ਯਸ਼ਸੋऽਰ੍ਥਾਯ ਚੈਵ ਤ੍ਵਂ ਕੁਰੁ ਕਰ੍ਮ ਸੁਦੁष੍ਕਰਮ੍। ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਾਧਿਪਤ੍ਯਮਿਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਯਜ੍ਞੈਰਿष੍ਟਂ ਯਸ਼ੋऽਰ੍ਥਿਨਾ
ਯਸ਼ ਲਈ, ਤੂੰ ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਔਖਾ ਕੰਮ ਕਰ; ਜਿਵੇਂ ਇੰਦਰ ਨੇ ਯਸ਼ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ, ਯਜਨਾਂ ਰਾਹੀਂ ਰਾਜ ਮਿਲਿਆ।
ਤਥਾ ਮਨ੍ਤ੍ਰਵਿਦੋ ਵਿਪ੍ਰਾਸ੍ਤਪਸ੍ਤਪ੍ਤ੍ਵਾ ਸੁਦੁष੍ਕਰਮ੍। ਗੁਰੂਨਭ੍ਯੁਪਗਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਯਸ਼ਸੋऽਰ੍ਥਾਯ ਭਾਮਿਨਿ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਸੁੰਦਰ, ਮੰਤਰ ਜਾਣਣ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਕਠਿਨ ਤਪ ਕਰਕੇ, ਯਸ਼ ਲਈ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਕੋਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤਥਾ ਰਾਜਰ੍षਯਃ ਸਰ੍ਵੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਸ਼੍ਚ ਤਪੋਧਨਾਃ। ਚਕ੍ਰੁਰੁਚ੍ਚਾਵਚਂ ਕਰ੍ਮ ਯਸ਼ਸੋऽਰ੍ਥਾਯ ਦੁष੍ਕਰਮ੍
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਾਰੇ ਰਾਜ-ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੇ ਤਪ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ, ਯਸ਼ ਲਈ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਔਖੇ ਕੰਮ ਕੀਤੇ ਹਨ।
ਸਾ ਤ੍ਵਂ ਮਾਦ੍ਰੀਂ ਪ੍ਲਵੇਨੈਵ ਤਾਰਯੈਨਾਮਨਿਨ੍ਦਿਤੇ। ਅਪਤ੍ਯਸਂਵਿਧਾਨੇਨ ਪਰਾਂ ਕੀਰ੍ਤਿਮਵਾਪ੍ਨੁਹਿ
ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਨਿਰਦੋਸ਼, ਤੂੰ ਮਾਦਰੀ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪਾਰ ਲੰਘਾ; ਉਸ ਨੂੰ ਸੰਤਾਨ ਦੇ ਕੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਯਸ਼ ਹਾਸਲ ਕਰ।
ਧਰ੍ਮਂ ਵੈ ਧਰ੍ਮਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਯਥਾ ਵਦਸਿ ਤਤ੍ਤਥਾ। ਤਸ੍ਮਾਦਨੁਗ੍ਰਹਂ ਤਸ੍ਯਾਃ ਕਰੋਮਿ ਕੁਰੁਨਨ੍ਦਨ
ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਧਰਮ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ, ਉਹ ਧਰਮ-ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿਚ ਲਿਖਿਆ ਹੈ, ਬਿਲਕੁਲ ਠੀਕ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਕੁਰੁਆਂ ਦੇ ਸੁਖਦਾਤਾ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦੇਵਾਂਗਾ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਾऽਬ੍ਰਵੀਨ੍ਮਾਰ੍ਦ੍ਰੀਂ ਸਕृਚ੍ਚਿਨ੍ਤਯ ਦੈਵਤਮ੍। ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤੇ ਭਵਿਤਾऽਪਤ੍ਯਮਨੁਰੂਪਮਸਂਸ਼ਯਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਮਾਦਰੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: 'ਤੂੰ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਆਪਣਾ ਮਨ ਉਸ ਦੇਵੀ ਤੇ ਕੇਂਦਰਿਤ ਕਰ। ਫਿਰ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਤੇਰੇ ਲਈ ਇਕ ਉਚਿਤ ਪੁੱਤਰ ਹੋਵੇਗਾ।'
ਤਤੋ ਮਨ੍ਤ੍ਰੇ ਕृਤੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਵਿਧਿਦृष੍ਟੇਨ ਕਰ੍ਮਣਾ। ਤਤੋ ਰਾਜਸੁਤਾ ਸ੍ਨਾਤਾ ਸ਼ਯਨੇ ਸਂਵਿਵੇਸ਼ ਹ
ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਨੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕੀਤਾ ਤੇ ਆਪਣੇ ਕਮਰੇ ਵਿਚ ਚਲੀ ਗਈ।
ਤਤੋ ਮਾਦ੍ਰੀ ਵਿਚਾਰ੍ਯੈਕਾ ਜਗਾਮ ਮਨਸਾऽਸ਼੍ਵਿਨੌ। ਤਾਵਾਗਮ੍ਯ ਸੁਤੌ ਤਸ੍ਯਾਂ ਜਨਯਾਮਾਸਤੁਰ੍ਯਮੌ। ਨਕੁਲਂ ਸਹਦੇਵਂ ਚ ਰੂਪੇਣਾਪ੍ਰਤਿਮੌ ਭੁਵਿ
ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮਾਦਰੀ ਨੇ ਇਕੱਲੀ ਸੋਚ ਕੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿਚ ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਨੂੰ ਸਿਮਰਿਆ। ਉਹ ਆਏ ਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮ ਲਏ—ਨਕੁਲ ਤੇ ਸਹਦੇਵ—ਜੋ ਸੁੰਦਰਤਾ ਵਿਚ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਬੇਮਿਸਾਲ ਸਨ।
ਤਥੈਵ ਤਾਵਪਿ ਯਮੌ ਵਾਗੁਵਾਚਾਸ਼ਰੀਰਿਣੀ। `ਧਰ੍ਮਤੋ ਭਕ੍ਤਿਤਸ਼੍ਚੈਵ ਸ਼ੀਲਤੋ ਵਿਨਯੈਸ੍ਤਥਾ
ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਦੋ ਜੁੜਵਾਂ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ਟ ਆਵਾਜ਼ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਧਰਮ, ਭਗਤੀ, ਚੰਗੀ ਆਚਰਨ ਤੇ ਨਿਮਰਤਾ ਰਾਹੀਂ—'
ਸਤ੍ਵਰੂਪਗੁਣੋਪੇਤੌ ਭਵਤੋऽਤ੍ਯਸ਼੍ਵਿਨਾਵਿਤਿ। ਮਾਸਤੇ ਤੇਜਸਾऽਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਰੂਪਦ੍ਰਵਿਣਸਂਪਦਾ
'ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਤੇਜ਼, ਸੁੰਦਰਤਾ ਤੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਜਾਓਗੇ; ਤੁਸੀਂ ਤਾਕਤ, ਰੂਪ ਤੇ ਦੌਲਤ ਵਿਚ ਬਹੁਤ ਅੱਗੇ ਹੋਵੋਗੇ।'
ਨਾਮਾਨਿ ਚਕ੍ਰਿਰੇ ਤੇषਾਂ ਸ਼ਤਸ਼ृਙ੍ਗਨਿਵਾਸਿਨਃ। ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਚ ਕਰ੍ਮਣਾ ਚੈਵ ਤਥਾऽऽਸ਼ੀਰ੍ਭਿਰ੍ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੇ
ਸ਼ਤਸ਼੍ਰਿੰਗ ਪਹਾੜ ਦੇ ਵਾਸੀਆਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਂ ਰੱਖੇ, ਹੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਭਗਤੀ, ਕਰਮ ਤੇ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਨਾਲ।
ਜ੍ਯੇष੍ਠਂ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰੇਤ੍ਯੇਵਂ ਭੀਮਸੇਨੇਤਿ ਮਧ੍ਯਮਮ੍। ਅਰ੍ਜੁਨੇਤਿ ਤृਤੀਯਂ ਚ ਕੁਨ੍ਤੀਪੁਤ੍ਰਾਨਕਲ੍ਪਯਨ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਵੱਡੇ ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਨਾਂ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਮੱਧਲੇ ਦਾ ਭੀਮਸੇਨ ਤੇ ਤੀਜੇ ਦਾ ਅਰਜੁਨ ਰੱਖਿਆ—ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੁੰਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੇ ਨਾਂ ਰੱਖੇ ਗਏ।
ਪੂਰ੍ਵਜਂ ਨਕੁਲੇਤ੍ਯੇਵਂ ਸਹਦੇਵੇਤਿ ਚਾਪਰਮ੍। ਮਾਦ੍ਰੀਪੁਤ੍ਰਾਵਕਥਯਂਸ੍ਤੇ ਵਿਪ੍ਰਾਃ ਪ੍ਰੀਤਮਾਨਸਾਃ
ਮਾਦਰੀ ਦੇ ਵੱਡੇ ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਨਾਂ ਨਕੁਲ ਤੇ ਛੋਟੇ ਦਾ ਸਹਦੇਵ ਰੱਖਿਆ; ਐਸਾ ਉਹ ਖੁਸ਼ਮਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਮਾਦਰੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਲਈ ਆਖਿਆ।
ਅਨੁਸਂਵਤ੍ਸਰਂ ਜਾਤਾ ਅਪਿ ਤੇ ਕੁਰੁਸਤ੍ਤਮਾਃ। ਪਾਣ੍ਡੁਪੁਤ੍ਰਾ ਵ੍ਯਰਾਜਨ੍ਤ ਪਞ੍ਚਸਂਵਤ੍ਸਰਾ ਇਵ
ਉਹ ਕੁਰੁਆਂ ਦੇ ਚੋਟੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਪਾਂਡੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਇੱਕ ਸਾਲ ਵਿਚ ਜਨਮ ਲਏ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਪੰਜ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਫਰਕ ਵਾਲੇ ਜਾਪਦੇ ਸਨ।
ਮਹਾਸਤ੍ਤ੍ਵਾ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯਾ ਮਹਾਬਲਪਰਾਕ੍ਰਮਾਃ। ਪਾਣ੍ਡੁਰ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸੁਤਾਂਸ੍ਤਾਂਸ੍ਤੁ ਦੇਵਰੂਪਾਨ੍ਮਹੌਜਸਃ
ਉਹ ਵੱਡੀ ਆਤਮਾ, ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਵੱਡੇ ਬਲ-ਪਰਾਕਰਮ ਵਾਲੇ ਸਨ; ਪਾਂਡੂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ ਵੇਖਿਆ।
ਮੁਦਂ ਪਰਮਿਕਾਂ ਲੇਭੇ ਨਨਨ੍ਦ ਚ ਨਰਾਧਿਪਃ। ऋषੀਣਾਮਪਿ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਸ਼ਤਸ਼ृਙ੍ਗਨਿਵਾਸਿਨਾਮ੍
ਉਹਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਖੁਸ਼ੀ ਮਿਲੀ ਤੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਈ; ਉਹ ਸ਼ਤਸ਼੍ਰਿੰਗ ਪਹਾੜ ਦੇ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰੇ ਹੋ ਗਏ।
ਪ੍ਰਿਯਾ ਬਭੂਵੁਸ੍ਤਾਸਾਂ ਚ ਤਥੈਵ ਮੁਨਿਯੋषਿਤਾਮ੍। ਕੁਨ੍ਤੀਮਥ ਪੁਨਃ ਪਾਣ੍ਡੁਰ੍ਮਾਦ੍ਰ੍ਯਰ੍ਥੇ ਸਮਚੋਦਯਤ੍
ਉਹ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਪਿਆਰੇ ਹੋ ਗਏ; ਫਿਰ ਪਾਂਡੂ ਨੇ ਮਾਦਰੀ ਦੀ ਖਾਤਰ ਕੁੰਤੀ ਨੂੰ ਮੁੜ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕੀਤਾ।
ਤਮੁਵਾਚ ਪृਥਾ ਰਾਜਨ੍ ਰਹਸ੍ਯੁਕ੍ਤਾ ਤਦਾ ਸਤੀ। ਉਕ੍ਤਾ ਸਕ੍ਵਦ੍ਦ੍ਵਨ੍ਦ੍ਵਮੇषਾ ਲੇਭੇ ਤੇਨਾਸ੍ਮਿ ਵਞ੍ਚਿਤਾ
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਪ੍ਰਿਥਾ ਨੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਇਕੱਲੇ ਵਿਚ ਆਖਿਆ: 'ਮੈਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿ ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਹਰ ਦੇਵੀ ਲਈ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਹੀ ਵਰਤਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਧੋਖਾ ਖਾ ਗਈ ਹਾਂ।'
ਬਿਭੇਮ੍ਯਸ੍ਯਾਃ ਪਰਿਭਵਾਤ੍ਕੁਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਗਤਿਰਿਦृਸ਼ੀ। ਨਾਜ੍ਞਾਸਿषਮਹਂ ਮੂਢਾ ਦ੍ਵਨ੍ਦ੍ਵਾਹ੍ਵਾਨੇ ਫਲਦ੍ਵਯਮ੍
'ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਦਾ ਡਰ ਹੈ ਕਿ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਨਿੰਦਿਆ ਹੋਵੇਗੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਿਸਮਤ ਇੰਝ ਹੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਅਗਿਆਨਤਾ ਵਿਚ ਨਹੀਂ ਜਾਣਿਆ ਸੀ ਕਿ ਜੁੜਵਿਆਂ ਨੂੰ ਸਿਮਰਣ ਨਾਲ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਮਿਲਣਗੇ।'
ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਨਾਹਂ ਨਿਯੋਕ੍ਤਵ੍ਯਾ ਤ੍ਵਯੈषੋऽਸ੍ਤੁ ਵਰੋ ਮਮ। ਏਵਂ ਪਾਣ੍ਡੋਃ ਸੁਤਾਃ ਪਞ੍ਚ ਦੇਵਦਤ੍ਤਾ ਮਹਾਬਲਾਃ
ਇਸ ਲਈ, ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਮੁੜ ਆਦੇਸ਼ ਨਾ ਦਿਓ; ਇਹ ਮੇਰਾ ਵਰ ਹੋਵੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਾਂਡੂ ਦੇ ਪੰਜ ਵੱਡੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਜਨਮ ਲਏ।
ਸਂਭੂਤਾਃ ਕੀਰ੍ਤਿਮਨ੍ਤਸ਼੍ਚ ਕੁਰੁਵਂਸ਼ਵਿਵਰ੍ਧਨਾਃ। ਸ਼ੁਭਲਕ੍ਸ਼ਣਸਂਪਨ੍ਨਾਃ ਸੋਮਵਤ੍ਪ੍ਰਿਯਦਰ੍ਸ਼ਨਾਃ
ਉਹ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਕੇ ਜਨਮ ਲਏ, ਕੁਰੁ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਚੰਗੇ ਨਿਸ਼ਾਨਿਆਂ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵਾਂਗ ਦੇਖਣ ਵਿਚ ਮਨਮੋਹਣੇ।
ਸਿਂਹਦਰ੍ਪਾ ਮਹੇष੍ਵਾਸਾਃ ਸਿਂਹਵਿਕ੍ਰਾਨ੍ਤਗਾਮਿਨਃ। ਸਿਂਹਗ੍ਰੀਵਾ ਮਨੁष੍ਯੇਨ੍ਦ੍ਰਾ ਵਵृਧੁਰ੍ਦੇਵਵਿਕ੍ਰਮਾਃ
ਉਹ ਸ਼ੇਰ ਵਾਂਗ ਗਰੂਰ ਵਾਲੇ, ਵੱਡੇ ਧਨੁਰਧਾਰੀ, ਸ਼ੇਰ ਵਾਂਗ ਚਾਲ ਵਾਲੇ, ਸ਼ੇਰ-ਗਰਦਨ ਵਾਲੇ, ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਾਂਗ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਵਧਦੇ ਗਏ।
ਵਿਵਰ੍ਧਮਾਨਾਸ੍ਤੇ ਤਤ੍ਰ ਪੁਣ੍ਯੇ ਹੈਮਵਤੇ ਗਿਰੌ। ਵਿਸ੍ਮਯਂ ਜਨਯਾਮਾਸੁਰ੍ਮਹਰ੍षੀਣਾਂ ਸਮੇਯੁषਾਮ੍
ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹਿਮਾਲਾ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਵਧਦੇ ਰਹੇ, ਤੇ ਉਥੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਹੈਰਾਨੀ ਹੋਈ।
ਜਾਤਮਾਤ੍ਰਾਨੁਪਾਦਾਯ ਸ਼ਤਸ਼ृਙ੍ਗਨਿਵਾਸਿਨਃ। ਪਾਣ੍ਡੋਃ ਪੁਤ੍ਰਾਨਮਨ੍ਯਨ੍ਤ ਤਾਪਸਾਃ ਸ੍ਵਾਨਿਵਾਤ੍ਮਜਾਨ੍
ਜਨਮ ਤੋਂ ਹੀ, ਸ਼ਤਸ਼੍ਰਿੰਗ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਵੱਸਦੇ ਤਪਸੀ ਪਾਂਡੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੀ ਬੱਚਿਆਂ ਵਾਂਗ ਸਮਝਣ ਲੱਗ ਪਏ।
ਤਤਸ੍ਤੁ ਵृष੍ਣਯਃ ਸਰ੍ਵੇ ਵਸੁਦੇਵਪੁਰੋਗਮਾਃ
ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ, ਵਸੁਦੇਵ ਅੱਗੇ ਹੋ ਕੇ,
ਪਾਣ੍ਡੁਃ ਸ਼ਾਪਭਯਾਦ੍ਭੀਤਃ ਸ਼ਤਸ਼ृਙ੍ਗਮੁਪੇਯਿਵਾਨ੍। ਤਤ੍ਰੈਵ ਮੁਨਿਭਿਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਤਾਪਸੋऽਭੂਤ੍ਤਪਸ੍ਵਿਭਿਃ
ਪਾਂਡੂ, ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਡਰ ਕਰਕੇ, ਸ਼ਤਸ਼੍ਰਿੰਗ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਚਲੇ ਗਏ; ਉਥੇ ਉਹ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਤਪਸੀ ਵਾਂਗ ਜੀਣ ਲੱਗ ਪਏ।
ਸ਼ਾਕਮੂਲਫਲਾਹਾਰਸ੍ਤਪਸ੍ਵੀ ਨਿਯਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਃ। ਯੋਗਧ੍ਯਾਨਪਰੋ ਰਾਜਾ ਬਭੂਵੇਤਿ ਚ ਵਾਦਕਾਃ
ਉਹ ਜੜਾਂ, ਸਬਜ਼ੀਆਂ ਤੇ ਫਲ ਖਾ ਕੇ, ਤਪ ਕਰਦੇ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਰੱਖਦੇ, ਤੇ ਯੋਗ ਤੇ ਧਿਆਨ ਵਿਚ ਲਗੇ ਰਹੇ, ਐਸਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਬੁਵਨ੍ਤਿ ਸ੍ਮ ਬਹਵਸ੍ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸ਼ੋਕਕਰ੍ਸ਼ਿਤਾਃ। ਪਾਣ੍ਡੋਃ ਪ੍ਰੀਤਿਸਮਾਯੁਕ੍ਤਾਃ ਕਦਾ ਸ਼੍ਰੋष੍ਯਾਮ ਸਂਕਥਾਃ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਬਹੁਤ ਲੋਕ ਦੁਖੀ ਹੋ ਗਏ, ਪਰ ਪਾਂਡੂ ਲਈ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ, 'ਕਦੋਂ ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਖ਼ਬਰ ਸੁਣਾਂਗੇ?'
ਇਤ੍ਯੇਵਂ ਕਥਯਨ੍ਤਸ੍ਤੇ ਵृष੍ਣਯਃ ਸਹ ਬਾਨ੍ਧਵੈਃ। ਪਾਣ੍ਡੋਃ ਪੁਤ੍ਰਾਗਮਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵੇ ਹਰ੍षਸਮਨ੍ਵਿਤਾਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਜਦ ਪਾਂਡੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੇ ਆਉਣ ਦੀ ਖ਼ਬਰ ਸੁਣੀ, ਸਾਰੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰ ਗਏ।
ਸਭਾਜਯਨ੍ਤਸ੍ਤੇऽਨ੍ਯੋਨ੍ਯਂ ਵਸੁਦੇਵਂ ਵਚੋऽਬ੍ਰੁਵਨ੍। ਨ ਭਵੇਰਨ੍ਕ੍ਰਿਯਾਹੀਨਾਃ ਪਾਣ੍ਡੁਪੁਤ੍ਰਾ ਮਹਾਬਲਾਃ
ਉਹ ਇਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਸਨਮਾਨ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ, ਵਸੁਦੇਵ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦੇ, 'ਪਾਂਡੂ ਦੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਪੁੱਤਰ ਕਦੇ ਵੀ ਧਾਰਮਿਕ ਕਰਮਾਂ ਤੋਂ ਵੰਜੇ ਨਾ ਰਹਿਣ।'