ਕਥਂ ਸਮਭਵਦ੍ਦ੍ਰੋਣਃ ਕਥਂ ਚਾਸ੍ਤ੍ਰਾਣ੍ਯਵਾਪ੍ਤਵਾਨ੍। ਕਥਂ ਚਾਗਾਤ੍ਕੁਰੂਨ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਕਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਃ ਸ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍
ਦ੍ਰੋਣ ਕਿਵੇਂ ਬਣਿਆ? ਉਸਨੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਵਿਦਿਆ ਕਿਵੇਂ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ? ਉਹ ਕੁਰੂਆਂ ਕੋਲ ਕਿਵੇਂ ਆਇਆ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਤੇ ਉਹ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ালী ਕਿਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ?
ਕਥਂ ਚਾਸ੍ਯ ਸੁਤੋ ਜਾਤਃ ਸੋਸ਼੍ਵਤ੍ਥਾਮਾऽਸ੍ਤ੍ਰਵਿਤ੍ਤਮਃ। ਏਤਦਿਚ੍ਛਾਮ੍ਯਹਂ ਸ਼੍ਰੋਤੁਂ ਵਿਸ੍ਤਰੇਣ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਯ
ਉਸਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਅਸ਼ਵਥਾਮਾ, ਜੋ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਵਿਦਿਆ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ, ਕਿਵੇਂ ਜਨਮਿਆ? ਮੈਂ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਦੱਸੋ।
ਗਙ੍ਗਾਦ੍ਵਾਰਂ ਪ੍ਰਤਿ ਮਹਾਨ੍ਬਭੂਵ ਭਗਵਾਨृषਿਃ। ਭਰਦ੍ਵਾਜ ਇਤਿ ਖ੍ਯਾਤਃ ਸਤਤਂ ਸਂਸ਼ਿਤਵ੍ਰਤਃ
ਗੰਗਾ ਦੇ ਦਰਵਾਜੇ ਕੋਲ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਰਿਸ਼ੀ ਵੱਸਦਾ ਸੀ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣੇ ਵ੍ਰਤਾਂ 'ਚ ਪੱਕਾ ਸੀ, ਉਸਨੂੰ ਭਾਰਦਵਾਜ ਆਖਦੇ ਸਨ।
ਸੋऽਭਿषੇਕ੍ਤੁਂ ਗਤੋ ਗਙ੍ਗਾਂ ਪੂਰ੍ਵਮੇਵਾਗਤਾਂ ਸਤੀਮ੍। ਮਹਰ੍षਿਭਿਰ੍ਭਰਦ੍ਵਾਜੋ ਹਵਿਰ੍ਧਾਨੇ ਚਰਨ੍ਪੁਰਾ
ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਭਾਰਦਵਾਜ, ਜੋ ਯਜਨ-ਸਥਾਨ 'ਚ ਘੁੰਮ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਗੰਗਾ 'ਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਗਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਮਹਾ-ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਗੰਗਾ ਆ ਚੁੱਕੀ ਸੀ।
ਦਦਰ੍ਸ਼ਾਪ੍ਸਰਸਂ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦ੍ਧृਤਾਚੀਮਾਪ੍ਲੁਤਾਮृषਿਃ। ਰੂਪਯੌਵਨਸਂਪਨ੍ਨਾਂ ਮਦਦृਪ੍ਤਾਂ ਮਦਾਲਸਾਮ੍
ਉਥੇ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਅਪਸਰਾ ਘ੍ਰਿਤਾਚੀ ਨੂੰ ਪਾਣੀ 'ਚ ਡੁੱਬੀ ਹੋਈ ਦੇਖਿਆ — ਉਹ ਸੁੰਦਰਤਾ ਤੇ ਜਵਾਨੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਮਸਤ ਤੇ ਪ੍ਰੇਮ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਤਸ੍ਯਾ ਵਾਯੁਰ੍ਨਦੀਤੀਰ ਵਸਨਂ ਪਰ੍ਯਵਰ੍ਤਤ। ਵ੍ਯਪਕृष੍ਟਾਮ੍ਬਰਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਾਮृषਿਸ਼੍ਚਕਮੇ ਤਤਃ
ਨਦੀ ਦੇ ਕੰਢੇ ਤੇ ਹਵਾ ਨੇ ਉਸਦੇ ਵਸਤ੍ਰ ਨੂੰ ਹਟਾ ਦਿੱਤਾ; ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਅਧਨੰਗ ਦੇਖ ਕੇ ਉਸਨੂੰ ਚਾਹ ਲਿਆ।
ਤਤ੍ਰ ਸਂਸਕ੍ਤਮਨਸੋ ਭਰਦ੍ਵਾਜਸ੍ਯ ਧੀਮਤਃ। ਹृष੍ਟਸ੍ਯ ਰੇਤਸ਼੍ਚਸ੍ਕਨ੍ਦ ਤਦृषਿਰ੍ਦ੍ਰੋਣ ਆਦਧੇ
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਭਾਰਦਵਾਜ ਦੀ ਮਨ-ਦਸ਼ਾ ਉਸ ਅਪਸਰਾ ਵਲ ਆਕਰਸ਼ਿਤ ਹੋ ਗਈ, ਤੇ ਉਹ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ। ਉਸਦਾ ਬੀਜ ਨਿਕਲਿਆ, ਤੇ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਉਹ ਬੀਜ ਇਕ ਪਾਤਰ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਲਿਆ।
ਤਤਃ ਸਮਭਵਦ੍ਦ੍ਰੋਣਃ ਕਲਸ਼ੇ ਤਸ੍ਯ ਧੀਮਤਃ। ਅਧ੍ਯਗੀष੍ਟ ਸ ਵੇਦਾਂਸ਼੍ਚ ਵੇਦਾਙ੍ਗਾਨਿ ਚ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਉਸ ਪਾਤਰ ਤੋਂ, ਭਾਰਦਵਾਜ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦ੍ਰੋਣ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ। ਉਸਨੇ ਵੇਦ ਤੇ ਸਾਰੇ ਵੇਦਾਂਗ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਿੱਖ ਲਏ।
ਅਗ੍ਨੇਰਸ੍ਤ੍ਰਮੁਪਾਦਾਯ ਯਦृषਿਰ੍ਵੇਦ ਕਾਸ਼੍ਯਪਃ। ਅਧ੍ਯਗਚ੍ਛਦ੍ਭਰਦ੍ਵਾਜਸ੍ਤਦਸ੍ਤ੍ਰਂ ਦੇਵਕਾਰ੍ਯਤਃ
ਕਾਸ਼ਯਪ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਅੱਗ ਦਾ ਹਥਿਆਰ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਹਥਿਆਰ ਭਰਦਵਾਜ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਮਦਦ ਲਈ ਸਿਖਾਇਆ।
ਅਗ੍ਨਿਵੇਸ਼੍ਯਂ ਮਹਾਭਾਗਂ ਭਰਦ੍ਵਾਜਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍। ਪ੍ਰਤ੍ਯਪਾਦਯਦਾਗ੍ਨੇਯਮਸ੍ਤ੍ਰਮਸ੍ਤ੍ਰਵਿਦਾਂ ਵਰਃ
ਭਰਦਵਾਜ, ਜੋ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਅਤੇ ਉੱਚੀ ਸ਼ਾਨ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਨੇ ਅੱਗ ਦਾ ਹਥਿਆਰ ਅਗਨਿਵੇਸ਼ਿਆ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਸੀ।
ਕਨਿष੍ਠਜਾਤਂ ਸ ਮੁਨਿਰ੍ਭ੍ਰਾਤਾ ਭ੍ਰਾਤਰਮਨ੍ਤਿਕੇ। ਅਗ੍ਨਿਵੇਸ਼੍ਯਸ੍ਤਥਾ ਦ੍ਰੋਣਂ ਤਦਾ ਭਰਤਸਤ੍ਤਮ।' ਭਾਰਦ੍ਵਾਜਂ ਤਦਾਗ੍ਨੇਯਂ ਮਹਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਪਾਦਯਤ੍
ਅਗਨਿਵੇਸ਼ਿਆ ਰਿਸ਼ੀ, ਜੋ ਛੋਟਾ ਭਰਾ ਸੀ, ਨੇ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ, ਭਰਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦ੍ਰੋਣ ਨੂੰ ਉਹ ਮਹਾਨ ਅੱਗ ਦਾ ਹਥਿਆਰ ਦਿੱਤਾ।
ਭਰਦ੍ਵਾਜਸਖਾ ਚਾਸੀਤ੍ਪृषਤੋ ਨਾਮ ਪਾਰ੍ਥਿਵਃ। ਤਸ੍ਯਾਪਿ ਦ੍ਰੁਪਦੋ ਨਾਮ ਤਥਾ ਸਮਭਵਤ੍ਸੁਤਃ
ਭਰਦਵਾਜ ਦਾ ਦੋਸਤ ਇੱਕ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਪ੍ਰਿਸ਼ਤ ਸੀ; ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਦ੍ਰੁਪਦ ਹੋਇਆ।
ਸ ਨਿਤ੍ਯਮਾਸ਼੍ਰਮਂ ਗਤ੍ਵਾ ਦ੍ਰੋਣੇਨ ਸਹ ਪਾਰ੍ਥਿਵਃ। ਚਿਕ੍ਰੀਡਾਧ੍ਯਯਨਂ ਚੈਵ ਚਕਾਰ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਰ੍षਭਃ
ਉਹ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਸ਼ਰਮ ਜਾਂਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਦ੍ਰੋਣ ਦੇ ਨਾਲ ਖੇਡਦਾ ਤੇ ਪੜ੍ਹਦਾ ਸੀ, ਜੋ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ।
ਤਤੋ ਵ੍ਯਤੀਤੇ ਪृषਤੇ ਸ ਰਾਜਾ ਦ੍ਰੁਪਦੋऽਭਵਤ੍। ਪਞ੍ਚਾਲੇषੁ ਮਹਾਬਾਹੁਰੁਤ੍ਤਰੇषੁ ਨਰੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਪ੍ਰਿਸ਼ਤ ਦੇ ਚਲੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਦ੍ਰੁਪਦ ਉੱਤਰੀ ਪਾਂਚਾਲ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਰਾਜਾ ਬਣਿਆ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਸਨ।
ਭਰਦ੍ਵਾਜੋऽਪਿ ਭਗਵਾਨਾਰੁਰੋਹ ਦਿਵਂ ਤਦਾ। ਤਤ੍ਰੈਵ ਚ ਵਸਨ੍ਦ੍ਰੋਣਸ੍ਤਪਸ੍ਤੇਪੇ ਮਹਾਤਪਾਃ
ਉਸ ਸਮੇਂ ਭਰਦਵਾਜ ਜੀ ਸਵਰਗ ਚਲੇ ਗਏ, ਤੇ ਦ੍ਰੋਣ, ਜੋ ਵੱਡਾ ਤਪਸੀ ਸੀ, ਉਥੇ ਹੀ ਰਹਿ ਕੇ ਤਪ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ।
ਵੇਦਵੇਦਾਙ੍ਗਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ਸ ਤਪਸਾ ਦਗ੍ਧਕਿਲ੍ਬਿषਃ। ਤਤਃ ਪਿਤृਨਿਯੁਕ੍ਤਾਤ੍ਮਾ ਪੁਤ੍ਰਲੋਭਾਨ੍ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ
ਉਹ ਵਿਦਵਾਨ, ਜੋ ਵੇਦ ਅਤੇ ਵੇਦਾਂਗਾਂ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਰੱਖਦਾ ਸੀ, ਤਪ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਪਾਪ ਸਾੜ ਚੁੱਕਾ ਸੀ; ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਤੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਯਸ਼ ਵਾਲਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਸ਼ਾਰਦ੍ਵਤੀਂ ਤਤੋ ਭਾਰ੍ਯਾਂ ਕृਪੀਂ ਦ੍ਰੋਣੋऽਨ੍ਵਵਿਨ੍ਦਤ। ਅਗ੍ਨਿਹੋਤ੍ਰੇ ਚ ਧਰ੍ਮੇ ਚ ਦਮੇ ਚ ਸਤਤ ਰਤਾਮ੍
ਫਿਰ ਦ੍ਰੋਣ ਨੇ ਸ਼ਾਰਦਵਤ ਦੀ ਧੀ ਕ੍ਰਪੀ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਬਣਾਇਆ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਅਗਨਿਹੋਤ੍ਰ, ਧਰਮ ਅਤੇ ਸਯੰਮ ਵਿੱਚ ਲੱਗੀ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ।
ਅਲਭਦ੍ਗੌਤਮੀ ਪੁਤ੍ਰਮਸ਼੍ਵਤ੍ਥਾਮਾਨਮੇਵ ਚ। ਸ ਜਾਤਮਾਤ੍ਰੋ ਵ੍ਯਨਦਦ੍ਯਥੈਵੋਚ੍ਚੈਃਸ਼੍ਰਵਾ ਹਯਃ
ਉਸ ਨੇ ਗੌਤਮੀ ਤੋਂ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਅਸ਼ਵਥਾਮਾ ਸੀ; ਉਹ ਜਨਮਦੇ ਹੀ, ਉੱਚੈਹਸ਼ਰਾਵਸ ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਰੰਘਿਆ।
ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾਨ੍ਤਰ੍ਹਿਤਂ ਭੂਤਮਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਸ੍ਥਮਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਅਸ਼੍ਵਸ੍ਯੇਵਾਸ੍ਯ ਯਤ੍ਸ੍ਥਾਮ ਨਦਤਃ ਪ੍ਰਦਿਸ਼ੋ ਗਤਮ੍
ਉਹ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣ ਕੇ, ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਇਕ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਜੀਵ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ, ਉਸ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸਾਰੇ ਪਾਸੇ ਗੂੰਜੀ ਹੈ।'
ਅਸ਼੍ਵਤ੍ਥਾਮੈਵ ਬਾਲੋऽਯਂ ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਨਾਮ੍ਨਾ ਭਵਿष੍ਯਤਿ। ਸੁਤੇਨ ਤੇਨ ਸੁਪ੍ਰੀਤੋ ਭਾਰਦ੍ਵਾਜਸ੍ਤਤੋऽਭਵਤ੍
'ਇਸ ਲਈ, ਇਹ ਮੁੰਡਾ ਅਸ਼ਵਥਾਮਾ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਵੇਗਾ।' ਭਰਦਵਾਜ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ।
ਤਤ੍ਰੈਵ ਚ ਵਸਨ੍ਧੀਮਾਨ੍ਧਨੁਰ੍ਵੇਦਪਰੋऽਭਵਤ੍। ਸ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰਾਵ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਂ ਜਾਮਦਗ੍ਨ੍ਯਂ ਪਰਂਤਪਮ੍
ਉਥੇ ਹੀ, ਉਹ ਧੀਰਜਵਾਨ ਵਿਅਕਤੀ, ਜੋ ਧਨੁਰਵਿਦਿਆ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਨੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਜਾਮਦਗਨਿ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਬਾਰੇ ਸੁਣਿਆ, ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦਬਾਉਣ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਸਰ੍ਵਜ੍ਞਾਨਵਿਦਂ ਵਿਪ੍ਰਂ ਸਰ੍ਵਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਭृਤਾਂ ਵਰਮ੍। ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਭ੍ਯਸ੍ਤਦਾ ਰਾਜਨ੍ਦਿਤ੍ਸਨ੍ਤਂ ਵਸੁ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਰਿਸ਼ੀ ਬਾਰੇ ਸੁਣਿਆ, ਜੋ ਸਾਰੀਆਂ ਗਿਆਨਾਂ ਦਾ ਮਾਹਰ, ਹਥਿਆਰਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਤੇ ਉਸ ਸਮੇਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਸਾਰਾ ਧਨ ਦਿੰਦਾ ਸੀ।
ਸ ਰਾਮਸ੍ਯ ਧਨੁਰ੍ਵੇਦਂ ਦਿਵ੍ਯਾਨ੍ਯਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਚੈਵ ਹ। ਸ਼੍ਰਉਤ੍ਵਾ ਤੇषੁ ਮਨਸ਼੍ਚਕ੍ਰੇ ਨੀਤਿਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੇ ਤਥੈਵ ਚ
ਰਾਮ ਦੀ ਧਨੁਰਵਿਦਿਆ, ਦਿਵਿਆ ਹਥਿਆਰਾਂ ਅਤੇ ਨੀਤੀ ਵਿਦਿਆ ਦੀ ਮਹਾਰਤ ਬਾਰੇ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਮਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵੱਲ ਲਾ ਲਿਆ।
ਤਤਃ ਸ ਵ੍ਰਤਿਭਿਃ ਸ਼ਿष੍ਯੈਸ੍ਤਪੋਯੁਕ੍ਤੈਰ੍ਮਹਾਤਪਾਃ। ਵृਤਃ ਪ੍ਰਾਯਾਨ੍ਮਹਾਵਾਹੁਰ੍ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਪਰ੍ਵਤੋਤ੍ਤਮਮ੍
ਫਿਰ, ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ, ਆਪਣੇ ਤਪਸੀ ਅਤੇ ਵ੍ਰਤ ਵਾਲੇ ਸ਼ਿਸ਼ਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਮਹਿੰਦਰ ਪਹਾੜ ਵੱਲ ਚਲ ਪਿਆ।
ਤਤੋ ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰਮਾਸਾਦ੍ਯ ਭਾਰਦ੍ਵਾਜੋ ਮਹਾਤਪਾਃ। ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਘ੍ਨਂ ਤਮਮਿਤ੍ਰਘ੍ਨਮਪਸ਼੍ਯਦ੍ਭृਗੁਨਨ੍ਦਨਮ੍
ਮਹਿੰਦਰ ਪਹਾੜ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਤਪਸੀ ਭਰਦਵਾਜ ਨੇ ਭਰਗਵ ਰਾਮ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਤਤੋ ਦ੍ਰੋਣੋ ਵृਤਃ ਸ਼ਿष੍ਯੈਰੁਪਗਮ੍ਯ ਭृਗੂਦ੍ਵਹਮ੍। ਆਚਖ੍ਯਾਵਾਤ੍ਮਨੋ ਨਾਮ ਜਨ੍ਮ ਚਾਙ੍ਗਿਰਸਃ ਕੁਲੇ
ਫਿਰ ਦ੍ਰੋਣ, ਆਪਣੇ ਸ਼ਿਸ਼ਿਆਂ ਨਾਲ, ਭਰਗਵ ਵੰਸ਼ੀ ਦੇ ਕੋਲ ਗਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਨਾਮ ਤੇ ਅੰਗੀਰਸ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਹੋਣ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦਿੱਤੀ।
ਨਿਵੇਦ੍ਯ ਸ਼ਿਰਸਾ ਭੂਮੌ ਪਾਦੌ ਚੈਵਾਭ੍ਯਵਾਦਯਤ੍। ਤਤਸ੍ਤਂ ਸਰ੍ਵਮੁਤ੍ਸृਜ੍ਯ ਵਨਂ ਜਿਗਮਿषੁਂ ਤਦਾ
ਉਸ ਨੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਮੱਥਾ ਟੇਕ ਕੇ, ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ, ਜਦ ਉਹ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਜਾਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਛੱਡ ਗਿਆ।
ਜਾਮਦਗ੍ਨ੍ਯਂ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਂ ਭਾਰਦ੍ਵਾਜੋऽਬ੍ਰਵੀਦਿਦਮ੍। ਭਰਦ੍ਵਾਜਾਤ੍ਸਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨਂ ਤਥਾ ਤ੍ਵਂ ਮਾਮਯੋਨਿਜਮ੍
ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਭਾਰਦਵਾਜ ਨੇ ਜਾਮਦਗਨਿਆ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, 'ਤੂੰ ਭਾਰਦਵਾਜ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਤੇ ਮੈਂ ਵੀ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਤੋਂ ਨਹੀਂ।'
ਆਗਤਂ ਵਿਤ੍ਤਕਾਮਂ ਮਾਂ ਵਿਦ੍ਧਿ ਦ੍ਰੋਣਂ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ। ਤਮਬ੍ਰਵੀਨ੍ਮਹਾਤ੍ਮਾ ਸ ਸਰ੍ਵਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਮਰ੍ਦਨਃ
‘ਮੈਨੂੰ ਜਾਣ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਮੈਂ ਧਨ ਦੀ ਖੋਜ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਦ੍ਰੋਣ ਹਾਂ।’ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਭ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਸ੍ਵਾਗਤਂ ਤੇ ਦ੍ਵਿਜਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਯਦਿਚ੍ਛਸਿ ਵਦਸ੍ਵ ਮੇ। ਏਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤੁ ਰਾਮੇਣ ਭਾਰਦ੍ਵਾਜੋऽਬ੍ਰਵੀਦ੍ਵਚਃ
‘ਸਵਾਗਤ ਹੈ ਤੇਰਾ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਚੋਟੀ ਦੇ! ਦੱਸ, ਤੂੰ ਕੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ?’ ਰਾਮ ਦੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੁੱਛਣ 'ਤੇ, ਭਾਰਦਵਾਜ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸ਼ਬਦ ਕਹੇ।