ਯਦ੍ਯਯਂ ਫਾਲ੍ਗੁਨੋ ਯੁਦ੍ਧੇ ਨਾਰਾਜ੍ਞਾ ਯੋਦ੍ਧੁਮਿਚ੍ਛਤਿ। ਤਸ੍ਮਾਦੇषੋऽਙ੍ਗਵਿषਯੇ ਮਯਾ ਰਾਜ੍ਯੇऽਭਿषਿਚ੍ਯਤੇ
ਜੇ ਇਹ ਫਾਲਗੁਨੋ ਰਾਜੇ ਦੀ ਆਗਿਆ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਲੜਨਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦਾ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਇਸ ਨੂੰ ਅੰਗ ਦੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਰਾਜਾ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹਾਂ।
ਤਤੋ ਰਾਜਾਨਮਾਮਨ੍ਤ੍ਰ੍ਯ ਗਾਙ੍ਗੇਯਂ ਚ ਪਿਤਾਮਹਮ੍। ਅਭਿषੇਕਸ੍ਯ ਸਂਭਾਰਾਨ੍ਸਮਾਨੀਯ ਦ੍ਵਿਜਾਤਿਭਿਃ
ਫਿਰ, ਰਾਜੇ ਅਤੇ ਗਾਂਗੇ ਪਿਤਾਮਾ ਭੀਸ਼ਮ ਨੂੰ ਸੱਦ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਲਈ ਸਾਰਾ ਸਮਾਨ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ।
ਗੋਸਹਸ੍ਰਾਯੁਤਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਯੁਕ੍ਤਾਨਾਂ ਪੁਣ੍ਯਕਰ੍ਮਣਾਮ੍। ਅਰ੍ਹੋऽਯਮਙ੍ਗਰਾਜ੍ਯਸ੍ਯ ਇਤਿ ਵਾਚ੍ਯ ਦ੍ਵਿਜਾਤਿਭਿਃ
ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਚੰਗੇ ਕਰਮ ਵਾਲੀਆਂ ਗਾਂਵਾਂ ਦੇਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ, 'ਇਹ ਅੰਗ ਦੇ ਰਾਜ ਲਈ ਯੋਗ ਹੈ।'
ਤਤਸ੍ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਕ੍ਸ਼ਣੇ ਕਰ੍ਣਃ ਸਲਾਜਕੁਸੁਮੈਰ੍ਘਟੈਃ। ਕਾਞ੍ਚਨੈਃ ਕਾਞ੍ਚਨੇ ਪੀਠੇ ਮਨ੍ਤ੍ਰਵਿਦ੍ਭਿਰ੍ਮਹਾਰਥਃ
ਉਸੇ ਵੇਲੇ, ਮਹਾਨ ਰਥੀ ਕਰਣ ਨੂੰ ਚੰਦਨ ਅਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਘੜੀਆਂ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਬਰਤਨ, ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਦੀ ਪੀੜੀ 'ਤੇ ਮੰਤ੍ਰ ਜਾਣਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਰਾਜਾ ਬਣਾਇਆ।
ਅਭਿषਿਕ੍ਤੋऽਙ੍ਗਰਾਜੇ ਸ ਸ਼੍ਰਿਯਾ ਯੁਕ੍ਤੋ ਮਹਾਬਲਃ। `ਸ ਮੌਲਿਹਾਰਕੇਯੂਰਃ ਸਹਸ੍ਤਾਭਰਣਾਙ੍ਗਦਃ
ਅੰਗ ਦੇ ਰਾਜੇ ਵਜੋਂ ਅਭਿਸ਼ਿਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਚਮਕ ਨਾਲ, ਮੌਲੀ, ਹਾਰ, ਕੇਉਰਾ ਤੇ ਹੱਥਾਂ 'ਤੇ ਕੰਗਣ ਪਾ ਕੇ ਖੜਾ ਹੋਇਆ।
ਰਾਜਲਿਙ੍ਗੈਸ੍ਤਥਾऽਨ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਭੂषਿਤੋ ਭੂषਣੈਃ ਸ਼ੁਭੈਃ।' ਸਚ੍ਛਤ੍ਰਵਾਲਵ੍ਯਜਨੋ ਜਯਸ਼ਬ੍ਦੋਤ੍ਤਰੇਣ ਚ
ਰਾਜਸੀ ਨਿਸ਼ਾਨਿਆਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸੁਭਾਗ ਭੂਸ਼ਣਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਚਿੱਟੇ ਛਤਰ ਤੇ ਪੰਖੇ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਜੈਕਾਰ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਸਨਮਾਨ ਮਿਲਿਆ।
ਉਵਾਚ ਕੌਰਵਂ ਰਾਜਨ੍ਵਚਨਂ ਸ ਵृषਸ੍ਤਦਾ। ਅਸ੍ਯ ਰਾਜ੍ਯਪ੍ਰਦਾਨਸ੍ਯ ਸਦृਸ਼ਂ ਕਿਂ ਦਦਾਨਿ ਤੇ
ਫਿਰ, ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਵਧੀਆ ਨੇ ਕੌਰਵ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, 'ਇਸ ਰਾਜ ਦੇਣ ਦੀ ਮਿਹਰਬਾਨੀ ਦੇ ਬਦਲੇ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਕੀ ਦਵਾਂ?'
ਪ੍ਰਬ੍ਰੂਹਿ ਰਾਜਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਕਰ੍ਤਾ ਹ੍ਯਸ੍ਮਿ ਤਥਾ ਨृਪ। ਅਤ੍ਯਨ੍ਤਂ ਸਖ੍ਯਮਿਚ੍ਛਾਮੀਤ੍ਯਾਹ ਤਂ ਸ ਸੁਯੋਧਨਃ
ਕਰਣ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ, ਦੱਸੋ, ਮੈਂ ਉਹੀ ਕਰਾਂਗਾ।' ਸੁਯੋਧਨ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, 'ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਪੂਰੀ ਦੋਸਤੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।'
ਏਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤਤਃ ਕਰ੍ਣਸ੍ਤਥੇਤਿ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚ ਤਮ੍। ਹਰ੍षਾਚ੍ਚੋਭੌ ਸਮਾਸ਼੍ਲਿष੍ਯ ਪਰਾਂ ਮੁਦਮਵਾਪਤੁਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣ ਕੇ ਕਰਣ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੋ।' ਫਿਰ ਦੋਵੇਂ ਖੁਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਇਆ ਅਤੇ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਪਾਈ।
ਤਤਃ ਸ੍ਰਸ੍ਤੋਤ੍ਤਰਪਟਃ ਸਪ੍ਰਸ੍ਵੇਦਃ ਸਵੇਪਥੁਃ। ਵਿਵੇਸ਼ਾਧਿਰਥੋ ਰਙ੍ਗਂ ਯष੍ਟਿਪ੍ਰਾਣੋ ਹ੍ਵਯਨ੍ਨਿਵ
ਫਿਰ, ਅਧਿਰਥਾ, ਜਿਸ ਦੀ ਉੱਤਰ ਧੋਤੀ ਢਲ ਗਈ ਸੀ, ਪਸੀਨੇ ਅਤੇ ਕੰਬਣ ਨਾਲ, ਅਖਾੜੇ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ, ਜਿਵੇਂ ਉਸ ਦੇ ਜੀਵਨ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਹੋਵੇ।
ਤਮਾਲੋਕ੍ਯ ਧਨੁਸ੍ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਪਿਤृਗੌਰਵਯਨ੍ਤ੍ਰਿਤਃ। ਕਰ੍ਣੋऽਭਿषੇਕਾਰ੍ਦ੍ਰਸ਼ਿਰਾਃ ਸ਼ਿਰਸਾ ਸਮਵਨ੍ਦਤ
ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਕਰਣ ਨੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਇਜ਼ਤ ਕਰਦਿਆਂ ਆਪਣਾ ਧਨੁਸ਼ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਨਾਲ ਭਿੱਜੀ ਹੋਈ ਮੱਥੇ ਨਾਲ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਤਤਃ ਪਾਦਾਵਵਚ੍ਛਾਦ੍ਯ ਪਟਾਨ੍ਤੇਨ ਸਸਂਭ੍ਰਮਃ। ਪੁਤ੍ਰੇਤਿ ਪਰਿਪੂਰ੍ਣਾਰ੍ਥਮਬ੍ਰਵੀਦ੍ਰਥਸਾਰਥਿਮ੍
ਫਿਰ, ਆਪਣੇ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਪਟੇ ਦੇ ਕੋਨੇ ਨਾਲ ਢੱਕ ਕੇ, ਕੰਬਦਿਆਂ, ਉਸ ਰਥੀ ਨੂੰ 'ਪੁੱਤਰ' ਕਹਿ ਕੇ ਪੂਰੀ ਭਾਵਨਾ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ।
ਪਰਿष੍ਵਜ੍ਯ ਚ ਤਸ੍ਯਾਥ ਮੂਰ੍ਧਾਨਂ ਸ੍ਨੇਹਵਿਕ੍ਲਵਃ। ਅਙ੍ਗਰਾਜ੍ਯਾਭਿषੇਕਾਰ੍ਦ੍ਰਮਸ਼੍ਰੁਭਿਃ ਸਿषਿਚੇ ਪੁਨਃ
ਫਿਰ, ਉਸ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾ ਕੇ, ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਅੰਗ ਰਾਜ ਦੇ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਨਾਲ ਭਿੱਜੀ ਮੱਥੇ ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਦੇ ਹੰਝੂਆਂ ਨਾਲ ਮੁੜ ਭਿੱਜ ਦਿੱਤਾ।
ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸੂਤਪੁਤ੍ਰੋऽਯਮਿਤਿ ਸਂਚਿਨ੍ਤ੍ਯ ਪਾਣ੍ਡਵਃ। ਭੀਮਸੇਨਸ੍ਤਦਾ ਵਾਕ੍ਯਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ਪ੍ਰਹਸਨ੍ਨਿਵ
ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਪਾਂਡਵ ਭੀਮਸੇਨ ਨੇ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਇਹ ਸੂਤ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ, ਤੇ ਹੱਸਦਿਆਂ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਕਹੇ।
ਨ ਤ੍ਵਮਰ੍ਹਸਿ ਪਾਰ੍ਥੇਨ ਸੂਤਪੁਤ੍ਰ ਰਣੇ ਵਧਮ੍। ਕੁਲਸ੍ਯ ਸਦृਸ਼ਸ੍ਤੂਰ੍ਣਂ ਪ੍ਰਤੋਦੋ ਗृਹ੍ਯਤਾਂ ਤ੍ਵਯਾ
'ਸੂਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਤੂੰ ਪਾਰਥ ਵਲੋਂ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਾਰੇ ਜਾਣ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ। ਆਪਣੇ ਘਰ ਦੀ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਤੁਰੰਤ ਚਾਬਕ ਚੁੱਕ ਲੈ।'
ਅਙ੍ਗਰਾਜ੍ਯਂ ਚ ਨਾਰ੍ਹਸ੍ਤ੍ਵਮੁਪਭੋਕ੍ਤੁਂ ਨਰਾਧਮ। ਸ਼੍ਵਾ ਹੁਤਾਸ਼ਸਮੀਪਸ੍ਥਂ ਪੁਰੋਡਾਸ਼ਮਿਵਾਧ੍ਵਰੇ
'ਅੰਗ ਦੇ ਰਾਜ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈਣ ਦਾ ਤੂੰ ਹੱਕਦਾਰ ਨਹੀਂ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਕੰਮਾ, ਜਿਵੇਂ ਕੁੱਤਾ ਯਜਨਾ ਦੇ ਅੱਗ ਕੋਲ ਪਕਵਾਨ ਚੱਖਣ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ।'
ਏਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤਤਃ ਕਰ੍ਣਃ ਕਿਂਚਿਤ੍ਪ੍ਰਸ੍ਫੁਰਿਤਾਧਰਃ। ਗਗਨਸ੍ਥਂ ਵਿਨਿਃਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਦਿਵਾਕਰਮੁਦੈਕ੍ਸ਼ਤ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਕਰਣ ਦੇ ਹੋਠ ਥੋੜ੍ਹੇ ਕੰਪੇ, ਉਸ ਨੇ ਅਸਮਾਨ ਵੱਲ ਸਾਹ ਲਿਆ ਤੇ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਤੱਕਿਆ।
ਤਤੋ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਃ ਕੋਪਾਦੁਤ੍ਪਪਾਤ ਮਹਾਬਲਃ। ਭ੍ਰਾਤृਪਦ੍ਮਵਨਾਤ੍ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਮਦੋਤ੍ਕਟ ਇਵ ਦ੍ਵਿਪਃ
ਫਿਰ, ਦੁਰਯੋਧਨ, ਜੋ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਉਠਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਮਸਤ ਹਾਥੀ ਕਮਲ ਦੇ ਤਾਲਾਬ ਵਿੱਚੋਂ ਉੱਠਦਾ ਹੈ।
ਸੋऽਬ੍ਰਵੀਦ੍ਭੀਮਕਰ੍ਮਾਣਂ ਭੀਮਸੇਨਮਵਸ੍ਥਿਤਮ੍। ਵृਕੋਦਰ ਨ ਯੁਕ੍ਤਂ ਤੇ ਵਚਨਂ ਵਕ੍ਤੁਮੀਦृਸ਼ਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਭੀਮਸੇਨ ਨੂੰ, ਜੋ ਵੱਡੇ ਕੰਮਾਂ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਖੜਾ ਦੇਖ ਕੇ ਕਿਹਾ: "ਵ੍ਰਿਕੋਦਰ, ਤੇਰੇ ਵਲੋਂ ਇਹ ਜਿਹੇ ਬੋਲ ਕਹਿਣਾ ਠੀਕ ਨਹੀਂ।"
ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾਣਾਂ ਬਲਂ ਜ੍ਯष੍ਠਂ ਯੋਕ੍ਤਵ੍ਯਂ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਬਨ੍ਧੁਨਾ। ਸ਼ੂਰਾਣਾਂ ਚ ਨਦੀਨਾਂ ਚ ਪ੍ਰਭਵੋ ਦੁਰ੍ਵਿਭਾਵਨਃ
ਕਸ਼ਤਰੀ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤਾਕਤ ਵਰਤਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਬਹਾਦਰਾਂ ਅਤੇ ਨਦੀਆਂ ਦੀ ਉਤਪਤੀ ਸਮਝਣੀ ਔਖੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਸਲਿਲਾਦੁਤ੍ਥਿਤੋ ਵਹ੍ਨਿਰ੍ਯੇਨ ਵ੍ਯਾਪ੍ਤਂ ਚਰਾਚਰਮ੍। ਦਧੀਚਸ੍ਯਾਸ੍ਥਿਤੋ ਵਜ੍ਰਂ ਕृਤਂ ਦਾਨਵਸੂਦਨਮ੍
ਪਾਣੀ ਵਿੱਚੋਂ ਅੱਗ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ, ਜਿਸ ਨੇ ਸਾਰੀ ਚਲਦੀ-ਫਿਰਦੀ ਤੇ ਅਡੋਲ ਦੁਨੀਆ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ; ਦਧੀਚੀ ਦੀਆਂ ਹੱਡੀਆਂ ਨਾਲ ਵਜਰ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਨੇ ਦਾਨਵਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕੀਤਾ।
ਆਗ੍ਨੇਯਃ ਕृਤ੍ਤਿਕਾਪੁਤ੍ਰੋ ਰੌਦ੍ਰੋ ਗਾਙ੍ਗੇਯ ਇਤ੍ਯਪਿ। ਸ਼੍ਰੂਯਤੇ ਭਗਵਾਨ੍ਦੇਵਃ ਸਰ੍ਵਗੁਹ੍ਯਮਯੋ ਗੁਹਃ
ਭਗਵਾਨ ਗੁਹਾ, ਜੋ ਸਾਰੀਆਂ ਗੁਪਤੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਕ੍ਰਿਤਿਕਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਅੱਗ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਰੁੱਦਰ ਰੂਪ, ਅਤੇ ਗੰਗਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵਜੋਂ ਵੀ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯੇਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਯੇ ਜਾਤਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਸ੍ਤੇ ਚ ਤੇ ਸ਼੍ਰੁਤਾਃ। ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰਪ੍ਰਭृਤਯਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਤ੍ਵਮਵ੍ਯਯਮ੍
ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਜਨਮੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹਨ—ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਆਦਿ—ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਦਾ ਲਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣਤਾ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ।
ਆਚਾਰ੍ਯਃ ਕਲਸ਼ਾਜ੍ਜਾਤੋ ਦ੍ਰੋਣਃ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਭृਤਾਂ ਵਰਃ। ਗੌਤਮਸ੍ਯਾਨ੍ਵਵਾਯੇ ਚ ਸ਼ਰਸ੍ਤਮ੍ਬਾਚ੍ਚ ਗੌਤਮਃ
ਅਚਾਰਯ ਦ੍ਰੋਣ, ਜੋ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੇ ਮਹਾਨ ਯੋਧਾ ਹਨ, ਕਲਸ਼ ਵਿੱਚੋਂ ਜਨਮੇ; ਗੌਤਮ ਵੀ ਗੌਤਮ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚੋਂ, ਸਰਕੰਡਿਆਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਵਿੱਚੋਂ ਜਨਮੇ।
ਭਵਤਾਂ ਚ ਯਥਾ ਜਨ੍ਮ ਤਦਪ੍ਯਾਗਮਿਤਂ ਮਯਾ। ਸਕੁਣ੍ਡਲਂ ਸਕਵਚਂ ਸਰ੍ਵਲਕ੍ਸ਼ਣਲਕ੍ਸ਼ਿਤਮ੍। ਕਥਮਾਦਿਤ੍ਯਸਦृਸ਼ਂ ਮृਗੀ ਵ੍ਯਾਘ੍ਰਂ ਜਨਿष੍ਯਤਿ
ਤੁਹਾਡਾ ਜਨਮ ਕਿਵੇਂ ਹੋਇਆ, ਇਹ ਵੀ ਮੈਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ: ਕੁੰਡਲ ਤੇ ਕਵਚ ਨਾਲ, ਸਾਰੇ ਸ਼ੁਭ ਲਕੜਾਂ ਵਾਲਾ, ਇਕ ਮਰਕੀ ਨੇ ਸੂਰਜ ਵਰਗਾ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਿਆ।
ਪृਥਿਵੀਰਾਜ੍ਯਮਰ੍ਹੋऽਯਂ ਨਾਙ੍ਗਰਾਜ੍ਯਂ ਨਰੇਸ਼੍ਵਰਃ। ਅਨੇਨ ਬਾਹੁਵੀਰ੍ਯੇਣ ਮਯਾ ਚਾਜ੍ਞਾਨੁਵਰ੍ਤਿਨਾ
ਇਹ ਨਰਪਤੀ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜ ਲਈ ਯੋਗ ਹੈ, ਸਿਰਫ਼ ਅੰਗ ਦੇ ਰਾਜ ਲਈ ਨਹੀਂ; ਆਪਣੇ ਬਾਂਹਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਤੇ ਮੇਰੀ ਆਗਿਆ-ਪਾਲੀ ਨਾਲ।
ਯਸ੍ਯ ਵਾ ਮਨੁਜਸ੍ਯੇਦਂ ਨ ਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ਤਂ ਮਦ੍ਵਿਚੇष੍ਟਿਤਮ੍। ਰਥਮਾਰੁਹ੍ਯ ਪਦ੍ਭ੍ਯਾਂ ਸ ਵਿਨਾਮਯਤੁ ਕਾਰ੍ਮੁਕਮ੍
ਜੇ ਇੱਥੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਮੇਰੇ ਕਰਤਬ ਬਰਦਾਸ਼ਤ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ, ਉਹ ਰਥ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਆਪਣੇ ਪੈਰਾਂ ਨਾਲ ਧਨੁ ਨੂੰ ਵਕਾ ਲਵੇ।
ਤਤਃ ਸਰ੍ਵਸ੍ਯ ਰਙ੍ਗਸ੍ਯ ਹਾਹਾਕਾਰੋ ਮਹਾਨਭੂਤ੍। ਸਾਧੁਵਾਦਾਨੁਸਂਬਦ੍ਧਃ ਸੂਰ੍ਯਸ਼੍ਚਾਸ੍ਤਮੁਪਾਗਮਤ੍
ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ ਹਲਚਲ ਹੋਈ, 'ਸ਼ਾਬਾਸ' ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਮਿਲੀਆਂ, ਤੇ ਸੂਰਜ ਡੁੱਬ ਗਿਆ।
ਤਤੋ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਃ ਕਰ੍ਣਮਾਲਮ੍ਬ੍ਯਾਗ੍ਰਕਰੇ ਨृਪਃ। ਦੀਪਿਕਾਭਿਃ ਕृਤਾਲੋਕਸ੍ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਰਙ੍ਗਾਦ੍ਵਿਨਿਰ੍ਯਯੌ
ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੇ ਕਰਣ ਨੂੰ ਹੱਥ ਫੜ ਕੇ, ਦੀਪਕਾਂ ਨਾਲ ਰੋਸ਼ਨੀ ਕਰਕੇ, ਮੈਦਾਨ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲਿਆ।
ਪਾਣ੍ਡਵਾਸ਼੍ਚ ਸਹਦ੍ਰੋਣਾਃ ਸਕृਪਾਸ਼੍ਚ ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੇ। ਭੀष੍ਮੇਣ ਸਹਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਯਯੁਃ ਸ੍ਵਂ ਸ੍ਵਂ ਨਿਵੇਸ਼ਨਮ੍
ਪਾਂਡਵ, ਦ੍ਰੋਣ ਤੇ ਕ੍ਰਿਪਾ, ਭੀਸ਼ਮ ਸਮੇਤ, ਹਰ ਕੋਈ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਵਾਸਤੇ ਵਾਪਸ ਗਿਆ।