ਸ਼੍ਯਾਲਸ਼੍ਚ ਤੇ ਸਖਾ ਚਾਸੌ ਤਸ੍ਯ ਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਾਣਵਲ੍ਲਭਃ। ਸ੍ਨੇਹਮਭ੍ਯਧਿਕਂ ਤਸ੍ਯ ਤਵ ਸਖ੍ਯਮਵਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਉਹ ਤੇਰਾ ਸਾਲਾ ਤੇ ਦੋਸਤ ਹੈ, ਤੇ ਤੂੰ ਉਸ ਲਈ ਜਿੰਦ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਪਿਆਰਾ ਹੈਂ; ਉਸ ਦਾ ਪਿਆਰ ਤੇਰੇ ਲਈ ਵਧੇਰੇ ਹੈ, ਤੇ ਤੇਰੀ ਦੋਸਤੀ ਉਸ ਨਾਲ ਪੱਕੀ ਹੈ।
ਨ ਤੇਨ ਭਵਤੋ ਯੁਦ੍ਧਂ ਭਵਿਤਾ ਨਰ੍ਮਤੋऽਪਿ ਵਾ। ਅਪਿਚਾਰ੍ਥੇ ਤਵ ਪੁਰਾ ਸ਼ਕ੍ਰੇਣ ਕਿਲ ਚੋਦਿਤਃ
ਤੇਰੇ ਤੇ ਉਸ ਵਿਚਕਾਰ ਕੋਈ ਲੜਾਈ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗੀ, ਮਜ਼ਾਕ ਵਿੱਚ ਵੀ ਨਹੀਂ; ਤੇਰੇ ਲਈ ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ, ਸ਼ਕਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਉਕਸਾਇਆ ਸੀ।
ਗੋਕੁਲੇ ਵਰ੍ਧਮਾਨਸ੍ਤੁ ਨਨ੍ਦਗੋਪਸ੍ਯ ਕਾਰਣਾਤ੍। ਮਮਾਂਸ਼ਃ ਪਾਣ੍ਡਵੋ ਲੋਕੇ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਃ
ਗੋਕੁਲ ਵਿੱਚ ਨੰਦ ਗੋਪ ਦੇ ਕਾਰਨ ਵਧਦਾ ਹੋਇਆ, ਮੇਰਾ ਅੰਸ਼, ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪਾਂਡਵ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮਨੁੱਖ ਬਣ ਕੇ ਆਇਆ।
ਕੌਨ੍ਤੇਯਾਵਰਜਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨਰ੍ਜੁਨੋ ਨਾਮ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍। ਭੁਵੋ ਭਾਰਾਪਹਰਣੇ ਸਾਹਾਯ੍ਯਂ ਤੇ ਕਰਿष੍ਯਤਿ
ਕੁੰਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦਾ ਛੋਟਾ ਭਰਾ, ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਅਰਜੁਨ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਭਾਰ ਘਟਾਉਣ ਵਿੱਚ ਤੇਰੀ ਮਦਦ ਕਰੇਗਾ।
ਤਦਰ੍ਥਮਭਯਂ ਦੇਹਿ ਪਾਹਿ ਚਾਸ੍ਮਤ੍ਕृਤੇ ਪ੍ਰਭੋ। ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਃ ਪੁਣ੍ਡਰੀਕਾਕ੍ਸ਼ਸ੍ਤਦਾ ਸ਼ਕ੍ਰੇਣ ਫਲ੍ਗੁਨ
ਇਸ ਲਈ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਿਡਰਤਾ ਦੇ ਤੇ ਸਾਡੀ ਖਾਤਰ ਉਸ ਦੀ ਰਾਖੀ ਕਰ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ; ਐਸਾ ਸ਼ਕਰ ਨੇ ਫਲਗੁਨ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਹੇ ਕੰਵਾਂ ਵਾਲੇ।
ਤਮੁਵਾਚ ਤਤਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਞ੍ਸ਼ਙ੍ਖਚਕ੍ਰਗਦਾਧਰਃ। ਜਾਨਾਮਿ ਪਾਣ੍ਡਵੇ ਵਂਸ਼ੇ ਜਾਤਂ ਪਾਰ੍ਥਂ ਪਿਤृष੍ਵਸੁਃ
ਫਿਰ, ਸ਼ੰਖ, ਚਕਰ ਤੇ ਗਦਾ ਵਾਲਾ ਮਹਾਨ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ: 'ਮੈਂ ਪਾਂਡਵ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ, ਪਿਤਾ ਦੀ ਭੈਣ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਪਾਰਥ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ।'
ਪੁਤ੍ਰਂ ਪਰਮਧਰ੍ਮਿष੍ਠਂ ਸਰ੍ਵਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਭृਤਾਂ ਵਰਮ੍। ਪਾਲਯਾਮਿ ਤ੍ਵਦਂਸ਼ਂ ਤਂ ਸਰ੍ਵਲੋਕਮਹਾਭੁਜਮ੍
ਉਹ ਪੁੱਤਰ ਸਭ ਤੋਂ ਧਰਮਵਾਨ ਹੈ, ਹਥਿਆਰ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ; ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਅੰਸ਼, ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਹਾਂਬਲੀ ਦੀ ਰਾਖੀ ਕਰਾਂਗਾ।
ਆਵਯੋਃ ਸਖ੍ਯਸਦृਸ਼ਂ ਨ ਚ ਲੋਕੇ ਭਵਿष੍ਯਤਿ। ਯਸ੍ਤਦ੍ਭਕ੍ਤਃ ਸਮਦ੍ਭਕ੍ਤੋ ਯਸ੍ਤਂ ਦ੍ਵੇष੍ਟਿ ਸ ਮਾਮਪਿ
ਸਾਡੇ ਵਰਗਾ ਸਾਥ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ; ਜੋ ਉਸ ਦਾ ਭਗਤ ਹੈ, ਉਹ ਮੇਰਾ ਭਗਤ ਹੈ, ਤੇ ਜੋ ਉਸ ਨੂੰ ਦੁਸ਼ਮਣੀ ਕਰਦਾ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਵੀ ਕਰਦਾ।
ਯਨ੍ਮੇ ਵਿਤ੍ਤਂ ਤੁ ਤਤ੍ਤਸ੍ਯ ਤਂ ਵਿਨਾਹਂ ਨ ਜੀਵਯੇ। ਇਤਿ ਪਾਰ੍ਥ ਪੁਰਾ ਸ਼ਕ੍ਰਮਾਹ ਸਰ੍ਵੇਸ਼੍ਵਰੋ ਹਰਿਃ
ਮੇਰਾ ਜੋ ਕੁਝ ਹੈ, ਉਹ ਉਸ ਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਮੈਂ ਜੀਵ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ; ਹੇ ਪਾਰਥ, ਐਸਾ ਹਰਿ, ਸਭ ਦਾ ਪ੍ਰਭੂ, ਸ਼ਕਰ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿਹਾ ਸੀ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤਵਾਪਿ ਸਦृਸ਼ਸ੍ਤਂ ਵਿਨਾਭ੍ਯਧਿਕਃ ਪੁਮਾਨ੍। ਨ ਚੇਹ ਭਵਿਤਾ ਲੋਕੇ ਤਮੇਵ ਸ਼ਰਣਂ ਵ੍ਰਜ
ਇਸ ਲਈ, ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਜਾਂ ਵਧੇਰੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ; ਉਸ ਨੂੰ ਹੀ ਆਪਣਾ ਆਸਰਾ ਬਣਾ।
ਸ਼ਰਣ੍ਯਃ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਾਂ ਦੇਵਦੇਵੋ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ
ਜਨਾਰਦਨ, ਦੇਵਾਂ ਦਾ ਦੇਵ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਆਸਰਾ ਹੈ।
ਤਥੇਤਿ ਚ ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਯ ਦ੍ਰੋਣਾਯ ਕੁਰੁਪੁਙ੍ਗਵਃ। ਉਪਸਂਗृਹ੍ਯ ਚਰਣੌ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਵਸ਼ੋऽਭਵਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਾਅਦਾ ਕਰਕੇ, ਕੁਰੁਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਨੇ ਦ੍ਰੋਣ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਚਰਨ ਫੜ ਕੇ, ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਆਗਿਆਕਾਰੀ ਹੋ ਗਿਆ।
ਸ੍ਵਭਾਵਾਦਗਮਚ੍ਛਬ੍ਦੋ ਮਹੀਂ ਸਾਗਰਮੇਖਲਾਮ੍। ਅਰ੍ਜੁਨਸ੍ਯ ਸਮੋ ਲੋਕੇ ਨਾਸ੍ਤਿ ਕਸ਼੍ਚਿਦ੍ਧਨੁਰ੍ਧਰਃ
ਅਰਜੁਨ ਦੇ ਧਨੁਸ਼ ਦੀ ਆਵਾਜ਼, ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ, ਸਮੁੰਦਰ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਗੂੰਜੀ। ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਵੀ ਧਨੁਰਧਾਰੀ ਅਰਜੁਨ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਨਹੀਂ।
ਗਦਾਯੁਦ੍ਧੇऽਸਿਯੁਦ੍ਧੇ ਚ ਰਥਯੁਦ੍ਧੇ ਚ ਪਾਣ੍ਡਵਃ। ਪਾਰਗਸ਼੍ਚ ਧਨੁਰ੍ਯੁਦ੍ਧੇ ਬਭੂਵਾਥ ਧਨਞ੍ਜਯਃ
ਗਦਾ, ਤਲਵਾਰ ਅਤੇ ਰਥ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਪਾਂਡੂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ; ਅਤੇ ਧਨੰਜਯ ਧਨੁਸ਼ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੋ ਗਿਆ।
ਨੀਤਿਮਾਨ੍ਸਕਲਾਂ ਨੀਤਿਂ ਵਿਬੁਧਾਧਿਪਤੇਸ੍ਤਦਾ। `ਅਸ੍ਤ੍ਰੇ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰੇ ਚ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੇ ਚ ਰਥਨਾਗਾਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮਣਿ।' ਅਵਾਪ੍ਯ ਸਹਦੇਵੋऽਪਿ ਭ੍ਰਾਤॄਣਾਂ ਵਵृਤੇ ਵਸ਼ੇ
ਸਹਦੇਵ, ਜਿਸ ਕੋਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਸਾਰੀ ਨੀਤੀ ਸੀ, ਹਥਿਆਰ, ਵਿਦਿਆ ਅਤੇ ਰਥ, ਹਾਥੀ, ਘੋੜਿਆਂ ਦੀ ਕਲਾ ਸਿੱਖ ਕੇ ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਦੀ ਆਗਿਆ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਲੱਗਾ।
ਦ੍ਰੋਣੇਨੈਵਂ ਵਿਨੀਤਸ਼੍ਚ ਭ੍ਰਾਤॄਣਾਂ ਨਕੁਲਃ ਪ੍ਰਿਯਃ। ਚਿਤ੍ਰਯੋਧੀ ਸਮਾਖ੍ਯਾਤੋ ਬਭੂਵਾਤਿਰਥੋਦਿਤਃ
ਨਕੁਲ, ਜੋ ਦ੍ਰੋਣ ਤੋਂ ਸਿੱਖਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਸੀ, ਵਧੀਆ ਯੋਧਾ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਅਤਿਰਥਾ ਕਹਾਇਆ।
ਤ੍ਰਿਵਰ੍षਕृਤਯਜ੍ਞਸ੍ਤੁ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਣਾਮੁਪਪ੍ਲਵੇ। ਅਰ੍ਜੁਨਪ੍ਰਮੁਖੈਃ ਪਾਰ੍ਥੈਃ ਸੌਵੀਰਃ ਸਮਰੇ ਹਤਃ
ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ, ਤਿੰਨ ਸਾਲ ਯਜਨ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਸੌਵੀਰ, ਅਰਜੁਨ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਾਲੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਨ ਸ਼ਸ਼ਾਕ ਵਸ਼ੇ ਕਰ੍ਤੁਂ ਯਂ ਪਾਣ੍ਡੁਰਪਿ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍। ਸੋऽਰ੍ਜੁਨੇਨ ਵਸ਼ਂ ਨੀਤੋ ਰਾਜਾਸੀਦ੍ਯਵਨਾਧਿਪਃ
ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਪਾਂਡੂ ਵੀ ਯਵਨਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਿਆ, ਪਰ ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ।
ਅਤੀਵ ਬਲਸਂਪਨ੍ਨਃ ਸਦਾ ਮਾਨਿ ਕੁਰੂਨ੍ਪ੍ਰਤਿ। ਵਿਪੁਲੋ ਨਾਮ ਸੌਵੀਰਃ ਸ਼ਸ੍ਤਃ ਪਾਰ੍ਥੇਨ ਧੀਮਤਾ
ਸੌਵੀਰ ਦਾ ਵਿਪੁਲ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਕੁਰੂਆਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਅਹੰਕਾਰੀ ਸੀ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਾਨ ਸੀ, ਸਮਝਦਾਰ ਪਾਰਥ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਹਰਾ ਦਿੱਤਾ।
ਦਤ੍ਤਾਮਿਤ੍ਰ ਇਤਿ ਖ੍ਯਾਤਂ ਸਙ੍ਗ੍ਰਾਮੇ ਕृਤਨਿਸ਼੍ਚਯਮ੍। ਸੁਮਿਤ੍ਰਂ ਨਾਮ ਸੌਵੀਰਮਰ੍ਜੁਨੋऽਦਮਯਚ੍ਛਰੈਃ
ਸੰਗਰਾਮ ਵਿੱਚ, ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਦੱਤਾਮਿਤ੍ਰ ਨਾਮ ਦੇ ਨਿਰਣਯਸ਼ੀਲ ਸੌਵੀਰ ਸੁਮੀਤ੍ਰ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਰੋਕ ਨਾ ਸਕਣ ਵਾਲੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਕਰ ਲਿਆ।
ਭੀਮਸੇਨਸਹਾਯਸ਼੍ਚ ਰਥਾਨਾਮਯੁਤਂ ਚ ਸਃ। ਅਰ੍ਜੁਨਃ ਸਮਰੇ ਪ੍ਰਾਚ੍ਯਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨੇਕਰਥੋऽਜਯਤ੍
ਭੀਮਸੇਨ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਨਾਲ, ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਇਕੱਲੇ ਆਪਣੇ ਰਥ 'ਤੇ, ਪੂਰਬ ਦੇ ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਰਥਾਂ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਲਿਆ।
ਤਥੈਵੈਕਰਥੋ ਗਤ੍ਵਾ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮਜਯਦ੍ਦਿਸ਼ਮ੍। ਧਨੌਘਂ ਪ੍ਰਾਪਯਾਮਾਸ ਕੁਰੁਰਾष੍ਟ੍ਰਂ ਧਨਞ੍ਜਯਃ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਧਨੰਜਯ ਨੇ ਇਕੱਲੇ ਰਥ 'ਤੇ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਜਾ ਕੇ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਕੁਰੂ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ ਧਨ ਲਿਆ।
ਯਤਃ ਪਞ੍ਚਦਸ਼ੇ ਵਰ੍षੇ ਸਰ੍ਵਮੇਤਚ੍ਚਕਾਰ ਸਃ। ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਾਣਾਂ ਤਤੋ ਭਯਮਜਾਯਤ
ਇਹ ਸਾਰਾ ਕੰਮ ਉਸ ਨੇ ਪੰਦਰਵੇਂ ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ; ਇਹ ਦੇਖ ਕੇ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਡਰ ਪੈਦਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਯਃ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ਵਿਪ੍ਰਚਕਾਰ ਹ। ਭੀਮਸੇਨੋ ਮਹਾਬਾਹੁਰ੍ਬਲਾਦ੍ਬਲਵਤਾਂ ਵਰਃ
ਭੀਮਸੇਨ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਜੋ ਤਾਕਤਵਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਨੇ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਜਬਰ ਨਾਲ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਕਰ ਲਿਆ।
ਅਦੁष੍ਟਭਾਵਂ ਤਂ ਦੋषੈਰ੍ਜਗृਹੁਰ੍ਦੋषਬੁਦ੍ਧਯਃ। ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਾਸ੍ਤਥਾ ਸਰ੍ਵੇ ਭਯਾਦ੍ਭੀਮਸ੍ਯ ਕਰ੍ਮਣਾ
ਉਹ ਇਰਾਦੇ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰ ਸੀ, ਪਰ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪੁੱਤਰ ਭੀਮ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਤੋਂ ਡਰ ਕੇ, ਮੰਦ ਮਨ ਵਾਲੇ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਵਿੱਚ ਦੋਸ਼ ਲੱਭਦੇ ਰਹੇ।
ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਕਰ੍ਮਭਿਃ ਪਾਰ੍ਥਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨਾਗਤਲਕ੍ਸ਼ਣਾਨ੍। ਬਲਾਦ੍ਬਹੁਗੁਣਾਂਸ੍ਤੇਭ੍ਯੋ ਬਿਭਿਯੁਰ੍ਦੋषਬੁਦ੍ਧਯਃ
ਪਾਂਡਵਾਂ, ਜੋ ਵੱਡੇ ਕੰਮਾਂ, ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਗੁਣਾਂ ਵਿੱਚ ਅੱਗੇ ਸਨ, ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਮੰਦ ਮਨ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਡਰ ਗਏ।
ਏਵਂ ਸਰ੍ਵੇ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਃ ਪਾਣ੍ਡਵਾ ਮਨੁਜੋਤ੍ਤਮਾਃ। ਪਰਰਾष੍ਟ੍ਰਾਣਿ ਨਿਰ੍ਜਿਤ੍ਯ ਸ੍ਵਰਾष੍ਟ੍ਰਂ ਵਵृਧੁਃ ਪੁਰਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਭ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਵਾਲੇ ਪਾਂਡਵ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਪਰਦੇਸੀ ਰਾਜਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਰਾਜ ਨੂੰ ਵਧਾਇਆ।
ਤਤੋ ਬਲਮਤਿਖ੍ਯਾਤਂ ਵਿਜ੍ਞਾਯ ਦृਢਧਨ੍ਵਿਨਾਮ੍। ਦੂषਿਤਃ ਸਹਸਾ ਭਾਵੋ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਸ੍ਯ ਪਾਣ੍ਡੁषੁ। ਸ ਚਿਨ੍ਤਾਪਰਮੋ ਰਾਜਾ ਨ ਨਿਦ੍ਰਾਮਲਭਨ੍ਨਿਸ਼ਿ
ਜਦੋਂ ਇਹ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਧਨੁਰਧਾਰੀਆਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਜਾਣੀ ਗਈ, ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦਾ ਪਾਂਡਵਾਂ ਲਈ ਮਨ ਇੱਕਦਮ ਖਰਾਬ ਹੋ ਗਿਆ; ਚਿੰਤਾ ਨਾਲ ਘਿਰ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਰਾਤ ਨੂੰ ਨੀਂਦ ਨਹੀਂ ਲੱਭ ਸਕਿਆ।
ਪ੍ਰਾਣਾਧਿਕਂ ਭੀਮਸੇਨਂ ਕृਤਵਿਦ੍ਯਂ ਧਨਞ੍ਜਯਮ੍। ਦੁਰ੍ਯੋਧਨੋ ਲਕ੍ਸ਼ਯਿਤ੍ਵਾ ਪਰ੍ਯਤਪ੍ਯਤ ਦੁਰ੍ਮਨਾਃ
ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੇ ਭੀਮਸੇਨ ਨੂੰ ਜਾਨ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਕਰ ਪਿਆਰਾ ਅਤੇ ਧਨੰਜਯ ਨੂੰ ਸਾਰੀ ਵਿਦਿਆ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਦੇਖ ਕੇ, ਮਨ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤਤੋ ਵੈਕਰ੍ਤਨਃ ਕਰ੍ਣਃ ਸ਼ਕੁਨਿਸ਼੍ਚਾਪਿ ਸੌਬਲਃ। ਅਨੇਕਾਰਭ੍ਯੁਪਾਯੈਸ੍ਤੇ ਜਿਘਾਂਸਨ੍ਤਿ ਸ੍ਮ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨ੍
ਫਿਰ ਵਿਕਰਤਨ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਕਰਣ ਅਤੇ ਸੁਬਲ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸ਼ਕੁਨੀ, ਕਈ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨ ਲੱਗੇ।