ਪ੍ਰਤ੍ਯਾਖ੍ਯਾਨਂ ਚ ਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਰਾਜ੍ਞਾ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨੇਨ ਵੈ। ਸ਼ਮਾਰ੍ਥੇ ਯਾਚਮਾਨਸ੍ਯ ਪਕ੍ਸ਼ਯੋਰੁਭਯੋਰ੍ਹਿਤਮ੍
ਇੱਥੇ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਰਾਜਾ ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੀ ਮੰਗ ਨੂੰ ਠੁਕਰਾ ਦਿੱਤਾ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਹ ਦੋਹਾਂ ਪੱਖਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ।
ਦਮ੍ਭੋਦ੍ਭਵਸ੍ਯ ਚਾਖ੍ਯਾਨਮਤ੍ਰੈਵ ਪਰਿਕੀਰ੍ਤਿਤਮ੍। ਵਰਾਨ੍ਵੇषਣਮਤ੍ਰੈਵ ਮਾਤਲੇਸ਼੍ਚ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਇੱਥੇ ਦੰਭੋਦਭਵ ਦੀ ਕਥਾ ਤੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਮਾਤਲੀ ਵਲੋਂ ਵਰ ਮੰਗਣ ਦੀ ਗੱਲ ਵੀ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਮਹਰ੍षੇਸ਼੍ਚਾਪਿ ਚਰਿਤਂ ਕਥਿਤਂ ਗਾਲਵਸ੍ਯ ਵੈ। ਵਿਦੁਲਾਯਾਸ਼੍ਚ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਚਾਪ੍ਯਨੁਸ਼ਾਸਨਮ੍
ਇੱਥੇ ਮਹਾ ਰਿਸ਼ੀ ਗਾਲਵ ਦੀ ਕਥਾ, ਅਤੇ ਵਿਦੁਲਾ ਵਲੋਂ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਸਿੱਖਿਆ ਵੀ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਕਰ੍ਣਦੁਰ੍ਯੋਧਨਾਦੀਨਾਂ ਦੁष੍ਟਂ ਵਿਜ੍ਞਾਯ ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਤਮ੍। ਯੋਗੇਸ਼੍ਵਰਤ੍ਪਂ ਕृष੍ਣੇਨ ਯਤ੍ਰ ਰਾਜ੍ਞਾਂ ਪ੍ਰਦਰ੍ਸ਼ਿਤਮ੍
ਕਰਨ, ਦੁਰਯੋਧਨ ਆਦਿ ਦੀ ਮੰਦੀ ਸਲਾਹ ਨੂੰ ਸਮਝ ਕੇ, ਯੋਗੇਸ਼ਵਰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ।
ਰਥਮਾਰੋਪ੍ਯ ਕृष੍ਣੇਨ ਯਤ੍ਰ ਕਰ੍ਣੋऽਨੁਮਨ੍ਤ੍ਰਿਤਃ। ਉਪਾਯਪੂਰ੍ਵਂ ਸ਼ੌਟੀਰ੍ਯਾਤ੍ਪ੍ਰਤ੍ਯਾਖ੍ਯਾਤਸ਼੍ਚ ਤੇਨ ਸਃ
ਇੱਥੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਕਰਨ ਨੂੰ ਰਥ 'ਤੇ ਬਿਠਾ ਕੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਸਮਝਾਇਆ, ਪਰ ਉਹ ਆਪਣੀ ਵਫਾਦਾਰੀ ਕਰਕੇ ਮੰਨਿਆ ਨਹੀਂ।
ਆਗਮ੍ਯ ਹਾਸ੍ਤਿਨਪੁਰਾਦੁਪਪ੍ਲਾਵ੍ਯਮਰਿਂਦਮਃ। ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਂ ਯਥਾਵृਤ੍ਤਂ ਸਰ੍ਵਮਾਖ੍ਯਾਤਵਾਨ੍ਹਰਿਃ
ਹਾਸਤਿਨਾਪੁਰ ਤੋਂ ਉਪਪਲਵਿਆ ਆ ਕੇ, ਦੁਸ਼ਮਨਾਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹਰੀ ਨੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਸਾਰਾ ਵਾਕਿਆ ਸੁਣਾਇਆ।
ਤੇ ਤਸ੍ਯ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਮਨ੍ਤ੍ਰਯਿਤ੍ਵਾ ਚ ਯਦ੍ਧਿਤਮ੍। ਸਾਙ੍ਗ੍ਰਾਮਿਕਂ ਤਤਃ ਸਰ੍ਵਂ ਸਞ੍ਜਂ ਚਕ੍ਰੁਃ ਪਰਂਤਪਾਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਭਲਾਈ ਲਈ ਵਿਚਾਰ ਕਰਕੇ, ਫਿਰ ਜੰਗ ਦੀ ਪੂਰੀ ਤਿਆਰੀ ਕਰ ਲਈ।
ਤਤੋ ਯੁਦ੍ਧਾਯ ਨਿਰ੍ਯਾਤਾ ਨਰਾਸ਼੍ਵਰਥਦਨ੍ਤਿਨਃ। ਨਗਰਾਦ੍ਧਾਸ੍ਤਿਨਪੁਰਾਦ੍ਵਲਸਂਖ੍ਯਾਨਮੇਵਚ
ਫਿਰ ਹਾਸਤਿਨਾਪੁਰ ਸ਼ਹਿਰ ਤੋਂ ਲੋਕ, ਘੋੜੇ, ਰਥ ਤੇ ਹਾਥੀ ਜੰਗ ਲਈ ਨਿਕਲ ਪਏ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵੀ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ।
ਯਤ੍ਰ ਰਾਜ੍ਞਾ ਹ੍ਯੁਲੂਕਸ੍ਯ ਪ੍ਰੇषਣਂ ਪਾਮ੍ਡਵਾਨ੍ਪ੍ਰਤਿ। ਸ਼੍ਵੋਭਾਵਿਨਿ ਮਹਾਯੁਦ੍ਧੇ ਦੌਤ੍ਯੇਨ ਕृਤਵਾਨ੍ਪ੍ਰਭੁਃ
ਇੱਥੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਲੂਕਾ ਨੂੰ ਪਾਂਡਵਾਂ ਕੋਲ ਦੂਤ ਵਜੋਂ ਭੇਜਿਆ, ਤਾਂ ਕਿ ਵੱਡੇ ਯੁੱਧ ਦੀ ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਦੀ ਖਬਰ ਦੇਵੇ।
ਰਥਾਤਿਰਥਸਂਖ੍ਯਾਨਮਮ੍ਬੋਪਾਖ੍ਯਾਨਮੇਵ ਚ। ਏਤਤ੍ਸੁਬਹੁਵृਤ੍ਤਾਨ੍ਤਂ ਪਞ੍ਚਮਂ ਪਰ੍ਵ ਭਾਰਤੇ
ਰਥ ਤੇ ਮਹਾ ਰਥੀਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ, ਅਤੇ ਅੰਬਾ ਦੀ ਕਥਾ ਵੀ ਇੱਥੇ ਆਉਂਦੀ ਹੈ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭਾਰਤ ਦਾ ਪੰਜਵਾਂ ਪਰਵ ਕਈ ਵਾਕਿਆਂ ਨਾਲ ਪੂਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਉਦ੍ਯੋਗਪਰ੍ਵ ਨਿਰ੍ਦਿष੍ਟਂ ਸਨ੍ਧਿਵਿਗ੍ਰਹਮਿਸ਼੍ਰਿਤਮ੍। ਅਧ੍ਯਾਯਾਨਾਂ ਸ਼ਤਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ षਡਸ਼ੀਤਿਰ੍ਮਹਰ੍षਿਣਾ
ਉਦਯੋਗ ਪਰਵ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸੰਧਿ ਤੇ ਵਿਗ੍ਰਹ ਦੋਵੇਂ ਹਨ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸੌ ਛਿਆਸੀ ਅਧਿਆਇ ਹਨ।
ਸ਼੍ਲੋਕਾਨਾਂ षਟ੍ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਤਾਵਨ੍ਤ੍ਯੇਵ ਸ਼ਤਾਨਿ ਚ। ਸ਼੍ਲੋਕਾਸ਼੍ਚ ਨਵਤਿਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾਸ੍ਤਥੈਵਾष੍ਟੌ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ
ਉਸ ਮਹਾਨ ਮਨ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਕਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਭਾਗ ਵਿੱਚ ਛੇ ਹਜ਼ਾਰ ਅਠਾਨਵੇਂ ਤੇ ਨਵੇਂ ਅਠਾਨਵੇਂ ਸ਼ਲੋਕ ਹਨ।
ਵ੍ਯਾਸੇਨੋਦਾਰਮਤਿਨਾ ਪਰ੍ਵਣ੍ਯਸ੍ਮਿਂਸ੍ਤਪੋਧਨਾਃ। ਅਤਃ ਪਰਂ ਵਿਚਿਤ੍ਰਾਰ੍ਥਂ ਭੀष੍ਮਪਰ੍ਵ ਪ੍ਰਚਕ੍ਸ਼ਤੇ
ਉਦਾਰ ਬੁੱਧੀ ਵਾਲੇ ਵਿਆਸ ਨੇ ਇਹ ਪਰਵ ਰਚਿਆ, ਹੇ ਤਪਸਵੀਓ, ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਭੀਸ਼ਮ ਪਰਵ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਿਸ਼ੇ ਹਨ, ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਜਮ੍ਬੂਖਣ੍ਡਵਿਨਿਰ੍ਮਾਣਂ ਯਤ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਸਂਜਯੇਨ ਹ। ਯਤ੍ਰ ਯੌਧਿष੍ਠਿਰਂ ਸੈਨ੍ਯਂ ਵਿषਾਦਮਗਮਤ੍ਪਰਮ੍
ਇਸ ਵਿੱਚ ਸੰਜਯ ਨੇ ਜੰਬੂਦਵੀਪ ਦੀ ਬਣਾਵਟ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਤੇ ਇੱਥੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਦੀ ਫੌਜ ਗਹਿਰੀ ਉਦਾਸੀ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਗਈ ਸੀ।
ਯਤ੍ਰ ਯੁਦ੍ਧਮਭੂਦ੍ਧੋਰਂ ਦਸਾਹਾਨਿ ਸੁਦਾਰੁਣਮ੍। ਕਸ਼੍ਮਲਂ ਯਤ੍ਰ ਪਾਰ੍ਥਸ੍ਯ ਵਾਸੁਦੇਵੋ ਮਹਾਮਤਿਃ
ਇੱਥੇ ਦਸ ਦਿਨਾਂ ਤੱਕ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਡਰਾਉਣਾ ਯੁੱਧ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਇੱਥੇ ਮਹਾਨ ਬੁੱਧੀ ਵਾਲੇ ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੇ ਅਰਜੁਨ ਦੀ ਉਲਝਣ ਦੂਰ ਕੀਤੀ।
ਮੋਹਜਂ ਨਾਸ਼ਯਾਮਾਸ ਹੇਤੁਭਿਰ੍ਮੋਕ੍ਸ਼ਦਰ੍ਸ਼ਿਭਿਃ। ਸਮੀਕ੍ਸ਼੍ਯਾਦੋਕ੍ਸ਼ਜਃ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਹਿਤੇ ਰਤਃ
ਉਸ ਨੇ ਅਗਿਆਨ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਈ ਭਟਕਾਵ ਨੂੰ, ਮੁਕਤੀ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਨਾਲ, ਸੋਚ-ਵਿਚਾਰ ਕਰ ਕੇ, ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਨਾਸ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਰਥਾਦਾਪ੍ਲੁਤ੍ਯ ਵੇਗੇਨ ਸ੍ਵਯਂ ਕृष੍ਣ ਉਦਾਰਧੀਃ। ਪ੍ਰਤੋਦਪਾਣਿਰਾਧਾਵਦ੍ਭੀष੍ਮਂ ਹਨ੍ਤੁਂ ਵ੍ਯਪੇਤਭੀਃ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਉੱਚੀ ਸੋਚ ਵਾਲਾ, ਰਥ ਤੋਂ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਉੱਤ ਕੇ, ਕੋੜਾ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਫੜ ਕੇ, ਡਰ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ ਭੀਸ਼ਮ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਲਈ ਦੌੜਿਆ।
ਵਾਕ੍ਯਪ੍ਰਤੋਦਾਭਿਹਤੋ ਯਤ੍ਰ ਕृष੍ਣੇਨ ਪਾਣ੍ਡਵਃ। ਗਾਣ੍ਡੀਵਧਨ੍ਵਾ ਸਮਰੇ ਸਰ੍ਵਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਭृਤਾਂ ਵਰਃ
ਇੱਥੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਬੋਲਾਂ ਦੀ ਤੀਖੀ ਚੋਟ ਨਾਲ, ਗਾਂਡੀਵ ਧਾਰੀ ਅਰਜੁਨ, ਜੋ ਸਭ ਯੋਧਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਸੀ, ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਖੜਾ ਹੋਇਆ।
ਸ਼ਿਖਣ੍ਡਿਨਂ ਪੁਰਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਯਤ੍ਰ ਪਾਰ੍ਥੋ ਮਹਾਧਨੁਃ। ਵਿਨਿਘ੍ਨਨ੍ਨਿਸ਼ਿਤੈਰ੍ਬਾਣੈ ਰਥਾਦ੍ਭੀष੍ਮਮਪਾਤਯਤ੍
ਇੱਥੇ ਮਹਾਨ ਧਨੁਧਾਰੀ ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਸ਼ਿਖੰਡਿਨ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਤੇਜ਼ ਬਾਣਾਂ ਨਾਲ ਭੀਸ਼ਮ ਨੂੰ ਰਥ ਤੋਂ ਢਾਹ ਦਿੱਤਾ।
ਸ਼ਰਤਲ੍ਪਗਤਸ਼੍ਚੈਵ ਭੀष੍ਮੋ ਯਤ੍ਰ ਬਭੂਵ ਹ। षष੍ਠਮੇਤਤ੍ਸਮਾਖ੍ਯਾਤਂ ਭਾਰਤੇ ਪਰ੍ਵ ਵਿਸ੍ਤृਤਮ੍
ਇੱਥੇ ਭੀਸ਼ਮ ਤੀਰਾਂ ਦੇ ਪਲੰਗ ਉੱਤੇ ਪਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ; ਇਹ ਭਾਰਤ ਦਾ ਛੇਵਾਂ ਪਰਵ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਵਿਆਖਿਆ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ।
ਅਧ੍ਯਾਯਾਨਾਂ ਸ਼ਤਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਤਥਾ ਸਪ੍ਤਦਸ਼ਾਪਰੇ। ਪਞ੍ਚ ਸ਼੍ਲੋਕਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਸਂਖ੍ਯਯਾष੍ਟੌ ਸ਼ਤਾਨਿ ਚ
ਇਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸੌ ਸਤਾਰਾਂ ਅਧਿਆਇ ਹਨ, ਤੇ ਪੰਜ ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਠ ਸੌ ਸ਼ਲੋਕ ਹਨ।
ਸ਼੍ਲੋਕਾਸ਼੍ਚ ਚਤੁਰਾਸ਼ੀਤਿਰਸ੍ਮਿਨ੍ਪਰ੍ਵਣਿ ਕੀਰ੍ਤਿਤਾਃ। ਵ੍ਯਾਸੇਨ ਵੇਦਵਿਦੁषਾ ਸਂਖ੍ਯਾਤਾ ਭੀष੍ਮਪਰ੍ਵਣਿ
ਇਸ ਪਰਵ ਵਿੱਚ ਚੌਰਾਂਵੇਂ ਸ਼ਲੋਕ ਦਰਜ ਹਨ, ਜੋ ਵਿਆਸ, ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਨੇ, ਭੀਸ਼ਮ ਪਰਵ ਵਿੱਚ ਗਿਣੇ ਹਨ।
ਦ੍ਰੋਣਪਰ੍ਵ ਤਤਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰਂ ਬਹੁਵृਤ੍ਤਾਨ੍ਤਮੁਚ੍ਯਤੇ। ਸੈਨਾਪਤ੍ਯੇऽਭਿषਿਕ੍ਤੋऽਥ ਯਤ੍ਰਾਚਾਰ੍ਯਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍
ਫਿਰ ਦ੍ਰੋਣ ਪਰਵ ਦਾ ਵਰਣਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕਈ ਵਾਕਿਆ ਹਨ, ਤੇ ਇੱਥੇ ਆਚਾਰਯਾ ਨੂੰ ਫੌਜ ਦਾ ਸਪਤਾਨੀ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ।
ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਸ੍ਯ ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਪ੍ਰਤਿਜਜ੍ਞੇ ਮਹਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਤ੍। ਗ੍ਰਹਣਂ ਧਰ੍ਮਰਾਜਸ੍ਯ ਪਾਣ੍ਡੁਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਧੀਮਤਃ
ਦੁਰਯੋਧਨ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ, ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੇ ਮਾਹਿਰ ਨੇ ਧਰਮਰਾਜ ਪਾਂਡੂਪੁਤਰ, ਜੋ ਬੁੱਧੀ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਨੂੰ ਫੜਨ ਦਾ ਵਚਨ ਦਿੱਤਾ।
ਯਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਪ੍ਤਕਾਃ ਪਾਰ੍ਥਮਪਨਿਨ੍ਯੂ ਰਣਾਜਿਰਾਤ੍। ਭਗਦਤ੍ਤੋ ਮਹਾਰਾਜੋ ਯਤ੍ਰ ਸ਼ਕ੍ਰਸਮੋ ਯੁਧਿ
ਇੱਥੇ ਸੰਸ਼ਾਪਤਕਾ ਨੇ ਅਰਜੁਨ ਨੂੰ ਯੁੱਧ ਭੂਮੀ ਤੋਂ ਹਟਾ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਇੱਥੇ ਮਹਾਰਾਜ ਭਗਦੱਤ, ਜੋ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰ ਵਰਗਾ ਸੀ—
ਸੁਪ੍ਰਤੀਕੇਨ ਨਾਗੇਨ ਸ ਹਿ ਸ਼ਾਨ੍ਤਃ ਕਿਰੀਟਿਨਾ। ਯਤ੍ਰਾਭਿਮਨ੍ਯੁਂ ਬਹਵੋ ਜਘ੍ਨੁਰੇਕਂ ਮਹਾਰਥਾਃ
ਉਹ ਸੁਪ੍ਰਤੀਕ ਨਾਮ ਦੇ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਹਾਥੀ ਨਾਲ, ਕਿਰਿਟਧਾਰੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਠੰਡਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ; ਤੇ ਇੱਥੇ ਕਈ ਮਹਾਨ ਯੋਧਿਆਂ ਨੇ ਇਕੱਲੇ ਅਭਿਮਨ्यु ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਜਯਦ੍ਰਥਮੁਖਾ ਬਾਲਂ ਸ਼ੂਰਮਪ੍ਰਾਪ੍ਤਯੌਵਨਮ੍। ਹਤੇऽਭਿਮਨ੍ਯੌ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੇਨ ਯਤ੍ਰ ਪਾਰ੍ਥੇਨ ਸਂਯੁਗੇ
ਜੈਦਰਥ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਨੌਜਵਾਨ ਤੇ ਸ਼ੂਰ ਅਭਿਮਨ्यु, ਜੋ ਅਜੇ ਜਵਾਨੀ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ; ਤੇ ਜਦ ਅਭਿਮਨ्यु ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਅਰਜੁਨ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਯੁੱਧ ਕਰਦਾ ਸੀ—
ਅਕ੍ਸ਼ੌਹਿਣੀਃ ਸਪ੍ਤ ਹਤ੍ਵਾ ਹਤੋ ਰਾਜਾ ਜਯਦ੍ਰਥਃ। ਯਤ੍ਰ ਭੀਮੋ ਮਹਾਬਾਹੁਃ ਸਾਤ੍ਯਕਿਸ਼੍ਚ ਮਹਾਰਥਃ
ਸੱਤ ਅਕਸ਼ੌਹਿਨੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਰਾਜਾ ਜੈਦਰਥ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ; ਤੇ ਇੱਥੇ ਭੀਮ, ਜੋ ਵੱਡੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਤੇ ਸਾਤ੍ਯਕੀ, ਮਹਾਨ ਰਥੀ—
ਅਨ੍ਵੇषਣਾਰ੍ਥਂ ਪਾਰ੍ਥਸ੍ਯ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਨृਪਾਜ੍ਞਯਾ। ਪ੍ਰਵਿष੍ਟੌ ਭਾਰਤੀਂ ਸੇਨਾਮਪ੍ਰਧृष੍ਯਾਂ ਸੁਰੈਰਪਿ
ਪਾਰਥ ਨੂੰ ਲੱਭਣ ਲਈ, ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਰਾਜਾ ਦੇ ਹੁਕਮ 'ਤੇ, ਦੋ ਜਣੇ ਭਾਰਤ ਦੀ ਫੌਜ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਏ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਜਿੱਤ ਸਕਦੇ ਸਨ।
ਸਂਸ਼ਪ੍ਤਕਾਵਸ਼ੇषਂ ਚ ਕृਤਂ ਨਿਃਸ਼ੇषਮਾਹਵੇ। ਸਂਸ਼ਪ੍ਤਕਾਨਾਂ ਵੀਰਾਣਾਂ ਕੋਟ੍ਯੋ ਨਵ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾਮ੍
ਸੰਸ਼ਪਤਕਾਂ ਦੇ ਬਚੇ ਕੁਚੇ ਸਾਰੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਮਾਰ ਦਿੱਤੇ ਗਏ; ਸੰਸ਼ਪਤਕਾਂ ਦੇ ਨੌ ਕਰੋੜ ਵਿਰਲੇ ਜੰਗੀ ਮਰ ਗਏ।