ਅਪੁਤ੍ਰਾ ਪੁਰੁषਵ੍ਯਾਘ੍ਰ ਵਿਲਲਾਪੇਤਿ ਨਃ ਸ਼੍ਰੁਤਮ੍। ਭਦ੍ਰਾ ਪਰਮਦੁਃਖਾਰ੍ਤਾ ਤਨ੍ਨਿਬੋਧ ਜਨਾਧਿਪ
ਹੇ ਪੁਰਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ, ਪੁੱਤਰ ਤੋਂ ਵਿਹੁੰਣੀ ਭਦਰਾ ਨੇ ਰੋਣਾ ਧੋਣਾ ਕੀਤਾ; ਉਹ ਬਹੁਤ ਦੁੱਖੀ ਹੋਈ, ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਲੈ, ਹੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ।
ਨਾਰੀ ਪਰਮਧਰ੍ਮਜ੍ਞ ਸਰ੍ਵਾ ਭਰ੍ਤृਵਿਨਾਕृਤਾ। ਪਤਿਂ ਵਿਨਾ ਜੀਵਤਿ ਯਾ ਨ ਸਾ ਜੀਵਤਿ ਦੁਃਖਿਤਾ
ਇੱਕ ਔਰਤ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਧਰਮ ਜਾਣਦੀ ਹੋਵੇ, ਪਰ ਪਤੀ ਤੋਂ ਵਿਹੁੰਣੀ ਅਧੂਰੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ; ਜੋ ਪਤੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਜੀਉਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਜੀਉਂਦੀ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਦੁੱਖੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਪਤਿਂ ਵਿਨਾ ਮृਤਂ ਸ਼੍ਰੇਯੋ ਨਾਰ੍ਯਾਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਪੁਂਗਵ।। ਤ੍ਵਦ੍ਗਤਿਂ ਗਨ੍ਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਪ੍ਰਸੀਦਸ੍ਵਨਯਸ੍ਵਮਾਮ੍
ਹੇ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵਧੀਆ, ਔਰਤ ਲਈ ਪਤੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਜੀਉਂਦੇ ਰਹਿਣਾ ਮਰਨ ਤੋਂ ਵੀ ਮਾੜਾ ਹੈ; ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਪਿੱਛੇ ਜਾਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ, ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰ ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਲੈ ਚੱਲ।
ਤ੍ਵਯਾ ਹੀਨਾ ਕ੍ਸ਼ਣਮਪਿ ਨਾਹਂ ਜੀਵਿਤੁਮੁਤ੍ਸਹੇ। ਪ੍ਰਸਾਦਂ ਕੁਰੁ ਮੇ ਰਾਜਨ੍ਨਿਤਸ੍ਤੂਰ੍ਣਂ ਨਯਸ੍ਵ ਮਾਮ੍
ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਬਿਨਾ ਇਕ ਪਲ ਵੀ ਜੀਉਣ ਦੀ ਹਿੰਮਤ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੀ; ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ ਕਰ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਇਥੋਂ ਜਲਦੀ ਆਪਣੇ ਕੋਲ ਲੈ ਚੱਲ।
ਪृष੍ਠਤੋऽਨੁਗਮਿष੍ਯਾਮਿ ਸਮੇषੁ ਵਿषਮੇषੁ ਚ। ਤ੍ਵਾਮਹਂ ਨਰਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਗਚ੍ਛਨ੍ਤਮਨਿਵਰ੍ਤਿਤੁਮ੍
ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਪਿੱਛੇ ਪਿੱਛੇ ਚੱਲਾਂਗੀ, ਭਾਵੇਂ ਰਾਹ ਸਿੱਧਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਔਖਾ; ਹੇ ਪੁਰਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ, ਜਦ ਤੂੰ ਜਾਵੇਂਗਾ, ਮੈਂ ਕਦੇ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਮੁੜਾਂਗੀ।
ਛਾਯੇਵਾਨੁਗਤਾ ਰਾਜਨ੍ਸਤਤਂ ਵਸ਼ਵਰ੍ਤਿਨੀ। ਭਵਿष੍ਯਾਮਿ ਨਰਵ੍ਯਾਘ੍ਰ ਨਿਤ੍ਯਂ ਪ੍ਰਿਯਹਿਤੇ ਰਤਾ
ਜਿਵੇਂ ਛਾਂ ਸਦਾ ਨਾਲ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੇਰੇ ਪਿੱਛੇ ਰਹਾਂਗੀ, ਤੇਰੀ ਆਗਿਆ ਵਿਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ; ਹੇ ਪੁਰਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ, ਮੈਂ ਸਦਾ ਤੇਰੀ ਖੁਸ਼ੀ ਤੇ ਭਲੇ ਵਿੱਚ ਹੀ ਲੱਗੀ ਰਹਾਂਗੀ।
ਅਦ੍ਯਪ੍ਰਭृਤਿ ਮਾਂ ਰਾਜਨ੍ਕष੍ਟਾ ਹृਦਯਸ਼ੋषਣਾਃ। ਆਧਯੋऽਭਿਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਤ੍ਵਾਮृਤੇ ਪੁष੍ਕਰੇਕ੍ਸ਼ਣ
ਅੱਜ ਤੋਂ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਤੇਰੇ ਬਿਨਾ ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਨੂੰ ਸੁੱਕਾ ਦੇਣ ਵਾਲੀਆਂ ਦੁੱਖਾਂ ਮੈਨੂੰ ਘੇਰ ਲੈਣਗੀਆਂ, ਕਮਲ-ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ।
ਅਭਾਗ੍ਯਯਾ ਮਯਾ ਨੂਨਂ ਵਿਯੁਕ੍ਤਾਃ ਸਹਚਾਰਿਣਃ। ਤੇਨ ਮੇ ਵਿਪ੍ਰਯੋਗੋऽਯਮੁਪਪਨ੍ਨਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਸਹ
ਮੇਰੀ ਨਸੀਬ ਦੀ ਮਾਰੀ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਮੇਰੇ ਸਾਥੀ ਮੈਨੂੰ ਛੱਡ ਗਏ ਹਨ; ਇਸੇ ਕਰਕੇ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਮੇਰਾ ਵਿੱਛੋੜਾ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਵਿਪ੍ਰਯੁਕ੍ਤਾ ਤੁ ਯਾ ਪਤ੍ਯਾ ਮੁਹੂਰ੍ਤਮਪਿ ਜੀਵਤਿ। ਦੁਃਖਂ ਜੀਵਤਿ ਸਾ ਪਾਪਾ ਨਰਕਸ੍ਥੇਵ ਪਾਰ੍ਥਿਵ
ਜੋ ਇਸਤਰੀ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਤੋਂ ਵਿੱਛੜ ਕੇ ਇਕ ਪਲ ਵੀ ਜੀਉਂਦੀ ਹੈ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਉਹ ਦੁੱਖ ਵਿੱਚ ਜੀਉਂਦੀ ਹੈ; ਉਹ ਮੰਦ-ਭਾਗੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਰਹੀ ਹੋਵੇ।
ਸਂਯੁਕ੍ਤਾ ਵਿਪ੍ਰਯੁਕ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਪੂਰ੍ਵਦੇਹੇ ਕृਤਾ ਮਯਾ। ਤਦਿਦਂ ਕਰ੍ਮਭਿਃ ਪਾਪੈਃ ਪੂਰ੍ਵਦੇਹੇषੁ ਸਂਚਿਤਮ੍
ਪਿਛਲੇ ਜਨਮਾਂ ਵਿੱਚ ਮੇਰੇ ਵਲੋਂ ਪਤੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲਣ ਤੇ ਵਿੱਛੋੜੇ ਹੋਏ; ਇਹ ਦੁੱਖ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਕਰਕੇ ਆਇਆ ਹੈ।
ਦੁਃਖਂ ਮਾਮਨੁਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਰਾਜਂਸ੍ਤ੍ਵਦ੍ਵਿਪ੍ਰਯੋਗਜਮ੍। ਅਦ੍ਯਪ੍ਰਭृਤ੍ਯਹਂ ਰਾਜਨ੍ਕੁਸ਼ਸਂਸ੍ਤਰਸ਼ਾਯਿਨੀ। ਭਵਿष੍ਯਾਮ੍ਯਸੁਖਾਵਿष੍ਟਾ ਤ੍ਵਦ੍ਦਰ੍ਸ਼ਨਪਰਾਯਣਾ
ਇਹ ਦੁੱਖ ਮੈਨੂੰ ਤੇਰੇ ਵਿੱਛੋੜੇ ਕਰਕੇ ਆਇਆ ਹੈ, ਰਾਜਾ ਜੀ; ਅੱਜ ਤੋਂ ਮੈਂ ਕੁਸ਼ ਦੀ ਚੌਕੀ ਤੇ ਸੁੱਤੀ ਰਹਾਂਗੀ, ਦੁੱਖੀ ਰਹਾਂਗੀ, ਤੇਰੇ ਦਰਸ਼ਨ ਦੀ ਆਸ ਵਿੱਚ ਹੀ ਜੀਵਾਂਗੀ।
ਦਰ੍ਸ਼ਯਸ੍ਵ ਨਰਵ੍ਯਾਘ੍ਰ ਸ਼ਾਧਿ ਮਾਮਸੁਖਾਨ੍ਵਿਤਾਮ੍। ਕृਪਣਾਂ ਚਾਥ ਕਰੁਣਂ ਵਿਲਪਤ੍ਨੀਂ ਨਰੇਸ਼੍ਵਰ
ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਦਿਖਾ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ, ਮੈਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦੇ, ਭਾਵੇਂ ਮੈਂ ਦੁਖੀ ਤੇ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹਾਂ, ਨਰੇਸ਼ਵਰ, ਮੈਂ ਦੁਖ ਵਿੱਚ ਰੋ ਰਹੀ ਹਾਂ।
ਏਵਂ ਬਹੁਵਿਧਂ ਤਸ੍ਯਾਂ ਵਿਲਪਨ੍ਤ੍ਯਾਂ ਪੁਨਃਪੁਨਃ। ਤਂ ਸ਼ਵਂ ਸਂਪਰਿष੍ਵਜ੍ਯ ਵਾਕ੍ਕਿਲਾऽਨ੍ਤਰ੍ਹਿਤਾऽਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਉਹ ਇਸਤਰੀ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਕਈ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਵਿਲਾਪ ਕਰਦੀ ਹੋਈ, ਉਸ ਲਾਸ਼ ਨੂੰ ਚੰਬੜ ਕੇ, ਭਾਵ-ਭਰਿਆ ਗਲਾ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਇਹ ਬੋਲੀ।
ਉਤ੍ਤਿष੍ਠ ਭਦ੍ਰੇ ਗਚ੍ਛ ਤ੍ਵਂ ਦਦਾਨੀਹ ਵਰਂ ਤਵ। ਜਨਯਿष੍ਯਾਮ੍ਯਪਤ੍ਯਾਨਿ ਤ੍ਵਯ੍ਯਹਂ ਚਾਰੁਹਾਸਿਨਿ
ਉਠੋ, ਭਲੀਏ, ਹੁਣ ਤੂੰ ਚਲੀ ਜਾ—ਇੱਥੇ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਵਰ ਦਿੰਦੀ ਹਾਂ; ਤੇਰੇ ਰਾਹੀਂ ਮੈਂ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਕਰਾਂਗੀ, ਸੋਹਣੀ ਮੁਸਕਾਨ ਵਾਲੀ।
ਆਤ੍ਮਕੀਯੇ ਵਰਾਰੋਹੇ ਸ਼ਯਨੀਯੇ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ੀਮ੍। ਅष੍ਟਮੀਂ ਵਾ ऋਤੁਸ੍ਨਾਤਾ ਸਂਵਿਸ਼ੇਥਾ ਮਯਾ ਸਹ
ਸੁੰਦਰਏ, ਆਪਣੇ ਹੀ ਵਿਛੋਣੇ ਤੇ, ਚੌਦਵੀਂ ਜਾਂ ਅੱਠਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਰਿਤੁ-ਸਨਾਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਾ ਤੁ ਸਾ ਦੇਵੀ ਤਥਾ ਚਕ੍ਰੇ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ। ਯਥੋਕ੍ਤਮੇਵ ਤਦ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਭਦ੍ਰਾ ਪੁਤ੍ਰਾਰ੍ਥਿਨੀ ਤਦਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖੀ ਹੋਈ, ਉਸ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ ਇਸਤਰੀ ਨੇ ਉਹੀ ਕੀਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਸੀ; ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੀ ਹੋਈ, ਉਹ ਬੋਲ ਪੂਰੇ ਕੀਤੇ।
ਸਾ ਤੇਨ ਸੁषੁਵੇ ਦੇਵੀ ਸ਼ਵੇਨ ਭਰਤਰ੍षਭ। ਤ੍ਰੀਞ੍ਸ਼ਾਲ੍ਵਾਂਸ਼੍ਚਤੁਰੋ ਮਦ੍ਰਾਨ੍ਸੁਤਾਨ੍ਭਰਤਸਤ੍ਤਮ
ਉਸ ਲਾਸ਼ ਰਾਹੀਂ, ਉਸ ਦੇਵੀ ਨੇ ਤਿੰਨ ਸ਼ਾਲਵ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਤੇ ਚਾਰ ਮਦਰ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਜਣੇ, ਭਾਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ।
ਤਥਾ ਤ੍ਵਮਪਿ ਮਯ੍ਯੇਵਂ ਮਨਸਾ ਭਰਤਰ੍षਭ। ਸ਼ਕ੍ਤੋ ਜਨਯਿਤੁਂ ਪੁਤ੍ਰਾਂਸ੍ਤਪੋਯੋਗਬਲਾਨ੍ਵਿਤਃ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਭਾਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਵਧੀਆ, ਤੂੰ ਵੀ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਤਪ ਤੇ ਯੋਗ ਦੇ ਬਲ ਨਾਲ ਪੁੱਤਰ ਜਣ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤਯਾ ਰਾਜਾ ਤਾਂ ਦੇਵੀਂ ਪੁਨਰਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਧਰ੍ਮਵਿਦ੍ਧਰ੍ਮਸਂਯੁਕ੍ਤਮਿਦਂ ਵਚਨਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਸ ਦੇਵੀ ਵਲੋਂ ਇੰਝ ਆਖੇ ਜਾਣ ਤੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਮੁੜ ਉਸ ਇਸਤਰੀ ਨੂੰ ਧਰਮ ਤੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੀਆਂ ਉੱਤਮ ਗੱਲਾਂ ਆਖੀਆਂ।
ਏਵਮੇਤਤ੍ਪੁਰਾ ਕੁਨ੍ਤਿ ਵ੍ਯੁषਿਤਾਸ਼੍ਵਸ਼੍ਚਕਾਰ ਹ। ਯਥਾ ਤ੍ਵਯੋਕ੍ਤਂ ਕਲ੍ਯਾਣਿ ਸ ਹ੍ਯਾਸੀਦਮਰੋਪਮਃ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਕੁੰਤੀ, ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਵਿਉਸ਼ਿਤਾਸ਼ਵ ਨੇ ਤੇਰੀ ਆਖੀ ਹੋਈ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ; ਉਹ ਸੱਚਮੁੱਚ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਰਗਾ ਸੀ।
ਅਥ ਤ੍ਵਿਦਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਧਰ੍ਮਤਤ੍ਤ੍ਵਂ ਨਿਬੋਧ ਮੇ। ਪੁਰਾਣਮृषਿਭਿਰ੍ਦृष੍ਟਂ ਧਰ੍ਮਵਿਦ੍ਭਿਰ੍ਮਹਾਤ੍ਮਭਿਃ
ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਧਰਮ ਦੀ ਸੱਚੀ ਸਿੱਖਿਆ ਦੱਸਾਂਗਾ—ਸੁਣ; ਇਹ ਪੁਰਾਣੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਧਰਮ ਜਾਣਣ ਵਾਲਿਆਂ, ਵੱਡੇ ਮਨਾਂ ਨੇ ਵੇਖੀ ਸੀ।
ਅਨਾਵृਤਾਃ ਕਿਲ ਪੁਰਾ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯ ਆਸਨ੍ਵਰਾਨਨੇ। ਕਾਮਚਾਰਵਿਹਾਰਿਣ੍ਯਃ ਸ੍ਵਤਨ੍ਤ੍ਰਾਸ਼੍ਚਾਰੁਹਾਸਿਨਿ
ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ, ਸੋਹਣੀ ਮੁਸਕਾਨ ਵਾਲੀ, ਇਸਤਰੀਆਂ ਬੰਨ੍ਹੀਆਂ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਘੁੰਮਦੀਆਂ, ਸੁਤੰਤਰ ਰਹਿੰਦੀਆਂ।
ਤਾਸਾਂ ਵ੍ਯੁਚ੍ਚਰਮਾਣਾਨਾਂ ਕੌਮਾਰਾਤ੍ਸੁਭਗੇ ਪਤੀਨ੍। ਨਾਧਰ੍ਮੋऽਭੂਦ੍ਵਰਾਰੋਹੇ ਸ ਹਿ ਧਰ੍ਮਃ ਪੁਰਾऽਭਵਤ੍
ਉਹ ਸੁੰਦਰ ਇਸਤਰੀਆਂ, ਜਵਾਨ ਹੋਣ ਤੇ ਪਤੀ ਚੁਣਦੀਆਂ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਅਧਰਮ ਨਹੀਂ ਸੀ; ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਇਹੀ ਧਰਮ ਸੀ।
ਤਂ ਚੈਵ ਧਰ੍ਮਂ ਪੌਰਾਣਂ ਤਿਰ੍ਯਗ੍ਯੋਨਿਗਤਾਃ ਪ੍ਰਜਾਃ। ਅਦ੍ਯਾਪ੍ਯਨੁਵਿਧੀਯਨ੍ਤੇ ਕਾਮਕ੍ਰੋਧਵਿਵਰ੍ਜਿਤਾਃ
ਉਹ ਪੁਰਾਣਾ ਧਰਮ, ਅੱਜ ਵੀ ਜਾਨਵਰ ਜਾਤੀਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਪ੍ਰਜਾਵਾਂ, ਜੋ ਇੱਛਾ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹਨ, ਮੰਨਦੀਆਂ ਹਨ।
ਪ੍ਰਮਾਣਦृष੍ਟੋ ਧਰ੍ਮੋऽਯਂ ਪੂਜ੍ਯਤੇ ਚ ਮਹਰ੍षਿਭਿਃ। ਉਤ੍ਤਰੇषੁ ਚ ਰਮ੍ਭੋਰੁ ਕੁਰੁष੍ਵਦ੍ਯਾਪਿ ਪੂਜ੍ਯਤੇ। ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਮਨੁਗ੍ਰਹਕਰਃ ਸ ਹਿ ਧਰ੍ਮਃ ਸਨਾਤਨਃ
ਇਹ ਧਰਮ, ਜੋ ਸੱਚੀ ਗਵਾਹੀ ਨਾਲ ਥਾਪਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉੱਤਰ ਦੇ ਕੁਰੁ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਅੱਜ ਵੀ ਇਹ ਆਦਰਯੋਗ ਹੈ। ਇਹ ਸਦੀਵੀ ਧਰਮ ਔਰਤਾਂ ਲਈ ਚੰਗੀ ਕismet ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਨਾਗ੍ਨਿਸ੍ਤृਪ੍ਯਤਿ ਕਾष੍ਠਾਨਾਂ ਨਾਪਗਾਨਾਂ ਮਹੋਦਧਿਃ। ਨਾਨ੍ਤਕਃ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਾਂ ਨ ਪੁਂਸਾਂ ਵਾਮਲੋਚਨਾਃ
ਅੱਗ ਕਦੇ ਵੀ ਲੱਕੜ ਨਾਲ ਤ੍ਰਿਪਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ, ਜਿਵੇਂ ਸਮੁੰਦਰ ਨਦੀਆਂ ਨਾਲ ਕਦੇ ਭਰਦਾ ਨਹੀਂ। ਮੌਤ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨਾਲ ਕਦੇ ਰੱਜਦੀ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਔਰਤਾਂ ਵੀ ਮਰਦਾਂ ਨਾਲ ਕਦੇ ਰੱਜਦੀਆਂ ਨਹੀਂ।
ਏਵਂ ਤृष੍ਣਾ ਤੁ ਨਾਰੀਣਾਂ ਪੁਰੁषਂ ਪੁਰੁषਂ ਪ੍ਰਤਿ। ਅਗਮ੍ਯਾਗਮਨਂ ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਨਾਸ੍ਤਿ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸ਼ੁਚਿਸ੍ਮਿਤੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਹਰ ਮਰਦ ਵੱਲ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਔਰਤਾਂ ਲਈ, ਹਮੇਸ਼ਾ, ਕੋਈ ਰੋਕ-ਟੋਕ ਵਾਲਾ ਮਿਲਾਪ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਹੱਸਦੀ ਰਹੋ।
ਪੁਤ੍ਰਂ ਵਾ ਕਿਲ ਪੌਤ੍ਰਂ ਵਾ ਕਾਸਾਂਚਿਦ੍ਧਾਤਰਂ ਤਥਾ। ਰਹਸੀਹ ਨਰਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਯੋਨਿਰੁਤ੍ਕ੍ਲਿਦ੍ਯਤੇ ਤਦਾ
ਪੁੱਤਰ ਹੋਵੇ, ਪੌਤਰਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਭਰਾ ਹੀ ਹੋਵੇ—ਜਦੋਂ ਔਰਤ ਕਿਸੇ ਮਰਦ ਨੂੰ ਇਕੱਲੇ ਵੇਖਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਗਰਭ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਏਤਤ੍ਸ੍ਵਾਭਾਵਿਕਂ ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਨ ਨਿਮਿਤ੍ਤਕृਤਂ ਸ਼ੁਭੇ।' ਅਸ੍ਮਿਂਸ੍ਤੁ ਲੋਕੇ ਨਚਿਰਾਨ੍ਮਰ੍ਯਾਦੇਯਂ ਸ਼ੁਚਿਸ੍ਮਿਤੇ
ਇਹ ਔਰਤਾਂ ਦਾ ਕੁਦਰਤੀ ਸੁਭਾਵ ਹੈ, ਪਿਆਰੀਏ, ਕੋਈ ਵੱਖਰੀ ਵਜ੍ਹਾ ਨਹੀਂ। ਪਰ ਇਸ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿਚ, ਹੱਸਦੀ ਰਹੋ, ਇਹ ਰੀਤ ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਨਹੀਂ ਚੱਲੀ।
ਸ੍ਥਾਪਿਤਾ ਯੇਨ ਯਸ੍ਮਾਚ੍ਚ ਤਨ੍ਮੇ ਵਿਸ੍ਤਰਤਃ ਸ਼ृਣੁ। ਬਭੂਵੋਦ੍ਦਾਲਕੋ ਨਾਮ ਮਹਰ੍षਿਰਿਤਿ ਨਃ ਸ਼੍ਰੁਤਮ੍
ਕਿਸ ਨੇ ਤੇ ਕਿਵੇਂ ਇਹ ਰੀਤ ਥਾਪੀ, ਉਹ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ। ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਉੱਦਾਲਕ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਅਸੀਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ।