ਆਕ੍ਰੀਡਭੂਮਿਂ ਦੇਵਾਨਾਂ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਪ੍ਸਰਸਾਂ ਤਥਾ। ਉਦ੍ਯਾਨਾਨਿ ਕੁਬੇਰਸ੍ਯ ਸਮਾਨਿ ਵਿषਮਾਣਿ ਚ
ਉਥੇ ਦੇਵਤੇ, ਗੰਧਰਵ ਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੀਆਂ ਖੇਡਣ ਵਾਲੀਆਂ ਥਾਂ ਹਨ, ਤੇ ਕੁਬੇਰ ਦੇ ਬਾਗ ਹਨ, ਕੁਝ ਸਮਾਂ ਤੇ ਕੁਝ ਔਖੇ।
ਮਹਾਨਦੀਨਿਤਮ੍ਬਾਂਸ਼੍ਚ ਗਹਨਾਨ੍ਗਿਰਿਗਹ੍ਵਰਾਨ੍। ਸਨ੍ਤਿ ਨਿਤ੍ਯਹਿਮਾ ਦੇਸ਼ਾ ਨਿਰ੍ਵृਕ੍ਸ਼ਮृਗਪਕ੍ਸ਼ਿਣਃ
ਉਥੇ ਵੱਡੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਦੇ ਕੰਢੇ ਤੇ ਘਣੇ ਪਹਾੜੀ ਗੁਫਾ ਹਨ; ਕੁਝ ਥਾਂ ਸਦਾ ਹਿਮ ਨਾਲ ਢੱਕੀਆਂ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਨਾ ਦਰਖ਼ਤ, ਨਾ ਜਾਨਵਰ, ਨਾ ਪੰਛੀ।
ਸਨ੍ਤਿ ਕ੍ਵਚਿਨ੍ਮਹਾਦਰ੍ਯੋ ਦੁਰ੍ਗਾਃ ਕਾਸ਼੍ਚਿਦ੍ਦੁਰਾਸਦਾਃ। ਨਾਤਿਕ੍ਰਾਮੇਤ ਪਕ੍ਸ਼ੀ ਯਾਨ੍ਕੁਤ ਏਵੇਤਰੇ ਮृਗਾਃ
ਕੁਝ ਥਾਂ ਵੱਡੇ ਰੇਤਲੇ ਮੈਦਾਨ ਹਨ, ਤੇ ਕੁਝ ਥਾਂ ਐਸੀਆਂ ਹਨ ਜਿੱਥੇ ਲੰਘਣਾ ਔਖਾ ਹੈ; ਉਥੇ ਪੰਛੀ ਵੀ ਪਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ, ਹੋਰ ਜਾਨਵਰ ਤਾਂ ਹੋਰ ਹੀ ਗੱਲ।
ਵਾਯੁਰੇਕੋ ਹਿ ਯਾਤ੍ਯਤ੍ਰ ਸਿਦ੍ਧਾਸ਼੍ਚ ਪਰਮਰ੍षਯਃ। ਗਚ੍ਛਨ੍ਤ੍ਯੌ ਸ਼ੈਲਰਾਜੇऽਸ੍ਮਿਨ੍ਰਾਜਪੁਤ੍ਰ੍ਯੌ ਕਥਂ ਨ੍ਵਿਮੇ
ਉਥੇ ਸਿਰਫ਼ ਹਵਾ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਸਿੱਧ ਤੇ ਉੱਚ ਰਿਸ਼ੀਆਂ; ਰਾਜਕੁਮਾਰ, ਤੇਰੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਕਿਵੇਂ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਰਾਜ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਸਕਣਗੀਆਂ?
ਅਪ੍ਰਜਸ੍ਯ ਮਹਾਭਾਗਾ ਨ ਦ੍ਵਾਰਂ ਪਰਿਚਕ੍ਸ਼ਤੇ
ਹੇ ਸੁਭਾਗਾ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੋਈ ਬੱਚੇ ਨਹੀਂ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਕੋਈ ਰਾਹ ਨਹੀਂ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ।
ਸ੍ਵਰ੍ਗੇ ਤੇਨਾਭਿਤਪ੍ਤੋऽਹਮਪ੍ਰਜਸ੍ਤੁ ਬ੍ਰਵੀਮਿ ਵਃ। ਸੋऽਹਮੁਗ੍ਰੇਣ ਤਪਸਾ ਸਭਾਰ੍ਯਸ੍ਤ੍ਯਕ੍ਤਜੀਵਿਤਃ
ਇਸ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਸਵਰਗ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਵਿੱਚ ਪੀੜਤ ਹਾਂ; ਬਿਨਾ ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ: ਮੈਂ ਤੇ ਮੇਰੀ ਪਤਨੀ, ਕਠੋਰ ਤਪ ਕਰਾਂਗੇ, ਜੀਵਨ ਤਿਆਗਣ ਨੂੰ ਤਿਆਰ ਹਾਂ।
ਅਨਪਤ੍ਯੋऽਪਿ ਵਿਨ੍ਦੇਯਂ ਸ੍ਵਰ੍ਗਮੁਗ੍ਰੇਣ ਕਰ੍ਮਣਾ
ਬਿਨਾ ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਵੀ, ਮੈਂ ਕਠੋਰ ਕਰਮਾਂ ਰਾਹੀਂ ਸਵਰਗ ਪਾ ਸਕਦਾ ਹਾਂ।
ਅਪਤ੍ਯਮਨਘਂ ਰਾਜਨ੍ਵਯਂ ਦਿਵ੍ਯੇਨ ਚਕ੍ਸ਼ੁषਾ। ਦੈਵੋਦ੍ਦਿष੍ਟਂ ਨਰਵ੍ਯਾਘ੍ਰ ਕਰ੍ਮਣੇਹੋਪਪਾਦਯ
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਦਿਵ੍ਯ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਨਾਲ, ਨਿਰਮਲ ਬੱਚਾ ਤੇ ਵੰਸ਼ ਦੇਖੋ, ਜੋ ਕਿਸਮਤ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ ਹੈ; ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ, ਇਹ ਕੰਮ ਕਰਕੇ ਪੂਰਾ ਕਰੋ।
ਅਕ੍ਲਿष੍ਟਂ ਫਲਮਵ੍ਯਗ੍ਰੋ ਵਿਨ੍ਦਤੇ ਬੁਦ੍ਧਿਮਾਨ੍ਨਰਃ। ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਦृष੍ਟੇ ਫਲੇ ਰਾਜਨ੍ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਂ ਕਰ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਸਿਆਣਾ ਮਨੁੱਖ, ਬਿਨਾ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋਏ, ਨਿਰਮਲ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਐਸਾ ਫਲ ਵੇਖ ਕੇ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਯਤਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤਾਪਸਵਚਃ ਪਾਣ੍ਡੁਸ੍ਚਿਨ੍ਤਾਪਰੋऽਭਵਤ੍
ਤਪस्वੀ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਪਾਂਡੂ ਸੋਚ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਗਿਆ।
ਆਤ੍ਮਨੋ ਮृਗਸ਼ਾਪੇਨ ਜਾਨਨ੍ਨੁਪਹਤਾਂ ਕ੍ਰਿਯਾਮ੍
ਆਪਣੇ ਮ੍ਰਿਗ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਕਾਰਨ, ਆਪਣੇ ਕਰਮ ਰੁਕ ਗਏ ਜਾਣ ਕੇ, ਉਹ ਵਿਚਾਰ ਕਰਨ ਲੱਗਾ।
ਅਥ ਪਾਰਸਵੀਂ ਕਨ੍ਯਾਂ ਦੇਵਕਸ੍ਯ ਮਹੀਪਤੇਃ। ਰੂਪਯੌਵਨਸਂਪਨ੍ਨਾਂ ਸ ਸੁਸ਼੍ਰਾਵਾਪਗਾਸੁਤਃ
ਫਿਰ, ਦਰਿਆ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਪਾਰਾਸਰ ਦੀ ਕੁੜੀ, ਰਾਜਾ ਦੇਵਕਾ ਦੀ ਧੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸੁੰਦਰਤਾ ਤੇ ਜਵਾਨੀ ਸੀ, ਬਾਰੇ ਸੁਣਿਆ।
ਤਤਸ੍ਤੁ ਵਰਯਿਤ੍ਵਾ ਤਾਮਾਨੀਯ ਭਰਤਰ੍षਭਃ। ਵਿਵਾਹਂ ਕਾਰਯਾਮਾਸ ਵਿਦੁਰਸ੍ਯ ਮਹਾਮਤੇਃ
ਫਿਰ, ਉਸ ਨੂੰ ਚੁਣ ਕੇ, ਭਾਰਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸ਼ੇਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਲਿਆ ਕੇ, ਵਿਦੁਰ ਲਈ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾਇਆ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸਿਆਣਾ ਸੀ।
ਤਸ੍ਯਾਂ ਚੋਤ੍ਪਾਦਯਾਮਾਸ ਵਿਦੁਰਃ ਕੁਰੁਨਨ੍ਦਨ। ਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ਵਿਨਯਸਂਪਨ੍ਨਾਨਾਤ੍ਮਨਃ ਸਦृਸ਼ਾਨ੍ਗੁਣੈਃ
ਉਸ ਵਿੱਚ, ਵਿਦੁਰ, ਕੁਰੁ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਰੌਣਕ, ਨੇ ਆਪਣੇ ਵਰਗੇ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੇ ਤੇ ਸੁਭਾਵ ਵਾਲੇ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ।
ਤਤਃ ਪੁਤ੍ਰਸ਼ਤਂ ਜਜ੍ਞੇ ਗਾਨ੍ਧਾਰ੍ਯਾ ਜਨਮੇਜਯ। ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਸ੍ਯ ਵੈਸ਼੍ਯਾਯਾਮੇਕਸ਼੍ਚਾਪਿ ਸ਼ਤਾਤ੍ਪਰਃ
ਫਿਰ, ਹੇ ਜਨਮੇਜਯ, ਗਾਂਧਾਰੀ ਤੋਂ ਸੌ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਹੋਏ, ਤੇ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਨੂੰ ਇੱਕ ਵੈਸ਼ਿਆ ਤੋਂ, ਜੋ ਸੌ ਤੋਂ ਵਧ ਗਿਆ।
ਪਾਣ੍ਡੋਃ ਕृਨ੍ਤ੍ਯਾਂ ਚ ਮਾਦ੍ਰ੍ਯਾਂ ਚ ਪੁਤ੍ਰਾਃ ਪਞ੍ਚ ਮਹਾਰਥਾਃ। ਦੇਵੇਭ੍ਯਃ ਸਮਪਦ੍ਯਨ੍ਤ ਸਨ੍ਤਾਨਾਯ ਕੁਲਸ੍ਯ ਵੈ
ਪਾਂਡੂ ਨੂੰ, ਕੁੰਤੀ ਤੇ ਮਾਦਰੀ ਤੋਂ, ਪੰਜ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਹੋਏ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਰਗੇ ਸਨ, ਵੰਸ਼ ਦੀ ਚਲਾਵਟ ਲਈ।
ਕਥਂ ਪੁਤ੍ਰਸ਼ਤਂ ਜਜ੍ਞੇ ਗਾਨ੍ਧਾਰ੍ਯਾਂ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮ। ਕਿਯਤਾ ਚੈਵ ਕਾਲੇਨ ਤੇषਾਮਾਯੁਸ਼੍ਚ ਕਿਂ ਪਰਮ੍
ਗਾਂਧਾਰੀ ਤੋਂ ਸੌ ਪੁੱਤਰ ਕਿਵੇਂ ਪੈਦਾ ਹੋਏ, ਹੇ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ? ਕਿੰਨੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਉਮਰ ਕੀ ਸੀ?
ਕਥਂ ਚੈਕਃ ਸ ਵੈਸ਼੍ਯਾਯਾਂ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਸੁਤੋऽਭਵਤ੍। ਕਥਂ ਚ ਸਦृਸ਼ੀਂ ਭਾਰ੍ਯਾਂ ਗਾਨ੍ਧਾਰੀਂ ਧਰ੍ਮਚਾਰਿਣੀਮ੍
ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਨੂੰ ਵੈਸ਼ਿਆ ਤੋਂ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਕਿਵੇਂ ਹੋਇਆ? ਤੇ ਗਾਂਧਾਰੀ, ਜੋ ਧਰਮ ਵਾਲੀ ਪਤਨੀ ਸੀ, ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਰਗਾ ਪਤੀ ਕਿਵੇਂ ਮਿਲਿਆ?
ਆਨੁਕੂਲ੍ਯੇ ਵਰ੍ਤਮਾਨਾਂ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰੋऽਤ੍ਯਵਰ੍ਤਤ। ਕਥਂ ਚ ਸ਼ਪ੍ਤਸ੍ਯ ਸਤਃ ਪਾਣ੍ਡੋਸ੍ਤੇਨ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ
ਗਾਂਧਾਰੀ, ਜੋ ਪਤੀ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਰਹੀ, ਨਾਲ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਨੇ ਕਿਵੇਂ ਵਤੀਰਾ ਕੀਤਾ? ਤੇ ਪਾਂਡੂ, ਜੋ ਸ਼ਾਪਤ ਸੀ, ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੋਂ ਪੁੱਤਰ ਕਿਵੇਂ ਪਾਏ?
ਸਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨਾ ਦੈਵਤੇਭ੍ਯਃ ਪੁਤ੍ਰਾਃ ਪਞ੍ਚ ਮਹਾਰਥਾਃ। ਏਤਦ੍ਵਿਦ੍ਵਨ੍ਯਥਾਨ੍ਯਾਯਂ ਵਿਸ੍ਤਰੇਣ ਤਪੋਧਨ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੋਂ ਪੰਜ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਪੁੱਤਰ ਕਿਵੇਂ ਪੈਦਾ ਹੋਏ? ਹੇ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਇਹ ਸਾਰਾ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸੋ, ਹੇ ਤਪਵਾਨ।
ऋषਿਂ ਬੁਭੁਕ੍ਸ਼ਿਤਂ ਸ਼੍ਰਾਨ੍ਤਂ ਦ੍ਵੈਪਾਯਨਮੁਪਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਰਿਸ਼ੀ ਦਵੈਪਾਯਨ, ਜੋ ਥੱਕਿਆ ਤੇ ਭੁੱਖਾ ਸੀ, ਆਇਆ।
ਤੋषਯਾਮਾਸ ਗਾਨ੍ਧਾਰੀ ਵ੍ਯਾਸਸ੍ਤਸ੍ਯੈ ਵਰਂ ਦਦੌ। ਸਾ ਵਵ੍ਰੇ ਸਦृਸ਼ਂ ਭਰ੍ਤੁਃ ਪੁਤ੍ਰਾਣਾਂ ਸ਼ਤਮਾਤ੍ਮਨਃ
ਗਾਂਧਾਰੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਵਿਆਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵਰ ਦਿੱਤਾ; ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੇ ਵਰਗੇ, ਆਪਣੇ ਲਈ ਸੌ ਪੁੱਤਰ ਮੰਗੇ।
ਤਤਃ ਕਾਲੇਨ ਸਾ ਗਰ੍ਭਮਗृਹ੍ਣਾਜ੍ਜ੍ਞਾਨਚਕ੍ਸ਼ੁषਃ
ਫਿਰ ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਹ ਮਹਿਲਾ ਨੇ ਇੱਕ ਬੱਚਾ ਜਣਿਆ ਜਿਸ ਨੂੰ ਆਤਮਕ ਗਿਆਨ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਗਾਨ੍ਧਾਰ੍ਯਾਮਾਹਿਤੇ ਗਰ੍ਭੇ ਪਾਣ੍ਡੁਰਮ੍ਬਾਲਿਕਾਸੁਤਃ। ਅਗਚ੍ਛਤ੍ਪਰਮਂ ਦੁਃਖਮਪਤ੍ਯਾਰ੍ਥਮਰਿਨ੍ਦਮ
ਜਦੋਂ ਗਾਂਧਾਰੀ ਗਰਭਵਤੀ ਸੀ, ਪਾਂਡੂ ਅਤੇ ਅੰਬਾਲਿਕਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਤਬਾਹ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਬੱਚਾ ਹੋਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ ਵੱਡੀ ਤਕਲੀਫ਼ ਵਿੱਚ ਪੈ ਗਿਆ।
ਗਰ੍ਭਿਣ੍ਯਾਮਥ ਗਾਨ੍ਧਾਰ੍ਯਾਂ ਪਾਣ੍ਡੁਃ ਪਰਮਦੁਃਖਿਤਃ। ਮृਗਾਭਿਸ਼ਾਪਾਦਾਤ੍ਮਾਨਂ ਸ਼ੋਚਨ੍ਨੁਪਰਤਕ੍ਰਿਯਃ
ਗਾਂਧਾਰੀ ਦੇ ਗਰਭਵਤੀ ਹੋਣ ਸਮੇਂ, ਪਾਂਡੂ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹੋ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਮਿਰਗ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਕਰਕੇ ਆਪਣੀ ਹਾਲਤ 'ਤੇ ਰੋਣ ਲੱਗਾ, ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਛੱਡ ਦਿੱਤੇ।
ਸ ਗਤ੍ਵਾ ਤਪਸਾ ਸਿਦ੍ਧਿਂ ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰੋ ਯਥਾ ਭੁਵਿ। ਦੇਹਾਨ੍ਯਾਸੇ ਕृਤਮਨਾ ਇਦਂ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਉਹ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤਰ ਵਾਂਗ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਤਪ ਕਰਕੇ सिद्धੀ ਹਾਸਲ ਕਰ ਚੁਕਾ ਸੀ, ਆਪਣਾ ਮਨ ਦੇਹ ਛੱਡਣ 'ਤੇ ਲਾ ਕੇ, ਇਹ ਗੱਲ ਕਹੀ।
ਚਤੁਰ੍ਭਿਰ੍ऋਣਵਾਨਿਤ੍ਥਂ ਜਾਯਤੇ ਮਨੁਜੋ ਭੁਵਿ। ਪਿਤृਦੇਵਮਨੁष੍ਯਾਣਾਮृषੀਣਾਮਥ ਭਾਮਿਨਿ
ਇਸ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਮਨੁੱਖ ਚਾਰ ਕਰਜ਼ਿਆਂ ਨਾਲ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਸੋਹਣੀਏ: ਪਿਤਰਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ।
ਏਤੇਭ੍ਯਸ੍ਤੁ ਯਥਾਕਾਲਂ ਯੋ ਨ ਮੁਚ੍ਯੇਤ ਧਰ੍ਮਵਿਤ੍। ਨ ਤਸ੍ਯ ਲੋਕਾਃ ਸਨ੍ਤੀਤਿ ਤਤਾ ਲੋਕਵਿਦੋ ਵਿਦੁਃ
ਜੇ ਧਰਮ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਸਮੇਂ 'ਤੇ ਇਹਨਾਂ ਕਰਜ਼ਿਆਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਕੋਈ ਲੋਕ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੇ, ਇਹ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਵਾਲੇ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਯਜ੍ਞੇਨ ਦੇਵਾਨ੍ਪ੍ਰੀਣਾਤਿ ਸ੍ਵਾਧ੍ਯਾਯਾਤ੍ਤਪਸਾ ऋषੀਨ੍। ਪੁਤ੍ਰੈਃ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧੈਰਪਿ ਪਿਤॄਨਾਨृਸ਼ਂਸ੍ਯੇਨ ਮਾਨਵਾਨ੍
ਯਜਨ ਕਰਕੇ ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪਾਠ ਤੇ ਤਪ ਨਾਲ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ, ਪੁੱਤਰਾਂ ਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਰਾਧ ਨਾਲ, ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਦਇਆ ਨਾਲ।
ऋषਿਦੇਵਮਨੁष੍ਯਾਣਾਮृਣਾਨ੍ਮੁਕ੍ਤੋऽਸ੍ਮਿ ਧਰ੍ਮਤਃ। ਪਿਤॄਣਾਂ ਤੁ ਨ ਮੁਕ੍ਤੋऽਸ੍ਮਿ ਤਚ੍ਚ ਤੇਭ੍ਯੋ ਵਿਸ਼ਿष੍ਯਤੇ
ਧਰਮ ਰਾਹੀਂ ਮੈਂ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਕਰਜ਼ਿਆਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਗਿਆ ਹਾਂ; ਪਰ ਪਿਤਰਾਂ ਦਾ ਕਰਜ਼ਾ ਹਾਲੇ ਨਹੀਂ ਮੁਕਿਆ, ਅਤੇ ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।