ਦੁਃਖਂ ਮਾਮਨੁਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਰਾਜਂਸ੍ਤ੍ਵਦ੍ਵਿਪ੍ਰਯੋਗਜਮ੍। ਅਦ੍ਯਪ੍ਰਭृਤ੍ਯਹਂ ਰਾਜਨ੍ਕੁਸ਼ਸਂਸ੍ਤਰਸ਼ਾਯਿਨੀ। ਭਵਿष੍ਯਾਮ੍ਯਸੁਖਾਵਿष੍ਟਾ ਤ੍ਵਦ੍ਦਰ੍ਸ਼ਨਪਰਾਯਣਾ
ਇਹ ਦੁੱਖ ਮੈਨੂੰ ਤੇਰੇ ਵਿੱਛੋੜੇ ਕਰਕੇ ਆਇਆ ਹੈ, ਰਾਜਾ ਜੀ; ਅੱਜ ਤੋਂ ਮੈਂ ਕੁਸ਼ ਦੀ ਚੌਕੀ ਤੇ ਸੁੱਤੀ ਰਹਾਂਗੀ, ਦੁੱਖੀ ਰਹਾਂਗੀ, ਤੇਰੇ ਦਰਸ਼ਨ ਦੀ ਆਸ ਵਿੱਚ ਹੀ ਜੀਵਾਂਗੀ।
ਦਰ੍ਸ਼ਯਸ੍ਵ ਨਰਵ੍ਯਾਘ੍ਰ ਸ਼ਾਧਿ ਮਾਮਸੁਖਾਨ੍ਵਿਤਾਮ੍। ਕृਪਣਾਂ ਚਾਥ ਕਰੁਣਂ ਵਿਲਪਤ੍ਨੀਂ ਨਰੇਸ਼੍ਵਰ
ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਦਿਖਾ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ, ਮੈਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦੇ, ਭਾਵੇਂ ਮੈਂ ਦੁਖੀ ਤੇ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹਾਂ, ਨਰੇਸ਼ਵਰ, ਮੈਂ ਦੁਖ ਵਿੱਚ ਰੋ ਰਹੀ ਹਾਂ।
ਏਵਂ ਬਹੁਵਿਧਂ ਤਸ੍ਯਾਂ ਵਿਲਪਨ੍ਤ੍ਯਾਂ ਪੁਨਃਪੁਨਃ। ਤਂ ਸ਼ਵਂ ਸਂਪਰਿष੍ਵਜ੍ਯ ਵਾਕ੍ਕਿਲਾऽਨ੍ਤਰ੍ਹਿਤਾऽਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਉਹ ਇਸਤਰੀ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਕਈ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਵਿਲਾਪ ਕਰਦੀ ਹੋਈ, ਉਸ ਲਾਸ਼ ਨੂੰ ਚੰਬੜ ਕੇ, ਭਾਵ-ਭਰਿਆ ਗਲਾ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਇਹ ਬੋਲੀ।
ਉਤ੍ਤਿष੍ਠ ਭਦ੍ਰੇ ਗਚ੍ਛ ਤ੍ਵਂ ਦਦਾਨੀਹ ਵਰਂ ਤਵ। ਜਨਯਿष੍ਯਾਮ੍ਯਪਤ੍ਯਾਨਿ ਤ੍ਵਯ੍ਯਹਂ ਚਾਰੁਹਾਸਿਨਿ
ਉਠੋ, ਭਲੀਏ, ਹੁਣ ਤੂੰ ਚਲੀ ਜਾ—ਇੱਥੇ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਵਰ ਦਿੰਦੀ ਹਾਂ; ਤੇਰੇ ਰਾਹੀਂ ਮੈਂ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਕਰਾਂਗੀ, ਸੋਹਣੀ ਮੁਸਕਾਨ ਵਾਲੀ।
ਆਤ੍ਮਕੀਯੇ ਵਰਾਰੋਹੇ ਸ਼ਯਨੀਯੇ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ੀਮ੍। ਅष੍ਟਮੀਂ ਵਾ ऋਤੁਸ੍ਨਾਤਾ ਸਂਵਿਸ਼ੇਥਾ ਮਯਾ ਸਹ
ਸੁੰਦਰਏ, ਆਪਣੇ ਹੀ ਵਿਛੋਣੇ ਤੇ, ਚੌਦਵੀਂ ਜਾਂ ਅੱਠਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਰਿਤੁ-ਸਨਾਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਾ ਤੁ ਸਾ ਦੇਵੀ ਤਥਾ ਚਕ੍ਰੇ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ। ਯਥੋਕ੍ਤਮੇਵ ਤਦ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਭਦ੍ਰਾ ਪੁਤ੍ਰਾਰ੍ਥਿਨੀ ਤਦਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖੀ ਹੋਈ, ਉਸ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ ਇਸਤਰੀ ਨੇ ਉਹੀ ਕੀਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਸੀ; ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੀ ਹੋਈ, ਉਹ ਬੋਲ ਪੂਰੇ ਕੀਤੇ।
ਸਾ ਤੇਨ ਸੁषੁਵੇ ਦੇਵੀ ਸ਼ਵੇਨ ਭਰਤਰ੍षਭ। ਤ੍ਰੀਞ੍ਸ਼ਾਲ੍ਵਾਂਸ਼੍ਚਤੁਰੋ ਮਦ੍ਰਾਨ੍ਸੁਤਾਨ੍ਭਰਤਸਤ੍ਤਮ
ਉਸ ਲਾਸ਼ ਰਾਹੀਂ, ਉਸ ਦੇਵੀ ਨੇ ਤਿੰਨ ਸ਼ਾਲਵ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਤੇ ਚਾਰ ਮਦਰ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਜਣੇ, ਭਾਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ।
ਤਥਾ ਤ੍ਵਮਪਿ ਮਯ੍ਯੇਵਂ ਮਨਸਾ ਭਰਤਰ੍षਭ। ਸ਼ਕ੍ਤੋ ਜਨਯਿਤੁਂ ਪੁਤ੍ਰਾਂਸ੍ਤਪੋਯੋਗਬਲਾਨ੍ਵਿਤਃ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਭਾਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਵਧੀਆ, ਤੂੰ ਵੀ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਤਪ ਤੇ ਯੋਗ ਦੇ ਬਲ ਨਾਲ ਪੁੱਤਰ ਜਣ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤਯਾ ਰਾਜਾ ਤਾਂ ਦੇਵੀਂ ਪੁਨਰਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਧਰ੍ਮਵਿਦ੍ਧਰ੍ਮਸਂਯੁਕ੍ਤਮਿਦਂ ਵਚਨਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਸ ਦੇਵੀ ਵਲੋਂ ਇੰਝ ਆਖੇ ਜਾਣ ਤੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਮੁੜ ਉਸ ਇਸਤਰੀ ਨੂੰ ਧਰਮ ਤੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੀਆਂ ਉੱਤਮ ਗੱਲਾਂ ਆਖੀਆਂ।
ਏਵਮੇਤਤ੍ਪੁਰਾ ਕੁਨ੍ਤਿ ਵ੍ਯੁषਿਤਾਸ਼੍ਵਸ਼੍ਚਕਾਰ ਹ। ਯਥਾ ਤ੍ਵਯੋਕ੍ਤਂ ਕਲ੍ਯਾਣਿ ਸ ਹ੍ਯਾਸੀਦਮਰੋਪਮਃ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਕੁੰਤੀ, ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਵਿਉਸ਼ਿਤਾਸ਼ਵ ਨੇ ਤੇਰੀ ਆਖੀ ਹੋਈ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ; ਉਹ ਸੱਚਮੁੱਚ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਰਗਾ ਸੀ।
ਅਥ ਤ੍ਵਿਦਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਧਰ੍ਮਤਤ੍ਤ੍ਵਂ ਨਿਬੋਧ ਮੇ। ਪੁਰਾਣਮृषਿਭਿਰ੍ਦृष੍ਟਂ ਧਰ੍ਮਵਿਦ੍ਭਿਰ੍ਮਹਾਤ੍ਮਭਿਃ
ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਧਰਮ ਦੀ ਸੱਚੀ ਸਿੱਖਿਆ ਦੱਸਾਂਗਾ—ਸੁਣ; ਇਹ ਪੁਰਾਣੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਧਰਮ ਜਾਣਣ ਵਾਲਿਆਂ, ਵੱਡੇ ਮਨਾਂ ਨੇ ਵੇਖੀ ਸੀ।
ਅਨਾਵृਤਾਃ ਕਿਲ ਪੁਰਾ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯ ਆਸਨ੍ਵਰਾਨਨੇ। ਕਾਮਚਾਰਵਿਹਾਰਿਣ੍ਯਃ ਸ੍ਵਤਨ੍ਤ੍ਰਾਸ਼੍ਚਾਰੁਹਾਸਿਨਿ
ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ, ਸੋਹਣੀ ਮੁਸਕਾਨ ਵਾਲੀ, ਇਸਤਰੀਆਂ ਬੰਨ੍ਹੀਆਂ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਘੁੰਮਦੀਆਂ, ਸੁਤੰਤਰ ਰਹਿੰਦੀਆਂ।
ਤਾਸਾਂ ਵ੍ਯੁਚ੍ਚਰਮਾਣਾਨਾਂ ਕੌਮਾਰਾਤ੍ਸੁਭਗੇ ਪਤੀਨ੍। ਨਾਧਰ੍ਮੋऽਭੂਦ੍ਵਰਾਰੋਹੇ ਸ ਹਿ ਧਰ੍ਮਃ ਪੁਰਾऽਭਵਤ੍
ਉਹ ਸੁੰਦਰ ਇਸਤਰੀਆਂ, ਜਵਾਨ ਹੋਣ ਤੇ ਪਤੀ ਚੁਣਦੀਆਂ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਅਧਰਮ ਨਹੀਂ ਸੀ; ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਇਹੀ ਧਰਮ ਸੀ।
ਤਂ ਚੈਵ ਧਰ੍ਮਂ ਪੌਰਾਣਂ ਤਿਰ੍ਯਗ੍ਯੋਨਿਗਤਾਃ ਪ੍ਰਜਾਃ। ਅਦ੍ਯਾਪ੍ਯਨੁਵਿਧੀਯਨ੍ਤੇ ਕਾਮਕ੍ਰੋਧਵਿਵਰ੍ਜਿਤਾਃ
ਉਹ ਪੁਰਾਣਾ ਧਰਮ, ਅੱਜ ਵੀ ਜਾਨਵਰ ਜਾਤੀਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਪ੍ਰਜਾਵਾਂ, ਜੋ ਇੱਛਾ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹਨ, ਮੰਨਦੀਆਂ ਹਨ।
ਪ੍ਰਮਾਣਦृष੍ਟੋ ਧਰ੍ਮੋऽਯਂ ਪੂਜ੍ਯਤੇ ਚ ਮਹਰ੍षਿਭਿਃ। ਉਤ੍ਤਰੇषੁ ਚ ਰਮ੍ਭੋਰੁ ਕੁਰੁष੍ਵਦ੍ਯਾਪਿ ਪੂਜ੍ਯਤੇ। ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਮਨੁਗ੍ਰਹਕਰਃ ਸ ਹਿ ਧਰ੍ਮਃ ਸਨਾਤਨਃ
ਇਹ ਧਰਮ, ਜੋ ਸੱਚੀ ਗਵਾਹੀ ਨਾਲ ਥਾਪਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉੱਤਰ ਦੇ ਕੁਰੁ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਅੱਜ ਵੀ ਇਹ ਆਦਰਯੋਗ ਹੈ। ਇਹ ਸਦੀਵੀ ਧਰਮ ਔਰਤਾਂ ਲਈ ਚੰਗੀ ਕismet ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਨਾਗ੍ਨਿਸ੍ਤृਪ੍ਯਤਿ ਕਾष੍ਠਾਨਾਂ ਨਾਪਗਾਨਾਂ ਮਹੋਦਧਿਃ। ਨਾਨ੍ਤਕਃ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਾਂ ਨ ਪੁਂਸਾਂ ਵਾਮਲੋਚਨਾਃ
ਅੱਗ ਕਦੇ ਵੀ ਲੱਕੜ ਨਾਲ ਤ੍ਰਿਪਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ, ਜਿਵੇਂ ਸਮੁੰਦਰ ਨਦੀਆਂ ਨਾਲ ਕਦੇ ਭਰਦਾ ਨਹੀਂ। ਮੌਤ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨਾਲ ਕਦੇ ਰੱਜਦੀ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਔਰਤਾਂ ਵੀ ਮਰਦਾਂ ਨਾਲ ਕਦੇ ਰੱਜਦੀਆਂ ਨਹੀਂ।
ਏਵਂ ਤृष੍ਣਾ ਤੁ ਨਾਰੀਣਾਂ ਪੁਰੁषਂ ਪੁਰੁषਂ ਪ੍ਰਤਿ। ਅਗਮ੍ਯਾਗਮਨਂ ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਨਾਸ੍ਤਿ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸ਼ੁਚਿਸ੍ਮਿਤੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਹਰ ਮਰਦ ਵੱਲ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਔਰਤਾਂ ਲਈ, ਹਮੇਸ਼ਾ, ਕੋਈ ਰੋਕ-ਟੋਕ ਵਾਲਾ ਮਿਲਾਪ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਹੱਸਦੀ ਰਹੋ।
ਪੁਤ੍ਰਂ ਵਾ ਕਿਲ ਪੌਤ੍ਰਂ ਵਾ ਕਾਸਾਂਚਿਦ੍ਧਾਤਰਂ ਤਥਾ। ਰਹਸੀਹ ਨਰਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਯੋਨਿਰੁਤ੍ਕ੍ਲਿਦ੍ਯਤੇ ਤਦਾ
ਪੁੱਤਰ ਹੋਵੇ, ਪੌਤਰਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਭਰਾ ਹੀ ਹੋਵੇ—ਜਦੋਂ ਔਰਤ ਕਿਸੇ ਮਰਦ ਨੂੰ ਇਕੱਲੇ ਵੇਖਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਗਰਭ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਏਤਤ੍ਸ੍ਵਾਭਾਵਿਕਂ ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਨ ਨਿਮਿਤ੍ਤਕृਤਂ ਸ਼ੁਭੇ।' ਅਸ੍ਮਿਂਸ੍ਤੁ ਲੋਕੇ ਨਚਿਰਾਨ੍ਮਰ੍ਯਾਦੇਯਂ ਸ਼ੁਚਿਸ੍ਮਿਤੇ
ਇਹ ਔਰਤਾਂ ਦਾ ਕੁਦਰਤੀ ਸੁਭਾਵ ਹੈ, ਪਿਆਰੀਏ, ਕੋਈ ਵੱਖਰੀ ਵਜ੍ਹਾ ਨਹੀਂ। ਪਰ ਇਸ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿਚ, ਹੱਸਦੀ ਰਹੋ, ਇਹ ਰੀਤ ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਨਹੀਂ ਚੱਲੀ।
ਸ੍ਥਾਪਿਤਾ ਯੇਨ ਯਸ੍ਮਾਚ੍ਚ ਤਨ੍ਮੇ ਵਿਸ੍ਤਰਤਃ ਸ਼ृਣੁ। ਬਭੂਵੋਦ੍ਦਾਲਕੋ ਨਾਮ ਮਹਰ੍षਿਰਿਤਿ ਨਃ ਸ਼੍ਰੁਤਮ੍
ਕਿਸ ਨੇ ਤੇ ਕਿਵੇਂ ਇਹ ਰੀਤ ਥਾਪੀ, ਉਹ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ। ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਉੱਦਾਲਕ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਅਸੀਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ।
ਸ਼੍ਵੇਤਕੇਤੁਰਿਤਿ ਖ੍ਯਾਤਃ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤਸ੍ਯਾਭਵਨ੍ਮੁਨਿਃ। ਮਰ੍ਯਾਦੇਯਂ ਕृਤਾ ਤੇਨ ਧਰ੍ਮ੍ਯਾ ਵੈ ਸ਼੍ਵੇਤਕੇਤੁਨਾ
ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਰਿਸ਼ੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸ਼੍ਵੇਤਕੇਤੁ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਧਰਮਕ ਰੀਤ ਸ਼੍ਵੇਤਕੇਤੁ ਨੇ ਹੀ ਬਣਾਈ।
ਕੋਪਾਤ੍ਕਮਲਪਤ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਿ ਯਦਰ੍ਥਂ ਤਨ੍ਨਿਬੋਧ ਮੇ
ਕਮਲ ਦੀ ਪੱਤੀ ਵਰਗੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀਏ, ਸੁਣ, ਕਿਹੜੀ ਵਜ੍ਹਾ ਨਾਲ, ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ, ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਕੀਤਾ।
ਸ਼੍ਵੇਤਕੇਤੋਃ ਪਿਤਾ ਦੇਵਿ ਤਪ ਉਗ੍ਰਂ ਸਮਾਸ੍ਥਿਤਃ। ਗ੍ਰੀष੍ਮੇ ਪਞ੍ਚਤਪਾ ਭੂਤ੍ਵਾ ਵਰ੍षਾਸ੍ਵਾਕਾਸ਼ਗੋऽਭਵਤ੍
ਸ਼੍ਵੇਤਕੇਤੁ ਦੇ ਪਿਤਾ, ਦੇਵੀਏ, ਕਠੋਰ ਤਪ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਗਰਮੀ ਵਿਚ ਪੰਜ ਅੱਗਾਂ ਵਾਲਾ ਤਪ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਮੀਂਹ ਦੇ ਮੌਸਮ ਵਿਚ ਖੁੱਲੀ ਛੱਤ ਹੇਠ ਰਹੇ।
ਸ਼ਿਸ਼ਇਰੇ ਸਲਿਲਸ੍ਥਾਯੀ ਸਹ ਪਤ੍ਨ੍ਯਾ ਮਹਾਤਪਾਃ। ਉਦ੍ਦਾਲਕਂ ਤਪਸ੍ਯਨ੍ਤਂ ਨਿਯਮੇਨ ਸਮਾਹਿਤਮ੍
ਸਰਦੀ ਵਿਚ ਉਹ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਖੜਾ ਰਹੇ। ਉਹ ਮਹਾਤਪਸੀ ਉੱਦਾਲਕ, ਨਿਯਮ ਤੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਤਪ ਕਰਦੇ ਰਹੇ।
ਤਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਃ ਸ਼੍ਵੇਤਕੇਤੁਃ ਪਰਿਚਰ੍ਯਾਂ ਚਕਾਰ ਹ। ਅਭ੍ਯਾਗਚ੍ਛਦ੍ਦ੍ਵਿਜਃ ਕਸ਼੍ਚਿਦ੍ਵਲੀਪਲਿਤਸਂਤਤਃ
ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸ਼੍ਵੇਤਕੇਤੁ ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਫਿਰ ਇੱਕ ਬੁਜ਼ੁਰਗ, ਚਿੱਟੇ ਵਾਲਾਂ ਵਾਲਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਆਇਆ।
ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵੈਵ ਮੁਨਿਃ ਪ੍ਰੀਤਃ ਪੂਜਯਾਮਾਸ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਤਃ। ਸ੍ਵਾਗਤੇਨ ਚ ਪਾਦ੍ਯੇਨ ਮृਦੁਵਾਕ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਭਾਰਤ
ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਰਿਸ਼ੀ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ ਤੇ ਸ਼ਾਸਤਰ ਅਨੁਸਾਰ ਉਸ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਸੁਆਗਤ, ਪੈਰ ਧੋਣ ਲਈ ਪਾਣੀ, ਤੇ ਮਿੱਠੇ ਬੋਲ ਨਾਲ, ਭਾਰਤ।
ਸ਼ਾਕਮੂਲਫਲਾਦ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਵਨ੍ਯੈਰਨ੍ਯੈਰਪੂਜਯਤ੍। ਕ੍ਸ਼ੁਤ੍ਪਿਪਾਸਾਸ਼੍ਰਮੇਂਣਾਰ੍ਤਃ ਪੂਜਿਤਸ਼੍ਚ ਮਹਰ੍षਿਣਾ
ਉਸ ਨੂੰ ਜੰਗਲੀ ਸਾਕ, ਜੜਾਂ, ਫਲ ਤੇ ਹੋਰ ਵਣ-ਫਲਾਂ ਨਾਲ ਵੀ ਸਤਿਕਾਰਿਆ। ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ, ਭੁੱਖ, ਪਿਆਸ ਤੇ ਥਕਾਵਟ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਮਹਿਮਾਨ ਦਾ ਆਦਰ ਕੀਤਾ।
ਵਿਸ਼੍ਰਾਨ੍ਤੋ ਮੁਨਿਮਾਸਾਦ੍ਯ ਪਰ੍ਯਪृਚ੍ਛਦ੍ਦ੍ਵਿਜਸ੍ਤਦਾ। ਉਦ੍ਦਾਲਕ ਮਹਰ੍षੇ ਤ੍ਵਂ ਸਤ੍ਯਂ ਮੇ ਬ੍ਰੂਹਿ ਮਾऽਨृਤਮ੍
ਆਰਾਮ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਰਿਸ਼ੀ ਕੋਲ ਆਇਆ ਤੇ ਪੁੱਛਿਆ: 'ਉੱਦਾਲਕ ਮਹਾਰਿਸ਼ੀ, ਸੱਚ ਦੱਸੋ, ਝੂਠ ਨਾ ਬੋਲੋ।'
ऋषਿਪੁਤ੍ਰਃ ਕੁਮਾਰੋऽਯਂ ਦਰ੍ਸ਼ਨੀਯੋ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ। ਤਵ ਪੁਤ੍ਰਮਿਮਂ ਮਨ੍ਯੇ ਕृਤਕृਤ੍ਯੋऽਸਿ ਤਦ੍ਵਦ
'ਇਹ ਮੁੰਡਾ, ਰਿਸ਼ੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਖਾਸ ਸੋਹਣਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਸਮਝਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਇਹ ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ—ਦੱਸ, ਕੀ ਤੂੰ ਆਪਣਾ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ?'
ਮਮ ਪਤ੍ਨੀ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞ ਕੁਸ਼ਿਕਸ੍ਯ ਸੁਤਾ ਮਤਾ। ਮਾਮੇਵਾਨੁਗਤਾ ਪਤ੍ਨੀ ਮਮ ਨਿਤ੍ਯਮਨੁਵ੍ਰਤਾ
'ਮੇਰੀ ਪਤਨੀ, ਮਹਾਨ ਗਿਆਨੀ, ਕੁਸ਼ਿਕ ਦੀ ਧੀ ਹੈ। ਉਹ ਸਦਾ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਹੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਮੇਰੀ ਵਫ਼ਾਦਾਰ ਹੈ।'