ਤਤ੍ਰ ਤ੍ਰੀਞ੍ਜਨਯਾਮਾਸ ਦੁਰ੍ਜਯਾਦੀਨ੍ਮਹਾਰਥਾਨ੍। ਤਥਾ ਤ੍ਵਮਪਿ ਕਲ੍ਯਾਣਿ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਤ੍ਤਪਸਾਧਿਕਾਤ੍। ਮਨ੍ਨਿਯੋਗਾਦ੍ਯਤ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਮਪਤ੍ਯੋਤ੍ਪਾਦਨਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਉਥੇ ਉਸ ਨੇ ਤਿੰਨ ਮਹਾਨ ਯੋਧੇ—ਦੁਰਜਯ ਆਦਿਕ—ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੂੰ ਵੀ, ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਮੇਰੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ, ਜਲਦੀ ਹੀ ਵੱਡੇ ਤਪ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੋਂ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਾ ਮਹਾਰਾਜ ਕੁਨ੍ਤੀ ਪਾਣ੍ਡੁਮਭਾषਤ। ਕੁਰੂਣਾਮृषਭਂ ਵੀਰਂ ਤਦਾ ਭੂਮਿਪਤਿਂ ਪਤਿਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਕੁੰਤੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਪਾਂਡੂ, ਜੋ ਕੁਰੂਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਿਰਮੌਰ ਤੇ ਵੀਰ ਸੀ, ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਨ ਮਾਮਰ੍ਹਸਿ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞ ਵਕ੍ਤੁਮੇਵਂ ਕਥਂਚਨ। ਧਰ੍ਮਪਤ੍ਨੀਮਭਿਰਤਾਂ ਤ੍ਵਯਿ ਰਾਜੀਵਲੋਚਨੇ
ਹੇ ਧਰਮ ਦੇ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਦੇ ਵੀ ਨਾ ਕਹੀਂ। ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਧਰਮਪਤਨੀ ਹਾਂ ਤੇ ਤੇਰੇ ਵਿਚ ਹੀ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦੀ ਹਾਂ, ਹੇ ਕਮਲ-ਨੈਤ੍ਰ।
ਤ੍ਵਮੇਵ ਤੁ ਮਹਾਬਾਹੋ ਮਯ੍ਯਪਤ੍ਯਾਨਿ ਭਾਰਤ। ਵੀਰ ਵੀਰ੍ਯੋਪਪਨ੍ਨਾਨਿ ਧਰ੍ਮਤੋ ਜਨਯਿष੍ਯਸਿ
ਹੇ ਮਹਾਬਾਹੂ ਭਾਰਤ, ਤੂੰ ਆਪ ਹੀ ਮੇਰੇ ਵਿਚ ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਬਲਸ਼ਾਲੀ ਤੇ ਵੀਰ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਕਰੇਂਗਾ।
ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਮਨੁਜਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਗਚ੍ਛੇਯਂ ਸਹਿਤਾ ਤ੍ਵਯਾ। ਅਪਤ੍ਯਾਯ ਚ ਮਾਂ ਗਚ੍ਛ ਤ੍ਵਮੇਵ ਕੁਰੁਨਨ੍ਦਨ
ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਸ਼ੇਰ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਹੀ ਸੁਰਗ ਜਾਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ। ਪੁੱਤਰ ਦੀ خاطر, ਤੂੰ ਹੀ ਮੈਨੂੰ ਮਿਲ, ਹੇ ਕੁਰੂਆਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ।
ਨ ਹ੍ਯਹਂ ਮਨਸਾਪ੍ਯਨ੍ਯਂ ਗਚ੍ਛੇਯਂ ਤ੍ਵਦृਤੇ ਨਰਮ੍। ਤ੍ਵਤ੍ਤਃ ਪ੍ਰਤਿ ਵਿਸ਼ਿष੍ਟਸ਼੍ਚ ਕੋऽਨ੍ਯੋऽਸ੍ਤਿ ਭੁਵਿ ਮਾਨਵਃ
ਮੈਂ ਮਨ ਵਿਚ ਵੀ ਤੇਰੇ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਮਰਦ ਵੱਲ ਨਹੀਂ ਜਾਵਾਂਗੀ। ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੋਰ ਕੌਣ ਹੈ ਇਸ ਧਰਤੀ 'ਤੇ?
ਇਮਾਂ ਚ ਤਾਵਦ੍ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਨ੍ਪੌਰਾਣੀਂ ਸ਼ृਣੁ ਮੇ ਕਥਾਮ੍। ਪਰਿਸ਼੍ਰੁਤਾਂ ਵਿਸ਼ਾਲਾਕ੍ਸ਼ ਕੀਰ੍ਤਯਿष੍ਯਾਮਿ ਯਾਮਹਮ੍
ਹੁਣ, ਹੇ ਧਰਮਵਾਨ, ਮੇਰੀ ਇਹ ਪੁਰਾਣੀ ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣ, ਹੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਜੋ ਮੈਂ ਦੱਸਣੀ ਹੈ।
ਵ੍ਯੁषਇਤਾਸ਼੍ਵ ਇਤਿ ਖ੍ਯਾਤੋ ਬਭੂਵ ਕਿਲ ਪਾਰ੍ਥਿਵਃ। ਪੁਰਾ ਪਰਮਧਰ੍ਮਿष੍ਠਃ ਪੂਰੋਰ੍ਵਂਸ਼ਵਿਵਰ੍ਧਨਃ
ਇਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਵਿਉਸ਼ਿਤਾਸ਼ਵ ਨਾਮ ਦਾ ਇਕ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਧਰਮਾਤਮਾ ਸੀ ਤੇ ਪੁਰੂ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਤਸ੍ਮਿਂਸ਼੍ਚ ਯਜਮਾਨੇ ਵੈ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਨਿ ਮਹਾਭੁਜੇ। ਉਪਾਗਮਂਸ੍ਤਤੋ ਦੇਵਾਃ ਸੇਨ੍ਦ੍ਰਾ ਦੇਵਰ੍षਿਭਿਃ ਸਹ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਧਰਮਾਤਮਾ ਤੇ ਬਲਵਾਨ ਯਜਮਾਨ ਯਜਨਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਇੰਦਰ ਸਮੇਤ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਦੇਵ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਉਸ ਥਾਂ ਆ ਪਹੁੰਚੇ।
ਅਮਾਦ੍ਯਦਿਨ੍ਦ੍ਰਃ ਸੋਮੇਨ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਭਿਰ੍ਦ੍ਵਿਜਾਤਯਃ। ਵ੍ਯੁषਿਤਾਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਰਾਜਰ੍षੇਸ੍ਤਤੋ ਯਜ੍ਞੇ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਇੰਦਰ ਨੇ ਸੋਮ ਪੀ ਕੇ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਈ, ਤੇ ਦੁਜਾਤੀਆਂ ਨੂੰ ਦਾਨ ਮਿਲੇ, ਜਦੋਂ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਰਾਜਾ ਵਿਉਸ਼ਿਤਾਸ਼ਵ ਨੇ ਯਜਨਾ ਕੀਤੀ।
ਦੇਵਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰ੍षਯਸ਼੍ਚੈਵ ਚਕ੍ਰੁਃ ਕਰ੍ਮ ਸ੍ਵਯਂ ਤਦਾ। ਵ੍ਯੁषਿਤਾਸ਼੍ਵਸ੍ਤਤੋ ਰਾਜਨ੍ਨਤਿ ਮਰ੍ਤ੍ਯਾਨ੍ਵ੍ਯਰੋਚਤ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਹੀ ਕਰਮ ਕੀਤੇ; ਰਾਜਾ ਵਿਉਸ਼ਿਤਾਸ਼ਵ ਆਮ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਚਮਕਿਆ।
ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨ੍ਪ੍ਰਤਿ ਯਥਾ ਤਪਨਃ ਸ਼ਿਸ਼ਿਰਾਤ੍ਯਯੇ। ਸ ਵਿਜਿਤ੍ਯ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਚ ਨृਪਤੀਨ੍ਰਾਜਸਤ੍ਤਮਃ
ਜਿਵੇਂ ਸਰਦੀ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਸੂਰਜ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਉੱਤੇ ਛਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਹੋਰ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਹਾਵੀ ਹੋ ਗਿਆ।
ਪ੍ਰਾਚ੍ਯਾਨੁਦਿਚ੍ਯਾਨ੍ਪਾਸ਼੍ਚਾਤ੍ਯਾਨ੍ਦਾਕ੍ਸ਼ਿਣਾਤ੍ਯਾਨਕਾਲਯਤ੍। ਅਸ਼੍ਵਮੇਧੇ ਮਹਾਯਜ੍ਞੇ ਵ੍ਯੁषਿਤਾਸ਼੍ਵਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍
ਵਿਉਸ਼ਿਤਾਸ਼ਵ, ਜਿਸ ਦੀ ਸ਼ਾਨ ਵੱਡੀ ਸੀ, ਨੇ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਵੱਡੀ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਪੂਰਬ, ਉੱਤਰ, ਪੱਛਮ ਤੇ ਦੱਖਣ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਵੱਸ ਕਰ ਲਿਆ।
ਬਭੂਵ ਸ ਹਿ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਦਸ਼ਨਾਗਬਲਾਨ੍ਵਿਤਃ। ਅਪ੍ਯਤ੍ਰ ਗਾਥਾਂ ਗਾਯਨ੍ਤਿ ਯੇ ਪੁਰਾਣਵਿਦੋ ਜਨਾਃ
ਉਹ ਰਾਜਾ ਦੱਸ ਹਾਥੀਆਂ ਜਿੰਨੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਦੇ ਜਾਣਕਾਰ ਲੋਕ ਗੀਤਾਂ ਵਿੱਚ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਵ੍ਯੁषਿਤਾਸ਼੍ਵੇ ਯਸ਼ੋਵृਦ੍ਧੇ ਮਨੁष੍ਯੇਨ੍ਦ੍ਰੇ ਕੁਰੂਤ੍ਤਮ। ਵ੍ਯੁषਿਤਾਸ਼੍ਵਃ ਸਮੁਦ੍ਰਾਨ੍ਤਾਂ ਵਿਜਿਤ੍ਯੇਮਾਂ ਵਸੁਨ੍ਧਰਾਮ੍
ਹੇ ਕੁਰੂਆਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਜਦੋਂ ਵਿਉਸ਼ਿਤਾਸ਼ਵ ਦੀ ਇਜ਼ਤ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵਧੀ, ਉਸ ਨੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਕੰਢੇ ਤੱਕ ਧਰਤੀ ਜਿੱਤ ਲਈ।
ਅਪਾਲਯਤ੍ਸਰ੍ਵਵਰ੍ਣਾਨ੍ਪਿਤਾ ਪੁਤ੍ਰਾਨਿਵੌਰਸਾਨ੍। ਯਜਮਾਨੋ ਮਹਾਯਜ੍ਞੈਰ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਭ੍ਯੋ ਧਨਂ ਦਦੌ
ਉਸ ਨੇ ਸਾਰੇ ਵਰਗਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ, ਜਿਵੇਂ ਪਿਉ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਯਜਮਾਨ ਵੱਡੀਆਂ ਯਜਨਾਂ ਰਾਹੀਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਧਨ ਦਿੰਦਾ ਸੀ।
ਅਨਨ੍ਤਰਤ੍ਨਾਨ੍ਯਾਦਾਯ ਸ ਜਹਾਰ ਮਹਾਕ੍ਰਤੂਨ੍। ਸੁषਾਵ ਚ ਬਹੂਨ੍ਸੋਮਾਨ੍ਸੋਮਸਂਸ੍ਥਾਸ੍ਤਤਾਨ ਚ
ਉਸ ਨੇ ਬੇਅੰਤ ਖਜ਼ਾਨੇ ਹਾਸਲ ਕੀਤੇ ਤੇ ਵੱਡੀਆਂ ਯਜਨਾਂ ਕੀਤੀਆਂ; ਬਹੁਤ ਸੋਮ ਰਸ ਨਿਕਾਲਿਆ ਤੇ ਕਈ ਸੋਮ ਯਜਨਾਵਾਂ ਕਰਵਾਈਆਂ।
ਆਸੀਤ੍ਕਾਕ੍ਸ਼ੀਵਤੀ ਚਾਸ੍ਯ ਭਾਰ੍ਯਾ ਪਰਮਸਂਮਤਾ। ਭਦ੍ਰਾ ਨਾਮ ਮਨੁष੍ਯੇਨ੍ਦ੍ਰ ਰੂਪੇਣਾਸਦृਸ਼ੀ ਭੁਵਿ
ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਕਾਕਸ਼ੀਵਤੀ ਸੀ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ; ਉਸ ਦਾ ਨਾਂ ਭਦਰਾ ਸੀ, ਜੋ ਸੁੰਦਰਤਾ ਵਿੱਚ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਬੇਮਿਸਾਲ ਸੀ।
ਕਾਮਯਾਮਾਸਤੁਸ੍ਤੌ ਚ ਪਰਸ੍ਪਰਮਿਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤਮ੍। ਸ ਤਸ੍ਯਾਂ ਕਾਮਸਂਪਨ੍ਨੋ ਯਕ੍ਸ਼੍ਮਣਾ ਸਮਪਦ੍ਯਤ
ਦੋਵੇਂ ਇਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਨ, ਇਹ ਸੁਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਉਸ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਪੂਰਾ ਹੋਇਆ, ਪਰ ਰੋਗ ਨਾਲ ਘੇਰਿਆ ਗਿਆ।
ਤੇਨਾਚਿਰੇਣ ਕਾਲੇਨ ਜਗਾਮਾਸ੍ਤਮਿਵਾਂਸ਼ੁਮਾਨ੍। ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਪ੍ਰੇਤੇ ਮਨੁष੍ਯੇਨ੍ਦ੍ਰੇ ਭਾਰ੍ਯਾऽਸ੍ਯ ਭृਸ਼ਦੁਃਖਿਤਾ
ਥੋੜੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਡੁੱਬ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਚਲਾ ਗਿਆ; ਜਦੋਂ ਰਾਜਾ ਮਰ ਗਿਆ, ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਬਹੁਤ ਦੁੱਖੀ ਹੋਈ।
ਅਪੁਤ੍ਰਾ ਪੁਰੁषਵ੍ਯਾਘ੍ਰ ਵਿਲਲਾਪੇਤਿ ਨਃ ਸ਼੍ਰੁਤਮ੍। ਭਦ੍ਰਾ ਪਰਮਦੁਃਖਾਰ੍ਤਾ ਤਨ੍ਨਿਬੋਧ ਜਨਾਧਿਪ
ਹੇ ਪੁਰਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ, ਪੁੱਤਰ ਤੋਂ ਵਿਹੁੰਣੀ ਭਦਰਾ ਨੇ ਰੋਣਾ ਧੋਣਾ ਕੀਤਾ; ਉਹ ਬਹੁਤ ਦੁੱਖੀ ਹੋਈ, ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਲੈ, ਹੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ।
ਨਾਰੀ ਪਰਮਧਰ੍ਮਜ੍ਞ ਸਰ੍ਵਾ ਭਰ੍ਤृਵਿਨਾਕृਤਾ। ਪਤਿਂ ਵਿਨਾ ਜੀਵਤਿ ਯਾ ਨ ਸਾ ਜੀਵਤਿ ਦੁਃਖਿਤਾ
ਇੱਕ ਔਰਤ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਧਰਮ ਜਾਣਦੀ ਹੋਵੇ, ਪਰ ਪਤੀ ਤੋਂ ਵਿਹੁੰਣੀ ਅਧੂਰੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ; ਜੋ ਪਤੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਜੀਉਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਜੀਉਂਦੀ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਦੁੱਖੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਪਤਿਂ ਵਿਨਾ ਮृਤਂ ਸ਼੍ਰੇਯੋ ਨਾਰ੍ਯਾਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਪੁਂਗਵ।। ਤ੍ਵਦ੍ਗਤਿਂ ਗਨ੍ਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਪ੍ਰਸੀਦਸ੍ਵਨਯਸ੍ਵਮਾਮ੍
ਹੇ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵਧੀਆ, ਔਰਤ ਲਈ ਪਤੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਜੀਉਂਦੇ ਰਹਿਣਾ ਮਰਨ ਤੋਂ ਵੀ ਮਾੜਾ ਹੈ; ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਪਿੱਛੇ ਜਾਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ, ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰ ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਲੈ ਚੱਲ।
ਤ੍ਵਯਾ ਹੀਨਾ ਕ੍ਸ਼ਣਮਪਿ ਨਾਹਂ ਜੀਵਿਤੁਮੁਤ੍ਸਹੇ। ਪ੍ਰਸਾਦਂ ਕੁਰੁ ਮੇ ਰਾਜਨ੍ਨਿਤਸ੍ਤੂਰ੍ਣਂ ਨਯਸ੍ਵ ਮਾਮ੍
ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਬਿਨਾ ਇਕ ਪਲ ਵੀ ਜੀਉਣ ਦੀ ਹਿੰਮਤ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੀ; ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ ਕਰ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਇਥੋਂ ਜਲਦੀ ਆਪਣੇ ਕੋਲ ਲੈ ਚੱਲ।
ਪृष੍ਠਤੋऽਨੁਗਮਿष੍ਯਾਮਿ ਸਮੇषੁ ਵਿषਮੇषੁ ਚ। ਤ੍ਵਾਮਹਂ ਨਰਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਗਚ੍ਛਨ੍ਤਮਨਿਵਰ੍ਤਿਤੁਮ੍
ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਪਿੱਛੇ ਪਿੱਛੇ ਚੱਲਾਂਗੀ, ਭਾਵੇਂ ਰਾਹ ਸਿੱਧਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਔਖਾ; ਹੇ ਪੁਰਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ, ਜਦ ਤੂੰ ਜਾਵੇਂਗਾ, ਮੈਂ ਕਦੇ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਮੁੜਾਂਗੀ।
ਛਾਯੇਵਾਨੁਗਤਾ ਰਾਜਨ੍ਸਤਤਂ ਵਸ਼ਵਰ੍ਤਿਨੀ। ਭਵਿष੍ਯਾਮਿ ਨਰਵ੍ਯਾਘ੍ਰ ਨਿਤ੍ਯਂ ਪ੍ਰਿਯਹਿਤੇ ਰਤਾ
ਜਿਵੇਂ ਛਾਂ ਸਦਾ ਨਾਲ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੇਰੇ ਪਿੱਛੇ ਰਹਾਂਗੀ, ਤੇਰੀ ਆਗਿਆ ਵਿਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ; ਹੇ ਪੁਰਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ, ਮੈਂ ਸਦਾ ਤੇਰੀ ਖੁਸ਼ੀ ਤੇ ਭਲੇ ਵਿੱਚ ਹੀ ਲੱਗੀ ਰਹਾਂਗੀ।
ਅਦ੍ਯਪ੍ਰਭृਤਿ ਮਾਂ ਰਾਜਨ੍ਕष੍ਟਾ ਹृਦਯਸ਼ੋषਣਾਃ। ਆਧਯੋऽਭਿਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਤ੍ਵਾਮृਤੇ ਪੁष੍ਕਰੇਕ੍ਸ਼ਣ
ਅੱਜ ਤੋਂ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਤੇਰੇ ਬਿਨਾ ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਨੂੰ ਸੁੱਕਾ ਦੇਣ ਵਾਲੀਆਂ ਦੁੱਖਾਂ ਮੈਨੂੰ ਘੇਰ ਲੈਣਗੀਆਂ, ਕਮਲ-ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ।
ਅਭਾਗ੍ਯਯਾ ਮਯਾ ਨੂਨਂ ਵਿਯੁਕ੍ਤਾਃ ਸਹਚਾਰਿਣਃ। ਤੇਨ ਮੇ ਵਿਪ੍ਰਯੋਗੋऽਯਮੁਪਪਨ੍ਨਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਸਹ
ਮੇਰੀ ਨਸੀਬ ਦੀ ਮਾਰੀ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਮੇਰੇ ਸਾਥੀ ਮੈਨੂੰ ਛੱਡ ਗਏ ਹਨ; ਇਸੇ ਕਰਕੇ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਮੇਰਾ ਵਿੱਛੋੜਾ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਵਿਪ੍ਰਯੁਕ੍ਤਾ ਤੁ ਯਾ ਪਤ੍ਯਾ ਮੁਹੂਰ੍ਤਮਪਿ ਜੀਵਤਿ। ਦੁਃਖਂ ਜੀਵਤਿ ਸਾ ਪਾਪਾ ਨਰਕਸ੍ਥੇਵ ਪਾਰ੍ਥਿਵ
ਜੋ ਇਸਤਰੀ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਤੋਂ ਵਿੱਛੜ ਕੇ ਇਕ ਪਲ ਵੀ ਜੀਉਂਦੀ ਹੈ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਉਹ ਦੁੱਖ ਵਿੱਚ ਜੀਉਂਦੀ ਹੈ; ਉਹ ਮੰਦ-ਭਾਗੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਰਹੀ ਹੋਵੇ।
ਸਂਯੁਕ੍ਤਾ ਵਿਪ੍ਰਯੁਕ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਪੂਰ੍ਵਦੇਹੇ ਕृਤਾ ਮਯਾ। ਤਦਿਦਂ ਕਰ੍ਮਭਿਃ ਪਾਪੈਃ ਪੂਰ੍ਵਦੇਹੇषੁ ਸਂਚਿਤਮ੍
ਪਿਛਲੇ ਜਨਮਾਂ ਵਿੱਚ ਮੇਰੇ ਵਲੋਂ ਪਤੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲਣ ਤੇ ਵਿੱਛੋੜੇ ਹੋਏ; ਇਹ ਦੁੱਖ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਕਰਕੇ ਆਇਆ ਹੈ।