ਨਾਮਾਨਿ ਚਕ੍ਰਿਰੇ ਤੇषਾਂ ਸ਼ਤਸ਼ृਙ੍ਗਨਿਵਾਸਿਨਃ। ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਚ ਕਰ੍ਮਣਾ ਚੈਵ ਤਥਾऽऽਸ਼ੀਰ੍ਭਿਰ੍ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੇ
ਸ਼ਤਸ਼੍ਰਿੰਗ ਪਹਾੜ ਦੇ ਵਾਸੀਆਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਂ ਰੱਖੇ, ਹੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਭਗਤੀ, ਕਰਮ ਤੇ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਨਾਲ।
ਜ੍ਯੇष੍ਠਂ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰੇਤ੍ਯੇਵਂ ਭੀਮਸੇਨੇਤਿ ਮਧ੍ਯਮਮ੍। ਅਰ੍ਜੁਨੇਤਿ ਤृਤੀਯਂ ਚ ਕੁਨ੍ਤੀਪੁਤ੍ਰਾਨਕਲ੍ਪਯਨ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਵੱਡੇ ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਨਾਂ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਮੱਧਲੇ ਦਾ ਭੀਮਸੇਨ ਤੇ ਤੀਜੇ ਦਾ ਅਰਜੁਨ ਰੱਖਿਆ—ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੁੰਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੇ ਨਾਂ ਰੱਖੇ ਗਏ।
ਪੂਰ੍ਵਜਂ ਨਕੁਲੇਤ੍ਯੇਵਂ ਸਹਦੇਵੇਤਿ ਚਾਪਰਮ੍। ਮਾਦ੍ਰੀਪੁਤ੍ਰਾਵਕਥਯਂਸ੍ਤੇ ਵਿਪ੍ਰਾਃ ਪ੍ਰੀਤਮਾਨਸਾਃ
ਮਾਦਰੀ ਦੇ ਵੱਡੇ ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਨਾਂ ਨਕੁਲ ਤੇ ਛੋਟੇ ਦਾ ਸਹਦੇਵ ਰੱਖਿਆ; ਐਸਾ ਉਹ ਖੁਸ਼ਮਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਮਾਦਰੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਲਈ ਆਖਿਆ।
ਅਨੁਸਂਵਤ੍ਸਰਂ ਜਾਤਾ ਅਪਿ ਤੇ ਕੁਰੁਸਤ੍ਤਮਾਃ। ਪਾਣ੍ਡੁਪੁਤ੍ਰਾ ਵ੍ਯਰਾਜਨ੍ਤ ਪਞ੍ਚਸਂਵਤ੍ਸਰਾ ਇਵ
ਉਹ ਕੁਰੁਆਂ ਦੇ ਚੋਟੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਪਾਂਡੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਇੱਕ ਸਾਲ ਵਿਚ ਜਨਮ ਲਏ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਪੰਜ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਫਰਕ ਵਾਲੇ ਜਾਪਦੇ ਸਨ।
ਮਹਾਸਤ੍ਤ੍ਵਾ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯਾ ਮਹਾਬਲਪਰਾਕ੍ਰਮਾਃ। ਪਾਣ੍ਡੁਰ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸੁਤਾਂਸ੍ਤਾਂਸ੍ਤੁ ਦੇਵਰੂਪਾਨ੍ਮਹੌਜਸਃ
ਉਹ ਵੱਡੀ ਆਤਮਾ, ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਵੱਡੇ ਬਲ-ਪਰਾਕਰਮ ਵਾਲੇ ਸਨ; ਪਾਂਡੂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ ਵੇਖਿਆ।
ਮੁਦਂ ਪਰਮਿਕਾਂ ਲੇਭੇ ਨਨਨ੍ਦ ਚ ਨਰਾਧਿਪਃ। ऋषੀਣਾਮਪਿ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਸ਼ਤਸ਼ृਙ੍ਗਨਿਵਾਸਿਨਾਮ੍
ਉਹਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਖੁਸ਼ੀ ਮਿਲੀ ਤੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਈ; ਉਹ ਸ਼ਤਸ਼੍ਰਿੰਗ ਪਹਾੜ ਦੇ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰੇ ਹੋ ਗਏ।
ਪ੍ਰਿਯਾ ਬਭੂਵੁਸ੍ਤਾਸਾਂ ਚ ਤਥੈਵ ਮੁਨਿਯੋषਿਤਾਮ੍। ਕੁਨ੍ਤੀਮਥ ਪੁਨਃ ਪਾਣ੍ਡੁਰ੍ਮਾਦ੍ਰ੍ਯਰ੍ਥੇ ਸਮਚੋਦਯਤ੍
ਉਹ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਪਿਆਰੇ ਹੋ ਗਏ; ਫਿਰ ਪਾਂਡੂ ਨੇ ਮਾਦਰੀ ਦੀ ਖਾਤਰ ਕੁੰਤੀ ਨੂੰ ਮੁੜ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕੀਤਾ।
ਤਮੁਵਾਚ ਪृਥਾ ਰਾਜਨ੍ ਰਹਸ੍ਯੁਕ੍ਤਾ ਤਦਾ ਸਤੀ। ਉਕ੍ਤਾ ਸਕ੍ਵਦ੍ਦ੍ਵਨ੍ਦ੍ਵਮੇषਾ ਲੇਭੇ ਤੇਨਾਸ੍ਮਿ ਵਞ੍ਚਿਤਾ
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਪ੍ਰਿਥਾ ਨੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਇਕੱਲੇ ਵਿਚ ਆਖਿਆ: 'ਮੈਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿ ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਹਰ ਦੇਵੀ ਲਈ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਹੀ ਵਰਤਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਧੋਖਾ ਖਾ ਗਈ ਹਾਂ।'
ਬਿਭੇਮ੍ਯਸ੍ਯਾਃ ਪਰਿਭਵਾਤ੍ਕੁਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਗਤਿਰਿਦृਸ਼ੀ। ਨਾਜ੍ਞਾਸਿषਮਹਂ ਮੂਢਾ ਦ੍ਵਨ੍ਦ੍ਵਾਹ੍ਵਾਨੇ ਫਲਦ੍ਵਯਮ੍
'ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਦਾ ਡਰ ਹੈ ਕਿ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਨਿੰਦਿਆ ਹੋਵੇਗੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਿਸਮਤ ਇੰਝ ਹੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਅਗਿਆਨਤਾ ਵਿਚ ਨਹੀਂ ਜਾਣਿਆ ਸੀ ਕਿ ਜੁੜਵਿਆਂ ਨੂੰ ਸਿਮਰਣ ਨਾਲ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਮਿਲਣਗੇ।'
ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਨਾਹਂ ਨਿਯੋਕ੍ਤਵ੍ਯਾ ਤ੍ਵਯੈषੋऽਸ੍ਤੁ ਵਰੋ ਮਮ। ਏਵਂ ਪਾਣ੍ਡੋਃ ਸੁਤਾਃ ਪਞ੍ਚ ਦੇਵਦਤ੍ਤਾ ਮਹਾਬਲਾਃ
ਇਸ ਲਈ, ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਮੁੜ ਆਦੇਸ਼ ਨਾ ਦਿਓ; ਇਹ ਮੇਰਾ ਵਰ ਹੋਵੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਾਂਡੂ ਦੇ ਪੰਜ ਵੱਡੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਜਨਮ ਲਏ।
ਸਂਭੂਤਾਃ ਕੀਰ੍ਤਿਮਨ੍ਤਸ਼੍ਚ ਕੁਰੁਵਂਸ਼ਵਿਵਰ੍ਧਨਾਃ। ਸ਼ੁਭਲਕ੍ਸ਼ਣਸਂਪਨ੍ਨਾਃ ਸੋਮਵਤ੍ਪ੍ਰਿਯਦਰ੍ਸ਼ਨਾਃ
ਉਹ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਕੇ ਜਨਮ ਲਏ, ਕੁਰੁ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਚੰਗੇ ਨਿਸ਼ਾਨਿਆਂ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵਾਂਗ ਦੇਖਣ ਵਿਚ ਮਨਮੋਹਣੇ।
ਸਿਂਹਦਰ੍ਪਾ ਮਹੇष੍ਵਾਸਾਃ ਸਿਂਹਵਿਕ੍ਰਾਨ੍ਤਗਾਮਿਨਃ। ਸਿਂਹਗ੍ਰੀਵਾ ਮਨੁष੍ਯੇਨ੍ਦ੍ਰਾ ਵਵृਧੁਰ੍ਦੇਵਵਿਕ੍ਰਮਾਃ
ਉਹ ਸ਼ੇਰ ਵਾਂਗ ਗਰੂਰ ਵਾਲੇ, ਵੱਡੇ ਧਨੁਰਧਾਰੀ, ਸ਼ੇਰ ਵਾਂਗ ਚਾਲ ਵਾਲੇ, ਸ਼ੇਰ-ਗਰਦਨ ਵਾਲੇ, ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਾਂਗ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਵਧਦੇ ਗਏ।
ਵਿਵਰ੍ਧਮਾਨਾਸ੍ਤੇ ਤਤ੍ਰ ਪੁਣ੍ਯੇ ਹੈਮਵਤੇ ਗਿਰੌ। ਵਿਸ੍ਮਯਂ ਜਨਯਾਮਾਸੁਰ੍ਮਹਰ੍षੀਣਾਂ ਸਮੇਯੁषਾਮ੍
ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹਿਮਾਲਾ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਵਧਦੇ ਰਹੇ, ਤੇ ਉਥੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਹੈਰਾਨੀ ਹੋਈ।
ਜਾਤਮਾਤ੍ਰਾਨੁਪਾਦਾਯ ਸ਼ਤਸ਼ृਙ੍ਗਨਿਵਾਸਿਨਃ। ਪਾਣ੍ਡੋਃ ਪੁਤ੍ਰਾਨਮਨ੍ਯਨ੍ਤ ਤਾਪਸਾਃ ਸ੍ਵਾਨਿਵਾਤ੍ਮਜਾਨ੍
ਜਨਮ ਤੋਂ ਹੀ, ਸ਼ਤਸ਼੍ਰਿੰਗ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਵੱਸਦੇ ਤਪਸੀ ਪਾਂਡੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੀ ਬੱਚਿਆਂ ਵਾਂਗ ਸਮਝਣ ਲੱਗ ਪਏ।
ਤਤਸ੍ਤੁ ਵृष੍ਣਯਃ ਸਰ੍ਵੇ ਵਸੁਦੇਵਪੁਰੋਗਮਾਃ
ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ, ਵਸੁਦੇਵ ਅੱਗੇ ਹੋ ਕੇ,
ਪਾਣ੍ਡੁਃ ਸ਼ਾਪਭਯਾਦ੍ਭੀਤਃ ਸ਼ਤਸ਼ृਙ੍ਗਮੁਪੇਯਿਵਾਨ੍। ਤਤ੍ਰੈਵ ਮੁਨਿਭਿਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਤਾਪਸੋऽਭੂਤ੍ਤਪਸ੍ਵਿਭਿਃ
ਪਾਂਡੂ, ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਡਰ ਕਰਕੇ, ਸ਼ਤਸ਼੍ਰਿੰਗ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਚਲੇ ਗਏ; ਉਥੇ ਉਹ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਤਪਸੀ ਵਾਂਗ ਜੀਣ ਲੱਗ ਪਏ।
ਸ਼ਾਕਮੂਲਫਲਾਹਾਰਸ੍ਤਪਸ੍ਵੀ ਨਿਯਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਃ। ਯੋਗਧ੍ਯਾਨਪਰੋ ਰਾਜਾ ਬਭੂਵੇਤਿ ਚ ਵਾਦਕਾਃ
ਉਹ ਜੜਾਂ, ਸਬਜ਼ੀਆਂ ਤੇ ਫਲ ਖਾ ਕੇ, ਤਪ ਕਰਦੇ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਰੱਖਦੇ, ਤੇ ਯੋਗ ਤੇ ਧਿਆਨ ਵਿਚ ਲਗੇ ਰਹੇ, ਐਸਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਬੁਵਨ੍ਤਿ ਸ੍ਮ ਬਹਵਸ੍ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸ਼ੋਕਕਰ੍ਸ਼ਿਤਾਃ। ਪਾਣ੍ਡੋਃ ਪ੍ਰੀਤਿਸਮਾਯੁਕ੍ਤਾਃ ਕਦਾ ਸ਼੍ਰੋष੍ਯਾਮ ਸਂਕਥਾਃ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਬਹੁਤ ਲੋਕ ਦੁਖੀ ਹੋ ਗਏ, ਪਰ ਪਾਂਡੂ ਲਈ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ, 'ਕਦੋਂ ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਖ਼ਬਰ ਸੁਣਾਂਗੇ?'
ਇਤ੍ਯੇਵਂ ਕਥਯਨ੍ਤਸ੍ਤੇ ਵृष੍ਣਯਃ ਸਹ ਬਾਨ੍ਧਵੈਃ। ਪਾਣ੍ਡੋਃ ਪੁਤ੍ਰਾਗਮਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵੇ ਹਰ੍षਸਮਨ੍ਵਿਤਾਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਜਦ ਪਾਂਡੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੇ ਆਉਣ ਦੀ ਖ਼ਬਰ ਸੁਣੀ, ਸਾਰੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰ ਗਏ।
ਸਭਾਜਯਨ੍ਤਸ੍ਤੇऽਨ੍ਯੋਨ੍ਯਂ ਵਸੁਦੇਵਂ ਵਚੋऽਬ੍ਰੁਵਨ੍। ਨ ਭਵੇਰਨ੍ਕ੍ਰਿਯਾਹੀਨਾਃ ਪਾਣ੍ਡੁਪੁਤ੍ਰਾ ਮਹਾਬਲਾਃ
ਉਹ ਇਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਸਨਮਾਨ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ, ਵਸੁਦੇਵ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦੇ, 'ਪਾਂਡੂ ਦੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਪੁੱਤਰ ਕਦੇ ਵੀ ਧਾਰਮਿਕ ਕਰਮਾਂ ਤੋਂ ਵੰਜੇ ਨਾ ਰਹਿਣ।'
ਪਾਣ੍ਡੋਃ ਪ੍ਰਿਯਹਿਤਾਨ੍ਵੇषੀ ਪ੍ਰੇषਯ ਤ੍ਵਂ ਪੁਰੋਹਿਤਮ੍। ਵਸੁਦੇਵਸ੍ਤਥੇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਵਿਸਸਰ੍ਜ ਪੁਰੋਹਿਤਮ੍
ਪਾਂਡੂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ, 'ਤੂੰ ਪਰੋਹਿਤ ਨੂੰ ਭੇਜ।' ਵਸੁਦੇਵ ਨੇ ਸਹਿਮਤ ਹੋ ਕੇ ਪਰੋਹਿਤ ਨੂੰ ਰਵਾਨਾ ਕੀਤਾ।
ਯੁਕ੍ਤਾਨਿ ਚ ਕੁਮਾਰਾਣਾਂ ਪਾਰਬਰ੍ਹਾਣ੍ਯਨੇਕਸ਼ਃ। ਕੁਨ੍ਤੀਂ ਮਾਦ੍ਰੀਂ ਚ ਸਂਦਿਸ਼੍ਯ ਦਾਸੀਦਾਸਪਰਿਚ੍ਛਦਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਕਈ ਰਾਜਕੁਮਾਰਾਂ ਲਈ ਮੋਰ ਪੰਖਾਂ ਵਾਲੇ ਵਸਤ੍ਰ, ਕੁੰਤੀ ਤੇ ਮਾਦਰੀ ਲਈ, ਤੇ ਨੌਕਰ-ਚਾਕਰ ਭੇਜੇ।
ਗਾਵੋ ਹਿਰਣ੍ਯਂ ਰੌਪ੍ਯਂ ਚ ਪ੍ਰੇषਯਾਮਾਸ ਭਾਰਤ। ਤਾਨਿ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਸਂਗृਹ੍ਯ ਪ੍ਰਯਯੌ ਸ ਪੁਰੋਹਿਤਃ
ਉਸ ਨੇ ਗਾਂਵਾਂ, ਸੋਨਾ ਤੇ ਚਾਂਦੀ ਵੀ ਭੇਜੀ, ਹੇ ਭਾਰਤ; ਇਹ ਸਭ ਇਕੱਠਾ ਕਰਕੇ ਪਰੋਹਿਤ ਰਵਾਨਾ ਹੋਇਆ।
ਤਮਾਗਤਂ ਦ੍ਵਿਜਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਕਾਸ਼੍ਯਪਂ ਵੈ ਪੁਰੋਹਿਤਮ੍। ਪੂਜਯਾਮਾਸ ਵਿਧਿਵਤ੍ਪਾਣ੍ਡੁਃ ਪਰਪੁਰਞ੍ਜਯਃ
ਜਦ ਵਧੀਆ ਪਰੋਹਿਤ, ਕਾਸ਼ਯਪ, ਆਇਆ, ਪਾਂਡੂ — ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਸੀ — ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਪृਥਾ ਮਾਦ੍ਰੀ ਚ ਸਂਹृष੍ਟੇ ਵਸੁਦੇਵਂ ਪ੍ਰਸ਼ਂਸਤਾਮ੍। ਤਤਃ ਪਾਣ੍ਡੁਃ ਕ੍ਰਿਯਾਃ ਸਰ੍ਵਾਃ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਮਕਾਰਯਤ੍
ਕੁੰਤੀ ਤੇ ਮਾਦਰੀ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਵਸੁਦੇਵ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ; ਫਿਰ ਪਾਂਡੂ ਨੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਲਈ ਸਾਰੇ ਕਰਮ ਕਰਵਾਏ।
ਗਰ੍ਭਾਧਾਨਾਦਿਕृਤ੍ਯਾਨਿ ਚੌਲੋਪਨਯਨਾਨਿ ਚ। ਕਾਸ਼੍ਯਪਃ ਕृਤਵਾਨ੍ਸਰ੍ਵਮੁਪਾਕਰ੍ਮ ਚ ਭਾਰਤ
ਕਾਸ਼ਯਪ ਨੇ ਗਰਭਾਧਾਨ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਚੁਲ ਤੇ ਜਨੇਉ ਦੀ ਰਸਮ, ਤੇ ਉਪਾਕਰਮਾ ਵੀ, ਹੇ ਭਾਰਤ, ਸਭ ਕਰਵਾਈਆਂ।
ਚੌਲੋਪਨਯਨਾਦੂਰ੍ਧ੍ਵਮृषਭਾਕ੍ਸ਼ਾ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨਃ। ਵੈਦਿਕਾਧ੍ਯਯਨੇ ਸਰ੍ਵੇ ਸਮਪਦ੍ਯਨ੍ਤ ਪਾਰਗਾਃ
ਚੁਲ ਤੇ ਜਨੇਉ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਰਿਸ਼ਭ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਵਾਲੇ ਸਨ, ਸਭ ਵੈਦਿਕ ਪਾਠ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੋ ਗਏ।
ਸ਼ਰ੍ਯਾਤੇਃ ਪ੍ਰਥਮਃ ਪੁਤ੍ਰਃ ਸ਼ੁਕ੍ਰੋ ਨਾਮ ਪਰਨ੍ਤਪਃ। ਯੇਨ ਸਾਗਰਪਰ੍ਯਨ੍ਤਾ ਧੁषਾ ਨਿਰ੍ਜਿਤਾ ਮਹੀ
ਸ਼ਰਯਾਤੀ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਪੁੱਤਰ ਸ਼ੁਕ੍ਰਾ ਸੀ, ਹੇ ਸ਼ਤ੍ਰੂਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ, ਜਿਸ ਨੇ ਸਮੁੰਦਰ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਧਰਤੀ ਜਿੱਤੀ।
ਅਸ਼੍ਵਮੇਧਸ਼ਤੈਰਿष੍ਟ੍ਵਾ ਸ ਮਹਾਤ੍ਮਾ ਮਹਾਮਖੈਃ। ਆਰਾਧ੍ਯ ਦੇਵਤਾਃ ਸਰ੍ਵਾਃ ਪਿਤॄਨਪਿ ਮਹਾਮਤਿਃ
ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਨੇ ਸੌ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਗ ਕਰਕੇ, ਵੱਡੇ ਕਰਮਾਂ ਰਾਹੀਂ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਸ਼ਤਸ਼ृਹ੍ਗੇ ਤਪਸ੍ਤੇਪੇ ਸ਼ਾਕਮੂਲਫਲਾਸ਼ਨਃ। ਤੇਨੋਪਕਰਣਸ਼੍ਰੇष੍ਠੈਃ ਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਯਾ ਚੋਪਬृਂਹਿਤਾਃ
ਸ਼ਤਸ਼੍ਰਿੰਗ 'ਤੇ ਉਹ ਤਪ ਕਰਦੇ, ਜੜਾਂ, ਸਬਜ਼ੀਆਂ ਤੇ ਫਲ ਖਾ ਕੇ ਜੀਵਨ ਗੁਜ਼ਾਰਦੇ; ਉਸ ਦੀ ਵਧੀਆ ਸਿੱਖਿਆ ਤੇ ਸਾਮਗਰੀ ਨਾਲ ਉਹ ਹੋਰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋ ਗਏ।