ਦ੍ਵਾਰਿਣਂ ਤਾਪਸਾ ਊਚੂ ਰਾਜਾਨਂ ਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਯ। ਤੇ ਤੁ ਗਤ੍ਵਾ ਕ੍ਸ਼ਣੇਨੈਵ ਸਭਾਯਾਂ ਵਿਨਿਵੇਦਿਤਾਃ
ਤਪਸਵੀ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਸਾਨੂੰ ਰਾਜੇ ਕੋਲ ਜਾਣ ਦੀ ਸੂਚਨਾ ਦੇ।' ਉਹ ਤੁਰਕੇ, ਥੋੜੀ ਦੇਰ 'ਚ ਸਭਾ 'ਚ ਪਹੁੰਚ ਗਏ।
ਤਂ ਚਾਰਣਸਹਸ੍ਰਾਣਾਂ ਮੁਨੀਨਾਮਾਗਮਂ ਤਦਾ। ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਨਾਗਪੁਰੇ ਨॄਣਾਂ ਵਿਸ੍ਮਯਃ ਸਮਪਦ੍ਯਤ
ਜਦੋਂ ਨਾਗਪੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਤਪਸਵੀ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਆਉਣ ਦੀ ਖ਼ਬਰ ਸੁਣੀ, ਉਹ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਏ।
ਮੁਹੂਰ੍ਤੋਦਿਤ ਆਦਿਤ੍ਯੇ ਸਰ੍ਵੇ ਬਾਲਪੁਰਸ੍ਕृਤਾਃ। ਸਦਾਰਾਸ੍ਤਾਪਸਾਨ੍ਦ੍ਰष੍ਟੁਂ ਨਿਰ੍ਯਯੁਃ ਪੁਰਵਾਸਿਨਃ
ਜਦੋਂ ਸੂਰਜ ਥੋੜੀ ਦੇਰ ਲਈ ਚੜ੍ਹਿਆ, ਤਾੰ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਲੋਕ, ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਅਗਵਾਈ 'ਚ, ਆਪਣੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਤਪਸਵੀਆਂ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਨਿਕਲ ਪਏ।
ਸ੍ਤ੍ਰੀਸਙ੍ਘਾਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਸਙ੍ਘਾਸ਼੍ਚ ਯਾਨਸਙ੍ਘਸਮਾਸ੍ਥਿਤਾਃ। ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੈਃ ਸਹ ਨਿਰ੍ਜਗ੍ਮੁਰ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਚ ਯੋषਿਤਃ
ਇਸਤਰੀਆਂ ਦੇ ਜਥੇ, ਯੋਧਿਆਂ ਦੇ ਜਥੇ, ਕੁਝ ਰਥਾਂ 'ਚ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਸਭ ਨਿਕਲ ਪਏ।
ਤਥਾ ਵਿਟ੍ਸ਼ੂਦ੍ਰਸਙ੍ਘਾਨਾਂ ਮਹਾਨ੍ਯਤਿਕਰੋऽਭਵਤ੍। ਨ ਕਸ਼੍ਚਿਦਕਰੋਦੀਰ੍ष੍ਯਾਮਭਵਨ੍ਧਰ੍ਮਬੁਦ੍ਧਯਃ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਪਾਰੀ ਅਤੇ ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਦੇ ਵੱਡੇ ਜਥੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ; ਕੋਈ ਵੀ ਈਰਖਾ ਨਹੀਂ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਸਭ ਨੇ ਧਰਮ ਦੀ ਸੋਚ ਰੱਖੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਤਥਾ ਭੀष੍ਮਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨਵਃ ਸੋਮਦਤ੍ਤੋ।ਞਥ ਬਾਹ੍ਲਿਕਃ। ਪ੍ਰਜ੍ਞਾਚਕ੍ਸ਼ੁਸ਼੍ਚ ਰਾਜਰ੍षਿਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਤਾ ਚ ਵਿਦੁਰਃ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਭੀਸ਼ਮ, ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਸੋਮਦੱਤ, ਬਾਹਲਿਕ, ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ ਪ੍ਰਜਨਚੱਖੁ ਅਤੇ ਵਿਦੁਰ ਖੁਦ ਵੀ ਨਿਕਲ ਪਏ।
ਸਾ ਚ ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਦੇਵੀ ਕੌਸਲ੍ਯਾ ਚ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨੀ। ਰਾਜਦਾਰੈਃ ਪਰਿਵृਤਾ ਗਾਨ੍ਧਾਰੀ ਚਾਪਿ ਨਿਰ੍ਯਯੌ
ਸਤੀਵਤੀ ਰਾਣੀ, ਮਹਾਨ ਕੌਸਲਿਆ, ਰਾਜ ਘਰ ਦੀਆਂ ਮਹਿਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ, ਅਤੇ ਗਾਂਧਾਰੀ ਵੀ ਨਿਕਲ ਪਈ।
ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਸ੍ਯ ਦਾਯਾਦਾ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਪੁਰੋਗਮਾਃ। ਭੂषਿਤਾ ਭੂषਣੈਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰੈਃ ਸ਼ਤਸਙ੍ਖ੍ਯਾ ਵਿਨਿਰ੍ਯਯੁਃ
ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਵਾਰਿਸ, ਦੁਰਯੋਧਨ ਦੀ ਅਗਵਾਈ 'ਚ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ 'ਚ ਨਿਕਲ ਪਏ।
ਤਾਨ੍ਮਹਰ੍षਿਗਣਾਨ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸ਼ਿਰੋਭਿਰਭਿਵਾਦ੍ਯ ਚ। ਉਪੋਪਵਿਵਿਸ਼ੁਃ ਸਰ੍ਵੇ ਕੌਰਵ੍ਯਾਃ ਸਪੁਰੋਹਿਤਾਃ
ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਕੌਰਵ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੁਰੋਹਿਤ, ਸਿਰ ਨਮਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਨੇੜੇ ਬੈਠ ਗਏ।
ਤਥੈਵ ਸ਼ਿਰਸਾ ਭੂਮਾਵਭਿਵਾਦ੍ਯ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਚ। ਉਪੋਪਵਿਵਿਸ਼ੁਃ ਸਰ੍ਵੇ ਪੌਰਜਾਨਪਦਾ ਅਪਿ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਿਰ ਝੁਕਾ ਕੇ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਲੋਕ ਅਤੇ ਪਿੰਡਾਂ ਦੇ ਲੋਕ ਵੀ ਨੇੜੇ ਬੈਠ ਗਏ।
ਤਮਕੂਜਮਭਿਜ੍ਞਾਯ ਜਨੌਘਂ ਸਰ੍ਵਸ਼ਸ੍ਤਦਾ। ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਯਥਾਨ੍ਯਾਯਂ ਪਾਦ੍ਯੇਨਾਰ੍ਘ੍ਯੇਣ ਚ ਪ੍ਰਭੋ
ਉਹ ਵੱਡੀ ਭੀੜ ਨੂੰ ਪਛਾਣ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਪੈਰ ਧੋਣ ਲਈ ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਭੇਟਾਂ ਦੇ ਕੇ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਭੀष੍ਮੋ ਰਾਜ੍ਯਂ ਚ ਰਾष੍ਟ੍ਰਂ ਚ ਮਹਰ੍षਿਭ੍ਯੋ ਨ੍ਯਵੇਦਯਤ੍। ਤੇषਾਮਥੋ ਵृਦ੍ਧਤਮਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਤ੍ਥਾਯ ਜਟਾਜਿਨੀ। ऋषੀਣਾਂ ਮਤਮਾਜ੍ਞਾਯ ਮਹਰ੍षਿਰਿਦਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਰਾਜ ਅਤੇ ਰਾਜ ਦੇ ਹਾਲਾਤ ਸੌਂਪ ਦਿੱਤੇ; ਫਿਰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ, ਜਟਾ ਅਤੇ ਮ੍ਰਿਗਚੰਬਾ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਰਾਏ ਜਾਣ ਕੇ, ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ।
ਯਃ ਸ ਕੌਰਵ੍ਯਦਾਯਾਦਃ ਪਾਣ੍ਡੁਰ੍ਨਾਮ ਨਰਾਧਿਪਃ। ਕਾਮਭੋਗਾਨ੍ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਸ਼ਤਸ਼ृਙ੍ਗਮਿਤੋ ਗਤਃ
ਉਹ ਕੌਰਵਾਂ ਦਾ ਵਾਰਿਸ, ਪੰਡੂ ਨਾਂ ਰਾਜਾ, ਇੱਛਾਵਾਂ ਦੇ ਸੁਖ ਛੱਡ ਕੇ, ਸ਼ਤਸ਼੍ਰਿੰਗ ਤੋਂ ਚਲਿਆ ਗਿਆ।
ਰਾਜਾ ਭੋਗਾਨ੍ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਤਪਸ੍ਵੀ ਸਂਬਭੂਵ ਹ। ਸ ਯਥੋਕ੍ਤਂ ਤਪਸ੍ਤੇਪੇ ਪਤ੍ਰਮੂਲਫਲਾਸ਼ਨਃ
ਰਾਜਾ ਨੇ ਸਾਰੇ ਸੁਖ ਛੱਡ ਕੇ ਤਪਸਵੀ ਬਣ ਗਿਆ; ਉਹ ਪੱਤਿਆਂ, ਜੜ੍ਹਾਂ ਅਤੇ ਫਲਾਂ 'ਤੇ ਜੀਵਨ ਗੁਜ਼ਾਰਦਾ ਹੋਇਆ, ਜਿਵੇਂ ਆਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਤਪ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ।
ਪਤ੍ਨੀਭ੍ਯਾਂ ਸਹ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਸਂਚਿਤ੍ਕਾਲਮਤਨ੍ਦ੍ਰਿਤਃ। ਤੇਨ ਵृਤ੍ਤਸਮਾਚਾਰੈਸ੍ਤਪਸਾ ਚ ਤਪਸ੍ਵਿਨਃ
ਉਹ ਧਰਮਵਾਨ ਪਾਂਡੁ, ਆਪਣੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਸਦਾ ਚੋਖਾ ਸਮਾਂ ਬਿਤਾਉਂਦਾ ਰਿਹਾ। ਉਸ ਦੇ ਚੰਗੇ ਚਲਣ ਤੇ ਤਪਸਿਆ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਤਪਸਵੀਆਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰ ਲਿਆ।
ਤੋषਿਤਾਸ੍ਤਾਪਸਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸ਼ਤਸ਼ृਙ੍ਗਨਿਵਾਸਿਨਃ। ਸ੍ਵਰ੍ਗਲੋਕਂ ਗਨ੍ਤੁਕਾਮਂ ਤਾਪਸਾਃ ਸਂਨਿਵਾਰ੍ਯ ਤਮ੍
ਉਹ ਸ਼ਤਸ਼੍ਰਿੰਗ ਪਹਾੜਾਂ 'ਤੇ ਵੱਸਦੇ ਤਪਸਵੀ, ਉਸ ਦੀ ਤਪਸਿਆ ਤੋਂ ਰੱਜ ਕੇ, ਜਦ ਉਹ ਸੁਰਗ ਲੋਕ ਜਾਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਰੋਕ ਲਿਆ।
ਉਦ੍ਯਨ੍ਤਂ ਸਹ ਪਤ੍ਨੀਭ੍ਯਾਂ ਵਿਪ੍ਰਾ ਵਚਨਮਬ੍ਰੁਵਨ੍। ਅਨਪਤ੍ਯਸ੍ਯ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਪੁਣ੍ਯਾ ਲੋਕਾ ਨ ਸਨ੍ਤਿ ਤੇ
ਜਦ ਉਹ ਆਪਣੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਸਮੇਤ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: 'ਰਾਜਾ, ਜਿਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ, ਉਸ ਲਈ ਪਵਿੱਤਰ ਲੋਕ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ।'
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਧਰ੍ਮਂ ਚ ਵਾਯੁਂ ਚ ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਚ ਤਥਾऽਸ਼੍ਵਿਨੌ। ਆਰਾਧਯਸ੍ਵ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਪਤ੍ਨੀਭ੍ਯਾਂ ਸਹ ਦੇਵਤਾਃ
ਇਸ ਲਈ, ਰਾਜਾ, ਆਪਣੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਧਰਮ, ਵਾਯੂ, ਮਹਿੰਦਰ ਤੇ ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰ।
ਪ੍ਰੀਤਾਃ ਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ਪ੍ਰਦਾਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ऋਣਮੁਕ੍ਤੋ ਭਵਿष੍ਯਸਿ। ਤਪਸਾ ਦਿਵ੍ਯਚਕ੍ਸ਼ੁष੍ਟ੍ਵਾਤ੍ਪਸ਼੍ਯਾਮਸ੍ਤੇ ਤਥਾ ਸੁਤਾਨ੍
ਉਹ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਤੈਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਦੇਣਗੇ, ਤੇ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਕਰਜ਼ਿਆਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਵੇਂਗਾ। ਅਸੀਂ ਆਪਣੀ ਤਪਸਿਆ ਦੀ ਦਿਵਯ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਨਾਲ ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਵੇਖ ਰਹੇ ਹਾਂ।
ਅਸ੍ਮਾਕਂ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਦੇਵਾਨਾਰਾਧਯਤ੍ਤਦਾ।' ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਰ੍ਯਵ੍ਰਤਸ੍ਥਸ੍ਯ ਤਸ੍ਯ ਦਿਵ੍ਯੇਨ ਹੇਤੁਨਾ
ਸਾਡੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਫਿਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਚਰੀ ਵ੍ਰਤ 'ਤੇ ਟਿਕਿਆ ਸੀ, ਤੇ ਇੱਕ ਦਿਵਯ ਕਾਰਨ ਨਾਲ—
ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦ੍ਧਰ੍ਮਾਦਯਂ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤਤ੍ਰ ਜਾਤੋ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ। ਤਥੈਨਂ ਬਲਿਨਾਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਤਸ੍ਯ ਰਾਜ੍ਞੋ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਧਰਮ ਦੇਵਤਾ ਨੇ ਸਿੱਧਾ ਉਸ ਦੇ ਘਰ ਪੁੱਤਰ ਵਜੋਂ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਰਾਜੇ ਨੂੰ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਤਾਕਤਵਰ ਸੀ—
ਮਾਤਰਿਸ਼੍ਵਾ ਦਦੌ ਪੁਤ੍ਰਂ ਭੀਮਂ ਨਾਮ ਮਹਾਬਲਮ੍। ਪੁਰਨ੍ਦਰਾਦਯਂ ਜਜ੍ਞੇ ਕੁਨ੍ਤ੍ਯਾਂ ਸਤ੍ਯਪਰਾਕ੍ਰਮਃ
ਮਾਤਰਿਸ਼ਵ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਭੀਮ ਨਾਂ ਦਾ ਮਹਾਬਲੀ ਪੁੱਤਰ ਦਿੱਤਾ। ਕੁੰਤੀ ਨੂੰ ਪੁਰੰਦਰ ਨੇ ਪੁੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਸੱਚੇ ਸ਼ੌਰ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਅਸ੍ਮਿਞ੍ਜਾਤੇ ਮਹੇष੍ਵਾਸੇ ਪृਥਾਮਿਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਤਦਾऽਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਮਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਾਦਯਂ ਜਾਤਃ ਕੁਨ੍ਤਿ ਸਤ੍ਯਪਰਾਕ੍ਰਮਃ
ਜਦ ਇਹ ਮਹਾਨ ਧਨੁਧਾਰੀ ਜਨਮਿਆ, ਇੰਦਰ ਨੇ ਪ੍ਰਿਥਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: 'ਮੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਇਹ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਿਆ ਹੈ, ਹੇ ਕੁੰਤੀ, ਜੋ ਸੱਚੇ ਸ਼ੌਰ ਦੀ ਪੂਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ।'
ਅਜੇਯਾਨਪਿ ਜੇਤਾऽਰੀਨ੍ਦੇਵਤਾਦੀਨ੍ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ।' ਯਸ੍ਯ ਕੀਰ੍ਤਿਰ੍ਮਹੇष੍ਵਾਸਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨਭਿਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਇਹ ਆਪਣੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਜਿੱਤ ਲਵੇਗਾ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਇਸ ਦੀ ਮਹਾਨ ਧਨੁਧਾਰੀ ਦੀ ਸ਼ੋਭਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੋਵੇਗੀ।
ਯੁਧਿष੍ਠਿਰੋ ਰਾਜਸੂਯਂ ਭ੍ਰਾਤृਵੀਰ੍ਯਾਦਵਾਪ੍ਸ੍ਯਤਿ। ਏष ਜੇਤਾ ਮਨੁष੍ਯਾਂਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਨ੍
ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਰਾਜਸੂਯ ਯਜਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਗਾ। ਇਹ ਮਨੁੱਖਾਂ, ਗੰਧਰਵਾਂ ਤੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਜਿੱਤ ਲਵੇਗਾ।
ਏष ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਾਦੀਨਾਂ ਕੌਰਵਾਣਾਂ ਚ ਜੇष੍ਯਤਿ। ਵੀਰਸ੍ਯੈਤਸ੍ਯ ਵਿਕ੍ਰਾਨ੍ਤੈਰ੍ਧਰ੍ਮਪੁਤ੍ਰੋ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ
ਇਹ ਦੁਰਯੋਧਨ ਤੇ ਕੌਰਵਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਹਰਾ ਦੇਵੇਗਾ। ਇਸ ਮਹਾਨ ਯੋਧੇ ਦੇ ਸ਼ੌਰ ਦੀ ਬਦੌਲਤ, ਧਰਮਪੁੱਤਰ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ—
ਯਕ੍ਸ਼੍ਯਤੇ ਰਾਜਸੂਯਾਦ੍ਯੈਰ੍ਧਰ੍ਮ ਏਵ ਪਰਃ ਸਦਾ।' ਯੌ ਤੁ ਮਾਦ੍ਰੀ ਮਹੇष੍ਵਾਸਾਵਸੂਤ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮੌ
ਰਾਜਸੂਯ ਤੇ ਹੋਰ ਯਜਨ ਕਰੇਗਾ, ਸਦਾ ਧਰਮ 'ਤੇ ਟਿਕਿਆ ਰਹੇਗਾ। ਤੇ ਮਾਦਰੀ ਦੇ ਜਨਮੇ ਉਹ ਦੋ ਮਹਾਨ ਧਨੁਧਾਰੀ—
ਅਸ਼੍ਵਿਭ੍ਯਾਂ ਪੁਰੁषਵ੍ਯਾਘ੍ਰਾਵਿਮੌ ਤਾਵਪਿ ਤਿष੍ਠਤਃ। `ਨਕੁਲਃ ਸਹਦੇਵਸ਼੍ਚ ਤਾਵਪ੍ਯਮਿਤਤੇਜਸੌ
ਉਹ ਦੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਸ਼ੇਰ, ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਨੇ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ। ਨਕੁਲ ਤੇ ਸਹਦੇਵ, ਦੋਵੇਂ ਬੇਹੱਦ ਤੇਜਸਵੀ।
ਚਰਤਾ ਧਰ੍ਮਨਿਤ੍ਯੇਨ ਵਨਵਾਸਂ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨਾ। ਏष ਪੈਤਾਮਹੋ ਵਂਸ਼ਃ ਪਾਣ੍ਡੁਨਾ ਪੁਨਰੁਦ੍ਧृਤਃ
ਜਦ ਇਹ ਸਦਾ ਧਰਮ 'ਤੇ ਟਿਕਿਆ ਤੇ ਯਸ਼ਵਾਨ ਵਿਆਕਤੀ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਵੱਸਦਾ ਸੀ, ਪਾਂਡੁ ਦਾ ਪੁਰਖਾ ਵੰਸ਼ ਫਿਰ ਤੋਂ ਉੱਭਰ ਆਇਆ।
ਪੁਤ੍ਰਾਣਾਂ ਜਨ੍ਮ ਵृਦ੍ਧਿਂ ਚ ਵੈਦਿਕਾਧ੍ਯਯਨਾਨਿ ਚ। ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤਃ ਸਤਤਂ ਪਾਣ੍ਡੋਃ ਪਰਾਂ ਪ੍ਰੀਤਿਮਵਾਪ੍ਸ੍ਯਥ
ਪਾਂਡੁ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੇ ਜਨਮ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਾਧ, ਤੇ ਵੈਦਿਕ ਪਾਠ ਦੇਖ ਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਪਾਵੋਗੇ।