਰਪੋਕ ਨੂੰ ਡਰਾ ਕੇ, ਬਹਾਦਰ ਨੂੰ ਇੱਜ਼ਤ ਦੇ ਕੇ, ਲਾਲਚੀ ਨੂੰ ਦੌਲਤ ਦੇ ਕੇ, ਤੇ ਜੋ ਬਰਾਬਰ ਜਾਂ ਘੱਟ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਨਾਲ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਪੇਸ਼ ਆਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਏਵਂ ਤੇ ਕਥਿਤਂ ਰਾਜਨ੍ ਸ਼ृਣੁ ਚਾਪ੍ਯਪਰਂ ਤਥਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੇਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਰਾਜਨ; ਹੁਣ ਹੋਰ ਸਿਖਿਆ ਸੁਣ।
ਪੁਤ੍ਰਃ ਸਖਾ ਵਾ ਭ੍ਰਾਤਾ ਵਾ ਪਿਤਾ ਵਾ ਯਦਿ ਵਾ ਗੁਰੁਃ। ਰਿਪੁਸ੍ਯਾਨੇषੁ ਵਰ੍ਤਨ੍ਤੋ ਹਨ੍ਤਵ੍ਯਾ ਭੂਤਿਮਿਚ੍ਛਤਾ
ਪੁੱਤਰ, ਦੋਸਤ, ਭਰਾ, ਪਿਤਾ ਜਾਂ ਅਧਿਆਪਕ ਵੀ, ਜੇ ਵੈਰੀਆਂ ਵਿਚ ਖੜਾ ਹੋਵੇ, ਤਕਦੀਰ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲਾ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇਵੇ।
ਸ਼ਪਥੇਨਾਪ੍ਯਰਿਂ ਹਨ੍ਯਾਦਰ੍ਥਦਾਨੇਨ ਵਾ ਪੁਨਃ। ਵਿषੇਣ ਮਾਯਯਾ ਵਾਪਿ ਨੋਪੇਕ੍ਸ਼ੇਤੇ ਕਥਂਚਨ। ਉਭੌ ਚੇਤ੍ਸਂਸ਼ਯੋਪੇਤੌ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਵਾਂਸ੍ਤਤ੍ਰ ਵਰ੍ਧਤੇ
ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਕਸਮ ਦੇ ਕੇ, ਦੌਲਤ ਦੇ ਕੇ, ਜ਼ਹਰ ਜਾਂ ਚਲਾਕੀ ਨਾਲ ਵੀ ਮਾਰ ਸਕਦੇ ਹੋ; ਕਦੇ ਵੀ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਨਾ ਕਰੋ। ਜੇ ਦੋਵੇਂ ਪਾਸੇ ਸ਼ੱਕ ਹੋਵੇ, ਜਿਸ ਪਾਸੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਹੋਵੇ, ਉਹੀ ਵਧਦਾ ਹੈ।
ਗੁਰੋਰਪ੍ਯਵਲਿਪ੍ਤਸ੍ਯ ਕਾਰ੍ਯਾਕਾਰ੍ਯਮਜਾਨਤਃ। ਉਤ੍ਪਥਂ ਪ੍ਰਤਿਪਨ੍ਨਸ੍ਯ ਨ੍ਯਾਯ੍ਯਂ ਭਵਤਿ ਸ਼ਾਸਨਮ੍
ਜੇ ਅਧਿਆਪਕ ਅਹੰਕਾਰੀ ਹੋਵੇ, ਸਹੀ-ਗਲਤ ਨਾ ਜਾਣਦਾ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਰਾਹ ਤੋਂ ਭਟਕ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਜ਼ਾ ਦੇਣਾ ਠੀਕ ਹੈ।
ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋऽਪ੍ਯਕ੍ਰੁਦ੍ਧਰੂਪਃ ਸ੍ਯਾਤ੍ਸ੍ਮਿਤਪੂਰ੍ਵਾਭਿਭਾषਿਤਾ। `ਨ ਚੈਨਂ ਕ੍ਰੋਧਸਂਦੀਪ੍ਤਂ ਵਿਦ੍ਯਾਤ੍ਕਸ਼੍ਚਿਤ੍ਕਥਂਚਨ।' ਨ ਚਾਪ੍ਯਨ੍ਯਮਪਧ੍ਵਂਸੇਤ੍ਕਦਾਚਿਤ੍ਕੋਪਸਂਯੁਤਃ
ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਵੀ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਠੰਢਾ ਦਿਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਪਹਿਲਾਂ ਹੱਸ ਕੇ ਗੱਲ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਕੋਈ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭੜਕਿਆ ਹੋਇਆ ਨਾ ਜਾਣੇ, ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਏ।
ਪ੍ਰਹਰਿष੍ਯਨ੍ਪ੍ਰਿਯਂ ਬ੍ਰੂਯਾਤ੍ਪ੍ਰਹਰਨ੍ਨਪਿ ਭਾਰਤ। ਪ੍ਰਹृਤ੍ਯ ਚ ਪ੍ਰਿਯਂ ਬ੍ਰੂਯਾਚ੍ਛੋਚਨ੍ਨਿਵ ਰੁਦਨ੍ਨਿਵ
ਮਾਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰ, ਮਾਰਦੇ ਹੋਏ ਵੀ, ਹੇ ਭਾਰਤ, ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰ, ਜਿਵੇਂ ਦੁੱਖੀ ਜਾਂ ਰੋ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ।
ਆਸ਼੍ਵਾਸਯੇਚ੍ਚਾਪਿ ਪਰਂ ਸਾਨ੍ਤ੍ਵਧਰ੍ਮਾਰ੍ਥਵृਤ੍ਤਿਭਿਃ। ਅਥ ਤਂ ਪ੍ਰਹਰੇਤ੍ਕਾਲੇ ਤਥਾ ਵਿਚਲਿਤਂ ਪਥਿ
ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਸਾਂਤਵਨਾ, ਧਰਮ ਅਤੇ ਸਮਝਦਾਰੀ ਨਾਲ ਹੌਸਲਾ ਦੇ, ਫਿਰ ਸਮੇਂ ਤੇ, ਜਦ ਉਹ ਰਾਹ ਤੋਂ ਹਟ ਜਾਵੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰ।
ਅਪਿ ਘੋਰਾਪਰਾਧਸ੍ਯ ਧਰ੍ਮਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਤਿष੍ਠਤਃ। ਸ ਹਿ ਪ੍ਰਚ੍ਛਾਦ੍ਯਤੇ ਦੋषਃ ਸ਼ੈਲੋ ਮੇਘੈਰਿਵਾਸਿਤੈਃ
ਜੇ ਕੋਈ ਭਿਆਨਕ ਗਲਤੀ ਕਰੇ, ਪਰ ਧਰਮ ਤੇ ਟਿਕਿਆ ਰਹੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੀ ਗਲਤੀ ਢੱਕ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਪਹਾੜ ਕਾਲੇ ਬੱਦਲਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਃ ਸ੍ਯਾਦਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਤਵਧਸ੍ਤਸ੍ਯਾਗਾਰਂ ਪ੍ਰਦੀਪਯੇਤ੍। ਅਧਨਾਨ੍ਨਾਸ੍ਤਿਕਾਂਸ਼੍ਚੋਰਾਨ੍ਵਿषਕਰ੍ਮਸੁ ਯੋਜਯੇਤ੍
ਜਿਸ ਦੀ ਮੌਤ ਨਿਸਚਿਤ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਦਾ ਘਰ ਸਾੜ ਦੇ; ਗਰੀਬਾਂ, ਨਾਸਤਿਕਾਂ ਤੇ ਚੋਰਾਂ ਨੂੰ ਜ਼ਹਰ ਵਾਲੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿਚ ਲਗਾ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਤ੍ਥਾਨਾਸਨਾਦ੍ਯੇਨ ਸਂਪ੍ਰਦਾਨੇਨ ਕੇਨਚਿਤ੍। ਅਤਿਵਿਸ਼੍ਰਬ੍ਧਘਾਤੀ ਸ੍ਯਾਤ੍ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣਂਦष੍ਟ੍ਰੋ ਨਿਮਗ੍ਨਕਃ
ਉਠ ਕੇ, ਆਸਨ ਦੇ ਕੇ ਜਾਂ ਕੁਝ ਦੇ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਸਭ ਤੋਂ ਭਰੋਸੇਯੋਗ ਕਾਤਿਲ ਬਣ ਸਕਦਾ ਹੈ—ਤੀਖੀ ਦੰਦਾਂ ਵਾਲਾ ਤੇ ਗਹਿਰੀ ਥਾਂ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ।
ਅਸ਼ਙ੍ਕਿਤੇਭ੍ਯਃ ਸ਼ਙ੍ਕੇਤ ਸ਼ਙ੍ਕਿਤੇਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ। ਅਸ਼ਙ੍ਕ੍ਯਾਦ੍ਭਯਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨਮਪਿ ਮੂਲਂ ਨਿਕृਨ੍ਤਤਿ
ਜੋ ਬੇਫਿਕਰ ਲੱਗਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਸਾਵਧਾਨ ਰਹੋ, ਤੇ ਜੋ ਸ਼ੱਕੀ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਵਧਾਨ ਰਹੋ; ਬੇਫਿਕਰੀ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਡਰ ਵੀ ਜੜ੍ਹ ਤੱਕ ਕੱਟ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਨ ਵਿਸ਼੍ਵਸੇਦਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਤੇ ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਤੇ ਨਾਤਿਵਿਸ਼੍ਵਸੇਤ੍। ਵਿਸ਼੍ਵਾਸਾਦ੍ਭਯਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨਂ ਮੂਲਾਨ੍ਯਪਿ ਨਿਕृਨ੍ਤਤਿ
ਅਣਭਰੋਸੇਯੋਗ ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਨਾ ਕਰ, ਤੇ ਭਰੋਸੇਯੋਗ ਤੇ ਵੀ ਜ਼ਿਆਦਾ ਭਰੋਸਾ ਨਾ ਕਰ; ਭਰੋਸੇ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਡਰ ਜੜ੍ਹਾਂ ਤੱਕ ਕੱਟ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਚਾਰਃ ਸੁਵਿਹਿਤਃ ਕਾਰ੍ਯ ਆਤ੍ਮਨਸ਼੍ਚ ਪਰਸ੍ਯ ਵਾ। ਪਾषਣ੍ਡਾਂਸ੍ਤਾਪਸਾਦੀਂਸ਼੍ਚ ਪਰਰਾष੍ਟ੍ਰੇषੁ ਯੋਜਯੇਤ੍
ਚੰਗਾ ਜਾਸੂਸ ਰੱਖੋ, ਚਾਹੇ ਆਪਣੇ ਲਈ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਲਈ; ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿਚ ਪਾਠਕ, ਤਪਸਵੀ ਆਦਿ ਨੂੰ ਲਗਾਓ।
ਉਦ੍ਯਾਨੇषੁ ਵਿਹਾਰੇषੁ ਦੇਵਤਾਯਤਨੇषੁ ਚ। ਪਾਨਾਗਾਰੇषੁ ਰਥ੍ਯਾਸੁ ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਚਾਪ੍ਯਥ
ਬਾਗਾਂ, ਵਿਹਾਰਾਂ, ਮੰਦਰਾਂ, ਸ਼ਰਾਬ ਘਰਾਂ, ਗਲੀਆਂ ਤੇ ਸਭ ਤੀਰਥਾਂ ਤੇ—
ਚਤ੍ਵਰੇषੁ ਚ ਕੂਪੇषੁ ਪਰ੍ਵਤੇषੁ ਵਨੇषੁ ਚ। ਸਮਵਾਯੇषੁ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਸਰਿਤ੍ਸੁ ਚ ਵਿਚਾਰਯੇਤ੍
ਚੌਕਾਂ, ਕੂਆਂ, ਪਹਾੜਾਂ, ਜੰਗਲਾਂ, ਸਭ ਇਕੱਠਾਂ ਤੇ, ਨਦੀਆਂ ਤੇ—ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਿਗਰਾਨੀ ਲਈ ਭੇਜੋ।
ਵਾਚਾ ਭृਸ਼ਂ ਵਿਨੀਤਃ ਸ੍ਯਾਦ੍ਧृਦਯੇਨ ਤਥਾ ਕ੍ਸ਼ੁਰਃ। ਸ੍ਮਿਤਪੂਰ੍ਵਾਭਿਭਾषੀ ਸ੍ਯਾਤ੍ਸृष੍ਟੋ ਰੌਦ੍ਰਸ੍ਯ ਕਰ੍ਮਣਃ
ਉਹ ਬੋਲਣ ਵਿਚ ਬਹੁਤ ਨਿਮਰ ਹੋਵੇ, ਪਰ ਦਿਲ ਵਿਚ ਤੀਖਾ; ਹੱਸ ਕੇ ਪਹਿਲਾਂ ਗੱਲ ਕਰੇ, ਭਾਵੇਂ ਉਸ ਨੂੰ ਕਠੋਰ ਕੰਮ ਦਿੱਤਾ ਹੋਵੇ।
ਅਞ੍ਜਲਿਃ ਸ਼ਪਥਃ ਸਾਨ੍ਤ੍ਵਂ ਸ਼ਿਰਸਾ ਪਾਦਵਨ੍ਦਨਮ੍। ਆਸ਼ਾਕਰਣਮਿਤ੍ਯੇਵਂ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਭੂਤਿਮਿਚ੍ਛਤਾ
ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਨਮਸਕਾਰ, ਕਸਮ, ਮਿੱਠਾ ਬੋਲ, ਸਿਰ ਝੁਕਾ ਕੇ ਪੈਰ ਛੂਹਣਾ, ਤੇ ਬੇਨਤੀ ਸੁਣਨਾ—ਇਹ ਸਭ ਉਹ ਕਰੇ ਜੋ ਤਕਦੀਰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਸੁਪੁष੍ਪਿਤਃ ਸ੍ਯਾਦਫਲਃ ਫਲਵਾਨ੍ਸ੍ਯਾਦ੍ਦੁਰਾਰੁਹਃ। ਆਮਃ ਸ੍ਯਾਤ੍ਪਕ੍ਵਸਙ੍ਕਾਸ਼ੋ ਨਚ ਜੀਰ੍ਯੇਤ ਕਰ੍ਹਿਚਿਤ੍
ਇੱਕ ਰੁੱਖ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਪਰ ਫਲ ਨਹੀਂ ਲਾਉਂਦਾ; ਜਾਂ ਫਲ ਲਾਉਂਦਾ ਹੈ ਪਰ ਚੜ੍ਹਨਾ ਔਖਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਕਈ ਵਾਰੀ ਕੱਚਾ ਫਲ ਪੱਕਾ ਜਿਹਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਇਹ ਰੁੱਖ ਕਦੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁੱਕਦਾ ਨਹੀਂ।
ਤ੍ਰਿਵਰ੍ਗੇ ਤ੍ਰਿਵਿਧਾ ਪੀਡਾ ਹ੍ਯਨੁਬਨ੍ਧਾਸ੍ਤਥੈਵ ਚ। ਅਨੁਬਨ੍ਧਾਃ ਸ਼ੁਭਾ ਜ੍ਞੇਯਾਃ ਪੀਡਾਸ੍ਤੁ ਪਰਿਵਰ੍ਜਯੇਤ੍
ਜੀਵਨ ਦੇ ਤਿੰਨ ਉਦੇਸ਼ਾਂ ਦੀ ਖੋਜ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਪੀੜਾਂ ਤੇ ਨਤੀਜੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਚੰਗੇ ਨਤੀਜੇ ਸਮਝਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਪੀੜਾਂ ਤੋਂ ਬਚਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।