ਤਤਃ ਪਾਣ੍ਡੁਰ੍ਮਹਾਰਾਜੋ ਮਨ੍ਤ੍ਰਯਿਤ੍ਵਾ ਮਹਰ੍षਿਭਿਃ। ਦਿਦੇਸ਼ ਕੁਨ੍ਤ੍ਯਾਃ ਕੌਰਵ੍ਯੋ ਵ੍ਰਤਂ ਸਾਂਵਤ੍ਸਰਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਫਿਰ ਮਹਾਰਾਜ ਪਾਂਡੂ ਨੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨਾਲ ਸਲਾਹ ਕਰਕੇ, ਕੌਰਵ, ਕੁੰਤੀ ਨੂੰ ਇੱਕ ਸਾਲ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਵ੍ਰਤ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ।
ਆਤ੍ਮਨਾ ਚ ਮਹਾਬਾਹੁਰੇਕਪਾਦਸ੍ਥਿਤੋऽਭਵਤ੍। ਉਗ੍ਰਂ ਸ ਤਪ ਆਸ੍ਥਾਯ ਪਰਮੇਣ ਸਮਾਧਿਨਾ
ਤੇ ਉਹ ਖੁਦ, ਵੱਡੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਇੱਕ ਪੈਰ 'ਤੇ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਤੇ ਗਹਿਰੀ ਤਪਸਿਆ 'ਚ ਪਰਮ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਲੱਗਾ।
ਆਰਿਰਾਧਯਿषੁਰ੍ਦੇਵਂ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ਾਨਾਂ ਤਮੀਸ਼੍ਵਰਮ੍। ਸੂਰ੍ਯੇਣ ਸਹ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਪਰ੍ਯਤਪ੍ਯਤ ਭਾਰਤ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਧਰਮਵਾਨ ਨੇ ਸੂਰਜ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਤਪ ਕਰਿਆ, ਹੇ ਭਾਰਤ।
ਪੁਤ੍ਰਂ ਤਵ ਪ੍ਰਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਤ੍ਰਿषੁ ਲੋਕੇषੁ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਦਿਆਂਗਾ ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਵੇਗਾ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਗਵਾਂ ਚੈਵ ਸੁਹृਦਾਂ ਚਾਰ੍ਥਸਾਧਕਮ੍। ਦੁਰ੍ਹृਦਾਂ ਸ਼ੋਕਜਨਨਂ ਸਰ੍ਵਬਾਨ੍ਧਵਨਨ੍ਦਨਮ੍
ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ, ਗਾਂਵਾਂ ਅਤੇ ਮਿੱਤਰਾਂ ਲਈ ਲਾਭਦਾਇਕ ਹੋਵੇਗਾ; ਬੁਰਿਆਂ ਨੂੰ ਦੁੱਖ ਦੇਵੇਗਾ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਪਹੁੰਚਾਏਗਾ।
ਸੁਤਂ ਤੇऽਗ੍ਰ੍ਯਂ ਪ੍ਰਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਸਰ੍ਵਾਮਿਤ੍ਰਵਿਨਾਸ਼ਨਮ੍। ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਃ ਕਾਰੈਵੋ ਰਾਜਾ ਵਾਸਵੇਨ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਪੁੱਤਰ ਦਿਆਂਗਾ ਜੋ ਸਾਰੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰੇਗਾ—ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਹਾਨ ਇੰਦਰ ਨੇ ਰਾਜਾ ਕunti ਦੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।
ਉਵਾਚ ਕੁਨ੍ਤੀਂ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਦੇਵਰਾਜਵਚਃ ਸ੍ਮਰਨ੍। ਉਦਰ੍ਕਸ੍ਤਵ ਕਲ੍ਯਾਣਿ ਤੁष੍ਟੋ ਦੇਵਗਣੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੇ ਬਚਨ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਧਰਮਵਾਨ ਨੇ ਕੁੰਤੀ ਨੂੰ ਕਿਹਾ: 'ਹੇ ਸੁਭਾਗਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਤੈਥੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੈ।'
ਦਾਤੁਮਿਚ੍ਛਤਿ ਤੇ ਪੁਤ੍ਰਂ ਯਥਾ ਸਂਕਲ੍ਪਿਤਂ ਤ੍ਵਯਾ। ਅਤਿਮਾਨੁषਕਰ੍ਮਾਣਂ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨਮਰਿਨ੍ਦਮਮ੍
ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਐਸਾ ਪੁੱਤਰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਚਾਹਿਆ—ਜੋ ਅਤਿ ਮਨੁੱਖੀ ਕਰਤਬਾਂ ਵਾਲਾ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਅਤੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਤੋਂ ਅਜੈਯ ਹੋਵੇ।
ਨੀਤਿਮਨ੍ਤਂ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਮਾਦਿਤ੍ਯਸਮਤੇਜਸਮ੍। ਦੁਰਾਧਰ੍षਂ ਕ੍ਰਿਯਾਵਨ੍ਤਮਤੀਵਾਦ੍ਭੁਤਦਰ੍ਸ਼ਨਮ੍
ਉਹ ਪੁੱਤਰ ਨੀਤੀਵਾਨ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ, ਸੂਰਜ ਵਰਗਾ ਤੇਜਸਵੀ, ਜਿੱਤਣਾ ਔਖਾ, ਕਰਤਬਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਅਤੇ ਅਤਿ ਅਦਭੁਤ ਰੂਪ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇਗਾ।
ਪੁਤ੍ਰਂ ਜਨਯ ਸੁਸ਼੍ਰੋਣਿ ਧਾਮ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਤੇਜਸਾਮ੍। ਲਬ੍ਧਃ ਪ੍ਰਸਾਦੋ ਦੇਵੇਨ੍ਦ੍ਰਾਤ੍ਤਮਾਹ੍ਵਯ ਸ਼ੁਚਿਸ੍ਮਿਤੇ
ਹੇ ਸੁੰਦਰ ਕਮਰ ਵਾਲੀ, ਤੂੰ ਐਸਾ ਪੁੱਤਰ ਜਣ, ਜੋ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਧਾਮ ਹੋਵੇ; ਇੰਦਰ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਮਿਲਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੱਖ, ਹੇ ਪਵਿੱਤਰ ਮੁਸਕਾਨ ਵਾਲੀ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਾ ਤਤਃ ਸ਼ਕ੍ਰਮਾਜੁਹਾਵ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨੀ। ਅਥਾਜਗਾਮ ਦੇਵੇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਜਨਯਾਮਾਸ ਚਾਰ੍ਜੁਨਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਕੁੰਤੀ ਨੇ ਸ਼ਕਰ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ; ਫਿਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਇੰਦਰ ਆਇਆ ਅਤੇ ਅਰਜੁਨ ਨੂੰ ਜਣਿਆ।
ਉਤ੍ਤਰਾਭ੍ਯਾਂ ਤੁ ਪੂਰ੍ਵਾਭ੍ਯਾਂ ਫਲ੍ਗੁਨੀਭ੍ਯਾਂ ਤਤੋ ਦਿਵਾ। ਜਾਤਸ੍ਤੁ ਫਾਲ੍ਗੁਨੇ ਮਾਸਿ ਤੇਨਾਸੌ ਫਲ੍ਗੁਨਃਸ੍ਮृਤਃ
ਜਦੋਂ ਉੱਤਰਾਫਾਲਗੁਨੀ ਅਤੇ ਪੂਰਵਾਫਾਲਗੁਨੀ ਨਕਸ਼ਤਰ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਮਿਲੇ, ਉਹ ਫਾਲਗੁਨ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਜੰਮਿਆ; ਇਸ ਲਈ ਉਸ ਨੂੰ ਫਾਲਗੁਨ ਨਾਮ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ।
ਜਾਤਮਾਤ੍ਰੇ ਕੁਮਾਰੇ ਤੁ `ਸਰ੍ਵਭੂਤਪ੍ਰਹਰ੍षਿਣੀ। ਸੂਤਕੇ ਵਰ੍ਤਮਾਨਾਂ ਤਾਂ' ਵਾਗੁਵਾਚਾਸ਼ਰੀਰਿਣੀ। ਮਹਾਗਮ੍ਭੀਰਨਿਰ੍ਘੋषਾ ਨਭੋ ਨਾਦਯਤੀ ਤਦਾ
ਜਦੋਂ ਕੁਮਾਰਾ ਜੰਮਿਆ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਇੱਕ ਅਦੇਹੀ ਆਵਾਜ਼, ਜੋ ਗੰਭੀਰ ਤੇ ਉੱਚੀ ਸੀ, ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਗੂੰਜੀ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਕੁੰਤੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਸੁਤਕ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਸ਼ृਣ੍ਵਤਾਂ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਾਂ ਤੇषਾਂ ਚਾਸ਼੍ਰਮਵਾਸਿਨਾਮ੍। ਕੁਨ੍ਤੀਮਾਭਾष੍ਯ ਵਿਸ੍ਪष੍ਟਮੁਵਾਚੇਦਂ ਸ਼ੁਚਿਸ੍ਮਿਤਾਮ੍
ਉਹ ਆਵਾਜ਼ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਅਤੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਸੁਣੀ; ਉਸ ਨੇ ਪਵਿੱਤਰ ਮੁਸਕਾਨ ਵਾਲੀ ਕੁੰਤੀ ਨੂੰ ਸਪਸ਼ਟ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ।
ਕਾਰ੍ਤਵੀਰ੍ਯਸਮਃ ਕੁਨ੍ਤਿ ਸ਼ਿਵਤੁਲ੍ਯਪਰਾਕ੍ਰਮਃ। ਏष ਸ਼ਕ੍ਰ ਇਵਾਜਯ੍ਯੋ ਯਸ਼ਸ੍ਤੇ ਪ੍ਰਥਯਿष੍ਯਤਿ
'ਹੇ ਕੁੰਤੀ, ਉਹ ਕਾਰਤਵੀਰਿਆ ਵਾਂਗ, ਸ਼ਿਵ ਵਰਗਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੋਵੇਗਾ; ਸ਼ਕਰ ਵਾਂਗ ਅਜੈਯ ਹੋਵੇਗਾ ਅਤੇ ਤੇਰੀ ਸ਼ੋਭਾ ਵਧਾਏਗਾ।'
ਅਦਿਤ੍ਯਾ ਵਿष੍ਣੁਨਾ ਪ੍ਰੀਤਿਰ੍ਯਥਾऽਭੂਦਭਿਵਰ੍ਧਿਤਾ। ਤਥਾ ਵਿष੍ਣੁਸਮਃ ਪ੍ਰੀਤਿਂ ਵਰ੍ਧਯਿष੍ਯਤਿ ਤੇऽਰ੍ਜੁਨਃ
'ਜਿਵੇਂ ਅਦਿਤੀ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨਾਲ ਵਧੀ, ਤਿਵੇਂ ਅਰਜੁਨ, ਜੋ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਸਮਾਨ ਹੈ, ਤੇਰੀ ਖੁਸ਼ੀ ਵਧਾਏਗਾ।'
ਏष ਮਦ੍ਰਾਨ੍ਵਸ਼ੇ ਕृਤ੍ਵਾ ਕੁਰੂਂਸ਼੍ਚ ਸਹ ਸੋਮਕੈਃ। ਚੇਦਿਕਾਸ਼ਿਕਰੂषਾਂਸ਼੍ਚ ਕੁਰੁਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਂ ਵਹਿष੍ਯਤਿ
'ਉਹ ਮਦਰਾਂ ਨੂੰ, ਕੁਰੂਆਂ ਨੂੰ ਸੋਮਕਾਂ ਸਮੇਤ, ਅਤੇ ਚੇਦੀ, ਕਾਸੀ, ਕਰੂਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਕਰੇਗਾ ਅਤੇ ਕੁਰੂਆਂ ਦੀ ਸ਼ੋਭਾ ਬਣਾਈ ਰੱਖੇਗਾ।'
ਏਤਸ੍ਯ ਭੁਜਵੀਰ੍ਯੇਣ ਖਾਣ੍ਡਵੇ ਹਵ੍ਯਵਾਹਨਃ। ਮੇਦਸਾ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਾਂ ਤृਪ੍ਤਿਂ ਯਾਸ੍ਯਤਿ ਵੈ ਪਰਾਮ੍
'ਉਸ ਦੀ ਬਾਂਹਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਖਾਂਡਵ ਵਿੱਚ, ਅੱਗ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਮਾਸ ਨਾਲ ਉੱਚੀ ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਪਾਵੇਗਾ।'
ਗ੍ਰਾਮਣੀਸ਼੍ਚ ਮਹੀਪਾਲਾਨੇष ਜਿਤ੍ਵਾ ਮਹਾਬਲਃ। ਭ੍ਰਾਤृਭਿਃ ਸਹਿਤੋ ਵੀਰਸ੍ਤ੍ਰੀਨ੍ਮੇਧਾਨਾਹਰਿष੍ਯਤਿ
'ਇਹ ਮਹਾਬਲੀ ਵੀਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਸਮੇਤ ਤਿੰਨ ਵੱਡੇ ਯੱਗ ਕਰੇਗਾ।'
ਜਾਮਦਗ੍ਨ੍ਯਸਮਃ ਕੁਨ੍ਤਿ ਵਿष੍ਣੁਤੁਲ੍ਯਪਰਾਕ੍ਰਮਃ। ਏष ਵੀਰ੍ਯਵਤਾਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ
'ਹੇ ਕੁੰਤੀ, ਉਹ ਜਾਮਦਗਨੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵਾਂਗ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਵਰਗਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੋਵੇਗਾ; ਉਹ ਸ਼ੂਰਵਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਯਸ਼ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇਗਾ।'
ਏष ਯੁਦ੍ਧੇ ਮਹਾਦੇਵਂ ਤੋषਯਿष੍ਯਤਿ ਸ਼ਙ੍ਕਰਮ੍। ਅਸ੍ਤ੍ਰਂ ਪਾਸ਼ੁਪਤਂ ਨਾਮ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤੁष੍ਟਾਦਵਾਪ੍ਸ੍ਯਤਿ
ਇਹ ਯੋਧਾ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਹਾਂਦੇਵ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰੇਗਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਤੋਂ ਪਾਸ਼ੁਪਤ ਹਥਿਆਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਗਾ।
ਨਿਵਾਤਕਵਚਾ ਨਾਮ ਦੈਤ੍ਯਾ ਵਿਬੁਧਵਿਦ੍ਵਿषਃ। ਸ਼ਕ੍ਰਾਜ੍ਞਯਾ ਮਹਾਬਾਹੁਸ੍ਤਾਨ੍ਵਧਿष੍ਯਤਿ ਤੇ ਸੁਤਃ
ਨਿਵਾਤਕਵਚ ਨਾਮ ਦੇ ਦੈਤ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਵੈਰੀ ਹਨ, ਤੇਰਾ ਬਲਵਾਨ ਪੁੱਤਰ ਇੰਦਰ ਦੀ ਆਗਿਆ 'ਤੇ ਮਾਰ ਦੇਵੇਗਾ।
ਤਥਾ ਦਿਵ੍ਯਾਨਿ ਚਾਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਨਿਖਿਲੇਨਾਹਰਿष੍ਯਤਿ। ਵਿਪ੍ਰਨष੍ਟਾਂ ਸ਼੍ਰਿਯਂ ਚਾਯਮਾਹਰ੍ਤਾ ਪੁਰੁषਰ੍षਭਃ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਦਿਵਿਆ ਹਥਿਆਰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਇਹ ਉੱਤਮ ਮਨੁੱਖ ਗੁਆਚੀ ਹੋਈ ਵਧੀਕਤਾ ਮੁੜ ਲਿਆਏਗਾ।
ਏਤਾਮਤ੍ਯਦ੍ਭੁਤਾਂ ਵਾਚਂ ਕੁਨ੍ਤੀ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰਾਵ ਸੂਤਕੇ। ਵਾਚਮੁਚ੍ਚਰਿਤਾਮੁਚ੍ਚੈਸ੍ਤਾਂ ਨਿਸ਼ਮ੍ਯ ਤਪਸ੍ਵਿਨਾਮ੍
ਕੁੰਤੀ ਨੇ ਇਹ ਅਤਿ ਅਚੰਭੀ ਬਾਤ ਆਪਣੀ ਡਿਲੀ ਦੇ ਸਮੇਂ ਸੁਣੀ, ਜੋ ਤਪਸਵੀ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਉਚਾਰਨ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ।
ਬਭੂਵ ਪਮੋ ਹਰ੍षਃ ਸ਼ਤਸ਼ृਙ੍ਗਨਿਵਾਸਿਨਾਮ੍। ਤਥਾ ਦੇਵਮਹਰ੍षੀਣਾਂ ਸੇਨ੍ਦ੍ਰਾਣਾਂ ਚ ਦਿਵੌਕਸਾਮ੍
ਸ਼ਤਸ਼੍ਰਿੰਗ ਦੇ ਵਾਸੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਹੋਈ, ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਮਹਾ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਇੰਦਰ ਸਮੇਤ ਆਕਾਸ਼ੀ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਉਲਾਸ ਛਾ ਗਿਆ।
ਆਕਾਸ਼ੇ ਦੁਨ੍ਦੁਭੀਨਾਂ ਚ ਬਭੂਵ ਤੁਮੁਲਃ ਸ੍ਵਨਃ। ਉਦਤਿष੍ਠਨ੍ਮਹਾਘੋਰਃ ਪੁष੍ਪਵृष੍ਟਿਭਿਰਾਵृਤਃ
ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਡੁੰਬੀਆਂ ਦੀ ਗੂੰਜ ਉਠੀ, ਅਤੇ ਡਰਾਉਣੀ, ਵੱਡੀ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਹੋਈ।
ਸਮਵੇਤ੍ਯ ਚ ਦੇਵਾਨਾਂ ਗਣਾਃ ਪਾਰ੍ਥਮਪੂਜਯਨ੍। ਕਾਦ੍ਰਵੇਯਾ ਵੈਨਤੇਯਾ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਪ੍ਸਰਸਸ੍ਤਥਾ। ਪ੍ਰਜਾਨਾਂ ਪਤਯਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸਪ੍ਤ ਚੈਵ ਮਹਰ੍षਯਃ
ਫਿਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਪਾਰਥ ਨੂੰ ਸਨਮਾਨ ਦਿੱਤਾ; ਕਾਦਰਵੇ, ਵੈਨਤੇ, ਗੰਧਰਵ, ਅਪਸਰਾਵਾਂ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਅਤੇ ਸੱਤ ਮਹਾ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵੀ।
ਭਰਦ੍ਵਾਜਃ ਖਸ੍ਯਪੋ ਗੌਤਮਸ਼੍ਚ ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰੋ ਜਮਦਗ੍ਨਿਰ੍ਵਸਿष੍ਠਃ। ਯਸ਼੍ਚੋਦਿਤੋ ਭਾਸ੍ਕਰੇऽਭੂਤ੍ਪ੍ਰਨष੍ਟੇ ਸੋऽਪ੍ਯਤ੍ਰਾਤ੍ਰਿਰ੍ਭਗਵਾਨਾਜਗਾਮ
ਭਰਦਵਾਜ, ਕਸ਼ਯਪ, ਗੌਤਮ, ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ, ਜਮਦਗਨੀ, ਵਸੀਸ਼ਠ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਸੂਰਜ ਲੁਕ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਜੋ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ—ਉਹ ਭਗਵਾਨ ਅਤ੍ਰੀ ਵੀ ਉਥੇ ਆ ਪਹੁੰਚੇ।
ਮਰੀਚਿਰਙ੍ਗਿਰਾਸ਼੍ਚੈਵ ਪੁਲਸ੍ਤ੍ਯਃ ਪੁਲਹਃ ਕ੍ਰਤੁਃ। ਦਕ੍ਸ਼ਃ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਸ਼੍ਚੈਵ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਪ੍ਸਰਸਸ੍ਤਥਾ
ਮਰੀਚੀ, ਅੰਗਿਰਸ, ਪੁਲਸਤਿਆ, ਪੁਲਹ, ਕਰਤੁ, ਦਕਸ਼ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ, ਅਤੇ ਗੰਧਰਵ-ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਵੀ।
ਦਿਵ੍ਯਮਾਲ੍ਯਾਮ੍ਬਰਧਰਾਃ ਸਰ੍ਵਾਲਙ੍ਕਾਰਭੂषਿਤਾਃ। ਉਪਗਾਯਨ੍ਤਿ ਬੀਭਤ੍ਸੁਂ ਨृਤ੍ਯਨ੍ਤੇऽਪ੍ਸਰਸਾਂ ਗਣਾਃ
ਦਿਵਿਆ ਮਾਲਾ ਤੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ, ਹਰ ਸਿੰਗਾਰ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਬੀਭਤਸੁ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਗਾ ਰਹੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੀ ਟੋਲੀਆਂ ਨੱਚ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।