ਤਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰੋ ਯਥਾ ਪਾਣ੍ਡੁਸ੍ਤਥਾ ਧਰ੍ਮਪਰਃ ਸਦਾ। ਗੁਣਾਵਾਁਲ੍ਲੋਕਵਿਖ੍ਯਾਤੋ ਨਗਰੇ ਚ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਃ
ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵੀ ਪਾਂਡੂ ਵਾਂਗ ਹਮੇਸ਼ਾ ਧਰਮ ਦੇ ਪੱਕੇ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਗੁਣਵਾਨ, ਦੁਨੀਆ ਭਰ ਵਿੱਚ ਮਸ਼ਹੂਰ, ਤੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਪੱਕਾ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ।
ਸ ਕਥਂ ਸ਼ਕ੍ਯਤੇऽਸ੍ਮਾਭਿਰਪਾਕ੍ਰष੍ਟੁਂ ਨਰਰ੍षਭਃ। ਰਾਜ੍ਯਮੇष ਹਿ ਨਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਃ ਸਸਹਯੋ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਉਹ ਮਹਾਨ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਕਿਵੇਂ ਦੂਰ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਾਂ? ਇਹ ਰਾਜ ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਮਿਲ ਚੁੱਕਾ ਹੈ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਉਸਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ।
ਭृਤਾ ਹਿ ਪਾਣ੍ਡੁਨਾऽਮਾਤ੍ਯਾ ਬਲਂ ਚ ਸਤਤਂ ਮਤਮ੍। ਧृਤਾਃ ਪੁਤ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਪੌਤ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਤੇषਾਮਪਿ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਪਾਂਡੂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਤੇ ਫੌਜ ਨੂੰ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ-ਪੌਤਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ, ਖਾਸ ਤੌਰ ਤੇ ਆਪਣੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਕਰ ਲਿਆ ਸੀ।
ਤੇ ਤਥਾ ਸਂਸ੍ਤੁਤਾਸ੍ਤਾਤ ਵਿषਯੇ ਪਾਣ੍ਡੁਨਾ ਨਰਾਃ। ਕਥਂ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਸ੍ਯਾਰ੍ਥੇ ਨ ਨੋ ਹਨ੍ਯੁਃ ਸਬਾਨ੍ਧਵਾਨ੍
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਪਾਂਡੂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਇੱਤਨਾ ਸਨਮਾਨ ਦਿੱਤਾ, ਪਿਆਰੇ, ਉਹ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਲਈ ਸਾਡੇ ਤੇ ਸਾਡੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਨਹੀਂ ਮਾਰ ਸਕਦੇ?
ਨੈਤੇ ਵਿषਯਮਿਚ੍ਛੇਯੁਰ੍ਧਰ੍ਮਤ੍ਯਾਗੇ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ। ਤੇ ਵਯਂ ਕੌਰਵੇਨ੍ਦ੍ਰਾਣਾਮੇਤੇषਾਂ ਚ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾਮ੍
ਉਹ ਲੋਕ ਰਾਜ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਧਰਮ ਛੱਡ ਕੇ; ਅਸੀਂ ਕੌਰਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ, ਤੇ ਇਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾਵਾਂ ਵੀ।
ਕਥਂ ਨ ਵਾਚ੍ਯਤਾਂ ਤਾਤ ਗਚ੍ਛੇਮ ਜਗਤਸ੍ਤਥਾ
ਪਿਆਰੇ, ਇਹ ਕਿਵੇਂ ਨਾ ਕਿਹਾ ਜਾਵੇ ਕਿ ਅਸੀਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੁਨੀਆਂ ਤੋਂ ਚਲੇ ਜਾਵਾਂ?
ਮਧ੍ਯਸ੍ਥਃ ਸਤਤਂ ਭੀष੍ਮੋ ਦ੍ਰੋਣਪੁਤ੍ਰੋ ਮਯਿ ਸ੍ਥਿਤਃ। ਯਤਃ ਪੁਤਸ੍ਤਤੋ ਦ੍ਰੋਣੋ ਭਵਿਤਾ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਭੀਸ਼ਮ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਿਰਪੱਖ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਦ੍ਰੋਣ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਖੜਾ ਹੈ; ਜਿਵੇਂ ਪੁੱਤਰ ਪਿੱਛੇ, ਤਿਵੇਂ ਦ੍ਰੋਣ ਵੀ ਆਉਣਗੇ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਕृਪਃ ਸ਼ਾਰਦ੍ਵਤਸ਼੍ਚੈਵ ਯਤ ਏਵ ਵਯਂ ਤਤਃ। ਬਾਗਿਨੇਯਂ ਤਤੋ ਦ੍ਰੌਣਿਂ ਨ ਤ੍ਯਕ੍ਸ਼੍ਯਤਿ ਕਥਂਚਨ
ਕ੍ਰਿਪ, ਸ਼ਾਰਦਵਤ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਵੀ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਹੈ; ਤੇ ਦ੍ਰੋਣ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਆਪਣੇ ਮਾਮੇ ਨੂੰ ਕਦੇ ਛੱਡੇਗਾ ਨਹੀਂ।
ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਤਾ ਤੁ ਬਨ੍ਧੁਰਸ੍ਮਾਕਂ ਪ੍ਰਚ੍ਛਨ੍ਨਸ੍ਤੁ ਤਤਃ ਪਰੈਃ। ਨ ਚੈਕਃ ਸ ਸਮਰ੍ਥੋऽਸ੍ਮਾਨ੍ਪਾਣ੍ਡਵਾਰ੍ਥੇ ਪ੍ਰਬਾਧਿਤੁਮ੍
ਵਿਦੁਰ ਸਾਡਾ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਹੈ, ਪਰ ਉਹ ਚੁਪਚਾਪ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਹੈ; ਤੇ ਉਹ ਇਕੱਲਾ ਪਾਂਡਵਾਂ ਲਈ ਸਾਡੇ ਵਿਰੁੱਧ ਖੜਾ ਹੋਣ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ।
ਸੁਵਿਸ੍ਰਬ੍ਧਾਨ੍ਪਾਣ੍ਡੁਸੁਤਾਨ੍ਸਹ ਮਾਤ੍ਰਾ ਵਿਵਾਸਯ। ਵਾਰਣਾਵਤਮਦ੍ਯੈਵ ਨਾਤ੍ਰ ਦੋषੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਪਾਂਡੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਾਂ ਸਮੇਤ ਅੱਜ ਹੀ ਵਾਰਣਾਵਤ confidently ਨਿਕਲ ਦਿਓ; ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਗਲਤ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ।
ਵਿਨਿਦ੍ਰਾਕਰਣਂ ਘੋਰਂ ਹृਦਿ ਸ਼ਲ੍ਯਮਿਵਾਰ੍ਪਿਤਮ੍। ਸ਼ੋਪਕਪਾਵਕਮੁਦ੍ਧੂਤਂ ਕਰ੍ਮਣਾਨੇਨ ਨਾਸ਼ਯ
ਇਹ ਡਰਾਉਣੀ, ਨੀਂਦ ਨਾ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਪੀੜ, ਜੋ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਕੰਡੇ ਵਾਂਗ ਵਸੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਤੇ ਕਰਮ ਨਾਲ ਭੜਕ ਰਹੀ ਅੱਗ, ਇਸ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪਾਣ੍ਡੁਸੁਤਾਨ੍ਵੀਰਾਨ੍ਬਲੋਦ੍ਰਿਕ੍ਤਾਨ੍ਮਹੌਜਸਃ। ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰੋ ਮਹੀਪਾਲਸ਼੍ਚਿਨ੍ਤਾਮਗਮਦਾਤੁਰਃ
ਜਦ ਪਾਂਡੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ — ਜੋ ਬਹਾਦਰ, ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਤੇ ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ ਹਨ — ਦੀ ਸੁਣੀ, ਰਾਜਾ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਚਿੰਤਾ ਵਿੱਚ ਪੈ ਗਿਆ।
ਤਤ ਆਹੂਯ ਮਨ੍ਤ੍ਰਜ੍ਞਂ ਰਾਜਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਰ੍ਥਵਿਤ੍ਤਮਮ੍। ਕਣਿਕਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਣਾਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰऽਬ੍ਰਵੀਦ੍ਵਚਃ
ਫਿਰ, ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਨੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਸਲਾਹ ਤੇ ਰਾਜ ਸ਼ਾਸਤਰ ਦੇ ਮਾਹਿਰ ਕਣਿਕਾ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ।
ਉਤ੍ਸਕ੍ਤਾਃ ਪਾਣ੍ਡਵਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਤੇਭ੍ਯੋऽਸੂਯੇ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ। ਤਤ੍ਰ ਮੇ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਤਮਂ ਸਨ੍ਧਿਵਿਗ੍ਰਹਕਾਰਣਮ੍। ਕਣਿਕ ਤ੍ਵਂ ਮਮਾਚਕ੍ਸ਼੍ਵ ਕਰਿष੍ਯੇ ਵਚਨਂ ਤਵ
ਪਾਂਡਵ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਹਨ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਈਰਖਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਇਸ ਲਈ, ਕਣਿਕਾ, ਮੈਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਪੱਕਾ ਰਾਹ ਦੱਸ, ਚਾਹੇ ਸਾਂਤਿ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਲੜਾਈ — ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਗੱਲ ਮੰਨ ਲਵਾਂਗਾ।
ਦੁਰ੍ਯੋਧਨੋऽਥ ਸ਼ਕੁਨਿਃ ਕਰ੍ਣਦੁਃਸ਼ਾਸਨਾਵਪਿ। ਕਣਿਕਂ ਹ੍ਯੁਪਸਂਗृਹ੍ਯ ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਣਂ ਸੌਬਲਸ੍ਯ ਚ
ਫਿਰ, ਦੁਰਯੋਧਨ, ਸ਼ਕੁਨੀ, ਕਰਣ ਤੇ ਦੁਸ਼ਾਸਨ ਵੀ, ਸੌਬਲ ਦੇ ਮੰਤਰੀ ਕਣਿਕਾ ਕੋਲ ਆ ਗਏ।
ਪਪ੍ਰਚ੍ਛੁਰ੍ਭਰਤਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨ੍ਪ੍ਰਤਿ ਨੈਕਧਾ। ਪ੍ਰਬੁਦ੍ਧਾਃ ਪਾਣ੍ਡਵਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵੇ ਤੇਭ੍ਯਸ੍ਤ੍ਰਸਾਮਹੇ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕਣਿਕਾ ਨੂੰ, ਭਾਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਬਾਰੇ ਕਈ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਪੁੱਛਿਆ; ਕਿਉਂਕਿ ਪਾਂਡਵ ਹਮੇਸ਼ਾ ਚੁਸਤ ਹਨ, ਤੇ ਉਹ ਸਭ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹਨ।
ਅਨੂਨਂ ਸਰ੍ਵਪਕ੍ਸ਼ਾਣਾਂ ਯਦ੍ਭਵੇਤ੍ਕ੍ਸ਼ੇਮਕਾਰਕਮ੍। ਭਾਰਦ੍ਵਾਜ ਤਦਾਚਕ੍ਸ਼੍ਵ ਕਰਿष੍ਯਾਮਃ ਕਥਂ ਵਯਮ੍
ਭਾਰਦਵਾਜ, ਦੱਸੋ ਕਿ ਸਾਰੇ ਪੱਖਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਕਿਹੜਾ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਘਾਟ ਨਾ ਹੋਵੇ। ਅਸੀਂ ਕਿਵੇਂ ਚਲਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ?
ਸ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਮਨਾਸ੍ਤੇਨ ਪਰਿਪृष੍ਟੋ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਃ। ਉਵਾਚ ਵਚਨਂ ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣਂ ਰਾਜਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਰ੍ਥਦਰ੍ਸ਼ਨਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਮਨ ਨਾਲ ਪੁੱਛਿਆ, ਤਾਂ ਉੱਚ ਕੋਟੀ ਦੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਰਾਜ-ਵਿਦਿਆ ਦੀ ਗਹਿਰਾਈ ਦੱਸਦਿਆਂ ਤੇਜ਼ ਬੋਲ ਕਹੇ।
ਸ਼ृਣੁ ਰਾਜਨ੍ਨਿਦਂ ਤਤ੍ਰ ਪ੍ਰੋਚ੍ਯਮਾਨਂ ਮਯਾਨਘ। ਨ ਮੇऽਭ੍ਯਸੂਯਾ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਾ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵੈਤਤ੍ਕੁਰੁਸਤ੍ਤਮ
ਰਾਜਾ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ, ਪਵਿੱਤਰ ਜੀ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਮੈਨੂੰ ਨਰਾਜ਼ ਨਾ ਹੋਣਾ, ਕੁਰੂਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ।
ਨਿਤ੍ਯਮੁਦ੍ਯਤਦਣ੍ਡਃ ਸ੍ਯਾਨ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਵਿਵृਤਪੌਰੁषਃ। ਅਚ੍ਛਿਦ੍ਰਸ਼੍ਛਿਦ੍ਰਦਰ੍ਸ਼ੀ ਸ੍ਯਾਤ੍ਪਰੇषਾਂ ਵਿਵਰਾਨੁਗਃ
ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਜ਼ਾ ਦੇਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਰਹੇ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਦਿਖਾਵੇ; ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਕੋਈ ਖਾਮੀ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਪਰ ਹੋਰਾਂ ਦੀਆਂ ਖਾਮੀਆਂ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਸਮਝ ਲਵੇ, ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦੀਆਂ ਕਮਜ਼ੋਰੀਆਂ ਦਾ ਪਿੱਛਾ ਕਰੇ।
ਨਿਤ੍ਯਮੁਦ੍ਯਤਦਣ੍ਡਾਦ੍ਧਿ ਭऋਸ਼ਮੁਦ੍ਵਿਜਤੇ ਜਨਃ। ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਕਾਰ੍ਯਾਣਿ ਦਣ੍ਡੇਨੈਵ ਵਿਧਾਰਯੇਤ੍
ਲੋਕ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਜ਼ਾ ਲਈ ਤਿਆਰ ਰਹਿਣ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਡਰਦੇ ਹਨ; ਇਸ ਲਈ, ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਸਜ਼ਾ ਨਾਲ ਹੀ ਨਿਭਾਏ ਜਾਣ।
ਨਾਸ੍ਯ ਚ੍ਛਿਦ੍ਰਂ ਪਰਃ ਪਸ਼੍ਯੇਚ੍ਛਿਦ੍ਰੇਣ ਪਰਮਨ੍ਵਿਯਾਤ੍। ਗੂਹੇਤ੍ਕੂਰ੍ਮ ਇਵਾਙ੍ਗਾਨਿ ਰਕ੍ਸ਼ੇਦ੍ਵਿਵਰਮਾਤ੍ਮਨਃ
ਉਸ ਦੀ ਕੋਈ ਖਾਮੀ ਹੋਰ ਨਾ ਵੇਖ ਸਕੇ, ਨਾ ਹੀ ਕੋਈ ਉਸ ਦੀ ਖਾਮੀ ਰਾਹੀਂ ਉਸ ਦਾ ਪਿੱਛਾ ਕਰੇ; ਉਹ ਕਛੂਏ ਵਾਂਗ ਆਪਣੇ ਅੰਗ ਲੁਕਾ ਲਵੇ ਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਕਮਜ਼ੋਰੀਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ।
ਨਿਤ੍ਯਂ ਚ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਃ ਪੂਜ੍ਯਾ ਨृਪੇਣ ਹਿਤਮਿਚ੍ਛਤਾ। ਸृष੍ਟੋ ਨृਪੋ ਹਿ ਵਿਪ੍ਰਾਮਾਂ ਪਾਲਨੇ ਦੁष੍ਟਨਿਗ੍ਰਹੇ
ਰਾਜਾ ਜੋ ਭਲਾਈ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਆਦਰ ਦੇਵੇ; ਕਿਉਂਕਿ ਰਾਜਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਤੇ ਮੰਦ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਲਈ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਉਭਾਬ੍ਯਾਂ ਵਰ੍ਧਤੇ ਧਰ੍ਮੋ ਧਰ੍ਮਵृਦ੍ਧ੍ਯਾ ਜਿਤਾਵੁਭੌ। ਲੋਕਸ਼੍ਚਾਯਂ ਪਰਸ਼੍ਚੈਵ ਤਤੋ ਧਰ੍ਮਂ ਸਮਾਚਰੇਤ੍
ਦੋਹਾਂ ਨਾਲ ਧਰਮ ਵਧਦਾ ਹੈ; ਧਰਮ ਵਧਣ ਨਾਲ ਦੋਹਾਂ ਜਿੱਤਦੇ ਹਨ—ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਤੇ ਪਰਲੋਕ; ਇਸ ਲਈ, ਧਰਮ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਕृਤਾਪਰਾਧਂ ਪੁਰੁषਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਯਃ ਕ੍ਸ਼ਮਤੇ ਨृਪਃ। ਤੇਨਾਵਮਾਨਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਪਾਪਂ ਚੇਹ ਪਰਤ੍ਰ ਚ
ਰਾਜਾ ਜੇ ਕਿਸੇ ਦੋਸ਼ੀ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਮਾਫ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਇਸ ਲੋਕ ਤੇ ਪਰਲੋਕ ਵਿੱਚ ਅਪਮਾਨ ਤੇ ਪਾਪ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਯੋ ਵਿਭੂਤਿਮਵਾਪ੍ਯੋਚ੍ਚੈ ਰਾਜ੍ਞੋ ਵਿਕੁਰੁਤੇऽਧਮਃ। ਤਮਾਨਯਿਤ੍ਵਾ ਹਤ੍ਵਾ ਚ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਧੀਨਾਯ ਤਦ੍ਧਨਮ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਮੰਦ ਮਨੁੱਖ ਦੌਲਤ ਮਿਲਣ ਤੇ ਰਾਜਾ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਫੜ ਕੇ ਮਾਰ ਦੇਵੇ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਦੌਲਤ ਲੈ ਕੇ ਗਰੀਬਾਂ ਨੂੰ ਦੇਵੇ।
ਨੋ ਚੇਦ੍ਧੁਰਿ ਨਿਯੁਕ੍ਤਾ ਯੇ ਸ੍ਥਾਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਵਸ਼ਮਾਤ੍ਮਨਃ। ਰਾਜਾ ਨਿਯੁਞ੍ਜ੍ਯਾਤ੍ਪੁਰੁषਾਨਾਪ੍ਤਾਨ੍ਧਰ੍ਮਾਰ੍ਥਕੋਵਿਦਾਨ੍
ਜੇ ਡਿਊਟੀ ਲਾਏ ਹੋਏ ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਕਾਬੂ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦੇ, ਤਾਂ ਰਾਜਾ ਭਰੋਸੇਯੋਗ ਤੇ ਧਰਮ-ਅਰਥ ਦੀ ਸਮਝ ਵਾਲੇ ਮਨੁੱਖ ਲਾਏ।
ਯੇ ਨਿਯੁਕ੍ਤਾਸ੍ਤਥਾ ਕੇਚਿਦ੍ਰਾष੍ਟ੍ਰਂ ਵਾ ਯਦਿ ਵਾ ਪੁਰਮ੍। ਗ੍ਰਾਮਂ ਜਨਪਦਂ ਵਾਪਿ ਬਾਧੇਯੁਰ੍ਯਦਿ ਵਾ ਨ ਵਾ
ਜੋ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ, ਚਾਹੇ ਰਾਜ, ਸ਼ਹਿਰ, ਪਿੰਡ ਜਾਂ ਜਨਪਦ 'ਤੇ, ਉਹ ਰੋਕ ਸਕਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਨਾ ਵੀ ਰੋਕ ਸਕਦੇ; ਜਿਵੇਂ ਹੋਵੇ, ਉਹੀ ਹੋਵੇ।
ਪਰੀਕ੍ਸ਼ਣਾਰ੍ਥਂ ਵਿਸृਜੇਦਾਨਤਾਂਸ਼੍ਛਨ੍ਨਰੂਪਿਣਃ। ਪਰੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਪਾਪਕਂ ਜਹ੍ਯਾਦ੍ਧਨਮਾਦਾਯ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਜਾਂਚ ਲਈ ਉਹ ਲੁਕਵੇਂ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਜਾਸੂਸ ਭੇਜੇ; ਮੰਦ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਜਾਂਚ ਕਰ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕੱਢ ਦੇਵੇ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸਾਰੀ ਦੌਲਤ ਲੈ ਲਵੇ।
ਨਾਸਮ੍ਯਕ੍ਕृਤ੍ਯਕਾਰੀ ਸ੍ਯਾਦੁਪਕ੍ਰਮ੍ਯ ਕਦਾਚਨ। ਕਣ੍ਟਕੋ ਹ੍ਯਪਿ ਦੁਸ਼੍ਛਿਨ੍ਨ ਆਸ੍ਰਾਵਂ ਜਨਯੇਚ੍ਚਿਰਮ੍
ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਕੰਮ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ 'ਤੇ ਵੀ ਗਲਤ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨਾ ਕਰੇ; ਕਿਉਂਕਿ ਜੇ ਕਾਂਟਾ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨਾ ਕੱਟਿਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਲੰਬੀ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਖੂਨ ਵਗਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।