ਧਨੁਸ਼੍ਚ ਸਸ਼ਰਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤਥਾ ਕृष੍ਣਾਜਿਨਾਨਿ ਚ। ਸ ਵਿਹਾਯਾਸ਼੍ਰਮਂ ਤਂ ਚ ਤਾਂ ਚੈਵਾਪ੍ਸਰਸਂ ਮੁਨਿਃ
ਫਿਰ, ਉਹ ਮুনি ਆਪਣਾ ਧਨੁ-ਬਾਣ, ਕਾਲਾ ਹਿਰਣ ਦੀ ਖਾਲ ਛੱਡ ਕੇ, ਆਸ਼ਰਮ ਅਤੇ ਅਪਸਰਾ ਨੂੰ ਵੀ ਛੱਡ ਗਿਆ।
ਜਗਾਮ ਰੇਤਸ੍ਤਤ੍ਤਸ੍ਯ ਸ਼ਰਸ੍ਤਮ੍ਬੇ ਪਪਾਤ ਚ। ਸ਼ਰਸ੍ਤਮ੍ਬੇ ਚ ਪਤਿਤਂ ਦ੍ਵਿਧਾ ਤਦਭਵਨ੍ਨृਪ
ਉਸਦਾ ਵੀਰਯ ਉਥੇ ਡਿੱਗਿਆ ਤੇ ਸਰਕੰਡਿਆਂ ਦੇ ਝੁੰਡ 'ਤੇ ਪਿਆ; ਰਾਜਨ, ਜੋ ਵੀਰਯ ਓਥੇ ਡਿੱਗਿਆ, ਉਹ ਦੋ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਗਿਆ।
ਤਸ੍ਯਾਥ ਮਿਥੁਂ ਜਜ੍ਞੇ ਗੌਤਮਸ੍ਯ ਸ਼ਰਦ੍ਵਤਃ। `ਮਹਰ੍षੇਰ੍ਗੌਤਮਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਹ੍ਯਾਸ਼੍ਰਮਸ੍ਯ ਸਮੀਪਤਃ।।' ਮृਗਯਾਂ ਚਰਤੋ ਰਾਜ੍ਞਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨੋਸ੍ਤੁ ਯਦृਚ੍ਛਯਾ
ਫਿਰ, ਉਸ ਤੋਂ ਗੌਤਮ ਸ਼ਰਦਵਤ ਦੇ ਦੋ ਬੱਚੇ ਪੈਦਾ ਹੋਏ, ਮਹਾਰਸ਼ੀ ਗੌਤਮ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਦੇ ਨੇੜੇ, ਜਦੋਂ ਰਾਜਾ ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਸ਼ਿਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ ਉਥੇ ਆਇਆ।
ਕਸ਼੍ਚਿਤ੍ਸੇਨਾਚਰੋऽਰਣ੍ਯੇ ਮਿਥੁਨਂ ਤਦਪਸ਼੍ਯਤ। ਧਨੁਸ਼੍ਚ ਸਸ਼ਰਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਥਾ ਕृष੍ਣਾਜਿਨਾਨਿ ਚ
ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਦਾ ਇੱਕ ਸੈਨਿਕ ਉਹ ਜੋੜਾ ਵੇਖਿਆ, ਨਾਲ ਹੀ ਧਨੁ, ਬਾਣ ਤੇ ਕਾਲੀ ਹਿਰਣ ਦੀ ਖਾਲ ਵੀ।
ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਦ੍ਵਿਜਸ੍ਯ ਚਾਪਤ੍ਯੇ ਧਨੁਰ੍ਵੇਦਾਨ੍ਤਗਸ੍ਯ ਹ। ਸ ਰਾਜ੍ਞੇ ਦਰ੍ਸ਼ਯਾਮਾਸ ਮਿਥੁਨਂ ਸਸ਼ਰਂ ਧਨੁਃ
ਉਹ ਸਮਝ ਗਿਆ ਕਿ ਇਹ ਧਨੁਰਵੈਦ ਦੇ ਗਿਆਨੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਬੱਚੇ ਹਨ, ਤੇ ਉਹ ਜੋੜਾ, ਧਨੁ ਤੇ ਬਾਣ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਦਿਖਾਇਆ।
ਸ ਤਦਾਦਾਯ ਮਿਥੁਨਂ ਰਾਜਾ ਚ ਕृਪਯਾਨ੍ਵਿਤਃ। ਆਜਗਾਮ ਗृਹਾਨੇਵ ਮਮ ਪੁਤ੍ਰਾਵਿਤਿ ਬ੍ਰੁਵਨ੍
ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਹ ਜੋੜਾ ਉਠਾ ਲਿਆ, ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਦਇਆ ਭਰ ਕੇ, ਘਰ ਲੈ ਗਿਆ ਤੇ ਆਖਿਆ, 'ਇਹ ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਹਨ।'
ਤਤਃ ਸਂਵਰ੍ਧਯਾਮਾਸ ਸਂਸ੍ਕਾਰੈਸ਼੍ਚਾਪ੍ਯਯੋਜਯਤ੍। ਪ੍ਰਾਤਿਪੇਯੋ ਨਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ਮਿਥੁਨਂ ਗੌਤਮਸ੍ਯ ਤਤ੍
ਫਿਰ ਪ੍ਰਤੀਪ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਮਨੁੱਖ, ਗੌਤਮ ਦੇ ਜੋੜੇ ਨੂੰ ਪੂਰੇ ਸੰਸਕਾਰਾਂ ਨਾਲ ਪਾਲਿਆ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਰਵਰਿਸ਼ ਕੀਤੀ।
ਕृਪਯਾ ਯਨ੍ਮਯਾ ਬਾਲਾਵਿਮੌ ਸਂਵਰ੍ਧਿਤਾਵਿਤਿ। ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤਯੋਰ੍ਨਾਮ ਚਕ੍ਰੇ ਤਦੇਵ ਸ ਮਹੀਪਤਿਃ। `ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਕृਪ ਇਤਿ ਖ੍ਯਾਤਃ ਕृਪੀ ਕਨ੍ਯਾ ਚ ਸਾऽਭਵਤ੍
ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਦਇਆ ਕਰਕੇ ਇਹ ਦੋ ਬੱਚੇ ਪਾਲੇ, ਮਹੀਪ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਂ ਰੱਖੇ; ਇਸ ਕਰਕੇ ਮੁੰਡਾ 'ਕ੍ਰਿਪ' ਤੇ ਕੁੜੀ 'ਕ੍ਰਿਪੀ' ਨਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਈ।
ਪਿਤਾਪਿ ਗੌਤਮਸ੍ਤਤ੍ਰ ਤਪਸਾ ਤਾਵਵਨ੍ਦਿਤ। ਆਗਤ੍ਯ ਤਸ੍ਮੈ ਗੋਤ੍ਰਾਦਿ ਸਰ੍ਵਮਾਖ੍ਯਾਤਵਾਂਸ੍ਤਦਾ
ਉਥੇ ਗੌਤਮ, ਪਿਤਾ, ਤਪ ਕਰਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਦਿੱਤਾ; ਆ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਗੋਤ ਤੇ ਸਾਰੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦੱਸੀ।
ਕृਪੋऽਪਿ ਚ ਤਦਾ ਰਾਜਨ੍ਧਨੁਰ੍ਵੇਦਪਰੋऽਭਵਤ੍।' ਚਤੁਰ੍ਵਿਧਂ ਧਨੁਰ੍ਵੇਦਂ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਚ
ਕ੍ਰਿਪ ਵੀ, ਰਾਜਨ, ਧਨੁਰਵੈਦ ਵਿੱਚ ਲਗਨ ਵਾਲਾ ਹੋ ਗਿਆ; ਚਾਰ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ ਧਨੁਰਵੈਦ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਿੱਖ ਲਿਆ।
ਨਿਸ਼ਿਲੇਨਾਸ੍ਯ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਗੁਹ੍ਯਮਾਖ੍ਯਾਤਵਾਨ੍ਪਿਤਾ। ਸੋऽਚਿਰੇਣੈਵ ਕਾਲੇਨ ਪਰਮਾਚਾਰ੍ਯਤਾਂ ਗਤਃ
ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਤਲਵਾਰ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਰਾਜ ਦੱਸ ਦਿੱਤੇ। ਥੋੜ੍ਹੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਅਧਿਆਪਕ ਬਣ ਗਿਆ।
ਕृਪਮਾਹੂਯ ਗਾਙ੍ਗੇਯਸ੍ਤਵ ਸ਼ਿष੍ਯਾ ਇਤਿ ਬ੍ਰੁਵਨ੍। ਪੌਤ੍ਰਾਨ੍ਪਰਿਸਮਾਧਾਯ ਕृਪਮਾਰਾਧਯਤ੍ਤਦਾ
ਗੰਗਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਕ੍ਰਿਪਾ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਤੇ ਕਿਹਾ, "ਇਹ ਤੇਰੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਹਨ।" ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਪੌਤਿਆਂ ਨੂੰ ਕ੍ਰਿਪਾ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਕੀਤਾ ਤੇ ਉਸ ਸਮੇਂ ਉਸਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਕੀਤੀ।
ਤਤੋऽਧਿਜਗ੍ਮੁਃ ਸਰ੍ਵੇ ਤੇ ਧਨੁਰ੍ਵੇਦਂ ਮਹਾਰਥਾਃ। ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਾਤ੍ਮਜਾਸ਼੍ਚੈਵ ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ ਸਹ ਯਾਦਵੈਃ
ਫਿਰ ਉਹ ਸਾਰੇ ਮਹਾਨ ਰਥੀ — ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਪਾਂਡਵ ਤੇ ਯਾਦਵ — ਧਨੁਰਵेद ਦੀ ਵਿਦਿਆ ਸਿੱਖਣ ਲੱਗ ਪਏ।
ਵृष੍ਣਯਸ਼੍ਚ ਨृਪਾਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯੇ ਨਾਨਾਦੇਸ਼ਸਮਾਗਤਾਃ। `ਕृਪਮਾਚਾਰ੍ਯਮਾਸਾਦ੍ਯ ਪਰਮਾਸ੍ਤ੍ਰਜ੍ਞਤਾਂ ਗਤਃ
ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਤੇ ਹੋਰ ਰਾਜੇ, ਜੋ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਥਾਵਾਂ ਤੋਂ ਆਏ ਸਨ, ਕ੍ਰਿਪਾ ਅਚਾਰਯ ਦੇ ਪਾਸ ਜਾ ਕੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲਏ।
ਇष੍ਵਸ੍ਤ੍ਰਜ੍ਞਾਨ੍ਪਰ੍ਯਪृਚ੍ਛਦਾਚਾਰ੍ਯਾਨ੍ਵੀਰ੍ਯਸਂਮਤਾਨ੍। ਨਾਲ੍ਪਧੀਰ੍ਨਾਮਹਾਭਾਗਸ੍ਤਥਾ ਨਾਨਸ੍ਤ੍ਰਕੋਵਿਦਃ
ਉਸਨੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਵਿਦਿਆ ਬਾਰੇ ਵਿਰਲੇ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ালী ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ; ਕੋਈ ਕਮਜ਼ੋਰ ਮਨ ਵਾਲਾ, ਕੋਈ ਘੱਟ ਭਾਗ ਵਾਲਾ ਜਾਂ ਕੋਈ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਵਿਦਿਆ ਤੋਂ ਅਣਜਾਣ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਨਾਦੇਵਸਤ੍ਵੋ ਵਿਨਯੇਤ੍ਕੁਰੂਨਸ੍ਤ੍ਰੇ ਮਹਾਵਲਾਨ੍। ਇਤਿ ਸਂਚਿਨ੍ਤ੍ਯ ਗਾਙ੍ਗੇਯਸ੍ਤਦਾ ਭਰਤਸਤ੍ਤਮਃ
ਕੋਈ ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਵਰਗਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ালী ਨਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਉਹ ਮਹਾਂਬਲੀ ਕੁਰੂਆਂ ਨੂੰ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਵਿਦਿਆ ਨਹੀਂ ਸਿਖਾ ਸਕਦਾ — ਇਹ ਗੰਗਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਭਾਰਤਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਸੋਚ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਦ੍ਰੋਣਾਯ ਵੇਦਵਿਦੁषੇ ਭਾਰਦ੍ਵਾਜਾਯ ਧਮਤੇ। ਪਾਣ੍ਡਵਾਨ੍ਕੌਰਵਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਦਦੌ ਸ਼ਿष੍ਯਾਨ੍ਨਰਰ੍षਭ
ਭਾਰਦਵਾਜ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਵਿਦਵਾਨ ਦ੍ਰੋਣ ਨੂੰ, ਉਸ ਨੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਤੇ ਕੁਰੂਆਂ ਨੂੰ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਵਜੋਂ ਸੌਂਪ ਦਿੱਤਾ, ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ।
ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਤਃ ਪੂਜਿਤਸ਼੍ਚੈਵ ਸਮ੍ਯਕ੍ਤੇਨ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ। ਸ ਭੀष੍ਮੇਣ ਮਹਾਭਾਗਸ੍ਤੁष੍ਟੋऽਸ੍ਤ੍ਰਵਿਦੁषਾਂ ਵਰਃ
ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਦ੍ਰੋਣ ਦੀ ਪੂਰੀ ਇੱਜ਼ਤ ਕੀਤੀ। ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਵਿਦਿਆ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੇ ਭਾਗਸ਼ਾਲੀ ਭੀਸ਼ਮ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਪ੍ਰਤਿਜਗ੍ਰਾਹ ਤਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਞ੍ਸ਼ਿष੍ਯਤ੍ਵੇਨ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ। ਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਯਾਮਾਸ ਚ ਦ੍ਰੋਣੋ ਧਨੁਰ੍ਵੇਦਮਸ਼ੇषਤਃ
ਉਹ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਦ੍ਰੋਣ ਨੇ ਸਾਰੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲਿਆ ਤੇ ਧਨੁਰਵেদ ਦੀ ਪੂਰੀ ਵਿਦਿਆ ਸਿਖਾਉਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਤੇऽਚਿਰੇਣੈਵ ਕਾਲੇਨ ਸਰ੍ਵਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਵਿਸ਼ਾਰਦਾਃ। ਬਭੂਵੁਃ ਕੌਰਵਾ ਰਾਜਨ੍ਪਾਣ੍ਡਵਾਸ਼੍ਚਾਮਿਤੌਜਸਃ
ਕੁਝ ਹੀ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਕੁਰੂ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ালী ਪਾਂਡਵ ਸਾਰੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੋ ਗਏ।
ਕਥਂ ਸਮਭਵਦ੍ਦ੍ਰੋਣਃ ਕਥਂ ਚਾਸ੍ਤ੍ਰਾਣ੍ਯਵਾਪ੍ਤਵਾਨ੍। ਕਥਂ ਚਾਗਾਤ੍ਕੁਰੂਨ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਕਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਃ ਸ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍
ਦ੍ਰੋਣ ਕਿਵੇਂ ਬਣਿਆ? ਉਸਨੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਵਿਦਿਆ ਕਿਵੇਂ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ? ਉਹ ਕੁਰੂਆਂ ਕੋਲ ਕਿਵੇਂ ਆਇਆ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਤੇ ਉਹ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ালী ਕਿਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ?
ਕਥਂ ਚਾਸ੍ਯ ਸੁਤੋ ਜਾਤਃ ਸੋਸ਼੍ਵਤ੍ਥਾਮਾऽਸ੍ਤ੍ਰਵਿਤ੍ਤਮਃ। ਏਤਦਿਚ੍ਛਾਮ੍ਯਹਂ ਸ਼੍ਰੋਤੁਂ ਵਿਸ੍ਤਰੇਣ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਯ
ਉਸਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਅਸ਼ਵਥਾਮਾ, ਜੋ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਵਿਦਿਆ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ, ਕਿਵੇਂ ਜਨਮਿਆ? ਮੈਂ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਦੱਸੋ।
ਗਙ੍ਗਾਦ੍ਵਾਰਂ ਪ੍ਰਤਿ ਮਹਾਨ੍ਬਭੂਵ ਭਗਵਾਨृषਿਃ। ਭਰਦ੍ਵਾਜ ਇਤਿ ਖ੍ਯਾਤਃ ਸਤਤਂ ਸਂਸ਼ਿਤਵ੍ਰਤਃ
ਗੰਗਾ ਦੇ ਦਰਵਾਜੇ ਕੋਲ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਰਿਸ਼ੀ ਵੱਸਦਾ ਸੀ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣੇ ਵ੍ਰਤਾਂ 'ਚ ਪੱਕਾ ਸੀ, ਉਸਨੂੰ ਭਾਰਦਵਾਜ ਆਖਦੇ ਸਨ।
ਸੋऽਭਿषੇਕ੍ਤੁਂ ਗਤੋ ਗਙ੍ਗਾਂ ਪੂਰ੍ਵਮੇਵਾਗਤਾਂ ਸਤੀਮ੍। ਮਹਰ੍षਿਭਿਰ੍ਭਰਦ੍ਵਾਜੋ ਹਵਿਰ੍ਧਾਨੇ ਚਰਨ੍ਪੁਰਾ
ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਭਾਰਦਵਾਜ, ਜੋ ਯਜਨ-ਸਥਾਨ 'ਚ ਘੁੰਮ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਗੰਗਾ 'ਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਗਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਮਹਾ-ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਗੰਗਾ ਆ ਚੁੱਕੀ ਸੀ।
ਦਦਰ੍ਸ਼ਾਪ੍ਸਰਸਂ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦ੍ਧृਤਾਚੀਮਾਪ੍ਲੁਤਾਮृषਿਃ। ਰੂਪਯੌਵਨਸਂਪਨ੍ਨਾਂ ਮਦਦृਪ੍ਤਾਂ ਮਦਾਲਸਾਮ੍
ਉਥੇ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਅਪਸਰਾ ਘ੍ਰਿਤਾਚੀ ਨੂੰ ਪਾਣੀ 'ਚ ਡੁੱਬੀ ਹੋਈ ਦੇਖਿਆ — ਉਹ ਸੁੰਦਰਤਾ ਤੇ ਜਵਾਨੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਮਸਤ ਤੇ ਪ੍ਰੇਮ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਤਸ੍ਯਾ ਵਾਯੁਰ੍ਨਦੀਤੀਰ ਵਸਨਂ ਪਰ੍ਯਵਰ੍ਤਤ। ਵ੍ਯਪਕृष੍ਟਾਮ੍ਬਰਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਾਮृषਿਸ਼੍ਚਕਮੇ ਤਤਃ
ਨਦੀ ਦੇ ਕੰਢੇ ਤੇ ਹਵਾ ਨੇ ਉਸਦੇ ਵਸਤ੍ਰ ਨੂੰ ਹਟਾ ਦਿੱਤਾ; ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਅਧਨੰਗ ਦੇਖ ਕੇ ਉਸਨੂੰ ਚਾਹ ਲਿਆ।
ਤਤ੍ਰ ਸਂਸਕ੍ਤਮਨਸੋ ਭਰਦ੍ਵਾਜਸ੍ਯ ਧੀਮਤਃ। ਹृष੍ਟਸ੍ਯ ਰੇਤਸ਼੍ਚਸ੍ਕਨ੍ਦ ਤਦृषਿਰ੍ਦ੍ਰੋਣ ਆਦਧੇ
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਭਾਰਦਵਾਜ ਦੀ ਮਨ-ਦਸ਼ਾ ਉਸ ਅਪਸਰਾ ਵਲ ਆਕਰਸ਼ਿਤ ਹੋ ਗਈ, ਤੇ ਉਹ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ। ਉਸਦਾ ਬੀਜ ਨਿਕਲਿਆ, ਤੇ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਉਹ ਬੀਜ ਇਕ ਪਾਤਰ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਲਿਆ।
ਤਤਃ ਸਮਭਵਦ੍ਦ੍ਰੋਣਃ ਕਲਸ਼ੇ ਤਸ੍ਯ ਧੀਮਤਃ। ਅਧ੍ਯਗੀष੍ਟ ਸ ਵੇਦਾਂਸ਼੍ਚ ਵੇਦਾਙ੍ਗਾਨਿ ਚ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਉਸ ਪਾਤਰ ਤੋਂ, ਭਾਰਦਵਾਜ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦ੍ਰੋਣ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ। ਉਸਨੇ ਵੇਦ ਤੇ ਸਾਰੇ ਵੇਦਾਂਗ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਿੱਖ ਲਏ।
ਅਗ੍ਨੇਰਸ੍ਤ੍ਰਮੁਪਾਦਾਯ ਯਦृषਿਰ੍ਵੇਦ ਕਾਸ਼੍ਯਪਃ। ਅਧ੍ਯਗਚ੍ਛਦ੍ਭਰਦ੍ਵਾਜਸ੍ਤਦਸ੍ਤ੍ਰਂ ਦੇਵਕਾਰ੍ਯਤਃ
ਕਾਸ਼ਯਪ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਅੱਗ ਦਾ ਹਥਿਆਰ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਹਥਿਆਰ ਭਰਦਵਾਜ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਮਦਦ ਲਈ ਸਿਖਾਇਆ।
ਅਗ੍ਨਿਵੇਸ਼੍ਯਂ ਮਹਾਭਾਗਂ ਭਰਦ੍ਵਾਜਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍। ਪ੍ਰਤ੍ਯਪਾਦਯਦਾਗ੍ਨੇਯਮਸ੍ਤ੍ਰਮਸ੍ਤ੍ਰਵਿਦਾਂ ਵਰਃ
ਭਰਦਵਾਜ, ਜੋ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਅਤੇ ਉੱਚੀ ਸ਼ਾਨ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਨੇ ਅੱਗ ਦਾ ਹਥਿਆਰ ਅਗਨਿਵੇਸ਼ਿਆ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਸੀ।