ਦੇਵਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰ੍षਯਸ਼੍ਚੈਵ ਚਕ੍ਰੁਃ ਕਰ੍ਮ ਸ੍ਵਯਂ ਤਦਾ। ਵ੍ਯੁषਿਤਾਸ਼੍ਵਸ੍ਤਤੋ ਰਾਜਨ੍ਨਤਿ ਮਰ੍ਤ੍ਯਾਨ੍ਵ੍ਯਰੋਚਤ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਹੀ ਕਰਮ ਕੀਤੇ; ਰਾਜਾ ਵਿਉਸ਼ਿਤਾਸ਼ਵ ਆਮ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਚਮਕਿਆ।
ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨ੍ਪ੍ਰਤਿ ਯਥਾ ਤਪਨਃ ਸ਼ਿਸ਼ਿਰਾਤ੍ਯਯੇ। ਸ ਵਿਜਿਤ੍ਯ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਚ ਨृਪਤੀਨ੍ਰਾਜਸਤ੍ਤਮਃ
ਜਿਵੇਂ ਸਰਦੀ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਸੂਰਜ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਉੱਤੇ ਛਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਹੋਰ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਹਾਵੀ ਹੋ ਗਿਆ।
ਪ੍ਰਾਚ੍ਯਾਨੁਦਿਚ੍ਯਾਨ੍ਪਾਸ਼੍ਚਾਤ੍ਯਾਨ੍ਦਾਕ੍ਸ਼ਿਣਾਤ੍ਯਾਨਕਾਲਯਤ੍। ਅਸ਼੍ਵਮੇਧੇ ਮਹਾਯਜ੍ਞੇ ਵ੍ਯੁषਿਤਾਸ਼੍ਵਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍
ਵਿਉਸ਼ਿਤਾਸ਼ਵ, ਜਿਸ ਦੀ ਸ਼ਾਨ ਵੱਡੀ ਸੀ, ਨੇ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਵੱਡੀ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਪੂਰਬ, ਉੱਤਰ, ਪੱਛਮ ਤੇ ਦੱਖਣ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਵੱਸ ਕਰ ਲਿਆ।
ਬਭੂਵ ਸ ਹਿ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਦਸ਼ਨਾਗਬਲਾਨ੍ਵਿਤਃ। ਅਪ੍ਯਤ੍ਰ ਗਾਥਾਂ ਗਾਯਨ੍ਤਿ ਯੇ ਪੁਰਾਣਵਿਦੋ ਜਨਾਃ
ਉਹ ਰਾਜਾ ਦੱਸ ਹਾਥੀਆਂ ਜਿੰਨੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਦੇ ਜਾਣਕਾਰ ਲੋਕ ਗੀਤਾਂ ਵਿੱਚ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਵ੍ਯੁषਿਤਾਸ਼੍ਵੇ ਯਸ਼ੋਵृਦ੍ਧੇ ਮਨੁष੍ਯੇਨ੍ਦ੍ਰੇ ਕੁਰੂਤ੍ਤਮ। ਵ੍ਯੁषਿਤਾਸ਼੍ਵਃ ਸਮੁਦ੍ਰਾਨ੍ਤਾਂ ਵਿਜਿਤ੍ਯੇਮਾਂ ਵਸੁਨ੍ਧਰਾਮ੍
ਹੇ ਕੁਰੂਆਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਜਦੋਂ ਵਿਉਸ਼ਿਤਾਸ਼ਵ ਦੀ ਇਜ਼ਤ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵਧੀ, ਉਸ ਨੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਕੰਢੇ ਤੱਕ ਧਰਤੀ ਜਿੱਤ ਲਈ।
ਅਪਾਲਯਤ੍ਸਰ੍ਵਵਰ੍ਣਾਨ੍ਪਿਤਾ ਪੁਤ੍ਰਾਨਿਵੌਰਸਾਨ੍। ਯਜਮਾਨੋ ਮਹਾਯਜ੍ਞੈਰ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਭ੍ਯੋ ਧਨਂ ਦਦੌ
ਉਸ ਨੇ ਸਾਰੇ ਵਰਗਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ, ਜਿਵੇਂ ਪਿਉ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਯਜਮਾਨ ਵੱਡੀਆਂ ਯਜਨਾਂ ਰਾਹੀਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਧਨ ਦਿੰਦਾ ਸੀ।
ਅਨਨ੍ਤਰਤ੍ਨਾਨ੍ਯਾਦਾਯ ਸ ਜਹਾਰ ਮਹਾਕ੍ਰਤੂਨ੍। ਸੁषਾਵ ਚ ਬਹੂਨ੍ਸੋਮਾਨ੍ਸੋਮਸਂਸ੍ਥਾਸ੍ਤਤਾਨ ਚ
ਉਸ ਨੇ ਬੇਅੰਤ ਖਜ਼ਾਨੇ ਹਾਸਲ ਕੀਤੇ ਤੇ ਵੱਡੀਆਂ ਯਜਨਾਂ ਕੀਤੀਆਂ; ਬਹੁਤ ਸੋਮ ਰਸ ਨਿਕਾਲਿਆ ਤੇ ਕਈ ਸੋਮ ਯਜਨਾਵਾਂ ਕਰਵਾਈਆਂ।
ਆਸੀਤ੍ਕਾਕ੍ਸ਼ੀਵਤੀ ਚਾਸ੍ਯ ਭਾਰ੍ਯਾ ਪਰਮਸਂਮਤਾ। ਭਦ੍ਰਾ ਨਾਮ ਮਨੁष੍ਯੇਨ੍ਦ੍ਰ ਰੂਪੇਣਾਸਦृਸ਼ੀ ਭੁਵਿ
ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਕਾਕਸ਼ੀਵਤੀ ਸੀ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ; ਉਸ ਦਾ ਨਾਂ ਭਦਰਾ ਸੀ, ਜੋ ਸੁੰਦਰਤਾ ਵਿੱਚ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਬੇਮਿਸਾਲ ਸੀ।
ਕਾਮਯਾਮਾਸਤੁਸ੍ਤੌ ਚ ਪਰਸ੍ਪਰਮਿਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤਮ੍। ਸ ਤਸ੍ਯਾਂ ਕਾਮਸਂਪਨ੍ਨੋ ਯਕ੍ਸ਼੍ਮਣਾ ਸਮਪਦ੍ਯਤ
ਦੋਵੇਂ ਇਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਨ, ਇਹ ਸੁਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਉਸ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਪੂਰਾ ਹੋਇਆ, ਪਰ ਰੋਗ ਨਾਲ ਘੇਰਿਆ ਗਿਆ।
ਤੇਨਾਚਿਰੇਣ ਕਾਲੇਨ ਜਗਾਮਾਸ੍ਤਮਿਵਾਂਸ਼ੁਮਾਨ੍। ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਪ੍ਰੇਤੇ ਮਨੁष੍ਯੇਨ੍ਦ੍ਰੇ ਭਾਰ੍ਯਾऽਸ੍ਯ ਭृਸ਼ਦੁਃਖਿਤਾ
ਥੋੜੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਡੁੱਬ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਚਲਾ ਗਿਆ; ਜਦੋਂ ਰਾਜਾ ਮਰ ਗਿਆ, ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਬਹੁਤ ਦੁੱਖੀ ਹੋਈ।
ਅਪੁਤ੍ਰਾ ਪੁਰੁषਵ੍ਯਾਘ੍ਰ ਵਿਲਲਾਪੇਤਿ ਨਃ ਸ਼੍ਰੁਤਮ੍। ਭਦ੍ਰਾ ਪਰਮਦੁਃਖਾਰ੍ਤਾ ਤਨ੍ਨਿਬੋਧ ਜਨਾਧਿਪ
ਹੇ ਪੁਰਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ, ਪੁੱਤਰ ਤੋਂ ਵਿਹੁੰਣੀ ਭਦਰਾ ਨੇ ਰੋਣਾ ਧੋਣਾ ਕੀਤਾ; ਉਹ ਬਹੁਤ ਦੁੱਖੀ ਹੋਈ, ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਲੈ, ਹੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ।
ਨਾਰੀ ਪਰਮਧਰ੍ਮਜ੍ਞ ਸਰ੍ਵਾ ਭਰ੍ਤृਵਿਨਾਕृਤਾ। ਪਤਿਂ ਵਿਨਾ ਜੀਵਤਿ ਯਾ ਨ ਸਾ ਜੀਵਤਿ ਦੁਃਖਿਤਾ
ਇੱਕ ਔਰਤ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਧਰਮ ਜਾਣਦੀ ਹੋਵੇ, ਪਰ ਪਤੀ ਤੋਂ ਵਿਹੁੰਣੀ ਅਧੂਰੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ; ਜੋ ਪਤੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਜੀਉਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਜੀਉਂਦੀ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਦੁੱਖੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਪਤਿਂ ਵਿਨਾ ਮृਤਂ ਸ਼੍ਰੇਯੋ ਨਾਰ੍ਯਾਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਪੁਂਗਵ।। ਤ੍ਵਦ੍ਗਤਿਂ ਗਨ੍ਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਪ੍ਰਸੀਦਸ੍ਵਨਯਸ੍ਵਮਾਮ੍
ਹੇ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵਧੀਆ, ਔਰਤ ਲਈ ਪਤੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਜੀਉਂਦੇ ਰਹਿਣਾ ਮਰਨ ਤੋਂ ਵੀ ਮਾੜਾ ਹੈ; ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਪਿੱਛੇ ਜਾਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ, ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰ ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਲੈ ਚੱਲ।
ਤ੍ਵਯਾ ਹੀਨਾ ਕ੍ਸ਼ਣਮਪਿ ਨਾਹਂ ਜੀਵਿਤੁਮੁਤ੍ਸਹੇ। ਪ੍ਰਸਾਦਂ ਕੁਰੁ ਮੇ ਰਾਜਨ੍ਨਿਤਸ੍ਤੂਰ੍ਣਂ ਨਯਸ੍ਵ ਮਾਮ੍
ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਬਿਨਾ ਇਕ ਪਲ ਵੀ ਜੀਉਣ ਦੀ ਹਿੰਮਤ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੀ; ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ ਕਰ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਇਥੋਂ ਜਲਦੀ ਆਪਣੇ ਕੋਲ ਲੈ ਚੱਲ।
ਪृष੍ਠਤੋऽਨੁਗਮਿष੍ਯਾਮਿ ਸਮੇषੁ ਵਿषਮੇषੁ ਚ। ਤ੍ਵਾਮਹਂ ਨਰਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਗਚ੍ਛਨ੍ਤਮਨਿਵਰ੍ਤਿਤੁਮ੍
ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਪਿੱਛੇ ਪਿੱਛੇ ਚੱਲਾਂਗੀ, ਭਾਵੇਂ ਰਾਹ ਸਿੱਧਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਔਖਾ; ਹੇ ਪੁਰਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ, ਜਦ ਤੂੰ ਜਾਵੇਂਗਾ, ਮੈਂ ਕਦੇ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਮੁੜਾਂਗੀ।
ਛਾਯੇਵਾਨੁਗਤਾ ਰਾਜਨ੍ਸਤਤਂ ਵਸ਼ਵਰ੍ਤਿਨੀ। ਭਵਿष੍ਯਾਮਿ ਨਰਵ੍ਯਾਘ੍ਰ ਨਿਤ੍ਯਂ ਪ੍ਰਿਯਹਿਤੇ ਰਤਾ
ਜਿਵੇਂ ਛਾਂ ਸਦਾ ਨਾਲ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੇਰੇ ਪਿੱਛੇ ਰਹਾਂਗੀ, ਤੇਰੀ ਆਗਿਆ ਵਿਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ; ਹੇ ਪੁਰਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ, ਮੈਂ ਸਦਾ ਤੇਰੀ ਖੁਸ਼ੀ ਤੇ ਭਲੇ ਵਿੱਚ ਹੀ ਲੱਗੀ ਰਹਾਂਗੀ।
ਅਦ੍ਯਪ੍ਰਭृਤਿ ਮਾਂ ਰਾਜਨ੍ਕष੍ਟਾ ਹृਦਯਸ਼ੋषਣਾਃ। ਆਧਯੋऽਭਿਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਤ੍ਵਾਮृਤੇ ਪੁष੍ਕਰੇਕ੍ਸ਼ਣ
ਅੱਜ ਤੋਂ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਤੇਰੇ ਬਿਨਾ ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਨੂੰ ਸੁੱਕਾ ਦੇਣ ਵਾਲੀਆਂ ਦੁੱਖਾਂ ਮੈਨੂੰ ਘੇਰ ਲੈਣਗੀਆਂ, ਕਮਲ-ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ।
ਅਭਾਗ੍ਯਯਾ ਮਯਾ ਨੂਨਂ ਵਿਯੁਕ੍ਤਾਃ ਸਹਚਾਰਿਣਃ। ਤੇਨ ਮੇ ਵਿਪ੍ਰਯੋਗੋऽਯਮੁਪਪਨ੍ਨਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਸਹ
ਮੇਰੀ ਨਸੀਬ ਦੀ ਮਾਰੀ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਮੇਰੇ ਸਾਥੀ ਮੈਨੂੰ ਛੱਡ ਗਏ ਹਨ; ਇਸੇ ਕਰਕੇ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਮੇਰਾ ਵਿੱਛੋੜਾ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਵਿਪ੍ਰਯੁਕ੍ਤਾ ਤੁ ਯਾ ਪਤ੍ਯਾ ਮੁਹੂਰ੍ਤਮਪਿ ਜੀਵਤਿ। ਦੁਃਖਂ ਜੀਵਤਿ ਸਾ ਪਾਪਾ ਨਰਕਸ੍ਥੇਵ ਪਾਰ੍ਥਿਵ
ਜੋ ਇਸਤਰੀ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਤੋਂ ਵਿੱਛੜ ਕੇ ਇਕ ਪਲ ਵੀ ਜੀਉਂਦੀ ਹੈ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਉਹ ਦੁੱਖ ਵਿੱਚ ਜੀਉਂਦੀ ਹੈ; ਉਹ ਮੰਦ-ਭਾਗੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਰਹੀ ਹੋਵੇ।
ਸਂਯੁਕ੍ਤਾ ਵਿਪ੍ਰਯੁਕ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਪੂਰ੍ਵਦੇਹੇ ਕृਤਾ ਮਯਾ। ਤਦਿਦਂ ਕਰ੍ਮਭਿਃ ਪਾਪੈਃ ਪੂਰ੍ਵਦੇਹੇषੁ ਸਂਚਿਤਮ੍
ਪਿਛਲੇ ਜਨਮਾਂ ਵਿੱਚ ਮੇਰੇ ਵਲੋਂ ਪਤੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲਣ ਤੇ ਵਿੱਛੋੜੇ ਹੋਏ; ਇਹ ਦੁੱਖ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਕਰਕੇ ਆਇਆ ਹੈ।
ਦੁਃਖਂ ਮਾਮਨੁਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਰਾਜਂਸ੍ਤ੍ਵਦ੍ਵਿਪ੍ਰਯੋਗਜਮ੍। ਅਦ੍ਯਪ੍ਰਭृਤ੍ਯਹਂ ਰਾਜਨ੍ਕੁਸ਼ਸਂਸ੍ਤਰਸ਼ਾਯਿਨੀ। ਭਵਿष੍ਯਾਮ੍ਯਸੁਖਾਵਿष੍ਟਾ ਤ੍ਵਦ੍ਦਰ੍ਸ਼ਨਪਰਾਯਣਾ
ਇਹ ਦੁੱਖ ਮੈਨੂੰ ਤੇਰੇ ਵਿੱਛੋੜੇ ਕਰਕੇ ਆਇਆ ਹੈ, ਰਾਜਾ ਜੀ; ਅੱਜ ਤੋਂ ਮੈਂ ਕੁਸ਼ ਦੀ ਚੌਕੀ ਤੇ ਸੁੱਤੀ ਰਹਾਂਗੀ, ਦੁੱਖੀ ਰਹਾਂਗੀ, ਤੇਰੇ ਦਰਸ਼ਨ ਦੀ ਆਸ ਵਿੱਚ ਹੀ ਜੀਵਾਂਗੀ।
ਦਰ੍ਸ਼ਯਸ੍ਵ ਨਰਵ੍ਯਾਘ੍ਰ ਸ਼ਾਧਿ ਮਾਮਸੁਖਾਨ੍ਵਿਤਾਮ੍। ਕृਪਣਾਂ ਚਾਥ ਕਰੁਣਂ ਵਿਲਪਤ੍ਨੀਂ ਨਰੇਸ਼੍ਵਰ
ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਦਿਖਾ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ, ਮੈਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦੇ, ਭਾਵੇਂ ਮੈਂ ਦੁਖੀ ਤੇ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹਾਂ, ਨਰੇਸ਼ਵਰ, ਮੈਂ ਦੁਖ ਵਿੱਚ ਰੋ ਰਹੀ ਹਾਂ।
ਏਵਂ ਬਹੁਵਿਧਂ ਤਸ੍ਯਾਂ ਵਿਲਪਨ੍ਤ੍ਯਾਂ ਪੁਨਃਪੁਨਃ। ਤਂ ਸ਼ਵਂ ਸਂਪਰਿष੍ਵਜ੍ਯ ਵਾਕ੍ਕਿਲਾऽਨ੍ਤਰ੍ਹਿਤਾऽਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਉਹ ਇਸਤਰੀ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਕਈ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਵਿਲਾਪ ਕਰਦੀ ਹੋਈ, ਉਸ ਲਾਸ਼ ਨੂੰ ਚੰਬੜ ਕੇ, ਭਾਵ-ਭਰਿਆ ਗਲਾ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਇਹ ਬੋਲੀ।
ਉਤ੍ਤਿष੍ਠ ਭਦ੍ਰੇ ਗਚ੍ਛ ਤ੍ਵਂ ਦਦਾਨੀਹ ਵਰਂ ਤਵ। ਜਨਯਿष੍ਯਾਮ੍ਯਪਤ੍ਯਾਨਿ ਤ੍ਵਯ੍ਯਹਂ ਚਾਰੁਹਾਸਿਨਿ
ਉਠੋ, ਭਲੀਏ, ਹੁਣ ਤੂੰ ਚਲੀ ਜਾ—ਇੱਥੇ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਵਰ ਦਿੰਦੀ ਹਾਂ; ਤੇਰੇ ਰਾਹੀਂ ਮੈਂ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਕਰਾਂਗੀ, ਸੋਹਣੀ ਮੁਸਕਾਨ ਵਾਲੀ।
ਆਤ੍ਮਕੀਯੇ ਵਰਾਰੋਹੇ ਸ਼ਯਨੀਯੇ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ੀਮ੍। ਅष੍ਟਮੀਂ ਵਾ ऋਤੁਸ੍ਨਾਤਾ ਸਂਵਿਸ਼ੇਥਾ ਮਯਾ ਸਹ
ਸੁੰਦਰਏ, ਆਪਣੇ ਹੀ ਵਿਛੋਣੇ ਤੇ, ਚੌਦਵੀਂ ਜਾਂ ਅੱਠਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਰਿਤੁ-ਸਨਾਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਾ ਤੁ ਸਾ ਦੇਵੀ ਤਥਾ ਚਕ੍ਰੇ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ। ਯਥੋਕ੍ਤਮੇਵ ਤਦ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਭਦ੍ਰਾ ਪੁਤ੍ਰਾਰ੍ਥਿਨੀ ਤਦਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖੀ ਹੋਈ, ਉਸ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ ਇਸਤਰੀ ਨੇ ਉਹੀ ਕੀਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਸੀ; ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੀ ਹੋਈ, ਉਹ ਬੋਲ ਪੂਰੇ ਕੀਤੇ।
ਸਾ ਤੇਨ ਸੁषੁਵੇ ਦੇਵੀ ਸ਼ਵੇਨ ਭਰਤਰ੍षਭ। ਤ੍ਰੀਞ੍ਸ਼ਾਲ੍ਵਾਂਸ਼੍ਚਤੁਰੋ ਮਦ੍ਰਾਨ੍ਸੁਤਾਨ੍ਭਰਤਸਤ੍ਤਮ
ਉਸ ਲਾਸ਼ ਰਾਹੀਂ, ਉਸ ਦੇਵੀ ਨੇ ਤਿੰਨ ਸ਼ਾਲਵ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਤੇ ਚਾਰ ਮਦਰ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਜਣੇ, ਭਾਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ।
ਤਥਾ ਤ੍ਵਮਪਿ ਮਯ੍ਯੇਵਂ ਮਨਸਾ ਭਰਤਰ੍षਭ। ਸ਼ਕ੍ਤੋ ਜਨਯਿਤੁਂ ਪੁਤ੍ਰਾਂਸ੍ਤਪੋਯੋਗਬਲਾਨ੍ਵਿਤਃ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਭਾਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਵਧੀਆ, ਤੂੰ ਵੀ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਤਪ ਤੇ ਯੋਗ ਦੇ ਬਲ ਨਾਲ ਪੁੱਤਰ ਜਣ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤਯਾ ਰਾਜਾ ਤਾਂ ਦੇਵੀਂ ਪੁਨਰਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਧਰ੍ਮਵਿਦ੍ਧਰ੍ਮਸਂਯੁਕ੍ਤਮਿਦਂ ਵਚਨਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਸ ਦੇਵੀ ਵਲੋਂ ਇੰਝ ਆਖੇ ਜਾਣ ਤੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਮੁੜ ਉਸ ਇਸਤਰੀ ਨੂੰ ਧਰਮ ਤੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੀਆਂ ਉੱਤਮ ਗੱਲਾਂ ਆਖੀਆਂ।
ਏਵਮੇਤਤ੍ਪੁਰਾ ਕੁਨ੍ਤਿ ਵ੍ਯੁषਿਤਾਸ਼੍ਵਸ਼੍ਚਕਾਰ ਹ। ਯਥਾ ਤ੍ਵਯੋਕ੍ਤਂ ਕਲ੍ਯਾਣਿ ਸ ਹ੍ਯਾਸੀਦਮਰੋਪਮਃ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਕੁੰਤੀ, ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਵਿਉਸ਼ਿਤਾਸ਼ਵ ਨੇ ਤੇਰੀ ਆਖੀ ਹੋਈ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ; ਉਹ ਸੱਚਮੁੱਚ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਰਗਾ ਸੀ।