ਧਰ੍ਮਂ ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਚ ਕੀਰ੍ਤਿਂ ਚ ਤ੍ਵਤ੍ਕृਤੇऽਹਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਮ੍। ਯਥਾ ਤਥਾ ਵਿਧਤ੍ਸ੍ਵੇਹ ਮਾ ਚ ਕਾਰ੍षੀਰ੍ਵਿਚਾਰਣਾਂ
ਤੇਰੇ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਧਰਮ, ਸਵਰਗ ਤੇ ਇਜ਼ਤ ਹਾਸਲ ਕਰਾਂ। ਇੱਥੇ ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਚਾਹੇ, ਐਸਾ ਕਰ, ਤੇ ਕੋਈ ਹਿਚਕ ਨਾ ਕਰ।
ਬਾष੍ਪਸਂਦਿਗ੍ਧਯਾ ਵਾਚਾ ਕੁਨ੍ਤ੍ਯੁਵਾਚ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨੀ। ਅਨੁਜ੍ਞਾਤਾऽਸਿ ਕਲ੍ਯਾਣਿ ਤ੍ਰਿਦਿਵੇ ਸਙ੍ਗਮੋऽਸ੍ਤੁ ਤੇ
ਆਂਸੂਆਂ ਨਾਲ ਰੁੰਝੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ, ਯਸ਼ਸਵਿਨੀ ਕੁੰਤੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਤੈਨੂੰ ਇਜਾਜ਼ਤ ਮਿਲ ਗਈ, ਹੇ ਸੁਭਾਗੀ; ਤੇਰਾ ਮਿਲਾਪ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ।'
ਭਰ੍ਤ੍ਰਾ ਸਹ ਵਿਸ਼ਾਲਿਕ੍ਸ਼ਿ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਮਦ੍ਯੈਵ ਭਾਮਿਨਿ। ਸਂਗਤਾਸ੍ਵਰ੍ਗਲੋਕੇ ਤ੍ਵਂ ਰਮੇਥਾਃ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤੀਃ ਸਮਾਃ
ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਹੇ ਵੱਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਤੇ ਸੋਹਣੀ, ਤੂੰ ਅੱਜ ਹੀ ਜਲਦੀ ਸਵਰਗ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਮਿਲ ਜਾ ਤੇ ਸਦਾ ਲਈ ਖੁਸ਼ ਰਹੀ।
ਤਤਃ ਪੁਰੋਹਿਤਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰੇਤਕਰ੍ਮਣਿ ਪਾਰਗਃ। ਹਿਰਣ੍ਯਸ਼ਕਲਾਨਾਜ੍ਯਂ ਤਿਲਂ ਦਧਿ ਚ ਤਣ੍ਡੁਲਾਨ੍
ਫਿਰ ਪੁਰੋਹਿਤ ਨੇ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਅੰਤਿਮ ਸੰਸਕਾਰ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕਰਕੇ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਟੁਕੜੇ, ਘੀ, ਤਿਲ, ਦਹੀਂ ਤੇ ਚਾਵਲ ਲਿਆਏ।
ਉਦਕੁਮ੍ਭਾਂਸ਼੍ਚ ਪਰਸ਼ੁਂ ਸਮਾਨੀਯ ਤਪਸ੍ਵਿਭਿਃ। ਅਸ਼੍ਵਮੇਧਾਗ੍ਨਿਮਾਹृਤ੍ਯ ਯਥਾਨ੍ਯਾਯਂ ਸਮਨ੍ਤਤਃ
ਉਸ ਨੇ ਪਾਣੀ ਦੇ ਘੜੇ ਤੇ ਕੁਹਾੜੀ ਵੀ ਤਪਸਵੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਲਿਆਈ; ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਦੀ ਅੱਗ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਲਿਆ ਕੇ, ਸਭ ਕੁਝ ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ।
ਕਾਸ਼੍ਯਪਃ ਕਾਰਯਾਮਾਸ ਪਾਣ੍ਡੋਃ ਪ੍ਰੇਤਸ੍ਯ ਤਾਂ ਕ੍ਰਿਯਾਮ੍। ਪੁਰੋਹਿਤੋਕ੍ਤਵਿਧਿਨਾ ਪਾਣ੍ਡੋਃ ਪੁਤ੍ਰੋ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ
ਕਾਸ਼ਯਪ ਨੇ ਪਾਂਡੂ ਦੇ ਅੰਤਿਮ ਸੰਸਕਾਰ ਦੀ ਰਸਮ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ; ਪਾਂਡੂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਪੁਰੋਹਿਤ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਅਨੁਸਾਰ ਰਸਮਾਂ ਕੀਤੀਆਂ।
ਤੇਨਾਗ੍ਨਿਨਾऽਦਹਤ੍ਪਾਣ੍ਡੁਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਚਾਪਿ ਕ੍ਰਿਯਾਸ੍ਤਦਾ। ਰੁਦਞ੍ਛੋਕਾਭਿਸਂਤਪ੍ਤਃ ਪਪਾਤ ਭੁਵਿ ਪਾਣ੍ਡਵਃ
ਉਸ ਅੱਗ ਨਾਲ ਪਾਂਡੂ ਨੂੰ ਜਲਾਇਆ ਤੇ ਰਸਮਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕੀਤੀਆਂ; ਦੁੱਖ ਤੇ ਰੋਣ ਨਾਲ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋ ਕੇ, ਪਾਂਡੂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਧਰਤੀ ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ।
ऋषੀਨ੍ਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ਪृਥਾਂ ਚੈਵ ਵਿਸृਜ੍ਯ ਚ ਨृਪਾਤ੍ਮਜ।' ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਚਿਤਾਗ੍ਨਿਸ੍ਥਂ ਧਰ੍ਮਪਤ੍ਨੀ ਨਰਰ੍षਭਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਪੁੱਤਰਾਂ ਤੇ ਪ੍ਰਿਥਾ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਕਰਕੇ, ਚਿਤਾ ਦੀ ਅੱਗ 'ਤੇ ਖੜੀ ਆਪਣੀ ਧਰਮਪਤਨੀ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ, ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਮਦ੍ਰਰਾਜਸੁਤਾ ਤੂਰ੍ਣਮਨ੍ਵਾਰੋਹਦ੍ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨੀ
ਮਦਰਾ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਧੀ, ਜੋ ਯਸ਼ਸਵਿਨੀ ਸੀ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚਿਤਾ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਈ।
ਅਹਤਾਮ੍ਬਰਸਂਵੀਤੋ ਭ੍ਰਾਤृਭਿਃ ਸਹਿਤੋऽਨਘਃ। ਉਦਕਂ ਕृਤਵਾਂਸ੍ਤਤ੍ਰ ਪੁਰੋਹਿਤਮਤੇ ਸ੍ਥਿਤਃ
ਅਟੁੱਟ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਉਥੇ ਪਾਣੀ ਦੀ ਰਸਮ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ, ਪੁਰੋਹਿਤ ਦੀ ਸਲਾਹ ਅਨੁਸਾਰ।
ਅਰ੍ਹਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਕृਤ੍ਯਾਨਿ ਸ਼ਤਸ਼ृਙ੍ਗਨਿਵਾਸਿਨਃ। ਤਾਪਸਾ ਵਿਧਿਵਚ੍ਚਕ੍ਰੁਸ਼੍ਚਾਰਣਾ ऋषਿਭਿਃ ਸਹ
ਸ਼ਤਸ਼੍ਰਿੰਗ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਵੱਸਦੇ ਆਦਰਯੋਗ ਤਪਸਵੀਆਂ ਨੇ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੇ ਚਾਰਣਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਸ ਲਈ ਸਾਰੀਆਂ ਰਸਮਾਂ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਰੀਆਂ ਕੀਤੀਆਂ।
ਪਾਣ੍ਡੋਰੁਪਰਮਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਦੇਵਕਲ੍ਪਾ ਮਹਰ੍षਯਃ। ਤਤੋ ਮਨ੍ਤ੍ਰਵਿਦਃ ਸਰ੍ਵੇ ਮਨ੍ਤ੍ਰਯਾਂਚਕ੍ਰਿਰੇ ਮਿਥਃ
ਪਾਂਡੂ ਦੀ ਮੌਤ ਦੇਖ ਕੇ, ਦੇਵਾਂ ਵਰਗੇ ਮਹਾ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਜੋ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਸਨ, ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਸਲਾਹ ਕਰਨ ਲੱਗੇ।
ਹਿਤ੍ਵਾ ਰਾਜ੍ਯਂ ਚ ਰਾष੍ਟ੍ਰਂ ਚ ਸ ਮਹਾਤ੍ਮਾ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ। ਅਸ੍ਮਿਂਸ੍ਥਾਨੇ ਤਪਸ੍ਤਪ੍ਤ੍ਵਾ ਤਾਪਸਾਞ੍ਸ਼ਰਣਂ ਗਤਃ
ਉਸ ਮਹਾਨ ਤੇ ਮਹਾਨ ਇਜ਼ਤ ਵਾਲੇ ਨੇ ਰਾਜ ਤੇ ਦੇਸ਼ ਛੱਡ ਕੇ, ਇੱਥੇ ਤਪ ਕਰਕੇ, ਤਪਸਵੀਆਂ ਦੇ ਆਸਰੇ ਚਲੇ ਗਏ।
ਸ ਜਾਤਮਾਤ੍ਰਾਨ੍ਪੁਤ੍ਰਾਂਸ਼੍ਚ ਦਾਰਾਂਸ਼੍ਚ ਭਵਤਾਮਿਹ। ਪ੍ਰਾਦਾਯੋਪਨਿਧਿਂ ਰਾਜਾ ਪਾਣ੍ਡੁਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਮਿਤੋ ਗਤਃ
ਇੱਥੇ ਆਪਣੇ ਨਵੇਂ ਜਨਮੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਤੇ ਪਤਨੀਆਂ ਨੂੰ ਤੁਹਾਡੇ ਹਵਾਲੇ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਾ ਪਾਂਡੂ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਤੋਂ ਸਵਰਗ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਤਸ੍ਯੇਮਾਨਾਤ੍ਮਜਾਨ੍ਦੇਹਂ ਭਾਰ੍ਯਾਂ ਚ ਸੁਮਹਾਤ੍ਮਨਃ। ਸ੍ਵਰਾष੍ਟ੍ਰਂ ਗृਹ੍ਯ ਗਚ੍ਛਾਮੋ ਧਰ੍ਮ ਏष ਹਿ ਨਃ ਸ੍ਮृਤਃ
ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਸਰੀਰ, ਪਤਨੀ ਤੇ ਆਪਣਾ ਰਾਜ ਲੈ ਕੇ, ਚਲਦੇ ਹਾਂ; ਇਹੀ ਸਾਡਾ ਧਰਮ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਯਾਦ ਹੈ।
ਤੇ ਪਰਸ੍ਪਰਮਾਮਨ੍ਤ੍ਰ੍ਯ ਦੇਵਕਲ੍ਪਾ ਮਹਰ੍षਯਃ। ਪਾਣ੍ਡੋਃ ਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ਪੁਰਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਨਗਰਂ ਨਾਗਸਾਹ੍ਵਯਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਸਲਾਹ ਕਰਕੇ, ਦੇਵਾਂ ਵਰਗੇ ਮਹਾ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਪਾਂਡੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਨਾਗਸਾਹਵਯਾ ਨਗਰ ਵੱਲ ਚੱਲ ਪਏ।
ਉਦਾਰਮਨਸਃ ਸਿਦ੍ਧਾ ਗਮਨੇ ਚਕ੍ਰਿਰੇ ਮਨਃ। ਭੀष੍ਮਾਯ ਪਣ੍ਡਵਾਨ੍ਦਾਤੁਂ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਾਯ ਚੈਵ ਹਿ
ਉਹ ਜੋ ਉੱਚੇ ਮਨ ਵਾਲੇ, ਪੂਰੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਸਾਧੂ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪੰਡਵਾਂ ਨੂੰ ਭੀਸ਼ਮ ਅਤੇ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਨੂੰ ਸੌਂਪਣ ਲਈ ਜਾਣ ਦਾ ਮਨ ਬਣਾਇਆ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨੇਵ ਕ੍ਸ਼ਣੇ ਸਰ੍ਵੇ ਤਾਨਾਦਾਯ ਪ੍ਰਤਸ੍ਥਿਰੇ। ਪਾਣ੍ਡੋਰ੍ਦਾਰਾਂਸ਼੍ਚ ਪੁਤ੍ਰਾਂਸ਼੍ਚ ਸ਼ਰੀਰੇ ਤੇ ਚ ਤਾਪਸਾਃ
ਉਸੇ ਵੇਲੇ, ਸਭ ਨੇ ਪੰਡੂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਅਤੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਰਵਾਨਾ ਹੋਣ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕਰ ਲਈ, ਅਤੇ ਉਹ ਤਪਸਵੀ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰਾਂ ਸਮੇਤ ਚੱਲ ਪਏ।
ਸੁਖਿਨੀ ਸਾ ਪੁਰਾ ਭੂਤ੍ਵਾ ਸਤਤਂ ਪੁਤ੍ਰਵਤ੍ਸਲਾ। ਪ੍ਰਪਨ੍ਨਾ ਦੀਰ੍ਘਮਧ੍ਵਾਨਂ ਸਂਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਂ ਤਦਮਨ੍ਯਤ
ਉਹ ਮਹਿਲਾ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨਾਲ ਹਮੇਸ਼ਾ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ, ਹੁਣ ਲੰਮੇ ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਚੱਲ ਪਈ, ਪਰ ਉਸਨੂੰ ਉਹ ਰਸਤਾ ਛੋਟਾ ਹੀ ਲੱਗਿਆ।
ਸਾ ਤ੍ਵਦੀਰ੍ਘੇਣ ਕਾਲੇਨ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਕੁਰੁਜਾਙ੍ਗਲਮ੍। ਵਰ੍ਧਮਾਨਪੁਰਦ੍ਵਾਰਮਾਸਸਾਦ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨੀ
ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਮਹਿਲਾ ਕੁਰੁ ਦੇਸ 'ਚ ਪਹੁੰਚੀ ਅਤੇ ਵਧਮਾਨਾ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ 'ਤੇ ਆ ਗਈ।
ਦ੍ਵਾਰਿਣਂ ਤਾਪਸਾ ਊਚੂ ਰਾਜਾਨਂ ਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਯ। ਤੇ ਤੁ ਗਤ੍ਵਾ ਕ੍ਸ਼ਣੇਨੈਵ ਸਭਾਯਾਂ ਵਿਨਿਵੇਦਿਤਾਃ
ਤਪਸਵੀ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਸਾਨੂੰ ਰਾਜੇ ਕੋਲ ਜਾਣ ਦੀ ਸੂਚਨਾ ਦੇ।' ਉਹ ਤੁਰਕੇ, ਥੋੜੀ ਦੇਰ 'ਚ ਸਭਾ 'ਚ ਪਹੁੰਚ ਗਏ।
ਤਂ ਚਾਰਣਸਹਸ੍ਰਾਣਾਂ ਮੁਨੀਨਾਮਾਗਮਂ ਤਦਾ। ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਨਾਗਪੁਰੇ ਨॄਣਾਂ ਵਿਸ੍ਮਯਃ ਸਮਪਦ੍ਯਤ
ਜਦੋਂ ਨਾਗਪੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਤਪਸਵੀ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਆਉਣ ਦੀ ਖ਼ਬਰ ਸੁਣੀ, ਉਹ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਏ।
ਮੁਹੂਰ੍ਤੋਦਿਤ ਆਦਿਤ੍ਯੇ ਸਰ੍ਵੇ ਬਾਲਪੁਰਸ੍ਕृਤਾਃ। ਸਦਾਰਾਸ੍ਤਾਪਸਾਨ੍ਦ੍ਰष੍ਟੁਂ ਨਿਰ੍ਯਯੁਃ ਪੁਰਵਾਸਿਨਃ
ਜਦੋਂ ਸੂਰਜ ਥੋੜੀ ਦੇਰ ਲਈ ਚੜ੍ਹਿਆ, ਤਾੰ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਲੋਕ, ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਅਗਵਾਈ 'ਚ, ਆਪਣੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਤਪਸਵੀਆਂ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਨਿਕਲ ਪਏ।
ਸ੍ਤ੍ਰੀਸਙ੍ਘਾਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਸਙ੍ਘਾਸ਼੍ਚ ਯਾਨਸਙ੍ਘਸਮਾਸ੍ਥਿਤਾਃ। ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੈਃ ਸਹ ਨਿਰ੍ਜਗ੍ਮੁਰ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਚ ਯੋषਿਤਃ
ਇਸਤਰੀਆਂ ਦੇ ਜਥੇ, ਯੋਧਿਆਂ ਦੇ ਜਥੇ, ਕੁਝ ਰਥਾਂ 'ਚ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਸਭ ਨਿਕਲ ਪਏ।
ਤਥਾ ਵਿਟ੍ਸ਼ੂਦ੍ਰਸਙ੍ਘਾਨਾਂ ਮਹਾਨ੍ਯਤਿਕਰੋऽਭਵਤ੍। ਨ ਕਸ਼੍ਚਿਦਕਰੋਦੀਰ੍ष੍ਯਾਮਭਵਨ੍ਧਰ੍ਮਬੁਦ੍ਧਯਃ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਪਾਰੀ ਅਤੇ ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਦੇ ਵੱਡੇ ਜਥੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ; ਕੋਈ ਵੀ ਈਰਖਾ ਨਹੀਂ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਸਭ ਨੇ ਧਰਮ ਦੀ ਸੋਚ ਰੱਖੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਤਥਾ ਭੀष੍ਮਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨਵਃ ਸੋਮਦਤ੍ਤੋ।ਞਥ ਬਾਹ੍ਲਿਕਃ। ਪ੍ਰਜ੍ਞਾਚਕ੍ਸ਼ੁਸ਼੍ਚ ਰਾਜਰ੍षਿਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਤਾ ਚ ਵਿਦੁਰਃ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਭੀਸ਼ਮ, ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਸੋਮਦੱਤ, ਬਾਹਲਿਕ, ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ ਪ੍ਰਜਨਚੱਖੁ ਅਤੇ ਵਿਦੁਰ ਖੁਦ ਵੀ ਨਿਕਲ ਪਏ।
ਸਾ ਚ ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਦੇਵੀ ਕੌਸਲ੍ਯਾ ਚ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨੀ। ਰਾਜਦਾਰੈਃ ਪਰਿਵृਤਾ ਗਾਨ੍ਧਾਰੀ ਚਾਪਿ ਨਿਰ੍ਯਯੌ
ਸਤੀਵਤੀ ਰਾਣੀ, ਮਹਾਨ ਕੌਸਲਿਆ, ਰਾਜ ਘਰ ਦੀਆਂ ਮਹਿਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ, ਅਤੇ ਗਾਂਧਾਰੀ ਵੀ ਨਿਕਲ ਪਈ।
ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਸ੍ਯ ਦਾਯਾਦਾ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਪੁਰੋਗਮਾਃ। ਭੂषਿਤਾ ਭੂषਣੈਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰੈਃ ਸ਼ਤਸਙ੍ਖ੍ਯਾ ਵਿਨਿਰ੍ਯਯੁਃ
ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਵਾਰਿਸ, ਦੁਰਯੋਧਨ ਦੀ ਅਗਵਾਈ 'ਚ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ 'ਚ ਨਿਕਲ ਪਏ।
ਤਾਨ੍ਮਹਰ੍षਿਗਣਾਨ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸ਼ਿਰੋਭਿਰਭਿਵਾਦ੍ਯ ਚ। ਉਪੋਪਵਿਵਿਸ਼ੁਃ ਸਰ੍ਵੇ ਕੌਰਵ੍ਯਾਃ ਸਪੁਰੋਹਿਤਾਃ
ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਕੌਰਵ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੁਰੋਹਿਤ, ਸਿਰ ਨਮਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਨੇੜੇ ਬੈਠ ਗਏ।
ਤਥੈਵ ਸ਼ਿਰਸਾ ਭੂਮਾਵਭਿਵਾਦ੍ਯ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਚ। ਉਪੋਪਵਿਵਿਸ਼ੁਃ ਸਰ੍ਵੇ ਪੌਰਜਾਨਪਦਾ ਅਪਿ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਿਰ ਝੁਕਾ ਕੇ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਲੋਕ ਅਤੇ ਪਿੰਡਾਂ ਦੇ ਲੋਕ ਵੀ ਨੇੜੇ ਬੈਠ ਗਏ।