ਤਸ੍ਯ ਪਤ੍ਨੀ ਦਮੋਪੇਤਾ ਮਮ ਮਾਤਾ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ। ਪਤਿਵ੍ਰਤਾਂ ਤਪੋਵृਦ੍ਧਾਂ ਸਾਧ੍ਵਾਚਾਰੈਰਲਙ੍ਕृਤਾਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਮੇਰੀ ਮਾਂ, ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸੰਜਮ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਪਤੀ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ, ਤਪਸਿਆ ਵਿੱਚ ਮਜ਼ਬੂਤ, ਤੇ ਚੰਗੇ ਚਲਣ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਅਪ੍ਰਮਾਦੇਨ ਤੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਮਾਤृਭੂਤਾਂ ਵਿਮੁਞ੍ਚ ਵੈ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ, ਮੇਰੀ ਮਾਂ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਲਈ ਵੀ ਮਾਂ ਵਰਗੀ ਹੈ, ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤੁ ਯਾਚਨ੍ਤਂ ਵਿਮੁਞ੍ਚੇਤਿ ਮੁਹੁਰ੍ਮੁਹੁਃ। ਪ੍ਰਤ੍ਯਵੋਚਦ੍ਦ੍ਵਿਜੋ ਰਾਜਨ੍ਨਪ੍ਰਗਲ੍ਭਮਿਦਂ ਵਚਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਵੇਤਕੇਤੂ ਵਾਰ-ਵਾਰ 'ਛੱਡੋ' ਕਹਿ ਕੇ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ, ਪਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ, ਰਾਜਾ, ਨਿਮਰਤਾ ਨਾਲ ਇਹ ਗੱਲ ਕਹੀ:
ਅਪਤ੍ਯਾਰ੍ਥੀ ਸ਼੍ਵੇਤਕੇਤੋ ਵृਦ੍ਧੋऽਹਂ ਮਨ੍ਦਚਾਕ੍ਸ਼ੁषਃ। ਪਿਤਾ ਤੇ ऋਣਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਪੁਤ੍ਰੇਣ ਕਾਸ਼੍ਯਪ
'ਸ਼੍ਵੇਤਕੇਤੂ, ਮੈਂ ਬੁੱਢਾ ਹਾਂ, ਅੱਖਾਂ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹਨ, ਤੇ ਵੰਸ਼ ਵਧਾਉਣ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ; ਤੇਰਾ ਪਿਤਾ, ਤੂੰ ਪੁੱਤਰ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਕਰਜ਼ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ, ਕਾਸ਼ਯਪ।'
ऋਣਾਦਹਮਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤੋ ਵृਦ੍ਧੋऽਹਂ ਵਿਗਤਸ੍ਪृਹਃ। ਮਮ ਕੋ ਦਾਸ੍ਯਤਿ ਸੁਤਾਂ ਕਨ੍ਯਾਂ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤਯੌਵਨਾਮ੍
'ਪਰ ਮੈਂ ਅਜੇ ਤਕ ਕਰਜ਼ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ, ਬੁੱਢਾ ਹਾਂ ਤੇ ਕੋਈ ਇੱਛਾ ਨਹੀਂ ਰਹੀ; ਮੈਨੂੰ ਕੌਣ ਵਿਆਹ ਲਈ ਕਨਿਆ, ਜੋ ਜਵਾਨ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਹੈ, ਦੇਵੇਗਾ?'
ਪ੍ਰਜਾਰਣਿਮਿਮਾਂ ਪਤ੍ਨੀਂ ਵਿਮੁਞ੍ਚ ਤ੍ਵਂ ਮਹਾਤਪਃ। ਏਕਯਾ ਪ੍ਰਜਯਾ ਪ੍ਰੀਤੋ ਮਾਤਰਂ ਤੇ ਦਦਾਮ੍ਯਹਮ੍
'ਇਹ ਤੇਰੀ ਪਤਨੀ, ਜੋ ਵੰਸ਼ ਵਧਾਉਣ ਲਈ ਢੁੱਕਵੀਂ ਹੈ, ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇ, ਵੱਡੇ ਤਪਸਵੀ; ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਹੋਣ 'ਤੇ ਮੈਂ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਜਾਵਾਂਗਾ, ਫਿਰ ਤੇਰੀ ਮਾਂ ਤੈਨੂੰ ਵਾਪਸ ਦੇ ਦਿਆਂਗਾ।'
ਏਵਮੁਕ੍ਤਃ ਸ਼੍ਵੇਤਕੇਤੁਰ੍ਲਜ੍ਜਯਾ ਕ੍ਰੋਧਮੇਯਿਵਾਨ੍।' ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਂ ਤਂ ਤੁ ਪਿਤਾ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸ਼੍ਵੇਤਕੇਤੁਮੁਵਾਚ ਹ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਸ਼੍ਵੇਤਕੇਤੂ ਨੇ ਲੱਜਾ ਕਰਕੇ ਆਪਣਾ ਗੁੱਸਾ ਰੋਕ ਲਿਆ; ਪਰ ਪਿਤਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਦੇਖ ਕੇ, ਸ਼੍ਵੇਤਕੇਤੂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।
ਮਾ ਤਾਤ ਕੋਪਂ ਕਾਰ੍षੀਸ੍ਤ੍ਵਮੇष ਧਰ੍ਮਃ ਸਨਾਤਨਃ। ਅਨਾਵृਤਾ ਹਿ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਵਰ੍ਣਾਨਾਮਙ੍ਗਨਾ ਭੁਵਿ
'ਪੁੱਤਰ, ਗੁੱਸਾ ਨਾ ਕਰ; ਇਹ ਸਦਾ ਦਾ ਧਰਮ ਹੈ। ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਸਾਰੇ ਵਰਣਾਂ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਅਣਰੋਕੀਆਂ ਸੀ।'
ਯਥਾ ਗਾਵਃ ਸ੍ਥਿਤਾਃ ਪੁਤ੍ਰ ਸ੍ਵੇਸ੍ਵੇ ਵਰ੍ਣੇ ਤਥਾ ਪ੍ਰਜਾਃ। `ਤਥੈਵ ਚ ਕੁਟੁਮ੍ਬੇषੁ ਨ ਪ੍ਰਮਾਦ੍ਯਨ੍ਤਿ ਕਰ੍ਹਿਚਿਤ੍
'ਜਿਵੇਂ ਗਾਂਵਾਂ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਵਰਣ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ, ਪੁੱਤਰ, ਔਰਤਾਂ ਵੀ ਆਪਣੇ ਕੁਲ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ; ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਕਦੇ ਲਾਪਰਵਾਹੀ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀਆਂ।'
ऋਤੁਕਾਲੇ ਤੁ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਭਰ੍ਤਾਰਂ ਨ ਜਹੁਸ੍ਤਦਾ।' ऋषਿਪੁਤ੍ਰੋऽਥ ਤਂ ਧਰ੍ਮਂ ਸ਼੍ਵੇਤਕੇਤੁਰ੍ਨ ਚਕ੍ਸ਼ਮੇ
'ਜਦ ਰੁਤ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਛੱਡਦੀਆਂ ਨਹੀਂ।' ਪਰ ਰਿਸ਼ੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਸ਼੍ਵੇਤਕੇਤੂ, ਇਹ ਧਰਮ ਸਹਿ ਨਹੀਂ ਸਕਿਆ।
ਚਕਾਰ ਚੈਵ ਮਰ੍ਯਾਦਾਮਿਮਾਂ ਸ੍ਤ੍ਰੀਪੁਂਸਯੋਰ੍ਭੁਵਿ। ਮਾਨੁषੇषੁ ਮਹਾਭਾਗੇ ਨ ਤ੍ਵੇਵਾਨ੍ਯੇषੁ ਜਨ੍ਤੁषੁ
ਉਸ ਨੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਮਰਦ ਤੇ ਔਰਤ ਵਿਚਕਾਰ ਇਹ ਹੱਦ ਰੱਖੀ, ਪਰ ਇਹ ਹੱਦ ਸਿਰਫ਼ ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ ਹੈ, ਹੋਰ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਨਹੀਂ।
ਤਦਾਪ੍ਰਭृਤਿ ਮਰ੍ਯਾਦਾ ਸ੍ਥਿਤੇਯਮਿਤਿ ਨਃ ਸ਼੍ਰੁਤਮ੍। ਵ੍ਯੁਚ੍ਚਰਨ੍ਤ੍ਯਾਃ ਪਤਿਂ ਨਾਰ੍ਯਾ ਅਦ੍ਯਪ੍ਰਭृਤਿ ਪਾਤਕਮ੍
ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਇਹ ਹੱਦ ਕਾਇਮ ਰਹੀ ਹੈ; ਅੱਜ ਤੋਂ ਜੇਕਰ ਪਤਨੀ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇਵੇ, ਤਾਂ ਇਹ ਪਾਪ ਹੈ।
ਭ੍ਰੂਣਹਤ੍ਯਾਸਮਂ ਘੋਰਂ ਭਵਿष੍ਯਤ੍ਯਸੁਖਾਵਹਮ੍। `ਅਦ੍ਯਾਪ੍ਯਨੁਵਿਧੀਯਨ੍ਤੇ ਕਾਮਕ੍ਰੋਧਵਿਵਰ੍ਜਿਤਾਃ
ਇਹ ਪਾਪ ਭੂਣ ਹੱਤਿਆ ਵਰਗਾ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਦੁਖਦਾਈ ਹੋਵੇਗਾ; ਅੱਜ ਵੀ ਜਿਹੜੇ ਲੋਕ ਇੱਛਾ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹਨ, ਉਹ ਇਸ ਹੱਦ ਨੂੰ ਮੰਨਦੇ ਹਨ।
ਉਤ੍ਤਰੇषੁ ਮਹਾਭਾਗੇ ਕੁਰੁष੍ਵੇਵਂ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨਿ। ਪੁਰਾਣਦृष੍ਟੋ ਧਰ੍ਮੋऽਯਂ ਪੂਜ੍ਯਤੇ ਚ ਮਹਰ੍षਿਭਿਃ
ਉੱਤਰ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਕੁਰੁ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਮਹਾਨ, ਇਹ ਪੁਰਾਣਾ ਧਰਮ ਮਹਾਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਮੰਨਿਆ ਤੇ ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਭਾਰ੍ਯਾਂ ਤਥਾ ਵ੍ਯੁਚ੍ਚਰਤਃ ਕੌਮਾਰਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰਿਣੀਮ੍। ਪਤਿਵ੍ਰਤਾਮੇਤਦੇਵ ਭਵਿਤਾ ਪਾਤਕਂ ਭੁਵਿ
ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਮਰਦ ਕੁਆਰੀ ਤੇ ਪਤੀ-ਵਰਤਾ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਛੇੜੇ, ਤਾਂ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਇਹੀ ਪਾਪ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨਿਯੁਕ੍ਤਾ ਪਤਿਨਾ ਭਾਰ੍ਯਾ ਯਦ੍ਯਪਤ੍ਯਸ੍ਯ ਕਾਰਣਾਤ੍। ਨ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਤਤ੍ਤਥਾ ਭੀਰੁ ਸੈਨਃ ਸੁਮਹਦਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍। ਇਤਿ ਤੇਨ ਪੁਰਾ ਭੀਰੁ ਮਰ੍ਯਾਦਾ ਸ੍ਥਾਪਿਤਾ ਬਲਾਤ੍
ਜੇ ਪਤੀ ਵੱਲੋਂ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਖਾਤਰ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇ, ਤੇ ਉਹ ਡਰਪੋਕ ਇਸ ਅਨੁਸਾਰ ਨਾ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਵੱਡਾ ਦੋਸ਼ ਲੈਂਦੀ ਹੈ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਡਰਪੋਕ, ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਇਹ ਹੱਦ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਰੱਖੀ ਗਈ ਸੀ।
ਉਦ੍ਦਾਲਕਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰੇਣ ਧਰ੍ਮ੍ਯਾ ਵੈ ਸ਼੍ਵੇਤਕੇਤੁਨਾ। ਸੌਦਾਸੇਨ ਚ ਰਮ੍ਭੋਰੁ ਨਿਯੁਕ੍ਤਾ ਪੁਤ੍ਰਜਨ੍ਮਨਿ
ਉਦਦਾਲਕ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਧਰਮੀ ਸ਼੍ਵੇਤਕੇਤੁ ਤੇ ਸੌਦਾਸ ਨੇ, ਹੇ ਪਤਲੀ ਕਮਰ ਵਾਲੀ, ਪੁੱਤਰ ਜਨਮ ਦੀ ਹੱਦ ਰੱਖੀ।
ਮਦਯਨ੍ਤੀ ਜਗਾਮਰ੍षਿਂ ਵਸਿष੍ਠਮਿਤਿ ਨਃ ਸ਼੍ਰੁਤਮ੍। ਤਸ੍ਮਾਲ੍ਲੇਭੇ ਚ ਸਾ ਪੁਤ੍ਰਮਸ਼੍ਮਕਂ ਨਾਮ ਭਾਮਿਨੀ
ਸਾਨੂੰ ਸੁਣਿਆ ਹੈ ਕਿ ਮਦਯੰਤੀ ਮਹਾਰਿਸ਼ਿ ਵਸੀਸ਼ਠ ਕੋਲ ਗਈ ਸੀ, ਤੇ ਉਸ ਤੋਂ, ਹੇ ਚਮਕਦਾਰ, ਉਸ ਨੂੰ ਅਸ਼ਮਕ ਨਾਮ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਮਿਲਿਆ।
ਏਵਂ ਕृਤਵਤੀ ਸਾਪਿ ਭਰ੍ਤੁਃ ਪ੍ਰਿਯਚਿਕੀਰ੍षਯਾ। ਅਸ੍ਮਾਕਮਪਿ ਤੇ ਜਨ੍ਮ ਵਿਦਿਤਂ ਕਮਲੇਕ੍ਸ਼ਣੇ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ ਲਈ ਐਸਾ ਕੀਤਾ; ਹੇ ਕਮਲ-ਅੱਖੀ, ਤੇਰਾ ਜਨਮ ਵੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਹੀ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਇਹ ਤੈਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ।
ਕृष੍ਣਦ੍ਵੈਪਾਯਨਾਦ੍ਭੀਰੁ ਕੁਰੂਣਾਂ ਵਂਸ਼ਵृਦ੍ਧਯੇ। ਅਤ ਏਤਾਨਿ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਕਾਰਣਾਨਿ ਸਮੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਵੈ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ-ਦਵੈਪਾਯਨ ਤੋਂ, ਹੇ ਡਰਪੋਕ, ਕੁਰੁ ਵੰਸ਼ ਵਧਾਉਣ ਲਈ; ਇਸ ਲਈ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਕਾਰਨ ਵੇਖ ਕੇ—
ਮਮੈਤਦ੍ਵਚਨਂ ਧਰ੍ਮ੍ਯਂ ਕਰ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸ੍ਯਨਿਨ੍ਦਿਤੇ। ऋਤਾਵृਤੌ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰਿ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਾ ਭਰ੍ਤਾ ਪਤਿਵ੍ਰਤੇ
ਮੇਰਾ ਇਹ ਧਰਮਕ ਬਚਨ, ਹੇ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ, ਤੂੰ ਮੰਨ; ਔਰਤ ਲਈ ਪਤੀ, ਠੀਕ ਸਮੇਂ, ਪਤੀ-ਵਰਤਾ ਪਤਨੀ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਨਾਤਿਵਰ੍ਤਵ੍ਯ ਇਤ੍ਯੇਵਂ ਧਰ੍ਮਂ ਧਰ੍ਮਵਿਦੋ ਵਿਦੁਃ। ਸ਼ੇषੇष੍ਵਨ੍ਯੇषੁ ਕਾਲੇषੁ ਸ੍ਵਾਤਨ੍ਤ੍ਰ੍ਯਂ ਸ੍ਤ੍ਰੀ ਕਿਲਾਰ੍ਹਤਿ
ਧਰਮ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਇਸ ਧਰਮ ਨੂੰ ਐਸਾ ਮੰਨਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇਹ ਹੱਦ ਪਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ; ਹੋਰ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਔਰਤ ਨੂੰ ਆਜ਼ਾਦੀ ਮਿਲ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਧਰ੍ਮਮੇਵਂ ਜਨਾਃ ਸਨ੍ਤਃ ਪੁਰਾਣਂ ਪਰਿਚਕ੍ਸ਼ਤੇ। ਭਰ੍ਤਾ ਭਾਰ੍ਯਾਂ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰਿ ਧਰ੍ਮ੍ਯਂ ਵਾऽਧਰ੍ਮ੍ਯਮੇਵ ਵਾ
ਲੋਕ ਇਸ ਪੁਰਾਣੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਐਸਾ ਮੰਨਦੇ ਹਨ; ਚਾਹੇ ਧਰਮਕ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਅਧਰਮਕ, ਹੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ, ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਪਤੀ ਦੀ ਆਗਿਆ ਮੰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਯਦ੍ਬ੍ਰੂਯਾਤ੍ਤਤ੍ਤਥਾ ਕਾਰ੍ਯਮਿਤਿ ਵੇਦਵਿਦੋ ਵਿਦੁਃ। ਵਿਸ਼ੇषਤਃ ਪੁਤ੍ਰਗृਦ੍ਧੀ ਹੀਨਃ ਪ੍ਰਜਨਨਾਤ੍ਸ੍ਵਯਮ੍
ਵੈਦ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਪਤੀ ਜੋ ਕਹੇ, ਉਹੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਜਦੋਂ ਪਤੀ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰੇ, ਪਰ ਆਪ ਜਨਮ ਦੇਣ ਤੋਂ ਅਸਮਰਥ ਹੋਵੇ।
ਯਥਾऽਹਮਨਵਦ੍ਯਾਙ੍ਗਿ ਪੁਤ੍ਰਦਰ੍ਸ਼ਨਲਾਲਸਃ। ਅਯਂ ਰਕ੍ਤਾਙ੍ਗੁਲਿਨਖਃ ਪਦ੍ਮਪਤ੍ਰਨਿਭਃ ਸ਼ੁਭੇ
ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ, ਹੇ ਨਿਰਦੋਸ਼, ਪੁੱਤਰ ਦੇਖਣ ਦੀ ਲਾਲਸਾ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ; ਇਹ, ਲਾਲ ਨਖਾਂ ਤੇ ਕਮਲ ਪੱਤਿਆਂ ਵਰਗੇ ਹੱਥਾਂ ਵਾਲਾ, ਹੇ ਸੁੰਦਰ—
ਪ੍ਰਸਾਦਨਾਰ੍ਥਂ ਸੁਸ਼੍ਰੋਣਿ ਸ਼ਿਰਸ੍ਯਭ੍ਯੁਦ੍ਯਤੋऽਞ੍ਜਲਿਃ। ਮਨ੍ਨਿਯੋਗਾਤ੍ਸੁਕੇਸ਼ਾਨ੍ਤੇ ਦ੍ਵਿਜਾਤੇਸ੍ਤਪਸਾऽਧਿਕਾਤ੍
ਤੈਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ ਲਈ, ਹੇ ਸੁੰਦਰ ਕਮਰ ਵਾਲੀ, ਮੈਂ ਆਪਣੀਆਂ ਜੋੜੀਆਂ ਹਥੇਲੀਆਂ ਸਿਰ 'ਤੇ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ; ਮੇਰੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ, ਹੇ ਸੁੰਦਰ ਵਾਲਾਂ ਵਾਲੀ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਤਪਸਿਆ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ—
ਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ਗੁਣਸਮਾਯੁਕ੍ਤਾਨੁਤ੍ਪਾਦਯਿਤੁਮਰ੍ਹਸਿ। ਤ੍ਵਤ੍ਕृਤੇऽਹਂ ਪृਥੁਸ਼੍ਰੋਣਿ ਗਚ੍ਛੇਯਂ ਪੁਤ੍ਰਿਣਾਂ ਗਤਿਮ੍
ਤੈਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੇ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮ ਦੇਵੇਂ; ਤੇਰੇ ਲਈ, ਹੇ ਚੌੜੀ ਕਮਰ ਵਾਲੀ, ਮੈਂ ਪੁੱਤਰ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਮੰਜਿਲ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੈਂਦਾ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਾ ਤਤਃ ਕੁਨ੍ਤੀ ਪਾਣ੍ਡੁਂ ਪਰਪੁਰਞ੍ਜਯਮ੍। ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚ ਵਰਾਰੋਹਾ ਭਰ੍ਤੁਃ ਪ੍ਰਿਯਹਿਤੇ ਰਤਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਕੁੰਤੀ, ਜੋ ਪਤੀ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਤੇ ਭਲਾਈ ਵਿੱਚ ਲੱਗੀ ਰਹੀ, ਵਧੀਆ ਆਕਰਤੀ ਵਾਲੀ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ ਪਾਂਡੂ ਨੂੰ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ।
ਅਧਰ੍ਮਃ ਸੁਮਹਾਨੇषੁ ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਭਰਤਸਤ੍ਤਮ। ਯਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਯਤੇ ਭਰ੍ਤਾ ਪ੍ਰਸਾਦ੍ਯਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਰ੍षਭ। ਸ਼ृਣੁ ਚੇਦਂ ਮਹਾਬਾਹੋ ਮਮ ਪ੍ਰੀਤਿਕਰਂ ਚਃ
ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਔਰਤਾਂ ਵਿਚ ਇਹ ਵੱਡਾ ਅਨਿਆਇ ਹੈ ਕਿ ਪਤੀ ਨੂੰ ਇੱਕ ਵਾਰ ਰਾਜੀ ਕਰ ਲਿਆ ਜਾਵੇ, ਫਿਰ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਮੁੜ ਰਾਜੀ ਕਰਨਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਹੁਣ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਮਨ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰੇਗੀ।
ਪਿਤृਵੇਸ਼੍ਮਨ੍ਯਹਂ ਬਾਲਾ ਨਿਯੁਕ੍ਤਾऽਤਿਥਿਪੂਜਨੇ। ਉਗ੍ਰਂ ਪਰ੍ਯਚਰਂ ਤਤ੍ਰ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਂ ਸਂਸ਼ਿਤਵ੍ਰਤਮ੍
ਜਦ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਛੋਟੀ ਸੀ, ਮੈਨੂੰ ਮਹਿਮਾਨਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਲਈ ਲਾਇਆ ਗਿਆ। ਉਥੇ ਮੈਂ ਇੱਕ ਕੜਕ ਤੇ ਨਿਸ਼ਚਲ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ।