ਦੇਹਨਾਸ਼ੇ ਭਵੇਨ੍ਨਾਸ਼ਃ ਪਿਤॄਣਾਮੇष ਨਿਸ਼੍ਚਯਃ। ਇਤਰੇषਾਂ ਤ੍ਰਯਾਣਾਂ ਤੁ ਨਾਸ਼ੇ ਹ੍ਯਾਤ੍ਮਾ ਵਿਨਸ਼੍ਯਤਿ
ਦੇਹ ਦੇ ਨਾਸ ਹੋਣ 'ਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦਾ ਕਰਜ਼ਾ ਵੀ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਪੱਕੀ ਗੱਲ ਹੈ; ਪਰ ਹੋਰ ਤਿੰਨ ਕਰਜ਼ਿਆਂ ਦੇ ਨਾਸ ਹੋਣ 'ਤੇ ਆਤਮਾ ਵੀ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਇਹ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਪ੍ਰਜਾਲਾਭੇ ਪ੍ਰਯਤਨ੍ਤੇ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ। ਯਥੈਵਾਹਂ ਪਿਤੁਃ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਸृष੍ਟਸ੍ਤੇਨ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ
ਇਸ ਲਈ, ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਇੱਥੇ ਵੰਸ਼ ਵਧਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਖੇਤ ਵਿੱਚ ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੁਆਰਾ ਜਨਮਿਆ ਸੀ।
ਤਥੈਵਾਸ੍ਮਿਨ੍ਮਮ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਕਥਂ ਸृਜ੍ਯੇਤ ਵੈ ਪ੍ਰਜਾ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮੇਰੇ ਖੇਤ ਵਿੱਚ ਕਿਵੇਂ ਵੰਸ਼ ਵਧਾਇਆ ਜਾਵੇ?
ਆਚष੍ਟ ਪੁਤ੍ਰਲਾਭਸ੍ਯ ਵ੍ਯੁष੍ਟਿਂ ਸਰ੍ਵਕ੍ਰਿਯਾਧਿਕਾਮ੍। ਉਤ੍ਤਮਾਦਵਰਾਃ ਪੁਂਸਃ ਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤੋ ਪੁਤ੍ਰਮਾਪਦਿ
ਉਸ ਨੇ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਦੀ ਮਹੱਤਤਾ ਦੱਸਦੀ, ਜੋ ਸਾਰੀਆਂ ਕਰਮਾਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੈ; ਚਾਹੇ ਉੱਚ ਜਾਂ ਹੇਠਾਂ ਦਰਜੇ ਦੇ ਹੋਣ, ਮਨੁੱਖ ਮੁਸੀਬਤ ਵਿੱਚ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਅਪਤ੍ਯਂ ਧਰ੍ਮਫਲਦਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਦਿਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਸਾਧਵਃ। ਅਨੁਨੀਯ ਤੁ ਤੇ ਸਮ੍ਯਙ੍ਮਹਾਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸਂਸਦਿ। ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਂ ਗੁਣਵਨ੍ਤਂ ਹਿ ਚਿਨ੍ਤਯਾਮਾਸ ਧਰ੍ਮਵਿਤ੍
ਨੇਕ ਲੋਕ ਵਧੀਆ ਵੰਸ਼ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਧਰਮ ਦਾ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਮਹਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਬੇਨਤੀ ਕਰਕੇ, ਧਰਮ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਨੇ ਗੁਣਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਸੋਚਿਆ।
ਸੋऽਬ੍ਰਵੀਦ੍ਵਿਜਨੇ ਕੁਨ੍ਤੀਂ ਧਰ੍ਮਪਤ੍ਨੀਂ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨੀਮ੍। ਅਪਤ੍ਯੋਤ੍ਪਾਦਨੇ ਯਤ੍ਨਮਾਪਦਿ ਤ੍ਵਂ ਸਮਰ੍ਥਯ
ਉਸ ਨੇ ਇਕੱਲੇ ਵਿੱਚ ਕੁੰਤੀ, ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਧਰਮਪਤਨੀ ਨੂੰ ਕਿਹਾ: 'ਇਸ ਮੁਸੀਬਤ ਵਿੱਚ ਵੰਸ਼ ਵਧਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ।'
ਅਪਤ੍ਯਂ ਨਾਮ ਲੋਕੇषੁ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾ ਧਰ੍ਮਸਂਹਿਤਾ। ਇਤਿ ਕੁਨ੍ਤਿ ਵਿਦੁਰ੍ਧੀਰਾਃ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤਂ ਧਰ੍ਮਵਾਦਿਨਃ
ਵੰਸ਼, ਧਰਮ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਆਧਾਰ ਹੈ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਕੁੰਤੀ, ਸਦਾ ਲਈ ਧਰਮ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਬੁਧੀਮਾਨ ਲੋਕ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਇष੍ਟਂ ਦਤ੍ਤਂ ਤਪਸ੍ਤਪ੍ਤਂ ਨਿਯਮਸ਼੍ਚ ਸ੍ਵਨੁष੍ਠਿਤਃ। ਸਰ੍ਵਮੇਵਾਨਪਤ੍ਯਸ੍ਯ ਨ ਪਾਵਨਮਿਹੋਚ੍ਯਤੇ
ਯਜਨ, ਦਾਨ, ਤਪ, ਤੇ ਨਿਯਮ — ਇਹ ਸਭ, ਜੇ ਵੰਸ਼ ਨਹੀਂ, ਤਾਂ ਇੱਥੇ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੇ।
ਸੋऽਹਮੇਵਂ ਵਿਦਿਤ੍ਵੈਤਤ੍ਪ੍ਰਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸ਼ੁਚਿਸ੍ਮਿਤੇ। ਅਨਪਤ੍ਯਃ ਸ਼ੁਭਾਁਲ੍ਲੋਕਾਨ੍ਨਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਾਮੀਤਿ ਚਿਨ੍ਤਯਨ੍
ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਹਸਦੇ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀਏ, ਮੈਂ ਵੇਖਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਵੰਸ਼ ਨਾ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਮਿਲਾਂਗਾ, ਇਹ ਸੋਚ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਅਨਪਤ੍ਯੋ ਹਿ ਮਰਣਂ ਕਾਮਯੇ ਨੈਵ ਜੀਵਿਤਮ੍।' ਮृਗਾਭਿਸ਼ਾਪਂ ਜਾਨਾਸਿ ਵਿਜਨੇ ਮਮ ਕੇਵਲਮ੍। ਨृਸ਼ਂਸਕਰ੍ਮਣਾ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਂ ਯਥਾ ਹ੍ਯੁਪਹਤਂ ਤਥਾ
ਵੰਸ਼ ਨਾ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਮੌਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੀਵਨ ਨਹੀਂ; ਤੂੰ ਹੀ ਮੇਰੇ ਮਿਰਗ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਨੂੰ ਗੁਪਤ ਜਾਣਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਕਿਵੇਂ ਨਿਰਦਈ ਕੰਮ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨੁਕਸਾਨ ਹੋ ਗਿਆ।
ਇਮੇ ਵੈ ਬਨ੍ਧੁਦਾਯਾਦਾਃ षਟ੍ ਪੁਤ੍ਰਾ ਧਰ੍ਮਦਰ੍ਸ਼ਨੇ। षਡੇਵਾਬਨ੍ਧੁਦਾਯਾਦਾਃ ਪੁਤ੍ਰਾਸ੍ਤਾਞ੍ਛृਣੁ ਮੇ ਪृਥੇ
ਏ ਪ੍ਰਿਥਾ, ਧਰਮ ਦੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਇਹ ਛੇ ਪੁੱਤਰ ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਤੇ ਵਾਰਸ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਹੋਰ ਛੇ ਪੁੱਤਰ ਹਨ ਜੋ ਨਾ ਤਾਂ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਹਨ ਤੇ ਨਾ ਹੀ ਵਾਰਸ। ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ।
ਸ੍ਵਯਂਜਾਤਃ ਪ੍ਰਣੀਤਸ਼੍ਚ ਪਰਿਕ੍ਰੀਤਸ਼੍ਚ ਯਃ ਸੁਤਃ। ਪੌਨਰ੍ਭਵਸ਼੍ਚ ਕਾਨੀਨਃ ਸ੍ਵੈਰਿਣ੍ਯਾਂ ਯਸ਼੍ਚ ਜਾਯਤੇ
ਆਪਣੇ ਆਪ ਜੰਮਿਆ ਪੁੱਤਰ, ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਖਰੀਦਿਆ ਗਿਆ, ਦੁਬਾਰਾ ਵਿਆਹੀ ਹੋਈ ਔਰਤ ਤੋਂ ਜੰਮਿਆ, ਅਵਿਵਾਹਿਤ ਔਰਤ ਤੋਂ ਜੰਮਿਆ, ਜਾਂ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ ਔਰਤ ਤੋਂ ਜੰਮਿਆ ਪੁੱਤਰ—ਇਹਨਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਦਤ੍ਤਃ ਕ੍ਰੀਤਃ ਕृਤ੍ਰਿਮਸ਼੍ਚ ਉਪਗਚ੍ਛੇਤ੍ਸ੍ਵਯਂ ਚ ਯਃ। ਸਹੋਢੋ ਜ੍ਞਾਤਿਰੇਤਾਸ਼੍ਚ ਹੀਨਯੋਨਿਧृਤਸ਼੍ਚ ਯਃ
ਜੋ ਪੁੱਤਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਜੋ ਖਰੀਦਿਆ ਗਿਆ, ਜੋ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਆ ਗਿਆ, ਜੋ ਇਕੱਠੇ ਪਲੇ, ਜੋ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਹੈ, ਜਾਂ ਜੋ ਨੀਵੇਂ ਘਰੋਂ ਜੰਮਿਆ—ਇਹ ਵੀ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਪੂਰ੍ਵਪੂਰ੍ਵਤਮਾਭਾਵਂ ਮਤ੍ਤ੍ਵਾ ਲਿਪ੍ਸੇਤ ਵੈ ਸੁਤਮ੍। ਉਤ੍ਤਮਾਦ੍ਦੇਵਰਾਤ੍ਪੁਂਸਃ ਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤੇ ਪੁਤ੍ਰਮਾਪਦਿ
ਜੇ ਪਹਿਲਾਂ ਜਾਂ ਵਧੀਆ ਪੁੱਤਰ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਲੋਕ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਮੁਸ਼ਕਲ ਵੇਲੇ, ਉਹ ਭਰਾ-ਇਨ-ਕਾਨੂੰਨ ਜਾਂ ਵਧੀਆ ਮਰਦ ਤੋਂ ਪੁੱਤਰ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਅਪਤ੍ਯਂ ਧਰ੍ਮਫਲਦਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਵਿਨ੍ਦਨ੍ਤਿ ਮਾਨਵਾਃ। ਆਤ੍ਮਸ਼ੁਕ੍ਰਾਦਪਿ ਪृਥੇ ਮਨੁਃ ਸ੍ਵਾਯਂਭੁਵੋऽਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਹੀ ਬੀਜ ਤੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗਾ ਤੇ ਧਰਮ ਵਾਲਾ ਪੁੱਤਰ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਪ੍ਰਿਥਾ। ਇਹ ਗੱਲ ਸਵਾਯੰਭੂ ਮਨੂ ਨੇ ਕਹੀ ਸੀ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਪ੍ਰਹੇष੍ਯਾਮ੍ਯਦ੍ਯ ਤ੍ਵਾਂ ਹੀਨਃ ਪ੍ਰਜਨਨਾਤ੍ਸ੍ਵਯਮ੍
ਇਸ ਲਈ, ਅੱਜ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਮਨਾਉਂਦਾ ਹਾਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਆਪ ਪੈਦਾਵਾਰ ਤੋਂ ਵਾਂਝਾ ਹਾਂ।
ਸਦृਸ਼ਾਚ੍ਛ੍ਰੇਯਸੋ ਵਾ ਤ੍ਵਂ ਵਿਦ੍ਧ੍ਯਪਤ੍ਯਂ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨਿ। ਸ਼ृਣੁ ਕੁਨ੍ਤਿ ਕਥਾਮੇਤਾਂ ਸ਼ਾਰਦਣ੍ਡਾਯਿਨੀਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਹੇ ਯਸ਼ਸਵਿਨੀ, ਜਾਣ ਲੈ ਕਿ ਬਰਾਬਰ ਜਾਂ ਵਧੀਆ ਮਰਦ ਤੋਂ ਹੋਇਆ ਪੁੱਤਰ ਹੀ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਸੁਣ, ਕੁੰਤੀ, ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਸ਼ਾਰਦਾਂਡਾਯਿਨੀ ਬਾਰੇ ਹੈ।
ਯਾ ਹਿ ਤੇ ਭਗਿਨੀ ਸਾਧ੍ਵੀ ਸ਼੍ਰੁਤਸੇਨਾ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨੀ। ਅਵਾਹ ਤਾਂ ਤੁ ਕੈਕੇਯਃ ਸ਼ਾਰਦਾਣ੍ਡਾਯਨਿਰ੍ਮਹਾਨ੍
ਤੇਰੀ ਭੈਣ, ਨੇਕ ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸ਼੍ਰੁਤਸੇਨਾ, ਮਹਾਨ ਸ਼ਾਰਦਾਂਡਾਯਿਨੀ ਕੈਕੇਯ ਨੇ ਵਿਆਹ ਲਈ ਸੀ।
ਸਾ ਵੀਰਪਤ੍ਨੀ ਗੁਰੁਣਾ ਨਿਯੁਕ੍ਤਾ ਪੁਤ੍ਰਜਨ੍ਮਨਿ। ਪੁष੍ਪੇਣ ਪ੍ਰਯਤਾ ਸ੍ਨਾਤਾ ਨਿਸ਼ਿ ਕੁਨ੍ਤਿ ਚਤੁष੍ਪਥੇ
ਉਹ ਵੀਰ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਆਪਣੇ ਵੱਡੇ ਦੀ ਆਗਿਆ 'ਤੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਚੌਰਾਹੇ 'ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਤਿਆਰ ਹੋਈ।
ਵਰਯਿਤ੍ਵਾ ਦ੍ਵਿਜਂ ਸਿਦ੍ਧਂ ਹੁਤ੍ਵਾ ਪੁਂਸਵਨੇऽਨਲਮ੍। ਕਰ੍ਮਣ੍ਯਵਸਿਤੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਸਾ ਤੇਨੈਵ ਸਹਾਵਸਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਇਕ ਗਿਆਨਵਾਨ ਤੇ ਸਿਧ ਹੋਏ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਚੁਣਿਆ, ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ ਅੱਗ ਨੂੰ ਹਵਨ ਕੀਤਾ। ਜਦ ਕਰਮ ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਉਹ ਉਸ ਨਾਲ ਰਹੀ।
ਤਤ੍ਰ ਤ੍ਰੀਞ੍ਜਨਯਾਮਾਸ ਦੁਰ੍ਜਯਾਦੀਨ੍ਮਹਾਰਥਾਨ੍। ਤਥਾ ਤ੍ਵਮਪਿ ਕਲ੍ਯਾਣਿ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਤ੍ਤਪਸਾਧਿਕਾਤ੍। ਮਨ੍ਨਿਯੋਗਾਦ੍ਯਤ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਮਪਤ੍ਯੋਤ੍ਪਾਦਨਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਉਥੇ ਉਸ ਨੇ ਤਿੰਨ ਮਹਾਨ ਯੋਧੇ—ਦੁਰਜਯ ਆਦਿਕ—ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੂੰ ਵੀ, ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਮੇਰੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ, ਜਲਦੀ ਹੀ ਵੱਡੇ ਤਪ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੋਂ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਾ ਮਹਾਰਾਜ ਕੁਨ੍ਤੀ ਪਾਣ੍ਡੁਮਭਾषਤ। ਕੁਰੂਣਾਮृषਭਂ ਵੀਰਂ ਤਦਾ ਭੂਮਿਪਤਿਂ ਪਤਿਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਕੁੰਤੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਪਾਂਡੂ, ਜੋ ਕੁਰੂਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਿਰਮੌਰ ਤੇ ਵੀਰ ਸੀ, ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਨ ਮਾਮਰ੍ਹਸਿ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞ ਵਕ੍ਤੁਮੇਵਂ ਕਥਂਚਨ। ਧਰ੍ਮਪਤ੍ਨੀਮਭਿਰਤਾਂ ਤ੍ਵਯਿ ਰਾਜੀਵਲੋਚਨੇ
ਹੇ ਧਰਮ ਦੇ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਦੇ ਵੀ ਨਾ ਕਹੀਂ। ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਧਰਮਪਤਨੀ ਹਾਂ ਤੇ ਤੇਰੇ ਵਿਚ ਹੀ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦੀ ਹਾਂ, ਹੇ ਕਮਲ-ਨੈਤ੍ਰ।
ਤ੍ਵਮੇਵ ਤੁ ਮਹਾਬਾਹੋ ਮਯ੍ਯਪਤ੍ਯਾਨਿ ਭਾਰਤ। ਵੀਰ ਵੀਰ੍ਯੋਪਪਨ੍ਨਾਨਿ ਧਰ੍ਮਤੋ ਜਨਯਿष੍ਯਸਿ
ਹੇ ਮਹਾਬਾਹੂ ਭਾਰਤ, ਤੂੰ ਆਪ ਹੀ ਮੇਰੇ ਵਿਚ ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਬਲਸ਼ਾਲੀ ਤੇ ਵੀਰ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਕਰੇਂਗਾ।
ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਮਨੁਜਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਗਚ੍ਛੇਯਂ ਸਹਿਤਾ ਤ੍ਵਯਾ। ਅਪਤ੍ਯਾਯ ਚ ਮਾਂ ਗਚ੍ਛ ਤ੍ਵਮੇਵ ਕੁਰੁਨਨ੍ਦਨ
ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਸ਼ੇਰ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਹੀ ਸੁਰਗ ਜਾਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ। ਪੁੱਤਰ ਦੀ خاطر, ਤੂੰ ਹੀ ਮੈਨੂੰ ਮਿਲ, ਹੇ ਕੁਰੂਆਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ।
ਨ ਹ੍ਯਹਂ ਮਨਸਾਪ੍ਯਨ੍ਯਂ ਗਚ੍ਛੇਯਂ ਤ੍ਵਦृਤੇ ਨਰਮ੍। ਤ੍ਵਤ੍ਤਃ ਪ੍ਰਤਿ ਵਿਸ਼ਿष੍ਟਸ਼੍ਚ ਕੋऽਨ੍ਯੋऽਸ੍ਤਿ ਭੁਵਿ ਮਾਨਵਃ
ਮੈਂ ਮਨ ਵਿਚ ਵੀ ਤੇਰੇ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਮਰਦ ਵੱਲ ਨਹੀਂ ਜਾਵਾਂਗੀ। ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੋਰ ਕੌਣ ਹੈ ਇਸ ਧਰਤੀ 'ਤੇ?
ਇਮਾਂ ਚ ਤਾਵਦ੍ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਨ੍ਪੌਰਾਣੀਂ ਸ਼ृਣੁ ਮੇ ਕਥਾਮ੍। ਪਰਿਸ਼੍ਰੁਤਾਂ ਵਿਸ਼ਾਲਾਕ੍ਸ਼ ਕੀਰ੍ਤਯਿष੍ਯਾਮਿ ਯਾਮਹਮ੍
ਹੁਣ, ਹੇ ਧਰਮਵਾਨ, ਮੇਰੀ ਇਹ ਪੁਰਾਣੀ ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣ, ਹੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਜੋ ਮੈਂ ਦੱਸਣੀ ਹੈ।
ਵ੍ਯੁषਇਤਾਸ਼੍ਵ ਇਤਿ ਖ੍ਯਾਤੋ ਬਭੂਵ ਕਿਲ ਪਾਰ੍ਥਿਵਃ। ਪੁਰਾ ਪਰਮਧਰ੍ਮਿष੍ਠਃ ਪੂਰੋਰ੍ਵਂਸ਼ਵਿਵਰ੍ਧਨਃ
ਇਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਵਿਉਸ਼ਿਤਾਸ਼ਵ ਨਾਮ ਦਾ ਇਕ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਧਰਮਾਤਮਾ ਸੀ ਤੇ ਪੁਰੂ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਤਸ੍ਮਿਂਸ਼੍ਚ ਯਜਮਾਨੇ ਵੈ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਨਿ ਮਹਾਭੁਜੇ। ਉਪਾਗਮਂਸ੍ਤਤੋ ਦੇਵਾਃ ਸੇਨ੍ਦ੍ਰਾ ਦੇਵਰ੍षਿਭਿਃ ਸਹ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਧਰਮਾਤਮਾ ਤੇ ਬਲਵਾਨ ਯਜਮਾਨ ਯਜਨਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਇੰਦਰ ਸਮੇਤ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਦੇਵ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਉਸ ਥਾਂ ਆ ਪਹੁੰਚੇ।
ਅਮਾਦ੍ਯਦਿਨ੍ਦ੍ਰਃ ਸੋਮੇਨ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਭਿਰ੍ਦ੍ਵਿਜਾਤਯਃ। ਵ੍ਯੁषਿਤਾਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਰਾਜਰ੍षੇਸ੍ਤਤੋ ਯਜ੍ਞੇ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਇੰਦਰ ਨੇ ਸੋਮ ਪੀ ਕੇ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਈ, ਤੇ ਦੁਜਾਤੀਆਂ ਨੂੰ ਦਾਨ ਮਿਲੇ, ਜਦੋਂ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਰਾਜਾ ਵਿਉਸ਼ਿਤਾਸ਼ਵ ਨੇ ਯਜਨਾ ਕੀਤੀ।