ਮਦ੍ਰਰਾਜਂ ਵ ਰਾਜਾਨਮਾਯਾਨ੍ਤਂ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨ੍ਪ੍ਰਤਿ। ਉਪਹਾਰੈਰ੍ਵਞ੍ਚਾਯਤ੍ਵਾ ਵਰ੍ਤ੍ਮਨ੍ਯੇਵ ਸੁਯੋਧਨਃ
ਜਦ ਮਦਰਾ ਦੇ ਰਾਜਾ ਪਾਂਡਵਾਂ ਕੋਲ ਆ ਰਹੇ ਸਨ, ਸੁਯੋਧਨ ਨੇ ਰਸਤੇ ਵਿਚ ਉਪਹਾਰਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਠੱਗ ਲਿਆ।
ਵਰਦਂ ਤਂ ਵਰਂ ਵਵ੍ਰੇ ਸਾਹਾਯ੍ਯਂ ਕ੍ਰਿਯਤਾਂ ਮਮ। ਸ਼ਲ੍ਯਸ੍ਤਸ੍ਮੈ ਪ੍ਰਤਿਸ਼੍ਰੁਤ੍ਯ ਜਗਾਮੋਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨ੍
ਉਸ ਦਾਤਾ ਨੂੰ ਮਦਦ ਦੀ ਮੰਗ ਕੀਤੀ ਗਈ: ‘ਮੇਰੇ ਲਈ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰੋ।’ ਸ਼ਲਯ ਨੇ ਵਾਅਦਾ ਕਰਕੇ, ਫਿਰ ਪਾਂਡਵਾਂ ਵੱਲ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਪੂਰ੍ਵਂ ਚਾਕਥਯਦ੍ਯਤ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰਵਿਜਯਂ ਨृਪਃ। ਪੁਰੋਹਿਤਪ੍ਰੇषਣਂ ਚ ਪਾਣ੍ਡਵੈਃ ਕੌਰਵਾਨ੍ਪ੍ਰਤਿ
ਇੱਥੇ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਰਾਜਾ ਨੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੀ ਨੀਅਤ ਨਾਲ ਇੰਦ੍ਰ ਦੀ ਜਿੱਤ ਦੀ ਕਥਾ ਸੁਣਾਈ, ਅਤੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਵੱਲੋਂ ਕੌਰਵਾਂ ਕੋਲ ਪੁਰੋਹਿਤ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ।
ਵੈਚਿਤ੍ਰਵੀਰ੍ਯਸ੍ਯ ਵਚਃ ਸਮਾਦਾਯ ਪੁਰੋਧਸਃ। ਤਥੇਨ੍ਦ੍ਰਵਿਜਯਂ ਚਾਪਿ ਯਾਨਂ ਚੈਵ ਪੁਰੋਧਸਃ
ਇੱਥੇ ਵੈਚਿਤ੍ਰਵੀਰਿਆ ਦੇ ਪੁਰੋਹਿਤ ਦੇ ਬਚਨ ਮੰਨ ਕੇ, ਇੰਦ੍ਰ ਦੀ ਜਿੱਤ ਅਤੇ ਪੁਰੋਹਿਤ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਵੀ ਵੇਰਵੇ ਨਾਲ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਸਂਜਯਂ ਪ੍ਰੇषਯਾਮਾਸ ਸ਼ਮਾਰ੍ਥੀ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨ੍ਪ੍ਰਤਿ। ਯਤ੍ਰ ਦੂਤਂ ਮਹਾਰਾਜੋ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍
ਸ਼ਾਂਤੀ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋਏ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਰਾਜਾ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਨੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਕੋਲ ਸੰਦੇਸ਼ ਲਈ ਸੰਜਯ ਨੂੰ ਦੂਤ ਵਜੋਂ ਭੇਜਿਆ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਚ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨ੍ਯਤ੍ਰ ਵਾਸੁਦੇਵਪੁਰੋਗਮਾਨ੍। ਪ੍ਰਜਾਗਰਃ ਸਂਪ੍ਰਜਜ੍ਞੇ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਸ੍ਯ ਚਿਨ੍ਤਯਾ
ਜਦੋਂ ਪਾਂਡਵਾਂ, ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਹੇਠ, ਸੁਣੇ ਗਏ, ਤਾਂ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਚਿੰਤਾ ਨਾਲ ਰਾਤ ਭਰ ਜਾਗਦਾ ਰਿਹਾ।
ਵਿਦੁਰੋ ਯਤ੍ਰ ਵਾਕ੍ਯਾਨਿ ਵਿਚਿਤ੍ਰਾਣਿ ਹਿਤਾਨਿ ਚ। ਸ਼੍ਰਾਵਯਾਮਾਸ ਰਾਜਾਨਂ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਂ ਮਨੀषਿਣਮ੍
ਇੱਥੇ ਵਿਦੁਰ ਨੇ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਕਈ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤੇ ਭਲਾਈ ਵਾਲੇ ਬਚਨ ਸੁਣਾਏ।
ਤਥਾ ਸਨਤ੍ਸੁਜਾਤੇਨ ਯਤ੍ਰਾਧ੍ਯਾਤ੍ਮਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍। ਮਨਸ੍ਤਾਪਾਨ੍ਵਿਤੋ ਰਾਜਾ ਸ਼੍ਰਾਵਿਤਃ ਸ਼ੋਕਲਾਲਸਃ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਨਤਸੁਜਾਤ ਨੇ ਦੁੱਖੀ ਮਨ ਵਾਲੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਆਤਮ-ਸਬੰਧੀ ਉੱਚੀ ਸਿੱਖਿਆ ਦਿੱਤੀ।
ਪ੍ਰਭਾਤੇ ਰਾਜਸਮਿਤੌ ਸਂਜਯੋ ਯਤ੍ਰ ਵਾ ਵਿਭੋ। ਐਕਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਵਾਸੁਦੇਵਸ੍ਯ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਵਾਨਰ੍ਜੁਨਸ੍ਯ ਚ
ਸਵੇਰੇ, ਰਾਜ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਸੰਜਯ ਨੇ ਵਾਸੁਦੇਵ ਤੇ ਅਰਜੁਨ ਦੀ ਇਕਤਾ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਯਤ੍ਰ ਕृष੍ਣੋ ਦਯਾਪਨ੍ਨਃ ਸਨ੍ਧਿਮਿਚ੍ਛਨ੍ਮਹਾਮਤਿਃ। ਸ੍ਵਯਮਾਗਾਚ੍ਛਣਂ ਕਰ੍ਤੁਂ ਨਗਰਂ ਨਾਗਸਾਹ੍ਵਯਮ੍
ਇੱਥੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਦਇਆ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਤੇ ਵੱਡੀ ਬੁਧੀ ਵਾਲਾ, ਸ਼ਾਂਤੀ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋਏ, ਆਪ ਹੀ ਨਾਗਸਾਹਵਯਾ ਨਗਰ ਵਿੱਚ ਸੰਧੀ ਕਰਨ ਆਇਆ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯਾਖ੍ਯਾਨਂ ਚ ਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਰਾਜ੍ਞਾ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨੇਨ ਵੈ। ਸ਼ਮਾਰ੍ਥੇ ਯਾਚਮਾਨਸ੍ਯ ਪਕ੍ਸ਼ਯੋਰੁਭਯੋਰ੍ਹਿਤਮ੍
ਇੱਥੇ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਰਾਜਾ ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੀ ਮੰਗ ਨੂੰ ਠੁਕਰਾ ਦਿੱਤਾ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਹ ਦੋਹਾਂ ਪੱਖਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ।
ਦਮ੍ਭੋਦ੍ਭਵਸ੍ਯ ਚਾਖ੍ਯਾਨਮਤ੍ਰੈਵ ਪਰਿਕੀਰ੍ਤਿਤਮ੍। ਵਰਾਨ੍ਵੇषਣਮਤ੍ਰੈਵ ਮਾਤਲੇਸ਼੍ਚ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਇੱਥੇ ਦੰਭੋਦਭਵ ਦੀ ਕਥਾ ਤੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਮਾਤਲੀ ਵਲੋਂ ਵਰ ਮੰਗਣ ਦੀ ਗੱਲ ਵੀ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਮਹਰ੍षੇਸ਼੍ਚਾਪਿ ਚਰਿਤਂ ਕਥਿਤਂ ਗਾਲਵਸ੍ਯ ਵੈ। ਵਿਦੁਲਾਯਾਸ਼੍ਚ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਚਾਪ੍ਯਨੁਸ਼ਾਸਨਮ੍
ਇੱਥੇ ਮਹਾ ਰਿਸ਼ੀ ਗਾਲਵ ਦੀ ਕਥਾ, ਅਤੇ ਵਿਦੁਲਾ ਵਲੋਂ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਸਿੱਖਿਆ ਵੀ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਕਰ੍ਣਦੁਰ੍ਯੋਧਨਾਦੀਨਾਂ ਦੁष੍ਟਂ ਵਿਜ੍ਞਾਯ ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਤਮ੍। ਯੋਗੇਸ਼੍ਵਰਤ੍ਪਂ ਕृष੍ਣੇਨ ਯਤ੍ਰ ਰਾਜ੍ਞਾਂ ਪ੍ਰਦਰ੍ਸ਼ਿਤਮ੍
ਕਰਨ, ਦੁਰਯੋਧਨ ਆਦਿ ਦੀ ਮੰਦੀ ਸਲਾਹ ਨੂੰ ਸਮਝ ਕੇ, ਯੋਗੇਸ਼ਵਰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ।
ਰਥਮਾਰੋਪ੍ਯ ਕृष੍ਣੇਨ ਯਤ੍ਰ ਕਰ੍ਣੋऽਨੁਮਨ੍ਤ੍ਰਿਤਃ। ਉਪਾਯਪੂਰ੍ਵਂ ਸ਼ੌਟੀਰ੍ਯਾਤ੍ਪ੍ਰਤ੍ਯਾਖ੍ਯਾਤਸ਼੍ਚ ਤੇਨ ਸਃ
ਇੱਥੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਕਰਨ ਨੂੰ ਰਥ 'ਤੇ ਬਿਠਾ ਕੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਸਮਝਾਇਆ, ਪਰ ਉਹ ਆਪਣੀ ਵਫਾਦਾਰੀ ਕਰਕੇ ਮੰਨਿਆ ਨਹੀਂ।
ਆਗਮ੍ਯ ਹਾਸ੍ਤਿਨਪੁਰਾਦੁਪਪ੍ਲਾਵ੍ਯਮਰਿਂਦਮਃ। ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਂ ਯਥਾਵृਤ੍ਤਂ ਸਰ੍ਵਮਾਖ੍ਯਾਤਵਾਨ੍ਹਰਿਃ
ਹਾਸਤਿਨਾਪੁਰ ਤੋਂ ਉਪਪਲਵਿਆ ਆ ਕੇ, ਦੁਸ਼ਮਨਾਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹਰੀ ਨੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਸਾਰਾ ਵਾਕਿਆ ਸੁਣਾਇਆ।
ਤੇ ਤਸ੍ਯ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਮਨ੍ਤ੍ਰਯਿਤ੍ਵਾ ਚ ਯਦ੍ਧਿਤਮ੍। ਸਾਙ੍ਗ੍ਰਾਮਿਕਂ ਤਤਃ ਸਰ੍ਵਂ ਸਞ੍ਜਂ ਚਕ੍ਰੁਃ ਪਰਂਤਪਾਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਭਲਾਈ ਲਈ ਵਿਚਾਰ ਕਰਕੇ, ਫਿਰ ਜੰਗ ਦੀ ਪੂਰੀ ਤਿਆਰੀ ਕਰ ਲਈ।
ਤਤੋ ਯੁਦ੍ਧਾਯ ਨਿਰ੍ਯਾਤਾ ਨਰਾਸ਼੍ਵਰਥਦਨ੍ਤਿਨਃ। ਨਗਰਾਦ੍ਧਾਸ੍ਤਿਨਪੁਰਾਦ੍ਵਲਸਂਖ੍ਯਾਨਮੇਵਚ
ਫਿਰ ਹਾਸਤਿਨਾਪੁਰ ਸ਼ਹਿਰ ਤੋਂ ਲੋਕ, ਘੋੜੇ, ਰਥ ਤੇ ਹਾਥੀ ਜੰਗ ਲਈ ਨਿਕਲ ਪਏ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵੀ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ।
ਯਤ੍ਰ ਰਾਜ੍ਞਾ ਹ੍ਯੁਲੂਕਸ੍ਯ ਪ੍ਰੇषਣਂ ਪਾਮ੍ਡਵਾਨ੍ਪ੍ਰਤਿ। ਸ਼੍ਵੋਭਾਵਿਨਿ ਮਹਾਯੁਦ੍ਧੇ ਦੌਤ੍ਯੇਨ ਕृਤਵਾਨ੍ਪ੍ਰਭੁਃ
ਇੱਥੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਲੂਕਾ ਨੂੰ ਪਾਂਡਵਾਂ ਕੋਲ ਦੂਤ ਵਜੋਂ ਭੇਜਿਆ, ਤਾਂ ਕਿ ਵੱਡੇ ਯੁੱਧ ਦੀ ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਦੀ ਖਬਰ ਦੇਵੇ।
ਰਥਾਤਿਰਥਸਂਖ੍ਯਾਨਮਮ੍ਬੋਪਾਖ੍ਯਾਨਮੇਵ ਚ। ਏਤਤ੍ਸੁਬਹੁਵृਤ੍ਤਾਨ੍ਤਂ ਪਞ੍ਚਮਂ ਪਰ੍ਵ ਭਾਰਤੇ
ਰਥ ਤੇ ਮਹਾ ਰਥੀਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ, ਅਤੇ ਅੰਬਾ ਦੀ ਕਥਾ ਵੀ ਇੱਥੇ ਆਉਂਦੀ ਹੈ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭਾਰਤ ਦਾ ਪੰਜਵਾਂ ਪਰਵ ਕਈ ਵਾਕਿਆਂ ਨਾਲ ਪੂਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਉਦ੍ਯੋਗਪਰ੍ਵ ਨਿਰ੍ਦਿष੍ਟਂ ਸਨ੍ਧਿਵਿਗ੍ਰਹਮਿਸ਼੍ਰਿਤਮ੍। ਅਧ੍ਯਾਯਾਨਾਂ ਸ਼ਤਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ षਡਸ਼ੀਤਿਰ੍ਮਹਰ੍षਿਣਾ
ਉਦਯੋਗ ਪਰਵ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸੰਧਿ ਤੇ ਵਿਗ੍ਰਹ ਦੋਵੇਂ ਹਨ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸੌ ਛਿਆਸੀ ਅਧਿਆਇ ਹਨ।
ਸ਼੍ਲੋਕਾਨਾਂ षਟ੍ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਤਾਵਨ੍ਤ੍ਯੇਵ ਸ਼ਤਾਨਿ ਚ। ਸ਼੍ਲੋਕਾਸ਼੍ਚ ਨਵਤਿਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾਸ੍ਤਥੈਵਾष੍ਟੌ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ
ਉਸ ਮਹਾਨ ਮਨ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਕਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਭਾਗ ਵਿੱਚ ਛੇ ਹਜ਼ਾਰ ਅਠਾਨਵੇਂ ਤੇ ਨਵੇਂ ਅਠਾਨਵੇਂ ਸ਼ਲੋਕ ਹਨ।
ਵ੍ਯਾਸੇਨੋਦਾਰਮਤਿਨਾ ਪਰ੍ਵਣ੍ਯਸ੍ਮਿਂਸ੍ਤਪੋਧਨਾਃ। ਅਤਃ ਪਰਂ ਵਿਚਿਤ੍ਰਾਰ੍ਥਂ ਭੀष੍ਮਪਰ੍ਵ ਪ੍ਰਚਕ੍ਸ਼ਤੇ
ਉਦਾਰ ਬੁੱਧੀ ਵਾਲੇ ਵਿਆਸ ਨੇ ਇਹ ਪਰਵ ਰਚਿਆ, ਹੇ ਤਪਸਵੀਓ, ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਭੀਸ਼ਮ ਪਰਵ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਿਸ਼ੇ ਹਨ, ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਜਮ੍ਬੂਖਣ੍ਡਵਿਨਿਰ੍ਮਾਣਂ ਯਤ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਸਂਜਯੇਨ ਹ। ਯਤ੍ਰ ਯੌਧਿष੍ਠਿਰਂ ਸੈਨ੍ਯਂ ਵਿषਾਦਮਗਮਤ੍ਪਰਮ੍
ਇਸ ਵਿੱਚ ਸੰਜਯ ਨੇ ਜੰਬੂਦਵੀਪ ਦੀ ਬਣਾਵਟ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਤੇ ਇੱਥੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਦੀ ਫੌਜ ਗਹਿਰੀ ਉਦਾਸੀ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਗਈ ਸੀ।
ਯਤ੍ਰ ਯੁਦ੍ਧਮਭੂਦ੍ਧੋਰਂ ਦਸਾਹਾਨਿ ਸੁਦਾਰੁਣਮ੍। ਕਸ਼੍ਮਲਂ ਯਤ੍ਰ ਪਾਰ੍ਥਸ੍ਯ ਵਾਸੁਦੇਵੋ ਮਹਾਮਤਿਃ
ਇੱਥੇ ਦਸ ਦਿਨਾਂ ਤੱਕ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਡਰਾਉਣਾ ਯੁੱਧ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਇੱਥੇ ਮਹਾਨ ਬੁੱਧੀ ਵਾਲੇ ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੇ ਅਰਜੁਨ ਦੀ ਉਲਝਣ ਦੂਰ ਕੀਤੀ।
ਮੋਹਜਂ ਨਾਸ਼ਯਾਮਾਸ ਹੇਤੁਭਿਰ੍ਮੋਕ੍ਸ਼ਦਰ੍ਸ਼ਿਭਿਃ। ਸਮੀਕ੍ਸ਼੍ਯਾਦੋਕ੍ਸ਼ਜਃ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਹਿਤੇ ਰਤਃ
ਉਸ ਨੇ ਅਗਿਆਨ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਈ ਭਟਕਾਵ ਨੂੰ, ਮੁਕਤੀ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਨਾਲ, ਸੋਚ-ਵਿਚਾਰ ਕਰ ਕੇ, ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਨਾਸ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਰਥਾਦਾਪ੍ਲੁਤ੍ਯ ਵੇਗੇਨ ਸ੍ਵਯਂ ਕृष੍ਣ ਉਦਾਰਧੀਃ। ਪ੍ਰਤੋਦਪਾਣਿਰਾਧਾਵਦ੍ਭੀष੍ਮਂ ਹਨ੍ਤੁਂ ਵ੍ਯਪੇਤਭੀਃ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਉੱਚੀ ਸੋਚ ਵਾਲਾ, ਰਥ ਤੋਂ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਉੱਤ ਕੇ, ਕੋੜਾ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਫੜ ਕੇ, ਡਰ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ ਭੀਸ਼ਮ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਲਈ ਦੌੜਿਆ।
ਵਾਕ੍ਯਪ੍ਰਤੋਦਾਭਿਹਤੋ ਯਤ੍ਰ ਕृष੍ਣੇਨ ਪਾਣ੍ਡਵਃ। ਗਾਣ੍ਡੀਵਧਨ੍ਵਾ ਸਮਰੇ ਸਰ੍ਵਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਭृਤਾਂ ਵਰਃ
ਇੱਥੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਬੋਲਾਂ ਦੀ ਤੀਖੀ ਚੋਟ ਨਾਲ, ਗਾਂਡੀਵ ਧਾਰੀ ਅਰਜੁਨ, ਜੋ ਸਭ ਯੋਧਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਸੀ, ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਖੜਾ ਹੋਇਆ।
ਸ਼ਿਖਣ੍ਡਿਨਂ ਪੁਰਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਯਤ੍ਰ ਪਾਰ੍ਥੋ ਮਹਾਧਨੁਃ। ਵਿਨਿਘ੍ਨਨ੍ਨਿਸ਼ਿਤੈਰ੍ਬਾਣੈ ਰਥਾਦ੍ਭੀष੍ਮਮਪਾਤਯਤ੍
ਇੱਥੇ ਮਹਾਨ ਧਨੁਧਾਰੀ ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਸ਼ਿਖੰਡਿਨ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਤੇਜ਼ ਬਾਣਾਂ ਨਾਲ ਭੀਸ਼ਮ ਨੂੰ ਰਥ ਤੋਂ ਢਾਹ ਦਿੱਤਾ।
ਸ਼ਰਤਲ੍ਪਗਤਸ਼੍ਚੈਵ ਭੀष੍ਮੋ ਯਤ੍ਰ ਬਭੂਵ ਹ। षष੍ਠਮੇਤਤ੍ਸਮਾਖ੍ਯਾਤਂ ਭਾਰਤੇ ਪਰ੍ਵ ਵਿਸ੍ਤृਤਮ੍
ਇੱਥੇ ਭੀਸ਼ਮ ਤੀਰਾਂ ਦੇ ਪਲੰਗ ਉੱਤੇ ਪਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ; ਇਹ ਭਾਰਤ ਦਾ ਛੇਵਾਂ ਪਰਵ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਵਿਆਖਿਆ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ।