ਸ਼੍ਰੁਤਾ ਮੇ ਜਲ੍ਪਤਾਂ ਤਾਤ ਪੌਰਾਣਾਮਸ਼ਿਵਾ ਗਿਰਃ। ਤ੍ਵਾਮਨਾਦृਤ੍ਯ ਭੀष੍ਮਂ ਚ ਪਤਿਮਿਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਪਾਣ੍ਡਵਮ੍
ਪਿਤਾ, ਮੈਂ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਮਾੜੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣੀਆਂ ਹਨ; ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਤੇ ਭੀਸ਼ਮ ਨੂੰ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਕਰਕੇ, ਪਾਂਡਵ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਰਾਜਾ ਬਣਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਮਤਮੇਤਚ੍ਚ ਭੀष੍ਮਸ੍ਯ ਨ ਸ ਰਾਜ੍ਯਂ ਬੁਭੁਕ੍ਸ਼ਤਿ। ਅਸ੍ਮਾਕਂ ਤੁ ਪਰਾਂ ਪੀਡਾਂ ਚਿਕੀਰ੍षਨ੍ਤਿ ਪੁਰੇ ਜਨਾਃ
ਇਹ ਭੀਸ਼ਮ ਦੀ ਵੀ ਰਾਏ ਹੈ—ਉਹ ਰਾਜ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ; ਪਰ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਲੋਕ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਵੱਡਾ ਦੁਖ ਲਿਆਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਪਿਤृਤਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਵਾਨ੍ਰਾਜ੍ਯਂ ਪਾਣ੍ਡੁਰਾਤ੍ਮਗੁਣੈਃ ਪੁਰਾ। ਤ੍ਵਮਨ੍ਧਗੁਣਸਂਯੋਗਾਤ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਰਾਜ੍ਯਂ ਨ ਲਬ੍ਧਵਾਨ੍
ਪਾਂਡੁ ਨੇ ਆਪਣੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਪਿਤਾ ਤੋਂ ਰਾਜ ਲਿਆ ਸੀ; ਪਰ ਤੁਸੀਂ ਅੰਨ੍ਹੇ ਹੋਣ ਤੇ ਹੋਰ ਗੁਣਾਂ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਕਰਕੇ ਰਾਜ ਨਹੀਂ ਲੈ ਸਕੇ।
ਸ ਏष ਪਾਣ੍ਡੋਰ੍ਦਾਯਾਦ੍ਯਂ ਯਦਿ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਪਾਣ੍ਡਵਃ। ਤਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰੋ ਧ੍ਰੁਵਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਤਸ੍ਯਾਪਿ ਚਾਪਰਃ
ਜੇ ਪਾਂਡਵ ਪਾਂਡੁ ਦਾ ਵਾਰਸਾ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵੀ ਰਾਜ ਲੈ ਲਵੇਗਾ, ਤੇ ਫਿਰ ਉਸ ਤੋਂ ਅਗਲਾ ਵੀ।
ਤੇ ਵਯਂ ਰਾਜਵਂਸ਼ੇਨ ਹੀਨਾਃ ਸਹ ਸੁਤੈਰਪਿ। ਅਵਜ੍ਞਾਤਾ ਭਵਿष੍ਯਾਮੋ ਲੋਕਸ੍ਯ ਜਗਤੀਪਤੇ
ਅਸੀਂ ਤੇ ਸਾਡੇ ਪੁੱਤਰ ਰਾਜ ਵੰਸ਼ ਤੋਂ ਵੰਞੇ ਹੋ ਕੇ, ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਵਿੱਚ ਅਣਗੌਰ ਹੋ ਜਾਵਾਂਗੇ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ।
ਸਤਤਂ ਨਿਰਯਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਃ ਪਰਪਿਣ੍ਡੋਪਜੀਵਿਨਃ। ਨ ਭਵੇਮ ਯਥਾ ਰਾਜਂਸ੍ਤਥਾ ਨੀਤਿਰ੍ਵਿਧੀਯਤਾਮ੍
ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੁਖ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਕੇ, ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਟੁਕੜਿਆਂ 'ਤੇ ਜੀਵਨ ਗੁਜ਼ਾਰਦੇ, ਅਸੀਂ ਐਸੇ ਨਾ ਹੋਈਏ; ਰਾਜਾ, ਕੋਈ ਨੀਤੀ ਬਣਾਈ ਜਾਵੇ।
ਯਦਿ ਤ੍ਵਂ ਹਿ ਪੁਰਾ ਰਾਜਨ੍ਨਿਦਂ ਰਾਜ੍ਯਮਵਾਪ੍ਤਵਾਨ੍। ਧ੍ਰੁਵਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਾਮ ਚ ਵਯਂ ਰਾਜ੍ਯਮਪ੍ਯਵਸ਼ੇ ਜਨੇ
ਜੇ ਤੁਸੀਂ, ਰਾਜਾ, ਪਹਿਲਾਂ ਇਹ ਰਾਜ ਲੈ ਲੈਂਦੇ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਵੀ, ਬਾਕੀ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ, ਰਾਜ ਲੈ ਲੈਂਦੇ।
ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਸ੍ਤੁ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਚਨਮੀਦृਸ਼ਮ੍। ਮੁਹੂਰ੍ਤਮਿਵ ਸਂਚਿਨ੍ਤ੍ਯ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਮਥਾਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਸੋਚਿਆ, ਫਿਰ ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੂੰ ਬੋਲਿਆ।
ਧਰ੍ਮਨਿਤ੍ਯਸ੍ਤਥਾ ਪਾਣ੍ਡੁਃ ਸੁਪ੍ਰੀਤੋ ਮਯਿ ਕੌਰਵਃ। ਸਰ੍ਵੇषੁ ਜ੍ਞਾਤਿषੁ ਤਥਾ ਮਦੀਯੇषੁ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਪਾਂਡੂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਧਰਮ ਦੇ ਪੱਕੇ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ, ਕੌਰਵ, ਤੇ ਮੇਰੇ ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਖਾਸ ਤੌਰ ਤੇ ਪਸੰਦ ਕਰਦੇ ਸਨ।
ਨਾਤ੍ਰ ਕਿਂਚਨ ਜਾਨਾਤਿ ਭੋਜਨਾਦਿ ਚਿਕੀਰ੍षਿਤਮ੍। ਨਿਵੇਦਯਤਿ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਮਯਿ ਧਰ੍ਮਭृਤਾਂ ਵਰਃ
ਉਹ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਜਾਂ ਹੋਰ ਕੰਮਾਂ ਦੀ ਕੋਈ ਚਿੰਤਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ ਸਨ; ਧਰਮਵਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਉਹ ਹਰ ਗੱਲ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੰਦੇ ਸਨ।
ਤਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰੋ ਯਥਾ ਪਾਣ੍ਡੁਸ੍ਤਥਾ ਧਰ੍ਮਪਰਃ ਸਦਾ। ਗੁਣਾਵਾਁਲ੍ਲੋਕਵਿਖ੍ਯਾਤੋ ਨਗਰੇ ਚ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਃ
ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵੀ ਪਾਂਡੂ ਵਾਂਗ ਹਮੇਸ਼ਾ ਧਰਮ ਦੇ ਪੱਕੇ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਗੁਣਵਾਨ, ਦੁਨੀਆ ਭਰ ਵਿੱਚ ਮਸ਼ਹੂਰ, ਤੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਪੱਕਾ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ।
ਸ ਕਥਂ ਸ਼ਕ੍ਯਤੇऽਸ੍ਮਾਭਿਰਪਾਕ੍ਰष੍ਟੁਂ ਨਰਰ੍षਭਃ। ਰਾਜ੍ਯਮੇष ਹਿ ਨਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਃ ਸਸਹਯੋ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਉਹ ਮਹਾਨ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਕਿਵੇਂ ਦੂਰ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਾਂ? ਇਹ ਰਾਜ ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਮਿਲ ਚੁੱਕਾ ਹੈ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਉਸਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ।
ਭृਤਾ ਹਿ ਪਾਣ੍ਡੁਨਾऽਮਾਤ੍ਯਾ ਬਲਂ ਚ ਸਤਤਂ ਮਤਮ੍। ਧृਤਾਃ ਪੁਤ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਪੌਤ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਤੇषਾਮਪਿ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਪਾਂਡੂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਤੇ ਫੌਜ ਨੂੰ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ-ਪੌਤਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ, ਖਾਸ ਤੌਰ ਤੇ ਆਪਣੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਕਰ ਲਿਆ ਸੀ।
ਤੇ ਤਥਾ ਸਂਸ੍ਤੁਤਾਸ੍ਤਾਤ ਵਿषਯੇ ਪਾਣ੍ਡੁਨਾ ਨਰਾਃ। ਕਥਂ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਸ੍ਯਾਰ੍ਥੇ ਨ ਨੋ ਹਨ੍ਯੁਃ ਸਬਾਨ੍ਧਵਾਨ੍
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਪਾਂਡੂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਇੱਤਨਾ ਸਨਮਾਨ ਦਿੱਤਾ, ਪਿਆਰੇ, ਉਹ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਲਈ ਸਾਡੇ ਤੇ ਸਾਡੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਨਹੀਂ ਮਾਰ ਸਕਦੇ?
ਨੈਤੇ ਵਿषਯਮਿਚ੍ਛੇਯੁਰ੍ਧਰ੍ਮਤ੍ਯਾਗੇ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ। ਤੇ ਵਯਂ ਕੌਰਵੇਨ੍ਦ੍ਰਾਣਾਮੇਤੇषਾਂ ਚ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾਮ੍
ਉਹ ਲੋਕ ਰਾਜ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਧਰਮ ਛੱਡ ਕੇ; ਅਸੀਂ ਕੌਰਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ, ਤੇ ਇਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾਵਾਂ ਵੀ।
ਕਥਂ ਨ ਵਾਚ੍ਯਤਾਂ ਤਾਤ ਗਚ੍ਛੇਮ ਜਗਤਸ੍ਤਥਾ
ਪਿਆਰੇ, ਇਹ ਕਿਵੇਂ ਨਾ ਕਿਹਾ ਜਾਵੇ ਕਿ ਅਸੀਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੁਨੀਆਂ ਤੋਂ ਚਲੇ ਜਾਵਾਂ?
ਮਧ੍ਯਸ੍ਥਃ ਸਤਤਂ ਭੀष੍ਮੋ ਦ੍ਰੋਣਪੁਤ੍ਰੋ ਮਯਿ ਸ੍ਥਿਤਃ। ਯਤਃ ਪੁਤਸ੍ਤਤੋ ਦ੍ਰੋਣੋ ਭਵਿਤਾ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਭੀਸ਼ਮ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਿਰਪੱਖ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਦ੍ਰੋਣ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਖੜਾ ਹੈ; ਜਿਵੇਂ ਪੁੱਤਰ ਪਿੱਛੇ, ਤਿਵੇਂ ਦ੍ਰੋਣ ਵੀ ਆਉਣਗੇ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਕृਪਃ ਸ਼ਾਰਦ੍ਵਤਸ਼੍ਚੈਵ ਯਤ ਏਵ ਵਯਂ ਤਤਃ। ਬਾਗਿਨੇਯਂ ਤਤੋ ਦ੍ਰੌਣਿਂ ਨ ਤ੍ਯਕ੍ਸ਼੍ਯਤਿ ਕਥਂਚਨ
ਕ੍ਰਿਪ, ਸ਼ਾਰਦਵਤ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਵੀ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਹੈ; ਤੇ ਦ੍ਰੋਣ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਆਪਣੇ ਮਾਮੇ ਨੂੰ ਕਦੇ ਛੱਡੇਗਾ ਨਹੀਂ।
ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਤਾ ਤੁ ਬਨ੍ਧੁਰਸ੍ਮਾਕਂ ਪ੍ਰਚ੍ਛਨ੍ਨਸ੍ਤੁ ਤਤਃ ਪਰੈਃ। ਨ ਚੈਕਃ ਸ ਸਮਰ੍ਥੋऽਸ੍ਮਾਨ੍ਪਾਣ੍ਡਵਾਰ੍ਥੇ ਪ੍ਰਬਾਧਿਤੁਮ੍
ਵਿਦੁਰ ਸਾਡਾ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਹੈ, ਪਰ ਉਹ ਚੁਪਚਾਪ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਹੈ; ਤੇ ਉਹ ਇਕੱਲਾ ਪਾਂਡਵਾਂ ਲਈ ਸਾਡੇ ਵਿਰੁੱਧ ਖੜਾ ਹੋਣ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ।
ਸੁਵਿਸ੍ਰਬ੍ਧਾਨ੍ਪਾਣ੍ਡੁਸੁਤਾਨ੍ਸਹ ਮਾਤ੍ਰਾ ਵਿਵਾਸਯ। ਵਾਰਣਾਵਤਮਦ੍ਯੈਵ ਨਾਤ੍ਰ ਦੋषੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਪਾਂਡੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਾਂ ਸਮੇਤ ਅੱਜ ਹੀ ਵਾਰਣਾਵਤ confidently ਨਿਕਲ ਦਿਓ; ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਗਲਤ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ।
ਵਿਨਿਦ੍ਰਾਕਰਣਂ ਘੋਰਂ ਹृਦਿ ਸ਼ਲ੍ਯਮਿਵਾਰ੍ਪਿਤਮ੍। ਸ਼ੋਪਕਪਾਵਕਮੁਦ੍ਧੂਤਂ ਕਰ੍ਮਣਾਨੇਨ ਨਾਸ਼ਯ
ਇਹ ਡਰਾਉਣੀ, ਨੀਂਦ ਨਾ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਪੀੜ, ਜੋ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਕੰਡੇ ਵਾਂਗ ਵਸੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਤੇ ਕਰਮ ਨਾਲ ਭੜਕ ਰਹੀ ਅੱਗ, ਇਸ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪਾਣ੍ਡੁਸੁਤਾਨ੍ਵੀਰਾਨ੍ਬਲੋਦ੍ਰਿਕ੍ਤਾਨ੍ਮਹੌਜਸਃ। ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰੋ ਮਹੀਪਾਲਸ਼੍ਚਿਨ੍ਤਾਮਗਮਦਾਤੁਰਃ
ਜਦ ਪਾਂਡੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ — ਜੋ ਬਹਾਦਰ, ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਤੇ ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ ਹਨ — ਦੀ ਸੁਣੀ, ਰਾਜਾ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਚਿੰਤਾ ਵਿੱਚ ਪੈ ਗਿਆ।
ਤਤ ਆਹੂਯ ਮਨ੍ਤ੍ਰਜ੍ਞਂ ਰਾਜਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਰ੍ਥਵਿਤ੍ਤਮਮ੍। ਕਣਿਕਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਣਾਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰऽਬ੍ਰਵੀਦ੍ਵਚਃ
ਫਿਰ, ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਨੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਸਲਾਹ ਤੇ ਰਾਜ ਸ਼ਾਸਤਰ ਦੇ ਮਾਹਿਰ ਕਣਿਕਾ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ।
ਉਤ੍ਸਕ੍ਤਾਃ ਪਾਣ੍ਡਵਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਤੇਭ੍ਯੋऽਸੂਯੇ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ। ਤਤ੍ਰ ਮੇ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਤਮਂ ਸਨ੍ਧਿਵਿਗ੍ਰਹਕਾਰਣਮ੍। ਕਣਿਕ ਤ੍ਵਂ ਮਮਾਚਕ੍ਸ਼੍ਵ ਕਰਿष੍ਯੇ ਵਚਨਂ ਤਵ
ਪਾਂਡਵ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਹਨ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਈਰਖਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਇਸ ਲਈ, ਕਣਿਕਾ, ਮੈਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਪੱਕਾ ਰਾਹ ਦੱਸ, ਚਾਹੇ ਸਾਂਤਿ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਲੜਾਈ — ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਗੱਲ ਮੰਨ ਲਵਾਂਗਾ।
ਦੁਰ੍ਯੋਧਨੋऽਥ ਸ਼ਕੁਨਿਃ ਕਰ੍ਣਦੁਃਸ਼ਾਸਨਾਵਪਿ। ਕਣਿਕਂ ਹ੍ਯੁਪਸਂਗृਹ੍ਯ ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਣਂ ਸੌਬਲਸ੍ਯ ਚ
ਫਿਰ, ਦੁਰਯੋਧਨ, ਸ਼ਕੁਨੀ, ਕਰਣ ਤੇ ਦੁਸ਼ਾਸਨ ਵੀ, ਸੌਬਲ ਦੇ ਮੰਤਰੀ ਕਣਿਕਾ ਕੋਲ ਆ ਗਏ।
ਪਪ੍ਰਚ੍ਛੁਰ੍ਭਰਤਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨ੍ਪ੍ਰਤਿ ਨੈਕਧਾ। ਪ੍ਰਬੁਦ੍ਧਾਃ ਪਾਣ੍ਡਵਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵੇ ਤੇਭ੍ਯਸ੍ਤ੍ਰਸਾਮਹੇ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕਣਿਕਾ ਨੂੰ, ਭਾਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਬਾਰੇ ਕਈ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਪੁੱਛਿਆ; ਕਿਉਂਕਿ ਪਾਂਡਵ ਹਮੇਸ਼ਾ ਚੁਸਤ ਹਨ, ਤੇ ਉਹ ਸਭ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹਨ।
ਅਨੂਨਂ ਸਰ੍ਵਪਕ੍ਸ਼ਾਣਾਂ ਯਦ੍ਭਵੇਤ੍ਕ੍ਸ਼ੇਮਕਾਰਕਮ੍। ਭਾਰਦ੍ਵਾਜ ਤਦਾਚਕ੍ਸ਼੍ਵ ਕਰਿष੍ਯਾਮਃ ਕਥਂ ਵਯਮ੍
ਭਾਰਦਵਾਜ, ਦੱਸੋ ਕਿ ਸਾਰੇ ਪੱਖਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਕਿਹੜਾ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਘਾਟ ਨਾ ਹੋਵੇ। ਅਸੀਂ ਕਿਵੇਂ ਚਲਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ?
ਸ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਮਨਾਸ੍ਤੇਨ ਪਰਿਪृष੍ਟੋ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਃ। ਉਵਾਚ ਵਚਨਂ ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣਂ ਰਾਜਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਰ੍ਥਦਰ੍ਸ਼ਨਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਮਨ ਨਾਲ ਪੁੱਛਿਆ, ਤਾਂ ਉੱਚ ਕੋਟੀ ਦੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਰਾਜ-ਵਿਦਿਆ ਦੀ ਗਹਿਰਾਈ ਦੱਸਦਿਆਂ ਤੇਜ਼ ਬੋਲ ਕਹੇ।
ਸ਼ृਣੁ ਰਾਜਨ੍ਨਿਦਂ ਤਤ੍ਰ ਪ੍ਰੋਚ੍ਯਮਾਨਂ ਮਯਾਨਘ। ਨ ਮੇऽਭ੍ਯਸੂਯਾ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਾ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵੈਤਤ੍ਕੁਰੁਸਤ੍ਤਮ
ਰਾਜਾ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ, ਪਵਿੱਤਰ ਜੀ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਮੈਨੂੰ ਨਰਾਜ਼ ਨਾ ਹੋਣਾ, ਕੁਰੂਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ।
ਨਿਤ੍ਯਮੁਦ੍ਯਤਦਣ੍ਡਃ ਸ੍ਯਾਨ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਵਿਵृਤਪੌਰੁषਃ। ਅਚ੍ਛਿਦ੍ਰਸ਼੍ਛਿਦ੍ਰਦਰ੍ਸ਼ੀ ਸ੍ਯਾਤ੍ਪਰੇषਾਂ ਵਿਵਰਾਨੁਗਃ
ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਜ਼ਾ ਦੇਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਰਹੇ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਦਿਖਾਵੇ; ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਕੋਈ ਖਾਮੀ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਪਰ ਹੋਰਾਂ ਦੀਆਂ ਖਾਮੀਆਂ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਸਮਝ ਲਵੇ, ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦੀਆਂ ਕਮਜ਼ੋਰੀਆਂ ਦਾ ਪਿੱਛਾ ਕਰੇ।