ਏष ਯੁਦ੍ਧੇ ਮਹਾਦੇਵਂ ਤੋषਯਿष੍ਯਤਿ ਸ਼ਙ੍ਕਰਮ੍। ਅਸ੍ਤ੍ਰਂ ਪਾਸ਼ੁਪਤਂ ਨਾਮ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤੁष੍ਟਾਦਵਾਪ੍ਸ੍ਯਤਿ
ਇਹ ਯੋਧਾ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਹਾਂਦੇਵ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰੇਗਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਤੋਂ ਪਾਸ਼ੁਪਤ ਹਥਿਆਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਗਾ।
ਨਿਵਾਤਕਵਚਾ ਨਾਮ ਦੈਤ੍ਯਾ ਵਿਬੁਧਵਿਦ੍ਵਿषਃ। ਸ਼ਕ੍ਰਾਜ੍ਞਯਾ ਮਹਾਬਾਹੁਸ੍ਤਾਨ੍ਵਧਿष੍ਯਤਿ ਤੇ ਸੁਤਃ
ਨਿਵਾਤਕਵਚ ਨਾਮ ਦੇ ਦੈਤ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਵੈਰੀ ਹਨ, ਤੇਰਾ ਬਲਵਾਨ ਪੁੱਤਰ ਇੰਦਰ ਦੀ ਆਗਿਆ 'ਤੇ ਮਾਰ ਦੇਵੇਗਾ।
ਤਥਾ ਦਿਵ੍ਯਾਨਿ ਚਾਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਨਿਖਿਲੇਨਾਹਰਿष੍ਯਤਿ। ਵਿਪ੍ਰਨष੍ਟਾਂ ਸ਼੍ਰਿਯਂ ਚਾਯਮਾਹਰ੍ਤਾ ਪੁਰੁषਰ੍षਭਃ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਦਿਵਿਆ ਹਥਿਆਰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਇਹ ਉੱਤਮ ਮਨੁੱਖ ਗੁਆਚੀ ਹੋਈ ਵਧੀਕਤਾ ਮੁੜ ਲਿਆਏਗਾ।
ਏਤਾਮਤ੍ਯਦ੍ਭੁਤਾਂ ਵਾਚਂ ਕੁਨ੍ਤੀ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰਾਵ ਸੂਤਕੇ। ਵਾਚਮੁਚ੍ਚਰਿਤਾਮੁਚ੍ਚੈਸ੍ਤਾਂ ਨਿਸ਼ਮ੍ਯ ਤਪਸ੍ਵਿਨਾਮ੍
ਕੁੰਤੀ ਨੇ ਇਹ ਅਤਿ ਅਚੰਭੀ ਬਾਤ ਆਪਣੀ ਡਿਲੀ ਦੇ ਸਮੇਂ ਸੁਣੀ, ਜੋ ਤਪਸਵੀ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਉਚਾਰਨ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ।
ਬਭੂਵ ਪਮੋ ਹਰ੍षਃ ਸ਼ਤਸ਼ृਙ੍ਗਨਿਵਾਸਿਨਾਮ੍। ਤਥਾ ਦੇਵਮਹਰ੍षੀਣਾਂ ਸੇਨ੍ਦ੍ਰਾਣਾਂ ਚ ਦਿਵੌਕਸਾਮ੍
ਸ਼ਤਸ਼੍ਰਿੰਗ ਦੇ ਵਾਸੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਹੋਈ, ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਮਹਾ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਇੰਦਰ ਸਮੇਤ ਆਕਾਸ਼ੀ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਉਲਾਸ ਛਾ ਗਿਆ।
ਆਕਾਸ਼ੇ ਦੁਨ੍ਦੁਭੀਨਾਂ ਚ ਬਭੂਵ ਤੁਮੁਲਃ ਸ੍ਵਨਃ। ਉਦਤਿष੍ਠਨ੍ਮਹਾਘੋਰਃ ਪੁष੍ਪਵृष੍ਟਿਭਿਰਾਵृਤਃ
ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਡੁੰਬੀਆਂ ਦੀ ਗੂੰਜ ਉਠੀ, ਅਤੇ ਡਰਾਉਣੀ, ਵੱਡੀ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਹੋਈ।
ਸਮਵੇਤ੍ਯ ਚ ਦੇਵਾਨਾਂ ਗਣਾਃ ਪਾਰ੍ਥਮਪੂਜਯਨ੍। ਕਾਦ੍ਰਵੇਯਾ ਵੈਨਤੇਯਾ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਪ੍ਸਰਸਸ੍ਤਥਾ। ਪ੍ਰਜਾਨਾਂ ਪਤਯਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸਪ੍ਤ ਚੈਵ ਮਹਰ੍षਯਃ
ਫਿਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਪਾਰਥ ਨੂੰ ਸਨਮਾਨ ਦਿੱਤਾ; ਕਾਦਰਵੇ, ਵੈਨਤੇ, ਗੰਧਰਵ, ਅਪਸਰਾਵਾਂ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਅਤੇ ਸੱਤ ਮਹਾ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵੀ।
ਭਰਦ੍ਵਾਜਃ ਖਸ੍ਯਪੋ ਗੌਤਮਸ਼੍ਚ ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰੋ ਜਮਦਗ੍ਨਿਰ੍ਵਸਿष੍ਠਃ। ਯਸ਼੍ਚੋਦਿਤੋ ਭਾਸ੍ਕਰੇऽਭੂਤ੍ਪ੍ਰਨष੍ਟੇ ਸੋऽਪ੍ਯਤ੍ਰਾਤ੍ਰਿਰ੍ਭਗਵਾਨਾਜਗਾਮ
ਭਰਦਵਾਜ, ਕਸ਼ਯਪ, ਗੌਤਮ, ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ, ਜਮਦਗਨੀ, ਵਸੀਸ਼ਠ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਸੂਰਜ ਲੁਕ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਜੋ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ—ਉਹ ਭਗਵਾਨ ਅਤ੍ਰੀ ਵੀ ਉਥੇ ਆ ਪਹੁੰਚੇ।
ਮਰੀਚਿਰਙ੍ਗਿਰਾਸ਼੍ਚੈਵ ਪੁਲਸ੍ਤ੍ਯਃ ਪੁਲਹਃ ਕ੍ਰਤੁਃ। ਦਕ੍ਸ਼ਃ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਸ਼੍ਚੈਵ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਪ੍ਸਰਸਸ੍ਤਥਾ
ਮਰੀਚੀ, ਅੰਗਿਰਸ, ਪੁਲਸਤਿਆ, ਪੁਲਹ, ਕਰਤੁ, ਦਕਸ਼ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ, ਅਤੇ ਗੰਧਰਵ-ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਵੀ।
ਦਿਵ੍ਯਮਾਲ੍ਯਾਮ੍ਬਰਧਰਾਃ ਸਰ੍ਵਾਲਙ੍ਕਾਰਭੂषਿਤਾਃ। ਉਪਗਾਯਨ੍ਤਿ ਬੀਭਤ੍ਸੁਂ ਨृਤ੍ਯਨ੍ਤੇऽਪ੍ਸਰਸਾਂ ਗਣਾਃ
ਦਿਵਿਆ ਮਾਲਾ ਤੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ, ਹਰ ਸਿੰਗਾਰ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਬੀਭਤਸੁ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਗਾ ਰਹੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੀ ਟੋਲੀਆਂ ਨੱਚ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।
ਤਥਾ ਮਹਰ੍षਯਸ਼੍ਚਾਪਿ ਜੇਪੁਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸਮਨ੍ਤਤਃ। ਗਨ੍ਧਰ੍ਵੈਃ ਸਹਿਤਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ਪ੍ਰਾਗਾਯਤ ਚ ਤੁਮ੍ਬੁਰੁਃ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਾ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਹਰ ਪਾਸੇ ਜਪ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ; ਗੰਧਰਵਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਤੁੰਬੁਰੂ ਨੇ ਗੀਤ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ।
ਭੀਮਸੇਨੋਗ੍ਰਸੇਨੌ ਚ ਊਰ੍ਣਾਯੁਰਨਘਸ੍ਤਥਾ। ਗੋਪਤਿਰ੍ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਸ਼੍ਚ ਸੂਰ੍ਯਵਰ੍ਚਾਸ੍ਤਥਾष੍ਟਮਃ
ਭੀਮਸੇਨ, ਉਗ੍ਰਸੇਨ, ਊਰਣਾਯੁਰ, ਨਿਰਦੋਸ਼ ਅਨਘ, ਗੋਪਤੀ, ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ, ਅਤੇ ਅਠਵਾਂ ਸੂਰ੍ਯਵਰਚਾਸ।
ਯੁਗਪਸ੍ਤृਣਪਃ ਕਾਰ੍ष੍ਣਿਰ੍ਨਨ੍ਦਿਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰਰਥਸ੍ਤਥਾ। ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ਃ ਸ਼ਾਲਿਸ਼ਿਰਾਃ ਪਰ੍ਜਨ੍ਯਸ਼੍ਚ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ਃ
ਤ੍ਰਣਪਾ, ਕਾਰਸ਼ਣੀ, ਨੰਦੀ, ਚਿਤਰਰਥ, ਤੇਰਵਾਂ ਸ਼ਾਲਿਸਿਰਾ, ਅਤੇ ਚੌਦਵਾਂ ਪਰਜਨਿਆ—ਇਹ ਸਾਰੇ ਇਕੱਠੇ ਆ ਗਏ।
ਕਲਿਃ ਪਞ੍ਚਦਸ਼ਸ਼੍ਚੈਵ ਨਾਰਦਸ਼੍ਚਾਤ੍ਰ षੋਡਸ਼ਃ। ऋਤ੍ਵਾ ਬृਹਤ੍ਤ੍ਵਾ ਬृਹਕਃ ਕਰਾਲਸ਼੍ਚ ਮਹਾਮਨਾਃ
ਪੰਜਵਾਂ ਕਲੀ, ਛੇਵਾਂ ਨਾਰਦ; ਰਿਤਵਾ, ਬ੍ਰਿਹਤ੍ਤਵਾ, ਬ੍ਰਿਹਕ, ਕਰਾਲ, ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਮਨ ਵਾਲਾ ਮਹਾਮਨਸ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰੀ ਬਹੁਗੁਣਃ ਸੁਵਰ੍ਣਸ਼੍ਚੇਤਿ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਃ। ਵਿਸ਼੍ਵਾਵਸੁਰ੍ਭੁਮਨ੍ਯੁਸ਼੍ਚ ਸੁਚਨ੍ਦ੍ਰਸ਼੍ਚ ਸ਼ਰੁਸ੍ਤਥਾ
ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਬਹੁਗੁਣ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੁਵਰਨ, ਵਿਸ਼ਵਾਵਸੁ, ਭੂਮਨਯੁ, ਸੁਚੰਦਰ, ਅਤੇ ਸ਼ਰੁ।
ਗੀਤਮਾਧੁਰ੍ਯਸਂਪਨ੍ਨੌ ਵਿਖ੍ਯਾਤੌ ਚ ਹਹਾਹੁਹੂ। ਇਤ੍ਯੇਤੇ ਦੇਵਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾ ਜਗ੍ਮੁਸ੍ਤਤ੍ਰ ਨਰਾਧਿਪ
ਗੀਤ ਦੀ ਮਿੱਠਾਸ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹਹਾ ਤੇ ਹੁਹੁ—ਇਹ ਦਿਵਿਆ ਗੰਧਰਵ ਉਥੇ ਆਏ, ਰਾਜਨ।
ਤਥੈਵਾਪ੍ਸਰਸੋ ਹृष੍ਟਾਃ ਸਰ੍ਵਾਲਙ੍ਕਾਰਭੂषਿਤਾਃ। ਨਨृਤੁਰ੍ਵੈ ਮਹਾਭਾਗਾ ਜਗੁਸ਼੍ਚਾਯਤਲੋਚਨਾਃ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਖੁਸ਼ ਅਪਸਰਾਵਾਂ, ਹਰ ਸਿੰਗਾਰ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ, ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਨੱਚੀਆਂ, ਅਤੇ ਵੱਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਗਾ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।
ਅਨੂਚਾਨਾऽਨਵਦ੍ਯਾ ਚ ਗੁਣਮੁਖ੍ਯਾ ਗੁਣਾਵਰਾ। ਅਦ੍ਰਿਕਾ ਚ ਤਥਾ ਸੋਮਾ ਮਿਸ਼੍ਰਕੇਸ਼ੀ ਤ੍ਵਲਮ੍ਬੁषਾ
ਪੜ੍ਹੀਆਂ, ਨਿਰਦੋਸ਼, ਗੁਣਾਂ ਵਿੱਚ ਉੱਤਮ ਤੇ ਆਮ, ਅਦ੍ਰਿਕਾ, ਸੋਮਾ, ਮਿਸ਼ਰਕੇਸ਼ੀ, ਅਤੇ ਅਲੰਬੁਸ਼ਾ ਵੀ।
ਮਰੀਚਿਃ ਸ਼ੁਚਿਕਾ ਚੈਵ ਵਿਦ੍ਯੁਤ੍ਪਰ੍ਣਾ ਤਿਲੋਤ੍ਤਮਾ। ਅਮ੍ਬਿਕਾ ਲਕ੍ਸ਼ਣਾ ਕ੍ਸ਼ੇਮਾ ਦੇਵੀ ਰਮ੍ਭਾ ਮਨੋਰਮਾ
ਮਰੀਚੀ, ਸ਼ੁਚਿਕਾ, ਵਿਦਯੁਤਪਰਨਾ, ਤਿਲੋਤਮਾ, ਅੰਬਿਕਾ, ਲਕਸ਼ਣਾ, ਕਸ਼ੇਮਾ, ਦੇਵੀ, ਰੰਭਾ ਅਤੇ ਮਨੋਰਮਾ.
ਅਸਿਤਾ ਚ ਸੁਬਾਹੁਸ਼੍ਚ ਸੁਪ੍ਰਿਯਾ ਚ ਵਪੁਸ੍ਤਥਾ। ਪੁਣ੍ਡਰੀਕਾ ਸੁਗਨ੍ਧਾ ਚ ਸੁਰਸਾ ਚ ਪ੍ਰਮਾਥਿਨੀ
ਅਸੀਤਾ, ਸੁਬਾਹੁ, ਸੁਪ੍ਰਿਆ, ਵਪੁ, ਪੁੰਡਰੀਕਾ, ਸੁਗੰਧਾ, ਸੁਰਸਾ ਅਤੇ ਪ੍ਰਮਾਥਿਨੀ.
ਕਾਮ੍ਯਾ ਸ਼ਾਰਦ੍ਵਤੀ ਚੈਵ ਨਨृਤੁਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸਂਘਸ਼ਃ। ਮੇਨਕਾ ਸਹਜਨ੍ਯਾ ਚ ਕਰ੍ਣਿਕਾ ਪੁਞ੍ਜਿਕਸ੍ਥਲਾ
ਕਾਮਿਆ ਅਤੇ ਸ਼ਾਰਦਵਤੀ, ਮੇਨਕਾ, ਸਹਜਨਿਆ, ਕਰਣਿਕਾ ਅਤੇ ਪੁੰਜਿਕਸਥਲਾ — ਇਹ ਸਭ ਗਰੁੱਪਾਂ ਵਿੱਚ ਨੱਚੀਆਂ.
ऋਤੁਸ੍ਥਲਾ ਘृਤਾਚੀ ਚ ਵਿਸ਼੍ਵਾਚੀ ਪੂਰ੍ਵਚਿਤ੍ਤ੍ਯਪਿ। ਉਮ੍ਲੋਚੇਤਿ ਚ ਵਿਖ੍ਯਾਤਾ ਪ੍ਰਮ੍ਲੋਚੇਤਿ ਚ ਤਾ ਦਸ਼
ਰਿਤੁਸਥਲਾ, ਘ੍ਰਿਤਾਚੀ, ਵਿਸ਼ਵਾਚੀ, ਪੂਰਵਚਿੱਤੀ, ਉਮਲੋਚਾ ਅਤੇ ਪ੍ਰਮਲੋਚਾ — ਇਹ ਦਸ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹਨ.
ਉਰ੍ਵਸ਼੍ਯੇਕਾਦਸ਼ੀ ਤਾਸਾਂ ਜਗੁਸ਼੍ਚਾਯਤਲੋਚਨਾਃ। ਧਾਤਾऽਰ੍ਯਮਾ ਚ ਮਿਤ੍ਰਸ਼੍ਚ ਵਰੁਣੋਂऽਸ਼ੋ ਭਗਸ੍ਤਥਾ
ਉਰਵਸ਼ੀ, ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਗਿਆਰਵੀਂ, ਆਪਣੇ ਵਿਅਪਕ ਨੈਣਾਂ ਨਾਲ ਗਾਈ; ਧਾਤਾ, ਆਰਯਮਾਨ, ਮਿਤ੍ਰ, ਵਰੁਣ, ਅੰਸ਼ ਅਤੇ ਭਗਾ.
ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਵਿਵਸ੍ਵਾਨ੍ਪੂषਾ ਚ ਪਰ੍ਜਨ੍ਯੋ ਦਸ਼ਮਃ ਸ੍ਮृਤਃ। ਤਤਸ੍ਤ੍ਵष੍ਟਾ ਤਤੋ ਵਿष੍ਣੁਰਜਘਨ੍ਯੋ ਜਘਨ੍ਯਜਃ
ਇੰਦਰ, ਵਿਵਸਵਾਨ, ਪੂਸ਼ਾ, ਪਰਜਨਯ — ਦਸਵਾਂ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ ਤਵਸ਼ਟਾ, ਫਿਰ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟਾ ਤੇ ਆਖਰੀ ਜਨਮਿਆ.
ਇਤ੍ਯੇਤੇ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਦਿਤ੍ਯਾ ਜ੍ਵਲਨ੍ਤਃ ਸੂਰ੍ਯਵਰ੍ਚਸਃ
ਇਹ ਦਵਾਦਸ਼ ਆਦਿਤਿਆ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਤਪਦੇ ਹੋਏ.
ਮृਗਵ੍ਯਾਧਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਪਸ਼੍ਚ ਨਿਰ੍ऋਤਿਸ਼੍ਚ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ। ਅਜੈਕਪਾਦਹਿਰ੍ਬੁਧ੍ਨ੍ਯਃ ਪਿਨਾਕੀ ਚ ਪਰਂਤਪ
ਮ੍ਰਿਗਵਿਆਧ, ਸਰਪ, ਮਹਾਨ ਯਸ਼ ਵਾਲਾ ਨਿਰ੍ਰਿਤੀ, ਅਜੈਕਪਾਦ, ਅਹਿਰਬੁਧਨਿਆ, ਪਿਨਾਕੀ, ਹੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਦੇ ਦਾਹਣ ਵਾਲੇ.
ਦਹਨੋऽਥੇਸ਼੍ਵਰਸ਼੍ਚੈਵ ਕਪਾਲੀ ਚ ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੇ। ਸ੍ਥਾਣੁਰ੍ਭਗਸ਼੍ਚ ਭਗਵਾਨ੍ਰੁਦ੍ਰਾਸ੍ਤਤ੍ਰਾਵਤਸ੍ਥਿਰੇ
ਦਹਨ, ਈਸ਼ਵਰ, ਕਪਾਲੀ, ਹੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ; ਸਥਾਣੁ, ਭਗਾ ਅਤੇ ਭਗਵਾਨ ਰੁਦ੍ਰ — ਉਹ ਉਥੇ ਖੜੇ ਹੋਏ.
ਅਸ਼੍ਵਿਨੌ ਵਸਵਸ਼੍ਚਾष੍ਟੌ ਮਰੁਤਸ਼੍ਚ ਮਹਾਬਲਾਃ। ਵਿਸ਼੍ਵੇਦੇਵਾਸ੍ਤਥਾ ਸਾਧ੍ਯਾਸ੍ਤਤ੍ਰਾਸਨ੍ਪਰਿਤਃ ਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਦੋ ਅਸ਼ਵਿਨੀ, ਅੱਠ ਵਸੁ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਮਰੁਤ, ਵਿਸ਼ਵਦੇਵ ਅਤੇ ਸਾਧਿਆ — ਇਹ ਸਭ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਖੜੇ ਸਨ.
ਕਰ੍ਕੋਟਕੋऽਥ ਸਰ੍ਪਸ਼੍ਚ ਵਾਸੁਕਿਸ਼੍ਚ ਭੁਜਙ੍ਗਮਃ। ਕਚ੍ਛਪਸ਼੍ਚਾਥ ਕੁਣ੍ਡਸ਼੍ਚ ਤਕ੍ਸ਼ਕਸ਼੍ਚ ਮਹੋਰਗਃ
ਕਰਕੋਟਕ, ਸਰਪ, ਵਾਸੁਕੀ, ਭੁਜੰਗ; ਕੱਛਪ, ਕੁੰਡ, ਤਕਸ਼ਕ — ਮਹਾਨ ਨਾਗ.
ਆਯਯੁਸ੍ਤਪਸਾ ਯੁਕ੍ਤਾ ਮਹਾਕ੍ਰੋਧਾ ਮਹਾਬਲਾਃ। ਏਤੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਚ ਬਹਵਸ੍ਤਤ੍ਰ ਨਾਗਾ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਉਹ ਤਪ ਨਾਲ, ਵੱਡੇ ਗੁੱਸੇ ਅਤੇ ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਆਏ; ਇਹ ਤੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਨਾਗ ਉਥੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ.