ਅਧ੍ਯਾਯਾਨਾਂ ਸ਼ਤਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਤਥਾ ਸਪ੍ਤਦਸ਼ਾਪਰੇ। ਪਞ੍ਚ ਸ਼੍ਲੋਕਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਸਂਖ੍ਯਯਾष੍ਟੌ ਸ਼ਤਾਨਿ ਚ
ਇਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸੌ ਸਤਾਰਾਂ ਅਧਿਆਇ ਹਨ, ਤੇ ਪੰਜ ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਠ ਸੌ ਸ਼ਲੋਕ ਹਨ।
ਸ਼੍ਲੋਕਾਸ਼੍ਚ ਚਤੁਰਾਸ਼ੀਤਿਰਸ੍ਮਿਨ੍ਪਰ੍ਵਣਿ ਕੀਰ੍ਤਿਤਾਃ। ਵ੍ਯਾਸੇਨ ਵੇਦਵਿਦੁषਾ ਸਂਖ੍ਯਾਤਾ ਭੀष੍ਮਪਰ੍ਵਣਿ
ਇਸ ਪਰਵ ਵਿੱਚ ਚੌਰਾਂਵੇਂ ਸ਼ਲੋਕ ਦਰਜ ਹਨ, ਜੋ ਵਿਆਸ, ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਨੇ, ਭੀਸ਼ਮ ਪਰਵ ਵਿੱਚ ਗਿਣੇ ਹਨ।
ਦ੍ਰੋਣਪਰ੍ਵ ਤਤਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰਂ ਬਹੁਵृਤ੍ਤਾਨ੍ਤਮੁਚ੍ਯਤੇ। ਸੈਨਾਪਤ੍ਯੇऽਭਿषਿਕ੍ਤੋऽਥ ਯਤ੍ਰਾਚਾਰ੍ਯਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍
ਫਿਰ ਦ੍ਰੋਣ ਪਰਵ ਦਾ ਵਰਣਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕਈ ਵਾਕਿਆ ਹਨ, ਤੇ ਇੱਥੇ ਆਚਾਰਯਾ ਨੂੰ ਫੌਜ ਦਾ ਸਪਤਾਨੀ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ।
ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਸ੍ਯ ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਪ੍ਰਤਿਜਜ੍ਞੇ ਮਹਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਤ੍। ਗ੍ਰਹਣਂ ਧਰ੍ਮਰਾਜਸ੍ਯ ਪਾਣ੍ਡੁਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਧੀਮਤਃ
ਦੁਰਯੋਧਨ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ, ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੇ ਮਾਹਿਰ ਨੇ ਧਰਮਰਾਜ ਪਾਂਡੂਪੁਤਰ, ਜੋ ਬੁੱਧੀ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਨੂੰ ਫੜਨ ਦਾ ਵਚਨ ਦਿੱਤਾ।
ਯਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਪ੍ਤਕਾਃ ਪਾਰ੍ਥਮਪਨਿਨ੍ਯੂ ਰਣਾਜਿਰਾਤ੍। ਭਗਦਤ੍ਤੋ ਮਹਾਰਾਜੋ ਯਤ੍ਰ ਸ਼ਕ੍ਰਸਮੋ ਯੁਧਿ
ਇੱਥੇ ਸੰਸ਼ਾਪਤਕਾ ਨੇ ਅਰਜੁਨ ਨੂੰ ਯੁੱਧ ਭੂਮੀ ਤੋਂ ਹਟਾ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਇੱਥੇ ਮਹਾਰਾਜ ਭਗਦੱਤ, ਜੋ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰ ਵਰਗਾ ਸੀ—
ਸੁਪ੍ਰਤੀਕੇਨ ਨਾਗੇਨ ਸ ਹਿ ਸ਼ਾਨ੍ਤਃ ਕਿਰੀਟਿਨਾ। ਯਤ੍ਰਾਭਿਮਨ੍ਯੁਂ ਬਹਵੋ ਜਘ੍ਨੁਰੇਕਂ ਮਹਾਰਥਾਃ
ਉਹ ਸੁਪ੍ਰਤੀਕ ਨਾਮ ਦੇ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਹਾਥੀ ਨਾਲ, ਕਿਰਿਟਧਾਰੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਠੰਡਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ; ਤੇ ਇੱਥੇ ਕਈ ਮਹਾਨ ਯੋਧਿਆਂ ਨੇ ਇਕੱਲੇ ਅਭਿਮਨ्यु ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਜਯਦ੍ਰਥਮੁਖਾ ਬਾਲਂ ਸ਼ੂਰਮਪ੍ਰਾਪ੍ਤਯੌਵਨਮ੍। ਹਤੇऽਭਿਮਨ੍ਯੌ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੇਨ ਯਤ੍ਰ ਪਾਰ੍ਥੇਨ ਸਂਯੁਗੇ
ਜੈਦਰਥ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਨੌਜਵਾਨ ਤੇ ਸ਼ੂਰ ਅਭਿਮਨ्यु, ਜੋ ਅਜੇ ਜਵਾਨੀ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ; ਤੇ ਜਦ ਅਭਿਮਨ्यु ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਅਰਜੁਨ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਯੁੱਧ ਕਰਦਾ ਸੀ—
ਅਕ੍ਸ਼ੌਹਿਣੀਃ ਸਪ੍ਤ ਹਤ੍ਵਾ ਹਤੋ ਰਾਜਾ ਜਯਦ੍ਰਥਃ। ਯਤ੍ਰ ਭੀਮੋ ਮਹਾਬਾਹੁਃ ਸਾਤ੍ਯਕਿਸ਼੍ਚ ਮਹਾਰਥਃ
ਸੱਤ ਅਕਸ਼ੌਹਿਨੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਰਾਜਾ ਜੈਦਰਥ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ; ਤੇ ਇੱਥੇ ਭੀਮ, ਜੋ ਵੱਡੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਤੇ ਸਾਤ੍ਯਕੀ, ਮਹਾਨ ਰਥੀ—
ਅਨ੍ਵੇषਣਾਰ੍ਥਂ ਪਾਰ੍ਥਸ੍ਯ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਨृਪਾਜ੍ਞਯਾ। ਪ੍ਰਵਿष੍ਟੌ ਭਾਰਤੀਂ ਸੇਨਾਮਪ੍ਰਧृष੍ਯਾਂ ਸੁਰੈਰਪਿ
ਪਾਰਥ ਨੂੰ ਲੱਭਣ ਲਈ, ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਰਾਜਾ ਦੇ ਹੁਕਮ 'ਤੇ, ਦੋ ਜਣੇ ਭਾਰਤ ਦੀ ਫੌਜ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਏ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਜਿੱਤ ਸਕਦੇ ਸਨ।
ਸਂਸ਼ਪ੍ਤਕਾਵਸ਼ੇषਂ ਚ ਕृਤਂ ਨਿਃਸ਼ੇषਮਾਹਵੇ। ਸਂਸ਼ਪ੍ਤਕਾਨਾਂ ਵੀਰਾਣਾਂ ਕੋਟ੍ਯੋ ਨਵ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾਮ੍
ਸੰਸ਼ਪਤਕਾਂ ਦੇ ਬਚੇ ਕੁਚੇ ਸਾਰੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਮਾਰ ਦਿੱਤੇ ਗਏ; ਸੰਸ਼ਪਤਕਾਂ ਦੇ ਨੌ ਕਰੋੜ ਵਿਰਲੇ ਜੰਗੀ ਮਰ ਗਏ।
ਕਿਰੀਟਿਨਾਭਿਨਿष੍ਕ੍ਰਮ੍ਯ ਪ੍ਰਾਪਿਤਾ ਯਮਸਾਦਨਮ੍। ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਤਥਾ ਪਾषਾਣਯੋਧਿਨਃ
ਕਿਰੀਟ ਵਾਲਾ ਬਾਹਰ ਆਇਆ ਅਤੇ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਤੇ ਪੱਥਰ ਨਾਲ ਲੜਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਯਮ ਦੇ ਘਰ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ।
ਨਾਰਾਯਣਾਸ਼੍ਚ ਗੋਪਾਲਾਃ ਸਮਰੇ ਚਿਤ੍ਰਯੋਧਿਨਃ। ਅਲਮ੍ਬੁषਃ ਸ਼੍ਰੁਤਾਯੁਸ਼੍ਚ ਜਲਸਨ੍ਧਸ਼੍ਚ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍
ਨਾਰਾਯਣ ਫੌਜ ਅਤੇ ਗੋਪ, ਜੋ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਲੜਾਈਆਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸਨ, ਅਲੰਬੁਸ਼ਾ, ਸ਼੍ਰੁਤਾਯੁ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਜਲਸੰਧ ਵੀ।
ਸੌਮਦਤ੍ਤਿਰ੍ਵਿਰਾਟਸ਼੍ਚ ਦ੍ਰੁਪਦਸ਼੍ਚ ਮਹਾਰਥਃ। ਘਟੋਤ੍ਕਚਾਦਯਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯੇ ਨਿਹਤਾ ਦ੍ਰੋਣਪਰ੍ਵਣਿ
ਸੌਮਦੱਤੀ, ਵਿਰਾਟ ਅਤੇ ਮਹਾਰਥੀ ਦ੍ਰੁਪਦ, ਅਤੇ ਘਟੋਤਕਚ ਆਦਿ ਹੋਰ ਵੀ, ਡ੍ਰੋਣ ਪਰਵ ਵਿੱਚ ਮਾਰੇ ਗਏ।
ਅਸ਼੍ਵਤ੍ਥਾਮਾਪਿ ਚਾਤ੍ਰੈਵ ਦ੍ਰੋਣੇ ਯੁਧਿ ਨਿਪਾਤਿਤੇ। ਅਸ੍ਤ੍ਰਂ ਪ੍ਰਾਦੁਸ਼੍ਚਕਾਰੋਗ੍ਰਂ ਨਾਰਾਯਣਮਮਰ੍षਿਤਃ
ਇਥੇ ਹੀ, ਜਦੋਂ ਡ੍ਰੋਣ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਢਹਿ ਗਿਆ, ਅਸ਼ਵਥਾਮਾ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਨਾਰਾਯਣ ਅਸਤਰ ਛੱਡਿਆ।
ਆਗ੍ਨੇਯਂ ਕੀਰ੍ਤ੍ਯਤੇ ਯਤ੍ਰ ਰੁਦ੍ਰਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਮੁਤ੍ਤਮਮ੍। ਵ੍ਯਾਸਸ੍ਯ ਚਾਪ੍ਯਾਗਮਨਂ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਕृष੍ਣਪਾਰ੍ਥਯੋਃ
ਇਥੇ ਅਗਨਿ ਅਸਤਰ, ਰੁਦਰ ਦੀ ਵੱਡੀ ਮਹਿਮਾ, ਵਿਆਸ ਦਾ ਆਉਣਾ ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਤੇ ਪਾਰਥ ਦੀ ਸ਼ਾਨ ਦਰਸਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਸਪ੍ਤਮਂ ਭਾਰਤੇ ਪਰ੍ਵ ਮਹਦੇਤਦੁਦਾਹृਤਮ੍। ਯਤ੍ਰ ਤੇ ਪृਥਿਵੀਪਾਲਾਃ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ੋ ਨਿਧਨਂ ਗਤਾਃ
ਭਾਰਤ ਦਾ ਸੱਤਵਾਂ ਪਰਵ ਵੱਡਾ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਮਰ ਗਏ।
ਦ੍ਰੋਣਪਰ੍ਵਣਿ ਯੇ ਸ਼ਊਰਾ ਨਿਰ੍ਦਿष੍ਟਾਃ ਪੁਰੁषਰ੍षਭਾਃ। ਅਤ੍ਰਾਧ੍ਯਾਯਸ਼ਤਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਤਥਾਧ੍ਯਾਯਾਸ਼੍ਚ ਸਪ੍ਤਤਿਃ
ਡ੍ਰੋਣ ਪਰਵ ਵਿੱਚ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਸ਼ੂਰਵੀਰਾਂ ਦਾ ਨਾਮ ਆਇਆ, ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਵਧੀਆ ਸਨ; ਇਥੇ ਸੌ ਅਧਿਆਇ ਅਤੇ ਸਤੱਤਰ ਹੋਰ ਅਧਿਆਇ ਵੀ ਦੱਸੇ ਗਏ।
ਅष੍ਟੌ ਸ਼੍ਲੋਕਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਤਥਾ ਨਵ ਸ਼ਤਾਨਿ ਚ। ਸ਼੍ਲੋਕਾ ਨਵ ਤਥੈਵਾਤ੍ਰ ਸਂਖ੍ਯਾਤਾਸ੍ਤਤ੍ਤ੍ਵਦਰ੍ਸ਼ਿਨਾ
ਇਥੇ ਅਠ ਹਜ਼ਾਰ ਨੌ ਸੌ ਅਤੇ ਨੌ ਸ਼ਲੋਕ ਵੀ ਗਿਣੇ ਗਏ ਹਨ, ਜੋ ਸੱਚ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਗਿਣੇ।
ਪਾਰਾਸ਼ਰ੍ਯੇਣ ਮੁਨਿਨਾਂ ਸਂਚਿਨ੍ਤ੍ਯ ਦ੍ਰੋਣਪਰ੍ਵਣਿ। ਅਤਃ ਪਰਂ ਕਰ੍ਣਪਰ੍ਵ ਪ੍ਰੋਚ੍ਯਤੇ ਪਰਮਾਦ੍ਭੁਤਮ੍
ਪਾਰਾਸ਼ਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਮੁਨੀ ਨੇ ਡ੍ਰੋਣ ਪਰਵ 'ਤੇ ਵਿਚਾਰ ਕਰਕੇ, ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕਰਣ ਪਰਵ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਅਜੀਬ ਹੈ, ਦੱਸਿਆ।
ਸਾਰਥ੍ਯੇ ਵਿਨਿਯੋਗਸ਼੍ਚ ਮਦ੍ਰਰਾਜਸ੍ਯ ਧੀਮਤਃ। ਆਖ੍ਯਾਤਂ ਯਤ੍ਰ ਪੌਰਾਮਂ ਤ੍ਰਿਪੁਰਸ੍ਯ ਨਿਪਾਤਨਮ੍
ਮਦਰ ਦੇ ਸਮਝਦਾਰ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਰਥੀ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਗੱਲ, ਤੇ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਦੇ ਨਾਸ ਦੀ ਪੁਰਾਣੀ ਕਹਾਣੀ ਇਥੇ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ।
ਪ੍ਰਯਾਣੇ ਪਰੁषਸ਼੍ਚਾਤ੍ਰ ਸਂਵਾਦਃ ਕਰ੍ਣਸ਼ਲ੍ਯਯੋਃ। ਹਂਸਕਾਕੀਯਮਾਖ੍ਯਾਨਂ ਤਤ੍ਰੈਵਾਕ੍ਸ਼ੇਪਸਂਹਿਤਮ੍
ਚਲਦੇ ਸਮੇਂ, ਕਰਣ ਤੇ ਸ਼ਲਯਾ ਦੀ ਕਠੋਰ ਗੱਲਬਾਤ, ਤੇ ਹੰਸ ਤੇ ਕਾਂ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਵੀ ਇਥੇ ਵਿਰੋਧ ਸਮੇਤ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ।
ਵਧਃ ਪਾਣ੍ਡ੍ਯਸ੍ਯ ਚ ਤਥਾ ਅਸ਼੍ਵਤ੍ਥਾਮ੍ਨਾ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ। ਦਣ੍ਡਸੇਨਸ੍ਯ ਚ ਤਤੋ ਦਣ੍ਡਸ੍ਯ ਚ ਵਧਸ੍ਤਥਾ
ਪਾਂਡਿਆ ਦੀ ਮੌਤ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਅਸ਼ਵਥਾਮਾ ਨੇ ਕੀਤੀ, ਫਿਰ ਦੰਡਸੇਨ ਅਤੇ ਦੰਡ ਦੀ ਮੌਤ ਵੀ ਹੋਈ।
ਦ੍ਵੈਰਥੇ ਯਤ੍ਰ ਕਰ੍ਣੇਨ ਧਰ੍ਮਰਾਜੋ ਯੁਧਿष੍ਟਿਰਃ। ਸਂਸ਼ਯਂ ਗਮਿਤੋ ਯੁਦ੍ਧੇ ਮਿषਤਾਂ ਸਰ੍ਵਧਨ੍ਵਿਨਾਮ੍
ਜਿੱਥੇ ਦੋ ਰਥੀਆਂ ਦੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਕਰਣ ਨੇ ਧਰਮਰਾਜ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੂੰ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਸ਼ੱਕ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦਿੱਤਾ, ਸਾਰੇ ਧਨੁਧਾਰੀ ਦੇਖਦੇ ਰਹੇ।
ਅਨ੍ਯੋਨ੍ਯਂ ਪ੍ਰਤਿ ਚ ਕ੍ਰੋਧੋ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਕਿਰੀਟਿਨੋਃ। ਯਤ੍ਰੈਵਾਨੁਨਯਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤੋ ਮਾਧਵੇਨਾਰ੍ਜੁਨਸ੍ਯ ਹਿ
ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਤੇ ਕਿਰੀਟ ਵਾਲੇ ਦੀ ਆਪਸੀ ਰੁੱਸ, ਤੇ ਮਾਧਵ ਨੇ ਅਰਜੁਨ ਨੂੰ ਮਿਲਾਪ ਦੀ ਗੱਲ ਦੱਸਿਆ।
ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਪੂਰ੍ਵਕਂ ਚਾਪਿ ਵਕ੍ਸ਼ੋ ਦੁਃਸ਼ਾਸਨਸ੍ਯ ਚ। ਭਿਤ੍ਤ੍ਵਾ ਵृਕੋਦਰੋ ਰਕ੍ਤਂ ਪੀਤਵਾਨ੍ਯਤ੍ਰ ਸਂਯੁਗੇ
ਵਚਨ ਦੇਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਭੀਮ ਨੇ ਦੁਸ਼ਾਸਨ ਦਾ ਸੀਨਾ ਚੀਰ ਕੇ, ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦਾ ਖੂਨ ਪੀ ਲਿਆ।
ਦ੍ਵੈਰਥੇ ਯਤ੍ਰ ਪਾਰ੍ਥੇਨ ਹਤਃ ਕਰ੍ਣੋ ਮਹਾਰਥਃ। ਅष੍ਟਮਂ ਪਰ੍ਵ ਨਿਰ੍ਦਿष੍ਟਮੇਤਦ੍ਭਾਰਤਚਿਨ੍ਤਕੈਃ
ਜਿੱਥੇ ਦੋ ਰਥੀਆਂ ਦੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਪਾਰਥ ਨੇ ਮਹਾਰਥੀ ਕਰਣ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ; ਭਾਰਤ ਦੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਅਠਵਾਂ ਪਰਵ ਦੱਸਿਆ ਹੈ।
ਏਕੋਨਸਪ੍ਤਤਿਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਅਧ੍ਯਾਯਾਃ ਕਰ੍ਣਪਰ੍ਵਣਿ। ਚਤ੍ਵਾਰ੍ਯੇਵ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਨਵ ਸ਼੍ਲੋਕਸ਼ਤਾਨਿ ਚ
ਕਰਨ ਪਰਵ ਵਿੱਚ ਉਣਹੱਤਰ ਅਧਿਆਇ ਦੱਸੇ ਗਏ ਹਨ, ਚਾਰ ਹਜ਼ਾਰ ਤੇ ਨੌਂ ਸੌ ਸ਼ਲੋਕ ਹਨ।
ਚਤੁਃषष੍ਟਿਸ੍ਤਥਾ ਸ਼੍ਲੋਕਾਃ ਪਰ੍ਵਣ੍ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਾਃ। ਅਤਃ ਪਰਂ ਵਿਚਿਤ੍ਰਾਰ੍ਥਂ ਸ਼ਲ੍ਯਪਰ੍ਵ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਮ੍
ਇਸ ਪਰਵ ਵਿੱਚ ਚੌਂਸਠ ਸ਼ਲੋਕ ਵੀ ਉਲਲੇਖ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਵਿਅਕਤ ਅਰਥਾਂ ਵਾਲਾ ਸ਼ਲਯ ਪਰਵ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਹਤਪ੍ਰਵੀਰੇ ਸੈਨ੍ਯੇ ਤੁ ਨੇਤਾ ਮਦ੍ਰੇਸ਼੍ਵਰੋऽਭਵਤ੍। ਯਤ੍ਰ ਕੌਮਾਰਮਾਖ੍ਯਾਨਮਭਿषੇਕਸ੍ਯ ਕਰ੍ਮ ਚ
ਜਦੋਂ ਫੌਜ ਦੇ ਵਿਰਲੇ ਮਾਹਿਰ ਮਾਰੇ ਗਏ, ਮਦਰਾ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਨੇਤ੍ਰਤਵ ਸੰਭਾਲਿਆ। ਉਥੇ ਨੌਜਵਾਨ ਰਾਜਤਿਲਕ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਰਸਮਾਂ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਵृਤ੍ਤਾਨਿ ਚਾਥ ਯੁਦ੍ਧਾਨਿ ਕੀਰ੍ਤ੍ਯਨ੍ਤੇ ਯਤ੍ਰ ਭਾਗਸ਼ਃ। ਵਿਨਾਸ਼ਃ ਕੁਰੁਮੁਖ੍ਯਾਨਾਂ ਸ਼ਲ੍ਯਪਰ੍ਵਣਿ ਕੀਰ੍ਤ੍ਯਤੇ
ਉਥੇ ਘਟਨਾ ਅਤੇ ਯੁੱਧ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਦੱਸੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਸ਼ਲਯ ਪਰਵ ਵਿੱਚ ਕੁੁਰੂਆਂ ਦੇ ਮੁੱਖ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਨਾਸ਼ ਵਰਨਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।