ਯੇਨ ਮੇ ਕਰ੍ਮਣਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਪੁਤ੍ਰਃ ਸ੍ਯਾਦ੍ਦ੍ਰੋਣਮृਤ੍ਯੇਵ। ਉਪਯਾਜ ਚਰਸ੍ਵੈਤਤ੍ਪ੍ਰਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਧਨਂ ਤਵ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੀ, ਕਿਸ ਕਰਮ ਨਾਲ ਮੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਡ੍ਰੋਣ ਵਰਗਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੋਵੇ? ਉਪਯਾਜਾ, ਉਹ ਯਜਨਾ ਕਰ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਧਨ ਦੇਵਾਂਗਾ।
ਨਾਹਂ ਫਲਾਰ੍ਥੀ ਦ੍ਰੁਪਦ ਯੋऽਰ੍ਥੀ ਸ੍ਯਾਤ੍ਤਤ੍ਰ ਗਮ੍ਯਤਾਮ੍
ਦ੍ਰੁਪਦ, ਮੈਂ ਫਲ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ; ਜਿਸ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਉਥੇ ਜਾਵੇ।
ਆਰਾਧਯਿष੍ਯਨ੍ਦ੍ਰੁਪਦਃ ਸ ਤਂ ਪਰ੍ਯਚਰਤ੍ਤਦਾ। ਤਤਃ ਸਂਵਤ੍ਸਰਸ੍ਯਾਨ੍ਤੇ ਦ੍ਰੁਪਦਂ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਃ
ਦ੍ਰੁਪਦ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ। ਇੱਕ ਸਾਲ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਦਵਿਜ ਨੇ ਦ੍ਰੁਪਦ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।
ਉਪਯਾਜੋऽਬ੍ਰਵੀਦ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਕਾਲੇ ਮਧੁਰਯਾ ਗਿਰਾ। ਜ੍ਯੇष੍ਠੋ ਭ੍ਰਾਤਾ ਨ ਮੇऽਤ੍ਯਾਕ੍ਸ਼ੀਦ੍ਵਿਚਰਨ੍ਵਿਜਨੇ ਵਨੇ
ਉਪਯਾਜਾ ਨੇ ਸਮੇਂ ਤੇ ਮਿੱਠੇ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ ਕਿਹਾ: 'ਮੇਰਾ ਵੱਡਾ ਭਰਾ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਇਕੱਲਾ ਫਿਰਦੇ ਹੋਏ ਕਦੇ ਵੀ ਮੈਨੂੰ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ਸੀ।'
ਅਪਰਿਜ੍ਞਾਤਸ਼ੌਚਾਯਾਂ ਭੂਮੌ ਨਿਪਤਿਤਂ ਫਲਮ੍। ਤਦਪਸ਼੍ਯਮਹਂ ਭ੍ਰਾਤੁਰਸਾਂਪ੍ਰਤਮਨੁਵ੍ਰਜਨ੍
ਭਰਾ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਜਾਂਦੇ ਹੋਏ, ਮੈਂ ਜ਼ਮੀਨ 'ਤੇ ਪਿਆ ਫਲ ਵੇਖਿਆ, ਜਿਸ ਦੀ ਪਵਿਤਰਤਾ ਅਣਜਾਣ ਸੀ।
ਵਿਮਰ੍ਸ਼ਂ ਹਿ ਫਲਾਦਾਨੇ ਨਾਯਂ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਕਥਂਚਨ। ਨਾਪਸ਼੍ਯਤ੍ਫਲਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਦੋषਾਂਸ੍ਤਸ੍ਯਾऽऽਨੁਬਨ੍ਧਿਕਾਨ੍
ਉਹ ਫਲ ਲੈਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੋਚਦਾ; ਫਲ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਉਸ ਦੀਆਂ ਖਾਮੀਆਂ ਅਤੇ ਸੰਬੰਧਤ ਦੋਸ਼ ਵੇਖਦਾ।
ਵਿਵਿਨਕ੍ਤਿ ਨ ਸ਼ੌਚਾਰ੍ਥੀ ਸੋऽਨ੍ਯਤ੍ਰਾਪਿ ਕਥਂ ਭਵੇਤ੍। ਸਂਹਿਤਾਧ੍ਯਯਨਸ੍ਯਾਨ੍ਤੇ ਪਞ੍ਚਯਜ੍ਞਾਨ੍ਨਿਰੂਪ੍ਯ ਚ
ਉਹ ਪਵਿਤਰਤਾ ਲਈ ਵੱਖਰਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ; ਹੋਰ ਥਾਂ ਵੀ ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਕਰ ਸਕਦਾ? ਸੰਹਿਤਾ ਪੜ੍ਹਨ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਅਤੇ ਪੰਜ ਯਜਨਾਂ ਨਿਰਧਾਰਨ ਕਰਕੇ—
ਭੈਕ੍ਸ਼ਮੁਞ੍ਛੇਨ ਸਹਿਤਂ ਭੁਞ੍ਜਾਨਸ੍ਤੁ ਤਦਾ ਤਦਾ। ਕੀਰ੍ਤਯਤ੍ਯੇਵ ਰਾਜਰ੍षੇ ਭੋਜਨਸ੍ਯ ਰਸਂ ਪੁਨਃ
ਉਹ ਭੀਖ ਮੰਗ ਕੇ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ ਖਾਣਾ ਖਾਂਦਾ, ਅਤੇ ਰਾਜਾ, ਮੁੜ ਮੁੜ ਭੋਜਨ ਦੇ ਸੁਆਦ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦਾ।
ਸਂਹਿਤਾਧ੍ਯਯਨਂ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਵਨੇ ਗੁਰੁਕੁਲੇ ਵਸਨ੍। ਭੈਕ੍ਸ਼ਮੁਚ੍ਛਿष੍ਟਮਨ੍ਯੇषਾਂ ਭੁਙ੍ਕ੍ਤੇ ਸ੍ਮ ਸਤਤਂ ਤਥਾ
ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਗੁਰੂ ਦੇ ਘਰ ਰਹਿ ਕੇ ਸੰਹਿਤਾ ਪੜ੍ਹਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਉਚਿਸ਼ਟ ਭੀਖ ਵਜੋਂ ਖਾਂਦਾ ਸੀ।
ਕੀਰ੍ਤਯਨ੍ਗੁਣਮਨ੍ਨਾਨਾਮਥ ਪ੍ਰੀਤੋ ਮੁਹੁਰ੍ਮੁਹੁਃ। ਏਵਂ ਫਲਾਰ੍ਥਿਨਸ੍ਤ੍ਸਮਾਨ੍ਮਨ੍ਯੇऽਹਂ ਤਰ੍ਕਚਕ੍ਸ਼ੁषਾ
ਅੰਨ ਦੇ ਗੁਣ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦਾ, ਉਹ ਮੁੜ ਮੁੜ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਫਲ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ, ਮੈਂ ਤਰਕ ਨਾਲ ਸਮਝਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਉਹ ਵੀ ਐਸਾ ਹੀ ਹੈ।
ਤਂ ਵੈ ਗਚ੍ਛੇਹ ਨृਪਤੇ ਤ੍ਵਾਂ ਸ ਸਂਯਾਜਯਿष੍ਯਤਿ
ਰਾਜਾ, ਤੂੰ ਉਸ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾ; ਉਹ ਤੇਰੇ ਲਈ ਯਜਨਾ ਕਰੇਗਾ।
ਉਪਯਾਜਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਯਾਜਸ੍ਯਾਸ਼੍ਰਮਮਭ੍ਯਗਾਤ੍। ਜੁਗੁਪ੍ਸਮਾਨੋ ਨृਪਤਿਰ੍ਮਨਸੇਦਂ ਵਿਚਿਨ੍ਤਯਨ੍
ਉਪਯਾਜਾ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਯਾਜਾ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵੱਲ ਗਿਆ, ਮਨ ਵਿੱਚ ਨਫਰਤ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦਾ ਤੇ ਸੋਚਦਾ ਹੋਇਆ।
ਭृਸ਼ਂ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਪੂਜਾਰ੍ਹਮृषਿਂ ਯਾਜਮੁਵਾਚ ਹ। ਗੋਸ਼ਤਾਨਿ ਦਦਾਨ੍ਯष੍ਟੌ ਯਾਜ ਯਾਜਯ ਮਾਂ ਵਿਭੋ
ਉਸ ਨੇ ਯਾਜਾ ਰਿਸ਼ੀ, ਜੋ ਆਦਰ ਦੇ ਯੋਗ ਸੀ, ਨੂੰ ਵਧੀਆ ਸਤਕਾਰ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਕਿਹਾ: 'ਯਾਜਾ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਯਜਨਾ ਕਰ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਅੱਠ ਸੌ ਗਾਂਵਾਂ ਦੇਵਾਂਗਾ।'
ਦ੍ਰੋਣਵੈਰਾਨ੍ਤਰੇ ਤਪ੍ਤਂ ਵਿषਣ੍ਣਂ ਸ਼ਰਣਾਗਤਮ੍। ਬ੍ਰਹ੍ਮਬਨ੍ਧੁਪ੍ਰਣਿਹਿਤਂ ਨ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਂ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯੋ ਜਯੇਤ੍
ਡ੍ਰੋਣ ਨਾਲ ਵੈਰ ਵਿੱਚ ਪੀੜਤ, ਉਦਾਸ ਤੇ ਆਸਰਾ ਲੱਭਦਾ, ਮਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵੱਲ ਲਾਇਆ, ਇੱਕ ਕਸ਼ਤਰੀ ਕਸ਼ਤਰੀ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਿੱਤ ਸਕਦਾ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਦ੍ਰੋਣਭਯਾਰ੍ਤਂ ਮਾਂ ਭਵਾਂਸ੍ਤ੍ਰਾਤੁਮਿਹਾਰ੍ਹਤਿ। ਯੇਨ ਮੇ ਕਰ੍ਮਣਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਪੁਤ੍ਰਃ ਸ੍ਯਾਦ੍ਦ੍ਰੋਣਮृਤ੍ਯਵੇ
ਇਸ ਲਈ, ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਇੱਥੇ ਦ੍ਰੋਣ ਦੇ ਡਰ ਤੋਂ ਬਚਾਉਣ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋ। ਤਾਂ ਕਿ ਤੁਹਾਡੀ ਕਰਪਾ ਨਾਲ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਮੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਹੋਵੇ ਜੋ ਦ੍ਰੋਣ ਦੀ ਮੌਤ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣੇ।
ਅਰ੍ਜੁਨਸ੍ਯਾਪਿ ਵੈ ਭਾਰ੍ਯਾ ਭਵੇਦ੍ਯਾ ਵਰਵਰ੍ਣਿਨੀ। ਸ ਹਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿਦਾਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮੇ ਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਰੇऽਪ੍ਯਨੁਤ੍ਤਮਃ
ਅਰਜੁਨ ਲਈ ਇੱਕ ਸੋਹਣੀ ਰੰਗ ਵਾਲੀ ਔਰਤ ਵਿਆਹੀ ਜਾਵੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੇ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਦੀਆਂ ਗੁਣਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਬੇਮਿਸਾਲ ਹੈ।
ਤਤੋ ਦ੍ਰੋਣਸ੍ਤੁ ਮਾऽਜੈषੀਤ੍ਸਖਿਵਿਗ੍ਰਹਕਾਰਣਾਤ੍। ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯੋ ਨਾਸ੍ਤਿ ਤੁਲ੍ਯੋऽਸ੍ਯ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਕਸ਼੍ਚਿਦਗ੍ਰਣੀਃ
ਫਿਰ ਦ੍ਰੋਣ ਮੈਨੂੰ ਦੋਸਤੀ ਦੀ ਵਿਰੋਧਤਾ ਕਰਕੇ ਨਾ ਹਰਾ ਸਕੇ। ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਕੋਈ ਕਸ਼ਤਰੀ ਉਸ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਨਹੀਂ, ਕੋਈ ਆਗੂ ਨਹੀਂ।
ਭਾਰਤਾਚਾਰ੍ਯਮੁਖ੍ਯਸ੍ਯ ਭਾਰਦ੍ਵਾਜਸ੍ਯ ਧੀਮਤਃ। ਦ੍ਰੋਣਸ੍ਯ ਸ਼ਰਜਾਲਾਨਿ ਰਿਪੁਦੇਹਹਰਾਣਿ ਚ
ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਮੁੱਖ ਆਚਾਰਯ, ਭਾਰਦਵਾਜ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦ੍ਰੋਣ, ਜਿਸ ਦੀ ਬੁੱਧੀ ਤੇ ਧਨੁਸ਼-ਬਾਣਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਅਤੇ ਹਥਿਆਰ ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੇ ਹਨ।
षਡਰਤ੍ਨਿ ਧਨੁਸ਼੍ਚਾਸ੍ਯ ਖਡ੍ਗਮਪ੍ਰਤਿਮ ਤਥਾ। ਸ ਹਿ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਵੇषੇਣ ਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਰਂ ਵੇਗਮਸਂਸ਼ਯਮ੍
ਉਸ ਕੋਲ ਛੇ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲਾ ਧਨੁਸ਼ ਤੇ ਬੇਮਿਸਾਲ ਤਲਵਾਰ ਹੈ। ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਵਾਲੀ ਤਾਕਤ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਤਿਹਨ੍ਤਿ ਮਹੇष੍ਵਾਸੋ ਭਾਰਦ੍ਵਾਜੋ ਮਹਾਮਨਾਃ। ਕਾਰ੍ਤਵੀਰ੍ਯਸਮੋ ਹ੍ਯੇष ਖਟ੍ਵਾਙ੍ਗਪ੍ਰਤਿਮੋ ਰਣੇ
ਭਾਰਦਵਾਜ, ਵੱਡੀ ਸੋਚ ਵਾਲਾ ਤੇ ਮਹਾਨ ਧਨੁਧਾਰੀ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਕārtਵੀਰਯ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਅਤੇ ਖਟਵਾਂਗਾ ਵਾਂਗੂ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਹੈ।
ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰੋਚ੍ਛੇਦਾਯ ਵਿਹਿਤੋ ਜਾਮਦਗ੍ਨ੍ਯ ਇਵਾਸ੍ਥਿਤਃ
ਉਹ ਜਾਮਦਗਨਿ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵਾਂਗ, ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋਇਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਸਹਿਤਂ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਵੇਗੇਨ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵੇਗੇਨ ਸਾਂਪ੍ਰਤਮ੍। ਉਪਪਨ੍ਨਂ ਹਿ ਮਨ੍ਯੇऽਹਂ ਭਾਰਦ੍ਵਾਜਂ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨਮ੍
ਹੁਣ ਉਹ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਮੈਂ ਭਾਰਦਵਾਜ ਨੂੰ ਸਚਮੁਚ ਯੋਗ ਤੇ ਮਹਾਨ ਸਮਝਦਾ ਹਾਂ।
ਨੇषਵਸ੍ਤਮਪਾਕੁਰ੍ਯੁਰ੍ਨ ਚ ਪ੍ਰਾਸਾ ਨ ਚਾਸਯਃ। ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਂ ਤਸ੍ਯ ਮਹਾਤੇਜੋ ਮਨ੍ਤ੍ਰਾਹੁਤਿਹੁਤਂ ਯਥਾ
ਉਸ ਨੂੰ ਕੋਈ ਬਾਣ, ਭਾਲਾ ਜਾਂ ਹਥਿਆਰ ਰੋਕ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ। ਉਸ ਦੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣੀ ਤਾਕਤ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਦਿੱਤੀ ਹੋਈ ਹਵਨ ਵਾਂਗ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯ ਹ੍ਯਸ੍ਤ੍ਰਬਲਂ ਘੋਰਮਪ੍ਰਸਹ੍ਯਂ ਪਰੈਰ੍ਭੁਵਿ। ਸ਼ਤ੍ਰੂਨ੍ਸਮੇਤ੍ਯ ਜਯਤਿ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਪੁਰਸ੍ਕृਤਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਡਰਾਉਣੀ ਤਾਕਤ ਹੋਰਾਂ ਲਈ ਅਟੱਲ ਹੈ। ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਰੱਖ ਕੇ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰੇ ਚ ਸਹਿਤੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਤੇਜੋ ਵਿਸ਼ਿष੍ਯਤੇ। ਸੋऽਹਂ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਬਲਾਦ੍ਦੀਨੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਤੇਜਃ ਪ੍ਰਪੇਦਿਵਾਨ੍
ਜਦੋਂ ਬ੍ਰਹਮ ਤੇ ਕਸ਼ਤਰੀਆ ਇਕਠੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਤਾਕਤ ਵਧ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋ ਕੇ, ਮੈਂ ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਤਾਕਤ ਲੱਭੀ ਹੈ।
ਦ੍ਰੋਣਾਦ੍ਵਿਸ਼ਿष੍ਟਮਾਸਾਦ੍ਯ ਭਵਨ੍ਤਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿਤ੍ਤਮਮ੍। ਦ੍ਰੋਣਾਨ੍ਤਕਮਹਂ ਪੁਤ੍ਰਂ ਲਭੇਯਂ ਯੁਧਿ ਦੁਰ੍ਜਯਮ੍
ਦ੍ਰੋਣ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਗਿਆਨ ਰੱਖਦੇ ਹੋ, ਮੈਂ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਪਾ ਸਕਦਾ ਹਾਂ ਜੋ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਅਜਿੱਤ ਹੋਵੇ ਤੇ ਦ੍ਰੋਣ ਦੀ ਮੌਤ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣੇ।
ਦ੍ਰੋਣਮृਤ੍ਯੁਰ੍ਯਥਾ ਮੇऽਦ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰੋ ਜਾਯੇਤ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍। ਤਤ੍ਕਰ੍ਮ ਕੁਰੁ ਮੇ ਯਾਜ ਨਿਰ੍ਵਪਾਮ੍ਯਰ੍ਬੁਦ੍ਧਂ ਗਵਾਮ੍
ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਅੱਜ ਮੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮ ਲਵੇ, ਜੋ ਦ੍ਰੋਣ ਦੀ ਮੌਤ ਦਾ ਕਾਰਨ ਤੇ ਬਹਾਦਰ ਹੋਵੇ। ਹੇ ਯਾਜ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਉਹ ਕਰਮ ਕਰੋ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਬਹੁਤ ਗਾਵਾਂ ਦਾਨ ਕਰਾਂਗਾ।
ਤਥੇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤੁਂ ਤਂ ਯਾਜੋ ਯਜ੍ਞਾਰ੍ਥਮੁਪਕਲ੍ਪਯਨ੍। ਗੁਰ੍ਵਰ੍ਥ ਇਤਿ ਚਾਕਾਮਮੁਪਯਾਜਮਚੋਦਯਤ੍
‘ਠੀਕ ਹੈ’ ਕਹਿ ਕੇ, ਯਾਜ ਨੇ ਯਜਨ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕੀਤੀ। ਗੁਰੂ ਦੀ ਖਾਤਰ, ਉਸ ਨੇ ਇੱਛਾ ਨਾ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਉਪਯਾਜ ਨੂੰ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਬੁਲਾਇਆ।
ਦ੍ਰੁਪਦਂ ਚ ਮਹਾਰਾਜਮਿਦਂ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਮਾ ਭੈਸ੍ਤ੍ਵਂ ਸਂਪ੍ਰਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਕਰ੍ਮਣਾ ਭਵਤਃ ਸੁਤਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਮਹਾਰਾਜਾ ਦ੍ਰੁਪਦ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ: 'ਡਰੋ ਨਾ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਕਰਮ ਨਾਲ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਦੇਵਾਂਗਾ।'
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਯ ਕਰ੍ਮ ਚਾਸ੍ਯਾਦਦੇ ਮੁਨਿਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖ ਕੇ ਤੇ ਵਾਅਦਾ ਕਰਕੇ, ਮੁਨੀ ਨੇ ਉਹ ਕਰਮ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ।