ਭੀਮਸੇਨਸ੍ਤਦਾ ਰਾਜਨ੍ਨਰ੍ਜੁਨੇਨ ਨਿਵਾਰਿਤਃ। ਅਤृਪ੍ਤੋ ਯੁਦ੍ਧਧਰ੍ਮੇषੁ ਨ੍ਯਵਰ੍ਤਤ ਮਹਾਬਲਃ
ਮਹਾਰਾਜ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਭੀਮਸੇਨ ਨੂੰ ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਰੋਕ ਲਿਆ। ਜੰਗ ਦੇ ਰਸਤੇ ਵਿੱਚ ਅਤ੍ਰੁਪਤ ਹੋ ਕੇ, ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਭੀਮ ਵਾਪਸ ਮੁੜ ਗਿਆ।
ਤੇ ਯਜ੍ਞਸੇਨਂ ਦ੍ਰੁਪਦਂ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਰਣਮੂਰ੍ਧਨਿ। ਉਪਾਜਗ੍ਮੁਃ ਸਹਾਮਾਤ੍ਯਂ ਦ੍ਰੋਣਾਯ ਭਰਤਰ੍षਭ
ਉਹ ਲੋਕ ਯਜਨਸੇਨ ਦ੍ਰੁਪਦ ਨੂੰ ਜੰਗ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਫੜ ਕੇ, ਉਸ ਦੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਦ੍ਰੋਣ ਦੇ ਕੋਲ ਲੈ ਗਏ, ਭਾਰਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ।
ਭਗ੍ਨਦਰ੍ਪਂ ਹृਤਧਨਂ ਤਂ ਤਥਾ ਵਸ਼ਮਾਗਤਮ੍। ਸ ਵੈਰਂ ਮਨਸਾ ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਦ੍ਰੋਣੋ ਦ੍ਰੁਪਦਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਗਰੂਰ ਟੁੱਟ ਚੁੱਕਾ, ਧਨ-ਦੌਲਤ ਤੋਂ ਵੰਜਿਆ ਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਹੋਇਆ, ਦ੍ਰੋਣ ਨੇ ਵੈਰ ਨੂੰ ਮਨ ਵਿੱਚ ਸੋਚ ਕੇ ਦ੍ਰੁਪਦ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਵਿਮृਜ੍ਯ ਤਰਸਾ ਰਾष੍ਟ੍ਰਂ ਪੁਰਂ ਤੇ ਮृਦਿਤਂ ਮਯਾ। ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਜੀਵਨ੍ਰਿਪੁਵਸ਼ਂ ਸਖਿਪੂਰ੍ਵਂ ਕਿਮਿष੍ਯਤੇ
ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਰਾਜ ਤੇ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਹੁਣ, ਦੁਸ਼ਮਣ ਦੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਤੇਰੀ ਜਾਨ ਮਿਲੀ ਹੈ, ਪੁਰਾਣੇ ਮਿੱਤਰ, ਤੂੰ ਕੀ ਚਾਹੇਂਗਾ?
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਹਸ੍ਯੈਨਂ ਕਿਂਚਿਤ੍ਸ ਪੁਨਰਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਮਾ ਭੈਃ ਪ੍ਰਾਣਭਯਾਦ੍ਵੀਰ ਕ੍ਸ਼ਮਿਣੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾ ਵਯਮ੍
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਹੱਸਿਆ ਤੇ ਫਿਰ ਆਖਿਆ: 'ਜੀਵਨ ਦਾ ਡਰ ਨਾ ਕਰ, ਵੀਰ; ਅਸੀਂ ਮਾਫ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹਾਂ।'
ਆਸ਼੍ਰਮੇ ਕ੍ਰੀਡਿਤਂ ਯਤ੍ਤੁ ਤ੍ਵਯਾ ਬਾਲ੍ਯੇ ਮਯਾ ਸਹ। ਤੇਨ ਸਂਵਰ੍ਧਿਤਃ ਸ੍ਨੇਹਃ ਪ੍ਰੀਤਿਸ਼੍ਚ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਰ੍षਭ
ਅਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਬਚਪਨ ਵਿੱਚ ਜੋ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਖੇਡਿਆ, ਉਸ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਤੇ ਦੋਸਤੀ ਵਧੀ, ਰਾਜਕੁਲਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ।
ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯੇਯਂ ਤ੍ਵਯਾ ਸਖ੍ਯਂ ਪੁਨਰੇਵ ਜਨਾਧਿਪ। ਵਰਂ ਦਦਾਮਿ ਤੇ ਰਾਜਨ੍ਰਾਜ੍ਯਸ੍ਯਾਰ੍ਧਮਵਾਪ੍ਨੁਹਿ
ਮੈਂ ਫਿਰ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਦੋਸਤੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਵਰ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ, ਰਾਜਾ—ਰਾਜ ਦਾ ਅੱਧਾ ਹਿੱਸਾ ਲੈ ਲੈ।
ਅਰਾਜਾ ਕਿਲ ਨੋ ਰਾਜ੍ਞਃ ਸਖਾ ਭਵਿਤੁਮਰ੍ਹਤਿ। ਅਤਃ ਪ੍ਰਯਤਿਤਂ ਰਾਜ੍ਯੇ ਯਜ੍ਞਸੇਨ ਮਯਾ ਤਵ
ਬਿਨਾ ਰਾਜ ਦੇ, ਕੋਈ ਰਾਜਾ ਦਾ ਮਿੱਤਰ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ। ਇਸ ਲਈ, ਯਜਨਸੇਨ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਰਾਜ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ।
ਰਾਜਾਸਿ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਕੂਲੇ ਭਾਗੀਰਥ੍ਯਾਹਮੁਤ੍ਤਰੇ। ਸਖਾਯਂ ਮਾਂ ਵਿਜਾਨੀਹਿ ਪਾਞ੍ਚਾਲ ਯਦਿ ਮਨ੍ਯਸੇ
ਤੂੰ ਭਾਗੀਰਥੀ ਦੇ ਦੱਖਣੀ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਰਾਜਾ ਹੈਂ, ਤੇ ਮੈਂ ਉੱਤਰੀ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਹਾਂ। ਪਾਂਚਾਲ, ਜੇ ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣਾ ਦੋਸਤ ਮੰਨ ਲੈ।
ਅਨਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯਮਿਦਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਵਿਕ੍ਰਾਨ੍ਤੇषੁ ਮਹਾਤ੍ਮਸੁ। ਪ੍ਰੀਯੇ ਤ੍ਵਯਾऽਹਂ ਤ੍ਵਤ੍ਤਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰੀਤਿਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤੀਮ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੀ, ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚ ਇਹ ਕੋਈ ਅਜੀਬ ਗੱਲ ਨਹੀਂ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਪਸੰਦ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਤੇ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਸਦਾ ਦੀ ਦੋਸਤੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਃ ਸ ਤਂ ਦ੍ਰੋਣੋ ਮੋਕ੍ਸ਼ਯਾਮਾਸ ਭਾਰਤ। ਸਤ੍ਕृਤ੍ਯ ਚੈਨਂ ਪ੍ਰੀਤਾਤ੍ਮਾ ਰਾਜ੍ਯਾਰ੍ਧਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਪਾਦਯਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿਣ 'ਤੇ, ਦ੍ਰੋਣ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ। ਭਾਰਤ, ਉਸ ਨੂੰ ਆਦਰ ਦੇ ਕੇ ਤੇ ਖੁਸ਼ ਮਨ ਨਾਲ ਰਾਜ ਦਾ ਅੱਧਾ ਹਿੱਸਾ ਦਿੱਤਾ।
ਮਾਕਨ੍ਦੀਮਥ ਗਙ੍ਗਾਯਾਸ੍ਤੀਰੇ ਜਨਪਦਾਯੁਤਾਮ੍। ਸੋऽਧ੍ਯਾਵਸਦ੍ਦੀਨਮਨਾਃ ਕਾਮ੍ਪਿਲ੍ਯਂ ਚ ਪੁਰੋਤ੍ਤਮਮ੍
ਫਿਰ ਮਾਕੰਡੀ ਵਿਚ ਗੰਗਾ ਦੇ ਕੰਢੇ, ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਪਿੰਡਾਂ ਵਿਚ, ਉਹ ਦੁਖੀ ਮਨ ਨਾਲ ਵੱਸਣ ਲੱਗਾ, ਤੇ ਕਾਂਪਿਲੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿਚ ਵੀ।
ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂਸ਼੍ਚਾਪਿ ਪਞ੍ਚਾਲਾਨ੍ਯਾਵਚ੍ਚਰ੍ਮਣ੍ਵਤੀ ਨਦੀ। ਦ੍ਰੋਣੇਨ ਚੈਵਂ ਦ੍ਰੁਪਦਃ ਪਰਿਭੂਯਾਥ ਪਾਲਿਤਃ
ਦੱਖਣੀ ਪਾਂਚਾਲ, ਚਰਮਣਵਤੀ ਨਦੀ ਤੱਕ, ਦ੍ਰੋਣ ਨੇ ਦ੍ਰੁਪਦ ਨੂੰ ਹੇਠਾਂ ਕਰਕੇ ਆਪਣੇ ਅਧੀਨ ਕਰ ਲਿਆ ਤੇ ਰੱਖਿਆ।
ਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਰੇਣ ਚ ਬਲੇਨਾਸ੍ਯ ਨਾਪਸ਼੍ਯਤ੍ਸ ਪਰਾਜਯਮ੍। ਹੀਨਂ ਵਿਦਿਤ੍ਵਾ ਚਾਤ੍ਮਾਨਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮੇਣ ਸ ਬਲੇਨਤੁ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਕਸ਼ਤਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਕਦੇ ਹਾਰ ਨਹੀਂ ਵੇਖੀ। ਪਰ, ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸ਼ਕਤੀ ਵਿਚ ਕਮਜ਼ੋਰ ਜਾਣਿਆ,
ਪੁਤ੍ਰਜਨ੍ਮ ਪਰੀਪ੍ਸਨ੍ਵੈ ਪृਥਿਵੀਮਨ੍ਵਸਂਚਰਤ੍। ਅਹਿਚ੍ਛਤ੍ਰਂ ਚ ਵਿषਯਂ ਦ੍ਰੋਣਃ ਸਮਭਿਪਦ੍ਯਤ
ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਪੈਦਾ ਹੋਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਫਿਰਦਾ ਰਿਹਾ। ਦ੍ਰੋਣ ਨੇ ਅਹਿਚੱਤਰ ਦੇ ਇਲਾਕੇ ਵੱਲ ਰੁਖ ਕੀਤਾ।
ਏਵਂ ਰਾਜਨ੍ਨਹਿਚ੍ਛਤ੍ਰਾ ਪੁਰੀਜਨਪਦਾਯੁਤਾ। ਯੁਧਿ ਨਿਰ੍ਜਿਤ੍ਯ ਪਾਰ੍ਥੇਨ ਦ੍ਰੋਣਾਯ ਪ੍ਰਤਿਪਾਦਿਤਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਜਾ, ਅਹਿਚੱਤਰ ਦੀ ਭਰੀ ਹੋਈ ਸ਼ਹਿਰ, ਪਾਰਥ ਨੇ ਲੜਾਈ ਵਿਚ ਜਿੱਤ ਕੇ ਦ੍ਰੋਣ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤੀ।
ਦ੍ਰੋਣੇਨ ਵੈਰਂ ਦ੍ਰੁਪਦੋ ਨ ਸੁष੍ਵਾਪ ਸ੍ਮਰਂਸ੍ਤਦਾ। ਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਰੇਣ ਵੈ ਬਲੇਨਾਸ੍ਯ ਨਾऽਸ਼ਸ਼ਂਸੇ ਪਰਾਜਯਮ੍
ਦ੍ਰੁਪਦ ਦ੍ਰੋਣ ਨਾਲ ਵੈਰ ਯਾਦ ਕਰਕੇ ਚੰਗੀ ਨੀਂਦ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦਾ ਸੀ। ਆਪਣੇ ਕਸ਼ਤਰੀ ਬਲ ਨਾਲ, ਉਹ ਜਿੱਤ ਦੀ ਆਸ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ ਸੀ।
ਹੀਨਂ ਵਿਦਿਤ੍ਵਾ ਚਾਤ੍ਮਾਨਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮੇਣਾਪਿ ਬਲੇਨ ਚ। ਦ੍ਰੁਪਦੋऽਮਰ੍षਣਾਦ੍ਰਾਜਾ ਕਰ੍ਮਸਿਦ੍ਧਾਨ੍ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਨ੍
ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਬਲ ਵਿਚ ਕਮਜ਼ੋਰ ਜਾਣ ਕੇ, ਦ੍ਰੁਪਦ, ਜੋ ਸਹਿ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ ਸੀ, ਕੰਮਯੋਗ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਲੱਭਣ ਲੱਗਾ।
ਅਨ੍ਵਿਚ੍ਛਨ੍ਪਰਿਚਕ੍ਰਾਮ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਵਸਥਾਨ੍ਬਹੂਨ੍। ਨਾਸ੍ਤਿ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਮਮਾਪਤ੍ਯਂ ਧਿਗ੍ਬਨ੍ਧੂਨਿਤਿ ਚ ਬ੍ਰੁਵਨ੍
ਲੱਭਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਕਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਘਰਾਂ ਵਿਚ ਗਿਆ। 'ਮੇਰੇ ਲਈ ਕੋਈ ਵਧੀਆ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ, ਮੇਰੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ 'ਤੇ ਲਾਨਤ ਹੈ,' ਉਹ ਕਹਿੰਦਾ ਸੀ।
ਨਿਸ਼੍ਵਾਸਪਰਮੋ ਹ੍ਯਾਸੀਦ੍ਦ੍ਰੋਣਂ ਪ੍ਰਤਿਚਿਕੀਰ੍षਯਾ। ਨ ਸਨ੍ਤਿ ਮਮ ਮਿਤ੍ਰਾਣਿ ਲੋਕੇऽਸ੍ਮਿਨ੍ਨਾਸ੍ਤਿ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍
ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਹ ਭਰਦਾ ਸੀ, ਦ੍ਰੋਣ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਕੁਝ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ। 'ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਮੇਰੇ ਕੋਈ ਦੋਸਤ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਕੋਈ ਵੀਰਤਾ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ ਹੈ,' ਉਹ ਸੋਚਦਾ ਸੀ।
ਪੁਤ੍ਰਜਨ੍ਮ ਪਰੀਪ੍ਸਨ੍ਵੈ ਪृਥਿਵੀਮਨ੍ਵਯਾਦਿਮਾਮ੍। ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਾਵਿਨਯਾਦ੍ਦ੍ਰੋਣਸ੍ਯਾਸ੍ਤ੍ਰਬਲੇਨ ਚ
ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਪੈਦਾ ਹੋਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਫਿਰਦਾ ਰਿਹਾ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਲੱਭਦਾ ਜੋ ਦ੍ਰੋਣ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ, ਗਿਆਨ ਤੇ ਸੰਜਮ ਨਾਲ ਅਸਤਰਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਰੱਖਦੇ ਹਨ।
ਕਰ੍ਤੁਂ ਪ੍ਰਯਤਮਾਨੋ ਵੈ ਨ ਸ਼ਸ਼ਾਕ ਪਰਾਜਯਮ੍। ਅਭਿਤਃ ਸੋऽਥ ਕਲ੍ਮਾषੀਂ ਗਙ੍ਗਾਤੀਰੇ ਪਰਿਭ੍ਰਮਨ੍
ਇਹ ਕੰਮ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਜਿੱਤ ਨਹੀਂ ਹਾਸਲ ਕਰ ਸਕਿਆ। ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਘੁੰਮਦਾ, ਉਹ ਗੰਗਾ ਦੇ ਕਾਲੇ ਕੰਢੇ 'ਤੇ ਆ ਗਿਆ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਵਸਥਂ ਪੁਣ੍ਯਮਾਸਸਾਦ ਮਹੀਪਤਿਃ। ਤਤ੍ਰ ਨਾਸ੍ਨਾਤਕਃ ਕਸ਼੍ਚਿਨ੍ਨ ਚਾਸੀਦਵ੍ਰਤੋ ਦ੍ਵਿਜਃ
ਰਾਜਾ ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ 'ਤੇ ਆਇਆ। ਉੱਥੇ ਕੋਈ ਵੀ ਅਧਿਆਪਨ ਪੂਰਾ ਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਜਾਂ ਬਿਨਾ ਵ੍ਰਤ ਵਾਲਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਤਥੈਵ ਤੌ ਮਹਾਭਾਗੌ ਸੋऽਪਸ਼੍ਯਚ੍ਛਂਸਿਤਵ੍ਰਤੌ। ਯਾਜੋਪਯਾਜੌ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰ੍षੀ ਭ੍ਰਾਤਰੌ ਪृषਤਾਤ੍ਮਜਃ
ਉਥੇ, ਉਸ ਨੇ ਦੋ ਮਹਾਨ ਭਰਾ, ਯਾਜ ਤੇ ਉਪਯਾਜ, ਜੋ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਵਚਨ ਨਿਭਾਉਣ ਵਾਲੇ ਸਨ, ਵੇਖੇ।
ਸਂਹਿਤਾਧ੍ਯਯਨੇ ਯੁਕ੍ਤੌ ਗੋਤ੍ਰਤਸ਼੍ਚਾਪਿ ਕਾਸ਼੍ਯਪੌ। ਅਰਣ੍ਯੇ ਯੁਕ੍ਤਰੂਪੌ ਤੌ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਵृषਿਸਤ੍ਤਮੌ
ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਸੰਹਿਤਾ ਪੜ੍ਹ ਰਹੇ ਸਨ, ਤੇ ਕਸ਼ਯਪ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਸਨ। ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਧਰਮ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਢੰਗ ਨਾਲ ਰਹਿ ਰਹੇ ਸਨ।
ਸ ਉਪਾਮਨ੍ਤ੍ਰਯਾਮਾਸ ਸਰ੍ਵਕਾਮੈਰਤਨ੍ਦ੍ਰਿਤਃ। ਬੁਦ੍ਧ੍ਵਾ ਤਯੋਰ੍ਬਲਂ ਬੁਦ੍ਧਿਂ ਕਨੀਯਾਂਸਮੁਪਹ੍ਵਰੇ
ਉਹ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰਨ ਲਈ ਬਿਨਾ ਥਕਾਵੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਗਿਆ। ਆਸ਼ਰਮ ਵਿਚ, ਉਸ ਨੇ ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਸਮਝ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਛੋਟੇ ਭਰਾ ਨੂੰ, ਜਾਣ ਲਿਆ।
ਪ੍ਰਪੇਦੇ ਛਨ੍ਦਯਨ੍ਕਾਮੈਰੁਪਯਾਜਂ ਧृਤਵ੍ਰਤਮ੍। ਗੁਰੁਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਣੇ ਯੁਕ੍ਤਃ ਪ੍ਰਿਯਕृਤ੍ਸਰ੍ਵਕਾਮਦਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਉਪਯਾਜਾ ਦੇ ਕੋਲ ਗਿਆ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਵਚਨਾਂ 'ਤੇ ਕਾਇਮ ਸੀ, ਆਪਣੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰਨ ਲਈ ਯਜਨਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ, ਸਭ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਦਾ ਅਤੇ ਹਰ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਪਾਦ੍ਯੇਨਾਸਨਦਾਨੇਨ ਤਥਾऽਰ੍ਘ੍ਯੇਣ ਫਲੈਸ਼੍ਚ ਤਮ੍। ਅਰ੍ਹਯਿਤ੍ਵਾ ਯਥਾਨ੍ਯਾਯਮੁਪਯਾਜੋऽਬ੍ਰਵੀਤ੍ਤਤਃ
ਉਸ ਨੂੰ ਪੈਰ ਧੋਣ ਲਈ ਪਾਣੀ, ਬੈਠਣ ਲਈ ਆਸਨ, ਅਰਘ ਅਤੇ ਫਲ ਦੇ ਕੇ, ਯਥਾ ਯੋਗ ਆਦਰ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ ਉਪਯਾਜਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।
ਯੇਨ ਕਾਰ੍ਯਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਤ੍ਵਮਸ੍ਮਾਨਭਿਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ਸੇ। ਕृਤਸ਼੍ਚਾਯਂ ਸਮੁਦ੍ਯੋਗਸ੍ਤਦ੍ਬ੍ਰਵੀਤੁ ਭਵਾਨਿਤਿ
ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਕਿਸ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕੰਮ ਲਈ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ? ਤੇ ਇਸ ਲਈ ਤੂੰ ਇਹ ਉੱਦਮ ਕਿਉਂ ਕੀਤਾ? ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਦੱਸ।
ਸ ਬੁਦ੍ਧ੍ਵਾ ਪ੍ਰੀਤਿਸਂਯੁਕ੍ਤਮृषੀਣਾਮੁਤ੍ਤਮਂ ਤਦਾ। ਉਵਾਚ ਛਨ੍ਦਯਨ੍ਕਾਮੈਰ੍ਦ੍ਰੁਪਦਃ ਸ ਤਪਸ੍ਵਿਨਮ੍
ਉੱਚ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨੂੰ ਸਮਝ ਕੇ, ਦ੍ਰੁਪਦ ਨੇ ਤਪਸਵੀ ਨੂੰ, ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਦੱਸਣ ਲਈ, ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।