ਕਥਂ ਤੁ ਸਂਭਵਸ੍ਤਸ੍ਯਾ ਦੁਃਸ਼ਲਾਯਾ ਵਦਸ੍ਵ ਮੇ। ਯਥਾਵਦਿਹ ਵਿਪ੍ਰਰ੍षੇ ਪਰਂ ਮੇऽਤ੍ਰ ਕੁਤੂਹਲਮ੍
ਮੈਨੂੰ ਦੱਸ, ਦੁਸ਼ਲਾ ਦਾ ਜਨਮ ਕਿਵੇਂ ਹੋਇਆ? ਸੱਚੀ ਗੱਲ ਦੱਸ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਮੈਂ ਇਸ ਗੱਲ ਤੇ ਬਹੁਤ ਉਤਸੁਕ ਹਾਂ।
ਸਾਧ੍ਵਯਂ ਪ੍ਰਸ਼੍ਨ ਉਦ੍ਦਿष੍ਟਃ ਪਾਣ੍ਡਵੇਯ ਬ੍ਰਵੀਮਿ ਤੇ। ਤਾਂ ਮਾਂਸਪੇਸ਼ੀਂ ਭਗਵਾਨ੍ਸ੍ਵਯਮੇਵ ਮਹਾਤਪਾਃ
ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਤੇਰਾ ਸਵਾਲ ਚੰਗਾ ਹੈ; ਮੈਂ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ। ਉਹ ਮਹਾਨ ਤਪਸੀ ਨੇ ਖੁਦ ਮਾਸ ਦੇ ਗੋਲੇ ਨੂੰ ਵੰਡਿਆ।
ਸ਼ੀਤਾਭਿਰਦ੍ਭਿਰਾਸਿਚ੍ਯ ਭਾਗਂ ਭਾਗਮਕਲ੍ਪਯਤ੍। ਯੋ ਯਥਾ ਕਲ੍ਪਿਤੋ ਭਾਗਸ੍ਤਂਤ ਧਾਤ੍ਰ੍ਯਾ ਤਥਾ ਨृਪ
ਠੰਢੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਛਿੜਕ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਭਾਗਾਂ ਵਿਚ ਵੰਡਿਆ। ਜਿਵੇਂ ਜਿਵੇਂ ਭਾਗ ਬਣੇ, ਉਹ ਨਰਸ ਨੂੰ ਦਿੱਤੇ ਗਏ, ਰਾਜਾ।
ਘृਤਪੂਰ੍ਣੇषੁ ਕੁਣ੍ਡੇषੁ ਏਕੈਕਂ ਪ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਿਪਤ੍ਤਦਾ। ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਨ੍ਤਰੇ ਸਾਧ੍ਵੀ ਗਾਨ੍ਧਾਰੀ ਸੁਦृਢਵ੍ਰਤਾ
ਉਹ ਹਰ ਭਾਗ ਨੂੰ ਘੀ ਭਰੇ ਕੂੰਡਿਆਂ ਵਿਚ ਰੱਖਿਆ। ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਗਾਂਧਾਰੀ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਵਰਤ ਤੇ ਪੱਕੀ ਸੀ—
ਦੁਹਿਤੁਃ ਸ੍ਨੇਹਸਂਯੋਗਮਨੁਧ੍ਯਾਯ ਵਰਾਙ੍ਗਨਾ। `ਨਾਬ੍ਰਵੀਤ੍ਤਮृषਿਂ ਕਿਂਚਿਦ੍ਗੌਰਵਾਚ੍ਚ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨੀ।' ਮਨਸਾ ਚਿਨ੍ਤਯਦ੍ਦੇਵੀ ਏਤਤ੍ਪੁਤ੍ਰਸ਼ਤਂ ਮਮ
ਉਹ ਉੱਚੀ ਕੁਲ ਦੀ ਔਰਤ ਆਪਣੀ ਧੀ ਦੇ ਪਿਆਰ ਨੂੰ ਸੋਚਦੀ ਰਹੀ। ਉਸ ਨੇ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਆਦਰ ਕਰਕੇ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਆਖਿਆ, ਪਰ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿਚ ਰਾਣੀ ਨੇ ਸੋਚਿਆ: 'ਮੇਰੇ ਸੌ ਪੁੱਤਰ ਹੋਣ।'
ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਨ ਸਂਦੇਹੋ ਨ ਬ੍ਰਵੀਤ੍ਯਨ੍ਯਥਾ ਮੁਨਿਃ। ਮਮੇਯਂ ਪਰਮਾ ਤੁष੍ਟਿਰ੍ਦੁਹਿਤਾ ਮੇ ਭਵੇਦ੍ਯਦਿ
ਇਹ ਹੋਵੇਗਾ, ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਰਿਸ਼ੀ ਕਦੇ ਝੂਠ ਨਹੀਂ ਆਖਦਾ। ਪਰ ਮੇਰੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਇਹ ਹੋਵੇਗੀ ਜੇ ਮੇਰੀ ਧੀ ਹੋਵੇ।
ਏਕਾ ਸ਼ਤਾਧਿਕਾ ਬਾਲਾ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਕਨੀਯਸੀ। ਤਤੋ ਦੌਹਿਤ੍ਰਜਾਲ੍ਲੋਕਾਦਬਾਹ੍ਯੋऽਸੌ ਪਤਿਰ੍ਮਮ
ਇੱਕ ਕੁੜੀ ਹੋਵੇਗੀ, ਜੋ ਸੌ ਵਾਰ ਛੋਟੀ ਹੋਵੇਗੀ। ਉਸ ਤੋਂ, ਉਸਦੇ ਪੁੱਤਰ ਰਾਹੀਂ, ਮੇਰੀ ਵੰਸ਼ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਤੋਂ ਪਰੇ ਚੱਲੇਗੀ; ਉਹ ਬਾਹਰੋਂ ਨਹੀਂ, ਮੇਰੀ ਆਪਣੀ ਧੀ ਦਾ ਪਤੀ ਹੋਵੇਗਾ।
ਅਧਿਕਾ ਕਿਲ ਨਾਰੀਣਾਂ ਪ੍ਰੀਤਿਰ੍ਜਾਮਾਤृਜਾ ਭਵੇਤ੍। ਯਦਿ ਨਾਮ ਮਮਾਪਿ ਸ੍ਯਾਦ੍ਦੁਹਿਤੈਕਾ ਸ਼ਤਾਧਿਕਾ
ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਮਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਧੀ ਦੇ ਜਾਮਾਤ ਨਾਲ ਵਧੇਰੇ ਪਿਆਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਕਾਸ਼ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਵੀ ਇੱਕ ਧੀ ਹੋਵੇ, ਜੋ ਸੌ ਵਾਰ ਛੋਟੀ ਹੋਵੇ।
ਕृਤਕृਤ੍ਯਾ ਭਵੇਯਂ ਵੈ ਪੁਤ੍ਰਦੌਹਿਤ੍ਰਸਂਵृਤਾ। ਯਦਿ ਸਤ੍ਯਂ ਤਪਸ੍ਤਪ੍ਤਂ ਦਤ੍ਤਂ ਵਾऽਪ੍ਯਥਵਾ ਹੁਤਮ੍
ਜੇ ਮੇਰੇ ਵਿਰਤ, ਦਾਨ ਜਾਂ ਹੋਮ ਸਚਮੁਚ ਫਲ ਲੈ ਆਏ ਹਨ, ਤਾਂ ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਦੌਹਿਤਰੇ ਨਾਲ ਘਿਰ ਕੇ ਮੈਂ ਪੂਰੀ ਹੋ ਜਾਵਾਂ।
ਗੁਰਵਸ੍ਤੋषਿਤਾ ਵਾਪਿ ਤਥਾऽਸ੍ਤੁ ਦੁਹਿਤਾ ਮਮ। ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨੇਵ ਕਾਲੇ ਤੁ ਕृष੍ਣਦ੍ਵੈਪਾਯਨਃ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਜੇ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਵੱਡਿਆਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕੀਤਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਇਹੀ ਹੋਵੇ — ਮੇਰੇ ਘਰ ਧੀ ਆਵੇ।
ਵ੍ਯਭਜਤ੍ਸ ਤਦਾ ਪੇਸ਼ੀਂ ਭਗਵਾਨृषਿਸਤ੍ਤਮਃ। `ਗਣ੍ਯਮਾਨੇषੁ ਕੁਣ੍ਡੇषੁ ਸ਼ਤੇ ਪੂਰ੍ਣੇ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ
ਉਸ ਸਮੇਂ ਹੀ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਦਵੈਪਾਇਨ ਨੇ ਉਹ ਮਾਸ ਵੰਡਿਆ, ਗਿਣ ਕੇ ਸੌ ਪੂਰੇ ਹਿੱਸੇ ਕੁੰਡਿਆਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖੇ।
ਅਭਵਚ੍ਚਾਪਰਂ ਖਣ੍ਡਂ ਵਾਮਹਸ੍ਤੇ ਤਦਾ ਕਿਲ।' ਗਣਯਿਤ੍ਵਾ ਸ਼ਤਂ ਪੂਰ੍ਣਮਂਸ਼ਾਨਾਮਾਹ ਸੌਬਲੀਮ੍
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਉਸਦੇ ਖੱਬੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਇਕ ਹੋਰ ਟੁਕੜਾ ਬਚ ਗਿਆ। ਸੌ ਪੂਰੇ ਹਿੱਸੇ ਗਿਣ ਕੇ, ਉਸਨੇ ਸੁਬਲ ਦੀ ਧੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਪੂਰ੍ਣਂ ਪੁਤ੍ਰਸ਼ਤਂ ਤ੍ਵੇਤਨ੍ਨ ਮਿਥ੍ਯਾ ਵਾਗੁਦਾਹृਤਾ। ਦੈਵਯੋਗਾਚ੍ਚ ਭਾਗੈਕਃ ਪਰਿਸ਼ਿष੍ਟਃ ਸ਼ਤਾਤ੍ਪਰਃ
ਸੌ ਪੁੱਤਰ ਪੂਰੇ ਤੇਰੇ ਹੋਣਗੇ; ਇਹ ਗੱਲ ਝੂਠ ਨਹੀਂ। ਰੱਬ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਇੱਕ ਹਿੱਸਾ ਸੌ ਤੋਂ ਵੱਧ ਬਚ ਗਿਆ ਹੈ।
ਏषਾ ਤੇ ਸੁਭਗਾ ਕਨ੍ਯਾ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਯਤੇਪ੍ਸਿਤਾ
ਇਹ ਸੁਭਾਗੀ ਕੁੜੀ ਤੇਰੀ ਧੀ ਬਣੇਗੀ, ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਚਾਹੀ ਸੀ।
ਤਂ ਚਾਪਿ ਪ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਿਪਤ੍ਤਤ੍ਰ ਕਨ੍ਯਾਭਾਗਂ ਤਪੋਧਨਃ। `ਸਂਭੂਤਾ ਚੈਵ ਕਾਲੇਨ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਚ ਯਵੀਯਸੀ
ਤਪਸਵੀ ਨੇ ਉਹ ਧੀ ਵਾਲਾ ਹਿੱਸਾ ਵੀ ਉਥੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ; ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਹ ਜਨਮੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟੀ।
ਐਤਤ੍ਤੇ ਕਥਿਤਂ ਰਾਜਨ੍ਦੁਃਸ਼ਲਾਜਨ੍ਮ ਭਾਰਤ। ਬ੍ਰੂਹਿ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਕਿਂ ਭੂਯੋ ਵਰ੍ਤਯਿष੍ਯਾਮਿ ਤੇऽਨਘ
ਭਾਰਤ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੁਸ਼ਲਾ ਦੇ ਜਨਮ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ। ਦੱਸੋ, ਰਾਜਨ, ਹੋਰ ਕੀ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਅਗਲੇ ਹਾਲਾਤ ਵੀ ਸੁਣਾਵਾਂ।
ਜ੍ਯੇष੍ਠਾऽਨੁਜ੍ਯੇष੍ਠਤਾਂ ਤੇषਾਂ ਨਾਮਾਨਿ ਚ ਪृਥਕ੍ਪृਥਕ੍। ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਾਣਾਮਾਨੁਪੂਰ੍ਵ੍ਯਾਤ੍ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਯ
ਹੁਣ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੇ ਵੱਡੇ-ਛੋਟੇ ਹੋਣ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਇੱਕ-ਇੱਕ ਕਰਕੇ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਦੱਸੋ।
ਦੁਰ੍ਯੋਧਨੋ ਯੁਯੁਤ੍ਸੁਸ਼੍ਚ ਰਾਜਨ੍ਦੁਃਸ਼ਾਸਨਸ੍ਤਥਾ। ਦੁਃਸਹੋ ਦੁਃਸ਼ਲਸ਼੍ਚੈਵ ਜਲਸਨ੍ਧਃ ਸਮਃ ਸਹਃ
ਦੁਰਯੋਧਨ, ਯੁਯੁਤ्सੁ, ਰਾਜਨ, ਦੁਸ਼ਾਸਨ, ਦੁਸ਼ਸਹ, ਦੁਸ਼ਲਾ, ਜਲਸੰਧ, ਸਮ, ਅਤੇ ਸਹਾ;
ਵਿਨ੍ਦਾਨੁਵਿਨ੍ਦੌ ਦੁਰ੍ਧਰ੍षਃ ਸੁਬਾਹੁਰ੍ਦੁष੍ਪ੍ਰਧਰ੍षਣਃ। ਦੁਰ੍ਮਰ੍षਣੋ ਦੁਰ੍ਮੁਖਸ਼੍ਚ ਦੁष੍ਕਰ੍ਣਃ ਕਰ੍ਣ ਏਵ ਚ
ਵਿੰਦਾਨੁਵਿੰਦ, ਦੁਰਧਰਸ਼, ਸੁਬਾਹੁ, ਦੁਸ਼ਪ੍ਰਧਰਸ਼ਣ, ਦੁਰਮਰਸ਼ਣ, ਦੁਰਮੁਖ, ਦੁਸ਼ਕਰਨ, ਅਤੇ ਕਰਣ;
ਵਿਵਿਂਸ਼ਤਿਰ੍ਵਿਕਰ੍ਣਸ਼੍ਚ ਸ਼ਲਃ ਸਤ੍ਵਃ ਸੁਲੋਚਨਃ। ਚਿਤ੍ਰੋਪਚਿਤ੍ਰੌ ਚਿਤ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਸ਼੍ਚਾਰੁਚਿਤ੍ਰਃ ਸ਼ਰਾਸਨਃ
ਵਿਵਿੰਸ਼ਤੀ, ਵਿਕਰਨ, ਸ਼ਲਾ, ਸਤਵ, ਸੁਲੋਚਨ, ਚਿਤ੍ਰਉਪਚਿਤ੍ਰ, ਚਿਤ੍ਰਾਖ, ਚਾਰੁਚਿਤ੍ਰ, ਅਤੇ ਸ਼ਰਾਸਨ;
ਦੁਰ੍ਮਦੋ ਦੁਰ੍ਵਿਗਾਹਸ਼੍ਚ ਵਿਵਿਤ੍ਸੁਰ੍ਵਿਕਟਾਨਨਃ। ਊਰ੍ਣਨਾਭਃ ਸੁਨਾਭਸ਼੍ਚ ਤਥਾ ਨਨ੍ਦੋਪਨਨ੍ਦਕੌ
ਦੁਰਮਦ, ਦੁਰਵਿਗਾਹ, ਵਿਵਿਤ्सੁ, ਵਿਕਟਾਨਨ, ਊਰਨਨਾਭ, ਸੁਨਾਭ, ਨੰਦ ਅਤੇ ਉਪਨੰਦ;
ਚਿਤ੍ਰਬਾਣਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰਵਰ੍ਮਾ ਸੁਵਰ੍ਮਾ ਦੁਰ੍ਵਿਮੋਚਨਃ। ਅਯੋਬਾਹੁਰ੍ਮਹਾਬਾਹੁਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰਾਙ੍ਗਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰਕੁਣ੍ਡਲਃ
ਚਿਤ੍ਰਬਾਣ, ਚਿਤ੍ਰਵਰਮਨ, ਸੁਵਰਮਨ, ਦੁਰਵਿਮੋਚਨ, ਅਯੋਬਾਹੁ, ਮਹਾਬਾਹੁ, ਚਿਤ੍ਰਾਂਗ, ਅਤੇ ਚਿਤ੍ਰਕੁੰਡਲ;
ਭੀਮਵੇਗੋ ਭੀਮਬਲੋ ਬਲਾਕੀ ਬਲਵਰ੍ਧਨਃ। ਉਗ੍ਰਾਯੁਧਃ ਸੁषੇਣਸ਼੍ਚ ਕੁਣ੍ਡਧਾਰੋ ਮਹੋਦਰਃ
ਭੀਮਵੇਗ, ਭੀਮਬਲ, ਬਲਾਕੀ, ਬਲਵਰਧਨ, ਉਗਰਾਯੁਧ, ਸੁਸ਼ੇਣ, ਕੁੰਡਧਾਰ, ਅਤੇ ਮਹੋਦਰ;
ਚਿਤ੍ਰਾਯੁਧੋ ਨਿषਙ੍ਗੀ ਚ ਪਾਸ਼ੀ ਵृਨ੍ਦਾਰਕਸ੍ਤਥਾ। ਦृਢਵਰ੍ਮਾ ਦृਢਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਃ ਸੋਮਕੀਰ੍ਤਿਰਨੂਦਰਃ
ਚਿਤ੍ਰਾਯੁਧ, ਨਿਸ਼ੰਗੀ, ਪਾਸ਼ੀ, ਵ੍ਰਿੰਦਾਰਕ, ਦ੍ਰਿੜਵਰਮਨ, ਦ੍ਰਿੜਕਸ਼ਤਰ, ਸੋਮਕੀਰਤੀ, ਅਤੇ ਅਨੂਦਰ।
ਦृਢਸਨ੍ਧੋ ਜਰਾਸਨ੍ਧਃ ਸਤ੍ਯਸਨ੍ਧਃ ਸਦਃ ਸੁਵਾਕ੍। ਉਗ੍ਰਸ਼੍ਰਵਾ ਉਗ੍ਰਸੇਨਃ ਸੇਨਾਨੀਰ੍ਦੁष੍ਪਰਾਜਯਃ
ਜਰਾਸੰਧ ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇ ਬੜੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਰੱਖਦਾ ਸੀ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣੀ ਗੱਲ 'ਤੇ ਸਚਾ ਰਹਿੰਦਾ, ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਵਧੀਆ ਬੋਲਦਾ, ਉਸ ਦੀ ਸ਼ੋਹਰਤ ਬੜੀ ਤੀਖੀ ਸੀ, ਉਸ ਦੀ ਫੌਜ ਵੱਡੀ ਤੇ ਤਾਕਤਵਰ ਸੀ, ਤੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੂੰ ਹਰਾਉਣਾ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਸੀ।
ਅਪਰਾਜਿਤਃ ਕੁਣ੍ਡਸ਼ਾਯੀ ਵਿਸ਼ਾਲਾਕ੍ਸ਼ੋ ਦੁਰਾਧਰਃ। ਦृਢਹਸ੍ਤਃ ਸੁਹਸ੍ਤਸ਼੍ਚ ਵਾਤਵੇਗਸੁਵਰ੍ਚਸੌ
ਉਹ ਕਦੇ ਨਾ ਹਰਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਕੰਡਿਆਂ ਵਾਲੇ ਪਲੰਗ 'ਤੇ ਸੋਦਾ ਸੀ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਚੌੜੀਆਂ ਸਨ, ਉਸ ਨੂੰ ਥੱਲੇ ਲਿਆਉਣਾ ਮੁਸ਼ਕਲ ਸੀ, ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਮਜ਼ਬੂਤ ਤੇ ਕਾਬਲ ਸਨ, ਤੇ ਉਹ ਹਵਾ ਵਾਂਗ ਚੁਸਤ ਤੇ ਰੌਸ਼ਨ ਸੀ।
ਆਦਿਤ੍ਯਕੇਤੁਰ੍ਬਹ੍ਵਾਸ਼ੀ ਨਾਗਦਤ੍ਤੋऽਗ੍ਰਯਾਯ੍ਯਪਿ। ਕਵਚੀ ਕ੍ਰਥਨਃ ਕੁਣ੍ਡੀ ਕੁਣ੍ਡਧਾਰੋ ਧਨੁਰ੍ਧਰਃ
ਉਹ ਸੂਰਜ ਦੀ ਝੰਡਾ ਲੈ ਕੇ ਚਲਦਾ, ਬਹੁਤ ਖਾਂਦਾ, ਸੱਪਾਂ ਦੀ ਦਾਤ ਮਿਲੀ ਹੋਈ, ਸਤਿਕਾਰ ਦੇ ਯੋਗਾਂ 'ਚ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ, ਲੋਹਾ ਪਹਿਨਦਾ, ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਕੁਚਲਦਾ, ਕੰਡੇ ਪਹਿਨਦਾ, ਕੰਡਿਆਂ ਦਾ ਧਾਰਕ, ਤੇ ਤੀਰ-ਕਮਾਨ ਚਲਾਉਣ 'ਚ ਮਾਹਰ ਸੀ।
ਉਗ੍ਰਭੀਮਰਥੌ ਵੀਰੌ ਵੀਰਬਾਹੁਰਲੋਲੁਪਃ। ਅਭਯੋ ਰੌਦ੍ਰਕਰ੍ਮਾ ਚ ਤਥਾ ਦृਢਰਥਾਸ਼੍ਰਯਃ
ਉਹ ਰਥ 'ਤੇ ਬੜਾ ਤੀਖਾ ਤੇ ਡਰਾਉਣਾ ਸੀ, ਬਹਾਦਰ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਲਾਲਚੀ, ਨਿਡਰ, ਡਰਾਉਣੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਰਥ 'ਤੇ ਪੱਕਾ ਖੜਾ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ।
ਅਨਾਧृष੍ਯਃ ਕੁਣ੍ਡਭੇਦੀ ਵਿਰਾਵੀ ਚਿਤ੍ਰਕੁਣ੍ਡਲਃ। ਪ੍ਰਮਥਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਮਾਥੀ ਚ ਦੀਰ੍ਘਰੋਮਸ਼੍ਚ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍
ਉਹ ਕਿਸੇ ਤੋਂ ਡਰਦਾ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਕੰਡਿਆਂ ਨੂੰ ਤੋੜਣ ਵਾਲਾ, ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਾਲਾ, ਚਮਕਦਾਰ ਕੰਡਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਦਬਾਉਣ ਤੇ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਲੰਬੇ ਵਾਲਾਂ ਵਾਲਾ, ਤੇ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ।
ਦੀਰ੍ਘਬਾਹੁਰ੍ਮਹਾਬਾਹੁਰ੍ਵ੍ਯੂਢੋਰਾਃ ਕਨਕਧ੍ਵਜਃ। ਕੁਣ੍ਡਾਸ਼ੀ ਵਿਰਾਜਾਸ਼੍ਚੈਵ ਦੁਃਸ਼ਲਾ ਚ ਸ਼ਤਾਧਿਕਾ
ਉਹ ਲੰਬੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ, ਚੌੜੀ ਛਾਤੀ ਵਾਲਾ, ਸੋਨੇ ਦੀ ਝੰਡਾ ਲੈ ਕੇ ਚਲਦਾ, ਕੰਡਿਆਂ ਨੂੰ ਖਾਂਦਾ, ਚਮਕਦਾ, ਤੇ ਦੁਸ਼ਲਾ, ਜੋ ਸੌ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸੀ।