ਆਤ੍ਮਨੋ ਮृਗਸ਼ਾਪੇਨ ਜਾਨਨ੍ਨੁਪਹਤਾਂ ਕ੍ਰਿਯਾਮ੍
ਆਪਣੇ ਮ੍ਰਿਗ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਕਾਰਨ, ਆਪਣੇ ਕਰਮ ਰੁਕ ਗਏ ਜਾਣ ਕੇ, ਉਹ ਵਿਚਾਰ ਕਰਨ ਲੱਗਾ।
ਅਥ ਪਾਰਸਵੀਂ ਕਨ੍ਯਾਂ ਦੇਵਕਸ੍ਯ ਮਹੀਪਤੇਃ। ਰੂਪਯੌਵਨਸਂਪਨ੍ਨਾਂ ਸ ਸੁਸ਼੍ਰਾਵਾਪਗਾਸੁਤਃ
ਫਿਰ, ਦਰਿਆ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਪਾਰਾਸਰ ਦੀ ਕੁੜੀ, ਰਾਜਾ ਦੇਵਕਾ ਦੀ ਧੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸੁੰਦਰਤਾ ਤੇ ਜਵਾਨੀ ਸੀ, ਬਾਰੇ ਸੁਣਿਆ।
ਤਤਸ੍ਤੁ ਵਰਯਿਤ੍ਵਾ ਤਾਮਾਨੀਯ ਭਰਤਰ੍षਭਃ। ਵਿਵਾਹਂ ਕਾਰਯਾਮਾਸ ਵਿਦੁਰਸ੍ਯ ਮਹਾਮਤੇਃ
ਫਿਰ, ਉਸ ਨੂੰ ਚੁਣ ਕੇ, ਭਾਰਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸ਼ੇਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਲਿਆ ਕੇ, ਵਿਦੁਰ ਲਈ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾਇਆ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸਿਆਣਾ ਸੀ।
ਤਸ੍ਯਾਂ ਚੋਤ੍ਪਾਦਯਾਮਾਸ ਵਿਦੁਰਃ ਕੁਰੁਨਨ੍ਦਨ। ਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ਵਿਨਯਸਂਪਨ੍ਨਾਨਾਤ੍ਮਨਃ ਸਦृਸ਼ਾਨ੍ਗੁਣੈਃ
ਉਸ ਵਿੱਚ, ਵਿਦੁਰ, ਕੁਰੁ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਰੌਣਕ, ਨੇ ਆਪਣੇ ਵਰਗੇ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੇ ਤੇ ਸੁਭਾਵ ਵਾਲੇ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ।
ਤਤਃ ਪੁਤ੍ਰਸ਼ਤਂ ਜਜ੍ਞੇ ਗਾਨ੍ਧਾਰ੍ਯਾ ਜਨਮੇਜਯ। ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਸ੍ਯ ਵੈਸ਼੍ਯਾਯਾਮੇਕਸ਼੍ਚਾਪਿ ਸ਼ਤਾਤ੍ਪਰਃ
ਫਿਰ, ਹੇ ਜਨਮੇਜਯ, ਗਾਂਧਾਰੀ ਤੋਂ ਸੌ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਹੋਏ, ਤੇ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਨੂੰ ਇੱਕ ਵੈਸ਼ਿਆ ਤੋਂ, ਜੋ ਸੌ ਤੋਂ ਵਧ ਗਿਆ।
ਪਾਣ੍ਡੋਃ ਕृਨ੍ਤ੍ਯਾਂ ਚ ਮਾਦ੍ਰ੍ਯਾਂ ਚ ਪੁਤ੍ਰਾਃ ਪਞ੍ਚ ਮਹਾਰਥਾਃ। ਦੇਵੇਭ੍ਯਃ ਸਮਪਦ੍ਯਨ੍ਤ ਸਨ੍ਤਾਨਾਯ ਕੁਲਸ੍ਯ ਵੈ
ਪਾਂਡੂ ਨੂੰ, ਕੁੰਤੀ ਤੇ ਮਾਦਰੀ ਤੋਂ, ਪੰਜ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਹੋਏ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਰਗੇ ਸਨ, ਵੰਸ਼ ਦੀ ਚਲਾਵਟ ਲਈ।
ਕਥਂ ਪੁਤ੍ਰਸ਼ਤਂ ਜਜ੍ਞੇ ਗਾਨ੍ਧਾਰ੍ਯਾਂ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮ। ਕਿਯਤਾ ਚੈਵ ਕਾਲੇਨ ਤੇषਾਮਾਯੁਸ਼੍ਚ ਕਿਂ ਪਰਮ੍
ਗਾਂਧਾਰੀ ਤੋਂ ਸੌ ਪੁੱਤਰ ਕਿਵੇਂ ਪੈਦਾ ਹੋਏ, ਹੇ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ? ਕਿੰਨੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਉਮਰ ਕੀ ਸੀ?
ਕਥਂ ਚੈਕਃ ਸ ਵੈਸ਼੍ਯਾਯਾਂ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਸੁਤੋऽਭਵਤ੍। ਕਥਂ ਚ ਸਦृਸ਼ੀਂ ਭਾਰ੍ਯਾਂ ਗਾਨ੍ਧਾਰੀਂ ਧਰ੍ਮਚਾਰਿਣੀਮ੍
ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਨੂੰ ਵੈਸ਼ਿਆ ਤੋਂ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਕਿਵੇਂ ਹੋਇਆ? ਤੇ ਗਾਂਧਾਰੀ, ਜੋ ਧਰਮ ਵਾਲੀ ਪਤਨੀ ਸੀ, ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਰਗਾ ਪਤੀ ਕਿਵੇਂ ਮਿਲਿਆ?
ਆਨੁਕੂਲ੍ਯੇ ਵਰ੍ਤਮਾਨਾਂ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰੋऽਤ੍ਯਵਰ੍ਤਤ। ਕਥਂ ਚ ਸ਼ਪ੍ਤਸ੍ਯ ਸਤਃ ਪਾਣ੍ਡੋਸ੍ਤੇਨ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ
ਗਾਂਧਾਰੀ, ਜੋ ਪਤੀ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਰਹੀ, ਨਾਲ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਨੇ ਕਿਵੇਂ ਵਤੀਰਾ ਕੀਤਾ? ਤੇ ਪਾਂਡੂ, ਜੋ ਸ਼ਾਪਤ ਸੀ, ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੋਂ ਪੁੱਤਰ ਕਿਵੇਂ ਪਾਏ?
ਸਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨਾ ਦੈਵਤੇਭ੍ਯਃ ਪੁਤ੍ਰਾਃ ਪਞ੍ਚ ਮਹਾਰਥਾਃ। ਏਤਦ੍ਵਿਦ੍ਵਨ੍ਯਥਾਨ੍ਯਾਯਂ ਵਿਸ੍ਤਰੇਣ ਤਪੋਧਨ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੋਂ ਪੰਜ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਪੁੱਤਰ ਕਿਵੇਂ ਪੈਦਾ ਹੋਏ? ਹੇ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਇਹ ਸਾਰਾ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸੋ, ਹੇ ਤਪਵਾਨ।
ऋषਿਂ ਬੁਭੁਕ੍ਸ਼ਿਤਂ ਸ਼੍ਰਾਨ੍ਤਂ ਦ੍ਵੈਪਾਯਨਮੁਪਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਰਿਸ਼ੀ ਦਵੈਪਾਯਨ, ਜੋ ਥੱਕਿਆ ਤੇ ਭੁੱਖਾ ਸੀ, ਆਇਆ।
ਤੋषਯਾਮਾਸ ਗਾਨ੍ਧਾਰੀ ਵ੍ਯਾਸਸ੍ਤਸ੍ਯੈ ਵਰਂ ਦਦੌ। ਸਾ ਵਵ੍ਰੇ ਸਦृਸ਼ਂ ਭਰ੍ਤੁਃ ਪੁਤ੍ਰਾਣਾਂ ਸ਼ਤਮਾਤ੍ਮਨਃ
ਗਾਂਧਾਰੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਵਿਆਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵਰ ਦਿੱਤਾ; ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੇ ਵਰਗੇ, ਆਪਣੇ ਲਈ ਸੌ ਪੁੱਤਰ ਮੰਗੇ।
ਤਤਃ ਕਾਲੇਨ ਸਾ ਗਰ੍ਭਮਗृਹ੍ਣਾਜ੍ਜ੍ਞਾਨਚਕ੍ਸ਼ੁषਃ
ਫਿਰ ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਹ ਮਹਿਲਾ ਨੇ ਇੱਕ ਬੱਚਾ ਜਣਿਆ ਜਿਸ ਨੂੰ ਆਤਮਕ ਗਿਆਨ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਗਾਨ੍ਧਾਰ੍ਯਾਮਾਹਿਤੇ ਗਰ੍ਭੇ ਪਾਣ੍ਡੁਰਮ੍ਬਾਲਿਕਾਸੁਤਃ। ਅਗਚ੍ਛਤ੍ਪਰਮਂ ਦੁਃਖਮਪਤ੍ਯਾਰ੍ਥਮਰਿਨ੍ਦਮ
ਜਦੋਂ ਗਾਂਧਾਰੀ ਗਰਭਵਤੀ ਸੀ, ਪਾਂਡੂ ਅਤੇ ਅੰਬਾਲਿਕਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਤਬਾਹ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਬੱਚਾ ਹੋਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ ਵੱਡੀ ਤਕਲੀਫ਼ ਵਿੱਚ ਪੈ ਗਿਆ।
ਗਰ੍ਭਿਣ੍ਯਾਮਥ ਗਾਨ੍ਧਾਰ੍ਯਾਂ ਪਾਣ੍ਡੁਃ ਪਰਮਦੁਃਖਿਤਃ। ਮृਗਾਭਿਸ਼ਾਪਾਦਾਤ੍ਮਾਨਂ ਸ਼ੋਚਨ੍ਨੁਪਰਤਕ੍ਰਿਯਃ
ਗਾਂਧਾਰੀ ਦੇ ਗਰਭਵਤੀ ਹੋਣ ਸਮੇਂ, ਪਾਂਡੂ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹੋ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਮਿਰਗ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਕਰਕੇ ਆਪਣੀ ਹਾਲਤ 'ਤੇ ਰੋਣ ਲੱਗਾ, ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਛੱਡ ਦਿੱਤੇ।
ਸ ਗਤ੍ਵਾ ਤਪਸਾ ਸਿਦ੍ਧਿਂ ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰੋ ਯਥਾ ਭੁਵਿ। ਦੇਹਾਨ੍ਯਾਸੇ ਕृਤਮਨਾ ਇਦਂ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਉਹ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤਰ ਵਾਂਗ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਤਪ ਕਰਕੇ सिद्धੀ ਹਾਸਲ ਕਰ ਚੁਕਾ ਸੀ, ਆਪਣਾ ਮਨ ਦੇਹ ਛੱਡਣ 'ਤੇ ਲਾ ਕੇ, ਇਹ ਗੱਲ ਕਹੀ।
ਚਤੁਰ੍ਭਿਰ੍ऋਣਵਾਨਿਤ੍ਥਂ ਜਾਯਤੇ ਮਨੁਜੋ ਭੁਵਿ। ਪਿਤृਦੇਵਮਨੁष੍ਯਾਣਾਮृषੀਣਾਮਥ ਭਾਮਿਨਿ
ਇਸ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਮਨੁੱਖ ਚਾਰ ਕਰਜ਼ਿਆਂ ਨਾਲ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਸੋਹਣੀਏ: ਪਿਤਰਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ।
ਏਤੇਭ੍ਯਸ੍ਤੁ ਯਥਾਕਾਲਂ ਯੋ ਨ ਮੁਚ੍ਯੇਤ ਧਰ੍ਮਵਿਤ੍। ਨ ਤਸ੍ਯ ਲੋਕਾਃ ਸਨ੍ਤੀਤਿ ਤਤਾ ਲੋਕਵਿਦੋ ਵਿਦੁਃ
ਜੇ ਧਰਮ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਸਮੇਂ 'ਤੇ ਇਹਨਾਂ ਕਰਜ਼ਿਆਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਕੋਈ ਲੋਕ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੇ, ਇਹ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਵਾਲੇ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਯਜ੍ਞੇਨ ਦੇਵਾਨ੍ਪ੍ਰੀਣਾਤਿ ਸ੍ਵਾਧ੍ਯਾਯਾਤ੍ਤਪਸਾ ऋषੀਨ੍। ਪੁਤ੍ਰੈਃ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧੈਰਪਿ ਪਿਤॄਨਾਨृਸ਼ਂਸ੍ਯੇਨ ਮਾਨਵਾਨ੍
ਯਜਨ ਕਰਕੇ ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪਾਠ ਤੇ ਤਪ ਨਾਲ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ, ਪੁੱਤਰਾਂ ਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਰਾਧ ਨਾਲ, ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਦਇਆ ਨਾਲ।
ऋषਿਦੇਵਮਨੁष੍ਯਾਣਾਮृਣਾਨ੍ਮੁਕ੍ਤੋऽਸ੍ਮਿ ਧਰ੍ਮਤਃ। ਪਿਤॄਣਾਂ ਤੁ ਨ ਮੁਕ੍ਤੋऽਸ੍ਮਿ ਤਚ੍ਚ ਤੇਭ੍ਯੋ ਵਿਸ਼ਿष੍ਯਤੇ
ਧਰਮ ਰਾਹੀਂ ਮੈਂ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਕਰਜ਼ਿਆਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਗਿਆ ਹਾਂ; ਪਰ ਪਿਤਰਾਂ ਦਾ ਕਰਜ਼ਾ ਹਾਲੇ ਨਹੀਂ ਮੁਕਿਆ, ਅਤੇ ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦੇਹਨਾਸ਼ੇ ਭਵੇਨ੍ਨਾਸ਼ਃ ਪਿਤॄਣਾਮੇष ਨਿਸ਼੍ਚਯਃ। ਇਤਰੇषਾਂ ਤ੍ਰਯਾਣਾਂ ਤੁ ਨਾਸ਼ੇ ਹ੍ਯਾਤ੍ਮਾ ਵਿਨਸ਼੍ਯਤਿ
ਦੇਹ ਦੇ ਨਾਸ ਹੋਣ 'ਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦਾ ਕਰਜ਼ਾ ਵੀ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਪੱਕੀ ਗੱਲ ਹੈ; ਪਰ ਹੋਰ ਤਿੰਨ ਕਰਜ਼ਿਆਂ ਦੇ ਨਾਸ ਹੋਣ 'ਤੇ ਆਤਮਾ ਵੀ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਇਹ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਪ੍ਰਜਾਲਾਭੇ ਪ੍ਰਯਤਨ੍ਤੇ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ। ਯਥੈਵਾਹਂ ਪਿਤੁਃ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਸृष੍ਟਸ੍ਤੇਨ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ
ਇਸ ਲਈ, ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਇੱਥੇ ਵੰਸ਼ ਵਧਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਖੇਤ ਵਿੱਚ ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੁਆਰਾ ਜਨਮਿਆ ਸੀ।
ਤਥੈਵਾਸ੍ਮਿਨ੍ਮਮ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਕਥਂ ਸृਜ੍ਯੇਤ ਵੈ ਪ੍ਰਜਾ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮੇਰੇ ਖੇਤ ਵਿੱਚ ਕਿਵੇਂ ਵੰਸ਼ ਵਧਾਇਆ ਜਾਵੇ?
ਆਚष੍ਟ ਪੁਤ੍ਰਲਾਭਸ੍ਯ ਵ੍ਯੁष੍ਟਿਂ ਸਰ੍ਵਕ੍ਰਿਯਾਧਿਕਾਮ੍। ਉਤ੍ਤਮਾਦਵਰਾਃ ਪੁਂਸਃ ਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤੋ ਪੁਤ੍ਰਮਾਪਦਿ
ਉਸ ਨੇ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਦੀ ਮਹੱਤਤਾ ਦੱਸਦੀ, ਜੋ ਸਾਰੀਆਂ ਕਰਮਾਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੈ; ਚਾਹੇ ਉੱਚ ਜਾਂ ਹੇਠਾਂ ਦਰਜੇ ਦੇ ਹੋਣ, ਮਨੁੱਖ ਮੁਸੀਬਤ ਵਿੱਚ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਅਪਤ੍ਯਂ ਧਰ੍ਮਫਲਦਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਦਿਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਸਾਧਵਃ। ਅਨੁਨੀਯ ਤੁ ਤੇ ਸਮ੍ਯਙ੍ਮਹਾਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸਂਸਦਿ। ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਂ ਗੁਣਵਨ੍ਤਂ ਹਿ ਚਿਨ੍ਤਯਾਮਾਸ ਧਰ੍ਮਵਿਤ੍
ਨੇਕ ਲੋਕ ਵਧੀਆ ਵੰਸ਼ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਧਰਮ ਦਾ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਮਹਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਬੇਨਤੀ ਕਰਕੇ, ਧਰਮ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਨੇ ਗੁਣਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਸੋਚਿਆ।
ਸੋऽਬ੍ਰਵੀਦ੍ਵਿਜਨੇ ਕੁਨ੍ਤੀਂ ਧਰ੍ਮਪਤ੍ਨੀਂ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨੀਮ੍। ਅਪਤ੍ਯੋਤ੍ਪਾਦਨੇ ਯਤ੍ਨਮਾਪਦਿ ਤ੍ਵਂ ਸਮਰ੍ਥਯ
ਉਸ ਨੇ ਇਕੱਲੇ ਵਿੱਚ ਕੁੰਤੀ, ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਧਰਮਪਤਨੀ ਨੂੰ ਕਿਹਾ: 'ਇਸ ਮੁਸੀਬਤ ਵਿੱਚ ਵੰਸ਼ ਵਧਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ।'
ਅਪਤ੍ਯਂ ਨਾਮ ਲੋਕੇषੁ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾ ਧਰ੍ਮਸਂਹਿਤਾ। ਇਤਿ ਕੁਨ੍ਤਿ ਵਿਦੁਰ੍ਧੀਰਾਃ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤਂ ਧਰ੍ਮਵਾਦਿਨਃ
ਵੰਸ਼, ਧਰਮ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਆਧਾਰ ਹੈ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਕੁੰਤੀ, ਸਦਾ ਲਈ ਧਰਮ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਬੁਧੀਮਾਨ ਲੋਕ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਇष੍ਟਂ ਦਤ੍ਤਂ ਤਪਸ੍ਤਪ੍ਤਂ ਨਿਯਮਸ਼੍ਚ ਸ੍ਵਨੁष੍ਠਿਤਃ। ਸਰ੍ਵਮੇਵਾਨਪਤ੍ਯਸ੍ਯ ਨ ਪਾਵਨਮਿਹੋਚ੍ਯਤੇ
ਯਜਨ, ਦਾਨ, ਤਪ, ਤੇ ਨਿਯਮ — ਇਹ ਸਭ, ਜੇ ਵੰਸ਼ ਨਹੀਂ, ਤਾਂ ਇੱਥੇ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੇ।
ਸੋऽਹਮੇਵਂ ਵਿਦਿਤ੍ਵੈਤਤ੍ਪ੍ਰਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸ਼ੁਚਿਸ੍ਮਿਤੇ। ਅਨਪਤ੍ਯਃ ਸ਼ੁਭਾਁਲ੍ਲੋਕਾਨ੍ਨਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਾਮੀਤਿ ਚਿਨ੍ਤਯਨ੍
ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਹਸਦੇ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀਏ, ਮੈਂ ਵੇਖਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਵੰਸ਼ ਨਾ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਮਿਲਾਂਗਾ, ਇਹ ਸੋਚ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਅਨਪਤ੍ਯੋ ਹਿ ਮਰਣਂ ਕਾਮਯੇ ਨੈਵ ਜੀਵਿਤਮ੍।' ਮृਗਾਭਿਸ਼ਾਪਂ ਜਾਨਾਸਿ ਵਿਜਨੇ ਮਮ ਕੇਵਲਮ੍। ਨृਸ਼ਂਸਕਰ੍ਮਣਾ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਂ ਯਥਾ ਹ੍ਯੁਪਹਤਂ ਤਥਾ
ਵੰਸ਼ ਨਾ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਮੌਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੀਵਨ ਨਹੀਂ; ਤੂੰ ਹੀ ਮੇਰੇ ਮਿਰਗ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਨੂੰ ਗੁਪਤ ਜਾਣਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਕਿਵੇਂ ਨਿਰਦਈ ਕੰਮ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨੁਕਸਾਨ ਹੋ ਗਿਆ।