ਦ੍ਰਵਨ੍ਤਿਸ੍ਮ ਨਦਨ੍ਤਿਸ੍ਮ ਕ੍ਰੋਸ਼ਨ੍ਤਃ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨ੍ਪ੍ਰਤਿ। ਪਾਡਵਾਸ੍ਤੁ ਸ੍ਵਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਆਰ੍ਤਾਨਾਂ ਰੋਮਹਰ੍षਣਮ੍
ਉਹ ਦੌੜਦੇ, ਚੀਕਦੇ ਤੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਵਿਰੁੱਧ ਪੁਕਾਰਦੇ ਜਾ ਰਹੇ ਸਨ; ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੇ ਦੁਖੀ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰੋਮ ਖੜੇ ਹੋ ਗਏ।
ਅਭਿਵਾਦ੍ਯ ਤਤੋ ਦ੍ਰੋਣਂ ਰਥਾਨਾਰੁਰੁਹੁਸ੍ਤਦਾ। ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਂ ਨਿਵਾਰ੍ਯਾਸ਼ੁ ਮਾ ਯੁਧ੍ਯਸ੍ਵੇਤਿ ਪਾਣ੍ਡਵਮ੍
ਫਿਰ, ਦ੍ਰੋਣ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰ ਕੇ, ਉਹ ਰਥਾਂ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਏ ਤੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੂੰ ਰੋਕਦੇ ਹੋਏ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਕਿਹਾ, 'ਪਾਂਡਵ, ਜੰਗ ਨਾ ਕਰ।'
ਮਾਦ੍ਰੇਯੌ ਚਕ੍ਰਰਕ੍ਸ਼ੌ ਤੁ ਫਾਲ੍ਗੁਨਸ਼੍ਚ ਤਦਾऽਕਰੋਤ੍। ਸੇਨਾਗ੍ਰਗੋ ਭੀਮਸੇਨਸ੍ਤਦਾਭੂਦ੍ਗਦਯਾ ਸਹ
ਮਾਦਰੀ ਦੇ ਪੁੱਤ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਖੜੇ ਹੋਏ, ਤੇ ਫਾਲਗੁਨ ਨੇ ਵੀ ਐਸਾ ਕੀਤਾ; ਭੀਮਸੇਨ, ਫੌਜ ਦਾ ਅਗਵਾ, ਗਦਾ ਲੈ ਕੇ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤਦਾ ਸ਼ਤ੍ਰੁਸ੍ਵਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਭ੍ਰਾਤृਭਿਃ ਸਹਿਤੋऽਨਘਃ। ਆਯਾਜ੍ਜਵੇਨ ਕੌਨ੍ਤੇਯੋ ਰਥੇਨਾਨਾਦਯਨ੍ਦਿਸ਼ਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣ ਕੇ, ਨਿਸ਼ਪਾਪ ਕੌਂਤੇਯ ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਨਾਲ ਰਥ ਵਿਚ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਗੂੰਜਦਾ ਹੋਇਆ ਵਧਿਆ।
ਪਞ੍ਚਾਲਾਨਾਂ ਤਤਃ ਸੇਨਾਮੁਦ੍ਧੂਤਾਰ੍ਣਵਨਿਃਸ੍ਵਨਾਮ੍। ਭੀਮਸੇਨੋ ਮਹਾਬਾਹੁਰ੍ਦਣ੍ਡਪਾਣਿਰਿਵਾਨ੍ਤਕਃ
ਫਿਰ, ਪਾਂਚਾਲਾਂ ਦੀ ਫੌਜ, ਜੋ ਤੂਫਾਨੀ ਸਮੁੰਦਰ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜ ਰਹੀ ਸੀ, ਉਸ ਵਿੱਚ ਮਹਾਬਲੀ ਭੀਮਸੇਨ, ਡੰਡਾ ਲੈ ਕੇ ਮੌਤ ਵਾਂਗ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ।
ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ ਮਹਾਸੇਨਾਂ ਮਕਰਃ ਸਾਗਰਂ ਯਥਾ। `ਚਤੁਰਙ੍ਗਬਲਾਕੀਰ੍ਣੇ ਤਤਸ੍ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਰਣੋਤ੍ਸਵੇ
ਉਹ ਚਾਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਭਰੀ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਵਿੱਚ, ਜਿਵੇਂ ਮਕਰ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜੰਗ ਦੇ ਮੇਲੇ ਵਿਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਗਿਆ।
ਸ੍ਵਯਮਭ੍ਯਦ੍ਰਵਦ੍ਭੀਮੋ ਨਾਗਾਨੀਕਂ ਗਦਾਧਰਃ
ਭੀਮ ਖੁਦ, ਗਦਾ ਲੈ ਕੇ, ਹਾਥੀਆਂ ਦੀ ਟੋਲੀ ਵੱਲ ਦੌੜ ਪਿਆ।
ਸ ਯੁਦ੍ਧਕੁਸ਼ਲਃ ਪਾਰ੍ਥੋ ਬਾਹੁਵੀਰ੍ਯੇਣ ਚਾਤੁਲਃ। ਅਹਨਤ੍ਕੁਞ੍ਜਰਾਨੀਕਂ ਗਦਯਾ ਕਾਲਰੂਪਧृਕ੍
ਉਹ ਯੁੱਧ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਤੇ ਬਾਹਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਤਿੱਖਾ ਪਾਰਥ, ਕਾਲ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਗਦਾ ਨਾਲ ਹਾਥੀਆਂ ਦੀ ਟੋਲੀ ਉੱਤੇ ਵੱਜਿਆ।
ਤੇ ਗਜਾ ਗਿਰਿਸਙ੍ਕਾਸ਼ਾਃ ਕ੍ਸ਼ਰਨ੍ਤੋ ਰੁਧਿਰਂ ਬਹੁ। ਭੀਮਸੇਨਸ੍ਯ ਗਦਯਾ ਭਿਨ੍ਨਮਸ੍ਤਕਪਿਣ੍ਡਕਾਃ
ਉਹ ਹਾਥੀ, ਜੋ ਪਹਾੜਾਂ ਵਾਂਗ ਸਨ, ਭੀਮਸੇਨ ਦੀ ਗਦਾ ਨਾਲ ਸਿਰ ਫਟੇ ਹੋਏ, ਬਹੁਤ ਖੂਨ ਵਗਾ ਰਹੇ ਸਨ।
ਪਤਨ੍ਤਿ ਦ੍ਵਿਰਦਾ ਭੂਮੌ ਵਜ੍ਰਘਾਤਾਦਿਵਾਚਲਾਃ। ਗਜਾਨਸ਼੍ਵਾਨ੍ਰਥਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਪਾਤਯਾਮਾਸ ਪਾਣ੍ਡਵਃ
ਹਾਥੀ, ਜਿਵੇਂ ਵਜਰ ਦੀ ਚੋਟ ਨਾਲ ਪਹਾੜ ਡਿੱਗਦੇ ਹਨ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਏ; ਪਾਂਡਵ ਨੇ ਹਾਥੀ, ਘੋੜੇ ਤੇ ਰਥ ਵੀ ਡਿੱਗਾ ਦਿੱਤੇ।
ਪਦਾਤੀਂਸ਼੍ਚ ਰਥਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਨ੍ਯਵਧੀਦਰ੍ਜੁਨਾਗ੍ਰਜਃ। ਗੋਪਾਲ ਇਵ ਦਣ੍ਡੇਨ ਯਥਾ ਪਸ਼ੁਗਣਾਨ੍ਵਨੇ
ਅਰਜੁਨ ਦੇ ਵੱਡੇ ਭਰਾ ਨੇ ਪੈਦਲ ਸੈਨਿਕਾਂ ਤੇ ਰਥ ਸਵਾਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਗੋਆਲਾ ਡੰਡੇ ਨਾਲ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਪਸ਼ੂਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ।
ਚਾਲਯਨ੍ਰਥਨਾਗਾਂਸ਼੍ਚ ਸਂਚਚਾਲ ਵृਕੋਦਰਃ। ਭਾਰਦ੍ਵਾਜਪ੍ਰਿਯਂ ਕਰ੍ਤੁਮੁਦ੍ਯਤਃ ਫਾਲ੍ਗੁਨਸ੍ਤਦਾ
ਵ੍ਰਿਕੋਦਰ ਨੇ ਰਥ ਤੇ ਹਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਹਿਲਾ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਫਾਲਗੁਨ, ਭਾਰਦਵਾਜ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ ਲਈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਾਂਗ ਹੀ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।
ਪਾਰ੍षਤਂ ਸ਼ਰਜਾਲੇਨ ਕ੍ਸ਼ਿਪਨ੍ਨਾਗਾਤ੍ਸ ਪਾਣ੍ਡਵਃ। ਹਯੌਘਾਂਸ਼੍ਚ ਰਥੌਘਾਂਸ਼੍ਚ ਗਜੌਘਾਂਸ਼੍ਚ ਸਮਨ੍ਤਤਃ
ਪਾਂਡਵ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਪਾਰਸ਼ਤ ਉੱਤੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਬਰਸਾਤ ਕਰਕੇ, ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਘੋੜਿਆਂ, ਰਥਾਂ ਤੇ ਹਾਥੀਆਂ ਦੇ ਦਲਾਂ ਨੂੰ ਢੇਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਪਾਤਯਨ੍ਸਮਰੇ ਰਾਜਨ੍ਯੁਗਾਨ੍ਤਾਗ੍ਰਿਰਿਵ ਜ੍ਵਲਨ੍। ਤਤਸ੍ਤੇ ਹਨ੍ਯਮਾਨਾ ਵੈ ਪਞ੍ਚਾਲਾਃ ਸृਞ੍ਜਯਾਸ੍ਤਥਾ
ਉਹ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਗਿਰਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਯੁਗ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਅੱਗ ਭੜਕਦੀ ਹੋਵੇ; ਫਿਰ ਪਾਂਚਾਲ ਤੇ ਸ੍ਰੰਜਯਾ ਵੀ ਮਾਰੇ ਗਏ।
ਸ਼ਰੈਰ੍ਨਾਨਾਵਿਧੈਸ੍ਤੂਰ੍ਣਂ ਪਾਰ੍ਥਂ ਸਂਛਾਦ੍ਯ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ। ਸਿਂਹਨਾਦਂ ਮੁਖੈਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਸਮਯੁਧ੍ਵਨ੍ਤ ਪਾਣ੍ਡਵਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਪਾਰਥ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਢੱਕ ਲਿਆ, ਤੇ ਸਿੰਘਾਂ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜਦੇ ਹੋਏ ਪਾਂਡਵ ਨਾਲ ਲੜਾਈ ਕਰਨ ਲੱਗੇ।
ਤਦ੍ਯੁਦ੍ਧਮਭਵਦ੍ਧੋਰਂ ਸਮੁਹਾਦ੍ਭੁਤਦਰ੍ਸ਼ਨਮ੍। ਸਿਂਹਨਾਦਸ੍ਵਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਨਾਮृष੍ਯਤ੍ਪਾਕਸ਼ਾਸਨਿਃ
ਉਹ ਜੰਗ ਬਹੁਤ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਅਜੋਬਾ ਦਿਸਣ ਵਾਲੀ ਹੋ ਗਈ; ਸਿੰਘਾਂ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣ ਕੇ ਪਾਂਡਵ ਪੁੱਤਰ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਹਿ ਨਹੀਂ ਸਕਿਆ।
ਤਤਃ ਕਿਰੀਟੀ ਸਹਸਾ ਪਞ੍ਚਾਲਾਨ੍ਸਮਰੇऽਦ੍ਰਵਤ੍। ਛਾਦਯਨ੍ਨਿषੁਜਾਲੇਨ ਮਹਤਾ ਮੋਹਯਨ੍ਨਿਵ
ਫਿਰ ਮੋਹਰ ਵਾਲਾ ਉਹ ਯੋਧਾ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਪਾਂਚਾਲਾਂ ਵੱਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਧਿਆ, ਵੱਡੀ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਬਰਸਾਤ ਕਰਕੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮੰਨ-ਮੱਤ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ ਢੱਕ ਲਿਆ।
ਸ਼ੀਘ੍ਰਮਭ੍ਯਸ੍ਯਤੋ ਬਾਣਾਨ੍ਸਂਦਧਾਨਸ੍ਯ ਚਾਨਿਸ਼ਮ੍। ਨਾਨ੍ਤਰਂ ਦਦृਸ਼ੇ ਕਿਂਚਿਤ੍ਕੌਨ੍ਤੇਯਸ੍ਯ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨਃ
ਜਦ ਉਹ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਤੀਰ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ ਬਿਨਾ ਰੁਕਾਵਟ ਦੇ ਛੱਡ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਕੁੰਤੀ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਕੋਈ ਝਲਕ ਵੀ ਨਹੀਂ ਦਿਸਦੀ ਸੀ।
ਨ ਦਿਸ਼ੋ ਨਾਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਂ ਚ ਤਦਾ ਨੈਵ ਚ ਮੇਦਿਨੀ। ਅਦृਸ਼੍ਯਤ ਮਹਾਰਾਜ ਤਤ੍ਰ ਕਿਂਚਿਨ੍ਨ ਸਙ੍ਗਰੇ
ਉਸ ਸਮੇਂ ਨਾ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ, ਨਾ ਆਕਾਸ਼, ਨਾ ਧਰਤੀ ਹੀ ਦਿਸ ਰਹੀ ਸੀ; ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ, ਉਸ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਵੀ ਨਜ਼ਰ ਨਹੀਂ ਆ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਪਾਞ੍ਚਾਲਾਨਾਂ ਕੁਰੂਣਾਂ ਚ ਸਾਧੁਸਾਧ੍ਵਿਤਿ ਨਿਸ੍ਵਨਃ। ਤਤ੍ਰ ਤੂਰ੍ਯਨਿਨਾਦਸ਼੍ਚ ਸ਼ਙ੍ਖਾਨਾਂ ਚ ਮਹਾਸ੍ਵਨਃ
ਪਾਂਚਾਲ ਤੇ ਕੁਰੁ ਦਲਾਂ ਵੱਲੋਂ 'ਵਧੀਆ! ਵਧੀਆ!' ਦੀਆਂ ਉੱਚੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ, ਤੁਰੀਆਂ ਦੀ ਧੁਨ ਤੇ ਸ਼ੰਖਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਗੂੰਜ ਉਠੀ।
ਸਿਂਹਨਾਦਸ਼੍ਚ ਸਂਜਜ੍ਞੇ ਸਾਧੁਸ਼ਬ੍ਦੇਨ ਮਿਸ਼੍ਰਿਤਃ। ਤਤਃ ਪਾਞ੍ਚਾਲਰਾਜਸ੍ਤੁ ਤਥਾ ਸਤ੍ਯਜਿਤਾ ਸਹ
ਸਿੰਘਾਂ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸਤਿਕਾਰ ਦੀਆਂ ਉੱਚੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਉਠੀ; ਫਿਰ ਪਾਂਚਾਲਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਸਤਯਜਿਤ ਦੇ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ।
ਤ੍ਵਰਮਾਣੋऽਭਿਦੁਦ੍ਰਾਵ ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਸ਼ਮ੍ਬਰੋ ਯਥਾ। ਮਹਤਾ ਸ਼ਰਵਰ੍षੇਣ ਪਾਰ੍ਥਃ ਪਾਞ੍ਚਾਲਮਾਵृਣੋਤ੍
ਜਿਵੇਂ ਸ਼ੰਬਰ ਨੇ ਮਹਾਨ ਇੰਦਰ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਾਰਥ ਨੇ ਪਾਂਚਾਲ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਬਰਸਾਤ ਨਾਲ ਢੱਕ ਲਿਆ।
ਤਤੋ ਹਲਹਲਾਸ਼ਬ੍ਦ ਆਸੀਤ੍ਪਾਞ੍ਚਾਲਕੇ ਬਲੇ। ਜਿਵृਕ੍ਸ਼ਤਿ ਮਹਾਸਿਂਹੇ ਗਜਾਨਾਮਿਵ ਯੂਥਪਮ੍
ਫਿਰ ਪਾਂਚਾਲਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਵਿੱਚ ਹਲਚਲ ਤੇ ਉੱਚੀ ਗੂੰਜ ਉਠੀ, ਜਿਵੇਂ ਵੱਡੇ ਸਿੰਘਾਂ ਦੀ ਗੂੰਜ ਹੋਵੇ, ਜਦ ਹਾਥੀਆਂ ਦੇ ਮੁਖੀ ਨੂੰ ਜਖਮੀ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪਾਰ੍ਥਂ ਤਦਾਯਾਨ੍ਤਂ ਸਤ੍ਯਜਿਤ੍ਸਤ੍ਯਵਿਕ੍ਰਮਃ। ਪਾਞ੍ਚਾਲਂ ਵੈ ਪਰਿਪ੍ਰੇਪ੍ਸੁਰ੍ਧਨਞ੍ਜਯਮਦੁਦ੍ਰੁਵਤ੍
ਜਦ ਪਾਰਥ ਨੂੰ ਆਉਂਦਾ ਵੇਖਿਆ, ਤਦ ਸਤਯਜਿਤ, ਜੋ ਸੱਚੇ ਸ਼ੌਰ ਵਿਚ ਟਿਕਾ ਸੀ, ਪਾਂਚਾਲ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਧਨੰਜਯ ਵੱਲ ਦੌੜਿਆ।
ਤਤਸ੍ਤ੍ਵਰ੍ਜੁਨਪਾਞ੍ਚਾਲੌ ਯੁਦ੍ਧਾਯ ਸਮੁਪਾਗਤੌ। ਵ੍ਯਕ੍ਸ਼ੋਭਯੇਤਾਂ ਤੌ ਸੈਨ੍ਯਮਿਨ੍ਦ੍ਰਵੈਰੋਚਨਾਵਿਵ
ਫਿਰ ਅਰਜੁਨ ਤੇ ਪਾਂਚਾਲਾਂ ਦੇ ਸਤਯਜਿਤ ਜੰਗ ਲਈ ਆਮਨੇ-ਸਾਮਨੇ ਆਏ, ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਫੌਜਾਂ ਨੂੰ ਇੰਦਰ ਤੇ ਵਿਰੋਚਨ ਵਾਂਗ ਹਿਲਾ ਦਿੱਤਾ।
ਤਤਃ ਸਤ੍ਯਜਿਤਂ ਪਾਰ੍ਥੋ ਦਸ਼ਭਿਰ੍ਮਰ੍ਮਭੇਦਿਭਿਃ। ਵਿਵ੍ਯਾਧ ਬਵਲਦ੍ਗਾਢਂ ਤਦਦ੍ਭੁਤਮਿਵਾਭਵਤ੍
ਫਿਰ ਪਾਰਥ ਨੇ ਸਤਯਜਿਤ ਨੂੰ ਦਸ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ, ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਨੂੰ ਚੀਰ ਗਏ, ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਵੱਜਿਆ; ਇਹ ਕਾਰਨਾਮਾ ਅਜੋਬਾ ਜਿਹਾ ਲੱਗਾ।
ਤਤਃ ਸ਼ਰਸ਼ਤੈਃ ਪਾਰ੍ਥਂ ਪਾਞ੍ਚਾਲਃ ਸ਼ੀਘ੍ਰਮਾਰ੍ਦਯਤ੍। ਪਾਰ੍ਥਸ੍ਤੁ ਸ਼ਰਵਰ੍षੇਣ ਚ੍ਛਾਦ੍ਯਮਾਨੋ ਮਹਾਰਥਃ
ਫਿਰ ਪਾਂਚਾਲ ਨੇ ਪਾਰਥ ਨੂੰ ਸੈਂਕੜੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਜਖਮੀ ਕੀਤਾ; ਤੇ ਪਾਰਥ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਰਥੀ ਸੀ, ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਬਰਸਾਤ ਨਾਲ ਢੱਕ ਗਿਆ।
ਵੇਗਂ ਚਕ੍ਰੇ ਮਹਾਵੇਗੋ ਧਨੁਰ੍ਜ੍ਯਾਮਵਮृਜ੍ਯ ਚ। ਤਤਃ ਸਤ੍ਯਜਿਤਸ਼੍ਚਾਪਂ ਛਿਤ੍ਵਾ ਰਾਜਾਨਮਭ੍ਯਯਾਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਇਕੱਠੀ ਕਰਕੇ, ਵੱਡੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਧਨੁਸ਼ ਦੀ ਤੰਦ ਚੜ੍ਹਾਈ; ਫਿਰ ਸਤਯਜਿਤ ਦਾ ਧਨੁਸ਼ ਕੱਟ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਵੱਲ ਵਧਿਆ।
ਅਥਾਨ੍ਯਦ੍ਧਨੁਰਾਦਾਯ ਸਤ੍ਯਜਿਦ੍ਵੇਗਵਤ੍ਤਰਮ੍। ਸਾਸ਼੍ਵਂ ਸਸੂਤਂ ਸਰਥਂ ਪਾਰ੍ਥਂ ਵਿਵ੍ਯਾਧ ਸਤ੍ਵਰਃ
ਫਿਰ ਸਤਯਜਿਤ ਨੇ ਹੋਰ ਵਧੀਆ ਤੇ ਤਾਕਤਵਰ ਧਨੁਸ਼ ਚੁੱਕਿਆ, ਤੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਪਾਰਥ, ਉਸ ਦੇ ਘੋੜਿਆਂ, ਰਥ, ਤੇ ਸੂਤ ਨੂੰ ਵੱਜਿਆ।
ਸ ਤਂ ਨ ਮਮृषੇ ਪਾਰ੍ਥਃ ਪਾਞ੍ਚਾਲੇਨਾਰ੍ਦਿਤੋ ਯੁਧਿ। ਤਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਵਿਨਾਸ਼ਾਰ੍ਥਂ ਸਤ੍ਵਰਂ ਵ੍ਯਸृਜਚ੍ਛਰਾਨ੍
ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਪਾਂਚਾਲ ਵੱਲੋਂ ਜਖਮੀ ਹੋ ਕੇ, ਪਾਰਥ ਇਹ ਸਹਿ ਨਹੀਂ ਸਕਿਆ; ਫਿਰ ਉਸ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਲਈ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਤੀਰ ਛੱਡੇ।