ਪੁਤ੍ਰਜਨ੍ਮ ਪਰੀਪ੍ਸਨ੍ਵੈ ਪृਥਿਵੀਮਨ੍ਵਯਾਦਿਮਾਮ੍। ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਾਵਿਨਯਾਦ੍ਦ੍ਰੋਣਸ੍ਯਾਸ੍ਤ੍ਰਬਲੇਨ ਚ
ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਪੈਦਾ ਹੋਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਫਿਰਦਾ ਰਿਹਾ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਲੱਭਦਾ ਜੋ ਦ੍ਰੋਣ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ, ਗਿਆਨ ਤੇ ਸੰਜਮ ਨਾਲ ਅਸਤਰਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਰੱਖਦੇ ਹਨ।
ਕਰ੍ਤੁਂ ਪ੍ਰਯਤਮਾਨੋ ਵੈ ਨ ਸ਼ਸ਼ਾਕ ਪਰਾਜਯਮ੍। ਅਭਿਤਃ ਸੋऽਥ ਕਲ੍ਮਾषੀਂ ਗਙ੍ਗਾਤੀਰੇ ਪਰਿਭ੍ਰਮਨ੍
ਇਹ ਕੰਮ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਜਿੱਤ ਨਹੀਂ ਹਾਸਲ ਕਰ ਸਕਿਆ। ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਘੁੰਮਦਾ, ਉਹ ਗੰਗਾ ਦੇ ਕਾਲੇ ਕੰਢੇ 'ਤੇ ਆ ਗਿਆ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਵਸਥਂ ਪੁਣ੍ਯਮਾਸਸਾਦ ਮਹੀਪਤਿਃ। ਤਤ੍ਰ ਨਾਸ੍ਨਾਤਕਃ ਕਸ਼੍ਚਿਨ੍ਨ ਚਾਸੀਦਵ੍ਰਤੋ ਦ੍ਵਿਜਃ
ਰਾਜਾ ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ 'ਤੇ ਆਇਆ। ਉੱਥੇ ਕੋਈ ਵੀ ਅਧਿਆਪਨ ਪੂਰਾ ਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਜਾਂ ਬਿਨਾ ਵ੍ਰਤ ਵਾਲਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਤਥੈਵ ਤੌ ਮਹਾਭਾਗੌ ਸੋऽਪਸ਼੍ਯਚ੍ਛਂਸਿਤਵ੍ਰਤੌ। ਯਾਜੋਪਯਾਜੌ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰ੍षੀ ਭ੍ਰਾਤਰੌ ਪृषਤਾਤ੍ਮਜਃ
ਉਥੇ, ਉਸ ਨੇ ਦੋ ਮਹਾਨ ਭਰਾ, ਯਾਜ ਤੇ ਉਪਯਾਜ, ਜੋ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਵਚਨ ਨਿਭਾਉਣ ਵਾਲੇ ਸਨ, ਵੇਖੇ।
ਸਂਹਿਤਾਧ੍ਯਯਨੇ ਯੁਕ੍ਤੌ ਗੋਤ੍ਰਤਸ਼੍ਚਾਪਿ ਕਾਸ਼੍ਯਪੌ। ਅਰਣ੍ਯੇ ਯੁਕ੍ਤਰੂਪੌ ਤੌ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਵृषਿਸਤ੍ਤਮੌ
ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਸੰਹਿਤਾ ਪੜ੍ਹ ਰਹੇ ਸਨ, ਤੇ ਕਸ਼ਯਪ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਸਨ। ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਧਰਮ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਢੰਗ ਨਾਲ ਰਹਿ ਰਹੇ ਸਨ।
ਸ ਉਪਾਮਨ੍ਤ੍ਰਯਾਮਾਸ ਸਰ੍ਵਕਾਮੈਰਤਨ੍ਦ੍ਰਿਤਃ। ਬੁਦ੍ਧ੍ਵਾ ਤਯੋਰ੍ਬਲਂ ਬੁਦ੍ਧਿਂ ਕਨੀਯਾਂਸਮੁਪਹ੍ਵਰੇ
ਉਹ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰਨ ਲਈ ਬਿਨਾ ਥਕਾਵੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਗਿਆ। ਆਸ਼ਰਮ ਵਿਚ, ਉਸ ਨੇ ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਸਮਝ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਛੋਟੇ ਭਰਾ ਨੂੰ, ਜਾਣ ਲਿਆ।
ਪ੍ਰਪੇਦੇ ਛਨ੍ਦਯਨ੍ਕਾਮੈਰੁਪਯਾਜਂ ਧृਤਵ੍ਰਤਮ੍। ਗੁਰੁਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਣੇ ਯੁਕ੍ਤਃ ਪ੍ਰਿਯਕृਤ੍ਸਰ੍ਵਕਾਮਦਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਉਪਯਾਜਾ ਦੇ ਕੋਲ ਗਿਆ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਵਚਨਾਂ 'ਤੇ ਕਾਇਮ ਸੀ, ਆਪਣੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰਨ ਲਈ ਯਜਨਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ, ਸਭ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਦਾ ਅਤੇ ਹਰ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਪਾਦ੍ਯੇਨਾਸਨਦਾਨੇਨ ਤਥਾऽਰ੍ਘ੍ਯੇਣ ਫਲੈਸ਼੍ਚ ਤਮ੍। ਅਰ੍ਹਯਿਤ੍ਵਾ ਯਥਾਨ੍ਯਾਯਮੁਪਯਾਜੋऽਬ੍ਰਵੀਤ੍ਤਤਃ
ਉਸ ਨੂੰ ਪੈਰ ਧੋਣ ਲਈ ਪਾਣੀ, ਬੈਠਣ ਲਈ ਆਸਨ, ਅਰਘ ਅਤੇ ਫਲ ਦੇ ਕੇ, ਯਥਾ ਯੋਗ ਆਦਰ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ ਉਪਯਾਜਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।
ਯੇਨ ਕਾਰ੍ਯਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਤ੍ਵਮਸ੍ਮਾਨਭਿਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ਸੇ। ਕृਤਸ਼੍ਚਾਯਂ ਸਮੁਦ੍ਯੋਗਸ੍ਤਦ੍ਬ੍ਰਵੀਤੁ ਭਵਾਨਿਤਿ
ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਕਿਸ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕੰਮ ਲਈ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ? ਤੇ ਇਸ ਲਈ ਤੂੰ ਇਹ ਉੱਦਮ ਕਿਉਂ ਕੀਤਾ? ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਦੱਸ।
ਸ ਬੁਦ੍ਧ੍ਵਾ ਪ੍ਰੀਤਿਸਂਯੁਕ੍ਤਮृषੀਣਾਮੁਤ੍ਤਮਂ ਤਦਾ। ਉਵਾਚ ਛਨ੍ਦਯਨ੍ਕਾਮੈਰ੍ਦ੍ਰੁਪਦਃ ਸ ਤਪਸ੍ਵਿਨਮ੍
ਉੱਚ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨੂੰ ਸਮਝ ਕੇ, ਦ੍ਰੁਪਦ ਨੇ ਤਪਸਵੀ ਨੂੰ, ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਦੱਸਣ ਲਈ, ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਯੇਨ ਮੇ ਕਰ੍ਮਣਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਪੁਤ੍ਰਃ ਸ੍ਯਾਦ੍ਦ੍ਰੋਣਮृਤ੍ਯੇਵ। ਉਪਯਾਜ ਚਰਸ੍ਵੈਤਤ੍ਪ੍ਰਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਧਨਂ ਤਵ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੀ, ਕਿਸ ਕਰਮ ਨਾਲ ਮੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਡ੍ਰੋਣ ਵਰਗਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੋਵੇ? ਉਪਯਾਜਾ, ਉਹ ਯਜਨਾ ਕਰ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਧਨ ਦੇਵਾਂਗਾ।
ਨਾਹਂ ਫਲਾਰ੍ਥੀ ਦ੍ਰੁਪਦ ਯੋऽਰ੍ਥੀ ਸ੍ਯਾਤ੍ਤਤ੍ਰ ਗਮ੍ਯਤਾਮ੍
ਦ੍ਰੁਪਦ, ਮੈਂ ਫਲ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ; ਜਿਸ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਉਥੇ ਜਾਵੇ।
ਆਰਾਧਯਿष੍ਯਨ੍ਦ੍ਰੁਪਦਃ ਸ ਤਂ ਪਰ੍ਯਚਰਤ੍ਤਦਾ। ਤਤਃ ਸਂਵਤ੍ਸਰਸ੍ਯਾਨ੍ਤੇ ਦ੍ਰੁਪਦਂ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਃ
ਦ੍ਰੁਪਦ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ। ਇੱਕ ਸਾਲ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਦਵਿਜ ਨੇ ਦ੍ਰੁਪਦ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।
ਉਪਯਾਜੋऽਬ੍ਰਵੀਦ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਕਾਲੇ ਮਧੁਰਯਾ ਗਿਰਾ। ਜ੍ਯੇष੍ਠੋ ਭ੍ਰਾਤਾ ਨ ਮੇऽਤ੍ਯਾਕ੍ਸ਼ੀਦ੍ਵਿਚਰਨ੍ਵਿਜਨੇ ਵਨੇ
ਉਪਯਾਜਾ ਨੇ ਸਮੇਂ ਤੇ ਮਿੱਠੇ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ ਕਿਹਾ: 'ਮੇਰਾ ਵੱਡਾ ਭਰਾ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਇਕੱਲਾ ਫਿਰਦੇ ਹੋਏ ਕਦੇ ਵੀ ਮੈਨੂੰ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ਸੀ।'
ਅਪਰਿਜ੍ਞਾਤਸ਼ੌਚਾਯਾਂ ਭੂਮੌ ਨਿਪਤਿਤਂ ਫਲਮ੍। ਤਦਪਸ਼੍ਯਮਹਂ ਭ੍ਰਾਤੁਰਸਾਂਪ੍ਰਤਮਨੁਵ੍ਰਜਨ੍
ਭਰਾ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਜਾਂਦੇ ਹੋਏ, ਮੈਂ ਜ਼ਮੀਨ 'ਤੇ ਪਿਆ ਫਲ ਵੇਖਿਆ, ਜਿਸ ਦੀ ਪਵਿਤਰਤਾ ਅਣਜਾਣ ਸੀ।
ਵਿਮਰ੍ਸ਼ਂ ਹਿ ਫਲਾਦਾਨੇ ਨਾਯਂ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਕਥਂਚਨ। ਨਾਪਸ਼੍ਯਤ੍ਫਲਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਦੋषਾਂਸ੍ਤਸ੍ਯਾऽऽਨੁਬਨ੍ਧਿਕਾਨ੍
ਉਹ ਫਲ ਲੈਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੋਚਦਾ; ਫਲ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਉਸ ਦੀਆਂ ਖਾਮੀਆਂ ਅਤੇ ਸੰਬੰਧਤ ਦੋਸ਼ ਵੇਖਦਾ।
ਵਿਵਿਨਕ੍ਤਿ ਨ ਸ਼ੌਚਾਰ੍ਥੀ ਸੋऽਨ੍ਯਤ੍ਰਾਪਿ ਕਥਂ ਭਵੇਤ੍। ਸਂਹਿਤਾਧ੍ਯਯਨਸ੍ਯਾਨ੍ਤੇ ਪਞ੍ਚਯਜ੍ਞਾਨ੍ਨਿਰੂਪ੍ਯ ਚ
ਉਹ ਪਵਿਤਰਤਾ ਲਈ ਵੱਖਰਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ; ਹੋਰ ਥਾਂ ਵੀ ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਕਰ ਸਕਦਾ? ਸੰਹਿਤਾ ਪੜ੍ਹਨ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਅਤੇ ਪੰਜ ਯਜਨਾਂ ਨਿਰਧਾਰਨ ਕਰਕੇ—
ਭੈਕ੍ਸ਼ਮੁਞ੍ਛੇਨ ਸਹਿਤਂ ਭੁਞ੍ਜਾਨਸ੍ਤੁ ਤਦਾ ਤਦਾ। ਕੀਰ੍ਤਯਤ੍ਯੇਵ ਰਾਜਰ੍षੇ ਭੋਜਨਸ੍ਯ ਰਸਂ ਪੁਨਃ
ਉਹ ਭੀਖ ਮੰਗ ਕੇ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ ਖਾਣਾ ਖਾਂਦਾ, ਅਤੇ ਰਾਜਾ, ਮੁੜ ਮੁੜ ਭੋਜਨ ਦੇ ਸੁਆਦ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦਾ।
ਸਂਹਿਤਾਧ੍ਯਯਨਂ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਵਨੇ ਗੁਰੁਕੁਲੇ ਵਸਨ੍। ਭੈਕ੍ਸ਼ਮੁਚ੍ਛਿष੍ਟਮਨ੍ਯੇषਾਂ ਭੁਙ੍ਕ੍ਤੇ ਸ੍ਮ ਸਤਤਂ ਤਥਾ
ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਗੁਰੂ ਦੇ ਘਰ ਰਹਿ ਕੇ ਸੰਹਿਤਾ ਪੜ੍ਹਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਉਚਿਸ਼ਟ ਭੀਖ ਵਜੋਂ ਖਾਂਦਾ ਸੀ।
ਕੀਰ੍ਤਯਨ੍ਗੁਣਮਨ੍ਨਾਨਾਮਥ ਪ੍ਰੀਤੋ ਮੁਹੁਰ੍ਮੁਹੁਃ। ਏਵਂ ਫਲਾਰ੍ਥਿਨਸ੍ਤ੍ਸਮਾਨ੍ਮਨ੍ਯੇऽਹਂ ਤਰ੍ਕਚਕ੍ਸ਼ੁषਾ
ਅੰਨ ਦੇ ਗੁਣ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦਾ, ਉਹ ਮੁੜ ਮੁੜ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਫਲ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ, ਮੈਂ ਤਰਕ ਨਾਲ ਸਮਝਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਉਹ ਵੀ ਐਸਾ ਹੀ ਹੈ।
ਤਂ ਵੈ ਗਚ੍ਛੇਹ ਨृਪਤੇ ਤ੍ਵਾਂ ਸ ਸਂਯਾਜਯਿष੍ਯਤਿ
ਰਾਜਾ, ਤੂੰ ਉਸ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾ; ਉਹ ਤੇਰੇ ਲਈ ਯਜਨਾ ਕਰੇਗਾ।
ਉਪਯਾਜਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਯਾਜਸ੍ਯਾਸ਼੍ਰਮਮਭ੍ਯਗਾਤ੍। ਜੁਗੁਪ੍ਸਮਾਨੋ ਨृਪਤਿਰ੍ਮਨਸੇਦਂ ਵਿਚਿਨ੍ਤਯਨ੍
ਉਪਯਾਜਾ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਯਾਜਾ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵੱਲ ਗਿਆ, ਮਨ ਵਿੱਚ ਨਫਰਤ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦਾ ਤੇ ਸੋਚਦਾ ਹੋਇਆ।
ਭृਸ਼ਂ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਪੂਜਾਰ੍ਹਮृषਿਂ ਯਾਜਮੁਵਾਚ ਹ। ਗੋਸ਼ਤਾਨਿ ਦਦਾਨ੍ਯष੍ਟੌ ਯਾਜ ਯਾਜਯ ਮਾਂ ਵਿਭੋ
ਉਸ ਨੇ ਯਾਜਾ ਰਿਸ਼ੀ, ਜੋ ਆਦਰ ਦੇ ਯੋਗ ਸੀ, ਨੂੰ ਵਧੀਆ ਸਤਕਾਰ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਕਿਹਾ: 'ਯਾਜਾ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਯਜਨਾ ਕਰ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਅੱਠ ਸੌ ਗਾਂਵਾਂ ਦੇਵਾਂਗਾ।'
ਦ੍ਰੋਣਵੈਰਾਨ੍ਤਰੇ ਤਪ੍ਤਂ ਵਿषਣ੍ਣਂ ਸ਼ਰਣਾਗਤਮ੍। ਬ੍ਰਹ੍ਮਬਨ੍ਧੁਪ੍ਰਣਿਹਿਤਂ ਨ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਂ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯੋ ਜਯੇਤ੍
ਡ੍ਰੋਣ ਨਾਲ ਵੈਰ ਵਿੱਚ ਪੀੜਤ, ਉਦਾਸ ਤੇ ਆਸਰਾ ਲੱਭਦਾ, ਮਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵੱਲ ਲਾਇਆ, ਇੱਕ ਕਸ਼ਤਰੀ ਕਸ਼ਤਰੀ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਿੱਤ ਸਕਦਾ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਦ੍ਰੋਣਭਯਾਰ੍ਤਂ ਮਾਂ ਭਵਾਂਸ੍ਤ੍ਰਾਤੁਮਿਹਾਰ੍ਹਤਿ। ਯੇਨ ਮੇ ਕਰ੍ਮਣਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਪੁਤ੍ਰਃ ਸ੍ਯਾਦ੍ਦ੍ਰੋਣਮृਤ੍ਯਵੇ
ਇਸ ਲਈ, ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਇੱਥੇ ਦ੍ਰੋਣ ਦੇ ਡਰ ਤੋਂ ਬਚਾਉਣ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋ। ਤਾਂ ਕਿ ਤੁਹਾਡੀ ਕਰਪਾ ਨਾਲ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਮੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਹੋਵੇ ਜੋ ਦ੍ਰੋਣ ਦੀ ਮੌਤ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣੇ।
ਅਰ੍ਜੁਨਸ੍ਯਾਪਿ ਵੈ ਭਾਰ੍ਯਾ ਭਵੇਦ੍ਯਾ ਵਰਵਰ੍ਣਿਨੀ। ਸ ਹਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿਦਾਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮੇ ਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਰੇऽਪ੍ਯਨੁਤ੍ਤਮਃ
ਅਰਜੁਨ ਲਈ ਇੱਕ ਸੋਹਣੀ ਰੰਗ ਵਾਲੀ ਔਰਤ ਵਿਆਹੀ ਜਾਵੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੇ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਦੀਆਂ ਗੁਣਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਬੇਮਿਸਾਲ ਹੈ।
ਤਤੋ ਦ੍ਰੋਣਸ੍ਤੁ ਮਾऽਜੈषੀਤ੍ਸਖਿਵਿਗ੍ਰਹਕਾਰਣਾਤ੍। ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯੋ ਨਾਸ੍ਤਿ ਤੁਲ੍ਯੋऽਸ੍ਯ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਕਸ਼੍ਚਿਦਗ੍ਰਣੀਃ
ਫਿਰ ਦ੍ਰੋਣ ਮੈਨੂੰ ਦੋਸਤੀ ਦੀ ਵਿਰੋਧਤਾ ਕਰਕੇ ਨਾ ਹਰਾ ਸਕੇ। ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਕੋਈ ਕਸ਼ਤਰੀ ਉਸ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਨਹੀਂ, ਕੋਈ ਆਗੂ ਨਹੀਂ।
ਭਾਰਤਾਚਾਰ੍ਯਮੁਖ੍ਯਸ੍ਯ ਭਾਰਦ੍ਵਾਜਸ੍ਯ ਧੀਮਤਃ। ਦ੍ਰੋਣਸ੍ਯ ਸ਼ਰਜਾਲਾਨਿ ਰਿਪੁਦੇਹਹਰਾਣਿ ਚ
ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਮੁੱਖ ਆਚਾਰਯ, ਭਾਰਦਵਾਜ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦ੍ਰੋਣ, ਜਿਸ ਦੀ ਬੁੱਧੀ ਤੇ ਧਨੁਸ਼-ਬਾਣਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਅਤੇ ਹਥਿਆਰ ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੇ ਹਨ।
षਡਰਤ੍ਨਿ ਧਨੁਸ਼੍ਚਾਸ੍ਯ ਖਡ੍ਗਮਪ੍ਰਤਿਮ ਤਥਾ। ਸ ਹਿ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਵੇषੇਣ ਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਰਂ ਵੇਗਮਸਂਸ਼ਯਮ੍
ਉਸ ਕੋਲ ਛੇ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲਾ ਧਨੁਸ਼ ਤੇ ਬੇਮਿਸਾਲ ਤਲਵਾਰ ਹੈ। ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਵਾਲੀ ਤਾਕਤ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਤਿਹਨ੍ਤਿ ਮਹੇष੍ਵਾਸੋ ਭਾਰਦ੍ਵਾਜੋ ਮਹਾਮਨਾਃ। ਕਾਰ੍ਤਵੀਰ੍ਯਸਮੋ ਹ੍ਯੇष ਖਟ੍ਵਾਙ੍ਗਪ੍ਰਤਿਮੋ ਰਣੇ
ਭਾਰਦਵਾਜ, ਵੱਡੀ ਸੋਚ ਵਾਲਾ ਤੇ ਮਹਾਨ ਧਨੁਧਾਰੀ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਕārtਵੀਰਯ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਅਤੇ ਖਟਵਾਂਗਾ ਵਾਂਗੂ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਹੈ।