ਦ੍ਰੁਪਦਃ ਕੌਰਵਾਨ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪ੍ਰਾਧਾਵਤ ਸਮਨ੍ਤਤਃ। ਸ਼ਰਜਾਲੇਨ ਮਹਤਾ ਮੋਹਯਨ੍ਕੌਰਵੀਂ ਚਮੂਮ੍
ਦ੍ਰੁਪਦ ਨੇ ਕੌਰਵਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਦੌੜ ਪਿਆ, ਅਤੇ ਵੱਡੀ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਨਾਲ ਕੌਰਵਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਹੈਰਾਨ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਤਮੁਦ੍ਯਤਂ ਰਥੇਨੈਕਮਾਸ਼ੁਕਾਰਿਣਮਾਹਵੇ। ਅਨੇਕਮਿਵ ਸਨ੍ਤ੍ਰਾਸਾਨ੍ਮੇਨਿਰੇ ਤਤ੍ਰ ਕੌਰਵਾਃ
ਉਸ ਨੂੰ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਇੱਕਲਾ ਤੇਜ਼ ਰਥ 'ਤੇ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਕੌਰਵਾਂ ਨੇ ਸਮਝਿਆ ਕਿ ਉਹ ਬਹੁਤ ਹਨ, ਇੰਨੀ ਡਰ ਉਨ੍ਹਾਂ 'ਚ ਪੈ ਗਈ।
ਦ੍ਰੁਪਦਸ੍ਯ ਸ਼ਰਾ ਘੋਰਾ ਵਿਚੇਰੁਃ ਸਰ੍ਵਤੋਦਿਸ਼ਮ੍। ਤਤਃ ਸ਼ਙ੍ਖਾਸ਼੍ਚ ਭੇਰ੍ਯਸ਼੍ਚ ਮृਦਙ੍ਗਾਸ਼੍ਚ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ
ਦ੍ਰੁਪਦ ਦੇ ਭਿਆਨਕ ਤੀਰ ਹਰ ਪਾਸੇ ਚਲਦੇ ਰਹੇ; ਫਿਰ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸਿੰਘੀਆਂ, ਭੇਰੀਆਂ ਅਤੇ ਮ੍ਰਿਦੰਗ ਵੱਜਣ ਲੱਗ ਪਏ।
ਪ੍ਰਾਵਾਦ੍ਯਨ੍ਤ ਮਹਾਰਾਜ ਪਞ੍ਚਾਲਾਨਾਂ ਨਿਵੇਸ਼ਨੇ। ਸਿਂਹਨਾਦਸ਼੍ਚ ਸਂਜਜ੍ਞੇ ਪਞ੍ਚਾਲਾਨਾਂ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾਮ੍
ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ, ਪੰਜਾਲਾਂ ਦੇ ਸ਼ਿਵਿਰ ਵਿੱਚ ਵਾਜਿਆਂ ਦੀ ਗੂੰਜ ਹੋਈ, ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਪੰਜਾਲਾਂ ਨੇ ਸ਼ੇਰ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜ ਪਾਈ।
ਧਨੁਰ੍ਜ੍ਯਾਤਲਸ਼ਬ੍ਦਸ਼੍ਚ ਸਂਸ੍ਪृਸ਼੍ਯ ਗਗਨਂ ਮਹਾਨ੍। ਦੁਰ੍ਯੋਧਨੋ ਵਿਕਰ੍ਣਸ਼੍ਚ ਸੁਬਾਹੁਰ੍ਦੀਰ੍ਘਲੋਚਨਃ
ਧਨੁ ਦੀ ਤੰਦ ਦਾ ਵੱਡਾ ਸ਼ੋਰ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਗੂੰਜਿਆ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਦੁਰਯੋਧਨ, ਵਿਕਰਨ, ਸੁਬਾਹੁ ਤੇ ਦੀਰਘਲੋਚਨ ਨੇ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ।
ਦੁਃਸ਼ਾਸ਼ਨਸ਼੍ਚ ਸਂਕ੍ਰੁਦ੍ਧਃ ਸ਼ਰਵਰ੍षੈਰਵਾਕਿਰਨ੍। ਸੋऽਤਿਵਿਦ੍ਧੋ ਮਹੇष੍ਵਾਸਃ ਪਾਰ੍षਤੋ ਯੁਧਿ ਦੁਰ੍ਜਯਃ
ਦੁਸ਼ਾਸਨ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆ ਕੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ, ਮਹਾਂਧਨੁਧਾਰੀ ਤੇ ਯੁੱਧ ਵਿਚ ਔਖਾ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ ਪਾਰਸ਼ਤ ਨੂੰ ਜ਼ਖ਼ਮੀ ਕਰ ਗਿਆ।
ਵ੍ਯਧਮਤ੍ਤਾਨ੍ਯਨੀਕਾਨਿ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਦੇਵ ਭਾਰਤ। ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਂ ਵਿਕਰ੍ਣਂ ਚ ਕਰ੍ਣਂ ਚਾਪਿ ਮਹਾਬਲਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਹੋਰ ਫੌਜਾਂ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਵਿਖੇਰ ਦਿੱਤਾ, ਹੇ ਭਾਰਤ, ਤੇ ਦੁਰਯੋਧਨ, ਵਿਕਰਨ ਅਤੇ ਮਹਾਬਲੀ ਕਰਣ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ।
ਨਾਨਾਨृਪਸੁਤਾਨ੍ਵੀਰਾਨ੍ਸੈਨ੍ਯਾਨਿ ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਚ। ਅਲਾਤਚਕ੍ਰਵਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਚਰਨ੍ਬਾਣੈਰਤਰ੍ਪਯਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਵਿਰਲੇ ਪੁੱਤ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਫੌਜਾਂ ਨੂੰ, ਅੱਗ ਦੀ ਚੱਕੀ ਵਾਂਗ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਰਾਜ਼ੀ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਹਰ ਥਾਂ ਘੁੰਮ ਕੇ ਵੱਜਿਆ।
ਤਤਸ੍ਤੁ ਨਾਗਰਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਮੁਸਲੈਰ੍ਯष੍ਟਿਭਿਸ੍ਤਦਾ। ਅਭ੍ਯਵਰ੍षਨ੍ਤ ਕੌਰਵ੍ਯਾਨ੍ਵਰ੍षਮਾਣਾ ਘਾ ਇਵ
ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਨਗਰ ਵਾਸੀ, ਲਾਠੀਆਂ ਤੇ ਡੰਡਿਆਂ ਨਾਲ, ਕੌਰਵਾਂ ਉੱਤੇ ਬਦਲਾਂ ਵਾਂਗ ਵਰਖਾ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ।
ਸਬਾਲਵृਦ੍ਧਾਃ ਕਾਮ੍ਪਿਲ੍ਯਾਃ ਕੌਰਵਾਨਭ੍ਯਯੁਸ੍ਤਦਾ। ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸੁਤੁਮੁਲਂ ਯੁਦ੍ਧਂ ਕੌਰਵਾਨੇਵ ਭਾਰਤ
ਕਾਂਪਿਲਯਾ ਦੇ ਨੌਜਵਾਨ ਤੇ ਬੁਜ਼ੁਰਗ, ਹੇ ਭਾਰਤ, ਕੌਰਵਾਂ ਵੱਲ ਵਧੇ, ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਭਾਰੀ ਜੰਗ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣੀ।
ਦ੍ਰਵਨ੍ਤਿਸ੍ਮ ਨਦਨ੍ਤਿਸ੍ਮ ਕ੍ਰੋਸ਼ਨ੍ਤਃ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨ੍ਪ੍ਰਤਿ। ਪਾਡਵਾਸ੍ਤੁ ਸ੍ਵਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਆਰ੍ਤਾਨਾਂ ਰੋਮਹਰ੍षਣਮ੍
ਉਹ ਦੌੜਦੇ, ਚੀਕਦੇ ਤੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਵਿਰੁੱਧ ਪੁਕਾਰਦੇ ਜਾ ਰਹੇ ਸਨ; ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੇ ਦੁਖੀ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰੋਮ ਖੜੇ ਹੋ ਗਏ।
ਅਭਿਵਾਦ੍ਯ ਤਤੋ ਦ੍ਰੋਣਂ ਰਥਾਨਾਰੁਰੁਹੁਸ੍ਤਦਾ। ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਂ ਨਿਵਾਰ੍ਯਾਸ਼ੁ ਮਾ ਯੁਧ੍ਯਸ੍ਵੇਤਿ ਪਾਣ੍ਡਵਮ੍
ਫਿਰ, ਦ੍ਰੋਣ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰ ਕੇ, ਉਹ ਰਥਾਂ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਏ ਤੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੂੰ ਰੋਕਦੇ ਹੋਏ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਕਿਹਾ, 'ਪਾਂਡਵ, ਜੰਗ ਨਾ ਕਰ।'
ਮਾਦ੍ਰੇਯੌ ਚਕ੍ਰਰਕ੍ਸ਼ੌ ਤੁ ਫਾਲ੍ਗੁਨਸ਼੍ਚ ਤਦਾऽਕਰੋਤ੍। ਸੇਨਾਗ੍ਰਗੋ ਭੀਮਸੇਨਸ੍ਤਦਾਭੂਦ੍ਗਦਯਾ ਸਹ
ਮਾਦਰੀ ਦੇ ਪੁੱਤ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਖੜੇ ਹੋਏ, ਤੇ ਫਾਲਗੁਨ ਨੇ ਵੀ ਐਸਾ ਕੀਤਾ; ਭੀਮਸੇਨ, ਫੌਜ ਦਾ ਅਗਵਾ, ਗਦਾ ਲੈ ਕੇ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤਦਾ ਸ਼ਤ੍ਰੁਸ੍ਵਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਭ੍ਰਾਤृਭਿਃ ਸਹਿਤੋऽਨਘਃ। ਆਯਾਜ੍ਜਵੇਨ ਕੌਨ੍ਤੇਯੋ ਰਥੇਨਾਨਾਦਯਨ੍ਦਿਸ਼ਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣ ਕੇ, ਨਿਸ਼ਪਾਪ ਕੌਂਤੇਯ ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਨਾਲ ਰਥ ਵਿਚ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਗੂੰਜਦਾ ਹੋਇਆ ਵਧਿਆ।
ਪਞ੍ਚਾਲਾਨਾਂ ਤਤਃ ਸੇਨਾਮੁਦ੍ਧੂਤਾਰ੍ਣਵਨਿਃਸ੍ਵਨਾਮ੍। ਭੀਮਸੇਨੋ ਮਹਾਬਾਹੁਰ੍ਦਣ੍ਡਪਾਣਿਰਿਵਾਨ੍ਤਕਃ
ਫਿਰ, ਪਾਂਚਾਲਾਂ ਦੀ ਫੌਜ, ਜੋ ਤੂਫਾਨੀ ਸਮੁੰਦਰ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜ ਰਹੀ ਸੀ, ਉਸ ਵਿੱਚ ਮਹਾਬਲੀ ਭੀਮਸੇਨ, ਡੰਡਾ ਲੈ ਕੇ ਮੌਤ ਵਾਂਗ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ।
ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ ਮਹਾਸੇਨਾਂ ਮਕਰਃ ਸਾਗਰਂ ਯਥਾ। `ਚਤੁਰਙ੍ਗਬਲਾਕੀਰ੍ਣੇ ਤਤਸ੍ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਰਣੋਤ੍ਸਵੇ
ਉਹ ਚਾਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਭਰੀ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਵਿੱਚ, ਜਿਵੇਂ ਮਕਰ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜੰਗ ਦੇ ਮੇਲੇ ਵਿਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਗਿਆ।
ਸ੍ਵਯਮਭ੍ਯਦ੍ਰਵਦ੍ਭੀਮੋ ਨਾਗਾਨੀਕਂ ਗਦਾਧਰਃ
ਭੀਮ ਖੁਦ, ਗਦਾ ਲੈ ਕੇ, ਹਾਥੀਆਂ ਦੀ ਟੋਲੀ ਵੱਲ ਦੌੜ ਪਿਆ।
ਸ ਯੁਦ੍ਧਕੁਸ਼ਲਃ ਪਾਰ੍ਥੋ ਬਾਹੁਵੀਰ੍ਯੇਣ ਚਾਤੁਲਃ। ਅਹਨਤ੍ਕੁਞ੍ਜਰਾਨੀਕਂ ਗਦਯਾ ਕਾਲਰੂਪਧृਕ੍
ਉਹ ਯੁੱਧ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਤੇ ਬਾਹਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਤਿੱਖਾ ਪਾਰਥ, ਕਾਲ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਗਦਾ ਨਾਲ ਹਾਥੀਆਂ ਦੀ ਟੋਲੀ ਉੱਤੇ ਵੱਜਿਆ।
ਤੇ ਗਜਾ ਗਿਰਿਸਙ੍ਕਾਸ਼ਾਃ ਕ੍ਸ਼ਰਨ੍ਤੋ ਰੁਧਿਰਂ ਬਹੁ। ਭੀਮਸੇਨਸ੍ਯ ਗਦਯਾ ਭਿਨ੍ਨਮਸ੍ਤਕਪਿਣ੍ਡਕਾਃ
ਉਹ ਹਾਥੀ, ਜੋ ਪਹਾੜਾਂ ਵਾਂਗ ਸਨ, ਭੀਮਸੇਨ ਦੀ ਗਦਾ ਨਾਲ ਸਿਰ ਫਟੇ ਹੋਏ, ਬਹੁਤ ਖੂਨ ਵਗਾ ਰਹੇ ਸਨ।
ਪਤਨ੍ਤਿ ਦ੍ਵਿਰਦਾ ਭੂਮੌ ਵਜ੍ਰਘਾਤਾਦਿਵਾਚਲਾਃ। ਗਜਾਨਸ਼੍ਵਾਨ੍ਰਥਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਪਾਤਯਾਮਾਸ ਪਾਣ੍ਡਵਃ
ਹਾਥੀ, ਜਿਵੇਂ ਵਜਰ ਦੀ ਚੋਟ ਨਾਲ ਪਹਾੜ ਡਿੱਗਦੇ ਹਨ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਏ; ਪਾਂਡਵ ਨੇ ਹਾਥੀ, ਘੋੜੇ ਤੇ ਰਥ ਵੀ ਡਿੱਗਾ ਦਿੱਤੇ।
ਪਦਾਤੀਂਸ਼੍ਚ ਰਥਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਨ੍ਯਵਧੀਦਰ੍ਜੁਨਾਗ੍ਰਜਃ। ਗੋਪਾਲ ਇਵ ਦਣ੍ਡੇਨ ਯਥਾ ਪਸ਼ੁਗਣਾਨ੍ਵਨੇ
ਅਰਜੁਨ ਦੇ ਵੱਡੇ ਭਰਾ ਨੇ ਪੈਦਲ ਸੈਨਿਕਾਂ ਤੇ ਰਥ ਸਵਾਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਗੋਆਲਾ ਡੰਡੇ ਨਾਲ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਪਸ਼ੂਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ।
ਚਾਲਯਨ੍ਰਥਨਾਗਾਂਸ਼੍ਚ ਸਂਚਚਾਲ ਵृਕੋਦਰਃ। ਭਾਰਦ੍ਵਾਜਪ੍ਰਿਯਂ ਕਰ੍ਤੁਮੁਦ੍ਯਤਃ ਫਾਲ੍ਗੁਨਸ੍ਤਦਾ
ਵ੍ਰਿਕੋਦਰ ਨੇ ਰਥ ਤੇ ਹਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਹਿਲਾ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਫਾਲਗੁਨ, ਭਾਰਦਵਾਜ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ ਲਈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਾਂਗ ਹੀ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।
ਪਾਰ੍षਤਂ ਸ਼ਰਜਾਲੇਨ ਕ੍ਸ਼ਿਪਨ੍ਨਾਗਾਤ੍ਸ ਪਾਣ੍ਡਵਃ। ਹਯੌਘਾਂਸ਼੍ਚ ਰਥੌਘਾਂਸ਼੍ਚ ਗਜੌਘਾਂਸ਼੍ਚ ਸਮਨ੍ਤਤਃ
ਪਾਂਡਵ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਪਾਰਸ਼ਤ ਉੱਤੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਬਰਸਾਤ ਕਰਕੇ, ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਘੋੜਿਆਂ, ਰਥਾਂ ਤੇ ਹਾਥੀਆਂ ਦੇ ਦਲਾਂ ਨੂੰ ਢੇਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਪਾਤਯਨ੍ਸਮਰੇ ਰਾਜਨ੍ਯੁਗਾਨ੍ਤਾਗ੍ਰਿਰਿਵ ਜ੍ਵਲਨ੍। ਤਤਸ੍ਤੇ ਹਨ੍ਯਮਾਨਾ ਵੈ ਪਞ੍ਚਾਲਾਃ ਸृਞ੍ਜਯਾਸ੍ਤਥਾ
ਉਹ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਗਿਰਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਯੁਗ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਅੱਗ ਭੜਕਦੀ ਹੋਵੇ; ਫਿਰ ਪਾਂਚਾਲ ਤੇ ਸ੍ਰੰਜਯਾ ਵੀ ਮਾਰੇ ਗਏ।
ਸ਼ਰੈਰ੍ਨਾਨਾਵਿਧੈਸ੍ਤੂਰ੍ਣਂ ਪਾਰ੍ਥਂ ਸਂਛਾਦ੍ਯ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ। ਸਿਂਹਨਾਦਂ ਮੁਖੈਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਸਮਯੁਧ੍ਵਨ੍ਤ ਪਾਣ੍ਡਵਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਪਾਰਥ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਢੱਕ ਲਿਆ, ਤੇ ਸਿੰਘਾਂ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜਦੇ ਹੋਏ ਪਾਂਡਵ ਨਾਲ ਲੜਾਈ ਕਰਨ ਲੱਗੇ।
ਤਦ੍ਯੁਦ੍ਧਮਭਵਦ੍ਧੋਰਂ ਸਮੁਹਾਦ੍ਭੁਤਦਰ੍ਸ਼ਨਮ੍। ਸਿਂਹਨਾਦਸ੍ਵਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਨਾਮृष੍ਯਤ੍ਪਾਕਸ਼ਾਸਨਿਃ
ਉਹ ਜੰਗ ਬਹੁਤ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਅਜੋਬਾ ਦਿਸਣ ਵਾਲੀ ਹੋ ਗਈ; ਸਿੰਘਾਂ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣ ਕੇ ਪਾਂਡਵ ਪੁੱਤਰ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਹਿ ਨਹੀਂ ਸਕਿਆ।
ਤਤਃ ਕਿਰੀਟੀ ਸਹਸਾ ਪਞ੍ਚਾਲਾਨ੍ਸਮਰੇऽਦ੍ਰਵਤ੍। ਛਾਦਯਨ੍ਨਿषੁਜਾਲੇਨ ਮਹਤਾ ਮੋਹਯਨ੍ਨਿਵ
ਫਿਰ ਮੋਹਰ ਵਾਲਾ ਉਹ ਯੋਧਾ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਪਾਂਚਾਲਾਂ ਵੱਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਧਿਆ, ਵੱਡੀ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਬਰਸਾਤ ਕਰਕੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮੰਨ-ਮੱਤ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ ਢੱਕ ਲਿਆ।
ਸ਼ੀਘ੍ਰਮਭ੍ਯਸ੍ਯਤੋ ਬਾਣਾਨ੍ਸਂਦਧਾਨਸ੍ਯ ਚਾਨਿਸ਼ਮ੍। ਨਾਨ੍ਤਰਂ ਦਦृਸ਼ੇ ਕਿਂਚਿਤ੍ਕੌਨ੍ਤੇਯਸ੍ਯ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨਃ
ਜਦ ਉਹ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਤੀਰ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ ਬਿਨਾ ਰੁਕਾਵਟ ਦੇ ਛੱਡ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਕੁੰਤੀ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਕੋਈ ਝਲਕ ਵੀ ਨਹੀਂ ਦਿਸਦੀ ਸੀ।
ਨ ਦਿਸ਼ੋ ਨਾਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਂ ਚ ਤਦਾ ਨੈਵ ਚ ਮੇਦਿਨੀ। ਅਦृਸ਼੍ਯਤ ਮਹਾਰਾਜ ਤਤ੍ਰ ਕਿਂਚਿਨ੍ਨ ਸਙ੍ਗਰੇ
ਉਸ ਸਮੇਂ ਨਾ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ, ਨਾ ਆਕਾਸ਼, ਨਾ ਧਰਤੀ ਹੀ ਦਿਸ ਰਹੀ ਸੀ; ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ, ਉਸ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਵੀ ਨਜ਼ਰ ਨਹੀਂ ਆ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਪਾਞ੍ਚਾਲਾਨਾਂ ਕੁਰੂਣਾਂ ਚ ਸਾਧੁਸਾਧ੍ਵਿਤਿ ਨਿਸ੍ਵਨਃ। ਤਤ੍ਰ ਤੂਰ੍ਯਨਿਨਾਦਸ਼੍ਚ ਸ਼ਙ੍ਖਾਨਾਂ ਚ ਮਹਾਸ੍ਵਨਃ
ਪਾਂਚਾਲ ਤੇ ਕੁਰੁ ਦਲਾਂ ਵੱਲੋਂ 'ਵਧੀਆ! ਵਧੀਆ!' ਦੀਆਂ ਉੱਚੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ, ਤੁਰੀਆਂ ਦੀ ਧੁਨ ਤੇ ਸ਼ੰਖਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਗੂੰਜ ਉਠੀ।