ਮਮੈਤਦ੍ਵਚਨਂ ਧਰ੍ਮ੍ਯਂ ਕਰ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸ੍ਯਨਿਨ੍ਦਿਤੇ। ऋਤਾਵृਤੌ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰਿ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਾ ਭਰ੍ਤਾ ਪਤਿਵ੍ਰਤੇ
ਮੇਰਾ ਇਹ ਧਰਮਕ ਬਚਨ, ਹੇ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ, ਤੂੰ ਮੰਨ; ਔਰਤ ਲਈ ਪਤੀ, ਠੀਕ ਸਮੇਂ, ਪਤੀ-ਵਰਤਾ ਪਤਨੀ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਨਾਤਿਵਰ੍ਤਵ੍ਯ ਇਤ੍ਯੇਵਂ ਧਰ੍ਮਂ ਧਰ੍ਮਵਿਦੋ ਵਿਦੁਃ। ਸ਼ੇषੇष੍ਵਨ੍ਯੇषੁ ਕਾਲੇषੁ ਸ੍ਵਾਤਨ੍ਤ੍ਰ੍ਯਂ ਸ੍ਤ੍ਰੀ ਕਿਲਾਰ੍ਹਤਿ
ਧਰਮ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਇਸ ਧਰਮ ਨੂੰ ਐਸਾ ਮੰਨਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇਹ ਹੱਦ ਪਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ; ਹੋਰ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਔਰਤ ਨੂੰ ਆਜ਼ਾਦੀ ਮਿਲ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਧਰ੍ਮਮੇਵਂ ਜਨਾਃ ਸਨ੍ਤਃ ਪੁਰਾਣਂ ਪਰਿਚਕ੍ਸ਼ਤੇ। ਭਰ੍ਤਾ ਭਾਰ੍ਯਾਂ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰਿ ਧਰ੍ਮ੍ਯਂ ਵਾऽਧਰ੍ਮ੍ਯਮੇਵ ਵਾ
ਲੋਕ ਇਸ ਪੁਰਾਣੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਐਸਾ ਮੰਨਦੇ ਹਨ; ਚਾਹੇ ਧਰਮਕ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਅਧਰਮਕ, ਹੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ, ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਪਤੀ ਦੀ ਆਗਿਆ ਮੰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਯਦ੍ਬ੍ਰੂਯਾਤ੍ਤਤ੍ਤਥਾ ਕਾਰ੍ਯਮਿਤਿ ਵੇਦਵਿਦੋ ਵਿਦੁਃ। ਵਿਸ਼ੇषਤਃ ਪੁਤ੍ਰਗृਦ੍ਧੀ ਹੀਨਃ ਪ੍ਰਜਨਨਾਤ੍ਸ੍ਵਯਮ੍
ਵੈਦ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਪਤੀ ਜੋ ਕਹੇ, ਉਹੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਜਦੋਂ ਪਤੀ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰੇ, ਪਰ ਆਪ ਜਨਮ ਦੇਣ ਤੋਂ ਅਸਮਰਥ ਹੋਵੇ।
ਯਥਾऽਹਮਨਵਦ੍ਯਾਙ੍ਗਿ ਪੁਤ੍ਰਦਰ੍ਸ਼ਨਲਾਲਸਃ। ਅਯਂ ਰਕ੍ਤਾਙ੍ਗੁਲਿਨਖਃ ਪਦ੍ਮਪਤ੍ਰਨਿਭਃ ਸ਼ੁਭੇ
ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ, ਹੇ ਨਿਰਦੋਸ਼, ਪੁੱਤਰ ਦੇਖਣ ਦੀ ਲਾਲਸਾ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ; ਇਹ, ਲਾਲ ਨਖਾਂ ਤੇ ਕਮਲ ਪੱਤਿਆਂ ਵਰਗੇ ਹੱਥਾਂ ਵਾਲਾ, ਹੇ ਸੁੰਦਰ—
ਪ੍ਰਸਾਦਨਾਰ੍ਥਂ ਸੁਸ਼੍ਰੋਣਿ ਸ਼ਿਰਸ੍ਯਭ੍ਯੁਦ੍ਯਤੋऽਞ੍ਜਲਿਃ। ਮਨ੍ਨਿਯੋਗਾਤ੍ਸੁਕੇਸ਼ਾਨ੍ਤੇ ਦ੍ਵਿਜਾਤੇਸ੍ਤਪਸਾऽਧਿਕਾਤ੍
ਤੈਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ ਲਈ, ਹੇ ਸੁੰਦਰ ਕਮਰ ਵਾਲੀ, ਮੈਂ ਆਪਣੀਆਂ ਜੋੜੀਆਂ ਹਥੇਲੀਆਂ ਸਿਰ 'ਤੇ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ; ਮੇਰੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ, ਹੇ ਸੁੰਦਰ ਵਾਲਾਂ ਵਾਲੀ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਤਪਸਿਆ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ—
ਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ਗੁਣਸਮਾਯੁਕ੍ਤਾਨੁਤ੍ਪਾਦਯਿਤੁਮਰ੍ਹਸਿ। ਤ੍ਵਤ੍ਕृਤੇऽਹਂ ਪृਥੁਸ਼੍ਰੋਣਿ ਗਚ੍ਛੇਯਂ ਪੁਤ੍ਰਿਣਾਂ ਗਤਿਮ੍
ਤੈਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੇ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮ ਦੇਵੇਂ; ਤੇਰੇ ਲਈ, ਹੇ ਚੌੜੀ ਕਮਰ ਵਾਲੀ, ਮੈਂ ਪੁੱਤਰ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਮੰਜਿਲ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੈਂਦਾ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਾ ਤਤਃ ਕੁਨ੍ਤੀ ਪਾਣ੍ਡੁਂ ਪਰਪੁਰਞ੍ਜਯਮ੍। ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚ ਵਰਾਰੋਹਾ ਭਰ੍ਤੁਃ ਪ੍ਰਿਯਹਿਤੇ ਰਤਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਕੁੰਤੀ, ਜੋ ਪਤੀ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਤੇ ਭਲਾਈ ਵਿੱਚ ਲੱਗੀ ਰਹੀ, ਵਧੀਆ ਆਕਰਤੀ ਵਾਲੀ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ ਪਾਂਡੂ ਨੂੰ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ।
ਅਧਰ੍ਮਃ ਸੁਮਹਾਨੇषੁ ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਭਰਤਸਤ੍ਤਮ। ਯਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਯਤੇ ਭਰ੍ਤਾ ਪ੍ਰਸਾਦ੍ਯਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਰ੍षਭ। ਸ਼ृਣੁ ਚੇਦਂ ਮਹਾਬਾਹੋ ਮਮ ਪ੍ਰੀਤਿਕਰਂ ਚਃ
ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਔਰਤਾਂ ਵਿਚ ਇਹ ਵੱਡਾ ਅਨਿਆਇ ਹੈ ਕਿ ਪਤੀ ਨੂੰ ਇੱਕ ਵਾਰ ਰਾਜੀ ਕਰ ਲਿਆ ਜਾਵੇ, ਫਿਰ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਮੁੜ ਰਾਜੀ ਕਰਨਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਹੁਣ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਮਨ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰੇਗੀ।
ਪਿਤृਵੇਸ਼੍ਮਨ੍ਯਹਂ ਬਾਲਾ ਨਿਯੁਕ੍ਤਾऽਤਿਥਿਪੂਜਨੇ। ਉਗ੍ਰਂ ਪਰ੍ਯਚਰਂ ਤਤ੍ਰ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਂ ਸਂਸ਼ਿਤਵ੍ਰਤਮ੍
ਜਦ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਛੋਟੀ ਸੀ, ਮੈਨੂੰ ਮਹਿਮਾਨਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਲਈ ਲਾਇਆ ਗਿਆ। ਉਥੇ ਮੈਂ ਇੱਕ ਕੜਕ ਤੇ ਨਿਸ਼ਚਲ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ।
ਨਿਗੂਢਨਿਸ਼੍ਚਯਂ ਧਰ੍ਮੇ ਯਂ ਤਂ ਦੁਰ੍ਵਾਸਸਂ ਵਿਦੁਃ। ਤਮਹਂ ਸਂਸ਼ਿਤਾਤ੍ਮਾਨਂ ਸਰ੍ਵਯਤ੍ਨੈਰਤੋषਯਮ੍
ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਦੁਰਵਾਸਾ ਸੀ, ਜੋ ਧਰਮ ਵਿਚ ਗੁਪਤ ਨਿਸ਼ਚੇ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ ਰਾਜੀ ਕੀਤਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਵਚਨ ਤੇ ਪੱਕਾ ਸੀ।
ਸ ਮੇऽਭਿਚਾਰਸਂਯੁਕ੍ਤਮਾਚष੍ਟ ਭਗਵਾਨ੍ਵਰਮ੍। ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਤ੍ਵਿਮਂ ਚ ਮੇ ਪ੍ਰਾਦਾਦਬ੍ਰਵੀਚ੍ਚੈਵ ਮਾਮਿਦਮ੍
ਉਹ ਮਹਾਨ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਵਰਤ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਹੋਈ ਵਰ ਦਿੱਤੀ, ਮੰਤ੍ਰ ਵੀ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਮੈਨੂੰ ਆਖੀਆਂ।
ਯਂ ਯਂ ਦੇਵਂ ਤ੍ਵਮੇਤੇਨ ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣਾਵਾਹਯਿष੍ਯਸਿ। ਅਕਾਮੋ ਵਾ ਸਕਾਮੋ ਵਾ ਵਸ਼ਂ ਤੇ ਸਮੁਪੈष੍ਯਤਿ
ਤੂੰ ਜਿਸ ਵੀ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਇਸ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਸੱਦੇਂਗੀ, ਚਾਹੇ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਜਾਂ ਬਿਨਾਂ ਇੱਛਾ ਦੇ, ਉਹ ਤੇਰੇ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਆ ਜਾਵੇਗਾ।
ਤਸ੍ਯ ਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰਸਾਦਾਤ੍ਤੇ ਰਾਜ੍ਞਿ ਪੁਤ੍ਰੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ। ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਾऽਹਂ ਤਦਾ ਤੇਨ ਪਿਤृਵੇਸ਼੍ਮਨਿ ਭਾਰਤ
ਉਸ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਰਾਜਾ, ਤੈਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਮਿਲੇਗਾ। ਇਹ ਗੱਲ ਮੈਨੂੰ ਉਸ ਨੇ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਆਖੀ ਸੀ, ਭਾਰਤ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ੍ਯ ਵਚਸ੍ਤਥ੍ਯਂ ਤਸ੍ਯ ਕਾਲੋऽਯਮਾਗਤਃ। ਅਨੁਜ੍ਞਾਤਾ ਤ੍ਵਯਾ ਦੇਵਮਾਹ੍ਵਯੇਯਮਹਂ ਨृਪ
ਉਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਗੱਲ ਸੱਚੀ ਹੈ, ਹੁਣ ਸਮਾਂ ਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਤੇਰੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਨਾਲ, ਰਾਜਾ, ਮੈਂ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਸੱਦਾਂਗੀ।
ਯਾਂ ਮੇ ਵਿਦ੍ਯਾਂ ਮਹਾਰਾਜ ਅਦਦਾਤ੍ਸ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ। ਤਯਾऽऽਹੂਤਃ ਸੁਰਃ ਪੁਤ੍ਰਂ ਪ੍ਰਦਾਸ੍ਯਤਿ ਸੁਰੋਪਮਮ੍। ਅਨਪਤ੍ਯਕृਤਂ ਯਸ੍ਤੇ ਸ਼ੋਕਂ ਵੀਰ ਵਿਨੇष੍ਯਤਿ
ਉਹ ਮਹਾਨ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਜੋ ਗਿਆਨ ਦਿੱਤਾ, ਮਹਾਰਾਜ, ਉਸ ਨਾਲ ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਦੇਵਤਾ ਸੱਦਾ ਜਾਵੇ, ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਰਗਾ ਪੁੱਤਰ ਦੇਵੇਗਾ, ਤੇ ਤੇਰੇ ਨਿਸ਼ੰਤਾਨ ਹੋਣ ਦਾ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰੇਗਾ, ਵੀਰ।
ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਾਣਾਮਾਦਿਤਃ ਕਥਿਤਂ ਤ੍ਵਯਾ। ऋषੇਃ ਪ੍ਰਸਾਦਾਤ੍ਤੁ ਸ਼ਤਂ ਨ ਚ ਕਨ੍ਯਾ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਾ
ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਤੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਦੱਸ ਚੁੱਕਾ ਹੈਂ, ਕਿ ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਸੌ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ, ਪਰ ਧੀ ਦੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਆਈ।
ਵੈਸ਼੍ਯਾਪੁਤ੍ਰੋ ਯੁਯੁਤ੍ਸੁਸ਼੍ਚ ਕਨ੍ਯਾ ਚੈਕਾ ਸ਼ਤਾਧਿਕਾ। ਗਾਨ੍ਧਾਰਰਾਜਦੁਹਿਤਾ ਸ਼ਤਪੁਤ੍ਰੇਤਿ ਚਾਨਘ
ਵੈਸ਼ਿਆ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਯੁਯੁਤ्सੂ ਅਤੇ ਇੱਕ ਧੀ, ਜੋ ਸੌ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੋ ਗਏ। ਗਾਂਧਾਰ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਧੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ 'ਸੌ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਮਾਂ' ਆਖਦੇ ਹਨ, ਪਾਪ ਰਹਿਤ।
ਉਕ੍ਤਾ ਮਹਰ੍षਿਣਾ ਤੇਨ ਵ੍ਯਾਸੇਨਾਮਿਤਤੇਜਸਾ। ਕਥਂ ਤ੍ਵਿਦਾਨੀਂ ਭਗਵਨ੍ਕਨ੍ਯਾਂ ਤ੍ਵਂ ਤੁ ਬ੍ਰਵੀषਿ ਮੇ
ਇਹ ਗੱਲ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਵਿਆਸ ਨੇ, ਜਿਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਅਣਗਣ ਹੈ, ਦੱਸੀ ਸੀ। ਪਰ ਹੁਣ, ਭਗਵਾਨ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਧੀ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈਂ—ਇਹ ਕਿਵੇਂ?
ਯਦਿ ਭਾਗਸ਼ਤਂ ਪੇਸ਼ੀ ਕृਤਾ ਤੇਨ ਮਹਰ੍षਿਣਾ। ਨ ਪ੍ਰਜਾਸ੍ਯਤਿ ਚੇਦ੍ਭੂਯਃ ਸੌਬਲੇਯੀ ਕਥਂਚਨ
ਜੇ ਮਹਾਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਮਾਸ ਦੇ ਗੋਲੇ ਤੋਂ ਸੌ ਭਾਗ ਬਣਾਏ, ਤੇ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਜਨਮਿਆ, ਤਾਂ ਫਿਰ ਸੌਬਲੀ ਦੀ ਧੀ ਕਿਵੇਂ ਜਨਮੀ?
ਕਥਂ ਤੁ ਸਂਭਵਸ੍ਤਸ੍ਯਾ ਦੁਃਸ਼ਲਾਯਾ ਵਦਸ੍ਵ ਮੇ। ਯਥਾਵਦਿਹ ਵਿਪ੍ਰਰ੍षੇ ਪਰਂ ਮੇऽਤ੍ਰ ਕੁਤੂਹਲਮ੍
ਮੈਨੂੰ ਦੱਸ, ਦੁਸ਼ਲਾ ਦਾ ਜਨਮ ਕਿਵੇਂ ਹੋਇਆ? ਸੱਚੀ ਗੱਲ ਦੱਸ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਮੈਂ ਇਸ ਗੱਲ ਤੇ ਬਹੁਤ ਉਤਸੁਕ ਹਾਂ।
ਸਾਧ੍ਵਯਂ ਪ੍ਰਸ਼੍ਨ ਉਦ੍ਦਿष੍ਟਃ ਪਾਣ੍ਡਵੇਯ ਬ੍ਰਵੀਮਿ ਤੇ। ਤਾਂ ਮਾਂਸਪੇਸ਼ੀਂ ਭਗਵਾਨ੍ਸ੍ਵਯਮੇਵ ਮਹਾਤਪਾਃ
ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਤੇਰਾ ਸਵਾਲ ਚੰਗਾ ਹੈ; ਮੈਂ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ। ਉਹ ਮਹਾਨ ਤਪਸੀ ਨੇ ਖੁਦ ਮਾਸ ਦੇ ਗੋਲੇ ਨੂੰ ਵੰਡਿਆ।
ਸ਼ੀਤਾਭਿਰਦ੍ਭਿਰਾਸਿਚ੍ਯ ਭਾਗਂ ਭਾਗਮਕਲ੍ਪਯਤ੍। ਯੋ ਯਥਾ ਕਲ੍ਪਿਤੋ ਭਾਗਸ੍ਤਂਤ ਧਾਤ੍ਰ੍ਯਾ ਤਥਾ ਨृਪ
ਠੰਢੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਛਿੜਕ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਭਾਗਾਂ ਵਿਚ ਵੰਡਿਆ। ਜਿਵੇਂ ਜਿਵੇਂ ਭਾਗ ਬਣੇ, ਉਹ ਨਰਸ ਨੂੰ ਦਿੱਤੇ ਗਏ, ਰਾਜਾ।
ਘृਤਪੂਰ੍ਣੇषੁ ਕੁਣ੍ਡੇषੁ ਏਕੈਕਂ ਪ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਿਪਤ੍ਤਦਾ। ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਨ੍ਤਰੇ ਸਾਧ੍ਵੀ ਗਾਨ੍ਧਾਰੀ ਸੁਦृਢਵ੍ਰਤਾ
ਉਹ ਹਰ ਭਾਗ ਨੂੰ ਘੀ ਭਰੇ ਕੂੰਡਿਆਂ ਵਿਚ ਰੱਖਿਆ। ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਗਾਂਧਾਰੀ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਵਰਤ ਤੇ ਪੱਕੀ ਸੀ—
ਦੁਹਿਤੁਃ ਸ੍ਨੇਹਸਂਯੋਗਮਨੁਧ੍ਯਾਯ ਵਰਾਙ੍ਗਨਾ। `ਨਾਬ੍ਰਵੀਤ੍ਤਮृषਿਂ ਕਿਂਚਿਦ੍ਗੌਰਵਾਚ੍ਚ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨੀ।' ਮਨਸਾ ਚਿਨ੍ਤਯਦ੍ਦੇਵੀ ਏਤਤ੍ਪੁਤ੍ਰਸ਼ਤਂ ਮਮ
ਉਹ ਉੱਚੀ ਕੁਲ ਦੀ ਔਰਤ ਆਪਣੀ ਧੀ ਦੇ ਪਿਆਰ ਨੂੰ ਸੋਚਦੀ ਰਹੀ। ਉਸ ਨੇ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਆਦਰ ਕਰਕੇ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਆਖਿਆ, ਪਰ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿਚ ਰਾਣੀ ਨੇ ਸੋਚਿਆ: 'ਮੇਰੇ ਸੌ ਪੁੱਤਰ ਹੋਣ।'
ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਨ ਸਂਦੇਹੋ ਨ ਬ੍ਰਵੀਤ੍ਯਨ੍ਯਥਾ ਮੁਨਿਃ। ਮਮੇਯਂ ਪਰਮਾ ਤੁष੍ਟਿਰ੍ਦੁਹਿਤਾ ਮੇ ਭਵੇਦ੍ਯਦਿ
ਇਹ ਹੋਵੇਗਾ, ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਰਿਸ਼ੀ ਕਦੇ ਝੂਠ ਨਹੀਂ ਆਖਦਾ। ਪਰ ਮੇਰੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਇਹ ਹੋਵੇਗੀ ਜੇ ਮੇਰੀ ਧੀ ਹੋਵੇ।
ਏਕਾ ਸ਼ਤਾਧਿਕਾ ਬਾਲਾ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਕਨੀਯਸੀ। ਤਤੋ ਦੌਹਿਤ੍ਰਜਾਲ੍ਲੋਕਾਦਬਾਹ੍ਯੋऽਸੌ ਪਤਿਰ੍ਮਮ
ਇੱਕ ਕੁੜੀ ਹੋਵੇਗੀ, ਜੋ ਸੌ ਵਾਰ ਛੋਟੀ ਹੋਵੇਗੀ। ਉਸ ਤੋਂ, ਉਸਦੇ ਪੁੱਤਰ ਰਾਹੀਂ, ਮੇਰੀ ਵੰਸ਼ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਤੋਂ ਪਰੇ ਚੱਲੇਗੀ; ਉਹ ਬਾਹਰੋਂ ਨਹੀਂ, ਮੇਰੀ ਆਪਣੀ ਧੀ ਦਾ ਪਤੀ ਹੋਵੇਗਾ।
ਅਧਿਕਾ ਕਿਲ ਨਾਰੀਣਾਂ ਪ੍ਰੀਤਿਰ੍ਜਾਮਾਤृਜਾ ਭਵੇਤ੍। ਯਦਿ ਨਾਮ ਮਮਾਪਿ ਸ੍ਯਾਦ੍ਦੁਹਿਤੈਕਾ ਸ਼ਤਾਧਿਕਾ
ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਮਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਧੀ ਦੇ ਜਾਮਾਤ ਨਾਲ ਵਧੇਰੇ ਪਿਆਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਕਾਸ਼ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਵੀ ਇੱਕ ਧੀ ਹੋਵੇ, ਜੋ ਸੌ ਵਾਰ ਛੋਟੀ ਹੋਵੇ।
ਕृਤਕृਤ੍ਯਾ ਭਵੇਯਂ ਵੈ ਪੁਤ੍ਰਦੌਹਿਤ੍ਰਸਂਵृਤਾ। ਯਦਿ ਸਤ੍ਯਂ ਤਪਸ੍ਤਪ੍ਤਂ ਦਤ੍ਤਂ ਵਾऽਪ੍ਯਥਵਾ ਹੁਤਮ੍
ਜੇ ਮੇਰੇ ਵਿਰਤ, ਦਾਨ ਜਾਂ ਹੋਮ ਸਚਮੁਚ ਫਲ ਲੈ ਆਏ ਹਨ, ਤਾਂ ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਦੌਹਿਤਰੇ ਨਾਲ ਘਿਰ ਕੇ ਮੈਂ ਪੂਰੀ ਹੋ ਜਾਵਾਂ।
ਗੁਰਵਸ੍ਤੋषਿਤਾ ਵਾਪਿ ਤਥਾऽਸ੍ਤੁ ਦੁਹਿਤਾ ਮਮ। ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨੇਵ ਕਾਲੇ ਤੁ ਕृष੍ਣਦ੍ਵੈਪਾਯਨਃ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਜੇ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਵੱਡਿਆਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕੀਤਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਇਹੀ ਹੋਵੇ — ਮੇਰੇ ਘਰ ਧੀ ਆਵੇ।