ਤਤਃ ਸਤ੍ਯਵਤੀਂ ਭੀष੍ਮਂ ਕੌਸਲ੍ਯਾਂ ਚ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨੀਮ੍। ਸ਼ੁਭੈਃ ਪਾਣ੍ਡੁਰ੍ਜਿਤੈਰਰ੍ਥੈਸ੍ਤੋषਯਾਮਾਸ ਭਾਰਤ
ਫਿਰ, ਭਾਰਤ, ਪਾਂਡੂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਜਿੱਤੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਚੰਗੀਆਂ ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ ਸਤ੍ਯਵਤੀ, ਭੀਸ਼ਮ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਕੌਸਲਿਆ ਨੂੰ ਰਾਜੀ ਕੀਤਾ।
ਨਨਨ੍ਦ ਮਾਤਾ ਕੌਸਲ੍ਯਾ ਤਮਪ੍ਰਤਿਮਤੇਜਸਮ੍। ਜਯਨ੍ਤਮਿਵ ਪੌਲੋਮੀ ਪਰਿष੍ਵਜ੍ਯ ਨਰ੍षਭਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਮਾਂ ਕੌਸਲਿਆ ਨੇ, ਆਪਣੇ ਬੇਮਿਸਾਲ ਜੋਸ਼ ਵਾਲੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਪਤਨੀ ਸ਼ਚੀ ਵਾਂਗ ਗਲੇ ਲਗਾ ਕੇ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਈ।
ਤਸ੍ਯ ਵੀਰਸ੍ਯ ਵਿਕ੍ਰਾਨ੍ਤੈਃ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਤਦਕ੍ਸ਼ਿਣੈਃ। ਅਸ਼੍ਵਮੇਧਸ਼ਤੈਰੀਜੇ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰੋ ਮਹਾਮਖੈਃ
ਉਸ ਵਿਰਲੇ ਪਾਂਡੂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਜਿੱਤ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਦੱਖਣਾਂ ਨਾਲ, ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਨੇ ਸੈਂਕੜੇ ਵੱਡੇ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯੱਗ ਕਰਵਾਏ।
ਸਂਪ੍ਰਯੁਕ੍ਤਸ੍ਤੁ ਕੁਨ੍ਤ੍ਯਾ ਚ ਮਾਦ੍ਰ੍ਯਾ ਚ ਭਰਤਰ੍षਭ। ਜਿਤਤਨ੍ਦ੍ਰੀਸ੍ਤਦਾ ਪਾਣ੍ਡੁਰ੍ਬਭੂਵ ਵਨਗੋਚਰਃ
ਕੁੰਤੀ ਅਤੇ ਮਾਦਰੀ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਭਾਰਤ ਦੇ ਸ਼ੇਰ ਪਾਂਡੂ ਨੇ, ਕਦੇ ਨਾ ਥਕਦਾ ਹੋਇਆ, ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਵਸਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਹਿਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਾਸਾਦਨਿਲਯਂ ਸ਼ੁਭਾਨਿ ਸ਼ਯਨਾਨਿ ਚ। ਅਰਣ੍ਯਨਿਤ੍ਯਃ ਸਤਤਂ ਬਭੂਵ ਮृਗਯਾਪਰਃ
ਪਾਂਡੂ ਨੇ ਮਹਲਾਂ ਅਤੇ ਸੁੰਦਰ ਵਿਛੋਣੇ ਛੱਡ ਕੇ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਕੇ ਸ਼ਿਕਾਰ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ।
ਸ ਚਰਨ੍ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਂ ਰਮ੍ਯਂ ਹਿਮਵਤੋ ਗਿਰਃ। ਉਵਾਸ ਗਿਰਿਪृष੍ਠੇषੁ ਮਹਾਸ਼ਾਲਵਨੇषੁ ਚ
ਉਹ ਹਿਮਾਲਿਆ ਦੇ ਸੁੰਦਰ ਦੱਖਣੀ ਪਾਸੇ ਘੁੰਮਦਾ, ਪਹਾੜਾਂ ਦੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ ਅਤੇ ਵੱਡੀਆਂ ਸਾਲ ਦੀਆਂ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਸੀ।
ਰਰਾਜ ਕੁਨ੍ਤ੍ਯਾ ਮਾਦ੍ਰ੍ਯਾ ਚ ਪਾਣ੍ਡੁਃ ਸਹ ਵਨੇ ਚਰਨ੍। ਕਰੇਣ੍ਵੋਰਿਵ ਮਧ੍ਯਸ੍ਥਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ਪੌਰਨ੍ਦਰੋ ਗਜਃ
ਕੁੰਤੀ ਤੇ ਮਾਦਰੀ ਨਾਲ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹੋਏ, ਪਾਂਡੂ ਇੰਦਰ ਵਾਂਗ ਦੋ ਹਥਣੀਆਂ ਵਿਚਕਾਰ ਚਮਕਦਾ ਸੀ।
ਭਾਰਤਂ ਸਹ ਭਾਰ੍ਯਾਭ੍ਯਾਂ ਖਙ੍ਗਬਾਣਧਨੁਰ੍ਧਰਮ੍। ਵਿਚਿਤ੍ਰਕਵਚਂ ਵੀਰਂ ਪਰਮਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਦਂ ਨृਪਮ੍। ਦੇਵੋऽਯਮਿਤ੍ਯਮਨ੍ਯਨ੍ਤ ਚਰਨ੍ਤਂ ਵਨਵਾਸਿਨਃ
ਭਾਰਤ, ਆਪਣੇ ਦੋ ਪਤਨੀਆਂ ਨਾਲ, ਤਲਵਾਰ, ਧਨੁਸ਼ ਤੇ ਬਾਣ ਲੈ ਕੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਬਚਾਵ ਵਾਲਾ, ਵੱਡੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦਾ ਜਾਣੂ, ਰਾਜਾ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਸੀ। ਜੰਗਲ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਵਤਾ ਸਮਝਿਆ।
ਤਸ੍ਯ ਕਾਮਾਂਸ਼੍ਚ ਭੋਗਾਂਸ਼੍ਚ ਨਰਾ ਨਿਤ੍ਯਮਤਨ੍ਦ੍ਰਿਤਾਃ। ਉਪਜਹ੍ਰੁਰ੍ਵਨਾਨ੍ਤੇषੁ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰੇਣ ਚੋਦਿਤਾਃ
ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਹੁਕਮ 'ਤੇ, ਲੋਕ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮਿਹਨਤੀ ਰਹਿ ਕੇ, ਪਾਂਡੂ ਨੂੰ ਜੰਗਲ ਦੇ ਕੰਢੇ ਤੇ ਵੀ ਉਸ ਦੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਤੇ ਸੁਖ ਪਹੁੰਚਾ ਦਿੰਦੇ ਸਨ।
ਤਦਾਸਾਦ੍ਯ ਮਹਾਰਣ੍ਯਂ ਮृਗਵ੍ਯਾਲਨਿषੇਵਿਤਮ੍। ਤਤ੍ਰ ਮੈਥੁਨਕਾਲਸ੍ਥਂ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਮृਗਯੂਥਪਮ੍
ਉਹ ਵੱਡਾ ਜੰਗਲ, ਜਿੱਥੇ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ ਤੇ ਦਰਿੰਦਿਆਂ ਵੱਸਦੇ, ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਪਾਂਡੂ ਨੇ ਜੰਗਲੀ ਹਿਰਣਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ ਨੂੰ ਜੋੜੇ ਬਣਾਉਣ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵੇਖਿਆ।
ਤਤਸ੍ਤਂ ਚ ਮृਗੀਂ ਚੈਵ ਰੁਕ੍ਮਪੁਙ੍ਖੈਃ ਸੁਪਤ੍ਰਿਭਿਃ। ਨਿਰ੍ਬਿਭੇਦ ਸ਼ਰੈਸ੍ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣੈਃ ਪਾਣ੍ਡੁਃ ਪਞ੍ਚਭਿਰਾਸ਼ੁਗੈਃ
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਪਾਂਡੂ ਨੇ ਸੋਨੇ ਵਾਲੀਆਂ ਪੰਖਾਂ ਵਾਲੇ ਪੰਜ ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ, ਹਿਰਣ ਅਤੇ ਹਿਰਣੀ ਦੋਵੇਂ ਨੂੰ ਵਿੱਧ ਦਿੱਤਾ।
ਸ ਚ ਰਾਜਨ੍ਮਹਾਤੇਜਾ ऋषਿਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤਪੋਧਨਃ। ਭਾਰ੍ਯਯਾ ਸਹ ਤੇਜਸ੍ਵੀ ਮृਗਰੂਪੇਣ ਸਙ੍ਗਤਃ
ਰਾਜਨ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਜੋਸ਼ ਵਾਲਾ, ਤਪਸਿਆ ਵਾਲਾ ਰਿਸ਼ੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਹਿਰਣ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਮਿਲਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਸ ਸਂਯੁਕ੍ਤਸ੍ਤਯਾ ਮृਗ੍ਯਾ ਮਾਨੁषੀਂ ਵਾਚਮੀਰਯਨ੍। ਕ੍ਸ਼ਣੇਨ ਪਤਿਤੋ ਭੂਮੌ ਵਿਲਲਾਪਾਤੁਰੋ ਮृਗਃ
ਹਿਰਣੀ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਮਨੁੱਖੀ ਬੋਲੀ ਕੱਢੀ; ਪਲ ਵਿੱਚ ਜ਼ਮੀਨ 'ਤੇ ਡਿੱਗ ਕੇ, ਹਿਰਣ ਦਰਦ ਵਿੱਚ ਰੋਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਕਾਮਮਨ੍ਯੁਵਸ਼ਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਬੁਦ੍ਧ੍ਯਨ੍ਤਰਗਤਾ ਅਪਿ। ਵਰ੍ਜਯਨ੍ਤਿ ਨृਸ਼ਂਸਾਨਿ ਪਾਪੇष੍ਵਪਿ ਰਤਾ ਨਰਾਃ
ਜਦੋਂ ਮਨ ਵਿਚ ਸਮਝ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਇਨਸਾਨ ਇੱਛਾ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਦੇ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਨਿਰਦਈ ਕੰਮਾਂ ਤੋਂ ਬਚਦੇ ਹਨ, ਭਾਵੇਂ ਪਾਪ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦੇ ਹੋਣ।
ਨ ਵਿਧਿਂ ਗ੍ਰਸਤੇ ਪ੍ਰਜ੍ਞਾ ਪ੍ਰਜ੍ਞਾਂ ਤੁ ਗ੍ਰਸਤੇ ਵਿਧਿਃ। ਵਿਧਿਪਰ੍ਯਾਗਤਾਨਰ੍ਥਾਨ੍ਪ੍ਰਜ੍ਞਾਵਾਨ੍ਪ੍ਰਤਿਪਦ੍ਯਤੇ
ਕਾਨੂੰਨ ਅਕਲ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਿੱਤ ਸਕਦਾ, ਪਰ ਕਈ ਵਾਰੀ ਕਾਨੂੰਨ ਅਕਲ 'ਤੇ ਹਾਵੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅਕਲਮੰਦ ਉਹ ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਪਛਾਣ ਲੈਂਦੇ ਹਨ ਜੋ ਕਾਨੂੰਨ ਉਲਟ ਜਾਣ ਨਾਲ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਸ਼ਸ੍ਵਦ੍ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਨਾਂ ਮੁਖ੍ਯੇ ਕੁਲੇ ਜਾਤਸ੍ਯ ਭਾਰਤ। ਕਾਮਲੋਭਾਭਿਭੂਤਸ੍ਯ ਕਥਂ ਤੇ ਚਲਿਤਾ ਮਤਿਃ
ਭਾਰਤ, ਤੂੰ ਸਦਾ ਧਰਮ ਵਾਲੇ ਉੱਚ ਘਰ ਵਿੱਚ ਜੰਮਿਆ, ਪਰ ਹੁਣ ਤੂੰ ਲਾਲਚ ਤੇ ਇੱਛਾ ਦੇ ਵਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ, ਤੇਰੀ ਸੋਚ ਕਿਵੇਂ ਡੋਲ ਗਈ?
ਸ਼ਤ੍ਰੂਣਾਂ ਯਾ ਵਧੇ ਵृਤ੍ਤਿਃ ਸਾ ਮृਗਾਣਾਂ ਵਧੇ ਸ੍ਮृਤਾ। ਰਾਜ੍ਞਾਂ ਮृਗ ਨ ਮਾਂ ਮੋਹਾਤ੍ਤ੍ਵਂ ਗਰ੍ਹਯਿਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਦਾ ਤਰੀਕਾ ਜਿਵੇਂ ਜਾਨਵਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਰਗਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਰਾਜਾ, ਮੈਨੂੰ ਜਾਨਵਰ ਵਾਂਗ ਦਿਲ ਭਰਮ ਵਿਚ ਆ ਕੇ ਦੋਸ਼ ਨਾ ਦੇ।
ਅਚ੍ਛਦ੍ਮਨਾऽਮਾਯਯਾ ਚ ਮृਗਾਣਾਂ ਵਧ ਇष੍ਯਤੇ। ਸ ਏਵ ਧਰ੍ਮੋ ਰਾਜ੍ਞਾਂ ਤੁ ਤਦ੍ਧਿ ਤ੍ਵਂ ਕਿਂ ਨੁ ਗਰ੍ਹਸੇ
ਜਾਨਵਰਾਂ ਨੂੰ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਤੇ ਸਾਫ ਦਿਲ ਨਾਲ ਮਾਰਨਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹੀ ਧਰਮ ਰਾਜਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਹੈ, ਫਿਰ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਕਿਉਂ ਦੋਸ਼ ਦਿੰਦਾ ਹੈ?
ਅਗਸ੍ਤ੍ਯਃ ਸਤ੍ਰਮਾਸੀਨਸ਼੍ਚਕਾਰ ਮृਗਯਾਮृषਿਃ। ਆਰਣ੍ਯਾਨ੍ਸਰ੍ਵਦੈਵਤ੍ਯਾਨ੍ਮृਗਾਨ੍ਪ੍ਰੋਕ੍ਸ਼੍ਯ ਮਹਾਵਨੇ
ਅਗਸਤ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਯਜਨਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਵੱਡੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਛਿੜਕਿਆ।
ਪ੍ਰਮਾਣਦृष੍ਟਧਰ੍ਮੇਣ ਕਥਮਸ੍ਮਾਨ੍ਵਿਗਰ੍ਹਸੇ। ਅਗਸ੍ਤ੍ਯਸ੍ਯਾਭਿਚਾਰੇਣ ਯੁष੍ਮਾਕਂ ਵਿਹਿਤੋ ਵਧਃ
ਸਥਿਰ ਧਰਮ ਦੇ ਮਾਪਦੰਡ ਅਨੁਸਾਰ ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਕਿਉਂ ਦੋਸ਼ ਦਿੰਦਾ ਹੈ? ਅਗਸਤ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਕਰਮ ਨਾਲ, ਤੁਹਾਡਾ ਸਾਨੂੰ ਮਾਰਨਾ ਠੀਕ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਨ ਰਿਪੂਨ੍ਵੈ ਸਮੁਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਵਿਮੁਞ੍ਚਨ੍ਤਿ ਨਰਾਃ ਸ਼ਰਾਨ੍। ਰਨ੍ਧ੍ਰ ਏषਾਂ ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਵਧਕਾਲਃ ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਯਤੇ
ਲੋਕ ਬਿਨਾ ਕਾਰਨ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ 'ਤੇ ਤੀਰ ਨਹੀਂ ਛੱਡਦੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਮਜ਼ੋਰੀ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਠੀਕ ਸਮੇਂ 'ਤੇ, ਮਾਰਨ ਲਈ ਚੰਗੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰਮਤ੍ਤਮਪ੍ਰਮਤ੍ਤਂ ਵਾ ਵਿਵृਤਂ ਘ੍ਨਨ੍ਤਿ ਚੌਜਸਾ। ਉਪਾਯੈਰ੍ਵਿਵਿਧੈਸ੍ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣੈਃ ਕਸ੍ਮਾਨ੍ਮृਗ ਵਿਗਰ੍ਹਸੇ
ਚਾਹੇ ਕੋਈ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਨਾ, ਚਾਹੇ ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਤੀਖੇ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਮਾਰੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਰਾਜਾ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਕਿਉਂ ਦੋਸ਼ ਦਿੰਦਾ ਹੈ?
ਨਾਹਂ ਘ੍ਨ੍ਤਂ ਮृਗਨ੍ਰਾਜਨ੍ਵਿਗਰ੍ਹੇ ਚਾਤ੍ਮਕਾਰਣਾਤ੍। ਮੈਥੁਨਂ ਤੁ ਪ੍ਰਤੀਕ੍ਸ਼੍ਯਂ ਮੇ ਤ੍ਵਯੇਹਾਦ੍ਯਾਨृਸ਼ਂਸ੍ਯਤਃ
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਲਾਭ ਲਈ ਜਾਨਵਰ ਮਾਰਣ 'ਤੇ ਦੋਸ਼ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ। ਪਰ ਤੈਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਸੀ ਕਿ ਮੇਲ ਮੁਕਣ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰਦਾ—ਇੱਥੇ ਤੂੰ ਨਿਰਦਈਤਾ ਕੀਤੀ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਭੂਤਹਿਤੇ ਕਾਲੇ ਸਰ੍ਵਭੂਤੇਪ੍ਸਿਤੇ ਤਥਾ। ਕੋ ਹਿ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ਮृਗਂ ਹਨ੍ਯਾਚ੍ਚਰਨ੍ਤਂ ਮੈਥੁਨਂ ਵਨੇ
ਜਦੋਂ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਚਾਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਕਿਹੜਾ ਅਕਲਮੰਦ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਮੇਲ ਕਰਦੇ ਜਾਨਵਰ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ?
ਅਸ੍ਯਾਂ ਮृਗ੍ਯਾਂ ਚ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਹਰ੍षਾਨ੍ਮੈਥੁਨਮਾਚਰਮ੍। ਪੁਰੁषਾਰ੍ਥਫਲਂ ਕਰ੍ਤੁਂ ਤਤ੍ਤ੍ਵਯਾ ਵਿਫਲੀਕृਤਮ੍
ਰਾਜਾ, ਇਸ ਸ਼ਿਕਾਰ ਵਿੱਚ, ਜਦ ਮੈਂ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਮੇਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ ਤੇ ਮਨੁੱਖੀ ਲਾਭ ਲੱਭ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤੂੰ ਇਸ ਨੂੰ ਵਿਅਰਥ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਪੌਰਵਾਣਾਂ ਮਹਾਰਾਜ ਤੇषਾਮਕ੍ਲਿष੍ਟਕਰ੍ਮਣਾਮ੍। ਵਂਸ਼ੇ ਜਾਤਸ੍ਯ ਕੌਰਵ੍ਯ ਨਾਨੁਰੂਪਮਿਦਂ ਤਵ
ਵੱਡੇ ਰਾਜਾ, ਤੂੰ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਪੌਰਵਾਂ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਜੰਮਿਆ, ਕੌਰਵ, ਤੇਰਾ ਇਹ ਕੰਮ ਉਚਿਤ ਨਹੀਂ।
ਨृਸ਼ਂਸਂ ਕਰ੍ਮ ਸੁਮਹਤ੍ਸਰ੍ਵਲੋਕਵਿਗਰ੍ਹਿਤਮ੍। ਅਸ੍ਵਰ੍ਗ੍ਯਮਯਸ਼ਸ੍ਯਂ ਚਾਪ੍ਯਧਰ੍ਮਿष੍ਠਂ ਚ ਭਾਰਤ
ਇਹ ਨਿਰਦਈ ਕੰਮ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਵੱਡੀ ਨਿੰਦਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਨਾਲ ਸਵਰਗ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ, ਬਦਨਾਮੀ ਤੇ ਅਧਰਮ ਹੈ, ਭਾਰਤ।
ਸ੍ਤ੍ਰੀਭੋਗਾਨਾਂ ਵਿਸ਼ੇषਜ੍ਞਃ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਧਰ੍ਮਾਰ੍ਥਤਤ੍ਤ੍ਵਵਿਤ੍। ਨਾਰ੍ਹਸ੍ਤ੍ਵਂ ਸੁਰਸਙ੍ਕਾਸ਼ ਕਰ੍ਤੁਮਸ੍ਵਰ੍ਗ੍ਯਮੀਦृਸ਼ਮ੍
ਤੂੰ ਜੋ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਸੁਖ-ਦੁੱਖ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਸ਼ਾਸਤ੍ਰਾਂ ਤੋਂ ਧਰਮ, ਧਨ ਤੇ ਇੱਛਾ ਦੀ ਸੱਚਾਈ ਸਮਝਦਾ ਹੈ, ਤੂੰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਰਗਾ, ਐਸਾ ਅਸਵਰਗੀ ਕੰਮ ਕਰਨ ਯੋਗ ਨਹੀਂ।
ਤ੍ਵਯਾ ਨृਸ਼ਂਸਕਰ੍ਤਾਰਃ ਪਾਪਾਚਾਰਾਸ਼੍ਚ ਮਾਨਵਾਃ। ਨਿਗ੍ਰਾਹ੍ਯਾਃ ਪਾਰ੍ਥਿਵਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਤ੍ਰਿਵਰ੍ਗਪਰਿਵਰ੍ਜਿਤਾਃ
ਜੋ ਨਿਰਦਈ ਤੇ ਪਾਪ ਕਰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਤੂੰ ਰੋਕਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਜੀਵਨ ਦੇ ਤਿੰਨ ਲਕੜਾਂ ਤੋਂ ਵੰਝੇ ਹਨ।
ਕਿਂ ਕृਤਂ ਤੇ ਨਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਮਾਮਿਹਾਨਾਗਸਂ ਘ੍ਨਤਃ। ਮੁਨਿਂ ਮੂਲਫਲਾਹਾਰਂ ਮृਗਵੇषਧਰਂ ਨृਪ
ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਮੈਂ ਕੀ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਇੱਥੇ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਮਾਰ ਰਿਹਾ ਹੈ? ਮੈਂ ਰਾਜਾ, ਇੱਕ ਰਿਸ਼ੀ ਹਾਂ ਜੋ ਮੂਲ ਤੇ ਫਲ ਖਾਂਦਾ, ਤੇ ਜਾਨਵਰ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰਣ ਕੀਤਾ।