ਸਂਸ੍ਮਰਨ੍ਸਙ੍ਗਮਂ ਚੈਵ ਵਚਨਂ ਚੈਵ ਤਸ੍ਯ ਤਤ੍। ਤਤੋ ਦ੍ਰੁਪਦਮਾਗਮ੍ਯ ਸਖਇਪੂਰ੍ਵਮਹਂ ਪ੍ਰਭੋ
ਉਸ ਨਾਲ ਹੋਈ ਪਹਿਲੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਬੋਲ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਮੈਂ ਪੁਰਾਣਾ ਮਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਪ੍ਰਭੂ, ਡ੍ਰੁਪਦ ਦੇ ਪਾਸ ਗਿਆ।
ਅਬ੍ਰੁਵਂ ਪੁਰੁषਵ੍ਯਾਘ੍ਰ ਸਖਾਯਂ ਵਿਦ੍ਧਿ ਮਾਮਿਤਿ। ਉਪਸ੍ਥਿਤਸ੍ਤੁ ਦ੍ਰੁਪਦਂ ਸਖਿਵਚ੍ਚਾਸ੍ਮਿ ਸਙ੍ਗਤਃ
ਮੈਂ ਕਿਹਾ, "ਮਹਾਨ ਵਿਅਕਤੀ, ਮੈਨੂੰ ਆਪਣਾ ਮਿੱਤਰ ਜਾਣੋ," ਅਤੇ ਡ੍ਰੁਪਦ ਦੇ ਪਾਸ ਮਿੱਤਰ ਵਾਂਗ ਮਿਲਿਆ।
ਸ ਮਾਂ ਨਿਰਾਕਾਰਮਿਵ ਪ੍ਰਹਸਨ੍ਨਿਦਮਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਅਕृਤੇਯਂ ਤਵ ਪ੍ਰਜ੍ਞਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਨਾਤਿਸਮਞ੍ਜਸਾ
ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਅਜਨਬੀ ਵਾਂਗ ਹੱਸ ਕੇ ਕਹਿਣ ਲੱਗਾ, "ਤੇਰੀ ਸਮਝ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਬਿਲਕੁਲ ਠੀਕ ਨਹੀਂ।"
ਯਦਾਤ੍ਥ ਮਾਂ ਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਸਭਂ ਸਖਾ ਤੇऽਹਮਿਤਿ ਦ੍ਵਿਜ। ਸਂਗਤਨੀਹ ਜੀਰ੍ਯਨ੍ਤਿ ਕਾਲੇਨ ਪਰਿਜੀਰ੍ਯਤਃ
ਜਦ ਤੂੰ ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਮੈਨੂੰ ਕਿਹਾ ਸੀ, "ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਮਿੱਤਰ ਹਾਂ," ਦੋਵੇਂ ਪਾਸੇ ਜੋ ਰਿਸ਼ਤੇ ਬਣਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਮੇਂ ਨਾਲ ਪੁਰਾਣੇ ਹੋ ਕੇ ਮੁੱਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸੌਹृਦਂ ਮੇ ਤ੍ਵਯਾ ਹ੍ਯਾਸੀਤ੍ਪੂਰ੍ਵਂ ਸਾਮਰ੍ਥ੍ਯਬਨ੍ਧਨਮ੍। ਨਾਸ਼੍ਰੋਤ੍ਰਿਯਃ ਸ਼੍ਰੋਤ੍ਰਿਯਸ੍ਯ ਨਾਰਥੀ ਰਥਿਨਃ ਸਖਾ
ਸਾਡੀ ਦੋਸਤੀ ਪਹਿਲਾਂ ਸਮਰਥਾ ਦੇ ਬੰਧਨ ਨਾਲ ਸੀ। ਜੋ ਗਿਆਨ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ, ਉਹ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਦਾ ਮਿੱਤਰ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ; ਜਿਸ ਕੋਲ ਰਥ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਰਥ ਵਾਲੇ ਦਾ ਮਿੱਤਰ ਨਹੀਂ।
ਸਾਮ੍ਯਾਦ੍ਧਿ ਸਖ੍ਯਂ ਭਵਤਿ ਵੈषਮ੍ਯਾਨ੍ਨੋਪਪਦ੍ਯਤੇ। ਨ ਸਖ੍ਯਮਜਰਂ ਲੋਕੇ ਵਿਦ੍ਯਤੇ ਜਾਤੁ ਕਸ੍ਯਚਿਤ੍
ਦੋਸਤੀ ਬਰਾਬਰੀ ਨਾਲ ਬਣਦੀ ਹੈ, ਅਸਮਾਨਤਾ ਨਾਲ ਨਹੀਂ। ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਦੀ ਦੋਸਤੀ ਸਦਾ ਲਈ ਨਹੀਂ ਰਹਿ ਸਕਦੀ।
ਕਾਮੋ ਵੈਨਂ ਵਿਹਰਤਿ ਕ੍ਰੋਧੋ ਵੈਨਂ ਰਹਤ੍ਯੁਤ। ਮੈਵਂ ਜੀਰ੍ਣਮੁਪਾਸ੍ਸ੍ਵ ਤ੍ਵਂ ਸਖ੍ਯਂ ਭਵਦੁਪਾਧਿਕृਤ੍
ਇਸ ਦੋਸਤੀ ਨੂੰ ਇੱਛਾ ਮਜ਼ਾ ਲੈਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਗੁੱਸਾ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਸਵਾਰਥ ਲਈ ਬਣਾਈ ਹੋਈ, ਪੁਰਾਣੀ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਦੋਸਤੀ ਨੂੰ ਨਾ ਫੜ।
ਆਸੀਤ੍ਸਖ੍ਯਂ ਦ੍ਵਿਜਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਤ੍ਵਯਾ ਮੇऽਰ੍ਥਨਿਬਨ੍ਧਨਮ੍। ਨਹ੍ਯਨਾਢ੍ਯਃ ਸਖਾऽऽਢ੍ਯਸ੍ਯ ਨਾਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ਵਿਦੁषਃ ਸਖਾ
ਹੇ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਸਾਡੀ ਦੋਸਤੀ ਪਹਿਲਾਂ ਲੋੜ ਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਸੀ। ਗਰੀਬ ਅਮੀਰ ਦਾ ਮਿੱਤਰ ਨਹੀਂ, ਅਗਿਆਨੀ ਗਿਆਨੀ ਦਾ ਮਿੱਤਰ ਨਹੀਂ।
ਨ ਸ਼ੂਰਸ੍ਯ ਸਖਾ ਕ੍ਲੀਬਃ ਸਖਿਪੂਰ੍ਵਂ ਕਿਮਿष੍ਯਤੇ। ਨ ਹਿ ਰਾਜ੍ਞਾਮੁਦੀਰ੍ਣਾਨਾਮੇਵਂ ਭੂਤੈਰ੍ਨਰੈਃ ਕ੍ਵਚਿਤ੍
ਡਰਪੋਕ ਵਿਅਕਤੀ ਬਹਾਦਰ ਦਾ ਮਿੱਤਰ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ, ਨਾ ਹੀ ਪਹਿਲਾਂ ਐਸਾ ਮਿੱਤਰਤਾ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਵੱਡੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਮਿੱਤਰ ਐਸੇ ਲੋਕ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ।
ਸਖ੍ਯਂ ਭਵਤਿ ਮਨ੍ਦਾਤ੍ਮਞ੍ਛ੍ਰਿਯਾ ਹੀਨੈਰ੍ਧਨਚ੍ਯੁਤੈਃ। ਨਾਸ਼੍ਰੋਤ੍ਰਿਯਃ ਸ਼੍ਰੋਤ੍ਰਿਯਸ੍ਯ ਨਾਰਥੀ ਰਥਿਨਃ ਸਖਾ
ਮੰਦ ਬੁਧੀ, ਨਸੀਬ ਤੋਂ ਵੰਜੇ, ਜਾਂ ਧਨ ਗੁਆ ਚੁੱਕੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਦੋਸਤੀ ਬਣਦੀ ਹੈ। ਗਿਆਨ ਰਹਿਤ ਵਿਅਕਤੀ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਦਾ, ਅਤੇ ਰਥ ਰਹਿਤ ਰਥ ਵਾਲੇ ਦਾ ਮਿੱਤਰ ਨਹੀਂ।
ਨਾਰਾਜਾ ਪਾਰ੍ਥਿਵਸ੍ਯਾਪਿ ਸਖਿਪੂਰ੍ਵਂ ਕਿਮਿष੍ਯਤੇ। ਅਹਂ ਤ੍ਵਯਾ ਨ ਜਾਨਾਮਿ ਰਾਜ੍ਯਾਰ੍ਥੇ ਸਂਵਿਦਂ ਕृਤਾਮ੍
ਰਾਜਾ ਨਾ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਰਾਜੇ ਦਾ ਮਿੱਤਰ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ, ਨਾ ਹੀ ਪਹਿਲਾਂ ਐਸਾ ਮਿੱਤਰਤਾ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਰਾਜ ਲਈ ਕੋਈ ਸਮਝੌਤਾ ਬਣਾਇਆ ਹੋਇਆ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ।
ਏਕਰਾਤ੍ਰਂ ਤੁ ਤੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਕਾਮਂ ਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਭੋਜਨਮ੍। ਏਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤ੍ਵਹਂ ਤੇਨ ਸਦਾਰਃ ਪ੍ਰਸ੍ਥਿਤਸ੍ਤਦਾ
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਮੈਂ ਤੇਨੂੰ ਇਕ ਰਾਤ ਲਈ ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਭੋਜਨ ਦੇਵਾਂਗਾ। ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਸਮੇਤ ਉਥੋਂ ਚਲ ਪਿਆ।
ਤਾਂ ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਂ ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਯ ਯਾਂ ਕਰ੍ਤਾऽਸ੍ਮ੍ਯਚਿਰਾਦਿਵ। ਦ੍ਰੁਪਦੇਨੈਵਮੁਕ੍ਤੋऽਹਂ ਮਨ੍ਯੁਨਾऽਭਿਪਰਿਪ੍ਲੁਤਃ
ਉਹ ਵਾਅਦਾ ਜਲਦੀ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਦਾ ਮਨ ਬਣਾਇਆ, ਤੇ ਡ੍ਰੁਪਦ ਵੱਲੋਂ ਐਸਾ ਸੁਣ ਕੇ, ਮੈਂ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ।
ਅਭ੍ਯਾਗਚ੍ਛਂ ਕੁਰੂਨ੍ਭੀष੍ਮ ਸ਼ਿष੍ਯੈਰਰ੍ਥੀ ਗੁਣਾਨ੍ਵਿਤੈਃ। ਤਤੋऽਹਂ ਭਵਤਃ ਕਾਮਂ ਸਂਵਰ੍ਧਯਿਤੁਮਾਗਤਃ
ਹੇ ਭੀਸ਼ਮ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਗੁਣਵਾਨ ਤੇ ਸਮਰਥ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਕੁਰੂਆਂ ਕੋਲ ਆਇਆ। ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਆਇਆ ਹਾਂ।
ਇਦਂ ਨਾਗਪੁਰਂ ਰਮ੍ਯਂ ਬ੍ਰੂਹਿ ਕਿਂ ਕਰਵਾਣਿ ਤੇ
ਇਹ ਨਾਗਾਂ ਦੀ ਸੋਹਣੀ ਨਗਰੀ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹੈ; ਦੱਸ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਕੀ ਕਰਾਂ?
ਅਪਜ੍ਯਂ ਕ੍ਰਿਯਤਾਂ ਚਾਪਂ ਸਾਧ੍ਵਸ੍ਤ੍ਰਂ ਪ੍ਰਤਿਪਾਦਯ। ਭੁਙ੍ਕ੍ਸ਼ ਭੋਗਾਨ੍ਭृਸ਼ਂ ਪ੍ਰੀਤਃ ਪੂਜ੍ਯਮਾਨਃ ਕੁਰੁਕ੍ਸ਼ਯੇ
ਇੱਕ ਐਸਾ ਧਨੁ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇ ਜੋ ਟੁੱਟ ਨਾ ਸਕੇ, ਤੇ ਵਧੀਆ ਹਥਿਆਰ ਦਿੱਤੇ ਜਾਣ। ਤੂੰ ਕੁਰੁਕਸ਼ੇਤਰ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾ ਕੇ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਸੁਖ ਭੋਗ।
ਕੁਰੂਣਾਮਸ੍ਤਿ ਯਦ੍ਵਿਤ੍ਤਂ ਰਾਜ੍ਯਂ ਚੇਦਂ ਸਰਾष੍ਟ੍ਰਕਮ੍। ਤ੍ਵਮੇਵ ਪਰਮੋ ਰਾਜਾ ਸਰ੍ਵੇ ਵਾਕ੍ਯਕਰਾਸ੍ਤਵ
ਕੁਰੂਆਂ ਦੀ ਸਾਰੀ ਦੌਲਤ ਤੇ ਇਹ ਰਾਜ ਸਮੇਤ ਸਾਰੇ ਇਲਾਕੇ ਤੇਰਾ ਹਨ; ਤੂੰ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਰਾਜਾ ਹੈਂ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਤੇਰੇ ਹੁਕਮ ਨੂੰ ਮੰਨਦੇ ਹਨ।
ਯਚ੍ਚ ਤੇ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਿਤਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਕृਤਂ ਤਦਿਤਿ ਚਿਨ੍ਤ੍ਯਤਾਮ੍। ਦਿष੍ਟ੍ਯਾ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋऽਸਿ ਵਿਪ੍ਰਰ੍षੇ ਮਹਾਨ੍ਮੇऽਨੁਗ੍ਰਹਃ ਕृਤਃ
ਜੋ ਕੁਝ ਤੂੰ ਮੰਗਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ; ਇਸ ਨੂੰ ਯਾਦ ਰੱਖ। ਤੇਰੀ ਆਉਣ ਨਾਲ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਰਿਸ਼ੀ, ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਵੱਡਾ ਉਪਕਾਰ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਪ੍ਰਤਿਜਗ੍ਰਾਹ ਤਂ ਭੀष੍ਮੋ ਗੁਰੁਂ ਪਾਣ੍ਡੁਸੁਤੈਃ ਸਹ। ਪੌਤ੍ਰਾਨਾਦਾਯ ਤਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਵਸੂਨਿ ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਚ
ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪਾਂਡੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਸਮੇਤ ਅਧਿਆਪਕ ਵਜੋਂ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਪੋਤਿਆਂ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਖਜ਼ਾਨਿਆਂ ਨੂੰ ਲੈ ਆਇਆ।
ਸ਼ਿष੍ਯ ਇਤਿ ਦਦੌ ਰਾਜਨ੍ਦ੍ਰੋਣਾਯ ਵਿਧਿਪੂਰ੍ਵਕਮ੍। ਤਦਾ ਦ੍ਰੋਣੋऽਬ੍ਰਵੀਦ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਭੀष੍ਮਂ ਬੁਦ੍ਧਿਮਤਾਂ ਵਰਮ੍
ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੋਤਿਆਂ ਨੂੰ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਦ੍ਰੋਣ ਨੂੰ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਵਜੋਂ ਦਿੱਤਾ; ਫਿਰ ਦ੍ਰੋਣ ਨੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ ਭੀਸ਼ਮ ਨੂੰ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਕृਪਸ੍ਤਿष੍ਠਤਿ ਚਾਚਾਰ੍ਯਃ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਜ੍ਞਃ ਪ੍ਰਾਜ੍ਞਸਂਮਤਃ। ਮਯਿ ਤਿष੍ਠਤਿ ਚੇਦ੍ਵਿਪ੍ਰੋ ਵੈਮਨਸ੍ਯਂ ਗਮਿष੍ਯਤਿ
ਕ੍ਰਿਪਾਚਾਰਯ ਜੀ ਅਜੇ ਵੀ ਅਧਿਆਪਕ ਹਨ, ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਤੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਮੰਨੇ ਹੋਏ; ਪਰ ਜੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਰਹੇ, ਉਹ ਉਦਾਸ ਹੋ ਜਾਣਗੇ।
ਯੁष੍ਮਾਨ੍ਕਿਂਚਿਚ੍ਚ ਯਾਚਿਤ੍ਵਾ ਧਨਂ ਸਂਗृਹ੍ਯ ਹਰ੍षਿਤਃ। ਸ੍ਵਮਾਸ਼੍ਰਮਪਦਂ ਰਾਜਨ੍ਗਮਿष੍ਯਾਮਿ ਯਥਾਗਤਮ੍
ਤੁਹਾਡੀ ਕੋਲੋਂ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਮੰਗ ਕੇ ਤੇ ਦੌਲਤ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਲੈ ਕੇ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਆਸ਼ਰਮ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਜਾਵਾਂਗਾ ਜਿਵੇਂ ਆਇਆ ਸੀ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤੇ ਤੁ ਵਿਪ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਭੀष੍ਮਃ ਪ੍ਰਹਰਤਾਂ ਵਰਃ। ਅਬ੍ਰਵੀਦ੍ਦ੍ਰੋਣਮਾਚਾਰ੍ਯਮੁਖ੍ਯਂ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਵਿਦਾਂ ਵਰਮ੍
ਜਦੋਂ ਉਹ ਸਰਵੋਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲ ਕੀਤੀ, ਤਾਂ ਭੀਸ਼ਮ, ਯੋਧਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਵਧੀਆ, ਨੇ ਦ੍ਰੋਣ, ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਦੇ ਮੁਖ ਤੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ, ਨੂੰ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਕृਪਸ੍ਤਿष੍ਠਤੁ ਪੂਜ੍ਯਸ਼੍ਚ ਭਰ੍ਤਵ੍ਯਸ਼੍ਚ ਮਯਾ ਸਦਾ। ਤ੍ਵਂ ਗੁਰੁਰ੍ਭਵ ਪੌਤ੍ਰਾਣਾਮਾਚਾਰ੍ਯਸ੍ਤ੍ਵਂ ਮਤੋ ਮਮ। ਪ੍ਰਤਿਗृਹ੍ਣੀष੍ਵ ਪੁਤ੍ਰਾਂਸ੍ਤ੍ਵਮਸ੍ਤ੍ਰਜ੍ਞਾਨ੍ਕੁਰੁ ਵੈ ਸਦਾ
ਕ੍ਰਿਪਾ ਜੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੇਰੇ ਵੱਲੋਂ ਆਦਰਯੋਗ ਤੇ ਸਨਮਾਨਿਤ ਰਹੇ; ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਪੋਤਿਆਂ ਦਾ ਅਧਿਆਪਕ ਬਣ, ਤੇ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਅਧਿਆਪਕ ਮੰਨਦਾ ਹਾਂ। ਇਹ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਹਥਿਆਰਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹਨ, ਤੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਿਖਾ।
ਤਤਃ ਸਂਪੂਜਿਤੋ ਦ੍ਰੋਣੋ ਭੀष੍ਮੇਣ ਦ੍ਵਿਪਦਾਂ ਵਰਃ। ਵਿਸ਼ਸ਼੍ਰਾਮ ਮਹਾਤੇਜਾਃ ਪੂਜਿਤਃ ਕੁਰੁਵੇਸ਼੍ਮਨਿ
ਫਿਰ ਦ੍ਰੋਣ, ਭੀਸ਼ਮ ਵੱਲੋਂ ਆਦਰ ਪਾ ਕੇ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ ਸੀ, ਕੁਰੂਆਂ ਦੇ ਮਹਲ ਵਿਚ ਆਦਰਯੋਗ ਤੇ ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲਾ ਹੋ ਕੇ ਆਰਾਮ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ।
ਵਿਸ਼੍ਰਾਨ੍ਤੇऽਥ ਗੁਰੌ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਪੌਤ੍ਰਾਨਾਦਾਯ ਕੌਰਵਾਨ੍। ਸ਼ਿष੍ਯਤ੍ਵੇਨ ਦਦੌ ਭੀष੍ਮੋ ਵਸੂਨਿ ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਚ
ਜਦੋਂ ਅਧਿਆਪਕ ਨੇ ਆਰਾਮ ਕੀਤਾ, ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਕੁਰੂਆਂ ਦੇ ਪੋਤਿਆਂ ਨੂੰ ਲਿਆ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਵਜੋਂ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਖਜ਼ਾਨਿਆਂ ਸਮੇਤ, ਦਿੱਤਾ।
ਗृਹਂ ਚ ਸੁਪਰਿਚ੍ਛਨ੍ਨਂ ਧਨਧਾਨ੍ਯਸਮਾਕੁਲਮ੍। ਭਾਰਦ੍ਵਾਜਾਯ ਸੁਪ੍ਰੀਤਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਪਾਦਯਤ ਪ੍ਰਭੁਃ
ਮਾਲਕ ਨੇ, ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਭਾਰਦਵਾਜ ਨੂੰ ਇੱਕ ਘਰ ਦਿੱਤਾ ਜੋ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੀ ਤੇ ਦੌਲਤ ਤੇ ਅਨਾਜ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਸ ਤਾਞ੍ਸ਼ਿष੍ਯਾਨ੍ਮਹੇष੍ਵਾਸਃ ਪ੍ਰਤਿਜਗ੍ਰਾਹ ਕੌਰਵਾਨ੍। ਪਾਣ੍ਡਵਾਨ੍ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਾਂਸ਼੍ਚ ਦ੍ਰੋਣੋ ਮੁਦਿਤਮਾਨਸਃ
ਮਹਾਨ ਧਨੁਧਾਰੀ ਦ੍ਰੋਣ ਨੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਉਹ ਵਿਦਿਆਰਥੀ, ਕੁਰੂਵਾਂ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਤੇ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ, ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲਏ।
ਪ੍ਰਤਿਗृਹ੍ਯ ਚ ਤਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਦ੍ਰੋਣੋ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਰਹਸ੍ਯੇਕਃ ਪ੍ਰਤੀਤਾਤ੍ਮਾ ਕृਤੋਪਸਦਨਾਂਸ੍ਤਥਾ
ਸਭ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਦ੍ਰੋਣ ਨੇ, ਗੁਪਤ ਤੇ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਮਨ ਨਾਲ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਆਉਣ ਉਪਰੰਤ, ਇਹ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਕਾਰ੍ਯਂ ਮੇ ਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ਿਤਂ ਕਿਂਚਿਦ੍ਧृਦਿ ਸਂਪਰਿਵਰ੍ਤਤੇ। ਕृਤਾਸ੍ਤ੍ਰੈਸ੍ਤਤ੍ਪ੍ਰਦੇਯਂ ਮੇ ਤਦੇਤਦ੍ਵਦਤਾਨਘਾਃ
ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿਚ ਇੱਕ ਇੱਛਾ ਹੈ ਜੋ ਘੁੰਮਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ; ਤੁਸੀਂ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ, ਹੁਣ ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਦਿਓ—ਇਹ ਦੱਸੋ, ਹੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ।