ਕਾਮ੍ਯਾ ਸ਼ਾਰਦ੍ਵਤੀ ਚੈਵ ਨਨृਤੁਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸਂਘਸ਼ਃ। ਮੇਨਕਾ ਸਹਜਨ੍ਯਾ ਚ ਕਰ੍ਣਿਕਾ ਪੁਞ੍ਜਿਕਸ੍ਥਲਾ
ਕਾਮਿਆ ਅਤੇ ਸ਼ਾਰਦਵਤੀ, ਮੇਨਕਾ, ਸਹਜਨਿਆ, ਕਰਣਿਕਾ ਅਤੇ ਪੁੰਜਿਕਸਥਲਾ — ਇਹ ਸਭ ਗਰੁੱਪਾਂ ਵਿੱਚ ਨੱਚੀਆਂ.
ऋਤੁਸ੍ਥਲਾ ਘृਤਾਚੀ ਚ ਵਿਸ਼੍ਵਾਚੀ ਪੂਰ੍ਵਚਿਤ੍ਤ੍ਯਪਿ। ਉਮ੍ਲੋਚੇਤਿ ਚ ਵਿਖ੍ਯਾਤਾ ਪ੍ਰਮ੍ਲੋਚੇਤਿ ਚ ਤਾ ਦਸ਼
ਰਿਤੁਸਥਲਾ, ਘ੍ਰਿਤਾਚੀ, ਵਿਸ਼ਵਾਚੀ, ਪੂਰਵਚਿੱਤੀ, ਉਮਲੋਚਾ ਅਤੇ ਪ੍ਰਮਲੋਚਾ — ਇਹ ਦਸ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹਨ.
ਉਰ੍ਵਸ਼੍ਯੇਕਾਦਸ਼ੀ ਤਾਸਾਂ ਜਗੁਸ਼੍ਚਾਯਤਲੋਚਨਾਃ। ਧਾਤਾऽਰ੍ਯਮਾ ਚ ਮਿਤ੍ਰਸ਼੍ਚ ਵਰੁਣੋਂऽਸ਼ੋ ਭਗਸ੍ਤਥਾ
ਉਰਵਸ਼ੀ, ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਗਿਆਰਵੀਂ, ਆਪਣੇ ਵਿਅਪਕ ਨੈਣਾਂ ਨਾਲ ਗਾਈ; ਧਾਤਾ, ਆਰਯਮਾਨ, ਮਿਤ੍ਰ, ਵਰੁਣ, ਅੰਸ਼ ਅਤੇ ਭਗਾ.
ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਵਿਵਸ੍ਵਾਨ੍ਪੂषਾ ਚ ਪਰ੍ਜਨ੍ਯੋ ਦਸ਼ਮਃ ਸ੍ਮृਤਃ। ਤਤਸ੍ਤ੍ਵष੍ਟਾ ਤਤੋ ਵਿष੍ਣੁਰਜਘਨ੍ਯੋ ਜਘਨ੍ਯਜਃ
ਇੰਦਰ, ਵਿਵਸਵਾਨ, ਪੂਸ਼ਾ, ਪਰਜਨਯ — ਦਸਵਾਂ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ ਤਵਸ਼ਟਾ, ਫਿਰ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟਾ ਤੇ ਆਖਰੀ ਜਨਮਿਆ.
ਇਤ੍ਯੇਤੇ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਦਿਤ੍ਯਾ ਜ੍ਵਲਨ੍ਤਃ ਸੂਰ੍ਯਵਰ੍ਚਸਃ
ਇਹ ਦਵਾਦਸ਼ ਆਦਿਤਿਆ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਤਪਦੇ ਹੋਏ.
ਮृਗਵ੍ਯਾਧਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਪਸ਼੍ਚ ਨਿਰ੍ऋਤਿਸ਼੍ਚ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ। ਅਜੈਕਪਾਦਹਿਰ੍ਬੁਧ੍ਨ੍ਯਃ ਪਿਨਾਕੀ ਚ ਪਰਂਤਪ
ਮ੍ਰਿਗਵਿਆਧ, ਸਰਪ, ਮਹਾਨ ਯਸ਼ ਵਾਲਾ ਨਿਰ੍ਰਿਤੀ, ਅਜੈਕਪਾਦ, ਅਹਿਰਬੁਧਨਿਆ, ਪਿਨਾਕੀ, ਹੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਦੇ ਦਾਹਣ ਵਾਲੇ.
ਦਹਨੋऽਥੇਸ਼੍ਵਰਸ਼੍ਚੈਵ ਕਪਾਲੀ ਚ ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੇ। ਸ੍ਥਾਣੁਰ੍ਭਗਸ਼੍ਚ ਭਗਵਾਨ੍ਰੁਦ੍ਰਾਸ੍ਤਤ੍ਰਾਵਤਸ੍ਥਿਰੇ
ਦਹਨ, ਈਸ਼ਵਰ, ਕਪਾਲੀ, ਹੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ; ਸਥਾਣੁ, ਭਗਾ ਅਤੇ ਭਗਵਾਨ ਰੁਦ੍ਰ — ਉਹ ਉਥੇ ਖੜੇ ਹੋਏ.
ਅਸ਼੍ਵਿਨੌ ਵਸਵਸ਼੍ਚਾष੍ਟੌ ਮਰੁਤਸ਼੍ਚ ਮਹਾਬਲਾਃ। ਵਿਸ਼੍ਵੇਦੇਵਾਸ੍ਤਥਾ ਸਾਧ੍ਯਾਸ੍ਤਤ੍ਰਾਸਨ੍ਪਰਿਤਃ ਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਦੋ ਅਸ਼ਵਿਨੀ, ਅੱਠ ਵਸੁ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਮਰੁਤ, ਵਿਸ਼ਵਦੇਵ ਅਤੇ ਸਾਧਿਆ — ਇਹ ਸਭ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਖੜੇ ਸਨ.
ਕਰ੍ਕੋਟਕੋऽਥ ਸਰ੍ਪਸ਼੍ਚ ਵਾਸੁਕਿਸ਼੍ਚ ਭੁਜਙ੍ਗਮਃ। ਕਚ੍ਛਪਸ਼੍ਚਾਥ ਕੁਣ੍ਡਸ਼੍ਚ ਤਕ੍ਸ਼ਕਸ਼੍ਚ ਮਹੋਰਗਃ
ਕਰਕੋਟਕ, ਸਰਪ, ਵਾਸੁਕੀ, ਭੁਜੰਗ; ਕੱਛਪ, ਕੁੰਡ, ਤਕਸ਼ਕ — ਮਹਾਨ ਨਾਗ.
ਆਯਯੁਸ੍ਤਪਸਾ ਯੁਕ੍ਤਾ ਮਹਾਕ੍ਰੋਧਾ ਮਹਾਬਲਾਃ। ਏਤੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਚ ਬਹਵਸ੍ਤਤ੍ਰ ਨਾਗਾ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਉਹ ਤਪ ਨਾਲ, ਵੱਡੇ ਗੁੱਸੇ ਅਤੇ ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਆਏ; ਇਹ ਤੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਨਾਗ ਉਥੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ.
ਤਾਰ੍ਕ੍ਸ਼੍ਯਸ਼੍ਚਾਰਿष੍ਟਨੇਮਿਸ਼੍ਚ ਗਰੁਡਸ਼੍ਚਾਸਿਤਧ੍ਵਜਃ। ਅਰੁਣਸ਼੍ਚਾਰੁਣਿਸ਼੍ਚੈਵ ਵੈਨਤੇਯਾ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਤਾਰਕਸ਼, ਅਰਿਸ਼ਟਨੇਮੀ, ਗਰੁੜ ਕਾਲਾ ਝੰਡਾ ਵਾਲਾ, ਅਰੁਣ, ਆਰੁਣੀ ਅਤੇ ਵਿਨਤਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸਨ.
ਤਾਂਸ਼੍ਚ ਦੇਵਗਣਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਂਸ੍ਤਪਃਸਿਦ੍ਧਾ ਮਹਰ੍षਯਃ। ਵਿਮਾਨਗਿਰ੍ਯਗ੍ਰਗਤਾਨ੍ਦਦृਸ਼ੁਰ੍ਨੇਤਰੇ ਜਨਾਃ
ਉਹ ਸਭ ਦੇਵਗਣ, ਜੋ ਤਪ ਵਿੱਚ ਸਿਧ ਹੋਏ, ਮਹਾ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਪਹਾੜੀ ਮਹਲਾਂ ਤੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ; ਹੋਰ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਨਹੀਂ.
ਤਦ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਮਹਦਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯਂ ਵਿਸ੍ਮਿਤਾ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਾਃ। ਅਧਿਕਾਂ ਸ੍ਮ ਤਤੋ ਵृਤ੍ਤਿਮਵਰ੍ਤਨ੍ਪਾਣ੍ਡਵਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਉਹ ਵੱਡਾ ਅਚੰਭਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਏ; ਫਿਰ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਪਾਂਡੂ ਵੱਲ ਹੋਰ ਧਿਆਨ ਦਿੱਤਾ.
ਪਾਣ੍ਡੁਃ ਪ੍ਰੀਤੇਨ ਮਨਸਾ ਦੇਵਤਾਦੀਨਪੂਜਯਤ੍। ਪਾਣ੍ਡੁਨਾ ਪੂਜਿਤਾ ਦੇਵਾਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯੂਚੁਰ੍ਨਰਸਤ੍ਤਮਮ੍
ਪਾਂਡੂ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਮਨ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ; ਪਾਂਡੂ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰ ਪਾ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਉਸ ਮਹਾਨ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ.
ਪ੍ਰਾਦੁਰ੍ਬੂਤੋ ਹ੍ਯਯਂ ਧਰ੍ਮੋ ਦੇਵਤਾਨਾਂ ਪ੍ਰਸਾਦਤਃ। ਮਾਤਰਿਸ਼੍ਵਾ ਹ੍ਯਯਂ ਭੀਮੋ ਬਲਵਾਨਰਿਮਰ੍ਦਨਃ
ਇਹ ਧਰਮ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ; ਮਾਤਰਿਸ਼ਵਾ ਭੀਮ ਹੈ, ਜੋ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਤੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲਾ ਹੈ.
ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦਿਨ੍ਦ੍ਰਃ ਸ੍ਵਯਂ ਜਾਤਃ ਪ੍ਰਸਾਦਾਚ੍ਚ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੋਃ। ਪਿਤृਤ੍ਵਾਦ੍ਦੇਵਤਾਨਾਂ ਹਿ ਨਾਸ੍ਤਿ ਪੁਣ੍ਯਤਰਸ੍ਤ੍ਵਯਾ
ਇੰਦਰ ਸਵੈਮ ਹੀ, ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਜਨਮਿਆ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਪਿਤਾ ਹੋਣ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈਂ.
ਪਿਤॄਣਾਮृਣਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਸਿ ਪੁਣ੍ਯਭਾਕ੍। ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਦੇਵਤਾਃ ਸਰ੍ਵਾ ਵਿਪ੍ਰਜਗ੍ਮੁਰ੍ਯਥਾਗਤਮ੍
ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਕਰਜ਼ੀ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਤੂੰ ਸਵਰਗ ਵਿਚ ਜਾਵੇਗਾ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਫਲ ਹਾਸਲ ਕਰੇਗਾ। ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਸਾਰੀਆਂ ਦੇਵੀਆਂ ਜਿਵੇਂ ਆਈਆਂ ਸੀ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਵਾਪਸ ਚਲੀ ਗਈਆਂ।
ਪਾਣ੍ਡੁਸ੍ਤੁ ਪੁਨਰੇਵੈਨਾਂ ਪੁਤ੍ਰਲੋਭਾਨ੍ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ। ਪ੍ਰਾਦਿਸ਼ਦ੍ਦਰ੍ਸ਼ਨੀਯਾਰ੍ਥੀ ਕੁਨ੍ਤੀ ਤ੍ਵੇਨਮਥਾਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਪਰ ਮਹਾਨ ਯਸ਼ ਵਾਲਾ ਪਾਂਡੂ, ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ, ਮੁੜ ਉਸ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਸੀ, ਤੇ ਕੁੰਤੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ।
ਨਾਤਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਥਂ ਪ੍ਰਸਵਮਾਪਸ੍ਤ੍ਵਪਿ ਵਦਨ੍ਤ੍ਯੁਤ। ਅਤਃਪਰਂ ਸ੍ਵੈਰਿਣੀ ਸ੍ਯਾਦ੍ਬਨ੍ਧਕੀ ਪਞ੍ਚਮੇ ਭਵੇਤ੍
ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਕੋਈ ਔਰਤ ਚੌਥਾ ਜਣਮ ਨਹੀਂ ਲੈ ਸਕਦੀ; ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਆਜ਼ਾਦ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਪੰਜਵੇਂ ਜਣਮ ਨਾਲ ਉਹ ਬੰਧਨ ਵਾਲੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਸ ਤ੍ਵਂ ਵਿਦ੍ਵਨ੍ਧਰ੍ਮਮਿਮਮਧਿਗਮ੍ਯ ਕਥਂ ਨੁ ਮਾਮ੍। ਅਪਤ੍ਯਾਰ੍ਥਂ ਸਮੁਤ੍ਕ੍ਰਮ੍ਯ ਪ੍ਰਮਾਦਾਦਿਵ ਭਾषਸੇ
ਤੂੰ ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈਂ, ਇਹ ਨਿਯਮ ਸਮਝ ਕੇ, ਮੈਨੂੰ ਅਪਤਿਆਰਥ ਬਾਰੇ, ਜਿਵੇਂ ਭੁੱਲ ਚ ਹੋਵੇ, ਕਿਵੇਂ ਕਹਿ ਸਕਦਾ ਹੈਂ?
ਕੁਨ੍ਤੀਪੁਤ੍ਰੇषੁ ਜਾਤੇषੁ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਾਤ੍ਮਜੇषੁ ਚ। ਮਦ੍ਰਰਾਜਸੁਤਾ ਪਾਣ੍ਡੁਂ ਰਹੋ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਜਦੋਂ ਕੁੰਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮ ਲੈ ਚੁੱਕੇ, ਮਦਰਾ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਧੀ ਨੇ ਪਾਂਡੂ ਨੂੰ ਇਕਾਂਤ ਵਿੱਚ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਨ ਮੇऽਸ੍ਤਿ ਤ੍ਵਯਿ ਸਨ੍ਤਾਪੋ ਵਿਗੁਣੇऽਪਿ ਪਰਨ੍ਤਪ। ਨਾਵਰਤ੍ਵੇ ਵਰਾਰ੍ਹਾਯਾਃ ਸ੍ਥਿਤ੍ਵਾ ਚਾਨਘ ਨਿਤ੍ਯਦਾ
ਹੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਦਬਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਭਾਵੇਂ ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਗੁਣ ਘੱਟ ਹੋਣ, ਮੈਨੂੰ ਤੇਰੇ ਕਰਕੇ ਕੋਈ ਦੁੱਖ ਨਹੀਂ। ਹੇ ਪਵਿੱਤਰ, ਮੈਂ ਕਦੇ ਵੀ, ਭਾਵੇਂ ਵਧੀਆ ਵਰ ਲਾਇਕ ਹੋਵਾਂ, ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਰਹਿਣ ਤੋਂ ਹਟਿਆ ਨਹੀਂ।
ਗਾਨ੍ਧਾਰ੍ਯਾਸ਼੍ਚੈਵ ਨृਪਤੇ ਜਾਤਂ ਪੁਤ੍ਰਸ਼ਤਂ ਤਥਾ। ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਨ ਮੇ ਤਥਾ ਦੁਃਖਮਭਵਤ੍ਕੁਰੁਨਨ੍ਦਨ
ਹੇ ਕੁਰੁ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਸੁਖ, ਜਦ ਮੈਂ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਗਾਂਧਾਰੀ ਨੇ ਸੌ ਪੁੱਤਰ ਜਣੇ ਹਨ, ਮੈਨੂੰ ਉਹਨਾ ਦੀ ਵਜ੍ਹਾ ਨਾਲ ਐਸਾ ਦੁੱਖ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ।
ਇਦਂ ਤੁ ਮੇ ਮਹਦ੍ਦੁਃਖਂ ਤੁਲ੍ਯਤਾਯਾਮਪੁਤ੍ਰਤਾ। ਦਿष੍ਟ੍ਯਾ ਤ੍ਵਿਦਾਨੀਂ ਭਰ੍ਤੁਰ੍ਮੇ ਕੁਨ੍ਤ੍ਯਾਮਪ੍ਯਸ੍ਤਿ ਸਨ੍ਤਤਿਃ
ਪਰ ਮੇਰਾ ਵੱਡਾ ਦੁੱਖ ਇਹ ਹੈ — ਸਮਾਨਾਂ ਵਿਚ ਬਿਨਾ ਪੁੱਤਰ ਹੋਣ ਦਾ। ਪਰ ਭਾਗ ਨਾਲ, ਹੁਣ ਮੇਰੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਕੁੰਤੀ ਰਾਹੀਂ ਸੰਤਾਨ ਮਿਲੀ ਹੈ।
ਯਦਿ ਤ੍ਵਪਤ੍ਯਸਨ੍ਤਾਨਂ ਕੁਨ੍ਤਿਰਾਜਸੁਤਾ ਮਯਿ। ਕੁਰ੍ਯਾਦਨੁਗ੍ਰਹੋ ਮੇ ਸ੍ਯਾਤ੍ਤਵ ਚਾਪਿ ਹਿਤਂ ਭਵੇਤ੍
ਜੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਧੀ ਕੁੰਤੀ ਮੇਰੇ ਲਈ ਸੰਤਾਨ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਇਹ ਮੇਰੇ ਲਈ ਮਿਹਰ ਹੋਵੇਗੀ ਤੇ ਤੇਰੇ ਲਈ ਵੀ ਭਲਾ ਹੋਵੇਗਾ।
ਸਂਰਮ੍ਭੋ ਹਿ ਸਪਤ੍ਨੀਤ੍ਵਾਦ੍ਵਕ੍ਤੁਂ ਕੁਨ੍ਤਿਸੁਤਾਂ ਪ੍ਰਤਿ। ਯਦਿ ਤੁ ਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨੋ ਮੇ ਸ੍ਵਯਮੇਨਾਂ ਪ੍ਰਚੋਦਯ
ਸਹੇਲੀਆਂ ਵਿਚ ਰੋੜਾ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਕੁੰਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਲਈ ਗੱਲ ਕਰਨਾ ਔਖਾ ਹੈ; ਪਰ ਜੇ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੈਂ, ਤਾਂ ਆਪ ਹੀ ਉਸ ਨੂੰ ਕਹਿ।
ਮਮਾਪ੍ਯੇष ਸਦਾ ਮਾਦ੍ਰਿ ਹृਦ੍ਯਰ੍ਥਃ ਪਰਿਵਰ੍ਤਤੇ। ਨ ਤੁ ਤ੍ਵਾਂ ਪ੍ਰਸਹੇ ਵਕ੍ਤੁਮਿष੍ਟਾਨਿष੍ਟਵਿਵਕ੍ਸ਼ਯਾ
ਹੇ ਮਾਦਰੀ, ਇਹ ਇੱਛਾ ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿਚ ਹਮੇਸ਼ਾ ਘੁੰਮਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ; ਪਰ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ, ਚਾਹੇ ਚੰਗਾ ਜਾਂ ਮਾੜਾ, ਕਹਿ ਨਹੀਂ ਸਕਦੀ।
ਤਵ ਤ੍ਵਿਦਂ ਮਤਂ ਮਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਯਤਿष੍ਯਾਮ੍ਯਤਃ ਪਰਮ੍। ਮਨ੍ਯੇ ਧ੍ਰੁਵਂ ਮਯੋਕ੍ਤਾ ਸਾ ਵਚਨਂ ਪ੍ਰਤਿਪਤ੍ਸ੍ਯਤੇ
ਤੇਰੇ ਵਿਚਾਰ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਵਿਚ ਰੱਖ ਕੇ, ਹੁਣ ਮੈਂ ਯਤਨ ਕਰਾਂਗਾ; ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ, ਜੇ ਮੈਂ ਕਹਾਂ, ਉਹ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਮੰਨ ਲਵੇਗੀ।
ਤਤਃ ਕੁਨ੍ਤੀਂ ਪੁਨਃ ਪਾਣ੍ਡੁਰ੍ਵਿਵਿਕ੍ਤ ਇਦਮਬ੍ਰਵੀਤ੍। `ਅਨੁਗृਹ੍ਣੀष੍ਵ ਕਲ੍ਯਾਣਿ ਮਦ੍ਰਰਾਜਸੁਤਾਮਪਿ।' ਕੁਲਸ੍ਯ ਮਮ ਸਨ੍ਤਾਨਂ ਲੋਕਸ੍ਯ ਚ ਕੁਰੁ ਪ੍ਰਿਯਮ੍
ਫਿਰ ਪਾਂਡੂ ਨੇ ਕੁੰਤੀ ਨੂੰ ਇਕਾਂਤ ਵਿਚ ਇਹ ਗੱਲ ਕਹੀ: 'ਹੇ ਸੁਭਾਗੀ, ਮਦਰਾ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਧੀ ਉੱਤੇ ਵੀ ਕਿਰਪਾ ਕਰ; ਮੇਰੇ ਵੰਸ਼ ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਜੋ ਚੰਗਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਕਰ।'
ਮਮ ਚਾਪਿਣ੍ਡਨਾਸ਼ਾਯ ਪੂਰ੍ਵੇषਾਂ ਚ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾਮ੍। ਮਤ੍ਪ੍ਰਿਯਾਰ੍ਥਂ ਚ ਕਲ੍ਯਾਣਿ ਕੁਰੁ ਕਲ੍ਯਾਣਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਮੇਰੇ ਪੂਰਵਜਾਂ ਦੀ ਪਿੰਡ-ਦਾਨ ਦੀ ਆਸ ਤੇ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾਵਾਂ ਲਈ, ਤੇ ਮੇਰੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ, ਹੇ ਸੁਭਾਗੀ, ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਭਲਾ ਕਰ।