ਕਿਰੀਟਿਨਾਭਿਨਿष੍ਕ੍ਰਮ੍ਯ ਪ੍ਰਾਪਿਤਾ ਯਮਸਾਦਨਮ੍। ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਤਥਾ ਪਾषਾਣਯੋਧਿਨਃ
ਕਿਰੀਟ ਵਾਲਾ ਬਾਹਰ ਆਇਆ ਅਤੇ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਤੇ ਪੱਥਰ ਨਾਲ ਲੜਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਯਮ ਦੇ ਘਰ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ।
ਨਾਰਾਯਣਾਸ਼੍ਚ ਗੋਪਾਲਾਃ ਸਮਰੇ ਚਿਤ੍ਰਯੋਧਿਨਃ। ਅਲਮ੍ਬੁषਃ ਸ਼੍ਰੁਤਾਯੁਸ਼੍ਚ ਜਲਸਨ੍ਧਸ਼੍ਚ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍
ਨਾਰਾਯਣ ਫੌਜ ਅਤੇ ਗੋਪ, ਜੋ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਲੜਾਈਆਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸਨ, ਅਲੰਬੁਸ਼ਾ, ਸ਼੍ਰੁਤਾਯੁ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਜਲਸੰਧ ਵੀ।
ਸੌਮਦਤ੍ਤਿਰ੍ਵਿਰਾਟਸ਼੍ਚ ਦ੍ਰੁਪਦਸ਼੍ਚ ਮਹਾਰਥਃ। ਘਟੋਤ੍ਕਚਾਦਯਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯੇ ਨਿਹਤਾ ਦ੍ਰੋਣਪਰ੍ਵਣਿ
ਸੌਮਦੱਤੀ, ਵਿਰਾਟ ਅਤੇ ਮਹਾਰਥੀ ਦ੍ਰੁਪਦ, ਅਤੇ ਘਟੋਤਕਚ ਆਦਿ ਹੋਰ ਵੀ, ਡ੍ਰੋਣ ਪਰਵ ਵਿੱਚ ਮਾਰੇ ਗਏ।
ਅਸ਼੍ਵਤ੍ਥਾਮਾਪਿ ਚਾਤ੍ਰੈਵ ਦ੍ਰੋਣੇ ਯੁਧਿ ਨਿਪਾਤਿਤੇ। ਅਸ੍ਤ੍ਰਂ ਪ੍ਰਾਦੁਸ਼੍ਚਕਾਰੋਗ੍ਰਂ ਨਾਰਾਯਣਮਮਰ੍षਿਤਃ
ਇਥੇ ਹੀ, ਜਦੋਂ ਡ੍ਰੋਣ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਢਹਿ ਗਿਆ, ਅਸ਼ਵਥਾਮਾ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਨਾਰਾਯਣ ਅਸਤਰ ਛੱਡਿਆ।
ਆਗ੍ਨੇਯਂ ਕੀਰ੍ਤ੍ਯਤੇ ਯਤ੍ਰ ਰੁਦ੍ਰਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਮੁਤ੍ਤਮਮ੍। ਵ੍ਯਾਸਸ੍ਯ ਚਾਪ੍ਯਾਗਮਨਂ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਕृष੍ਣਪਾਰ੍ਥਯੋਃ
ਇਥੇ ਅਗਨਿ ਅਸਤਰ, ਰੁਦਰ ਦੀ ਵੱਡੀ ਮਹਿਮਾ, ਵਿਆਸ ਦਾ ਆਉਣਾ ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਤੇ ਪਾਰਥ ਦੀ ਸ਼ਾਨ ਦਰਸਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਸਪ੍ਤਮਂ ਭਾਰਤੇ ਪਰ੍ਵ ਮਹਦੇਤਦੁਦਾਹृਤਮ੍। ਯਤ੍ਰ ਤੇ ਪृਥਿਵੀਪਾਲਾਃ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ੋ ਨਿਧਨਂ ਗਤਾਃ
ਭਾਰਤ ਦਾ ਸੱਤਵਾਂ ਪਰਵ ਵੱਡਾ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਮਰ ਗਏ।
ਦ੍ਰੋਣਪਰ੍ਵਣਿ ਯੇ ਸ਼ਊਰਾ ਨਿਰ੍ਦਿष੍ਟਾਃ ਪੁਰੁषਰ੍षਭਾਃ। ਅਤ੍ਰਾਧ੍ਯਾਯਸ਼ਤਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਤਥਾਧ੍ਯਾਯਾਸ਼੍ਚ ਸਪ੍ਤਤਿਃ
ਡ੍ਰੋਣ ਪਰਵ ਵਿੱਚ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਸ਼ੂਰਵੀਰਾਂ ਦਾ ਨਾਮ ਆਇਆ, ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਵਧੀਆ ਸਨ; ਇਥੇ ਸੌ ਅਧਿਆਇ ਅਤੇ ਸਤੱਤਰ ਹੋਰ ਅਧਿਆਇ ਵੀ ਦੱਸੇ ਗਏ।
ਅष੍ਟੌ ਸ਼੍ਲੋਕਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਤਥਾ ਨਵ ਸ਼ਤਾਨਿ ਚ। ਸ਼੍ਲੋਕਾ ਨਵ ਤਥੈਵਾਤ੍ਰ ਸਂਖ੍ਯਾਤਾਸ੍ਤਤ੍ਤ੍ਵਦਰ੍ਸ਼ਿਨਾ
ਇਥੇ ਅਠ ਹਜ਼ਾਰ ਨੌ ਸੌ ਅਤੇ ਨੌ ਸ਼ਲੋਕ ਵੀ ਗਿਣੇ ਗਏ ਹਨ, ਜੋ ਸੱਚ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਗਿਣੇ।
ਪਾਰਾਸ਼ਰ੍ਯੇਣ ਮੁਨਿਨਾਂ ਸਂਚਿਨ੍ਤ੍ਯ ਦ੍ਰੋਣਪਰ੍ਵਣਿ। ਅਤਃ ਪਰਂ ਕਰ੍ਣਪਰ੍ਵ ਪ੍ਰੋਚ੍ਯਤੇ ਪਰਮਾਦ੍ਭੁਤਮ੍
ਪਾਰਾਸ਼ਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਮੁਨੀ ਨੇ ਡ੍ਰੋਣ ਪਰਵ 'ਤੇ ਵਿਚਾਰ ਕਰਕੇ, ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕਰਣ ਪਰਵ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਅਜੀਬ ਹੈ, ਦੱਸਿਆ।
ਸਾਰਥ੍ਯੇ ਵਿਨਿਯੋਗਸ਼੍ਚ ਮਦ੍ਰਰਾਜਸ੍ਯ ਧੀਮਤਃ। ਆਖ੍ਯਾਤਂ ਯਤ੍ਰ ਪੌਰਾਮਂ ਤ੍ਰਿਪੁਰਸ੍ਯ ਨਿਪਾਤਨਮ੍
ਮਦਰ ਦੇ ਸਮਝਦਾਰ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਰਥੀ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਗੱਲ, ਤੇ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਦੇ ਨਾਸ ਦੀ ਪੁਰਾਣੀ ਕਹਾਣੀ ਇਥੇ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ।
ਪ੍ਰਯਾਣੇ ਪਰੁषਸ਼੍ਚਾਤ੍ਰ ਸਂਵਾਦਃ ਕਰ੍ਣਸ਼ਲ੍ਯਯੋਃ। ਹਂਸਕਾਕੀਯਮਾਖ੍ਯਾਨਂ ਤਤ੍ਰੈਵਾਕ੍ਸ਼ੇਪਸਂਹਿਤਮ੍
ਚਲਦੇ ਸਮੇਂ, ਕਰਣ ਤੇ ਸ਼ਲਯਾ ਦੀ ਕਠੋਰ ਗੱਲਬਾਤ, ਤੇ ਹੰਸ ਤੇ ਕਾਂ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਵੀ ਇਥੇ ਵਿਰੋਧ ਸਮੇਤ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ।
ਵਧਃ ਪਾਣ੍ਡ੍ਯਸ੍ਯ ਚ ਤਥਾ ਅਸ਼੍ਵਤ੍ਥਾਮ੍ਨਾ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ। ਦਣ੍ਡਸੇਨਸ੍ਯ ਚ ਤਤੋ ਦਣ੍ਡਸ੍ਯ ਚ ਵਧਸ੍ਤਥਾ
ਪਾਂਡਿਆ ਦੀ ਮੌਤ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਅਸ਼ਵਥਾਮਾ ਨੇ ਕੀਤੀ, ਫਿਰ ਦੰਡਸੇਨ ਅਤੇ ਦੰਡ ਦੀ ਮੌਤ ਵੀ ਹੋਈ।
ਦ੍ਵੈਰਥੇ ਯਤ੍ਰ ਕਰ੍ਣੇਨ ਧਰ੍ਮਰਾਜੋ ਯੁਧਿष੍ਟਿਰਃ। ਸਂਸ਼ਯਂ ਗਮਿਤੋ ਯੁਦ੍ਧੇ ਮਿषਤਾਂ ਸਰ੍ਵਧਨ੍ਵਿਨਾਮ੍
ਜਿੱਥੇ ਦੋ ਰਥੀਆਂ ਦੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਕਰਣ ਨੇ ਧਰਮਰਾਜ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੂੰ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਸ਼ੱਕ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦਿੱਤਾ, ਸਾਰੇ ਧਨੁਧਾਰੀ ਦੇਖਦੇ ਰਹੇ।
ਅਨ੍ਯੋਨ੍ਯਂ ਪ੍ਰਤਿ ਚ ਕ੍ਰੋਧੋ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਕਿਰੀਟਿਨੋਃ। ਯਤ੍ਰੈਵਾਨੁਨਯਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤੋ ਮਾਧਵੇਨਾਰ੍ਜੁਨਸ੍ਯ ਹਿ
ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਤੇ ਕਿਰੀਟ ਵਾਲੇ ਦੀ ਆਪਸੀ ਰੁੱਸ, ਤੇ ਮਾਧਵ ਨੇ ਅਰਜੁਨ ਨੂੰ ਮਿਲਾਪ ਦੀ ਗੱਲ ਦੱਸਿਆ।
ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਪੂਰ੍ਵਕਂ ਚਾਪਿ ਵਕ੍ਸ਼ੋ ਦੁਃਸ਼ਾਸਨਸ੍ਯ ਚ। ਭਿਤ੍ਤ੍ਵਾ ਵृਕੋਦਰੋ ਰਕ੍ਤਂ ਪੀਤਵਾਨ੍ਯਤ੍ਰ ਸਂਯੁਗੇ
ਵਚਨ ਦੇਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਭੀਮ ਨੇ ਦੁਸ਼ਾਸਨ ਦਾ ਸੀਨਾ ਚੀਰ ਕੇ, ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦਾ ਖੂਨ ਪੀ ਲਿਆ।
ਦ੍ਵੈਰਥੇ ਯਤ੍ਰ ਪਾਰ੍ਥੇਨ ਹਤਃ ਕਰ੍ਣੋ ਮਹਾਰਥਃ। ਅष੍ਟਮਂ ਪਰ੍ਵ ਨਿਰ੍ਦਿष੍ਟਮੇਤਦ੍ਭਾਰਤਚਿਨ੍ਤਕੈਃ
ਜਿੱਥੇ ਦੋ ਰਥੀਆਂ ਦੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਪਾਰਥ ਨੇ ਮਹਾਰਥੀ ਕਰਣ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ; ਭਾਰਤ ਦੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਅਠਵਾਂ ਪਰਵ ਦੱਸਿਆ ਹੈ।
ਏਕੋਨਸਪ੍ਤਤਿਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਅਧ੍ਯਾਯਾਃ ਕਰ੍ਣਪਰ੍ਵਣਿ। ਚਤ੍ਵਾਰ੍ਯੇਵ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਨਵ ਸ਼੍ਲੋਕਸ਼ਤਾਨਿ ਚ
ਕਰਨ ਪਰਵ ਵਿੱਚ ਉਣਹੱਤਰ ਅਧਿਆਇ ਦੱਸੇ ਗਏ ਹਨ, ਚਾਰ ਹਜ਼ਾਰ ਤੇ ਨੌਂ ਸੌ ਸ਼ਲੋਕ ਹਨ।
ਚਤੁਃषष੍ਟਿਸ੍ਤਥਾ ਸ਼੍ਲੋਕਾਃ ਪਰ੍ਵਣ੍ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਾਃ। ਅਤਃ ਪਰਂ ਵਿਚਿਤ੍ਰਾਰ੍ਥਂ ਸ਼ਲ੍ਯਪਰ੍ਵ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਮ੍
ਇਸ ਪਰਵ ਵਿੱਚ ਚੌਂਸਠ ਸ਼ਲੋਕ ਵੀ ਉਲਲੇਖ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਵਿਅਕਤ ਅਰਥਾਂ ਵਾਲਾ ਸ਼ਲਯ ਪਰਵ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਹਤਪ੍ਰਵੀਰੇ ਸੈਨ੍ਯੇ ਤੁ ਨੇਤਾ ਮਦ੍ਰੇਸ਼੍ਵਰੋऽਭਵਤ੍। ਯਤ੍ਰ ਕੌਮਾਰਮਾਖ੍ਯਾਨਮਭਿषੇਕਸ੍ਯ ਕਰ੍ਮ ਚ
ਜਦੋਂ ਫੌਜ ਦੇ ਵਿਰਲੇ ਮਾਹਿਰ ਮਾਰੇ ਗਏ, ਮਦਰਾ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਨੇਤ੍ਰਤਵ ਸੰਭਾਲਿਆ। ਉਥੇ ਨੌਜਵਾਨ ਰਾਜਤਿਲਕ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਰਸਮਾਂ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਵृਤ੍ਤਾਨਿ ਚਾਥ ਯੁਦ੍ਧਾਨਿ ਕੀਰ੍ਤ੍ਯਨ੍ਤੇ ਯਤ੍ਰ ਭਾਗਸ਼ਃ। ਵਿਨਾਸ਼ਃ ਕੁਰੁਮੁਖ੍ਯਾਨਾਂ ਸ਼ਲ੍ਯਪਰ੍ਵਣਿ ਕੀਰ੍ਤ੍ਯਤੇ
ਉਥੇ ਘਟਨਾ ਅਤੇ ਯੁੱਧ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਦੱਸੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਸ਼ਲਯ ਪਰਵ ਵਿੱਚ ਕੁੁਰੂਆਂ ਦੇ ਮੁੱਖ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਨਾਸ਼ ਵਰਨਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਸ਼ਲ੍ਯਸ੍ਯ ਨਿਧਨਂ ਚਾਤ੍ਰ ਧਰ੍ਮਰਾਜਾਨ੍ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ। ਸ਼ਕੁਨੇਸ਼੍ਚ ਵਧੋऽਤ੍ਰੈਵ ਸਹਦੇਵੇਨ ਸਂਯੁਗੇ
ਇਥੇ ਸ਼ਲਯ ਦੀ ਮੌਤ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਧਰਮਰਾਜ ਦੀ ਮੌਤ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਹੈ। ਇਥੇ ਹੀ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਸਹਦੇਵ ਵਲੋਂ ਸ਼ਕੁਨੀ ਦਾ ਵਧ ਵੀ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਸੈਨ੍ਯੇ ਚ ਹਤਭੂਯਿष੍ਠੇ ਕਿਂਚਿਚ੍ਛਿष੍ਟੇ ਸੁਯੋਧਨਃ। ਹ੍ਰਦਂ ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯ ਯਤ੍ਰਾਸੌ ਸਂਸ੍ਤਭ੍ਯਾਪੋਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਃ
ਜਦੋਂ ਫੌਜ ਦਾ ਵੱਡਾ ਹਿੱਸਾ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ ਤੇ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਬਚਿਆ, ਸੁਯੋਧਨ ਇਕ ਝੀਲ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ ਲੁਕ ਗਿਆ ਤੇ ਠੀਕ ਥਾਂ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤਿਸ੍ਤਤ੍ਰ ਚਾਖ੍ਯਾਤਾ ਯਤ੍ਰ ਭੀਮਸ੍ਯ ਲੁਬ੍ਧਕੈਃ। ਕ੍ਸ਼ੇਪਯੁਕ੍ਤੈਰ੍ਵਚੋਭਿਸ਼੍ਚ ਧਰ੍ਮਰਾਜਸ੍ਯ ਧੀਮਤਃ
ਉਥੇ ਭੀਮ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਤੇ ਧਰਮਰਾਜ ਦੇ ਬੁਧੀਮਾਨ ਬੋਲ ਵੀ ਆਉਂਦੇ ਹਨ।
ਹ੍ਰਦਾਤ੍ਸਮੁਤ੍ਥਿਤੋ ਯਤ੍ਰ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰੋऽਤ੍ਯਮਰ੍षਣਃ। ਭੀਮੇਨ ਗਦਯਾ ਯੁਦ੍ਧਂ ਯਤ੍ਰਾਸੌ ਕृਤਵਾਨ੍ਸਹ
ਉਥੇ ਧਾਰਤਰਾਸ਼ਟਰ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਝੀਲ ਤੋਂ ਉਠ ਕੇ ਭੀਮ ਨਾਲ ਗਦਾ-ਯੁੱਧ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸਮਵਾਯੇ ਚ ਯੁਦ੍ਧਸ੍ਯ ਰਾਮਸ੍ਯਾਗਮਨਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍। ਸਰਸ੍ਵਤ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਤੀਰ੍ਥਾਨਾਂ ਪੁਣ੍ਯਤਾ ਪਰਿਕੀਰ੍ਤਿਤਾ
ਯੁੱਧ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਰਾਮ ਦਾ ਆਉਣਾ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸਰਸਵਤੀ ਦੇ ਤੀਰਥਾਂ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਵੀ ਵਡਿਆਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਗਦਾਯੁਦ੍ਧਂ ਚ ਤੁਮੁਲਮਤ੍ਰੈਵ ਪਰਿਕੀਰ੍ਤਿਤਮ੍। ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਸ੍ਯ ਰਾਜ੍ਞੋऽਥ ਯਤ੍ਰ ਭੀਮੇਨ ਸਂਯੁਗੇ
ਇਥੇ ਭੀਮ ਤੇ ਦੁਰਯੋਧਨ ਰਾਜਾ ਵਿਚਕਾਰ ਭਿਆਨਕ ਗਦਾ-ਯੁੱਧ ਦਾ ਵਰਨਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਊਰੂ ਭਗ੍ਨੌ ਪ੍ਰਸਹ੍ਯਾਜੌ ਗਦਯਾ ਭੀਮਵੇਗਯਾ। ਨਵਮਂ ਪਰ੍ਵ ਨਿਰ੍ਦਿष੍ਟਮੇਤਦਦ੍ਭੁਤਮਰ੍ਥਵਤ੍
ਭੀਮ ਦੀ ਤਾਕਤਵਰ ਗਦਾ ਨਾਲ ਦੁਰਯੋਧਨ ਦੇ ਰੋੜ੍ਹੇ ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਟੁੱਟ ਗਏ। ਇਹ ਨੌਂਵਾਂ ਪਰਵ ਅਸਚਰਜ ਤੇ ਅਰਥਪੂਰਨ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਏਕੋਨਪष੍ਟਿਰਧ੍ਯਾਯਾਃ ਪਰ੍ਵਣ੍ਯਤ੍ਰ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਾਃ। ਸਂਖ੍ਯਾਤਾ ਬਹੁਵृਤ੍ਤਾਨ੍ਤਾਃ ਸ਼੍ਲੋਕਸਂਖ੍ਯਾऽਤ੍ਰ ਕਥ੍ਯਤੇ
ਇਸ ਪਰਵ ਵਿੱਚ ਅਠਵੰਜਾ ਅਧਿਆਇ ਉਲਲੇਖ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ। ਕਈ ਕਹਾਣੀਆਂ ਗਿਣੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ ਤੇ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਇਥੇ ਦੱਸੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਤ੍ਰੀਣਿ ਸ਼੍ਲੋਕਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਦ੍ਵੇ ਸ਼ਤੇ ਵਿਂਸ਼ਤਿਸ੍ਤਥਾ। ਮੁਨਿਨਾ ਸਂਪ੍ਰਣੀਤਾਨਿ ਕੌਰਵਾਣਾਂ ਯਸ਼ੋਭृਤਾ
ਤੀਨ ਹਜ਼ਾਰ, ਦੋ ਸੌ ਤੇ ਵੀਹ ਸ਼ਲੋਕ ਮਹਾਤਮਾ ਨੇ ਰਚੇ ਹਨ, ਜੋ ਕੌਰਵਾਂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਲੈ ਕੇ ਆਏ ਹਨ।
ਅਤਃ ਪਰਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸੌਪ੍ਤਿਕਂ ਪਰ੍ਵ ਦਾਰੁਣਮ੍। ਭਗ੍ਨੋਰੁਂ ਯਤ੍ਰ ਰਾਜਾਨਂ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਮਮਰ੍षਣਮ੍
ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮੈਂ ਭਿਆਨਕ ਸੌਪਤਿਕ ਪਰਵ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜਿੱਥੇ ਦੁਰਯੋਧਨ ਰਾਜਾ ਟੁੱਟੇ ਰੋੜ੍ਹਿਆਂ ਨਾਲ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਹੈ।