ਦ੍ਰੋਣੋ ਜਗਾਦ ਵਚਨਂ ਸਮਾਲਿਙ੍ਗ੍ਯ ਤੁ ਫਾਲ੍ਗੁਨਮ੍। ਯਨ੍ਮਯੋਕ੍ਤਂ ਪੁਰਾ ਪਾਰ੍ਥ ਤਵ ਲੋਕੇ ਨਰਂ ਕ੍ਵਚਿਤ੍
ਦ੍ਰੋਣ ਨੇ ਫਾਲਗੁਨ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾ ਕੇ ਆਖਿਆ, 'ਹੇ ਪਾਰਥ, ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆਖਿਆ ਸੀ, ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਤੇਰੇ ਬਰਾਬਰ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਨਹੀਂ।'
ਸਦृਸ਼ਂ ਕਾਰਯੇ ਨੈਵ ਸਰ੍ਵਪ੍ਰਹਰਣੇ ਯੁਧਿ। ਤਤ੍ਕृਤਂ ਚ ਮਯਾ ਸਮ੍ਯਕ੍ਤਵ ਤੁਲ੍ਯੋ ਨ ਵਰ੍ਤਤੇ
ਮੈਂ ਇਹ ਯਕੀਨੀ ਬਣਾਇਆ ਹੈ ਕਿ ਹਥਿਆਰਾਂ ਤੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਤੇਰਾ ਕੋਈ ਸਾਨਾ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਕੰਮ ਮੈਂ ਪੂਰਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਹੁਣ ਤੇਰੇ ਬਰਾਬਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ।
ਦੇਵਾ ਯੁਧਿ ਨ ਸ਼ਕ੍ਤਾਸ੍ਤ੍ਵਾਂ ਯੋਦ੍ਧੁਂ ਦੈਤ੍ਯਾ ਨ ਦਾਨਵਾਃ। ਨਾਹਂ ਤ੍ਵਤ੍ਤੋ ਵਿਸ਼ਿष੍ਟੋऽਸ੍ਮਿ ਕਿਂ ਪੁਨਰ੍ਮਾਨਵਾ ਰਣੇ
ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤੇ, ਦੈਤ ਤੇ ਦਾਨਵ ਵੀ ਤੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਹਰਾ ਸਕਦੇ। ਮੈਂ ਵੀ ਤੈਥੋਂ ਵਧ ਨਹੀਂ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੀ ਛੱਡ।
ਏਕਸ੍ਤਵਾਧਿਕੋ ਲੋਕੇ ਯੋ ਹਿ ਵृष੍ਣਿਕੁਲੋਦ੍ਭਵਃ। ਕृष੍ਣਃ ਕਮਲਪਤ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਃ ਕਂਸਕਾਲਿਯਸੂਦਨਃ
ਸਿਰਫ ਇੱਕ ਹੀ ਹੈ ਜੋ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਤੈਥੋਂ ਵਧ ਹੈ—ਕਮਲ-ਨੈਣ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਜੰਮੇ, ਕংস ਤੇ ਕਾਲੀਆ ਦੇ ਸੰਘਾਰਕ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ।
ਸ ਜੇਤਾ ਸਰ੍ਵਲੋਕਾਨਾਂ ਸਰ੍ਵਪ੍ਰਹਰਣਾਯੁਧਃ। ਨੈਤਾਵਤਾ ਤੇ ਪਾਰ੍ਥਾਹਂ ਭਵਾਮ੍ਯਨृਤਵਾਗਿਹ
ਜੋ ਸਭ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਲੈਸ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਵੇਗਾ; ਪਰ ਹੇ ਪ੍ਰਿਥਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਇਸ ਨਾਲ ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਝੂਠ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ ਬਣ ਜਾਂਦਾ।
ਤਦਧੀਨਂ ਜਗਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਤਤ੍ਪ੍ਰਲੀਨਂ ਤਦੁਦ੍ਭਵਮ੍। ਤਤ੍ਪਦਂ ਨ ਵਿਜਾਨਨ੍ਤਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮੇਸ਼ਾਨਾਦਯੋऽਪਿ ਵਾ
ਸਾਰਾ ਜਗਤ ਉਸ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਹੈ, ਉਸ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਹੀ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਦਾ ਉੱਚਾ ਦਰਜਾ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਇਸ਼ਾਨ ਤੇ ਹੋਰ ਵੀ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ।
ਤਨ੍ਨਾਭਿਪ੍ਰਭਵੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਿ ਨਿਰ੍ਮਮੇ। ਸ ਏਵ ਕਰ੍ਤਾ ਭੋਕ੍ਤਾ ਚ ਸਂਹਰ੍ਤਾ ਚ ਜਗਨ੍ਮਯਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਨਾਭੀ ਤੋਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜਨਮਿਆ, ਜਿਸ ਨੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਬਣਾਏ; ਉਹੀ ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦਾ ਰਚਨਹਾਰ, ਭੋਗਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਸ ਏਵ ਭੂਤਂ ਭਵ੍ਯਂ ਚ ਭਵਚ੍ਚ ਪੁਰੁषਃ ਪਰਃ। ਨਿਤ੍ਯਃ ਸਰ੍ਵਗਤਃ ਸ੍ਥਾਣੁਰਚਲੋऽਯਂ ਸਨਾਤਨਃ
ਉਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਪੁਰਖ ਹੈ—ਭੂਤ, ਭਵਿੱਖ ਤੇ ਵਰਤਮਾਨ; ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ, ਹਰ ਥਾਂ ਮੌਜੂਦ, ਅਟੱਲ, ਅਡੋਲ ਤੇ ਪੁਰਾਤਨ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਦੁਰ੍ਭਵਤਿ ਯੋਗਾਤ੍ਮਾ ਪਾਲਨਾਰ੍ਥਂ ਸ ਲੀਲਯਾ। ਤਤ੍ਤੁਲ੍ਯੋ ਹਿ ਨ ਜਾਯੇਤ ਨ ਜਾਤੋ ਨ ਜਨਿष੍ਯਤੇ
ਉਹ ਯੋਗ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਜਗਤ ਦੀ ਰਾਖੀ ਲਈ, ਆਪਣੀ ਲੀਲਾ ਕਰਕੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਕੋਈ ਨਾ ਜਨਮਿਆ, ਨਾ ਜਨਮ ਲਵੇਗਾ, ਨਾ ਹੋ ਸਕਦਾ।
ਸ ਹਿ ਮਾਤੁਲਜੋऽਭੂਤ੍ਤੇ ਚਰਾਚਰਗੁਰੁਃ ਪਿਤਾ। ਕੋ ਹਿ ਤਂ ਜੇਤੁਮੀਹੇਤ ਜਾਨਨ੍ਨਾਤ੍ਮਹਿਤਂ ਨਰਃ
ਉਹ ਮਾਤਾ ਦੇ ਭਰਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਚਲਦੇ ਤੇ ਅਚਲ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਅਧਿਆਪਕ ਤੇ ਪਿਤਾ ਬਣਿਆ; ਆਪਣਾ ਭਲਾ ਜਾਣ ਕੇ ਕੌਣ ਉਸ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰੇਗਾ?
ਸ਼੍ਯਾਲਸ਼੍ਚ ਤੇ ਸਖਾ ਚਾਸੌ ਤਸ੍ਯ ਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਾਣਵਲ੍ਲਭਃ। ਸ੍ਨੇਹਮਭ੍ਯਧਿਕਂ ਤਸ੍ਯ ਤਵ ਸਖ੍ਯਮਵਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਉਹ ਤੇਰਾ ਸਾਲਾ ਤੇ ਦੋਸਤ ਹੈ, ਤੇ ਤੂੰ ਉਸ ਲਈ ਜਿੰਦ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਪਿਆਰਾ ਹੈਂ; ਉਸ ਦਾ ਪਿਆਰ ਤੇਰੇ ਲਈ ਵਧੇਰੇ ਹੈ, ਤੇ ਤੇਰੀ ਦੋਸਤੀ ਉਸ ਨਾਲ ਪੱਕੀ ਹੈ।
ਨ ਤੇਨ ਭਵਤੋ ਯੁਦ੍ਧਂ ਭਵਿਤਾ ਨਰ੍ਮਤੋऽਪਿ ਵਾ। ਅਪਿਚਾਰ੍ਥੇ ਤਵ ਪੁਰਾ ਸ਼ਕ੍ਰੇਣ ਕਿਲ ਚੋਦਿਤਃ
ਤੇਰੇ ਤੇ ਉਸ ਵਿਚਕਾਰ ਕੋਈ ਲੜਾਈ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗੀ, ਮਜ਼ਾਕ ਵਿੱਚ ਵੀ ਨਹੀਂ; ਤੇਰੇ ਲਈ ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ, ਸ਼ਕਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਉਕਸਾਇਆ ਸੀ।
ਗੋਕੁਲੇ ਵਰ੍ਧਮਾਨਸ੍ਤੁ ਨਨ੍ਦਗੋਪਸ੍ਯ ਕਾਰਣਾਤ੍। ਮਮਾਂਸ਼ਃ ਪਾਣ੍ਡਵੋ ਲੋਕੇ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਃ
ਗੋਕੁਲ ਵਿੱਚ ਨੰਦ ਗੋਪ ਦੇ ਕਾਰਨ ਵਧਦਾ ਹੋਇਆ, ਮੇਰਾ ਅੰਸ਼, ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪਾਂਡਵ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮਨੁੱਖ ਬਣ ਕੇ ਆਇਆ।
ਕੌਨ੍ਤੇਯਾਵਰਜਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨਰ੍ਜੁਨੋ ਨਾਮ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍। ਭੁਵੋ ਭਾਰਾਪਹਰਣੇ ਸਾਹਾਯ੍ਯਂ ਤੇ ਕਰਿष੍ਯਤਿ
ਕੁੰਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦਾ ਛੋਟਾ ਭਰਾ, ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਅਰਜੁਨ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਭਾਰ ਘਟਾਉਣ ਵਿੱਚ ਤੇਰੀ ਮਦਦ ਕਰੇਗਾ।
ਤਦਰ੍ਥਮਭਯਂ ਦੇਹਿ ਪਾਹਿ ਚਾਸ੍ਮਤ੍ਕृਤੇ ਪ੍ਰਭੋ। ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਃ ਪੁਣ੍ਡਰੀਕਾਕ੍ਸ਼ਸ੍ਤਦਾ ਸ਼ਕ੍ਰੇਣ ਫਲ੍ਗੁਨ
ਇਸ ਲਈ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਿਡਰਤਾ ਦੇ ਤੇ ਸਾਡੀ ਖਾਤਰ ਉਸ ਦੀ ਰਾਖੀ ਕਰ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ; ਐਸਾ ਸ਼ਕਰ ਨੇ ਫਲਗੁਨ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਹੇ ਕੰਵਾਂ ਵਾਲੇ।
ਤਮੁਵਾਚ ਤਤਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਞ੍ਸ਼ਙ੍ਖਚਕ੍ਰਗਦਾਧਰਃ। ਜਾਨਾਮਿ ਪਾਣ੍ਡਵੇ ਵਂਸ਼ੇ ਜਾਤਂ ਪਾਰ੍ਥਂ ਪਿਤृष੍ਵਸੁਃ
ਫਿਰ, ਸ਼ੰਖ, ਚਕਰ ਤੇ ਗਦਾ ਵਾਲਾ ਮਹਾਨ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ: 'ਮੈਂ ਪਾਂਡਵ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ, ਪਿਤਾ ਦੀ ਭੈਣ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਪਾਰਥ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ।'
ਪੁਤ੍ਰਂ ਪਰਮਧਰ੍ਮਿष੍ਠਂ ਸਰ੍ਵਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਭृਤਾਂ ਵਰਮ੍। ਪਾਲਯਾਮਿ ਤ੍ਵਦਂਸ਼ਂ ਤਂ ਸਰ੍ਵਲੋਕਮਹਾਭੁਜਮ੍
ਉਹ ਪੁੱਤਰ ਸਭ ਤੋਂ ਧਰਮਵਾਨ ਹੈ, ਹਥਿਆਰ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ; ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਅੰਸ਼, ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਹਾਂਬਲੀ ਦੀ ਰਾਖੀ ਕਰਾਂਗਾ।
ਆਵਯੋਃ ਸਖ੍ਯਸਦृਸ਼ਂ ਨ ਚ ਲੋਕੇ ਭਵਿष੍ਯਤਿ। ਯਸ੍ਤਦ੍ਭਕ੍ਤਃ ਸਮਦ੍ਭਕ੍ਤੋ ਯਸ੍ਤਂ ਦ੍ਵੇष੍ਟਿ ਸ ਮਾਮਪਿ
ਸਾਡੇ ਵਰਗਾ ਸਾਥ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ; ਜੋ ਉਸ ਦਾ ਭਗਤ ਹੈ, ਉਹ ਮੇਰਾ ਭਗਤ ਹੈ, ਤੇ ਜੋ ਉਸ ਨੂੰ ਦੁਸ਼ਮਣੀ ਕਰਦਾ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਵੀ ਕਰਦਾ।
ਯਨ੍ਮੇ ਵਿਤ੍ਤਂ ਤੁ ਤਤ੍ਤਸ੍ਯ ਤਂ ਵਿਨਾਹਂ ਨ ਜੀਵਯੇ। ਇਤਿ ਪਾਰ੍ਥ ਪੁਰਾ ਸ਼ਕ੍ਰਮਾਹ ਸਰ੍ਵੇਸ਼੍ਵਰੋ ਹਰਿਃ
ਮੇਰਾ ਜੋ ਕੁਝ ਹੈ, ਉਹ ਉਸ ਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਮੈਂ ਜੀਵ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ; ਹੇ ਪਾਰਥ, ਐਸਾ ਹਰਿ, ਸਭ ਦਾ ਪ੍ਰਭੂ, ਸ਼ਕਰ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿਹਾ ਸੀ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤਵਾਪਿ ਸਦृਸ਼ਸ੍ਤਂ ਵਿਨਾਭ੍ਯਧਿਕਃ ਪੁਮਾਨ੍। ਨ ਚੇਹ ਭਵਿਤਾ ਲੋਕੇ ਤਮੇਵ ਸ਼ਰਣਂ ਵ੍ਰਜ
ਇਸ ਲਈ, ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਜਾਂ ਵਧੇਰੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ; ਉਸ ਨੂੰ ਹੀ ਆਪਣਾ ਆਸਰਾ ਬਣਾ।
ਸ਼ਰਣ੍ਯਃ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਾਂ ਦੇਵਦੇਵੋ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ
ਜਨਾਰਦਨ, ਦੇਵਾਂ ਦਾ ਦੇਵ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਆਸਰਾ ਹੈ।
ਤਥੇਤਿ ਚ ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਯ ਦ੍ਰੋਣਾਯ ਕੁਰੁਪੁਙ੍ਗਵਃ। ਉਪਸਂਗृਹ੍ਯ ਚਰਣੌ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਵਸ਼ੋऽਭਵਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਾਅਦਾ ਕਰਕੇ, ਕੁਰੁਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਨੇ ਦ੍ਰੋਣ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਚਰਨ ਫੜ ਕੇ, ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਆਗਿਆਕਾਰੀ ਹੋ ਗਿਆ।
ਸ੍ਵਭਾਵਾਦਗਮਚ੍ਛਬ੍ਦੋ ਮਹੀਂ ਸਾਗਰਮੇਖਲਾਮ੍। ਅਰ੍ਜੁਨਸ੍ਯ ਸਮੋ ਲੋਕੇ ਨਾਸ੍ਤਿ ਕਸ਼੍ਚਿਦ੍ਧਨੁਰ੍ਧਰਃ
ਅਰਜੁਨ ਦੇ ਧਨੁਸ਼ ਦੀ ਆਵਾਜ਼, ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ, ਸਮੁੰਦਰ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਗੂੰਜੀ। ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਵੀ ਧਨੁਰਧਾਰੀ ਅਰਜੁਨ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਨਹੀਂ।
ਗਦਾਯੁਦ੍ਧੇऽਸਿਯੁਦ੍ਧੇ ਚ ਰਥਯੁਦ੍ਧੇ ਚ ਪਾਣ੍ਡਵਃ। ਪਾਰਗਸ਼੍ਚ ਧਨੁਰ੍ਯੁਦ੍ਧੇ ਬਭੂਵਾਥ ਧਨਞ੍ਜਯਃ
ਗਦਾ, ਤਲਵਾਰ ਅਤੇ ਰਥ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਪਾਂਡੂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ; ਅਤੇ ਧਨੰਜਯ ਧਨੁਸ਼ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੋ ਗਿਆ।
ਨੀਤਿਮਾਨ੍ਸਕਲਾਂ ਨੀਤਿਂ ਵਿਬੁਧਾਧਿਪਤੇਸ੍ਤਦਾ। `ਅਸ੍ਤ੍ਰੇ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰੇ ਚ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੇ ਚ ਰਥਨਾਗਾਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮਣਿ।' ਅਵਾਪ੍ਯ ਸਹਦੇਵੋऽਪਿ ਭ੍ਰਾਤॄਣਾਂ ਵਵृਤੇ ਵਸ਼ੇ
ਸਹਦੇਵ, ਜਿਸ ਕੋਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਸਾਰੀ ਨੀਤੀ ਸੀ, ਹਥਿਆਰ, ਵਿਦਿਆ ਅਤੇ ਰਥ, ਹਾਥੀ, ਘੋੜਿਆਂ ਦੀ ਕਲਾ ਸਿੱਖ ਕੇ ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਦੀ ਆਗਿਆ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਲੱਗਾ।
ਦ੍ਰੋਣੇਨੈਵਂ ਵਿਨੀਤਸ਼੍ਚ ਭ੍ਰਾਤॄਣਾਂ ਨਕੁਲਃ ਪ੍ਰਿਯਃ। ਚਿਤ੍ਰਯੋਧੀ ਸਮਾਖ੍ਯਾਤੋ ਬਭੂਵਾਤਿਰਥੋਦਿਤਃ
ਨਕੁਲ, ਜੋ ਦ੍ਰੋਣ ਤੋਂ ਸਿੱਖਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਸੀ, ਵਧੀਆ ਯੋਧਾ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਅਤਿਰਥਾ ਕਹਾਇਆ।
ਤ੍ਰਿਵਰ੍षਕृਤਯਜ੍ਞਸ੍ਤੁ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਣਾਮੁਪਪ੍ਲਵੇ। ਅਰ੍ਜੁਨਪ੍ਰਮੁਖੈਃ ਪਾਰ੍ਥੈਃ ਸੌਵੀਰਃ ਸਮਰੇ ਹਤਃ
ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ, ਤਿੰਨ ਸਾਲ ਯਜਨ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਸੌਵੀਰ, ਅਰਜੁਨ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਾਲੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਨ ਸ਼ਸ਼ਾਕ ਵਸ਼ੇ ਕਰ੍ਤੁਂ ਯਂ ਪਾਣ੍ਡੁਰਪਿ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍। ਸੋऽਰ੍ਜੁਨੇਨ ਵਸ਼ਂ ਨੀਤੋ ਰਾਜਾਸੀਦ੍ਯਵਨਾਧਿਪਃ
ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਪਾਂਡੂ ਵੀ ਯਵਨਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਿਆ, ਪਰ ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ।
ਅਤੀਵ ਬਲਸਂਪਨ੍ਨਃ ਸਦਾ ਮਾਨਿ ਕੁਰੂਨ੍ਪ੍ਰਤਿ। ਵਿਪੁਲੋ ਨਾਮ ਸੌਵੀਰਃ ਸ਼ਸ੍ਤਃ ਪਾਰ੍ਥੇਨ ਧੀਮਤਾ
ਸੌਵੀਰ ਦਾ ਵਿਪੁਲ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਕੁਰੂਆਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਅਹੰਕਾਰੀ ਸੀ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਾਨ ਸੀ, ਸਮਝਦਾਰ ਪਾਰਥ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਹਰਾ ਦਿੱਤਾ।
ਦਤ੍ਤਾਮਿਤ੍ਰ ਇਤਿ ਖ੍ਯਾਤਂ ਸਙ੍ਗ੍ਰਾਮੇ ਕृਤਨਿਸ਼੍ਚਯਮ੍। ਸੁਮਿਤ੍ਰਂ ਨਾਮ ਸੌਵੀਰਮਰ੍ਜੁਨੋऽਦਮਯਚ੍ਛਰੈਃ
ਸੰਗਰਾਮ ਵਿੱਚ, ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਦੱਤਾਮਿਤ੍ਰ ਨਾਮ ਦੇ ਨਿਰਣਯਸ਼ੀਲ ਸੌਵੀਰ ਸੁਮੀਤ੍ਰ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਰੋਕ ਨਾ ਸਕਣ ਵਾਲੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਕਰ ਲਿਆ।