ਤਥਾ ਮਹਰ੍षਯਸ਼੍ਚਾਪਿ ਜੇਪੁਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸਮਨ੍ਤਤਃ। ਗਨ੍ਧਰ੍ਵੈਃ ਸਹਿਤਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ਪ੍ਰਾਗਾਯਤ ਚ ਤੁਮ੍ਬੁਰੁਃ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਾ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਹਰ ਪਾਸੇ ਜਪ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ; ਗੰਧਰਵਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਤੁੰਬੁਰੂ ਨੇ ਗੀਤ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ।
ਭੀਮਸੇਨੋਗ੍ਰਸੇਨੌ ਚ ਊਰ੍ਣਾਯੁਰਨਘਸ੍ਤਥਾ। ਗੋਪਤਿਰ੍ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਸ਼੍ਚ ਸੂਰ੍ਯਵਰ੍ਚਾਸ੍ਤਥਾष੍ਟਮਃ
ਭੀਮਸੇਨ, ਉਗ੍ਰਸੇਨ, ਊਰਣਾਯੁਰ, ਨਿਰਦੋਸ਼ ਅਨਘ, ਗੋਪਤੀ, ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ, ਅਤੇ ਅਠਵਾਂ ਸੂਰ੍ਯਵਰਚਾਸ।
ਯੁਗਪਸ੍ਤृਣਪਃ ਕਾਰ੍ष੍ਣਿਰ੍ਨਨ੍ਦਿਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰਰਥਸ੍ਤਥਾ। ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ਃ ਸ਼ਾਲਿਸ਼ਿਰਾਃ ਪਰ੍ਜਨ੍ਯਸ਼੍ਚ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ਃ
ਤ੍ਰਣਪਾ, ਕਾਰਸ਼ਣੀ, ਨੰਦੀ, ਚਿਤਰਰਥ, ਤੇਰਵਾਂ ਸ਼ਾਲਿਸਿਰਾ, ਅਤੇ ਚੌਦਵਾਂ ਪਰਜਨਿਆ—ਇਹ ਸਾਰੇ ਇਕੱਠੇ ਆ ਗਏ।
ਕਲਿਃ ਪਞ੍ਚਦਸ਼ਸ਼੍ਚੈਵ ਨਾਰਦਸ਼੍ਚਾਤ੍ਰ षੋਡਸ਼ਃ। ऋਤ੍ਵਾ ਬृਹਤ੍ਤ੍ਵਾ ਬृਹਕਃ ਕਰਾਲਸ਼੍ਚ ਮਹਾਮਨਾਃ
ਪੰਜਵਾਂ ਕਲੀ, ਛੇਵਾਂ ਨਾਰਦ; ਰਿਤਵਾ, ਬ੍ਰਿਹਤ੍ਤਵਾ, ਬ੍ਰਿਹਕ, ਕਰਾਲ, ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਮਨ ਵਾਲਾ ਮਹਾਮਨਸ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰੀ ਬਹੁਗੁਣਃ ਸੁਵਰ੍ਣਸ਼੍ਚੇਤਿ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਃ। ਵਿਸ਼੍ਵਾਵਸੁਰ੍ਭੁਮਨ੍ਯੁਸ਼੍ਚ ਸੁਚਨ੍ਦ੍ਰਸ਼੍ਚ ਸ਼ਰੁਸ੍ਤਥਾ
ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਬਹੁਗੁਣ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੁਵਰਨ, ਵਿਸ਼ਵਾਵਸੁ, ਭੂਮਨਯੁ, ਸੁਚੰਦਰ, ਅਤੇ ਸ਼ਰੁ।
ਗੀਤਮਾਧੁਰ੍ਯਸਂਪਨ੍ਨੌ ਵਿਖ੍ਯਾਤੌ ਚ ਹਹਾਹੁਹੂ। ਇਤ੍ਯੇਤੇ ਦੇਵਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾ ਜਗ੍ਮੁਸ੍ਤਤ੍ਰ ਨਰਾਧਿਪ
ਗੀਤ ਦੀ ਮਿੱਠਾਸ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹਹਾ ਤੇ ਹੁਹੁ—ਇਹ ਦਿਵਿਆ ਗੰਧਰਵ ਉਥੇ ਆਏ, ਰਾਜਨ।
ਤਥੈਵਾਪ੍ਸਰਸੋ ਹृष੍ਟਾਃ ਸਰ੍ਵਾਲਙ੍ਕਾਰਭੂषਿਤਾਃ। ਨਨृਤੁਰ੍ਵੈ ਮਹਾਭਾਗਾ ਜਗੁਸ਼੍ਚਾਯਤਲੋਚਨਾਃ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਖੁਸ਼ ਅਪਸਰਾਵਾਂ, ਹਰ ਸਿੰਗਾਰ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ, ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਨੱਚੀਆਂ, ਅਤੇ ਵੱਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਗਾ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।
ਅਨੂਚਾਨਾऽਨਵਦ੍ਯਾ ਚ ਗੁਣਮੁਖ੍ਯਾ ਗੁਣਾਵਰਾ। ਅਦ੍ਰਿਕਾ ਚ ਤਥਾ ਸੋਮਾ ਮਿਸ਼੍ਰਕੇਸ਼ੀ ਤ੍ਵਲਮ੍ਬੁषਾ
ਪੜ੍ਹੀਆਂ, ਨਿਰਦੋਸ਼, ਗੁਣਾਂ ਵਿੱਚ ਉੱਤਮ ਤੇ ਆਮ, ਅਦ੍ਰਿਕਾ, ਸੋਮਾ, ਮਿਸ਼ਰਕੇਸ਼ੀ, ਅਤੇ ਅਲੰਬੁਸ਼ਾ ਵੀ।
ਮਰੀਚਿਃ ਸ਼ੁਚਿਕਾ ਚੈਵ ਵਿਦ੍ਯੁਤ੍ਪਰ੍ਣਾ ਤਿਲੋਤ੍ਤਮਾ। ਅਮ੍ਬਿਕਾ ਲਕ੍ਸ਼ਣਾ ਕ੍ਸ਼ੇਮਾ ਦੇਵੀ ਰਮ੍ਭਾ ਮਨੋਰਮਾ
ਮਰੀਚੀ, ਸ਼ੁਚਿਕਾ, ਵਿਦਯੁਤਪਰਨਾ, ਤਿਲੋਤਮਾ, ਅੰਬਿਕਾ, ਲਕਸ਼ਣਾ, ਕਸ਼ੇਮਾ, ਦੇਵੀ, ਰੰਭਾ ਅਤੇ ਮਨੋਰਮਾ.
ਅਸਿਤਾ ਚ ਸੁਬਾਹੁਸ਼੍ਚ ਸੁਪ੍ਰਿਯਾ ਚ ਵਪੁਸ੍ਤਥਾ। ਪੁਣ੍ਡਰੀਕਾ ਸੁਗਨ੍ਧਾ ਚ ਸੁਰਸਾ ਚ ਪ੍ਰਮਾਥਿਨੀ
ਅਸੀਤਾ, ਸੁਬਾਹੁ, ਸੁਪ੍ਰਿਆ, ਵਪੁ, ਪੁੰਡਰੀਕਾ, ਸੁਗੰਧਾ, ਸੁਰਸਾ ਅਤੇ ਪ੍ਰਮਾਥਿਨੀ.
ਕਾਮ੍ਯਾ ਸ਼ਾਰਦ੍ਵਤੀ ਚੈਵ ਨਨृਤੁਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸਂਘਸ਼ਃ। ਮੇਨਕਾ ਸਹਜਨ੍ਯਾ ਚ ਕਰ੍ਣਿਕਾ ਪੁਞ੍ਜਿਕਸ੍ਥਲਾ
ਕਾਮਿਆ ਅਤੇ ਸ਼ਾਰਦਵਤੀ, ਮੇਨਕਾ, ਸਹਜਨਿਆ, ਕਰਣਿਕਾ ਅਤੇ ਪੁੰਜਿਕਸਥਲਾ — ਇਹ ਸਭ ਗਰੁੱਪਾਂ ਵਿੱਚ ਨੱਚੀਆਂ.
ऋਤੁਸ੍ਥਲਾ ਘृਤਾਚੀ ਚ ਵਿਸ਼੍ਵਾਚੀ ਪੂਰ੍ਵਚਿਤ੍ਤ੍ਯਪਿ। ਉਮ੍ਲੋਚੇਤਿ ਚ ਵਿਖ੍ਯਾਤਾ ਪ੍ਰਮ੍ਲੋਚੇਤਿ ਚ ਤਾ ਦਸ਼
ਰਿਤੁਸਥਲਾ, ਘ੍ਰਿਤਾਚੀ, ਵਿਸ਼ਵਾਚੀ, ਪੂਰਵਚਿੱਤੀ, ਉਮਲੋਚਾ ਅਤੇ ਪ੍ਰਮਲੋਚਾ — ਇਹ ਦਸ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹਨ.
ਉਰ੍ਵਸ਼੍ਯੇਕਾਦਸ਼ੀ ਤਾਸਾਂ ਜਗੁਸ਼੍ਚਾਯਤਲੋਚਨਾਃ। ਧਾਤਾऽਰ੍ਯਮਾ ਚ ਮਿਤ੍ਰਸ਼੍ਚ ਵਰੁਣੋਂऽਸ਼ੋ ਭਗਸ੍ਤਥਾ
ਉਰਵਸ਼ੀ, ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਗਿਆਰਵੀਂ, ਆਪਣੇ ਵਿਅਪਕ ਨੈਣਾਂ ਨਾਲ ਗਾਈ; ਧਾਤਾ, ਆਰਯਮਾਨ, ਮਿਤ੍ਰ, ਵਰੁਣ, ਅੰਸ਼ ਅਤੇ ਭਗਾ.
ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਵਿਵਸ੍ਵਾਨ੍ਪੂषਾ ਚ ਪਰ੍ਜਨ੍ਯੋ ਦਸ਼ਮਃ ਸ੍ਮृਤਃ। ਤਤਸ੍ਤ੍ਵष੍ਟਾ ਤਤੋ ਵਿष੍ਣੁਰਜਘਨ੍ਯੋ ਜਘਨ੍ਯਜਃ
ਇੰਦਰ, ਵਿਵਸਵਾਨ, ਪੂਸ਼ਾ, ਪਰਜਨਯ — ਦਸਵਾਂ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ ਤਵਸ਼ਟਾ, ਫਿਰ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟਾ ਤੇ ਆਖਰੀ ਜਨਮਿਆ.
ਇਤ੍ਯੇਤੇ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਦਿਤ੍ਯਾ ਜ੍ਵਲਨ੍ਤਃ ਸੂਰ੍ਯਵਰ੍ਚਸਃ
ਇਹ ਦਵਾਦਸ਼ ਆਦਿਤਿਆ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਤਪਦੇ ਹੋਏ.
ਮृਗਵ੍ਯਾਧਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਪਸ਼੍ਚ ਨਿਰ੍ऋਤਿਸ਼੍ਚ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ। ਅਜੈਕਪਾਦਹਿਰ੍ਬੁਧ੍ਨ੍ਯਃ ਪਿਨਾਕੀ ਚ ਪਰਂਤਪ
ਮ੍ਰਿਗਵਿਆਧ, ਸਰਪ, ਮਹਾਨ ਯਸ਼ ਵਾਲਾ ਨਿਰ੍ਰਿਤੀ, ਅਜੈਕਪਾਦ, ਅਹਿਰਬੁਧਨਿਆ, ਪਿਨਾਕੀ, ਹੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਦੇ ਦਾਹਣ ਵਾਲੇ.
ਦਹਨੋऽਥੇਸ਼੍ਵਰਸ਼੍ਚੈਵ ਕਪਾਲੀ ਚ ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੇ। ਸ੍ਥਾਣੁਰ੍ਭਗਸ਼੍ਚ ਭਗਵਾਨ੍ਰੁਦ੍ਰਾਸ੍ਤਤ੍ਰਾਵਤਸ੍ਥਿਰੇ
ਦਹਨ, ਈਸ਼ਵਰ, ਕਪਾਲੀ, ਹੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ; ਸਥਾਣੁ, ਭਗਾ ਅਤੇ ਭਗਵਾਨ ਰੁਦ੍ਰ — ਉਹ ਉਥੇ ਖੜੇ ਹੋਏ.
ਅਸ਼੍ਵਿਨੌ ਵਸਵਸ਼੍ਚਾष੍ਟੌ ਮਰੁਤਸ਼੍ਚ ਮਹਾਬਲਾਃ। ਵਿਸ਼੍ਵੇਦੇਵਾਸ੍ਤਥਾ ਸਾਧ੍ਯਾਸ੍ਤਤ੍ਰਾਸਨ੍ਪਰਿਤਃ ਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਦੋ ਅਸ਼ਵਿਨੀ, ਅੱਠ ਵਸੁ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਮਰੁਤ, ਵਿਸ਼ਵਦੇਵ ਅਤੇ ਸਾਧਿਆ — ਇਹ ਸਭ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਖੜੇ ਸਨ.
ਕਰ੍ਕੋਟਕੋऽਥ ਸਰ੍ਪਸ਼੍ਚ ਵਾਸੁਕਿਸ਼੍ਚ ਭੁਜਙ੍ਗਮਃ। ਕਚ੍ਛਪਸ਼੍ਚਾਥ ਕੁਣ੍ਡਸ਼੍ਚ ਤਕ੍ਸ਼ਕਸ਼੍ਚ ਮਹੋਰਗਃ
ਕਰਕੋਟਕ, ਸਰਪ, ਵਾਸੁਕੀ, ਭੁਜੰਗ; ਕੱਛਪ, ਕੁੰਡ, ਤਕਸ਼ਕ — ਮਹਾਨ ਨਾਗ.
ਆਯਯੁਸ੍ਤਪਸਾ ਯੁਕ੍ਤਾ ਮਹਾਕ੍ਰੋਧਾ ਮਹਾਬਲਾਃ। ਏਤੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਚ ਬਹਵਸ੍ਤਤ੍ਰ ਨਾਗਾ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਉਹ ਤਪ ਨਾਲ, ਵੱਡੇ ਗੁੱਸੇ ਅਤੇ ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਆਏ; ਇਹ ਤੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਨਾਗ ਉਥੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ.
ਤਾਰ੍ਕ੍ਸ਼੍ਯਸ਼੍ਚਾਰਿष੍ਟਨੇਮਿਸ਼੍ਚ ਗਰੁਡਸ਼੍ਚਾਸਿਤਧ੍ਵਜਃ। ਅਰੁਣਸ਼੍ਚਾਰੁਣਿਸ਼੍ਚੈਵ ਵੈਨਤੇਯਾ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਤਾਰਕਸ਼, ਅਰਿਸ਼ਟਨੇਮੀ, ਗਰੁੜ ਕਾਲਾ ਝੰਡਾ ਵਾਲਾ, ਅਰੁਣ, ਆਰੁਣੀ ਅਤੇ ਵਿਨਤਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸਨ.
ਤਾਂਸ਼੍ਚ ਦੇਵਗਣਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਂਸ੍ਤਪਃਸਿਦ੍ਧਾ ਮਹਰ੍षਯਃ। ਵਿਮਾਨਗਿਰ੍ਯਗ੍ਰਗਤਾਨ੍ਦਦृਸ਼ੁਰ੍ਨੇਤਰੇ ਜਨਾਃ
ਉਹ ਸਭ ਦੇਵਗਣ, ਜੋ ਤਪ ਵਿੱਚ ਸਿਧ ਹੋਏ, ਮਹਾ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਪਹਾੜੀ ਮਹਲਾਂ ਤੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ; ਹੋਰ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਨਹੀਂ.
ਤਦ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਮਹਦਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯਂ ਵਿਸ੍ਮਿਤਾ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਾਃ। ਅਧਿਕਾਂ ਸ੍ਮ ਤਤੋ ਵृਤ੍ਤਿਮਵਰ੍ਤਨ੍ਪਾਣ੍ਡਵਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਉਹ ਵੱਡਾ ਅਚੰਭਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਏ; ਫਿਰ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਪਾਂਡੂ ਵੱਲ ਹੋਰ ਧਿਆਨ ਦਿੱਤਾ.
ਪਾਣ੍ਡੁਃ ਪ੍ਰੀਤੇਨ ਮਨਸਾ ਦੇਵਤਾਦੀਨਪੂਜਯਤ੍। ਪਾਣ੍ਡੁਨਾ ਪੂਜਿਤਾ ਦੇਵਾਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯੂਚੁਰ੍ਨਰਸਤ੍ਤਮਮ੍
ਪਾਂਡੂ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਮਨ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ; ਪਾਂਡੂ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰ ਪਾ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਉਸ ਮਹਾਨ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ.
ਪ੍ਰਾਦੁਰ੍ਬੂਤੋ ਹ੍ਯਯਂ ਧਰ੍ਮੋ ਦੇਵਤਾਨਾਂ ਪ੍ਰਸਾਦਤਃ। ਮਾਤਰਿਸ਼੍ਵਾ ਹ੍ਯਯਂ ਭੀਮੋ ਬਲਵਾਨਰਿਮਰ੍ਦਨਃ
ਇਹ ਧਰਮ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ; ਮਾਤਰਿਸ਼ਵਾ ਭੀਮ ਹੈ, ਜੋ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਤੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲਾ ਹੈ.
ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦਿਨ੍ਦ੍ਰਃ ਸ੍ਵਯਂ ਜਾਤਃ ਪ੍ਰਸਾਦਾਚ੍ਚ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੋਃ। ਪਿਤृਤ੍ਵਾਦ੍ਦੇਵਤਾਨਾਂ ਹਿ ਨਾਸ੍ਤਿ ਪੁਣ੍ਯਤਰਸ੍ਤ੍ਵਯਾ
ਇੰਦਰ ਸਵੈਮ ਹੀ, ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਜਨਮਿਆ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਪਿਤਾ ਹੋਣ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈਂ.
ਪਿਤॄਣਾਮृਣਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਸਿ ਪੁਣ੍ਯਭਾਕ੍। ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਦੇਵਤਾਃ ਸਰ੍ਵਾ ਵਿਪ੍ਰਜਗ੍ਮੁਰ੍ਯਥਾਗਤਮ੍
ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਕਰਜ਼ੀ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਤੂੰ ਸਵਰਗ ਵਿਚ ਜਾਵੇਗਾ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਫਲ ਹਾਸਲ ਕਰੇਗਾ। ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਸਾਰੀਆਂ ਦੇਵੀਆਂ ਜਿਵੇਂ ਆਈਆਂ ਸੀ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਵਾਪਸ ਚਲੀ ਗਈਆਂ।
ਪਾਣ੍ਡੁਸ੍ਤੁ ਪੁਨਰੇਵੈਨਾਂ ਪੁਤ੍ਰਲੋਭਾਨ੍ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ। ਪ੍ਰਾਦਿਸ਼ਦ੍ਦਰ੍ਸ਼ਨੀਯਾਰ੍ਥੀ ਕੁਨ੍ਤੀ ਤ੍ਵੇਨਮਥਾਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਪਰ ਮਹਾਨ ਯਸ਼ ਵਾਲਾ ਪਾਂਡੂ, ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ, ਮੁੜ ਉਸ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਸੀ, ਤੇ ਕੁੰਤੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ।
ਨਾਤਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਥਂ ਪ੍ਰਸਵਮਾਪਸ੍ਤ੍ਵਪਿ ਵਦਨ੍ਤ੍ਯੁਤ। ਅਤਃਪਰਂ ਸ੍ਵੈਰਿਣੀ ਸ੍ਯਾਦ੍ਬਨ੍ਧਕੀ ਪਞ੍ਚਮੇ ਭਵੇਤ੍
ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਕੋਈ ਔਰਤ ਚੌਥਾ ਜਣਮ ਨਹੀਂ ਲੈ ਸਕਦੀ; ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਆਜ਼ਾਦ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਪੰਜਵੇਂ ਜਣਮ ਨਾਲ ਉਹ ਬੰਧਨ ਵਾਲੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਸ ਤ੍ਵਂ ਵਿਦ੍ਵਨ੍ਧਰ੍ਮਮਿਮਮਧਿਗਮ੍ਯ ਕਥਂ ਨੁ ਮਾਮ੍। ਅਪਤ੍ਯਾਰ੍ਥਂ ਸਮੁਤ੍ਕ੍ਰਮ੍ਯ ਪ੍ਰਮਾਦਾਦਿਵ ਭਾषਸੇ
ਤੂੰ ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈਂ, ਇਹ ਨਿਯਮ ਸਮਝ ਕੇ, ਮੈਨੂੰ ਅਪਤਿਆਰਥ ਬਾਰੇ, ਜਿਵੇਂ ਭੁੱਲ ਚ ਹੋਵੇ, ਕਿਵੇਂ ਕਹਿ ਸਕਦਾ ਹੈਂ?