ਤਤ੍ਰਾਪਿ ਤਪਸਿ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠੇ ਵਰ੍ਤਮਾਨਃ ਸ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍। ਸਿਦ੍ਧਚਾਰਣਸਙ੍ਘਾਨਾਂ ਬਭੂਵ ਪ੍ਰਿਯਦਰ੍ਸ਼ਨਃ
ਉਥੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤਪ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਬਲਵਾਨ ਪਾਂਡੁ ਸਿੱਧ ਤੇ ਚਾਰਣਾਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਸਭ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਲੱਗਣ ਲੱਗਾ।
ਸੁਸ਼੍ਰੂषੁਰਨਹਂਵਾਦੀ ਸਂਯਤਾਤ੍ਮਾ ਜਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਃ। ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਗਨ੍ਤੁਂ ਪਰਾਕ੍ਰਾਨ੍ਤਃ ਸ੍ਵੇਨ ਵੀਰ੍ਯੇਣ ਭਾਰਤ
ਉਹ ਸੁਣਨ ਵਾਲਾ, ਨਿਮਰ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਤੇ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ, ਭਾਰਤ, ਆਪਣੇ ਬਲ ਨਾਲ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਪਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ।
ਕੇषਾਂਚਿਦਭਵਦ੍ਭ੍ਰਾਤਾ ਕੇषਾਂਚਿਦਭਵਤ੍ਸਖਾ। ऋषਯਸ੍ਤ੍ਵਪਰੇ ਚੈਨਂ ਪੁਤ੍ਰਵਤ੍ਪਰ੍ਯਪਾਲਯਨ੍
ਕੁਝ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਉਹ ਭਰਾ ਬਣ ਗਿਆ, ਕੁਝ ਲਈ ਦੋਸਤ; ਤੇ ਕੁਝ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਪੁੱਤਰ ਵਾਂਗ ਕੀਤੀ।
ਸ ਤੁ ਕਾਲੇਨ ਮਹਤਾ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਨਿष੍ਕਲ੍ਮषਂ ਤਪਃ। ਬ੍ਰਹ੍ਮਰ੍षਿਸਦृਸ਼ਃ ਪਾਣ੍ਡੁਰ੍ਬਭੂਵ ਭਰਤਰ੍षਭ
ਵਕਤ ਦੇ ਨਾਲ, ਪਾਂਡੁ ਨੇ ਪਵਿੱਤਰ ਤਪ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲਿਆ, ਤੇ ਭਾਰਤ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਰਿਸ਼ੀ ਵਾਂਗ ਹੋ ਗਿਆ।
ਅਮਾਵਾਸ੍ਯਾਂ ਤੁ ਸਹਿਤਾ ऋषਯਃ ਸਂਸ਼ਿਤਵ੍ਰਤਾਃ। ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਦ੍ਰष੍ਟੁਕਾਮਾਸ੍ਤੇ ਸਂਪ੍ਰਤਸ੍ਥੁਰ੍ਮਹਰ੍षਯਃ
ਅਮਾਵਸ ਦੀ ਰਾਤ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਜੋ ਆਪਣੇ ਵ੍ਰਤਾਂ 'ਚ ਪੱਕੇ ਸਨ, ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ, ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਸਨ।
ਸਂਪ੍ਰਯਾਤਾਨृषੀਨ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪਾਣ੍ਡੁਰ੍ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਭਵਨ੍ਤਃ ਕ੍ਵ ਗਮਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਬ੍ਰੂਤ ਮੇ ਵਦਤਾਂ ਵਰਾਃ
ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਜਾਂਦੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਪਾਂਡੁ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: 'ਤੁਸੀਂ ਕਿੱਥੇ ਜਾ ਰਹੇ ਹੋ, ਬੋਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ? ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ।'
ਸਮਾਵਾਯੋ ਮਹਾਨਦ੍ਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕੇ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾਮ੍। ਦੇਵਾਨਾਂ ਚ ऋषੀਣਾਂ ਚ ਪਿਤॄਣਾਂ ਚ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾਮ੍। ਵਯਂ ਤਤ੍ਰ ਗਮਿष੍ਯਾਮੋ ਦ੍ਰष੍ਟੁਕਾਮਾਃ ਸ੍ਵਯਂਭੁਵਮ੍
ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ, ਦੇਵਤੇ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਮਹਾਨ ਸਭਾ ਹੋਣੀ ਹੈ; ਅਸੀਂ ਉਥੇ ਜਾ ਰਹੇ ਹਾਂ, ਸਵਯੰਭੂ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ।
ਪਾਣ੍ਡੁਰੁਤ੍ਥਾਯ ਸਹਸਾ ਗਨ੍ਤੁਕਾਮੋ ਮਹਰ੍षਿਭਿਃ। ਸ੍ਵਰ੍ਗਪਾਰਂ ਤਿਤੀਰ੍षੁਃ ਸ ਸ਼ਤਸ਼ृਙ੍ਗਾਦੁਦਙ੍ਮੁਖਃ
ਪਾਂਡੁ ਤੁਰੰਤ ਉਠਿਆ, ਮਹਾਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨਾਲ ਜਾਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕੀਤੀ, ਸ਼ਤਸ਼੍ਰਿੰਗ ਤੋਂ ਉੱਤਰ ਵੱਲ, ਸਵਰਗ ਦੇ ਪਾਰ ਲੰਘਣ ਦੀ ਲਾਲਸਾ ਨਾਲ।
ਪ੍ਰਤਸ੍ਥੇ ਸਹ ਪਤ੍ਨੀਭ੍ਯਾਮਬ੍ਰੁਵਂਸ੍ਤਂ ਚ ਤਾਪਸਾਃ। ਉਪਰ੍ਯੁਪਰਿ ਗਚ੍ਛਨ੍ਤਃ ਸ਼ੈਲਰਾਜਮੁਦਙ੍ਮੁਖਾਃ
ਉਹ ਆਪਣੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਨਾਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਤਪਸੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: 'ਅਸੀਂ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਰਾਜ ਉੱਤੇ, ਉੱਤ ਉੱਤ ਚੜ੍ਹਦੇ, ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਜਾ ਰਹੇ ਹਾਂ।'
ਦृष੍ਟਵਨ੍ਤੋ ਗਿਰੌ ਰਮ੍ਯੇ ਦੁਰ੍ਗਾਨ੍ਦੇਸ਼ਾਨ੍ਬਹੂਨ੍ਵਯਮ੍। ਵਿਮਾਨਸ਼ਤਸਂਬਾਧਾਂ ਗੀਤਸ੍ਵਰਨਿਨਾਦਿਤਾਮ੍
ਸੁੰਦਰ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਅਸੀਂ ਕਈ ਔਖੇ ਥਾਂ ਵੇਖੇ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਸੈਂਕੜੇ ਉਡਦੇ ਮਹਲ ਹਨ, ਤੇ ਗੀਤਾਂ ਤੇ ਸੁਰਾਂ ਦੀ ਗੂੰਜ ਹੈ।
ਆਕ੍ਰੀਡਭੂਮਿਂ ਦੇਵਾਨਾਂ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਪ੍ਸਰਸਾਂ ਤਥਾ। ਉਦ੍ਯਾਨਾਨਿ ਕੁਬੇਰਸ੍ਯ ਸਮਾਨਿ ਵਿषਮਾਣਿ ਚ
ਉਥੇ ਦੇਵਤੇ, ਗੰਧਰਵ ਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੀਆਂ ਖੇਡਣ ਵਾਲੀਆਂ ਥਾਂ ਹਨ, ਤੇ ਕੁਬੇਰ ਦੇ ਬਾਗ ਹਨ, ਕੁਝ ਸਮਾਂ ਤੇ ਕੁਝ ਔਖੇ।
ਮਹਾਨਦੀਨਿਤਮ੍ਬਾਂਸ਼੍ਚ ਗਹਨਾਨ੍ਗਿਰਿਗਹ੍ਵਰਾਨ੍। ਸਨ੍ਤਿ ਨਿਤ੍ਯਹਿਮਾ ਦੇਸ਼ਾ ਨਿਰ੍ਵृਕ੍ਸ਼ਮृਗਪਕ੍ਸ਼ਿਣਃ
ਉਥੇ ਵੱਡੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਦੇ ਕੰਢੇ ਤੇ ਘਣੇ ਪਹਾੜੀ ਗੁਫਾ ਹਨ; ਕੁਝ ਥਾਂ ਸਦਾ ਹਿਮ ਨਾਲ ਢੱਕੀਆਂ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਨਾ ਦਰਖ਼ਤ, ਨਾ ਜਾਨਵਰ, ਨਾ ਪੰਛੀ।
ਸਨ੍ਤਿ ਕ੍ਵਚਿਨ੍ਮਹਾਦਰ੍ਯੋ ਦੁਰ੍ਗਾਃ ਕਾਸ਼੍ਚਿਦ੍ਦੁਰਾਸਦਾਃ। ਨਾਤਿਕ੍ਰਾਮੇਤ ਪਕ੍ਸ਼ੀ ਯਾਨ੍ਕੁਤ ਏਵੇਤਰੇ ਮृਗਾਃ
ਕੁਝ ਥਾਂ ਵੱਡੇ ਰੇਤਲੇ ਮੈਦਾਨ ਹਨ, ਤੇ ਕੁਝ ਥਾਂ ਐਸੀਆਂ ਹਨ ਜਿੱਥੇ ਲੰਘਣਾ ਔਖਾ ਹੈ; ਉਥੇ ਪੰਛੀ ਵੀ ਪਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ, ਹੋਰ ਜਾਨਵਰ ਤਾਂ ਹੋਰ ਹੀ ਗੱਲ।
ਵਾਯੁਰੇਕੋ ਹਿ ਯਾਤ੍ਯਤ੍ਰ ਸਿਦ੍ਧਾਸ਼੍ਚ ਪਰਮਰ੍षਯਃ। ਗਚ੍ਛਨ੍ਤ੍ਯੌ ਸ਼ੈਲਰਾਜੇऽਸ੍ਮਿਨ੍ਰਾਜਪੁਤ੍ਰ੍ਯੌ ਕਥਂ ਨ੍ਵਿਮੇ
ਉਥੇ ਸਿਰਫ਼ ਹਵਾ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਸਿੱਧ ਤੇ ਉੱਚ ਰਿਸ਼ੀਆਂ; ਰਾਜਕੁਮਾਰ, ਤੇਰੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਕਿਵੇਂ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਰਾਜ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਸਕਣਗੀਆਂ?
ਅਪ੍ਰਜਸ੍ਯ ਮਹਾਭਾਗਾ ਨ ਦ੍ਵਾਰਂ ਪਰਿਚਕ੍ਸ਼ਤੇ
ਹੇ ਸੁਭਾਗਾ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੋਈ ਬੱਚੇ ਨਹੀਂ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਕੋਈ ਰਾਹ ਨਹੀਂ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ।
ਸ੍ਵਰ੍ਗੇ ਤੇਨਾਭਿਤਪ੍ਤੋऽਹਮਪ੍ਰਜਸ੍ਤੁ ਬ੍ਰਵੀਮਿ ਵਃ। ਸੋऽਹਮੁਗ੍ਰੇਣ ਤਪਸਾ ਸਭਾਰ੍ਯਸ੍ਤ੍ਯਕ੍ਤਜੀਵਿਤਃ
ਇਸ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਸਵਰਗ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਵਿੱਚ ਪੀੜਤ ਹਾਂ; ਬਿਨਾ ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ: ਮੈਂ ਤੇ ਮੇਰੀ ਪਤਨੀ, ਕਠੋਰ ਤਪ ਕਰਾਂਗੇ, ਜੀਵਨ ਤਿਆਗਣ ਨੂੰ ਤਿਆਰ ਹਾਂ।
ਅਨਪਤ੍ਯੋऽਪਿ ਵਿਨ੍ਦੇਯਂ ਸ੍ਵਰ੍ਗਮੁਗ੍ਰੇਣ ਕਰ੍ਮਣਾ
ਬਿਨਾ ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਵੀ, ਮੈਂ ਕਠੋਰ ਕਰਮਾਂ ਰਾਹੀਂ ਸਵਰਗ ਪਾ ਸਕਦਾ ਹਾਂ।
ਅਪਤ੍ਯਮਨਘਂ ਰਾਜਨ੍ਵਯਂ ਦਿਵ੍ਯੇਨ ਚਕ੍ਸ਼ੁषਾ। ਦੈਵੋਦ੍ਦਿष੍ਟਂ ਨਰਵ੍ਯਾਘ੍ਰ ਕਰ੍ਮਣੇਹੋਪਪਾਦਯ
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਦਿਵ੍ਯ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਨਾਲ, ਨਿਰਮਲ ਬੱਚਾ ਤੇ ਵੰਸ਼ ਦੇਖੋ, ਜੋ ਕਿਸਮਤ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ ਹੈ; ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ, ਇਹ ਕੰਮ ਕਰਕੇ ਪੂਰਾ ਕਰੋ।
ਅਕ੍ਲਿष੍ਟਂ ਫਲਮਵ੍ਯਗ੍ਰੋ ਵਿਨ੍ਦਤੇ ਬੁਦ੍ਧਿਮਾਨ੍ਨਰਃ। ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਦृष੍ਟੇ ਫਲੇ ਰਾਜਨ੍ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਂ ਕਰ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਸਿਆਣਾ ਮਨੁੱਖ, ਬਿਨਾ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋਏ, ਨਿਰਮਲ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਐਸਾ ਫਲ ਵੇਖ ਕੇ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਯਤਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤਾਪਸਵਚਃ ਪਾਣ੍ਡੁਸ੍ਚਿਨ੍ਤਾਪਰੋऽਭਵਤ੍
ਤਪस्वੀ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਪਾਂਡੂ ਸੋਚ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਗਿਆ।
ਆਤ੍ਮਨੋ ਮृਗਸ਼ਾਪੇਨ ਜਾਨਨ੍ਨੁਪਹਤਾਂ ਕ੍ਰਿਯਾਮ੍
ਆਪਣੇ ਮ੍ਰਿਗ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਕਾਰਨ, ਆਪਣੇ ਕਰਮ ਰੁਕ ਗਏ ਜਾਣ ਕੇ, ਉਹ ਵਿਚਾਰ ਕਰਨ ਲੱਗਾ।
ਅਥ ਪਾਰਸਵੀਂ ਕਨ੍ਯਾਂ ਦੇਵਕਸ੍ਯ ਮਹੀਪਤੇਃ। ਰੂਪਯੌਵਨਸਂਪਨ੍ਨਾਂ ਸ ਸੁਸ਼੍ਰਾਵਾਪਗਾਸੁਤਃ
ਫਿਰ, ਦਰਿਆ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਪਾਰਾਸਰ ਦੀ ਕੁੜੀ, ਰਾਜਾ ਦੇਵਕਾ ਦੀ ਧੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸੁੰਦਰਤਾ ਤੇ ਜਵਾਨੀ ਸੀ, ਬਾਰੇ ਸੁਣਿਆ।
ਤਤਸ੍ਤੁ ਵਰਯਿਤ੍ਵਾ ਤਾਮਾਨੀਯ ਭਰਤਰ੍षਭਃ। ਵਿਵਾਹਂ ਕਾਰਯਾਮਾਸ ਵਿਦੁਰਸ੍ਯ ਮਹਾਮਤੇਃ
ਫਿਰ, ਉਸ ਨੂੰ ਚੁਣ ਕੇ, ਭਾਰਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸ਼ੇਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਲਿਆ ਕੇ, ਵਿਦੁਰ ਲਈ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾਇਆ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸਿਆਣਾ ਸੀ।
ਤਸ੍ਯਾਂ ਚੋਤ੍ਪਾਦਯਾਮਾਸ ਵਿਦੁਰਃ ਕੁਰੁਨਨ੍ਦਨ। ਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ਵਿਨਯਸਂਪਨ੍ਨਾਨਾਤ੍ਮਨਃ ਸਦृਸ਼ਾਨ੍ਗੁਣੈਃ
ਉਸ ਵਿੱਚ, ਵਿਦੁਰ, ਕੁਰੁ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਰੌਣਕ, ਨੇ ਆਪਣੇ ਵਰਗੇ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੇ ਤੇ ਸੁਭਾਵ ਵਾਲੇ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ।
ਤਤਃ ਪੁਤ੍ਰਸ਼ਤਂ ਜਜ੍ਞੇ ਗਾਨ੍ਧਾਰ੍ਯਾ ਜਨਮੇਜਯ। ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਸ੍ਯ ਵੈਸ਼੍ਯਾਯਾਮੇਕਸ਼੍ਚਾਪਿ ਸ਼ਤਾਤ੍ਪਰਃ
ਫਿਰ, ਹੇ ਜਨਮੇਜਯ, ਗਾਂਧਾਰੀ ਤੋਂ ਸੌ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਹੋਏ, ਤੇ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਨੂੰ ਇੱਕ ਵੈਸ਼ਿਆ ਤੋਂ, ਜੋ ਸੌ ਤੋਂ ਵਧ ਗਿਆ।
ਪਾਣ੍ਡੋਃ ਕृਨ੍ਤ੍ਯਾਂ ਚ ਮਾਦ੍ਰ੍ਯਾਂ ਚ ਪੁਤ੍ਰਾਃ ਪਞ੍ਚ ਮਹਾਰਥਾਃ। ਦੇਵੇਭ੍ਯਃ ਸਮਪਦ੍ਯਨ੍ਤ ਸਨ੍ਤਾਨਾਯ ਕੁਲਸ੍ਯ ਵੈ
ਪਾਂਡੂ ਨੂੰ, ਕੁੰਤੀ ਤੇ ਮਾਦਰੀ ਤੋਂ, ਪੰਜ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਹੋਏ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਰਗੇ ਸਨ, ਵੰਸ਼ ਦੀ ਚਲਾਵਟ ਲਈ।
ਕਥਂ ਪੁਤ੍ਰਸ਼ਤਂ ਜਜ੍ਞੇ ਗਾਨ੍ਧਾਰ੍ਯਾਂ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮ। ਕਿਯਤਾ ਚੈਵ ਕਾਲੇਨ ਤੇषਾਮਾਯੁਸ਼੍ਚ ਕਿਂ ਪਰਮ੍
ਗਾਂਧਾਰੀ ਤੋਂ ਸੌ ਪੁੱਤਰ ਕਿਵੇਂ ਪੈਦਾ ਹੋਏ, ਹੇ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ? ਕਿੰਨੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਉਮਰ ਕੀ ਸੀ?
ਕਥਂ ਚੈਕਃ ਸ ਵੈਸ਼੍ਯਾਯਾਂ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਸੁਤੋऽਭਵਤ੍। ਕਥਂ ਚ ਸਦृਸ਼ੀਂ ਭਾਰ੍ਯਾਂ ਗਾਨ੍ਧਾਰੀਂ ਧਰ੍ਮਚਾਰਿਣੀਮ੍
ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਨੂੰ ਵੈਸ਼ਿਆ ਤੋਂ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਕਿਵੇਂ ਹੋਇਆ? ਤੇ ਗਾਂਧਾਰੀ, ਜੋ ਧਰਮ ਵਾਲੀ ਪਤਨੀ ਸੀ, ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਰਗਾ ਪਤੀ ਕਿਵੇਂ ਮਿਲਿਆ?
ਆਨੁਕੂਲ੍ਯੇ ਵਰ੍ਤਮਾਨਾਂ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰੋऽਤ੍ਯਵਰ੍ਤਤ। ਕਥਂ ਚ ਸ਼ਪ੍ਤਸ੍ਯ ਸਤਃ ਪਾਣ੍ਡੋਸ੍ਤੇਨ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ
ਗਾਂਧਾਰੀ, ਜੋ ਪਤੀ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਰਹੀ, ਨਾਲ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਨੇ ਕਿਵੇਂ ਵਤੀਰਾ ਕੀਤਾ? ਤੇ ਪਾਂਡੂ, ਜੋ ਸ਼ਾਪਤ ਸੀ, ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੋਂ ਪੁੱਤਰ ਕਿਵੇਂ ਪਾਏ?
ਸਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨਾ ਦੈਵਤੇਭ੍ਯਃ ਪੁਤ੍ਰਾਃ ਪਞ੍ਚ ਮਹਾਰਥਾਃ। ਏਤਦ੍ਵਿਦ੍ਵਨ੍ਯਥਾਨ੍ਯਾਯਂ ਵਿਸ੍ਤਰੇਣ ਤਪੋਧਨ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੋਂ ਪੰਜ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਪੁੱਤਰ ਕਿਵੇਂ ਪੈਦਾ ਹੋਏ? ਹੇ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਇਹ ਸਾਰਾ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸੋ, ਹੇ ਤਪਵਾਨ।