ਵ੍ਯਭਜਤ੍ਸ ਤਦਾ ਪੇਸ਼ੀਂ ਭਗਵਾਨृषਿਸਤ੍ਤਮਃ। `ਗਣ੍ਯਮਾਨੇषੁ ਕੁਣ੍ਡੇषੁ ਸ਼ਤੇ ਪੂਰ੍ਣੇ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ
ਉਸ ਸਮੇਂ ਹੀ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਦਵੈਪਾਇਨ ਨੇ ਉਹ ਮਾਸ ਵੰਡਿਆ, ਗਿਣ ਕੇ ਸੌ ਪੂਰੇ ਹਿੱਸੇ ਕੁੰਡਿਆਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖੇ।
ਅਭਵਚ੍ਚਾਪਰਂ ਖਣ੍ਡਂ ਵਾਮਹਸ੍ਤੇ ਤਦਾ ਕਿਲ।' ਗਣਯਿਤ੍ਵਾ ਸ਼ਤਂ ਪੂਰ੍ਣਮਂਸ਼ਾਨਾਮਾਹ ਸੌਬਲੀਮ੍
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਉਸਦੇ ਖੱਬੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਇਕ ਹੋਰ ਟੁਕੜਾ ਬਚ ਗਿਆ। ਸੌ ਪੂਰੇ ਹਿੱਸੇ ਗਿਣ ਕੇ, ਉਸਨੇ ਸੁਬਲ ਦੀ ਧੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਪੂਰ੍ਣਂ ਪੁਤ੍ਰਸ਼ਤਂ ਤ੍ਵੇਤਨ੍ਨ ਮਿਥ੍ਯਾ ਵਾਗੁਦਾਹृਤਾ। ਦੈਵਯੋਗਾਚ੍ਚ ਭਾਗੈਕਃ ਪਰਿਸ਼ਿष੍ਟਃ ਸ਼ਤਾਤ੍ਪਰਃ
ਸੌ ਪੁੱਤਰ ਪੂਰੇ ਤੇਰੇ ਹੋਣਗੇ; ਇਹ ਗੱਲ ਝੂਠ ਨਹੀਂ। ਰੱਬ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਇੱਕ ਹਿੱਸਾ ਸੌ ਤੋਂ ਵੱਧ ਬਚ ਗਿਆ ਹੈ।
ਏषਾ ਤੇ ਸੁਭਗਾ ਕਨ੍ਯਾ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਯਤੇਪ੍ਸਿਤਾ
ਇਹ ਸੁਭਾਗੀ ਕੁੜੀ ਤੇਰੀ ਧੀ ਬਣੇਗੀ, ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਚਾਹੀ ਸੀ।
ਤਂ ਚਾਪਿ ਪ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਿਪਤ੍ਤਤ੍ਰ ਕਨ੍ਯਾਭਾਗਂ ਤਪੋਧਨਃ। `ਸਂਭੂਤਾ ਚੈਵ ਕਾਲੇਨ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਚ ਯਵੀਯਸੀ
ਤਪਸਵੀ ਨੇ ਉਹ ਧੀ ਵਾਲਾ ਹਿੱਸਾ ਵੀ ਉਥੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ; ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਹ ਜਨਮੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟੀ।
ਐਤਤ੍ਤੇ ਕਥਿਤਂ ਰਾਜਨ੍ਦੁਃਸ਼ਲਾਜਨ੍ਮ ਭਾਰਤ। ਬ੍ਰੂਹਿ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਕਿਂ ਭੂਯੋ ਵਰ੍ਤਯਿष੍ਯਾਮਿ ਤੇऽਨਘ
ਭਾਰਤ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੁਸ਼ਲਾ ਦੇ ਜਨਮ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ। ਦੱਸੋ, ਰਾਜਨ, ਹੋਰ ਕੀ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਅਗਲੇ ਹਾਲਾਤ ਵੀ ਸੁਣਾਵਾਂ।
ਜ੍ਯੇष੍ਠਾऽਨੁਜ੍ਯੇष੍ਠਤਾਂ ਤੇषਾਂ ਨਾਮਾਨਿ ਚ ਪृਥਕ੍ਪृਥਕ੍। ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਾਣਾਮਾਨੁਪੂਰ੍ਵ੍ਯਾਤ੍ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਯ
ਹੁਣ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੇ ਵੱਡੇ-ਛੋਟੇ ਹੋਣ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਇੱਕ-ਇੱਕ ਕਰਕੇ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਦੱਸੋ।
ਦੁਰ੍ਯੋਧਨੋ ਯੁਯੁਤ੍ਸੁਸ਼੍ਚ ਰਾਜਨ੍ਦੁਃਸ਼ਾਸਨਸ੍ਤਥਾ। ਦੁਃਸਹੋ ਦੁਃਸ਼ਲਸ਼੍ਚੈਵ ਜਲਸਨ੍ਧਃ ਸਮਃ ਸਹਃ
ਦੁਰਯੋਧਨ, ਯੁਯੁਤ्सੁ, ਰਾਜਨ, ਦੁਸ਼ਾਸਨ, ਦੁਸ਼ਸਹ, ਦੁਸ਼ਲਾ, ਜਲਸੰਧ, ਸਮ, ਅਤੇ ਸਹਾ;
ਵਿਨ੍ਦਾਨੁਵਿਨ੍ਦੌ ਦੁਰ੍ਧਰ੍षਃ ਸੁਬਾਹੁਰ੍ਦੁष੍ਪ੍ਰਧਰ੍षਣਃ। ਦੁਰ੍ਮਰ੍षਣੋ ਦੁਰ੍ਮੁਖਸ਼੍ਚ ਦੁष੍ਕਰ੍ਣਃ ਕਰ੍ਣ ਏਵ ਚ
ਵਿੰਦਾਨੁਵਿੰਦ, ਦੁਰਧਰਸ਼, ਸੁਬਾਹੁ, ਦੁਸ਼ਪ੍ਰਧਰਸ਼ਣ, ਦੁਰਮਰਸ਼ਣ, ਦੁਰਮੁਖ, ਦੁਸ਼ਕਰਨ, ਅਤੇ ਕਰਣ;
ਵਿਵਿਂਸ਼ਤਿਰ੍ਵਿਕਰ੍ਣਸ਼੍ਚ ਸ਼ਲਃ ਸਤ੍ਵਃ ਸੁਲੋਚਨਃ। ਚਿਤ੍ਰੋਪਚਿਤ੍ਰੌ ਚਿਤ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਸ਼੍ਚਾਰੁਚਿਤ੍ਰਃ ਸ਼ਰਾਸਨਃ
ਵਿਵਿੰਸ਼ਤੀ, ਵਿਕਰਨ, ਸ਼ਲਾ, ਸਤਵ, ਸੁਲੋਚਨ, ਚਿਤ੍ਰਉਪਚਿਤ੍ਰ, ਚਿਤ੍ਰਾਖ, ਚਾਰੁਚਿਤ੍ਰ, ਅਤੇ ਸ਼ਰਾਸਨ;
ਦੁਰ੍ਮਦੋ ਦੁਰ੍ਵਿਗਾਹਸ਼੍ਚ ਵਿਵਿਤ੍ਸੁਰ੍ਵਿਕਟਾਨਨਃ। ਊਰ੍ਣਨਾਭਃ ਸੁਨਾਭਸ਼੍ਚ ਤਥਾ ਨਨ੍ਦੋਪਨਨ੍ਦਕੌ
ਦੁਰਮਦ, ਦੁਰਵਿਗਾਹ, ਵਿਵਿਤ्सੁ, ਵਿਕਟਾਨਨ, ਊਰਨਨਾਭ, ਸੁਨਾਭ, ਨੰਦ ਅਤੇ ਉਪਨੰਦ;
ਚਿਤ੍ਰਬਾਣਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰਵਰ੍ਮਾ ਸੁਵਰ੍ਮਾ ਦੁਰ੍ਵਿਮੋਚਨਃ। ਅਯੋਬਾਹੁਰ੍ਮਹਾਬਾਹੁਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰਾਙ੍ਗਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰਕੁਣ੍ਡਲਃ
ਚਿਤ੍ਰਬਾਣ, ਚਿਤ੍ਰਵਰਮਨ, ਸੁਵਰਮਨ, ਦੁਰਵਿਮੋਚਨ, ਅਯੋਬਾਹੁ, ਮਹਾਬਾਹੁ, ਚਿਤ੍ਰਾਂਗ, ਅਤੇ ਚਿਤ੍ਰਕੁੰਡਲ;
ਭੀਮਵੇਗੋ ਭੀਮਬਲੋ ਬਲਾਕੀ ਬਲਵਰ੍ਧਨਃ। ਉਗ੍ਰਾਯੁਧਃ ਸੁषੇਣਸ਼੍ਚ ਕੁਣ੍ਡਧਾਰੋ ਮਹੋਦਰਃ
ਭੀਮਵੇਗ, ਭੀਮਬਲ, ਬਲਾਕੀ, ਬਲਵਰਧਨ, ਉਗਰਾਯੁਧ, ਸੁਸ਼ੇਣ, ਕੁੰਡਧਾਰ, ਅਤੇ ਮਹੋਦਰ;
ਚਿਤ੍ਰਾਯੁਧੋ ਨਿषਙ੍ਗੀ ਚ ਪਾਸ਼ੀ ਵृਨ੍ਦਾਰਕਸ੍ਤਥਾ। ਦृਢਵਰ੍ਮਾ ਦृਢਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਃ ਸੋਮਕੀਰ੍ਤਿਰਨੂਦਰਃ
ਚਿਤ੍ਰਾਯੁਧ, ਨਿਸ਼ੰਗੀ, ਪਾਸ਼ੀ, ਵ੍ਰਿੰਦਾਰਕ, ਦ੍ਰਿੜਵਰਮਨ, ਦ੍ਰਿੜਕਸ਼ਤਰ, ਸੋਮਕੀਰਤੀ, ਅਤੇ ਅਨੂਦਰ।
ਦृਢਸਨ੍ਧੋ ਜਰਾਸਨ੍ਧਃ ਸਤ੍ਯਸਨ੍ਧਃ ਸਦਃ ਸੁਵਾਕ੍। ਉਗ੍ਰਸ਼੍ਰਵਾ ਉਗ੍ਰਸੇਨਃ ਸੇਨਾਨੀਰ੍ਦੁष੍ਪਰਾਜਯਃ
ਜਰਾਸੰਧ ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇ ਬੜੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਰੱਖਦਾ ਸੀ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣੀ ਗੱਲ 'ਤੇ ਸਚਾ ਰਹਿੰਦਾ, ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਵਧੀਆ ਬੋਲਦਾ, ਉਸ ਦੀ ਸ਼ੋਹਰਤ ਬੜੀ ਤੀਖੀ ਸੀ, ਉਸ ਦੀ ਫੌਜ ਵੱਡੀ ਤੇ ਤਾਕਤਵਰ ਸੀ, ਤੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੂੰ ਹਰਾਉਣਾ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਸੀ।
ਅਪਰਾਜਿਤਃ ਕੁਣ੍ਡਸ਼ਾਯੀ ਵਿਸ਼ਾਲਾਕ੍ਸ਼ੋ ਦੁਰਾਧਰਃ। ਦृਢਹਸ੍ਤਃ ਸੁਹਸ੍ਤਸ਼੍ਚ ਵਾਤਵੇਗਸੁਵਰ੍ਚਸੌ
ਉਹ ਕਦੇ ਨਾ ਹਰਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਕੰਡਿਆਂ ਵਾਲੇ ਪਲੰਗ 'ਤੇ ਸੋਦਾ ਸੀ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਚੌੜੀਆਂ ਸਨ, ਉਸ ਨੂੰ ਥੱਲੇ ਲਿਆਉਣਾ ਮੁਸ਼ਕਲ ਸੀ, ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਮਜ਼ਬੂਤ ਤੇ ਕਾਬਲ ਸਨ, ਤੇ ਉਹ ਹਵਾ ਵਾਂਗ ਚੁਸਤ ਤੇ ਰੌਸ਼ਨ ਸੀ।
ਆਦਿਤ੍ਯਕੇਤੁਰ੍ਬਹ੍ਵਾਸ਼ੀ ਨਾਗਦਤ੍ਤੋऽਗ੍ਰਯਾਯ੍ਯਪਿ। ਕਵਚੀ ਕ੍ਰਥਨਃ ਕੁਣ੍ਡੀ ਕੁਣ੍ਡਧਾਰੋ ਧਨੁਰ੍ਧਰਃ
ਉਹ ਸੂਰਜ ਦੀ ਝੰਡਾ ਲੈ ਕੇ ਚਲਦਾ, ਬਹੁਤ ਖਾਂਦਾ, ਸੱਪਾਂ ਦੀ ਦਾਤ ਮਿਲੀ ਹੋਈ, ਸਤਿਕਾਰ ਦੇ ਯੋਗਾਂ 'ਚ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ, ਲੋਹਾ ਪਹਿਨਦਾ, ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਕੁਚਲਦਾ, ਕੰਡੇ ਪਹਿਨਦਾ, ਕੰਡਿਆਂ ਦਾ ਧਾਰਕ, ਤੇ ਤੀਰ-ਕਮਾਨ ਚਲਾਉਣ 'ਚ ਮਾਹਰ ਸੀ।
ਉਗ੍ਰਭੀਮਰਥੌ ਵੀਰੌ ਵੀਰਬਾਹੁਰਲੋਲੁਪਃ। ਅਭਯੋ ਰੌਦ੍ਰਕਰ੍ਮਾ ਚ ਤਥਾ ਦृਢਰਥਾਸ਼੍ਰਯਃ
ਉਹ ਰਥ 'ਤੇ ਬੜਾ ਤੀਖਾ ਤੇ ਡਰਾਉਣਾ ਸੀ, ਬਹਾਦਰ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਲਾਲਚੀ, ਨਿਡਰ, ਡਰਾਉਣੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਰਥ 'ਤੇ ਪੱਕਾ ਖੜਾ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ।
ਅਨਾਧृष੍ਯਃ ਕੁਣ੍ਡਭੇਦੀ ਵਿਰਾਵੀ ਚਿਤ੍ਰਕੁਣ੍ਡਲਃ। ਪ੍ਰਮਥਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਮਾਥੀ ਚ ਦੀਰ੍ਘਰੋਮਸ਼੍ਚ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍
ਉਹ ਕਿਸੇ ਤੋਂ ਡਰਦਾ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਕੰਡਿਆਂ ਨੂੰ ਤੋੜਣ ਵਾਲਾ, ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਾਲਾ, ਚਮਕਦਾਰ ਕੰਡਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਦਬਾਉਣ ਤੇ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਲੰਬੇ ਵਾਲਾਂ ਵਾਲਾ, ਤੇ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ।
ਦੀਰ੍ਘਬਾਹੁਰ੍ਮਹਾਬਾਹੁਰ੍ਵ੍ਯੂਢੋਰਾਃ ਕਨਕਧ੍ਵਜਃ। ਕੁਣ੍ਡਾਸ਼ੀ ਵਿਰਾਜਾਸ਼੍ਚੈਵ ਦੁਃਸ਼ਲਾ ਚ ਸ਼ਤਾਧਿਕਾ
ਉਹ ਲੰਬੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ, ਚੌੜੀ ਛਾਤੀ ਵਾਲਾ, ਸੋਨੇ ਦੀ ਝੰਡਾ ਲੈ ਕੇ ਚਲਦਾ, ਕੰਡਿਆਂ ਨੂੰ ਖਾਂਦਾ, ਚਮਕਦਾ, ਤੇ ਦੁਸ਼ਲਾ, ਜੋ ਸੌ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸੀ।
ਇਤਿ ਪੁਤ੍ਰਸ਼ਤਂ ਰਾਜਨ੍ਕਨ੍ਯਾ ਚੈਵ ਸ਼ਤਾਧਿਕਾ। ਨਾਮਧੇਯਾਨੁਪੂਰ੍ਵ੍ਯੇਣ ਵਿਦ੍ਧਿ ਜਨ੍ਮਕ੍ਰਮਂ ਨृਪ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਜਾ, ਸੌ ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਇਕ ਸੌ ਇੱਕ ਧੀਆਂ ਸਨ; ਮੈਂ ਜਿਵੇਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਂ ਤੇ ਜਨਮ ਦੀ ਕ੍ਰਮਵਾਰਤਾ ਦੱਸਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਜਾਣ ਲੈ।
ਸਰ੍ਵੇ ਤ੍ਵਤਿਰਥਾਃ ਸ਼ੂਰਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਯੁਦ੍ਧਵਿਸ਼ਾਰਦਾਃ। ਸਰ੍ਵੇ ਵੇਦਵਿਦਸ਼੍ਚੈਵ ਸਰ੍ਵੇ ਸਰ੍ਵਾਸ੍ਤ੍ਰਕੋਵਿਦਾਃ
ਉਹ ਸਭ ਵਧੀਆ ਰਥ-ਯੋਧੇ ਸਨ, ਸਭ ਬਹਾਦਰ, ਸਭ ਜੰਗ 'ਚ ਮਾਹਰ, ਸਭ ਵੈਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਸਭ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਰੱਖਦੇ ਸਨ।
ਸਰ੍ਵੇषਾਮਨੁਰੂਪਾਸ਼੍ਚ ਕृਤਾ ਦਾਰਾ ਮਹੀਪਤੇ। ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰੇਣ ਸਮਯੇ ਪਰੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਵਿਵਿਵਨ੍ਨृਪ
ਹਰ ਇਕ ਲਈ, ਰਾਜਾ, ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਨੇ ਸਮੇਂ ਤੇ ਸੋਚ-ਵਿਚਾਰ ਕਰਕੇ ਢੁਕਵੀਂ ਵਧੂ ਚੁਣੀ।
ਦੁਃਸ਼ਲਾਂ ਚਾਪਿ ਸਮਯੇ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰੋ ਨਰਾਧਿਪਃ। ਜਯਦ੍ਰਥਾਯ ਪ੍ਰਦਦੌ ਵਿਧਿਨਾ ਭਰਤਰ੍षਭ
ਅਤੇ ਸਮੇਂ ਤੇ, ਰਾਜਾ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਧੀ ਦੁਸ਼ਲਾ ਨੂੰ ਜਯਦਰਥ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਰਿਵਾਜ ਅਨੁਸਾਰ ਕੀਤਾ, ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ।
ਇਤਿ ਪੁਤ੍ਰਸ਼ਤਂ ਰਾਜਨ੍ਯੁਯੁਤ੍ਸੁਸ਼੍ਚ ਸ਼ਤਾਧਿਕਃ। ਕਨ੍ਯਕਾ ਦੁਃਸ਼ਲਾ ਚੈਵ ਯਥਾਵਤ੍ਕੀਰ੍ਤਿਤਂ ਮਯਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਜਾ, ਸੌ ਪੁੱਤਰ ਸਨ, ਯੁਯੁਤ्सੂ ਨਾਲ ਇਕ ਸੌ ਇੱਕ ਹੋ ਗਿਆ; ਤੇ ਧੀ ਦੁਸ਼ਲਾ, ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਢੰਗ ਨਾਲ ਦੱਸਿਆ।
ਜਾਤੇ ਬਲਵਤਾਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠੇ ਪਾਣ੍ਡੁਸ਼੍ਚਿਨ੍ਤਾਪਰੋऽਭਵਤ੍। ਕਥਮਨ੍ਯੋ ਮਮ ਸੁਤੋ ਲੋਕੇ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ਭਵੇਦਿਤਿ
ਜਦੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਤਾਕਤਵਰ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਿਆ, ਪਾਂਡੂ ਚਿੰਤਾ ਵਿੱਚ ਪੈ ਗਿਆ ਕਿ ਕਿਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਮੇਰਾ ਹੋਰ ਪੁੱਤਰ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬਣੇ।
ਦੈਵੇ ਪੁਰੁषਕਾਰੇ ਚ ਲੋਕੋऽਯਂ ਸਂਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਃ। ਤਤ੍ਰ ਦੈਵਂ ਤੁ ਵਿਧਿਨਾ ਕਾਲਯੁਕ੍ਤੇਨ ਲਭ੍ਯਤੇ
ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਕਿਸਮਤ ਤੇ ਮਨੁੱਖੀ ਜਤਨ 'ਤੇ ਟਿਕਿਆ ਹੈ; ਪਰ ਕਿਸਮਤ, ਰਿਵਾਜ ਅਨੁਸਾਰ ਤੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਹਿ ਰਾਜਾ ਦੇਵਾਨਾਂ ਪ੍ਰਧਾਨ ਇਤਿ ਨਃ ਸ਼੍ਰੁਤਮ੍। ਅਪ੍ਰਮੇਯਬਲੋਤ੍ਸਾਹੋ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨਮਿਤਦ੍ਯੁਤਿਃ
ਅਸੀਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ ਕਿ ਇੰਦਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਅਣਗਣ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਬਹਾਦਰੀ ਤੇ ਅਸੀਮ ਚਮਕ ਹੈ।
ਤਂ ਤੋषਯਿਤ੍ਵਾ ਤਪਸਾ ਪੁਤ੍ਰਂ ਲਪ੍ਸ੍ਯੇ ਮਹਾਬਲਮ੍। ਯਂ ਦਾਸ੍ਯਤਿ ਸ ਮੇ ਪੁਤ੍ਰਂ ਸ ਵੀਰਯਾਨ੍ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਉਸ ਨੂੰ ਤਪਸਿਆ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਪੁੱਤਰ ਲੈ ਆਵਾਂਗਾ; ਜੋ ਪੁੱਤਰ ਉਹ ਦੇਵੇਗਾ, ਉਹ ਬਹਾਦਰੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਵੇਗਾ।
ਅਮਾਨੁषਾਨ੍ਮਾਨੁषਾਂਸ਼੍ਚ ਸਂਗ੍ਰਾਮੇ ਸ ਹਨਿष੍ਯਤਿ। ਕਰ੍ਮਣਾ ਮਨਸਾ ਵਾਚਾ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤਪ੍ਸ੍ਯੇ ਮਹਤ੍ਤਪਃ
ਉਹ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਅਮਾਨਵੀ ਤੇ ਮਨੁੱਖੀ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਕਰਮ, ਮਨ ਤੇ ਬੋਲ ਨਾਲ ਮਾਰੇਗਾ; ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਵੱਡੀ ਤਪਸਿਆ ਕਰਾਂਗਾ।