ਤਾਂ ਚਾਪਿ ਜਾਤਾਂ ਸੁਸ਼੍ਰੋਣੀਂ ਵਾਗੁਵਾਚਾਸ਼ਰੀਰਿਣੀ। ਸਰ੍ਵਯੋषਿਦ੍ਵਰਾ ਕृष੍ਣਾ ਕ੍ਸ਼ਯਂ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਸ੍ਯ ਨੇष੍ਯਤਿ
ਫਿਰ, ਇੱਕ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ਟ ਆਵਾਜ਼ ਆਈ: 'ਇਹ ਸੋਹਣੀ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਔਰਤ, ਸਭ ਔਰਤਾਂ ਵਿਚੋਂ ਵਧੀਆ, ਕਾਲੀ ਰੰਗ ਵਾਲੀ, ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਦੀ ਨਸਲ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰੇਗੀ।'
ਸੁਰਕਾਰ੍ਯਮਿਯਂ ਕਾਲੇ ਕਰਿष੍ਯਤਿ ਸੁਮਧ੍ਯਮਾ। ਅਸ੍ਯਾ ਹੇਤੋਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾਣਾਂ ਮਹਦੁਤ੍ਪਤ੍ਸ੍ਯਤੇ ਭਯਮ੍
'ਇਹ ਪਤਲੀ ਕਮਰ ਵਾਲੀ, ਸਮੇਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਕਰੇਗੀ। ਇਸ ਦੇ ਕਾਰਨ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਵਿਚ ਵੱਡਾ ਡਰ ਪੈਦਾ ਹੋਵੇਗਾ।'
ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਪਾਞ੍ਚਾਲਾਃ ਪ੍ਰਣੇਦੁਃ ਸਿਂਹਸਙ੍ਘਵਤ੍। ਨ ਚੈਨਾਨ੍ਹਰ੍षਸਂਪਨ੍ਨਾਨਿਯਂ ਸੇਹੇ ਵਸੁਨ੍ਧਰਾ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਪਾਂਚਾਲਾ ਲੋਕ ਸ਼ੇਰਾਂ ਦੀ ਟੋਲੀ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜ ਪਏ। ਧਰਤੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨੂੰ ਸਹਿ ਨਾ ਸਕੀ।
ਤਥਾ ਤੁ ਮਿਥੁਨਂ ਜਜ੍ਞੇ ਦ੍ਰੁਪਦਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ। ਕੁਮਾਰਸ਼੍ਚ ਕੁਮਾਰੀ ਚ ਮਨੋਜ੍ਞੌ ਤੌ ਨਰਰ੍षਭੌ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਾਨ ਦ੍ਰੁਪਦ ਨੂੰ ਇੱਕ ਜੋੜਾ ਬੱਚਿਆਂ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ: ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਇੱਕ ਧੀ, ਦੋਵੇਂ ਬਹੁਤ ਸੋਹਣੇ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਵਧੀਆ।
ਸ਼੍ਰਿਯਾ ਪਰਮਯਾ ਯੁਕ੍ਤੌ ਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਰੇਣ ਵਪੁषਾ ਤਥਾ। ਤੌ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪृषਤੀ ਯਾਜਂ ਪ੍ਰਪੇਦੇ ਸਾ ਸੁਤਾਰ੍ਥਿਨੀ
ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਉੱਚ ਸੁੰਦਰਤਾ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸਨ। ਜਦ ਪ੍ਰਿਸ਼ਤੀ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਉਹ ਯਾਜਾ ਕੋਲ ਗਈ, ਆਪਣੇ ਲਈ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੀ।
ਨ ਵੈ ਮਦਨ੍ਯਾਂ ਜਨਨੀਂ ਜਾਨੀਯਾਤਾਮਿਮਾਵਿਤਿ। ਤਥੇਤ੍ਯੁਵਾਚ ਤਾਂ ਯਾਜੋ ਰਾਜ੍ਞਃ ਪ੍ਰਿਯਚਿਕੀਰ੍षਯਾ
'ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਮਾਂ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਾ ਹੋਵੇ,' ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ। ਯਾਜਾ ਨੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ ਲਈ ਕਿਹਾ, 'ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੋ।'
ਤਯੋਸ੍ਤੁ ਨਾਮਨੀ ਚਕ੍ਰੁਰ੍ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਸਂਪੂਰ੍ਣਮਾਨਸਾਃ। ਧृष੍ਟਤ੍ਵਾਦਪ੍ਰਧृष੍ਯਤ੍ਵਾਤ੍ ਦ੍ਯੁਮ੍ਨਾਦ੍ਯੁਤ੍ਸਂਭਵਾਦਪਿ
ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਮਨ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਂ ਰੱਖੇ: ਦਿਲੇਰੀ, ਅਜੈਤਾ ਤੇ ਮਹਿਮਾ ਅਤੇ ਉੱਚ ਜਨਮ ਦੇ ਅਧਾਰ 'ਤੇ।
ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨਃ ਕੁਮਾਰੋऽਯਂ ਦ੍ਰੁਪਦ੍ਸਯ ਭਵਤ੍ਵਿਤਿ। ਕृष੍ਣੇਤ੍ਯੇਵਾਭਵਤ੍ਕਨ੍ਯਾ ਕृष੍ਣਾ ਭੂਤ੍ਸਾ ਹਿ ਵਰ੍ਣਤਃ
'ਇਹ ਦ੍ਰੁਪਦ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦਯੁਮਨ ਹੋਵੇ,' ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ। ਧੀ ਦਾ ਨਾਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਰੰਗ ਵਿੱਚ ਕਾਲੀ ਸੀ।
ਤਥਾ ਤਨ੍ਮਿਥੁਨਂ ਜਜ੍ਞੇ ਦ੍ਰੁਪਦਸ੍ਯ ਮਹਾਮਖੇ। ਵੈਦਿਕਾਧ੍ਯਯਨੇ ਪਾਰਂ ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨੋ ਗਤਸ੍ਤਦਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦ੍ਰੁਪਦ ਦੇ ਵੱਡੇ ਯਜਨ ਵਿਚ ਇਹ ਜੋੜਾ ਜਨਮਿਆ। ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦਯੁਮਨ ਨੇ ਫਿਰ ਵੈਦਿਕ ਵਿਦਿਆ ਵਿਚ ਪੂਰਾ ਗਿਆਨ ਹਾਸਲ ਕੀਤਾ।
ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨਂ ਤੁ ਪਾਞ੍ਚਾਲ੍ਯਮਾਨੀਯ ਸ੍ਵਂ ਨਿਵੇਸ਼ਨਮ੍। ਉਪਾਕਰੋਦਸ੍ਤ੍ਰਹੇਤੋਰ੍ਭਾਰਦ੍ਵਾਜਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍
ਪ੍ਰਤਾਪੀ ਭਾਰਦਵਾਜ ਨੇ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦਯੁਮਨ, ਪਾਂਚਾਲਾ ਦੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਘਰ ਲੈ ਗਿਆ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਵਿਦਿਆ ਸਿਖਾਈ।
ਅਮੋਕ੍ਸ਼ਣੀਯਂ ਦੈਵਂ ਹਿ ਭਾਵਿ ਮਤ੍ਵਾ ਮਹਾਮਤਿਃ। ਤਥਾ ਤਤ੍ਕृਤਵਾਨ੍ਦ੍ਰੋਣ ਆਤ੍ਮਕੀਰ੍ਤ੍ਯਨੁਰਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍
ਮਹਾਨ ਬੁਧੀਮਾਨ ਦ੍ਰੋਣ ਨੇ ਜਾਣਿਆ ਕਿ ਕਿਸਮਤ ਨੂੰ ਕੋਈ ਰੋਕ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ, ਇਸ ਲਈ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਮਹਿਮਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਇਹ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।
ਸਰ੍ਵਾਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਸ ਤੁ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਮਾਪ੍ਤਵਾਨ੍ਪਰਯਾ ਧਿਯਾ
ਉਸ ਨੇ ਵਧੀਆ ਬੁਧੀ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਵਿਦਿਆ ਜਲਦੀ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲਈ।
ਦ੍ਰੁਪਦਸ੍ਯਾਪਿ ਵਿਪ੍ਰਰ੍षੇ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਸਂਭਵਮ੍। ਕਥਂ ਚਾਪਿ ਸਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨਃ ਕਥਮਸ੍ਤ੍ਰਾਣ੍ਯਵਾਪ੍ਤਵਾਨ੍
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਮੈਂ ਦ੍ਰੁਪਦ ਦੇ ਜਨਮ ਬਾਰੇ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ: ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਜਨਮਿਆ ਤੇ ਕਿਵੇਂ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਵਿਦਿਆ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ।
ਏਤਦਿਚ੍ਛਾਮਿ ਭਗਵਂਸ੍ਤ੍ਵਤ੍ਤਃ ਸ਼੍ਰੋਤੁਂ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ। ਕੌਤੂਹਲਂ ਜਨ੍ਮਸੁ ਮੇ ਕੀਰ੍ਤ੍ਯਮਾਨੇष੍ਵਨੇਕਸ਼ਃ
ਹੇ ਪਵਿੱਤਰ ਜੀ, ਮੈਂ ਇਹ ਤੁਹਾਡੇ ਤੋਂ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿਚੋਂ ਵਧੀਆ। ਇਹ ਜਨਮ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਵਰਣਨ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਮੇਰੀ ਉਤਸੁਕਤਾ ਹੈ।
ਰਾਜਾ ਬਭੂਵ ਪਾਞ੍ਚਾਲਃ ਪੁਤ੍ਰਾਰ੍ਥੀ ਪੁਤ੍ਰਕਾਰਣਾਤ੍। ਵਨਂ ਗਤੋ ਮਹਾਰਾਜਸ੍ਤਪਸ੍ਤੇਪੇ ਸੁਦਾਰੁਣਮ੍
ਪਾਂਚਾਲਾ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ, ਪੁੱਤਰ ਲਈ ਜੰਗਲ ਗਿਆ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਠੋਰ ਤਪ ਕਰੀ।
ਆਰਾਧਯਨ੍ਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਮਹਰ੍षੀਨ੍ਸਂਸ਼ਿਤਵ੍ਰਤਾਨ੍। ਤਸ੍ਯ ਸਂਤਪ੍ਯਮਾਨਸ੍ਯ ਵਨੇ ਮृਗਗਣਾਯੁਤੇ
ਉਸ ਨੇ ਬੜੀ ਮਿਹਨਤ ਨਾਲ ਵਚਨਬੱਧ ਮਹਾਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ। ਜਦ ਉਹ ਜੰਗਲ ਵਿਚ, ਹਿਰਣਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ, ਤਕਲੀਫ਼ ਵਿਚ ਸੀ,
ਕਾਲਸ੍ਤੁ ਸੁਮਹਾਨ੍ਰਾਜਨ੍ਨਤ੍ਯਯਾਤ੍ਸੁਤਕਾਰਣਾਤ੍। ਸ ਤੁ ਰਾਜਾ ਮਹਾਤੇਜਾਸ੍ਤਪਸ੍ਤੀਵ੍ਰਂ ਸਮਾਦਦੇ
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਬਹੁਤ ਸਮਾਂ ਲੰਘ ਗਿਆ। ਉਹ ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲਾ ਰਾਜਾ ਨੇ ਤੀਬਰ ਤਪ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ।
ਕਂਚਿਤ੍ਕਾਲਂ ਵਾਯੁਭਕ੍ਸ਼ੋ ਨਿਰਾਹਾਰਸ੍ਤਥੈਵ ਚ। ਤਥੈਵ ਤੁ ਮਹਾਬਾਹੋਰ੍ਵਰ੍ਤਮਾਨਸ੍ਯ ਭਾਰਤ
ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਲਈ, ਉਹ ਸਿਰਫ਼ ਹਵਾ ਤੇ ਜੀਉਂਦਾ ਰਿਹਾ, ਖਾਣ-ਪੀਣ ਤੋਂ ਬਿਨਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਹਾਂਬਾਹੂ ਦ੍ਰੁਪਦ ਨੇ ਆਪਣਾ ਤਪ ਜਾਰੀ ਰੱਖਿਆ, ਹੇ ਭਾਰਤ।
ਕਾਲਸ੍ਤਸ੍ਯ ਮਹਾਰਾਜ ਯਾਤੋ ਵੈ ਨृਪਸਤ੍ਤਮ। ਤਤੋ ਨਾਤਿਚਿਰਾਤ੍ਕਾਲੇ ਵਸਨ੍ਤੇ ਕਾਮਦੀਪਨੇ
ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ, ਉਸ ਦਾ ਨਿਯਤ ਸਮਾਂ ਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਫਿਰ, ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਵਸੰਤ ਆਇਆ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਨੂੰ ਜਗਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਫੁਲ੍ਲਾਸ਼ੋਕਵਨੇ ਚੈਵ ਪ੍ਰਾਣਿਨਾਂ ਸੁਮਨੋਹਰੇ। ਨਦ੍ਯਾਸ੍ਤੀਰਂ ਤਤੋ ਗਤ੍ਵਾ ਗਙ੍ਗਾਯਾਃ ਪਦ੍ਮਲੋਚਨਃ
ਫੁੱਲੇ ਹੋਏ ਅਸ਼ੋਕ ਦੇ ਬਾਗ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਮਨਮੋਹਕ ਸੀ, ਉਹ ਗੰਗਾ ਦੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਗਿਆ, ਹੇ ਕਮਲ ਨੈਨਾ।
ਨਿਯਮਸ੍ਥਸ਼੍ਚ ਰਾਜਾਸੀਤ੍ਤਦਾ ਭਰਤਸਤ੍ਤਮ। ਤਤੋ ਨਾਤਿਚਿਰਾਤ੍ਕਾਲੇ ਵਨਂ ਤਨ੍ਮਨੁਜੇਸ਼੍ਵਰ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਵ੍ਰਤਾਂ ਉੱਤੇ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਹੇ ਭਰਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ। ਫਿਰ, ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਉਸ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ—
ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਹ੍ਯਪ੍ਸਰਾ ਰਾਜਨ੍ਮੇਨਕੇਤ੍ਯਭਿਵਿਸ਼੍ਰੁਤਾ। ਪੁष੍ਪਦ੍ਰੁਮਾਨ੍ਸਜ੍ਜਮਾਨਾ ਰਾਜ੍ਞੋ ਦਰ੍ਸ਼ਨਮਾਗਮਤ੍
ਉਥੇ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਮਸ਼ਹੂਰ ਅਪਸਰਾ ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਮੇਨਕਾ ਸੀ, ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜ ਕੇ, ਰਾਜੇ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਲਈ ਆਈ।
ਨ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਤੁ ਸਾ ਰਾਜਂਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਥਾਨਗਤਂ ਨृਪਮ੍। ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਚਾਪ੍ਸਰਸਂ ਤਾਂ ਤੁ ਸ਼ੁਕ੍ਰਂ ਰਾਜ੍ਞੋऽਪਤਦ੍ਭੁਵਿ
ਪਰ ਉਹ ਉਥੇ ਖੜੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਨਾ ਵੇਖ ਸਕੀ। ਪਰ ਜਦ ਰਾਜੇ ਨੇ ਉਸ ਅਪਸਰਾ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਉਸ ਦਾ ਬੀਜ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ।
ਤਤਃ ਸ ਰਾਜਾ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਲਜ੍ਜਯਾ ਨृਪਤਿਃ ਸ੍ਵਯਮ੍। ਪਦ੍ਭ੍ਯਾਮਾਕ੍ਰਮਤਾਯੁष੍ਮਂਸ੍ਤਤਸ੍ਤੁ ਦ੍ਰੁਪਦੋऽਭਵਤ੍
ਫਿਰ, ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਰਾਜੇ ਨੇ ਲੱਜਾ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੇ ਪੈਰ ਨਾਲ ਉਸ ਬੀਜ ਨੂੰ ਰੌਂਦ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਉਥੋਂ ਦ੍ਰੁਪਦ ਜਨਮਿਆ।
ਤਤਸ੍ਤੁ ਤਪਸਾ ਤਸ੍ਯ ਰਾਜਰ੍षੇਰ੍ਭਾਵਿਤਾਤ੍ਮਨਃ। ਪੁਤ੍ਰਃ ਸਮਭਵਚ੍ਛੀਘ੍ਰਂ ਪਦੋਸ੍ਤਸ੍ਯ ਕ੍ਰਮੇਣ ਤੁ
ਫਿਰ, ਉਸ ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਤਪੱਸਿਆ ਨਾਲ, ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਪਵਿੱਤਰ ਸੀ, ਉਸ ਦੇ ਪੈਰ ਦੇ ਥਾਂ ਤੋਂ ਜਲਦੀ ਹੀ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ।
ਤੇਨਾਸ੍ਯ ऋषਯਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸਮਾਗਮ੍ਯ ਤਪੋਧਨਾਃ। ਨਾਮ ਚੁਕ੍ਰੁਰ੍ਹਿ ਵਿਦ੍ਵਾਂਸੋ ਦ੍ਰੁਪਦੋऽਸ੍ਤ੍ਵਿਤਿ ਭਾਰਤ
ਫਿਰ, ਸਾਰੇ ਤਪੋਵਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਦ੍ਰੁਪਦ ਰੱਖਿਆ, ਹੇ ਭਾਰਤ।
ਸ ਤਸ੍ਯੈਵਾਸ਼੍ਰਮੇ ਰਾਜਨ੍ਭਰਦ੍ਵਾਜਸ੍ਯ ਭਾਰਤ। ਵਵृਧੇ ਸੁਮੁਖਂ ਤਤ੍ਰ ਕਾਮੈਃ ਸਰ੍ਵੈਰ੍ਨृਪੋਤ੍ਤਮ
ਉਹ ਉਥੇ ਹੀ ਭਰਦਵਾਜ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਸੁੰਦਰ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਦੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਨਾਲ ਪਾਲਿਆ ਗਿਆ।
ਪਾਞ੍ਚਾਲੋऽਪਿ ਹਿ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਸ੍ਵਰਾਜ੍ਯਂ ਗਤਵਾਨ੍ਪ੍ਰਭੁਃ। ਭਰਦ੍ਵਾਜਸ੍ਯ ਵਿਦ੍ਯਾਰ੍ਥਂ ਸੁਤਂ ਦਤ੍ਵਾ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਪਾਂਚਾਲ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ, ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਆਪਣਾ ਰਾਜ ਮਿਲਣ ਉਪਰੰਤ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਵਿਦਿਆ ਲਈ ਮਹਾਨ ਭਰਦਵਾਜ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਕੀਤਾ।
ਸ ਕੁਮਾਰਸ੍ਤਤੋ ਰਾਜਨ੍ਦ੍ਰੋਣੇਨ ਸਹਿਤੋ ਵਨੇ। ਵੇਦਾਂਸ਼੍ਚਾਧਿਜਗੇ ਸਾਙ੍ਗਾਨ੍ਧਨੁਰ੍ਵੇਦਾਂਸ਼੍ਚ ਭਾਰਤ
ਫਿਰ ਉਹ ਕੁਮਾਰ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਡਰੋਣ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ, ਸਾਰੇ ਵੇਦਾਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅੰਗਾਂ, ਅਤੇ ਧਨੁਰਵਿਦਿਆ ਵੀ ਸਿੱਖ ਲਿਆ।
ਪਰਯਾ ਸ ਮੁਦਾ ਯੁਕ੍ਤੋ ਵਿਚਚਾਰ ਵਨੇ ਸੁਖਮ੍। ਤਸ੍ਯੈਵਂ ਵਰ੍ਤਮਾਨਸ੍ਯ ਵਨੇ ਵਨਚਰੈਃ ਸਹ
ਉਹ ਪਰਮ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਆਨੰਦ ਨਾਲ ਘੁੰਮਦਾ ਰਿਹਾ, ਜਿਵੇਂ ਜੰਗਲ ਵਾਸੀਆਂ ਨਾਲ ਜੀਵਨ ਬਿਤਾਉਂਦਾ ਸੀ।