ਮਮ ਹਤੋਰ੍ਹਿ ਰਾਜਾऽਯਂ ਦਿਵਂ ਰਾਜਰ੍ਪਿਸਤ੍ਤਮਃ। ਨ ਚੈਵ ਤਾਦृਸ਼ੀ ਬੁਦ੍ਧਿਰ੍ਬਾਨ੍ਧਵਾਸ਼੍ਚ ਨ ਤਾਦृਸ਼ਾਃ
ਮੇਰਾ ਪਤੀ ਮਾਰੇ ਗਏ ਹਨ, ਹੇ ਰਾਜਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਚੋਟੀ ਦੇ, ਹੁਣ ਉਹ ਸੁਰਗ ਚਲੇ ਗਏ ਹਨ; ਮੇਰਾ ਮਨ ਵੀ ਐਸਾ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਮੇਰੇ ਸਾਕ ਭੀ ਐਸੇ ਨਹੀਂ।
ਨ ਚੋਤ੍ਸਹੇ ਧਾਰਯਿਤੁਂ ਪ੍ਰਾਣਾਨ੍ਭਰ੍ਤ੍ਰਾ ਵਿਨਾ ਕृਤਾ। ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤਮਨੁਯਾਸ੍ਯਾਮਿ ਯਾਨ੍ਤਂ ਵੈਵਸ੍ਵਤਕ੍ਸ਼ਯਮ੍
ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਨਹੀਂ ਚਲਾ ਸਕਦੀ; ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ, ਜਦ ਉਹ ਵੈਵਸਵਤ ਦੇ ਘਰ ਜਾ ਰਹੇ ਹਨ, ਜਾਵਾਂਗੀ।
ਵਰ੍ਤੇਯਂ ਨ ਸਮਾਂ ਵृਤ੍ਤਿਂ ਜਾਤ੍ਵਹਂ ਨ ਸੁਤੇषੁ ਤੇ। ਤਥਾਹਿ ਵਰ੍ਤਮਾਨਾਂ ਮਾਮਧਰ੍ਮਃ ਸਂਸ੍ਪृਸ਼ੇਨ੍ਮਹਾਨ੍
ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਵੀ ਇੱਕੋ ਜਿਹਾ ਜੀਵਨ ਨਹੀਂ ਜੀ ਸਕਦੀ; ਜੇ ਮੈਂ ਐਸਾ ਕਰਾਂ, ਤਾਂ ਵੱਡਾ ਪਾਪ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਆ ਜਾਵੇਗਾ।
ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਮੇ ਸੁਤਯੋਰ੍ਦੇਵਿ ਵਰ੍ਤਿਤਵ੍ਯਂ ਸ੍ਵਪੁਤ੍ਰਵਤ੍। ਅਨ੍ਵੇष੍ਯਾਮਿ ਚ ਭਰ੍ਤਾਰਂ ਵ੍ਰਜਨ੍ਤਂ ਯਮਸਾਦਨਮ੍
ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਰਾਣੀ, ਮੈਨੂੰ ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਾਂਗ ਹੀ ਵਰਤਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਤੇ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਯਮ ਦੇ ਘਰ ਜਾ ਰਹੇ ਹਨ, ਲੱਭਣ ਜਾਵਾਂਗੀ।
ਮਾਂ ਹਿ ਕਾਮਯਮਾਨੋऽਯਂ ਰਾਜਾ ਪ੍ਰੇਤਵਸ਼ਂ ਗਤਃ। ਰਾਜ੍ਞਃ ਸ਼ਰੀਰੇਣ ਸਹ ਮਾਮਪੀਦਂ ਕਲੇਵਰਮ੍
ਇਹ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ, ਹੁਣ ਪਰਲੋਕ ਚਲਾ ਗਿਆ ਹੈ; ਰਾਜੇ ਦੇ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਮੇਰਾ ਇਹ ਸਰੀਰ ਵੀ—
ਦਗ੍ਧਵ੍ਯਂ ਸੁਪ੍ਰਤਿਚ੍ਛਨ੍ਨਂ ਤ੍ਵੇਤਦਾਰ੍ਯੇ ਪ੍ਰਿਯਂ ਕੁਰੁ। ਦਾਰਕੇष੍ਵਪ੍ਰਮਤ੍ਤਾ ਤ੍ਵਂ ਭਵੇਸ਼੍ਚਾਭਿਹਿਤਾ ਮਯਾ। ਅਤੋऽਹਂ ਨ ਪ੍ਰਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸਂਦੇष੍ਟਵ੍ਯਂ ਹਿਤਂ ਤਵ
ਇਹ ਸਰੀਰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਢੱਕ ਕੇ ਸਾੜ ਦੇ, ਹੇ ਆਦਰਨੀਯਾ, ਇਹ ਮੇਰੀ ਪਿਆਰੀ ਗੱਲ ਮੰਨ; ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਵਿਚ ਕਦੇ ਲਾਪਰਵਾਹੀ ਨਾ ਕਰੀਂ, ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਆਖਿਆ ਹੈ; ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਧ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਹੋਰ ਕੋਈ ਸਲਾਹ ਨਹੀਂ ਦੇ ਸਕਦੀ।
ऋषਯਸ੍ਤਾਨ੍ਸਮਾਸ਼੍ਵਾਸ੍ਯ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨ੍ਸਤ੍ਯਵਿਕ੍ਰਮਾਨ੍। ਊਚੁਃ ਕੁਨ੍ਤੀਂ ਚ ਮਾਦ੍ਰੀਂ ਚ ਸਮਾਸ਼੍ਵਾਸ੍ਯ ਤਪਸ੍ਵਿਨਃ
ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਉਹ ਸੱਚੇ ਤੇ ਬਹਾਦਰ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਧੀਰਜ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਕੁੰਤੀ ਤੇ ਮਾਦਰੀ ਨੂੰ ਵੀ, ਜੋ ਤਪ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਸਮਝਾ ਕੇ ਧੀਰਜ ਦਿੱਤੀ।
ਸੁਭਗੇ ਬਾਲਪੁਤ੍ਰਾ ਤੁ ਨ ਮਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਤਥਂਚਨ। ਪਾਣ੍ਡਵਾਂਸ਼੍ਚਾਪਿ ਨੇष੍ਯਾਮਃ ਕੁਰੁਰਾष੍ਟ੍ਰਂ ਪਰਨ੍ਤਪਾਨ੍
ਹੇ ਸੁਭਾਗਾ, ਜਦ ਬੱਚੇ ਛੋਟੇ ਹਨ, ਤੂੰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਨਾ ਦੇ; ਅਸੀਂ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦੇ ਹਨ, ਕੁਰੁ ਦੇਸ਼ ਲੈ ਚਲਾਂਗੇ।
ਅਧਰ੍ਮੇष੍ਵਰ੍ਥਜਾਤੇषੁ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਸ਼੍ਚ ਲੋਭਵਾਨ੍। ਸ ਕਦਾਚਿਨ੍ਨ ਵਰ੍ਤੇਤ ਪਾਣ੍ਡਵੇषੁ ਯਥਾਵਿਧਿ
ਜਦ ਲਾਲਚ ਕਰਕੇ ਪਾਪ ਵਧਦੇ ਹਨ, ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਲਾਲਚੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨਾਲ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਵਤੀਰ ਸਕਦਾ।
ਕੁਨ੍ਤ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਵृष੍ਣਯੋ ਨਾਥਾਃ ਕੁਨ੍ਤਿਭੋਜਸ੍ਤਥੈਵ ਚ। ਮਾਦ੍ਰ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਬਲਿਨਾਂਸ਼੍ਰੇष੍ਠਃ ਸ਼ਲ੍ਯੋ ਭ੍ਰਾਤਾ ਮਹਾਰਥਃ
ਕੁੰਤੀ ਦੇ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਤੇ ਕੁੰਤਿਭੋਜ ਹਨ; ਮਾਦਰੀ ਦੇ ਪਾਸ ਬਲਵਾਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਉਸਦਾ ਭਰਾ ਸ਼ਲਯ, ਮਹਾਨ ਰਥੀ ਹੈ।
ਭਰ੍ਤ੍ਰਾ ਤੁ ਮਰਣਂ ਸਾਰ੍ਧਂ ਫਲਵਨ੍ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ। ਯੁਵਾਭ੍ਯਾਂ ਦੁष੍ਕਰਂ ਚੈਤਦ੍ਵਦਨ੍ਤਿ ਦ੍ਵਿਜਪੁਙ੍ਗਵਾਃ
ਪਤੀ ਦੇ ਨਾਲ ਮਰਨ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ। ਪਰ, ਇਹ ਕੰਮ ਤੁਹਾਡਾ ਕਰਨਾ ਆਸਾਨ ਨਹੀਂ, ਇਹ ਵੱਡੇ ਪੰਡਿਤ ਵੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਮृਤੇ ਭਰ੍ਤਰਿ ਸਾਧ੍ਵੀ ਸ੍ਤ੍ਰੀ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਰ੍ਯਵ੍ਰਤੇ ਸ੍ਥਿਤਾ। ਯਮੈਸ਼੍ਚ ਨਿਯਮੈਃ ਪੂਤਾ ਮਨੋਵਾਕ੍ਕਾਯਜੈਃ ਸ਼ੁਭਾ
ਪਤੀ ਦੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਜੋ ਸਤਿ ਨਾਰੀ ਆਪਣੇ ਸੁਚੱਜੇ ਜੀਵਨ ਦੀ ਕਸਮ ਨਿਭਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਮਨ, ਬੋਲ ਅਤੇ ਕਰਤੂਤਾਂ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲ ਕੇ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਮੰਗਲਮਈ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਭਰ੍ਤਾਰਂ ਚਿਨ੍ਤਯਨ੍ਤੀ ਸਾ ਭਰ੍ਤਾਰਂ ਨਿਸ੍ਤਰੇਚ੍ਛੁਭਾ। ਤਾਰਿਤਸ਼੍ਚਾਪਿ ਭਰ੍ਤਾ ਸ੍ਯਾਦਾਤ੍ਮਾ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤਥੈਵ ਚ
ਜੋ ਨਾਰੀ ਪਤੀ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਦੇ ਸਕਦੀ ਹੈ; ਪਤੀ, ਉਹ ਖੁਦ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ — ਤਿੰਨੇ ਹੀ ਤਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤਸ੍ਮਾਞ੍ਜੀਵਿਤਮੇਵੈਤਦ੍ਯੁਵਯੋਰ੍ਵਿਦ੍ਮ ਸ਼ੋਭਨਮ੍
ਇਸ ਲਈ, ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਦੋਵਾਂ ਲਈ ਜੀਵਨ ਜਾਰੀ ਰੱਖਣਾ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗਾ ਸਮਝਦੇ ਹਾਂ।
ਯਥਾ ਪਾਣ੍ਡੋਸ੍ਤੁ ਨਿਰ੍ਦੇਸ਼ਸ੍ਤਥਾ ਵਿਪ੍ਰਗਣਸ੍ਯ ਚ। ਆਜ੍ਞਾ ਸ਼ਿਰਸਿ ਨਿਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਾ ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਚ ਤਤ੍ਤਥਾ
ਜਿਵੇਂ ਪਾਂਡੂ ਦੀ ਆਗਿਆ ਅਤੇ ਪੰਡਿਤਾਂ ਦੀ ਆਗਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਹੁਕਮ ਮੇਰੇ ਸਿਰ ਤੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ; ਮੈਂ ਉਸੇ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਾਂਗਾ।
ਯਦਾਦ੍ਦੁਰ੍ਭਗਵਨ੍ਤੋऽਪਿ ਤਨ੍ਮਨ੍ਯੇ ਸ਼ੋਭਨਂ ਪਰਮ੍। ਭਰ੍ਤੁਸ਼੍ਚ ਮਮ ਪੁਤ੍ਰਾਣਾਮਾਤ੍ਮਨਸ਼੍ਚ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਭਾਵੇਂ ਦੁੱਖ ਆ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਮੈਂ ਇਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗਾ ਮੰਨਦੀ ਹਾਂ — ਪਤੀ ਲਈ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਲਈ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਲਈ — ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਕੁਨ੍ਤੀ ਸਮਰ੍ਥਾ ਪੁਤ੍ਰਾਣਾਂ ਯੋਗਕ੍ਸ਼ੇਮਸ੍ਯ ਧਾਰਣੇ। ਅਸ੍ਯਾ ਹਿ ਨ ਸਮਾ ਬੁਦ੍ਧ੍ਯਾ ਯਦ੍ਯਪਿ ਸ੍ਯਾਦਰੁਨ੍ਧਤੀ
ਕੁੰਤੀ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਅਤੇ ਸੁਰੱਖਿਆ ਸੰਭਾਲ ਸਕਦੀ ਹੈ; ਬੁਧੀ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀ ਤੁਲਨਾ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ, ਅਰੁੰਧਤੀ ਵੀ ਨਹੀਂ।
ਕੁਨ੍ਤ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਵृष੍ਣਯੋ ਨਾਥਾਃ ਕੁਨ੍ਤਿਭੋਜਸ੍ਤਥੈਵ ਚ। ਨਾਹਂ ਤ੍ਵਮਿਵ ਪੁਤ੍ਰਾਣਾਂ ਸਮਰ੍ਥਾ ਧਾਰਣੇ ਤਥਾ
ਕੁੰਤੀ ਦੇ ਰੱਖਵਾਲੇ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਅਤੇ ਕੁੰਤੀਭੋਜ ਹਨ; ਪਰ ਮੈਂ, ਤੁਹਾਡੇ ਵਾਂਗ, ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਸਮਰਥ ਨਹੀਂ ਹਾਂ।
ਸਾऽਹਂ ਭਰ੍ਤਾਰਮਨ੍ਵਿष੍ਯੇ ਸਂਤृਪ੍ਤਾ ਨਾਪਿ ਭੋਗਤਃ। ਭਰ੍ਤृਲੋਕਸ੍ਯ ਤੁ ਜ੍ਯੇष੍ਠਾ ਦੇਵੀ ਮਾਮਨੁਮਨ੍ਯਤਾਮ੍
ਮੈਂ, ਜੋ ਪਤੀ ਦੇ ਨਾਲ ਸੁਖ-ਵਿਲਾਸ ਵਿੱਚ ਪੂਰੀ ਨਹੀਂ ਹੋਈ, ਹੁਣ ਪਤੀ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਜਾਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ; ਪਤੀ ਲੋਕ ਦੀ ਮੁੱਖ ਰਾਣੀ ਮੈਨੂੰ ਇਜਾਜ਼ਤ ਦੇਵੇ।
ਧਰ੍ਮਜ੍ਞਸ੍ਯ ਕृਤਜ੍ਞਸ੍ਯ ਸਤ੍ਯਸਨ੍ਧਸ੍ਯ ਧੀਮਤਃ। ਪਾਦੌ ਪਰਿਚਰਿष੍ਯਾਮਿ ਤਥਾਰ੍ਯਾऽਦ੍ਯਾਨੁਮਨ੍ਯਤਾਮ੍
ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਉਪਕਾਰ ਮੰਨਣ ਵਾਲੇ, ਸੱਚੇ ਤੇ ਬੁਧੀਮਾਨ ਪਤੀ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਾਂਗੀ; ਆਦਰਯੋਗ ਰਾਣੀ ਮੈਨੂੰ ਅੱਜ ਇਜਾਜ਼ਤ ਦੇਵੇ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤਦਾ ਰਾਜਨ੍ਮਦ੍ਰਰਾਜਸੁਤਾ ਸ਼ੁਭਾ। ਦਦੌ ਕੁਨ੍ਤ੍ਯੈ ਯਮੌ ਮਾਦ੍ਰੀ ਸ਼ਿਰਸਾऽਭਿਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਚ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਮਦਰ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਧੀ ਮਾਦਰੀ ਨੇ ਕੁੰਤੀ ਨੂੰ ਸਿਰ ਨਮਾ ਕੇ ਯਮਲਾਂ ਨੂੰ ਸੌਂਪ ਦਿੱਤਾ।
ਅਭਿਵਾਦ੍ਯ ਮਹਰ੍षੀਨ੍ਸਾ ਪਰਿष੍ਵਜ੍ਯ ਚ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨ੍। ਮੂਰ੍ਧ੍ਨ੍ਯੁਪਾਘ੍ਰਾਯ ਬਹੁਸ਼ਃ ਪਾਰ੍ਥਾਨਾਤ੍ਮਸੁਤੌ ਤਦਾ
ਉਸ ਨੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਇਆ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਮੁੜ ਮੁੜ ਸਿਰ ਤੇ ਚੁੰਮਿਆ।
ਹਸ੍ਤੇ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਂ ਗृਹ੍ਯ ਮਾਦ੍ਰੀ ਵਾਕ੍ਯਮਭਾषਤ। ਕੁਨ੍ਤੀ ਮਾਤਾ ਅਹਂ ਧਾਤ੍ਰੀ ਯੁष੍ਮਾਕਂ ਤੁ ਪਿਤਾ ਮृਤਃ
ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜ ਕੇ ਮਾਦਰੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਕੁੰਤੀ ਤੁਹਾਡੀ ਮਾਂ ਹੈ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਧਾਈ ਹਾਂ, ਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਪਿਤਾ ਹੁਣ ਨਹੀਂ ਰਹੇ।'
ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ ਪਿਤਾ ਜ੍ਯੇष੍ਠਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਣਾਂ ਧਰ੍ਮਤਃ ਸਦਾ। ਵृਦ੍ਧਾਦ੍ਯੁਪਾਸਨਾਸਕ੍ਤਾਃ ਸਤ੍ਯਧਰ੍ਮਪਰਾਯਣਾਃ
ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਚਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਹੈ, ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਉਹ ਸਦਾ ਪਿਤਾ ਵਾਂਗ ਹੈ; ਤੁਸੀਂ ਵੱਡਿਆਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰੋ ਅਤੇ ਸੱਚ ਤੇ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਟਿਕੇ ਰਹੋ।
ਤਾਦृਸ਼ਾ ਨ ਵਿਨਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਨੈਵ ਯਾਨ੍ਤਿ ਪਰਾਭਵਮ੍। ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਰ੍ਵੇ ਕੁਰੁਧ੍ਵਂ ਵੈ ਗੁਰੁਵृਤ੍ਤਿਮਤਨ੍ਦ੍ਰਿਤਾਃ
ਜੋ ਐਸੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਨਾਸ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ ਅਤੇ ਹਾਰਦੇ ਨਹੀਂ; ਇਸ ਲਈ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਵੱਡਿਆਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਨਿਭਾਉਣ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਸੁਸਤ ਨਾ ਹੋਵੋ।
ऋषੀਣਾਂ ਚ ਪृਥਾਯਾਸ਼੍ਚ ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਪੁਨਃਪੁਨਃ। ਆਯਾਸਕृਪਣਾ ਮਾਦ੍ਰੀ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚ ਪृਥਾਂ ਤਦਾ
ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਪ੍ਰਿਥਾ ਨੂੰ ਮੁੜ ਮੁੜ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰ ਕੇ, ਦੁਖੀ ਮਾਦਰੀ ਨੇ ਉਸ ਵੇਲੇ ਪ੍ਰਿਥਾ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ऋषੀਣਾਂ ਸਂਨਿਧਾਵੇषਾਂ ਯਥਾ ਵਾਗਭ੍ਯੁਦੀਰਿਤਾ। ਦਿਦृਕ੍ਸ਼ਮਾਣਾਯਾਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਨ ਮਮੈषਾ ਵृਥਾ ਭਵੇਤ੍
ਇਨ੍ਹਾਂ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ, ਜਿਵੇਂ ਇਹ ਬੋਲ ਕਹੇ ਗਏ ਹਨ, ਮੇਰੀ ਸਵਰਗ ਦੇਖਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਿਅਰਥ ਨਾ ਰਹੇ।
ਧਨ੍ਯਾ ਤ੍ਵਮਸਿ ਵਾਰ੍ष੍ਣੇਯਿ ਨਾਸ੍ਤਿ ਸ੍ਤ੍ਰੀ ਸਦृਸ਼ੀ ਤ੍ਵਯਾ। ਵੀਰ੍ਯਂ ਤੇਜਸ਼੍ਚ ਯੋਗਂ ਚ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਚ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨਾਮ੍
ਤੂੰ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਧੀ ਹੋ ਕੇ ਧਨਵੰਤ ਹੈਂ, ਤੇਰੇ ਵਰਗੀ ਨਾਰੀ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ; ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ, ਚਮਕ, ਯੋਗ, ਮਹਾਨਤਾ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸ਼ਾਨ ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਹੈ।
ਕੁਨ੍ਤਿ ਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਸਿ ਪੁਤ੍ਰਾਣਾਂ ਪਞ੍ਚਾਨਾਮਮਿਤੌਜਸਾਮ੍। ਆਰ੍ਯਾ ਚਾਪ੍ਯਭਿਵਾਦ੍ਯਾ ਚ ਮਮ ਪੂਜ੍ਯਾ ਚ ਸਰ੍ਵਤਃ
ਕੁੰਤੀ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਪੰਜ ਬੇਹੱਦ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖੇਗੀ; ਉਹ ਮਹਿਲਾ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਵਲੋਂ ਹਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਆਦਰਯੋਗ ਤੇ ਸਤਿਕਾਰੀ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹੋਵੇਗੀ।
ਜ੍ਯੇष੍ਠਾ ਵਰਿष੍ਠਾ ਤ੍ਵਂ ਦੇਵਿ ਭੂषਿਤਾ ਸ੍ਵਗੁਣੈਃ ਸ਼ੁਭੈਃ। ਅਭ੍ਯਨੁਜ੍ਞਾਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਤ੍ਵਯਾ ਯਾਵਨਨ੍ਦਿਨਿ
ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਹੈਂ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਆਪਣੇ ਚੰਗੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ। ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਲੈਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ, ਹੇ ਖੁਸ਼ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ।