ਪ੍ਰਯਾਣੇ ਪਰੁषਸ਼੍ਚਾਤ੍ਰ ਸਂਵਾਦਃ ਕਰ੍ਣਸ਼ਲ੍ਯਯੋਃ। ਹਂਸਕਾਕੀਯਮਾਖ੍ਯਾਨਂ ਤਤ੍ਰੈਵਾਕ੍ਸ਼ੇਪਸਂਹਿਤਮ੍
ਚਲਦੇ ਸਮੇਂ, ਕਰਣ ਤੇ ਸ਼ਲਯਾ ਦੀ ਕਠੋਰ ਗੱਲਬਾਤ, ਤੇ ਹੰਸ ਤੇ ਕਾਂ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਵੀ ਇਥੇ ਵਿਰੋਧ ਸਮੇਤ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ।
ਵਧਃ ਪਾਣ੍ਡ੍ਯਸ੍ਯ ਚ ਤਥਾ ਅਸ਼੍ਵਤ੍ਥਾਮ੍ਨਾ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ। ਦਣ੍ਡਸੇਨਸ੍ਯ ਚ ਤਤੋ ਦਣ੍ਡਸ੍ਯ ਚ ਵਧਸ੍ਤਥਾ
ਪਾਂਡਿਆ ਦੀ ਮੌਤ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਅਸ਼ਵਥਾਮਾ ਨੇ ਕੀਤੀ, ਫਿਰ ਦੰਡਸੇਨ ਅਤੇ ਦੰਡ ਦੀ ਮੌਤ ਵੀ ਹੋਈ।
ਦ੍ਵੈਰਥੇ ਯਤ੍ਰ ਕਰ੍ਣੇਨ ਧਰ੍ਮਰਾਜੋ ਯੁਧਿष੍ਟਿਰਃ। ਸਂਸ਼ਯਂ ਗਮਿਤੋ ਯੁਦ੍ਧੇ ਮਿषਤਾਂ ਸਰ੍ਵਧਨ੍ਵਿਨਾਮ੍
ਜਿੱਥੇ ਦੋ ਰਥੀਆਂ ਦੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਕਰਣ ਨੇ ਧਰਮਰਾਜ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੂੰ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਸ਼ੱਕ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦਿੱਤਾ, ਸਾਰੇ ਧਨੁਧਾਰੀ ਦੇਖਦੇ ਰਹੇ।
ਅਨ੍ਯੋਨ੍ਯਂ ਪ੍ਰਤਿ ਚ ਕ੍ਰੋਧੋ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਕਿਰੀਟਿਨੋਃ। ਯਤ੍ਰੈਵਾਨੁਨਯਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤੋ ਮਾਧਵੇਨਾਰ੍ਜੁਨਸ੍ਯ ਹਿ
ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਤੇ ਕਿਰੀਟ ਵਾਲੇ ਦੀ ਆਪਸੀ ਰੁੱਸ, ਤੇ ਮਾਧਵ ਨੇ ਅਰਜੁਨ ਨੂੰ ਮਿਲਾਪ ਦੀ ਗੱਲ ਦੱਸਿਆ।
ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਪੂਰ੍ਵਕਂ ਚਾਪਿ ਵਕ੍ਸ਼ੋ ਦੁਃਸ਼ਾਸਨਸ੍ਯ ਚ। ਭਿਤ੍ਤ੍ਵਾ ਵृਕੋਦਰੋ ਰਕ੍ਤਂ ਪੀਤਵਾਨ੍ਯਤ੍ਰ ਸਂਯੁਗੇ
ਵਚਨ ਦੇਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਭੀਮ ਨੇ ਦੁਸ਼ਾਸਨ ਦਾ ਸੀਨਾ ਚੀਰ ਕੇ, ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦਾ ਖੂਨ ਪੀ ਲਿਆ।
ਦ੍ਵੈਰਥੇ ਯਤ੍ਰ ਪਾਰ੍ਥੇਨ ਹਤਃ ਕਰ੍ਣੋ ਮਹਾਰਥਃ। ਅष੍ਟਮਂ ਪਰ੍ਵ ਨਿਰ੍ਦਿष੍ਟਮੇਤਦ੍ਭਾਰਤਚਿਨ੍ਤਕੈਃ
ਜਿੱਥੇ ਦੋ ਰਥੀਆਂ ਦੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਪਾਰਥ ਨੇ ਮਹਾਰਥੀ ਕਰਣ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ; ਭਾਰਤ ਦੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਅਠਵਾਂ ਪਰਵ ਦੱਸਿਆ ਹੈ।
ਏਕੋਨਸਪ੍ਤਤਿਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਅਧ੍ਯਾਯਾਃ ਕਰ੍ਣਪਰ੍ਵਣਿ। ਚਤ੍ਵਾਰ੍ਯੇਵ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਨਵ ਸ਼੍ਲੋਕਸ਼ਤਾਨਿ ਚ
ਕਰਨ ਪਰਵ ਵਿੱਚ ਉਣਹੱਤਰ ਅਧਿਆਇ ਦੱਸੇ ਗਏ ਹਨ, ਚਾਰ ਹਜ਼ਾਰ ਤੇ ਨੌਂ ਸੌ ਸ਼ਲੋਕ ਹਨ।
ਚਤੁਃषष੍ਟਿਸ੍ਤਥਾ ਸ਼੍ਲੋਕਾਃ ਪਰ੍ਵਣ੍ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਾਃ। ਅਤਃ ਪਰਂ ਵਿਚਿਤ੍ਰਾਰ੍ਥਂ ਸ਼ਲ੍ਯਪਰ੍ਵ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਮ੍
ਇਸ ਪਰਵ ਵਿੱਚ ਚੌਂਸਠ ਸ਼ਲੋਕ ਵੀ ਉਲਲੇਖ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਵਿਅਕਤ ਅਰਥਾਂ ਵਾਲਾ ਸ਼ਲਯ ਪਰਵ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਹਤਪ੍ਰਵੀਰੇ ਸੈਨ੍ਯੇ ਤੁ ਨੇਤਾ ਮਦ੍ਰੇਸ਼੍ਵਰੋऽਭਵਤ੍। ਯਤ੍ਰ ਕੌਮਾਰਮਾਖ੍ਯਾਨਮਭਿषੇਕਸ੍ਯ ਕਰ੍ਮ ਚ
ਜਦੋਂ ਫੌਜ ਦੇ ਵਿਰਲੇ ਮਾਹਿਰ ਮਾਰੇ ਗਏ, ਮਦਰਾ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਨੇਤ੍ਰਤਵ ਸੰਭਾਲਿਆ। ਉਥੇ ਨੌਜਵਾਨ ਰਾਜਤਿਲਕ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਰਸਮਾਂ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਵृਤ੍ਤਾਨਿ ਚਾਥ ਯੁਦ੍ਧਾਨਿ ਕੀਰ੍ਤ੍ਯਨ੍ਤੇ ਯਤ੍ਰ ਭਾਗਸ਼ਃ। ਵਿਨਾਸ਼ਃ ਕੁਰੁਮੁਖ੍ਯਾਨਾਂ ਸ਼ਲ੍ਯਪਰ੍ਵਣਿ ਕੀਰ੍ਤ੍ਯਤੇ
ਉਥੇ ਘਟਨਾ ਅਤੇ ਯੁੱਧ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਦੱਸੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਸ਼ਲਯ ਪਰਵ ਵਿੱਚ ਕੁੁਰੂਆਂ ਦੇ ਮੁੱਖ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਨਾਸ਼ ਵਰਨਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਸ਼ਲ੍ਯਸ੍ਯ ਨਿਧਨਂ ਚਾਤ੍ਰ ਧਰ੍ਮਰਾਜਾਨ੍ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ। ਸ਼ਕੁਨੇਸ਼੍ਚ ਵਧੋऽਤ੍ਰੈਵ ਸਹਦੇਵੇਨ ਸਂਯੁਗੇ
ਇਥੇ ਸ਼ਲਯ ਦੀ ਮੌਤ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਧਰਮਰਾਜ ਦੀ ਮੌਤ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਹੈ। ਇਥੇ ਹੀ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਸਹਦੇਵ ਵਲੋਂ ਸ਼ਕੁਨੀ ਦਾ ਵਧ ਵੀ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਸੈਨ੍ਯੇ ਚ ਹਤਭੂਯਿष੍ਠੇ ਕਿਂਚਿਚ੍ਛਿष੍ਟੇ ਸੁਯੋਧਨਃ। ਹ੍ਰਦਂ ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯ ਯਤ੍ਰਾਸੌ ਸਂਸ੍ਤਭ੍ਯਾਪੋਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਃ
ਜਦੋਂ ਫੌਜ ਦਾ ਵੱਡਾ ਹਿੱਸਾ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ ਤੇ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਬਚਿਆ, ਸੁਯੋਧਨ ਇਕ ਝੀਲ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ ਲੁਕ ਗਿਆ ਤੇ ਠੀਕ ਥਾਂ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤਿਸ੍ਤਤ੍ਰ ਚਾਖ੍ਯਾਤਾ ਯਤ੍ਰ ਭੀਮਸ੍ਯ ਲੁਬ੍ਧਕੈਃ। ਕ੍ਸ਼ੇਪਯੁਕ੍ਤੈਰ੍ਵਚੋਭਿਸ਼੍ਚ ਧਰ੍ਮਰਾਜਸ੍ਯ ਧੀਮਤਃ
ਉਥੇ ਭੀਮ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਤੇ ਧਰਮਰਾਜ ਦੇ ਬੁਧੀਮਾਨ ਬੋਲ ਵੀ ਆਉਂਦੇ ਹਨ।
ਹ੍ਰਦਾਤ੍ਸਮੁਤ੍ਥਿਤੋ ਯਤ੍ਰ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰੋऽਤ੍ਯਮਰ੍षਣਃ। ਭੀਮੇਨ ਗਦਯਾ ਯੁਦ੍ਧਂ ਯਤ੍ਰਾਸੌ ਕृਤਵਾਨ੍ਸਹ
ਉਥੇ ਧਾਰਤਰਾਸ਼ਟਰ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਝੀਲ ਤੋਂ ਉਠ ਕੇ ਭੀਮ ਨਾਲ ਗਦਾ-ਯੁੱਧ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸਮਵਾਯੇ ਚ ਯੁਦ੍ਧਸ੍ਯ ਰਾਮਸ੍ਯਾਗਮਨਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍। ਸਰਸ੍ਵਤ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਤੀਰ੍ਥਾਨਾਂ ਪੁਣ੍ਯਤਾ ਪਰਿਕੀਰ੍ਤਿਤਾ
ਯੁੱਧ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਰਾਮ ਦਾ ਆਉਣਾ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸਰਸਵਤੀ ਦੇ ਤੀਰਥਾਂ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਵੀ ਵਡਿਆਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਗਦਾਯੁਦ੍ਧਂ ਚ ਤੁਮੁਲਮਤ੍ਰੈਵ ਪਰਿਕੀਰ੍ਤਿਤਮ੍। ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਸ੍ਯ ਰਾਜ੍ਞੋऽਥ ਯਤ੍ਰ ਭੀਮੇਨ ਸਂਯੁਗੇ
ਇਥੇ ਭੀਮ ਤੇ ਦੁਰਯੋਧਨ ਰਾਜਾ ਵਿਚਕਾਰ ਭਿਆਨਕ ਗਦਾ-ਯੁੱਧ ਦਾ ਵਰਨਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਊਰੂ ਭਗ੍ਨੌ ਪ੍ਰਸਹ੍ਯਾਜੌ ਗਦਯਾ ਭੀਮਵੇਗਯਾ। ਨਵਮਂ ਪਰ੍ਵ ਨਿਰ੍ਦਿष੍ਟਮੇਤਦਦ੍ਭੁਤਮਰ੍ਥਵਤ੍
ਭੀਮ ਦੀ ਤਾਕਤਵਰ ਗਦਾ ਨਾਲ ਦੁਰਯੋਧਨ ਦੇ ਰੋੜ੍ਹੇ ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਟੁੱਟ ਗਏ। ਇਹ ਨੌਂਵਾਂ ਪਰਵ ਅਸਚਰਜ ਤੇ ਅਰਥਪੂਰਨ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਏਕੋਨਪष੍ਟਿਰਧ੍ਯਾਯਾਃ ਪਰ੍ਵਣ੍ਯਤ੍ਰ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਾਃ। ਸਂਖ੍ਯਾਤਾ ਬਹੁਵृਤ੍ਤਾਨ੍ਤਾਃ ਸ਼੍ਲੋਕਸਂਖ੍ਯਾऽਤ੍ਰ ਕਥ੍ਯਤੇ
ਇਸ ਪਰਵ ਵਿੱਚ ਅਠਵੰਜਾ ਅਧਿਆਇ ਉਲਲੇਖ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ। ਕਈ ਕਹਾਣੀਆਂ ਗਿਣੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ ਤੇ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਇਥੇ ਦੱਸੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਤ੍ਰੀਣਿ ਸ਼੍ਲੋਕਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਦ੍ਵੇ ਸ਼ਤੇ ਵਿਂਸ਼ਤਿਸ੍ਤਥਾ। ਮੁਨਿਨਾ ਸਂਪ੍ਰਣੀਤਾਨਿ ਕੌਰਵਾਣਾਂ ਯਸ਼ੋਭृਤਾ
ਤੀਨ ਹਜ਼ਾਰ, ਦੋ ਸੌ ਤੇ ਵੀਹ ਸ਼ਲੋਕ ਮਹਾਤਮਾ ਨੇ ਰਚੇ ਹਨ, ਜੋ ਕੌਰਵਾਂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਲੈ ਕੇ ਆਏ ਹਨ।
ਅਤਃ ਪਰਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸੌਪ੍ਤਿਕਂ ਪਰ੍ਵ ਦਾਰੁਣਮ੍। ਭਗ੍ਨੋਰੁਂ ਯਤ੍ਰ ਰਾਜਾਨਂ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਮਮਰ੍षਣਮ੍
ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮੈਂ ਭਿਆਨਕ ਸੌਪਤਿਕ ਪਰਵ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜਿੱਥੇ ਦੁਰਯੋਧਨ ਰਾਜਾ ਟੁੱਟੇ ਰੋੜ੍ਹਿਆਂ ਨਾਲ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਹੈ।
ਅਪਯਾਤੇषੁ ਪਾਰ੍ਥੇषੁ ਤ੍ਰਯਸ੍ਤੇऽਭ੍ਯਾਯਯੂ ਰਥਾਃ। ਕृਤਵਰ੍ਮਾ ਕृਪੋ ਦ੍ਰੌਣਿਃ ਸਾਯਾਹ੍ਨੇ ਰੁਧਿਰੋਕ੍ਸ਼ਿਤਮ੍
ਜਦੋਂ ਪਾਂਡਵ ਚਲੇ ਗਏ, ਤਿੰਨ ਰਥ ਆਏ: ਕ੍ਰਿਤਵਰਮਾ, ਕ੍ਰਿਪਾ ਤੇ ਦ੍ਰੋਣ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਸ਼ਾਮ ਵੇਲੇ, ਲਹੂ ਨਾਲ ਰੰਗੇ ਹੋਏ।
ਸਮੇਤ੍ਯ ਦਦृਸ਼ੁਰ੍ਭੂਮੌ ਪਤਿਤਂ ਰਣਮੂਰ੍ਧਨਿ। ਪ੍ਰਤਿਜਜ੍ਞੇ ਦृਢਕ੍ਰੋਧੋ ਦ੍ਰੌਣਿਰ੍ਯਤ੍ਰ ਮਹਾਰਥਃ
ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਉਹ ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਪਏ ਹੋਏ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹਨ। ਉਥੇ ਮਹਾਰਥੀ ਦ੍ਰੋਣ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਵਚਨ ਕੀਤਾ।
ਅਹਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਪਾਞ੍ਚਾਲਾਨ੍ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨਪੁਰੋਗਮਾਨ੍। ਪਾਣ੍ਡਵਾਂਸ਼੍ਚ ਸਹਾਮਾਤ੍ਯਾਨ੍ਨ ਵਿਮੋਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਦਂਸ਼ਨਂ
ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦਯੁਮਨ ਅਗਵਾਈ ਵਾਲੇ ਸਾਰੇ ਪਾਂਚਾਲ ਤੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਸਮੇਤ ਮਾਰੇ ਬਿਨਾ, ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਗੁੱਸਾ ਨਹੀਂ ਛੱਡਾਂਗਾ।
ਯਤ੍ਰੈਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਰਾਜਾਨਮਪਕ੍ਰਮ੍ਯ ਤ੍ਰਯੋ ਰਥਾਃ। ਸੂਰ੍ਯਾਸ੍ਤਮਨਵੇਲਾਯਾਮਾਸੇਦੁਸ੍ਤੇ ਮਹਦ੍ਵਨਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਤਿੰਨ ਰਥ ਰਾਜਾ ਤੋਂ ਦੂਰ ਹੋ ਗਏ ਤੇ ਸੂਰਜ ਡੁੱਬਣ ਵੇਲੇ ਵੱਡੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਏ।
ਨ੍ਯਗ੍ਰੋਧਸ੍ਯਾਥ ਮਹਤੋ ਯਤ੍ਰਾਧਸ੍ਤਾਦ੍ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਾਃ। ਤਤਃ ਕਾਕਾਨ੍ਬਹੂਨ੍ਰਾਤ੍ਰੌ ਦृष੍ਟ੍ਵੋਲੂਕੇਨ ਹਿਂਸਿਤਾਨ੍
ਉਥੇ, ਵੱਡੇ ਬੋਹੜ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਰਹਿ ਰਹੇ ਸਨ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਕਾਂ ਨੂੰ ਉਲੂ ਨੇ ਆ ਕੇ ਮਾਰਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖਿਆ ਗਿਆ।
ਦ੍ਰੌਣਿਃ ਕ੍ਰੋਧਸਮਾਵਿष੍ਟਃ ਪਿਤੁਰ੍ਵਧਮਨੁਸ੍ਮਰਨ੍। ਪਾਞ੍ਚਾਲਾਨਾਂ ਪ੍ਰਸੁਪ੍ਤਾਨਾਂ ਵਧਂ ਪ੍ਰਤਿ ਮਨੋ ਦਧੇ
ਦ੍ਰੌਣੀ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਤੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਮੌਤ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦਾ, ਪਾਂਚਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਸੁੱਤੇ ਹੋਏ ਮਾਰਣ ਦਾ ਮਨ ਬਣਾਇਆ।
ਗਤ੍ਵਾ ਚ ਸ਼ਿਬਿਰਦ੍ਵਾਰਿ ਦੁਰ੍ਦਰ੍ਸ਼ਂ ਤਤ੍ਰ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਮ੍। ਘੋਰਰੂਪਮਪਸ਼੍ਯਤ੍ਸ ਦਿਵਾਮਾਵृਤ੍ਯ ਧਿष੍ਠਿਰਮ੍
ਕੈਂਪ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਉੱਤੇ ਜਾ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਉਥੇ ਇੱਕ ਡਰਾਉਣਾ ਰਾਖਸਾ ਦੇਖਿਆ, ਜਿਸ ਦਾ ਰੂਪ ਭਿਆਨਕ ਸੀ, ਜੋ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਢੱਕ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਤੇਨ ਵ੍ਯਾਘਾਤਮਸ੍ਤ੍ਰਾਣਾਂ ਕ੍ਰਿਯਮਾਣਮਵੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਚ। ਦ੍ਰੌਣਿਰ੍ਯਤ੍ਰ ਵਿਰੂਪਾਕ੍ਸ਼ਂ ਰੁਦ੍ਰਮਾਰਾਧ੍ਯ ਸਤ੍ਵਰਃ
ਉਸ ਵਲੋਂ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਨਾਸ ਕਰਦੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਦ੍ਰੌਣੀ ਜਿੱਥੇ ਵਿਅੰਗੀ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਰੁਦਰ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਪੂਜਿਆ ਗਿਆ, ਉਥੇ ਗਿਆ।
ਪ੍ਰਸੁਪ੍ਤਾਨ੍ਨਿਸ਼ਿ ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਤਾਨ੍ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨਪੁਰੋਗਮਾਨ੍। ਪਾਞ੍ਚਾਲਾਨ੍ਸਪਰੀਵਾਰਾਨ੍ਦ੍ਰੌਪਦੇਯਾਂਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਰਾਤ ਨੂੰ, ਜਦ ਉਹ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਸੁੱਤੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦਯੁਮਨ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ ਪਾਂਚਾਲਿਆਂ ਨੂੰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਸਮੇਤ ਤੇ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਕृਤਵਰ੍ਮਣਾ ਚ ਸਹਿਤਃ ਕृਪੇਣ ਚ ਨਿਜਘ੍ਨਿਵਾਨ੍। ਯਤ੍ਰਾਮੁਚ੍ਯਨ੍ਤ ਤੇ ਪਾਰ੍ਥਾਃ ਪਞ੍ਚ ਕृष੍ਣਬਲਾਸ਼੍ਰਯਾਤ੍
ਕ੍ਰਿਤਵਰਮ ਤੇ ਕ੍ਰਿਪਾ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ; ਉਥੇ ਸਿਰਫ ਪੰਜ ਪਾਂਡਵ ਹੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਬਚ ਗਏ।